Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Η ζωή μου όλη: μια... φωτό προφίλ!

Οδηγούσα προ ημερών στην εθνική οδό, ενώ δίπλα μου είχα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα.
Ένα θέαμα άγριας ομορφιάς, θα έλεγα.
Κι εκεί στην άκρη του δρόμου που 'χε ένα πλάτωμα, να σου βλέπω καμιά δεκαριά αυτοκίνητα σταματημένα.
Από μέσα μου κάτι φτερούγισε- το ηθικό μου θα ήταν που αναπτερώθηκε.
Νόμισα αίφνης πως δεν έχει χαθεί η ανάγκη των ανθρώπων για ομορφιά, η θέλησή τους να απολαύσουν με τη γυναίκα ή τον άντρα (ή και την παρέα) τους ένα όμορφο παιχνίδισμα της φύσης και να απολαύσουν τη στιγμή.

Κόβω ταχύτητα και τι να δω;
Έχουνε στηθεί οι κυρίες με πόζα ανθυπομοντέλας σε κάθε είδους στάση (πρηνηδόν, οκλαδόν, τουρλοκωληδόν, κουλτουρηδόν, μελαγχοληδόν, "ρόμπε ντι κάππα" κλπ) και οι κύριοι (κατά κανόνα) ή οι φίλες τους έχουν αρπάξει από 'να κινητό και δωσ' του φωτογραφίες και ρίξ' του φωτογραφίες!
Με λίγα λόγια, η αρχική μου αναπτέρωση τσακίστηκε στα βράχια σαν πληγωμένο γεράκι, καθώς διαπίστωνα πως στην πραγματικότητα καρφάκι δεν τους έκαιγε όλους αυτούς για την ομορφιά της φύσης, γι' αυτές τις λίγες στιγμές έκστασης ή και αγαλλίασης που μπορείς να νιώσεις κοντά της, παρά μόνο καίγονταν και τσουρουφλίζονταν για ένα... "insta story"!
Για μια φωτογραφία που θα πάρει πολλά like, θα "ρίξει" το instagram, που λένε.

Επειδή ήμουν στο δρόμο, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι έγινε λίγα δευτερόλεπτα μετά, αλλά μαντεύω τη συνέχεια διότι την έχω ζήσει αρκετές φορές σε άλλες περιστάσεις.
Μόλις βρήκαν ποια είναι η "καλή" λήψη για "φωτό προφίλ", άρχισαν την επεξεργασία της εικόνας, το photoshop που λένε και στο χωριό μου, και αμέσως μετά είπαν στους κυρίους "άντε πάμε να φύγουμε τώρα" και εκείνοι προφανώς είπαν "αμέσως αγάπη μου".
Στιγμή δεν είδαν με τα μάτια τους το άγριο και παράξενο θέαμα της φύσης.
Ό,τι είδαν, το είδαν μέσα από το φακό.
Γιατί γι' αυτό το φακό ζουν όλοι.
Γι' αυτόν τον "Καθρέφτη" που τραγουδούσε με παράπονο κι ο Δεληβοριάς.



Και μπορώ να σας πω ότι αυτό το πράγμα με τη συνεχή λήψη βίντεο και φωτογραφιών, με τα ίνστα στόρυ και τα λοιπά, με έχει ξενερώσει και δεν μπορώ να απολαύσω πολλές ωραίες κατά τ' άλλα στιγμές, διότι με εκνευρίζουν οι γύρω μου.

Πάω την άλλη φορά στο γήπεδο και κερδίζουμε πέναλτι.
Λαχτάρα για να δούμε τη μπάλα να κουνάει το πλεχτό (σ.σ. το δίχτυ) έχουμε όλοι.
Και να 'σου η μισή κερκίδα να βγάζει το κωλοκινητό (το ονομάζω έτσι, διότι το 'χαν στην κωλότσεπη- όχι ότι έχω τίποτα με την %^&$#!!?τεχνολογία) και παρακολουθεί το πέναλτι μέσα απ' τη μικρή οθόνη του κινητού!!!
"Καλά ρε μαλάκες" τους φωνάζω "άμα ήταν να το δείτε απ' την οθόνη, γιατί δε καθόσασταν σπίτια σας να το δείτε;"
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, προφανώς, καθώς οι περισσότεροι δεν πήγαν στο γήπεδο για να απολαύσουν τη στιγμή, να ζήσουν τις συγκινήσεις που προσφέρει ο αγώνας κλπ, αλλά πήγαν για να κοινοποιήσουν την παρουσία τους στο γήπεδο στα social media.

Σε συναυλία τις προάλλες και πάνω στο καλύτερο, με το Θανάση να ρίχνει την εισαγωγή του "Πεχλιβάνη", να 'σου σηκώνονται κάτι εκατοντάδες οθόνες (ήταν και αντικαπιταλιστικές παρεμπιπτόντως, καθώς μετά είπαν και σύνθημα για τη συντρόφισσα Ηριάννα) και να παίρνουν λήψη.
Αντί να διασκεδάσουν, να τραγουδήσουν, να κατεβάσουν καμιά τσικουδιά στο λαρύγγι τους..!
Και να σηκώνουν τις οθόνες ("με το νερό το κρύσταλλο")... "πανηγυρίζοντας" στο άκουσμα του τραγουδιού που θέλει να σπάσει τις οθόνες!!!

ΡΕΕΕΕ ΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΕΤΕ ΓΙΝΕΙ;;;

Αποτέλεσμα εικόνας για συναυλια κινητο

Μια μέρα περπατούσα στον παραλιακό δρόμο, με το ηλιοβασίλεμα, τα βραχάκια και τα σχετικά. Ό,τι πρέπει δηλαδή για ρομαντζάδα, χούφτωμα και τα συμπαρομαρτούντα.
Και βλέπω ένα ζευγαράκι να περπατά, έχοντας απλώσει το... σελφομπάστουνο και να τραβούν βίντεο τον περίπατό τους! Αντί ο μαντράχαλος να 'χει το χέρι του στο χέρι, στη μέση, στον κώλο ή ξέρω 'γω πού αλλού της κοπέλας, αυτός βαστούσε το ματσούκι για να απαθανατίσει τη στιγμή!
Βρε δε γαμιέστε λέω γω;

Πάτε να πιείτε έναν καφέ, ένα ποτό και τη μισή ώρα "σκρολλάρετε" την οθόνη της γαμημένης συσκευής σας μηχανικά σαν ρομποτάκια κουρδισμένα.
Δε μιλάτε μεταξύ σας ρεεε! Το 'χετε καταλάβει;
Έχετε γίνει πρεζάκια!



Πάμε την άλλη φορά σε bar restaurant και μια φίλη παραγγέλνει μια κοκτελο-αηδία που δεν της άρεσε, απλά γιατί ήταν εντυπωσιακή στην όψη για να την ανεβάσει στο ίνσταγκραμ!
Παραγγέλνετε φαΐ βρε χάπατα όχι με κριτήριο το πόσο θα χαρεί η κοιλίτσα σας, αλλά το πόσο θα εντυπωσιαστούν οι followers!
Ματαιόδοξα πρόβατα!

Το άλλο το 18χρονο σκοτώθηκε πέφτοντας από βράχια το καλοκαίρι, ενώ προσπαθούσε να βγάλει εντυπωσιακή φωτο προφίλ!
Ένα άλλο 16χρονο μισερώθηκε πέφτοντας από ταράτσα, καθώς επιχειρούσε να βγάλει επικίνδυνο "ίνστα στόρυ"...


Ρε μαλάκες την παλεύετε;

Συνέλθετε πριν να είναι αργά!
Η ζωή είναι εκεί έξω.
Έξω απ' τις γαμημένες τις οθόνες σας.

Απολαύστε τις στιγμές σας.
Και δεν είναι ανάγκη να το ανακοινώσετε στους followers σας!
Περάστε όμορφα, τραγουδήστε, γλεντήστε, πανηγυρίστε, μελαγχολήστε, χορέψτε, πηδηχτείτε χωρίς like, follow και share!

Ζόμπι! Νεκροζώντανοι κυκλοφορείτε μες στους δρόμους, υπνωτισμένοι από την τεχνο-μαστούρα και νομίζετε πως ζείτε αλλά δε ζείτε.
Απλώς "φωτογραφίζεστε για να υπάρχετε" (παραφράζοντας τον Ντεκάρτ).

Ένα όχι "ίνστα" αλλά... "νύστα στόρυ" στην πραγματικότητα είναι η ζωή σας.
Κάποτε κοροϊδεύαμε τα Κινεζάκια και τα Αμερικανάκια, τους μεν για τη μανία τους να φωτογραφίζουν και τους δε που βγάζανε βίντεο και που 'χεζε ο σκύλος τους..
Ή το άλλο το δίποδο ζώο (στο Μπαλί) που ερχόταν το τσουνάμι κατά πάνω του και αυτός τράβαγε βίντεο.
Και θυμάστε πώς τους αποκαλούσαμε;
Ναι, ηλίθιους!
Μαντέψτε, λοιπόν, πώς γίνατε!
Ηλίθιοι!
Και μάλιστα κακέκτυπα ηλιθίων...

8 σχόλια:

  1. Καλά, αυτά που περιγράφεις είναι πταίσματα μπροστά σε αυτό που έγινε πριν λίγες ημέρες στην πλατεία Ομόνοιας με τον άνθρωπο που απειλούσε να αυτοκτονήσει και τον κόσμο να τον καταγράφει και να του φωνάζει "πέσε, πέσε" μόνο και μόνο για να κάνουν ένα και γαμώ insta story... Την γνώμη μου την έχω ξαναπεί πάντως, όποιος επιλέγει να χάνει εμπειρίες της ζωής και να τις "ζει" μέσω του φακού, κακό στον εαυτό του κάνει μόνο, ακόμα και σε επίπεδο υγείας, τι εννοώ? Πριν από λίγο καιρό γυρνούσα σπίτι μου και περίμενα ένα αυτοκίνητο να ξεκινήσει από φανάρια, και ξεκίνησε να κυλάει, αλλά πήγαινε πολύ αργά. Ε, όταν διαπίστωσα ότι αυτό συνέβη επειδή οδηγός και συνοδηγός έβγαζαν selfie ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ και ότι κανείς δεν είχε την προσοχή του στον δρόμο, και να σκοτωθούν δεν θα με πειράξει, φυσική επιλογή ονομάζεται αυτό...

    Και επειδή θεωρώ ότι είναι σχετικό με το κείμενό σου, ξαναδίνω το link για ένα βίντεο που εξηγεί γιατί υπάρχει όλη αυτή η τρέλα με τα social media, σαν συμπλήρωμα περισσότερο...: https://www.youtube.com/watch?v=819rWHKDtLk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α ναι, το ξέχασα κι αυτό στην Ομόνοια
    (τσαντίστηκα τόσο και μόνο με τον τίτλο της είδησης αυτής, ώστε αρνήθηκα και να το δω- δε θέλω να με πιάσει τέτοια απελπισία για το πού βαδίζει η κοινωνία)

    Όπως επιβεβαιώνει και το δικό σου περιστατικό με τις σέλφι, ο κόσμος έχει αποβλακωθεί.
    Δεν είναι κακία. Είναι χαζομάρα.
    Ίσως κι αυτό στην Ομόνοια να είναι το ίδιο.
    Τα τελευταία 10 χρόνια με τα social media έχουμε υποστεί τόση αλλοτρίωση όση δεν είχαμε υποστεί τόσες δεκαετίες παγκισμιοποίησης.
    Μας νίκησαν εν μέρει, πρέπει να το δούμε αυτό.

    Ωστόσο πιστεύω πως αυτή η συμπεριφορά (όπως και πάρα πολλά άλλα ζητήματα της σημερινής κοινωνίας-που δεν είναι της παρούσης) αφορά τη μισή κοινωνία. Η άλλη μισή κοινωνία λειτουργεί υπό τελείως διαφορετικούς ρυθμούς κι έτσι έχουμε ακόμη κι εκεί ένα μεγάλο χάσμα (θα το ονόμαζα διχασμό). Χάσμα πολιτισμικό.
    Σα να συνυπάρχουμε δυο κοινωνίες -με δυο διαφορετικούς αξιακούς κώδικες, αναφορές και παραστάσεις- σε μία.

    το είδα το μεγαλύτερο μέρος του βίντεο και, αν κατάλαβα καλά με τα αγγλικά μου, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο ιδίως εκεί που αναλύει τα κίνητρα πίσω από τις γκριμάτσες και το "σναποφότοσοπ".
    Κι εγώ την ίδια άποψη έχω.
    Η χαμηλή αυτοεκτίμηση κρύβεται πίσω από την αυτογελοιοποίηση και τον δήθεν αυτοσαρκασμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε χάρηκα ! ναι σε χάρηκα ! τόσο για το θέμα σου, στο οποίο συμφωνώ όπως το θίγεις αλλά και για τη γλώσσα σου αγαπητέ φίλε !
    Με λίγα λόγια "πες τα χρυσόστομε"
    Εκεί έχουμε καταντήσει.
    Στην αφυδάτωση από κάθε συναίσθημα και στο απόλυτο ξενέρωμα.
    Και λίγα έσουρες.
    Καλό απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να 'σαι καλά Γιάννη!
      Κι εγώ το χάρηκα αυτό το κείμενο που τα έγραψα έτσι χύμα.
      Πραγματικά με πιάνουν τα νεύρα μου όταν βλέπω αυτήν την αποχαύνωση- κι όχι μόνο σε 15χρονα που θα λεγε κανείς πως είναι και πιο ευάλωτα στις νέες μόδες, αλλά σε όλες τις ηλικίες.

      Χάσαμε τον προσανατολισμό μας.
      Ξεχάσαμε γιατί ζούμε.
      Δε χαιρόμαστε τη ζωή μας.
      ΤΗν προσαρμόζουμε απλώς στις ανάγκες του φιλοθεάμονος κοινού των followers.
      Και όλη μας η δραστηριότητα έχει εγκλωβιστεί εκεί μέσα στην οθόνη.
      Έχω παρατηρήσει ότι ο κόσμος φλερτάρει πιο άνετα στο μέσεντζερ παρά στη φυσική επαφή.
      Είμαστε πια ξενέρωτοι και αφυδατωμένοι, όπως λες κι εσύ...

      Διαγραφή
  4. Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες Μαζεστίξ....Είναι η καλύτερη ανάλυση σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, που έχω διαβάσει!
    Η απορία μου είναι η εξής: Τελικά που θα πάει αυτό; Έχω την αίσθηση ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει....και σκέπτομαι τον τρόπο με τον οποίο θα τελειώσει...
    αφορά όλο τον πλανήτη ή σχεδόν όλο, αυτή η υστερία της ''αυτοφωτογράφησης''και της αποχαύνωσης
    που βέβαια δεν είναι τυχαία, έχει δυστυχώς, αλλά και δημιουργεί ολοένα και καινούργια πρότυπα.
    Μέχρι πότε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Σελάνα!
      Αλήθεια, πώς πιστεύεις ότι θα τελειώσει; θα 'θελα να μάθω την σκέψη σου.

      Το πρότυπο ζωής που μας επιβάλλεται (και που ευχαρίστως υιοθετούμε) είναι ένα πρότυπο ναρκισσισμού, καταναλωτισμού και συνεχούς αισθήματος ανικανοποίητου που συνιστούν τον απόλυτο ατομικισμό, ο οποίος σε συνδυασμό με τη διάλυση παραδοσιακών δομών της κοινωνίας και το λεγόμενο "τέλος της ιστορίας" (σ.σ. ματαίωση των ιδεολογιών) ουσιαστικά οδηγεί στην κοινωνική αποδόμηση.
      Σ' αυτό το μείγμα αν προσθέσουμε την ιδεολογικώς (και εργασιακώς) επιβαλλόμενη μοναξιά και ανασφάλεια, είναι φανερό νομίζω πως συντελούν στην "απανθρωποποίηση"- στο βαθμό που θα συμφωνήσουμε πως ο (πολιτισμένος τουλάχιστον) άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό.
      Προσβλέποντας εμμονικά στην "αυτοβελτίωση" μαχόμαστε όλοι εναντίον όλων και τελικά καταλήγουμε να μαχόμαστε εναντίον και του εαυτού μας, αφού μέσα στους όλους είμαστε κι εμείς.

      Ο ανθρωπισμός μας συνίσταται απλώς σε εξαναγκασμένα αντανακλαστικά που ερεθίζεται με τα παβλοφικά χτυπήματα του συστήματος στο "δόξα πατρί μας" και κατευνάζεται μόλις το σύστημα αποφασίσει.
      Είμαστε ανθρωπιστές όσο είναι δημοφιλή trends τα φιλανθρωπικά hashtag και τα "je suis".

      Μας επιβάλλουν να μη μιλάμε, να μη σκεφτόμαστε, να μην αμφιβάλλουμε, να μη φλερτάρουμε, να μην αναπαραγόμαστε, να μη μοιραζόμαστε, να μην εκφραζόμαστε, να μη φωνάζουμε, να μη γελάμε, να μη ζούμε.

      Κι εμείς, ρε γαμώτο, το δεχόμαστε!

      Διαγραφή
  5. Προσωπικά πιστεύω Μαζεστίξ ότι η απάντηση έχει να κάνει με τα όρια και τις αντιστάσεις του ανθρωπίνου γένους.Η τεχνολογία, κυρίως το κομμάτι της που έχει να κάνει με την επικοινωνία, είναι μέσο αλλά και τρόπος επιβολής προτύπων,π.χ. Οι πανάκριβες τηλεφ/κες συσκευές, όπου εκδίδονται άνθρωποι προκειμένου να τις αποκτήσουν.... οι ''βελτιώσεις'' που υφίστανται γυναίκες και άνδρες στο προσωπο και στο σώμα,προκειμένου να είναι αρεστοί σε αυτους που τους ακολουθούν,πληρώνοντας πολλά χρήματα για να το επιτύχουν κ.λ.π
    Όμως υπάρχει πάντα και η άλλη όψη του νομίσματος. Όλοι καταλαβαίνουμε πιά ότι ζούμε οριακά μέσα στην καθημερινότητά μας,εννοώ σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς όποια κι αν είναι αυτη. ζούμε όμως σ'ένα κόσμο μαγικό...ξέρεις οι άνθρωποι όταν ξεπεράσουν τα όρια τους τότε αντιστέκονται...ιστορικά δεν είναι και λίγα τα παραδείγματα άλλωστε...

    Πιστεύω ότι αν συνειδητοποιήσει ο μέσος άνθρωπος πως κατανέμεται ο παγκόσμιος πλούτος, (το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει τον μισό πλούτο της γης).
    Τότε θα αντισταθεί. Δεν θα επαναστατήσει, όμως απλά θα ξεχάσει για λίγο τις selfee και το android, γιατί το βέβαιον είναι ότι θα σύρεται σε πόλεμο για τα συμφέροντα
    των ολίγων και ευκατάστατων...
    Εδώ τελειώνει η αδιαφορία...



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το πρόσεξα το σχόλιό σου. Τώρα το είδα!

      Οι άνθρωποι κάνουν οτιδήποτε για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους, επειδή είναι δυστυχισμένοι.
      Έχει γίνει πολύ άσχημη η ζωή και ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει τρόπους να γεμίσει τα κενά του, με "βελτιώσεις", smartphone μπας και ξεχάσει πόσο χάλια ζει.

      Ως προς το άλλο που λες κι εγώ το πιστεύω, ότι στο τέλος η ανθρωπότητα αντιδρά με το ένστικτο αυτοσυντηρησής της.
      Ωστόσο δεν ξέρω πόσος καιρός θα χρειαστεί γι' αυτό.
      Μπορεί και λίγα χρόνια, μπορεί και αιώνες.
      Ή μπορεί και να χρειαστεί να μεσολαβήσει ένα μεγάλο γεγονός, ένα ισχυρό σοκ.Κάτι που επίσης δεν είναι καλό.

      Διαγραφή