Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Μια ερώτηση προς τους εναπομείναντες υποστηρικτές του Τσίπρα


Αποτέλεσμα εικόνας για ψηφοφοροι συριζα
Έχω μια ερώτηση προς αυτούς που ακόμη και σήμερα στηρίζουν τον Τσίπρα.
Ένα ερώτημα που δεν είναι απαραίτητο να το απαντήσουν σε μένα (σιγά μην το κάνουν άλλωστε σ' εμένα τον πουλημένο) αλλά στον εαυτό τους.

Λοιπόν, παιδιά, οι περισσότεροι από σας από το 2010 έως το 2015 παλέψατε για την κατάργηση των μνημονίων, γεμίσατε τις πλατείες, κατεβήκατε σε απεργίες, τσακωθήκατε με φίλους και συγγενείς και, όταν έγινε το δημοψήφισμα, στηρίξατε με πάθος το Όχι.
Όταν ο Τσίπρας το γύρισε στο Ναι, τον κατηγορούσατε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, με πιο συνήθη αυτόν του "προδότη" που "ξεπούλησε το Όχι του λαού".
Το τι έλεγε το στόμα σας τότε... δε λέγεται!
(θυμάμαι πολύ καλά τι είχα ακούσει και εδώ μέσα αλλά και εκεί έξω, όταν εκείνες τις μέρες εξηγούσα γιατί καλώς υπέγραψε στη Σύνοδο Κορυφής εφόσον δεν υπήρχε άλλος δρόμος- Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς που τότε μιλούσαν για "προδότες και πουλημένους", βλέπω ότι και πάλι στηρίζουν... Τσίπρα!)

Από μια στιγμή, ωστόσο, και έπειτα, αρχίσατε να.... στρίβετε!
Και αφήσατε στην άκρη τα αναθέματα και αρχίσατε δειλά-δειλά να στηρίζετε και πάλι Τσίπρα- τονίζοντας βέβαια πως δεν του το συγχωρείτε αυτό που σας έκανε στο δημοψήφισμα. Όμως, μπρος στο να ξαναπάρει την εξουσία η ΝΔ, ταχτήκατε και πάλι στο πλευρό του Τσίπρα.

Και ρωτώ εγώ: μα είναι δυνατόν να στηρίζετε και να ψηφίσετε κάποιον που τον λέτε προδότη;

Κάτι δεν πάει καλά εδώ!

Δεν μπορεί να εξηγηθεί...

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζα ναι σε ολα

Δύο ενδεχόμενα υπάρχουν.

Το πρώτο:
Τελικά δεν είναι "προδότης του λαού που έκανε το όχι ναι" και άρα αναγνωρίζετε την αναγκαιότητα των μνημονίων- οπότε παραδέχεστε και πως όσα πιστεύατε(με) και λέγατε(με) απ' το 2010 έως το 2015 ήταν χαζομάρες. Τότε πρέπει να παραδεχθείτε πως  τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αδίκως προδότες τους ανεβάζατε(με) και πουλημένους τους κατεβάζατε(με) που το 2010-11 αντιλήφθηκαν την αναγκαιότητα των μνημονίων και δεν επέτρεψαν στη χώρα -παράλληλα με τη χρεωκοπία της- να ερημοποιηθεί με μια ενδεχόμενη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διασώζοντας όσο γινόταν το βιοτικό μας επίπεδο, που έτσι κι αλλιώς θα επλήττετο λόγω της πτώχευσης.

Σ' αυτήν την περίπτωση παραδέχεστε (όπως έκανα κι εγώ τον Ιούνιο του 15) πως την περίοδο 2010-15 παρασυρθήκατε από την "αντιμνημονιακή" προπαγάνδα του Σύριζα, των Καμμένων κλπ και υποστηρίξατε πλήθος ανυπόστατων θεωριών και σχεδίων που εκπορεύονταν από περίεργους κύκλους της αριστεράς ή και της "αντιμνημονιακής" δεξιάς, όποιους σκοπούς κι αν είχαν όλοι αυτοί (είτε την κατάληψη της εξουσίας μέσω εξαπάτησης είτε κάτι άλλο).
Θέλει γενναιότητα η παραδοχή αυτή.
Γιατί, αν στηρίζετε τον Τσίπρα, τότε λογικά δεν τον θεωρείτε "προδότη" (ποιος άλλωστε εχέφρων άνθρωπος στηρίζει/ψηφίζει κάποιον που θεωρεί προδότη;), και άρα αυτομάτως παραδέχεστε τα παραπάνω.

Τα οποία βέβαια οδηγούν -εκτός των άλλων- στην παραδοχή ότι μιλάμε για ψεύτη πρώτου μεγέθους, τέτοιον που δεν έχει ξαναβγάλει η χώρα μας, αφού κάνει τα ακριβώς -μα ακριβώς!- αντίθετα με αυτά που ευαγγελιζόταν πριν πάρει την εξουσία.
Άρα παραδέχεστε πως υποστηρίζετε έναν αναξιοπρεπή, ξεδιάντροπο ψεύτη!

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοιΑποτέλεσμα εικόνας για προγραμμα θεσσαλονικης


Τώρα βέβαια υπάρχει και το δεύτερο ενδεχόμενο:
Να μην παραδέχεστε τα παραπάνω (σ.σ. ότι τα μνημόνια ήταν αναγκαίο κακό και ότι όσα μας τσαμπούναγε η αντιμνημονιακή αριστερά και δεξιά ήταν μαλακίες στο τετράγωνο) και να θεωρείτε πράγματι τον Τσίπρα πουλημένο που πρόδωσε το γενναίο Όχι και το έκανε Ναι και παρ' όλα αυτά -για όποιον λόγο κι αν το κάνετε- να συνεχίζετε να τον στηρίζετε (έστω και ως το λιγότερο κακό σε σχέση με τη Νδ/Πασόκ).
Σ' αυτήν την περίπτωση, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια της ψηλά, καθώς παραδέχεστε ότι στηρίζετε (ακόμη και ως "λιγότερο κακό") έναν... "προδότη"!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοι

Καταλαβαίνετε πως αυτό δεν είναι λογικό.
Ή παραδέχεστε πως το 2010-15 λέγαμε μαλακίες που μας υπαγόρευε η αντιμνημονιακή προπαγάνδα, τώρα το καταλάβετε και στηρίζετε Τσίπρα (ο οποίος ήταν ο βασικός μοχλός της προπαγάνδας αυτής).
Βέβαια στην περίπτωση αυτή ισχύει το παράδοξο ότι παραδέχεστε πως στηρίζετε αυτόν που είναι ο βασικός υπεύθυνος για το ψέμα που φάγατε τόσα χρόνια, αλλά και για τον κίνδυνο στον οποίο παραδέχεστε πλέον πως βρέθηκε η χώρα το καλοκαίρι του 2015!
Είναι κομματάκι παράδοξο, λοιπόν, να στηρίζει κανείς κάποιον, ο οποίος παραδέχεται ότι τον εξαπάτησε επί μακρόν και έπαιξε την τύχη της χώρας στο ζάρι.

Οπότε αγαπητοί μου φίλοι που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στηρίζετε ακόμη τον Τσίπρα ή προτίθεστε να τον ψηφίσετε (έστω και ως το "λιγότερο κακό" σε σχέση με το Πασόκ/Νδ) έχετε φτάσει στα εξής παράδοξα ενδεχόμενα:
α) είτε, ΜΗ παραδεχόμενοι την αναγκαιότητα των μνημονίων, ψηφίζετε αυτόν που παραδέχεστε ότι σας πρόδωσε και σας πούλησε εν μία νυκτί χωρίς κανένα ενδοιασμό (και συνεχίζει αναίσχυντα τα "ναι σε όλα", ενώ πουλάει ευρωπαϊσμό)
β) είτε, παραδεχόμενοι την αναγκαιότητα των μνημονίων, ψηφίζετε αυτόν που παραδέχεστε ότι σας εξαπατούσε ξεδιάντροπα και επικίνδυνα επί 5 χρόνια (σύνδρομο της Στοκχόλμης)

Δε λέω να μην τον στηρίξετε αφού το τραβάει η ψυχούλα σας.
Αλλά τουλάχιστον να παραδεχτείτε τα δεδομένα της στήριξής σας.

11 σχόλια:

  1. Το προβλημα δεν το εχει ο Τσιπρας αγαπητε που ειναι ενας!!! Το μεγαααααλο προβλημα το εχουμε εμεις ο λαος ...που ειμαστε και πολλοι!!!! Κατι σαπιο υπαρχει στο κρατος των πολλων...και στηνουν χορο οι λιγοι!!! Μην ξεχνουμε τον ελληνα που καποτε τα εβαλε με την..Βερμαχτ !! Εε...παει μας τελειωσε!!Εκφυλιστηκε...αλλοιωθηκε....πεθανε???? Μπορει και ολα μαζι!! Ξαναυπηρξαμε φτωχοι στην ιστορια μας !! Τοσο ..θλιβεροι και ελαχιστοι...δεν θυμαμαι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανέκαθεν ήμασταν λαός συναισθηματικός.
      Και τότε που πολεμήσαμε τη Βέρμαχτ, είχαν προηγηθεί ατέλειωτες ηλιθιότητες του λαού μας, παρότι ήταν μια περίοδος οικονομικής ευμάρειας (βλ. εθνικό διχασμό, εκλογές '20, μικρασιατική καταστροφή, δίκη των έξι, απανωτά πραξικοπήματα κλπ)
      Πηγαίναμε απ' το κακό στο χειρότερο, αλλά μόλις η Ιταλία κι η Γερμανία πατήσαν τον εγωισμό μας, απαντήσαμε αναλόγως.
      Και μετά, μόλις ξεμπερδέψαμε μ' αυτά τα συναισθηματικά, ξαναρχίσαμε τις βλακείες (εμφύλιος κλπ).
      Είμαστε υπέροχοι στις πιο δύσκολες και κρίσιμες ώρες. Αλλά τον υπόλοιπο καιρό...

      Διαγραφή
  2. Επρεπε να συμπληρωσω στο σχολιο μου...δεν μου ειναι καν συμπαθης ο Τσιπρας...οπως και κανεις απο τους υπολοιπους...καλο σας βραδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. γερμανοτσολιάς28 Ιουνίου 2018 - 11:31 π.μ.

    Φταίνε τα τραγούδια του, φταίει και ο λυράρης,
    Μα φταίει κι ο ίδιος του ο λαός γιατί είναι μαραζιάρης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καταρχάς θα πρέπει πρώτα να δεις για ποιο λόγο επιμένεις να πάρεις απάντηση στο ίδιο ερώτημα, το οποίο θέτεις εδώ και πολύ καιρό με διάφορους τρόπους. Τι έχεις να λάβεις πραγματικά μέσα από αυτό;
    Έπειτα, πιθανόν, δεν θα έχεις εδώ απαντήσεις (τουλάχιστον ολοκληρωμένες) ούτε από εκείνους που τον συμπαθούν και τον στηρίζουν ούτε από αυτούς που δεν τον συμπαθούν, όμως τον στηρίζουν για δικούς τους λόγους (που δεν τους εξηγούν απαραίτητα στους άλλους ή δεν τους έχουν συνειδητοποιήσει ίσως) ούτε από εκείνους που τον στήριζαν αρχικά, το μετάνιωσαν στην πορεία και τώρα είναι απέναντί του, αλλά ούτε και από όσους από την αρχή τον δέχτηκαν ως τη μόνη προσωρινή ρεαλιστική λύση έχοντας παράλληλα στον νου τους το πιθανό «στημένο παιχνίδι», ούτε ωστόσο κι από αυτούς που δεν τον συμπάθησαν και δεν τον στήριξαν ποτέ.
    Σκέψου με ηρεμία και με αρκετά ανοιχτό και καθαρό πνεύμα, κάπως ως θεατής, όλη την κατάσταση, μαζί και τη δική σου στάση απέναντι στα πράγματα και τότε μάλλον θα βρεις τον λόγο που δεν έχεις απάντηση.

    Υ.Γ.
    Ίσως να μη ζητάς απάντηση καν, γιατί εσύ την έχεις δώσει ήδη, πριν από όλους (βέβαια χωρίς αυτούς), και απλά εκφράζεις τη θέση σου μέσα από ένα τέτοιο κείμενο (το γνωστό «ρίχνω τη βόμβα και φεύγω»).
    Επίσης, πολλή ανωνυμία εμφανίζεται σε τέτοια θέματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ τίποτα δεν έχω να λάβω απ' αυτό.
      Ούτε (όπως άλλωστε είπα και στην αρχή) περιμένω να λάβω εγώ την απάντηση.
      Απλώς κάθε φορά που μιλώ με εναπομείναντες υποστηρικτές αυτού του πράματος (δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω αλλιώς), μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, αντιμετωπίζοντας ένα κοκτέιλ αμνησίας, αντίφασης και αναξιοπρέπειας.
      Και τελοσπάντων, εφόσον θεωρώ πως με το λόγο μου (και από εδώ μέσα και έξω) προσέφερα πολύ κακές υπηρεσίες στην πατρίδα, βάζοντας κι εγώ το λιθαράκι μου ώστε να ζήσουμε την κυβέρνηση της εθνικής καταστροφής, θεωρώ δυο φορές χρέος μου (και χάριν εξιλέωσης) να κάνω ό,τι μπορώ για να διορθωθεί το "λάθος" αυτό.
      Και προσπαθώ έστω και σ' αυτόν τον "έναν" που απλώς ακόμη δεν έχει συνειδητοποιήσει περί τίνος πρόκειται, να του προσφέρω μια σκέψη για να συνειδητοποιήσει 2-3 πράγματα.
      Και μακάρι να του φανούν χρήσιμα ώστε να αναμορφώσει τη σκέψη του.
      Πέραν τούτου ουδέν.
      Εντάξει... "εν".
      Το σαράκι της πολιτικής πάντοτε με τρώει και πάντοτε πολιτικολογώ.
      Επειδή οι πρώην φλογεροί επαναστάτες τώρα το ρίξανε στις γιρλάντες και στο "πέρα βρέχει" (αλλά στηρίζουμε) δε σημαίνει ότι θα το βουλώσω κι εγώ.
      Θα τα λέω κι ας με διαβάζουν και μόνο διακόσιοι.

      Όσο για τα ανώνυμα σχόλια, το ξέρεις ότι πάντοτε τα άφηνα και πάντοτε συζητούσα μαζί τους, ανεξαρτήτως άποψης.
      Και δεν το βρίσκω και κακό στο κάτω-κάτω να 'ναι κάποιος ανώνυμος σχολιαστής.
      Και τα "επώνυμα", άλλωστε, είναι πολύ ανώνυμα.

      Διαγραφή
    2. Αισθάνομαι την ανάγκη να απαντήσω σε κάποια από όσα λες.
      Σου έχω ξαναπεί, ότι όσα έγραφες τότε και λέγαμε πολλοί εδώ που μας φιλοξενούσες ήταν όλα εκείνα που σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε με βάση ό,τι βιώναμε. Το αν κάναμε καλά ή κακά δεν μπορούσαμε να το γνωρίζουμε, ίσως ως ένα βαθμό να υποψιαζόμαστε και κάποιοι το λέγαμε, όμως βαδίζαμε στο άγνωστο και λειτουργούσαμε κάτω από ασφυκτική πίεση.
      Ακόμα και τώρα αυτά που λέμε εδώ ή έξω σε συντροφιές μπορεί στην πορεία να αποδειχθούν επίσης λάθος.

      Θεωρώ ότι πολύ καλά κάνεις και λες την άποψή σου (τι πάει να πει κι ας σε διαβάζουν διακόσιοι...) κι έτσι θα έπρεπε να κάνουμε όλοι. Άντε πολύ περισσότερο όσοι έχουν το σαράκι με την πολιτική και παράλληλα διαθέτουν συγκροτημένη σκέψη και λόγο μα και ανοιχτό πνεύμα... Να μιλάς και να μην το «βουλώνεις», όπως λες, όμως έχει πάντα σημασία ο τρόπος που θα πεις το οτιδήποτε.
      Έτσι θα πω κάτι για τα σχόλια των ανώνυμων και την ανωνυμία σ’ εκείνα των «επώνυμων» (μου άρεσε αυτό και κόλλησα κι είναι ένας λόγος που ξανασχολιάζω). Δε συζητώ καν ότι παραβλέπουμε τον σχολιασμό ενός ανώνυμου (ούτε το κάνεις ποτέ εσύ) ίσα-ίσα, αλλά αναφέρομαι σε όσους απλά θα κάνουν επίθεση με κάποιο τρόπο ανώνυμα και δεν έχουν το θάρρος να τα πουν «επώνυμα» ή ιδιαιτέρως. Πιστεύω ότι κάποια δικά μου σχόλια, ναι, έχουν «ανωνυμία», όπως είπες, ενώ έχουν το όνομά μου, το οποίο είναι ήδη γνωστό σε πολλούς στον χώρο σου. Δεν το κάνω γιατί δεν έχω άποψη. Το πρόβλημά μου είναι ότι δεν θέλω να την πω ανοιχτά μέσα στο πλαίσιο που διαμορφώνεται από τον τρόπο γραφής του κειμένου και άλλων παρόμοιων που έχεις αναρτήσει.
      Είναι κι άλλα που δε θα τα πω εδώ, γιατί απαιτούν άλλου είδους συζήτηση..
      Γι’ αυτό έγραψα στο προηγούμενο σχόλιο να δεις την κατάσταση συνολικά ως θεατής, όπως κι εγώ και όλοι (θα πρέπει να κάνουμε).

      Επίσης, ίσως είμαι κι εγώ ένας από εκείνους που ασχολούμαι με «γιρλάντες» στον δικό μου χώρο και δεν μπαίνω στον κόπο να γράψω ένα υποτυπώδες κείμενο που να αφορά την πολιτική κατάσταση όπως έκανα, έστω στοιχειωδώς, τον πρώτο καιρό. Ο λόγος είναι ότι σιχάθηκα όλη την κατάσταση (εντός και εκτός συνόρων) και ακόμα περισσότερο εκείνη στην οποία έχουμε περιέλθει σαν λαός, πολίτες και πολιτικοί. Κάτι το οποίο βλέπουμε στην καθημερινότητά μας από τον τρόπο που λειτουργούν πολλοί συμπολίτες μας, όταν ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους. Κι εδώ θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλά, μα πάρα πολλά όμως.
      Ίσως έρθει η στιγμή που θα ξαναγράψω κάτι που αφορά σε πολιτικά θέματα (με τον δικό μου τρόπο φυσικά και όταν αισθανθώ έτοιμη) όπως και θα πάρω ανοιχτά θέση σε κάποιο δικό σου σχετικό με τούτης της ανάρτησης κείμενο που θα με εμπνέει να το κάνω.

      Διαγραφή
    3. Θέλω κατ' αρχάς να διευκρινίσω ότι ούτε με την αναφορά μου στα επώνυμα-ανώνυμα σχόλια ούτε με τις γιρλάντες αναφερόμουν σ' εσένα.
      Ούτε και κάπου αλλού συγκεκριμένα.
      Είναι μια γενική εντύπωση που έχω αποκομίσει από πολύ κόσμο.
      Γενικώς δε μου αρέσει να "καρφώνω" κάποιον. Αν έχω κάτι να πω συγκεκριμένα για κάποιον, θα το πω.
      Προς το παρόν γενικολογώ και αμπελοφιλοσοφώ.

      Κατά τ΄άλλα, αυτό που λες ότι "έχεις σιχαθεί με την κατάσταση" και γι'αυτό δε γράφεις, με έχει προβληματίσει κι εμένα. Και έχω ήδη αναρωτηθεί.
      Αλλά έχω αρχίσει να δίνω και απαντήσεις σε αυτόν τον προβληματισμό.

      Όσο είχαν την εξουσία αυτοί που αντιπαθούσες (το β'ενικό είναι της γενικότητας, μην το παίρνεις προσωπικά) και τη ζητούσαν αυτοί που συμπαθούσες, ένιωθες άνετα να κράζεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου για όσα (λιγότερο τραγικά σε σχέση με σήμερα) συνέβαιναν.
      Αυτό σου ήταν εύκολο διότι ένιωθες ξένη με αυτούς- άρα τους πυροβολούσες αλύπητα με βαρύτατους χαρακτηρισμούς και με σκληρή και ανένδοτη στάση.

      Απ' την ώρα, όμως, που πήραν την εξουσία αυτοί με τους οποίους ήσουν συνδεδεμένη ψυχολογικά, αδυνατείς να κράξεις, διότι βασικά δεν έχεις αποσυνδεθεί πλήρως ψυχικά απ' αυτούς.

      Διότι κάπου στο βάθος πιστεύεις και ελπίζεις πως μπορεί να βγάλουν και τον καλό τους εαυτό -αυτόν για τον οποίο τους πίστεψες και τους ακολούθησες- και να δικαιολογήσεις κάπως τη στάση σου αυτή, της αναμονής/ απόστασης.
      Ουσιαστικά, σου συμβαίνει αυτό που κάποτε σχολιάζαμε για εκείνους που ενώ ο κόσμος καιγόταν γύρω έλεγαν "έλα μωρέ, μην ασχολείσαι, όλοι το ίδιο είναι" και καταλαβαίναμε αμέσως ότι ουσιαστικά είναι -έστω και ελαφρώς- προσκείμενοι στον τότε φορέα εξουσίας.
      Με λίγα λόγια, όποιος έκραζε πριν μέχρι ξελαρυγγιάσματος και σήμερα δεν κράζει είναι γιατί βαθιά μέσα του δεν έχει πειστεί ακόμη ότι πράγματι οι σημερινοί είναι τόσο κακοί.
      Κι αυτό το 'χει καταφέρει ο -καλλιτέχνης σε κάτι τέτοια- Αλέξης, που κάθε που διαβλέπει ψυχική αποσύνδεση με το τάργκετ γκρουπ του, αμολάει στην πιάτσα ένα θέμα με το οποίο -αν δεν ταυτιστείς μαζί του- σίγουρα θα επαναβεβαιώσεις την απόστασή σου με τους "άλλους".
      Κι έτσι σε κρατάει χρυσή εφεδρεία που περιμένει δυο καλές κινήσεις έστω και την τελευταία στιγμή για να του κλείσει το μάτι.

      Γιατί έχεις κάνει το λάθος να νομίσεις πως σε πρόδωσε κάποια στιγμή ο Αλέξης και ότι στην πραγματικότητα δεν είναι αυτό το πράγμα αυτός ο χώρος.
      Με λίγα λόγια, η εμπειρία αυτή δεν οδήγησε στο να αποδομήσεις μέσα σου αυτόν το χώρο, αλλά απλώς θεώρησες πως κάποιος σε πούλησε ή έστω ήταν άσχετος όταν ανέλαβε κι έκανε κουταμάρες.
      Έτσι, διατηρείται και η ελπίδα ζωντανή ότι κάποια στιγμή θα επανέλθει στο σωστό δρόμο και "θα κάνει τουλάχιστον και 2-3 σωστά πραγματάκια που 'πρεπε από καιρό να γίνουν"...

      Γι' αυτό και τα γράφω αυτά τα κείμενα.
      Για να συμβάλω με τις ελάχιστες πλέον δυνάμεις μου στην αποδόμηση αυτής της τεράστιας αυταπάτης.

      ΥΓ.: Επαναλαμβάνω πως το β' ενικό δεν απευθύνεται σ' εσένα προσωπικά. Μιλώ με αφορμή εσένα, αλλά γενικά για όλην αυτήν την τάση.

      Διαγραφή
  5. Ώστε έχεις πειστεί τόσον αδιάσειστα ότι η αντιμνημονιακή στάση και το κοντά στα εβδομήντα τα εκατό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, δεν ήταν παρά μαβλακίες; Λυπηρόν...και πες ότι τα βλέπω συναισθηματικά και μη ρεαλιστικά. Αχ, βαχ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, γιατί; Ο λαός έχει πάντα δίκιο;
      Ο λαός δεν ψηφίζει πολλές φορές μαλακίες;

      Δεν μπορώ να διαγνώσω αν το βλέπεις συναισθηματικά ή ρεαλιστικά, καθώς δε γνωρίζω το σκεπτικό σου.
      Δεν αφορίζω καμία άποψη.

      Διαγραφή