Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Η φυλή των "Εγώ δεν είμαι Σύριζα, αλλά..." (6 κατηγορίες κρυπτο-Συριζαίων)


Αποτέλεσμα εικόνας για συριζα ξεφτιλες
Όταν μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος του 2015 και τα πρώτα αναθέματα των πάλαι ποτέ "αντιμνημονιακών" υποστηρικτών του Σύριζα περί προδοσίας του Τσίπρα, οδεύαμε προς τις δεύτερες εκλογές του 2015, οι περισσότεροι πίστευαν πως δε θα πάρει ούτε την ψήφο του.
Κι όμως ξαναπήρε το ίδιο ποσοστό (36%) και έχω κάτι πληροφορίες πως στην εκλογική διαδικασία δε συμμετείχαν εξωγήινοι και ότι επομένως τον ψήφισαν περίπου οι ίδιοι που τον είχαν ψηφίσει και την πρώτη φορά. Οι ίδιοι ποσοτικά σίγουρα, αλλά σε μεγάλο βαθμό και ποιοτικά.
Αυτοί λοιπόν που τον έλεγαν προδότη και κωλοτούμπα και ορκίζονταν πως "καλύτερα να τους κοπεί το χέρι παρά να ξαναψηφίσουν αυτόν τον απατεώνα που έκανε το όχι.. ναι" εν ριπή οφθαλμού, αυτοί φαίνεται πως τον ψήφισαν σιωπηλοί.
Όλοι αυτοί έλεγαν πως θα ψηφίσουν ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΛΑΕ κλπ. Κι όμως τα ποσοστά όλων αυτών δεν απορρόφησαν παραπάνω από 2-3% από Ιανουάριο σε Σεπτέμβριο του '15.
Επομένως όλοι αυτοί ψήφισαν Σύριζα. Αλλά όχι με δόξα και τιμή.
Τον ψήφισαν σιωπηλοί και λέγοντας ότι ψηφίζουν κάτι άλλο.
Αυτό είναι δηλωτικό σημάδι της ντροπής τους.
Σιωπηλά κάνουμε κάτι μόνο όταν ντρεπόμαστε γι' αυτό.
Ντρέπονταν γι' αυτό που έκαναν, αλλά το έκαναν.

(για όποιον έχει απορίες για το άτομό μου, εγώ εξέφρασα ευθαρσώς τότε πως για πρώτη φορά στη ζωή μου θα ψήφιζα ΝΔ, όπως και έκανα και δεν το μετανιώνω καθόλου- για τη βλακώδη στάση μου το 2010-15 μετανιώνω μονάχα, που έπεσα θύμα προπαγάνδας, δημαγωγίας, μαζοποίησης και στερεοτυπικών αντιλήψεων που έφερα από παιδί)

Έτσι ξαναπήρε την εξουσία ο Τσίπρας χάρη στους... εξωγήινους ψηφοφόρους και από τότε κυβερνά καταπατώντας καθημερινά κάθε έννοια αξιοπρέπειας, αφού ψηφίζει όλα αυτά που κατήγγειλε επί χρόνια και -το γελιοωδέστερο- όλα αυτά που καταγγέλλει την ίδια ώρα που τα ψηφίζει (!!!), μοιράζοντας αφειδώς σανό στον εύπιστο κόσμο.
Κι αν το να ψηφίζει τους νόμους αυτούς, το δικαιολογήσουμε βάσει της υπογραφής που έχει βάλει στο Μνημόνιο 3, δεν μπορεί ωστόσο να δικαιολογηθεί η συμπεριφορά του ως του μεγαλύτερου.... "Μερκελιστή" (δική του η λέξη) που γνώρισε ο τόπος, ξεπερνώντας ακόμη κι εκείνον τον... Τζήμερο!
Τόσο υποτακτικό στους ξένους πρωθυπουργό δεν ξαναείδε ποτέ ο τόπος!

Παρόλα αυτά, αυτοί που τον ψήφισαν... σιωπηλά τον Σεπτέμβριο του 2015 δείχνουν μια στάση αν μη τι άλλο περίεργη.
Σήμερα οι περισσότεροι εξ αυτών αρνούνται ότι είναι Σύριζα. Αλλά... βάζουν κι ένα "αλλά..." κάθε φορά που το λένε, αφού υποστηρίζουν στο διάλογο σε γενικές γραμμές τη γραμμή του Σύριζα στα περισσότερα θέματα.
Θα λέγαμε ότι όλοι αυτοί αποτελούν μια φυλή: τη φυλή των "Εγώ δεν είμαι Σύριζα, αλλά..."

Αποτέλεσμα εικόνας για εγω δεν ειμαι συριζα αλλα

Ας δούμε λοιπόν τις βασικές κατηγορίες της φυλής αυτής.

1. Η πρώτη. Αφενός κράζουν καμιά φορά (αν τους καίνε προσωπικά κυρίως) για επιμέρους θέματα (πλειστηριασμοί, ιδιωτικοποιήσεις, φόροι κλπ) αν τύχει η κουβέντα, όμως σε γενικές γραμμές αποφεύγουν να συζητούν πολιτικά και πλέον ασχολούνται με άλλα θέματα, ενώ στη συζήτηση σου αλλάζουν κουβέντα.
Στο διαδίκτυο θα τους αναγνωρίσετε απ' το ότι εκεί που δημοσίευαν διαρκώς πολιτικά κείμενα, τώρα ανεβάζουν φωτογραφίες με πουλάκια, λιβάδια και αδέσποτα που ψάχνουν σπίτι...
Οι περισσότεροι δε βγάζουν κουβέντα περί πολιτικής (όπως περίπου έκαναν οι δεξιοί τον παλιό καιρό που ντρέπονταν να λένε ότι είναι δεξιοί και παρουσιάζονταν ως "απολιτίκ" με προμετωπίδα τη φράση "έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι- εγώ δεν ασχολούμαι").
Στην πραγματικότητα ασχολούνται και... παρασχολούνται, αλλά προσπαθούν να μη συζητούν γιατί φοβούνται πως πάνω στην κουβέντα θα δείξουν και στους άλλους αλλά και στον εαυτό τους πόσο χειραγωγημένοι από την ρητορική του Σύριζα είναι.


2. Υπάρχει βέβαια ένα μέρος αυτών που έχει βγάλει το οικονομικό-πολιτικό στοιχείο από την πολιτική συζήτηση και έχει θέσει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός τους διάφορα... άσχετα θέματα και μικρού πολιτικού βεληνεκούς, τα οποία σχετίζονται με την ταυτοτική πολιτική ή αλλιώς με την πολιτική των "δικαιωμάτων".
Αυτοί είναι οι λεγόμενοι "δικαιωματικοί", οι οποίοι άφησαν πίσω τις επαναστάσεις και τις κοινωνικές κινητικότητες και θεωρούν πως τα σημαντικότερα ζητήματα που έχει να λύσει η χώρα μας σήμερα είναι οι γκέι γάμοι, το νομικό φύλο των τρανσέξουαλ, η χορτοφαγία, η φαρμακευτική κάνναβη, οι ράμπες αναπήρων, το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους και καμιά φορά ο πόνος εκ της προσωπικής ιστορίας κανενός περαστικού απ' τα μέρη μας πρόσφυγα/μετανάστη.
Αυτά ουσιαστικά είναι τα έμμεσα άλλοθι ούτως ώστε να πει όταν έρθουν οι εκλογές "στα οικονομικο-πολιτικά έτσι κι αλλιώς Μνημόνιο θα 'χουμε, αλλά για να περάσουν 2-3 νόμοι σχετικοί με τα παραπάνω, θα ψηφίσω Σύριζα μωρέ".
Προς το παρόν βέβαια δεν το λένε ακόμη και φλερτάρουν στα λόγια με άλλους αριστερόστροφους χώρους, αλλά η στάση τους ουσιαστικά προετοιμάζει αυτήν την εκλογική συμπεριφορά.

Σχετική εικόνα

3. Δεν μπορώ βέβαια να μην αναφερθώ και σ' αυτούς που μετά το 2016 ανακάλυψαν πόσο κακό πράγμα είναι η φοροδιαφυγή του υδραυλικού, τη διαφθορά στο Δημόσιο και άλλα τέτοια. Μέρα με τη μέρα ολοένα και περισσότερο ψελλίζουν πως τελικά το αλήστου μνήμης "μαζί τα φάγαμε" δεν ήταν και τόσο ψέμα και ότι δεν είμαστε σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα.
Αυτοί είναι οι όψιμοι ευρωπαϊστές που ξαφνικά εκφράζουν τον θαυμασμό τους για τον τρόπο που λειτουργούν οι νόμοι στη Γερμανία, στη Σουηδία, στη Φινλανδία κλπ.
Έχουν γίνει πιο... "Μενουμευρώπηδες" κι απ' τον αξέχαστο τύπο με το κολονάτο ποτήρι με το κρασί στο Σύνταγμα και θεωρούν πως οι προηγούμενες κυβερνήσεις τελικά ήταν αυτές που δε μας άφηναν να γίνουμε Ευρωπαίοι.
Φυσικά, πλησιάζοντας προς τις εκλογές, θα "ανακαλύπτουν" ολοένα και περισσότερο πως η μοναδική ελπίδα για να γίνουμε χώρα ευρωπαϊκή είναι ο.. Σύριζα! 

Αποτέλεσμα εικόνας για εγω δεν ειμαι συριζα αλλα

4. Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία της φυλής "Εγώ δεν είμαι Σύριζα, αλλά...". Είναι κάποιοι πιο "σκληροί ιδεολόγοι", στους οποίους αν μιλήσεις για τον Σύριζα θα σε βρίσουν. Ωστόσο, οποιοδήποτε θέμα κι αν συζητήσεις μαζί τους, βλέπεις πως απαντούν με τη φρασεολογία και την οπτική του Σύριζα. Για παράδειγμα, μιλήστε με έναν... αναρχικό (!) για το θέμα των συλλαλητηρίων για τη Μακεδονία. Θα ταυτιστεί πλήρως με τον Σύριζα. Ακόμη και με τις εκτιμήσεις της... Αστυνομίας για τον κόσμο στα συλλαλητήρια! Μιλήστε με έναν σκληρό κομμουνιστή για τη Novartis και το ζήτημα της Δικαιοσύνης. Θα ταυτιστεί πλήρως με τη συριζαίικη οπτική κι ας μην το παραδέχεται. Συζητήστε για θέματα σχετικά με το μεταναστευτικό, για τα δικαιώματα, για τις πληρωμές με πλαστικό χρήμα (θα σου πουν "επιτέλους! να μη φοροδιαφεύγει πια ο μπακάλης!"). Οι άνθρωποι αυτοί εκόντες-άκοντες έχουν υιοθετήσει πλήρως την οπτική του Σύριζα και σε κάθε επιμέρους θέμα συμφωνούν. Ε, όταν πλησιάζουν οι εκλογές, θα καταλάβουν πως συμφωνούν γενικώς.
Αυτοί καθορίζονται περισσότερο από το μίσος για τους άλλους πολιτικούς χώρους κι έτσι είναι πρόθυμοι να φωνάξουν ακόμη κι ότι... "πετάει ο γάιδαρος" αρκεί αυτό να κάνει κακό στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Είναι τυφλωμένοι απ' το μίσος. Γι' αυτό και επικίνδυνοι.
Θεωρούν πως ίσως μ' αυτόν τον τρόπο εξιλεώνονται για την ντροπή της στήριξης στον Σύριζα, αφού έτσι έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν το αφήγημά τους και να μη λένε ότι ψήφισαν Σύριζα για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και για την κατάργηση των μνημονίων (για να μην τους πουν και κορόιδα που τους δούλεψε ψιλό γαζί ο Τσίπρας), αλλά γιατί τάχα "οι άλλοι είναι κακοί/κλέφτες/φασίστες/διεφθαρμένοι". Ουσιαστικά είναι πλη΄ρως ευθυγραμμισμένοι με τη γραμμή Σύριζα απ' τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 15 και μετά. Αφού ο Τσίπρας προέταξε αυτό το ζήτημα (περί καθαρότητας τάχα)

Αποτέλεσμα εικόνας για αναρχικοι συριζα συλλαλητηριο μακεδονια αστυνομια

5. Θα ήταν άδικο όμως να παραβλέψουμε και μια άλλα κατηγορία. Αυτοί που κράζουν την κυβέρνηση, μόλις όμως τους πεις ότι πρέπει να πέσει και να αναλάβει άλλη κυβέρνηση για το καλό του τόπου, τότε απαντούν σχεδόν ανακλαστικά "γιατί κι οι άλλοι...καλύτεροι είναι;".
Έχουν τοποθετήσει στο μυαλό τους τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ως το απόλυτο κακό και επομένως όλη η γκρίνια τους μοιάζει με εσωκομματικά.. παράπονα. Διότι έχουν... τάξει τον εαυτό τους στην αριστερά, ανεξαρτήτως απ' το αν συμφωνούν ή όχι με αυτά που κάνει η αριστερά. Είναι αυτοί που πιστεύουν πως "ό,τι κακό κι αν κάνει η αριστερά, τουλάχιστον είναι αριστερά"! Αναγνωρίζουν στην αριστερά δηλαδή ένα (ελέω Θεού;) δεδομένο και a priori ηθικό πλεονέκτημα, ώστε ό,τι κι αν κάνει, πάντοτε είναι κατά τι καλύτερη από τη δεξιά ή το κέντρο. Ακόμη κι αν δώσει το μισό Αιγαίο στους Τούρκους, δηλαδή, θα βρίζουν τους άλλους από συνήθεια.
Δεν απορρίπτουν τους άλλους δηλαδή ως πιο επιζήμιους για τη χώρα, αλλά τους απορρίπτουν επειδή απλώς στο μυαλό τους είναι στη "λάθος θέση", δηλαδή είναι στο κέντρο ή τη δεξιά! 
Είναι αυτοί δηλαδή οι άνθρωποι που δεν έχουν το θάρρος ή την πνευματική ικανότητα να αναμετρηθούν με τα στερεότυπα που κουβαλούν από την οικογένεια, από τα νιάτα τους, από τη φοιτητική τους ζωή κλπ. και αρνούνται να ρίξουν μια δεύτερη ματιά στον κόσμο, για να επαληθεύσουν ή να διορθώσουν τα δεδομένα της πρώτης τους ματιάς. 
Αφού έχουν βολευτεί με την "πραγματικότητα" όπως την έχουν διαμορφώσει οι διαχρονικοί ιδεολογικοί μύθοι, απ' τον εμφύλιο, απ' τη χούντα ή κι από νεώτερες πολιτικές συγκυρίες (περίοδος Μητσοτάκη κλπ), δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω σκέψεις οι οποίες θα θέσουν σε κίνδυνο τις βεβαιότητές τους...
Αφού έχουν μια δεδομένη απάντηση για όλα... τι τα θες και τα σκαλίζεις τώρα;
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που αν τους ρωτήσεις "σε ποιον τομέα η κυβέρνηση Τσίπρα τα 'χει κάνει καλύτερα απ' την κυβέρνηση Σαμαρά;", θα αδυνατούν να σου απαντήσουν και συχνά θα αναγνωρίσουν μάλιστα πως η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν πιο αποτελεσματική. Όταν όμως τους ρωτήσεις "ε τότε γιατί δεν στηρίζεις την παράταξη που τα έκανε καλύτερα ή έστω λιγότερο χάλια;", τότε θα σου απαντήσουν "μα αυτοί είναι δεξιοί/ακροδεξιοί/φασίστες/δοσίλογοι/γερμανοτσολιάδες/μνημονιακοί/μπουμπούκοι κλπ."
Και κάπου εκεί αντιλαμβάνεσαι πως δεν υπάρχει ελπίδα.
Αυτή θα έλεγα ότι είναι η πολυπληθέστερη κατηγορία των "Εγώ δεν είμαι Σύριζα, αλλά...", αν δεν υπήρχε και η επόμενη και τελευταία κατηγορία, η οποία διεκδικεί ισοτίμως με αυτήν την πρωτιά.

Σχετική εικόνα

6. Η τελευταία -και ίσως πολυπληθέστερη- κατηγορία σιωπηλών υποστηρικτών του Σύριζα είναι οι ευνοούμενοι απ' αυτόν. Πολλές χιλιάδες οι προσλήψεις σε πολλούς τομείς του Δημοσίου (δήμοι, περιφέρειες, κρατικώς χορηγούμενες ΜΚΟ, οργανισμοί, νηπιαγωγεία, νοσοκομεία κλπ).
Όλοι αυτοί βρήκαν δουλειά με πελατειακά κριτήρια και επομένως, παρότι ιδεολογικά... "διαφωνούν" λόγω αριστεροσύνης με τα όσα κάνει ο Σύριζα, ωστόσο δεν μπορούν να δαγκώσουν το χέρι που τους φίλεψε με τη δουλειά απ' την οποία τρώνε ψωμί. Δε γεννήθηκε ακόμη εκείνος που τον διορίζουν ευνοιοκρατικά και δεν ανταποδίδει με την υποστήριξη και την ψήφο του το κόμμα που τον βόλεψε.
Και είναι πολλές χιλιάδες αυτός ο κόσμος. Αν ψαχτούμε και μεταξύ μας, θα τους βρούμε.
Σ' αυτούς μπορεί να προστεθεί και ο αριθμός εκείνων που δουλεύουν ήδη στο Δημόσιο σε τομείς που στοχοποιήθηκαν ως αντιπαραγωγικοί ή υπερφορτωμένοι επί κυβερνήσεως ΝΔ και φοβούνται πιθανές απολύσεις ή μετακινήσεις σε περίπτωση νίκης της ΝΔ και καταπίνουν αμάσητες τις νεομνημονιακές πρακτικές του Σύριζα (που έβριζαν και κάνανε καταλήψεις στα υπουργεία) αλλά και κάτι... μειωσούλες στο μισθό, προκειμένου να μην προκύψει ζήτημα με την εργασιακή τους θέση.
Όπως και να το κάνουμε, καλά τα ιδεολογικά, αλλά ισχυρότερη ιδεολογία απ' το στομάχι... δεν υπάρχει!
Βέβαια, ντρέπονται να πουν πως είναι με τον Σύριζα, αφενός για να μη φανεί ο τρόπος που μπήκαν στη δουλειά (για να μη μοιάζουν ίδιοι τάχα με αυτούς και αυτά που έκραζαν) και αφετέρου για να δείξουν ότι, παρότι βρήκαν δουλειά με Σύριζα, αυτοί όμως είναι... σκληροί ιδεολόγοι και... "δεν ξεπουλιούνται"! Γι' αυτό... "δεν είναι Σύριζα. Αλλά οι προηγούμενοι..."

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζα ξεφτιλες

Όλοι οι άνθρωποι αυτοί δηλώνουν πάντοτε πως "δεν είναι Σύριζα".
Αλλά είναι Σύριζα ως το μεδούλι.
Γιατί πώς γίνεται όλοι αυτοί να μην τους ξαναψήφισαν μετά την "κωλοτούμπα" του δημοψηφίσματος και ο Σύριζα να ξανάγινε κυβέρνηση στις δεύτερες εκλογές με το ίδιο ποσοστό... αυτό μάλλον θα μας το εξηγήσουν οι εξωγήινοι ψηφοφόροι που κατέβηκαν και "καθάρισαν" και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015...


Το βασικό πρόβλημα των "Εγώ δεν είμαι Σύριζα, αλλά..." είναι πως είναι δειλοί και δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους.
Να πουν "ναι ρε είμαι Σύριζα" ή -αν δεν είναι- να πουν "δεν είμαι Σύριζα".
Χωρίς "αλλά" φυσικά...

Σε μια πρόταση που έχει μέσα το "αλλά", η αλήθεια βρίσκεται μετά το "αλλά".

Αλλιώς μου θυμίζει εκείνο το "εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά αυτοί είναι μαύροι".


Αποτέλεσμα εικόνας για αριστερα προδοσια

4 σχόλια:

  1. Τα ποσοστά είναι παραπλανητικά. Από τον Ιανουάριο του ΄15 ως το Σεπτέμβριο ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε πάνω από 300.000 ψήφους και 4 έδρες, ενώ η αποχή ανήλθε από 36% στο 43%. Από κει και πέρα παρόμοιες "φυλές" υπάρχουν σε όλα τα κόμματα. Το θέμα δεν είναι εκεί. Το θέμα είναι ότι τόσο οι πολίτες όσο και οι πολιτικοί αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και ότι φυσικά κανείς δεν τιμωρήθηκε για τη χρεοκοπία της χώρας. Κι έτσι θα πηγαίνει δηλαδή...όσο εμείς θα μαλώνουμε μεταξύ μας και θα περιμένουμε τον επόμενο σωτήρα, τόσο οι πολιτικοί θα μπουκώνονται με μίζες και επιδόματα, θα κάνουν για τα μάτια διαγωνισμούς ηθικής και θα περνάνε ταυτόχρονα τις πολιτικές που συμφέρουν το κεφάλαιο. Σε κάθε περίπτωση χαμένοι είμαστε εμείς και τα παιδιά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Σοφία.
      Σε απόλυτους αριθμούς, ναι.
      Όμως επειδή δεν μπορούμε να "διαβάσουμε" αντικειμενικά τη βούληση των απόντων και απεχόντων, αναγκαστικά μιλώ επί των παρόντων. Και επί των παρόντων, έπιασε το ίδιο ποσοστό.
      Αλλά εμένα δε με σοκάρει η ψήφος του Σεπτεμβρίου. Διότι ήταν τόσο σύντομα τα γεγονότα, ώστε ήταν δύσκολο για πολλούς να "χωνέψουν" την κοροϊδία που υπέστησαν και να καταλάβουν περί τίνος τσίρκου πρόκειται.
      Αυτό που με σοκα΄ρει είναι το ότι βλέπω ακόμη και σήμερα σχεδόν όλους όσοι ψήφισαν εκείνον τον Σεπτέμβριο, να επιμένουν σήμερα σε -προφορική- πρόθεση ψήφου. (δε μιλώ για δημοσκοπήσεις, μιλώ για συζητήσεις με γνωστούς, φίλους, συγγενείς, συναδέλφους κλπ.
      Ασχολούμαι με αυτές τις "φυλές" διότι σήμερα οι επρισσότεροι δεν το παραδέχονται ευθέως πως ψήφισαν Σύριζα. Όλοι το παίζουν έξυπνοι και "Στα λεγα γω". Όλοι κάνουν πως τάχα "ήξεραν" και είχαν καταλάβει απ' την αρχή. Με βάση αυτά που λένε, θα πρεπε η Ανταρσύα και το ΚΚΕ να είχαν πάνω από 20%....

      και να σου πω κάτι; Νομίζω πως η ενασχόληση με τα σκάνδαλα είναι άνευ ουσίας. Σημαντικό ζήτημα συμβολισμών, αλλά έτσι κι αλλιώς η εξουσία διαφθείρει και γίνονται απ' όλους ανεξαιρέτως διάφορα ρεζιλίκια.
      Το πρόβλημα είναι για μένα η πολιτική που ακολουθείται στα σημαντικά θέματα.
      Και εκεί έχουμε μια άγαρμπη υποταγή στο κεφάλαιο (Τράπεζες-πλειστηριασμοί άνευ ορίων) σε συνδυασμό με την πλήρως αντιαναπτυξιακή λογική και - το αποκορύφωμα- η πλήρης επικινδυνότητα στα εθνικά θέματα, που απειλείται πλέον η ίδια η ασφάλεια αλλά και η υπόστασή μας.

      Στο παρελθόν (πρόσφατο ή πιο μακρινό) έχουν γίνει "εγκλήματα" απ' όλες τις κυβερνήσεις, οι οποίες οδήγησαν στις δύο χρεοκοπίες της χώρας (2010 & 2015).
      Όμως η διαρκής αναζήτηση των ευθυνών -παρότι ηθικώς είναι δικαιότατο αίτημα- ωστόσο νομίζω πως μας καθηλώνει στο ίδιο σημείο και αποτελεί μεγάλο εμπόδιο στην αντιμετώπιση των κρισιμότατων εθνικών θεμάτων που έρχονται και απαιτούν τη μέγιστη δυνατή εθνική ενότητα. Είαμστε στα ρπόθυρα πολέμου με την Τουρκία, ενώ και οι υπόλοιποι "γείτονες" κινούνται απειλητικά. Νομίζω πως το τελευταίο που θα νοιάξει και εμάς τους ίδιους αλλά και το μέλλον της χώρας το αν μπήκε στη φυλακή ο τάδε ή ο δείνα πρώην υπουργός κλπ., αλλά προέχει των πάντων η ασφάλεια της χώρας και η εθνική ενότητα.
      Πρέπει να υπάρξει πολιτική ομαλότητα και ηρεμία.
      Και μια κυβέρνηση που να μην έχει στο μυαλό της διαρκώς τον εμφύλιο και το διχασμό, διότι τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα και επικίνδυνα.

      Διαγραφή
  2. Καλά εσύπου το έπαιζες αριστερός ψήφισες ΝΔ και έχεις και θράσος κρυφέ φασιστάκο να μιλάς για τον Σύριζα και τους ψηφοφόρους του.

    Ναι ρε ΣΥΡΙΖΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ενα ενα τα ποντικια ξετρυπωνουνε

    Νόρα Βαλσάμη: Πρώτη σήκωσα σημαία για τον Τσίπρα και μας την έφερε...ντροπή του

    ΑπάντησηΔιαγραφή