Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Ο θρύλος και ο θρήνος


Αποτέλεσμα εικόνας για γλεζος κωνσταντοπουλου
Ο Μανώλης Γλέζος είναι ένας ζωντανός θρύλος,
Επέλεξε να ασχολείται ενεργά με τα κοινά, σαν να μην ενδιαφέρεται τόσο να 'ναι θρύλος όσο ενδιαφέρεται να είναι ζωντανός...

Κι όμως! Παρ' όλα αυτά δεν έπαψε να είναι θρύλος.
Όχι γιατί έκανε πάντοτε τις σωστές και τις πιο δημοφιλείς πολιτικές επιλογές.
Αλλά γιατί κατάφερε μέσα σε όλη αυτήν την τεράστια πορεία να διαφυλάξει την ηθική του υπόσταση.

Κάθε του παράσημο το 'χει φυλαγμένο πάνω του, μα δεν το κραδαίνει επί δικαίων και αδίκων.
Δεν ανεμίζει τα λάβαρα του παρελθόντος του συνέχεια για να δείξει τάχα ποιος είναι (βλ. Στ. Παναγούλης, Δαμανάκη κλπ.)
Τα παράσημά του είναι μέρος του "είναι" του και γι' αυτό τα έχει αποβάλει από το "φαίνεσθαι".
Γιατί όποιος είναι πραγματικά ήρωας, δε νιώθει την ανάγκη να πουλάει ούτε ηρωισμούς ούτε νταηλίκια ούτε τσαμπουκάδες όπου σταθεί και όπου βρεθεί.

Προχθές έκανε μια μεγαλειώδη κίνηση, η οποία αξίζει να είναι δίδαγμα έντιμης και ηθικής στάσης για όλους μας.

Κατά τη διάρκεια κατάθεσης στεφάνων στο Δίστομο, παρευρίσκετο στο χώρο ο πρέσβυς της Γερμανίας, ο οποίος επρόκειτο και αυτός να καταθέσει  εκ μέρους της χώρας του στεφάνι εις μνήμην των θυμάτων.
Η παλληκαρού Ζωή Κωνσταντοπούλου (που αν ακούσει δυναμιτάκι να σκάει σε εμβέλεια 50 χιλιομέτρων, θα τρέχει με τα πόδια στους ώμους και θα φωνάζει "Φρουράαα-Φρουράαα"- όπως τότε στην ΕΡΤ που λιγάκι στριμωξίδι έγινε και φώναζε "βοήθειαααα" με τη ντουντούκα) σηκώθηκε... "ηρωικά" για να εμποδίσει τον πρέσβυ της Γερμανίας να αποδώσει τιμές στους νεκρούς του Διστόμου εις το όνομα τάχα των μη καταβληθεισών πολεμικών αποζημιώσεων.
Τότε σηκώνεται ο, μικρός το δέμας αλλά γίγας το ήθος, Μανώλης Γλέζος, παραμερίζει τη Ζωίτσα, παίρνει απ' το χέρι το Γερμανό πρέσβυ και τον οδηγεί στο σημείο κατάθεσης στεφάνων.
Κι έτσι προφυλάσσει κάτι από τον πολιτισμό μας...

Ανεβαίνοντας στο βήμα ο Γλέζος εξηγεί την πράξη του λέγοντας πως "το παιδί του εγκληματία, όσα εγκλήματα κι αν έχει κάνει ο πατέρας του και η μάνα του, δεν ευθύνεται γι' αυτά" και ισοπεδώνει την δημαγωγική και δημοκολακεύουσα πράξη της ζηλώτριας Ζωής, η οποία σαν άλλος αρχαίος δημαγωγός και λαοπλάνος "θωπεύει, χαϊδεύει, κολακεύει και εξαπατά το λαό", όπως έγραφε για τους αρχαίους ομοίους της ο Αριστοφάνης (οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω κατέστρεψαν την αθηναϊκή δημοκρατία).

Ιδού το βίντεο. Είναι διάρκειας μόλις 1:30 λεπτού. Αξίζει τον κόπο να το δείτε.



Και κάπου εκεί- με την παρέμβαση του Γλέζου- το θέατρο σκιών της πρώην προέδρου της Βουλής (τρομάρα μας!) έλαβε τέλος και εξέπεσε ως όφειλε να εκπέσει.
Ο δημόσιος αυτο-εξευτελισμός της ελπίζω να έβαλε σε σκέψεις τους εναπομείναντες υποστηρικτές αυτών των αναξίων λόγου προσώπων και των φαιδρών πρακτικών τους:

Μήπως τελικά το ψευτο-νταηλίκι (στο όνομα του "λαού", της "δημοκρατίας" και της "αξιοπρέπειας" πάντοτε) δεν είναι μια υγιής πολιτική πρακτική, αλλά μια επίφαση με στόχο την προσωπική προβολή και την με κάθε τρόπο επέλαση προς την εξουσία;
Μήπως η δίκαιη και αθώα μας αγανάκτηση μετεξελίχθηκε σε "αγανακτισμό", δηλαδή σε μια συντεταγμένα άρρωστη και επικίνδυνη πολιτική συμπεριφορά, που ομοιάζει με τις συνθήκες επικράτησης των αρχαίων τυράννων και των σύγχρονων δικτατόρων;
Μήπως δώσαμε δύναμη και λόγο σε ανθρώπους και χώρους οι οποίοι -δικαίως ,όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων- ουδέποτε είχαν σημαντικό μερίδιο σε αυτά τα αγαθά;

Σχετική εικόνα

ΥΓ.1: Ευτυχώς το τελευταίο διάστημα αυτά τα πρόσωπα και αυτές οι πρακτικές δεν έχουν κάποια -εμφανή τουλάχιστον- απήχηση στην κοινωνία, ωστόσο το μικρόβιο ακόμη ελλοχεύει στο συλλογικό υποσυνείδητο και ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκδηλώσει την παρουσία του με την εμφάνιση νέου "ιού", ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα αποτελέσματα και από τον προηγούμενο.
Τουλάχιστον να αρχίσουμε να ξεμπερδεύουμε με μία-μία τις αρρώστιες, για να αντιμετωπίσουμε και τις υπόλοιπες που λιμνάζουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας και κάθε άλλο παρά άσχετες είναι με τον παραπάνω "ιό"- ακόμη και αυτές που (θεωρητικώς) τοποθετούνται στο άλλο άκρο.



ΥΓ.2: Η "απάντηση" της Κωνσταντοπούλου και ενός συνεργάτη της για το περιστατικό.
Τα παραθέτω χωρίς σχόλια για να κρίνετε.

«Η αντίσταση είναι πράξη και στάση ζωής.Όχι μουσειακό έκθεμα ούτε ιδιοκτησία κανενός, ούτε μονοπώλιο των ηρώων, που πρέπει να ζητήσει κανείς την άδειά τους για να διεκδικήσει την ελευθερία του και να αντιταχθεί στο δυνάστη»

«Η αντίδραση του Μανώλη Γλέζου αμφισβήτησε το δικαίωμα στους άλλους να αντιστέκονται και να διεκδικούν, αν δεν το κάνουν όπως πρέπει, όπως επιβάλλει η πολιτική ορθότητα και οι καλοί τρόποι, όπως τους θεωρεί ο ίδιος. Στον καιρό μιας νέας κατοχής, που αφορά πρωτίστως τις γενιές που καλούνται να τη ζήσουν για δεκαετίες. Και η αντίδρασή του έφτασε μέχρι του σημείου να τοποθετήσει τη σημαία επάνω στο Μνημείο των θυμάτων, αφού με το ένα χέρι οδήγησε εκεί τον Πρέσβυ της Γερμανίας και με το άλλο έσπρωξε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, όχι γιατί του έκλεινε το δρόμο»

Το σχόλιο του Δ. Καραναστάση, συνεργάτη της Ζωής Κωνσταντοπουλου:
«Ο Γλέζος άρπαξε και έβαλε με μανία τη σημαία που κατέβασε από την Ακρόπολη πίσω, πάνω στο μνήμα των νεκρών, οδηγώντας τον εκπρόσωπο του κατακτητή από το χέρι»


ΥΓ.3: Αχ, δεν μπορώ, θα σχολιάσω: Μικρόνοια, μικροψυχία, ιταμότητα, αρρώστια.
Όχι γιατί επιτέθηκαν σε έναν ήρωα, ένα σύμβολο. (είμαι εναντίον της άνευ όρων και ορίων διαρκούς υπόκλισης στα "ιερά που δεν αγγίζονται"- για μένα όλοι και όλα αγγίζονται, κρίνουν και κρίνονται).
Αλλά για το ήθος που επιδεικνύει για άλλη μια φορά ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος/παράταξη, που όποιον δεν του/της αρέσει, του κολλά τη ρετσινιά τυο "προδότη", του "γερμανοτσολιά", αυτού "που ξανανεβάζει τη σημαία του Γ Ράιχ" κλπ.
Και επειδή το έχω διαπράξει κι εγώ στο παρελθόν, αισθάνομαι ακόμη μεγαλύτερη ντροπή. Για μένα.
Τι δουλειά είχα εγώ με τούτους 'δω;

ΥΓ.4: Αξιοσημείωτη στο βίντεο είναι και η αντίδραση των παρισταμένων πολιτών.
Πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης των κοινωνιολόγων για τη μαζοποίηση.
Όταν κάνει την ευτελή της πράξη η Ζωίτσα η ντερμπεντέρισσα, από το πλήθος άρχισαν δειλά-δειλά να ακούγονται επευφημίες και χειροκροτήματα επιδοκιμασίας.
Μετά από λίγο, με την αντίθετη κίνηση του Γλέζου, το πλήθος και πάλι ξέσπασε σε χειροκροτήματα και επευφημίες- πιο έντονα αυτή τη φορά, είναι η αλήθεια.
Δε γνωρίζω αν τα ίδια άτομα επευφήμησαν και στη μία και στην άλλη ενέργεια ή αν ήταν άλλοι που χειροκρότησαν τη μία κίνηση και άλλοι την άλλη.
Πάντως, θα ήταν ενδιαφέρον κάποιος, που έχει το χρόνο και τη δυνατότητα, να προσπαθήσει να ψάξει αν οι αντιδράσεις προέρχονταν από τα ίδια άτομα ή όχι.
Για να μελετήσουμε την ψυχολογία της μάζας και την επίδραση σε αυτήν των δημαγωγών.

11 σχόλια:

  1. Πέρα από οτιδήποτε άλλο πούμε, θεωρώ ότι επιβάλλεται να γίνει η κατάθεση στεφάνου και απόδοση φόρου τιμής στα θύματα της λαίλαπας, καθώς αποτελεί ένα είδος συγγνώμης από τους απογόνους των βάρβαρων εκτελεστών τους. Είναι το λιγότερο που μπορούν να κάνουν.

    Όσο για τη συμπεριφορά της κυρίας ήταν καθαρά κίνηση εντυπωσιασμού και μάλιστα με έντονο το στοιχείο του στημένου, όχι μόνο για προσωπικό όφελος αλλά και για πολιτικούς λόγους. Ποιος είναι με ποιον τελικά;

    Ο σχολιασμός ο δικός της και του συνεργάτη της είναι επιεικώς απαράδεκτος προς το πρόσωπο ενός ανθρώπου που δεν τον φτάνει – και ούτε πρόκειται – το μικρό της δαχτυλάκι.
    Το απίστευτο χάος ανάμεσα στη γενιά του και τη δική της, στους τρόπους και το ήθος.
    Άκυρη κίνηση που ακυρώνει πάραυτα και την ίδια, μια και αυτά δεν λύνονται στον τόπο και τον χρόνο που επέλεξε να το πράξει... Είχε άλλο σκοπό, λοιπόν, η εν λόγω κίνησή της. Αν ήθελε τόσο καιρό και κοβόταν πραγματικά να κερδίσουμε ως χώρα την παρτίδα των αποζημιώσεων, ας πήγαινε με μεγάλη παρέα έξω από την γερμανική πρεσβεία να διαδηλώνει κάθε μέρα ή να τολμά άλλες πραγματικά επαναστατικές ενέργειες και όχι φυσικά μέσω του αριβισμού ή του διχασμού σε κρίσιμες πάντα στιγμές.

    Ακόμα και στον εχθρό του οφείλει κανείς να δείξει τον δικό του δρόμο μέσα από τη στάση και το ήθος του και όχι να απαντήσει με τη χυδαιότητα που εκείνος μπορεί να έχει επιδείξει απέναντί του. Αυτά είναι όμως χαρακτηριστικά μιας άλλης γενιάς δυστυχώς ή ανθρώπων μιας άλλης ποιότητας τελοσπάντων, που πλέον είναι σπάνια.

    Πού ήταν εκείνη όταν ο Γλέζος έλεγε:

    https://www.youtube.com/watch?v=vpdC9nm_jC0

    https://www.youtube.com/watch?v=BVtmCnLgnb0

    https://www.youtube.com/watch?v=a2sZemifNkA

    Στο βίντεο δεν φαίνονται καν στην οθόνη όσοι επικρότησαν τα λεγόμενα της Κωνσταντοπούλου. Ήταν πίσω από την κάμερα. Σίγουρα δεν ήταν οι ίδιοι που υποστήριξαν τη στάση του Γλέζου, οι οποίοι φαίνονται στην κάμερα. Πιστεύεις ότι δεν είχε ακόλουθους μαζί της ή δεν το είχε διασφαλίσει αυτό; Ήξερε πολύ καλά τι έκανε, όπως και άλλες κινήσεις της στην Ευρώπη.

    Σταματώ και κάποια στιγμή θα τους κρίνει όλους μα όλους η ιστορία.

    Υ.Γ.
    Πάντως της το φύλαγες αυτό το κείμενο εδώ και πάρα πολύ καιρό...
    Τα υστερόγραφα καλά κρατούν... στυλοβάτες του κειμένου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατ' αρχάς να απαντήσω στο υστερόγραφο.
      Δυστυχώς το παραπάνω κείμενο δεν έχει καμιά σχέση με εκείνο το κείμενο-χώσιμο προς τη Ζωή, που είχα γράψει, αλλά δε δημοσίευσα ποτέ.
      Το έψαχνα τώρα που μου το θύμισες. Ήταν Ιούνιος του '15. Το τι της είχα σούρει εκεί μέσα... άστα! Αλλά τώρα πια ισχύει αυτό που λένε: "last year".
      Τα απωθημένα μου με δαύτην δεν τα έβγαλα εδώ,
      Δεν αμφιβάλλω όμως πως θα δώσει την ευκαιρία να τη στολίσω στο μέλλον.

      Επί του θέματος, τώρα, η συγκεκριμένη είναι το άκρον άωτον του λαϊκισμού. Μόνο οι χρυσαυγίτες τη συναγωνίζονται σε αυτό το σπορ. Μιλάμε για περιπτωσάρα.
      Προκειμένου να κάνει εντύπωση και να μαζέψει ψηφαλάκια, είναι ικανή να κάμει τα πάντα, πέρα από νόμους και ηθική τάξη.

      Οι τιμές στον εχθρό είναι πάντα πολύ σημαντικό δείγμα πολιτισμού.
      Στο προηγούμενο κείμενο έγραφα για τον Παπαφλέσσα και τον Ιμπραήμ.
      Εδώ θα μιλήσω για το γερμανικό νεκροταφείο στα Χανιά, όπου συνέβη το παρακάτω περιστατικό, σύμφωνα με παλαιότερη διήγηση του Γλέζου.
      Ένας Γερμανός είχε κατέβει στο νεκροταφείο εδώ και είδε μια χαροκαμένη Ελληνίδα μάνα να ανάβει τα καντήλια των Γερμανών πεσόντων.
      Και απορημένος καθώς ήταν, πήρε απ' τη γριά την εξής φοβερή απάντηση:
      «... Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να ‘ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου»....

      Όσο για το κοινό, δεν ξέρω αν ήταν οι ίδιοι και δεν παίρνω θέση. Γι' αυτό ρωτάω

      Διαγραφή
  2. "το παιδί του εγκληματία, όσα εγκλήματα κι αν έχει κάνει ο πατέρας του και η μάνα του, δεν ευθύνεται γι' αυτά"

    Η Εν λόγω δήλωση του Μανώλη Γλέζου δεν μπορεί να αφορά τον Πρέσβυ μιας χώρας. Ατυχέστατη και εκτός πραγματικότητας.
    1) Ο Πρέσβυς μιας χώρας εκπροσωπεί τη χώρα του, την πολιτική της και όχι τον εαυτό του.
    2) Η Σημερινή Γερμανία έχει αρνηθεί να αναγνωρίσει δικαστικά την καταβολή αποζημιώσεων στους κατοίκους του Διστόμου. Θεωρώ το γνωρίζετε έτσι ;
    3) Η Παλιά Δυτική Γερμανία έχει παράσχει πλήρη κάλυψη και ασυλία στον επικεφαλής δολοφόνο Ναζί των στρατευμάτων της όταν αυτός συνελήφθη στη Γαλλία και παραδόθηκε εκεί για να μην διωχθεί καν.

    Τα παραπάνω δεν έρχονται ως ενίσχυση της πολιτικής δράσης της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία δεν με εκπροσωπεί και δεν με αφορά πολιτικά.

    Κάθε ιστορικό και πολιτικό πρόσωπο δεν κρίνεται άπαξ στην πολιτική του διαδρομή αλλά η κρίση του είναι αμείλικτη στην ιστορική πορεία εάν και εφόσον θεωρεί εαυτόν δρων πολιτικό πρόσωπο.

    Συνεπώς η ιστορία και η πολιτική δράση του Μανώλη Γλέζου δεν σταματά στην θρυλική του πράξη της κατοχής αλλά φτάνει ως τις μέρες μας με τις πολιτικές του επιλογές.

    Συνεπώς έχουμε κάθε δικαίωμα να "του σούρουμε τα εξ αμάξης" για την στάση του μετά το 1949 στο Λαϊκό Κίνημα, μιας και σε αυτό έδρασε και πιστέψτε με υπάρχουν πάρα πολλά.

    Ας κρατήσουμε λοιπόν ήρεμη και συνετή στάση χωρίς ακρότητες και αφορισμούς αλλά απ την άλλη κανείς δεν παίρνει τη "σημαία" στο σπίτι του ως κτήτωρ.

    Τον πλήρη σεβασμό μου σε όλους εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατ' αρχάς να συμφωνήσω απολύτως πως κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής και πως βέβαια μια ηρωική πράξη μιας στιγμής δεν μπορεί να καλύπτει όλα σου τα ατοπήματα μια ζωή.
      Πάντως, ο Γλέζος δεν έχει δείξει να απαιτεί κάτι τέτοιο.
      Αντιθέτως, απαντά με επιχειρήματα και όχι με "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;"

      Δε με ενοχλεί η κριτική σε οποιονδήποτε, ούτε στο Γλέζο.
      Κι εγώ τον έχω κριτικάρει και όλοι μας, υποθέτω.
      Το πρόβλημα έγκειται αφενός στην κάκιστη πράξη να παρεμποδίσεις πρέσβυ ξένης χώρας να αποδώσει τιμές. Αυτό δεν το κάνεις ούτε σε πόλεμο!
      Η απότιση τιμών δε σχετίζεται με τα λεφτά.
      Άλλη η υπόθεση των πολεμικών αποζημιώσεων και άλλο τα χρωστούμενα.

      Αλλά αυτό ας πούμε είναι το ένα μέρος του ατοπήματος.
      Το άλλο μέρος αφορά τον τρόπο αντίδραση απέναντι στη διαφωνία.
      Δηλαδή, επειδή η Ζωίτσα διαφώνησε με το Γλέζο, έπρεπε να διαρρέει μέσω των φίλων της πως αυτός τάχα ξανανέβασε τη σημαίσ του κατακτητή- τι
      Εμμέσως πλην σαφώς, τον είπε προδότη και γερμανοτσολιά...
      Ε νομίζω πως εδώ χάθηκε μια για πάντα το μέτρο.


      ΥΓ.: Παιδί του εγκληματία δεν είναι ο Γερμανός πρέσβυς. Είνσι ο κάθε γερμανός πολίτης.

      Διαγραφή
    2. Έχω κάνει ένα λάθος, που διαβάζοντάς το κανείς, δεν μπορεί να βγάλει νόημα...
      ("Άλλη η υπόθεση των πολεμικών αποζημιώσεων και άλλο τα χρωστούμενα.")

      Σωστά: "Άλλο το ζήτημα της απότισης τιμών και άλλο τα χρωστούμενα."

      Διαγραφή
    3. @ Γιάννη
      Είναι γνωστή σε όλους η θέση και η απάντηση της Γερμανίας απέναντι στο θέμα της καταβολής των αποζημιώσεων. Δεν θεωρώ όμως ότι είναι ο τόπος και ο χρόνος για μία τέτοια αντίδραση από πολιτικά πρόσωπα, καθώς επιβάλλεται να αποδοθεί φόρος τιμής ως ένδειξη συγγνώμης προς τους πεσόντες. Είναι δείγμα πολιτισμού. Οι χρηματικές διεκδικήσεις θα πρέπει να γίνουν σε άλλους χώρους και άλλη στιγμή με όποιο δυναμικό τρόπο κρίνεται ο πιο αποτελεσματικός και όχι με αυτόν τον αγενή και αυταρχικό τρόπο.
      Μια τέτοια κίνηση θα είχε ίσως βάση, αν ήταν προγραμματισμένο να προκληθεί διπλωματικό επεισόδιο με σκοπό να υπάρξουν άλλες εξελίξεις πάνω σε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο. Που δεν νομίζω ότι ισχύει, γιατί θα είχαν προβλέψει ακόμα και αντιδράσεις.
      Όσο για τον πρέσβη που σίγουρα εκπροσωπεί την χώρα του, μπορεί να τον βρει κανείς μέσα κι έξω από την πρεσβεία του όλο τον χρόνο και όχι πάνω από το μνημείο εκείνων που έχασαν την ζωή τους.
      Πράξεις εντυπωσιασμού και μόνο δεν πετυχαίνουν τίποτε.
      Κάθε πρόσωπο κρίνεται από τις επιλογές του, τη στάση του σε κρίσιμες στιγμές αλλά και το ήθος και τη συμπεριφορά του επίσης.
      Κανείς δε γλιτώνει από τον τρόπο που θα τον κρίνει η ιστορία σε βάθος χρόνου, όπως είναι το ορθόν επιστημονικά.


      @ Γαλάτη
      Γράφω εδώ για οικονομία χώρου πάνω στην απάντησή σου στο δικό μου σχόλιο.
      Αφορά στην κίνηση της μάνας.
      Η μάνα θα είναι πάντα μάνα και μόνο εκείνη είναι σε θέση να νιώσει τον πόνο από τον χαμό του παιδιού οποιασδήποτε μάνας.
      Συγκλονιστική η κίνησή της πράγματι, χωρίς να μου φαίνεται παράξενη, αφού δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληγή για μια γυναίκα που χάνει το παιδί της και μάλιστα όταν δεν έχει τη δυνατότητα να το θάψει κοντά της ή να μην ξέρει καν που βρίσκεται.
      Δεν έχουμε αντιληφθεί τελικά ότι ίσως είναι περισσότερα και πιο ισχυρά και ουσιώδη όσα μας ενώνουν όλους τους ανθρώπους από εκείνα που μας χωρίσουν.
      Ένα πρόσφατο παράδειγμα από τα νέα του κόσμου.
      Ένα βρέφος απο την Παλαιστίνη χάνει τους γονείς του σε τροχαίο και η θεία του ψάχνει εναγωνίως να βρει κάποια γυναίκα να το θηλάσει, γιατί δεν δεχόταν το ξένο γάλα (αν θυμάμαι καλά) και ήταν ζήτημα επιβίωσης. Τελικά, βρίσκεται μία Ισραηλινή νοσοκόμα που προσφέρεται άμεσα. Δε συζητώ ότι αμέσως μετά μέσω του διαδικτύου προσφέρθηκαν άλλες Παλαιστίνιες αλλά και Ισραηλινές, για να το φροντίσουν με μητρικό γάλα.
      Αυτοί είναι οι άνθρωποι και όχι αυτό που θέλουν να επιβάλλουν οι εξουσίες μέσα από τη μισαλλοδοξία ή την αδιαφορία ή ό,τι άλλο.
      Πλέον είναι ανάγκη να προτάξουν οι άνθρωποι όσα τους ενώνουν, να τα κάνουν παντιέρα και τρόπο ζωής καθημερινά. Τότε έχει σίγουρα ελπίδα ο σύγχρονος άνθρωπος!
      Είπα πολλά, όμως είναι κάτι που με απασχολεί και με προβληματίζει σοβαρά. Χωρίς φυσικά να μένω μόνο στις σκέψεις και τα λόγια. Λειτουργώ έτσι, καθώς μου δίνεται αυτή η δυνατότητα μέσα από την ιδιότητά μου.

      Διαγραφή
  3. Δεν είμαι από αυτούς που εξάρω πράξεις εντυπωσιασμού και ίσως σε στιγμές άκαιρες.
    Όπως εσάς, ή ορισμένους, σας ενόχλησε η στάση της κ. Κωνσταντοπούλου, από τα πολιτικά δρώντα άτομα που ευθύνεται για την συμμετοχή της στην ανάδειξη των οππορτουνιστών στην κυβέρνηση, έτσι με ενόχλησε και η κίνηση του κ. Γλέζου, ο οποίος εδώ και καιρό με τη στάση του και την πολιτική του πρακτική έχει υπερβεί αρκετές ηθικές γραμμές.
    Ξέρετε παιδιά μου κάτι ;
    Ναι, δεν είναι αντίσταση να την πέφτουμε στον πρεσβευτή των κατοχικών δυνάμεων εν Ελλάδι, τι διαφωνείτε ;
    Ναι, δεν οδηγεί πουθενά όλο αυτό.
    Αλλά όπως και πριν λίγες μέρες όταν η κοινή γνώμη αρνήθηκε να ακολουθήσει το κύμα "συμπάθειας" στον εκλεκτό κ. Παπαδήμο όταν χτύπησε το μπουτάκι του και τότε την έπεσαν στον κοσμάκη οι "ορθολογικά" σκεπτόμενοι.
    Ας πάρουμε χαμπάρι κάτι. Στην κοινωνία σιγοβράζει ένα απίστευτο ποτάμι βίας. Βίας απέναντι στο προσωπικό που του κατέστρεψε τη ζωή.
    Προς ώρας το βγάζει με λαθεμένο τρόπο.
    Και οφείλει να προβληματίσει τα μάλα τους εκφραστές της οργανωμένης πάλης αυτή η διάθεση του κόσμου.

    Υ.Γ. 1
    Γλαύκη: στην Κρήτη, οι απόγονοι Ναζί Γερμανών απόμαχων αλεξιπτωτιστών έστησαν μνημείο για τους "πεσόντες" τους. Δικαιωματικά ένα μνημείο ταφής είναι απόλυτα σεβαστό. Έλα όμως που απαιτούν τα σιχάματα να φέρει το μνημείο και τα εμβλήματα της Βέρμαχτ και των σωμάτων τους.
    Τι ; δεν το ξέρετε ;
    Αυτό ο εκλεκτός Γερμανός Πρέσβυς το ξέρει ναι η όχι ;

    Υ.Γ. 2 "Διπλωματικό επεισόδιο" με την Γερμανία βρε Γλαύκη μου ; ξέρεις ότι όλα τα mail των Ελλήνων στελεχών των υπουργείων τα βλέπουν πρώτα οι δανειστές και μετά τα εγκρίνουν ; για ποια χώρα μου μιλάς. Αποικία χρέους είναι η πατρίδα μας.

    Καλή σας συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Γιάννη
      Το μόνο σίγουρο είναι το ποτάμι βίας που σιγοβράζει στον τόπο μας, όμως είναι χύμα εντελώς, με αποτέλεσμα να είναι παντελώς επίφοβη οποιαδήποτε κίνηση, που δεν θα στηρίζεται σε κάποιο σχέδιο και μάλιστα καλά οργανωμένο. Πάνω σ' αυτό μίλησα για "διπλωματικό επεισόδιο", το οποίο ίσως να αποτελούσε την αφορμή για περαιτέρω εξελίξεις, αν στηριζόταν σε κάτι καλά οργανωμένο. Δεν υπήρχε περίπτωση για κάτι τέτοιο, αν πράγματι υπήρξε ένα παρόμοιο σκεπτικό ήταν καθαρά αριβίστικου χαρακτήρα, οπότε τι να συζητάμε.
      Λες κι εσύ να μην έχουμε καταλάβει ότι αποτελούμε αποικία χρέους; Τι ανταλλάσσουμε τόσα χρόνια εδώ μέσα; Το ζήτημα είναι σε ποια κατάσταση βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία, τι σκέφτεται ο Έλληνας πολίτης τώρα και για ποιο πράγμα είναι έτοιμος για άλλη μία φορά.
      Εγώ πιστεύω ότι ακόμα δεν είναι έτοιμος για τίποτα παρά μόνο για σπασμωδικές και τυχαίες κινήσεις, που βέβαια θα τον οδηγήσουν σε δυσχερέστερη θέση από αυτή που είναι τώρα.
      Οι αποτελεσματικές δράσεις απαιτούν καλή προετοιμασία και τον κατάλληλο χρόνο, αρκεί να είναι συνειδητοποιημένο ξεκάθαρα τι ζητά και πού θέλει να φτάσει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
      Το έχουμε;

      Αυτό που επίσης σίγουρα έχουμε είναι τα άτομα που αδιαφορούν για τον τόπο και ασχολούνται με τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, τα δικά τους συμφέροντα ή των ομάδων στις οποίες ανήκουν. "Το διαίρει και βασίλευε" καλά κρατεί και φυσικά προωθείται με πολλούς τρόπους από οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες του εσωτερικού και του εξωτερικού.
      Αλίμονο, να επιτρέψουν στους λαούς να δουν τι είναι αυτό που τους συμφέρει και τους ενώνει και να περάσουν σε κοινό μέτωπο ενάντια στον "καρκίνο" που κάνει κουμάντο παγκόσμια!
      Αυτό είναι το μόνο που φοβούνται, μια και όλα τα άλλα μπορούν να τα έχουν υπό έλεγχο και αποτελούν για εκείνους απλές "οδοντόκρεμες".

      Όσο για τον Γλέζο, την Κωνσταντοπούλου και λοιπούς θα τους κρίνει όπως είπα πιο πάνω η ιστορία μέσα από τη συνολική παρουσία και στάση τους και όχι αποσπασματικά και πάντα σε βάθος χρόνου. Κανείς δεν γλιτώνει από αυτό και δεν εξαιρώ κανέναν ούτε εξειδανικεύω κανένα πρόσωπο.

      Σχετικά με το μνημείο των Γερμανών, μπορεί εκείνοι να ζητούν ό,τι θέλουν. Εμείς τι κάνουμε.
      Όπως επίσης ο πρέσβης είναι ένα πρόσωπο, το οποίο ναι μεν εκπροσωπεί την χώρα του εδώ, όμως αυτό δε σημαίνει ότι θα κατηγορηθεί για όλα όσα αποφασίζουν άλλοι. Αλλού θα πρέπει να στοχεύσουμε επιτέλους.
      Επίσης, είναι μια άριστη μέθοδος, η οποία χρησιμοποιείται κατά κόρον πια, το να στεκόμαστε στο δέντρο και να χάνουμε το δάσος. Κάθε φορά μάλιστα και κάποιο άλλο δέντρο, ώστε τελικά να βολεύει απίστευτα κάτι τέτοιο...

      Νομίζω ότι ήταν χρήσιμη αυτή η ανταλλαγή εδώ, μια και υπήρξε σιωπή και παύση για αρκετό διάστημα, όμως ωφέλιμο και αυτό.
      Ίδωμεν, αφού ένα ρευστό καζάνι που βράζει είναι όλος ο κόσμος γύρω!
      Χαιρετώ.

      Διαγραφή
    2. Γιάννη, όλοι μας έχουμε πάρα πολλά νεύρα με τους κύριους υπευθύνους των καταστάσεων που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.
      Ωστόσο, αν καταληφθούμε από τη μανία για βία-εκδίκηση, τότε το πιθανότερο είναι να βιώσουμε ακόμη χειρότερες καταστάσεις (κι όμως, υπάρχουν) οι οποίες θα μοιάζουν με πολιτική αποσταθεροποίηση και εμφύλιο.
      Το ότι δεν κόβομαι για την υγεία του Παπαδήμου δεν μπορεί σε καμία επρίπτωση να με κάνει να χαρώ αν πάθει κάτι.
      Διότι, πέραν του καθαρά ανθρωπιστικού ζητήματος, η δολοφονία ανώτατου θεσμικού παράγοντα της χώρας θα σήμαινε αποσταθεροποίηση και αρχή μεγίστων κακών για τη χώρα μας.
      Από αυτές τις καταστάσεις πρώτος και μεγάλος χαμένος είναι πάντοτε ο λαός.
      Όπως ο λαός πληρώνει το μίσος και τα κύματα βίας στην "Αραβική Άνοιξη", στην Ουκρανία κλπ.
      Εκεί δηλαδή που η δίκαιη λαϊκή οργή για τα κακώς κείμενα εκφράστηκε -χειραγωγούμενα όπως πάντα φυσικά- με ένα ποτάμι βίας.

      Γλαύκη, το μόνο που μας έλειπε μετά από όλα αυτά που έχουμε ζήσει όλα αυτά τα χρόνια, είναι ένα διπλωματικό επεισόδιο με μεγάλη παγκόσμια δύναμη χωρίς μάλιστα να έχουμε ανάλογη στήριξη-κάλυψη από πουθενά..
      Τις αποζημιώσεις κλπ, αν μπορέσουμε τελικά ποτέ να τις διεκδικήσουμε στα σοβαρά (που πολύ αμφιβάλλω) θα είναι με την Ελλάδα ισχυρή.
      Η σημερινή Ελλάδα είναι σε τόσο δυσχερή θέση και σε τέτλοια εξάρτηση δεν μπορεί να διεκδικήσει τίποτα

      Διαγραφή
  4. Υποκριτικα αποτιουν φορο τιμης και στην πραξη συνεχιζουν να μας δολοφονουν. Το κατοχικο δανειο δεν το αποπληρωνουν , αποζημιωσεις για τον πολεμο δεν μας δινουν , μας φορτωσαν ενα παρανομο τοκογλυφικο χρεος το οποιο μας οδηγει στον οριστικο θανατο και κατα τα αλλα ειναι και φιλοι μας.

    Μπορει η Ζωη να ηθελε να κανει το κομματι της αλλα το αλλο το μορμολυκειο ο Γλεζος τι δουλεια ειχε να παρεμβει;

    Τα σατανοκαναλα με τα παπαγαλακια τι αλλο θα ελεγαν ; προσκυνημενοι και ξεφτιλισμενοι ολοι.

    Γιώτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υποκριτικά, ξεϋποκριτικά το τελετουργικό είναι που έχει σημσσία εκρίνη τη στιγμ.
      Δεν είναι φίλοι μας- δεν υπάρχει κανένας λαός που να ναι φίλος, εχθρός κλπ.
      Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πρώτος και ο δεύτερος βαλκανικός πόλεμο.

      Διαγραφή