Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Ουάου! Έχουμε Χάλογουιν!

Dave Rave Halloween

Δε χρειάζονται στοιχεία.
Δε χρειάζονται αποδείξεις και τεκμήρια.
Ούτε καν επιχειρήματα.
Τίποτα δε χρειάζεται για να αποδειχτεί ότι είμαστε τελειωμένοι.
Από μόνος του ο εορτασμός του Halloween στην Αθήνα αποτελεί το κορυφαίο σημάδι της πολιτιστικής μας παρακμής.
Καμπάνα της αυταπόδεικτης σήψης.
Δεν υπάρχει σωτηρία, αδέρφια!
Τόσες χιλιάδες χρόνια πήγαν στράφι σε τούτη τη γωνιά της γης.
Πεθάναμε και δε μας το είπανε...


ΥΓ.: Θα αναθεωρήσω την άποψή μου, μόνο όταν μάθω ότι στις ΗΠΑ εορτάζεται η Τσικνοπέμπτη...


ΥΓ.2: Λύση δεν υπάρχει. Επιμέρους αντιμετώπιση μπορεί να επιτευχθεί αν πάμε όλοι μαζί για μερικά  ηλεκτροσόκ, καμιά ψυχρολουσία, καμιά φάλαγγα, μερικά μπατσάκια και ενέσεις αδρεναλίνης, μπας και ξυπνήσουμε...

15 σχόλια:

  1. Υπάρχουν πολλά έθιμα που έχουμε δανειστεί από τους ξένους. Δεν ξέρω αν είναι κακό πάντα. Απλά έχουν μπει στη ζωή μας και δεν μας κάνουν εντύπωση πια. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο Άγιος Βασίλης, ο χαρταετός. Ο επηρεασμός πάντα θα υπάρχει.

    Η Ελλάδα είχε πάντα τα πρωτεία σε αυτό το θέμα. Και μου κάνει εντύπωση πως μια χώρα με τόσα πολλά ήθη και έθιμα, έχει ανάγκη από ένα Halloween; Η γιορτή του Halloween είναι μέρος μια γενικότερης αμερικανοποιημένης αισθητικής, όχι μόνο στις συνήθειες, αλλά και στην γλώσσα, στην ένδυση και στην σκέψη. Μια ελαφρά αντιμετώπιση των πραγμάτων.Εμένα προσωπικά δεν μου αρέσει, γιατί με παραπέμπει σε αυτές τις σκέψεις.

    Πέρα απ΄αυτό σε μια εποχή που η τόνοση της εθνικής ταυτότητας είναι όλο και περισσότερο επιτακτική, τέτοια περιστατικά μου δίνουν την εντύπωση πως δεν έχουμε καταλάβει καθόλου την ανάγκη αυτή.

    Από την άλλη δεν θέλω να είμαι και από αυτούς που ''καίνε'' τα χριστουγεννιάτικα δέντρα επειδή είναι γερμανικό έθιμο.

    Κρίνω και διαλέγω λοιπόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έθιμα πάντα ανταλλάσσαμε. Και παίρναμε και δίναμε.
      Και είναι απολύτως φυσιολογικό και υγιές για κάθε λαό.
      Βέβαια, το θέμα είναι αυτά τα "δάνεια" να προκύπτουν από μια υγιή και αυθόρμητη αλληλεπίδραση μεταξύ πολιτισμών.
      Κάτι που δε συμβαίνει με το Χάλογουιν, το οποίο ουσιαστικά προωθείται ταυτόχρονα σε πολλές χώρες τα τελευταία χρόνια σε μια κίνηση πολιτιστικού επεκτατισμού.
      Το δέντρο π.χ. των χριστουγέννων ναι μεν είναι ξένο δάνειο, αλλά ακταρχάς μοιάζει με το ελληνικό καράβι και κυρίως είναι ένα διαφορετικό σύμβολο για μια υπαρκτή γιορτή για τον ελληνισμό.
      Προσαρμόστηκε δηλαδή το δέντρο στη δική μας παράδοση.
      Το Χαλογουιν αντιθέτως ούτε συνδέεται με καμιά δική μας γιορτή ούτε η θεματολογία του ταιριάζει με καμιά ελλημνική πολιτιστική αξία. Ουσιαστικά... μας το "φορέσανε" σαν φέσι!

      Προφανώς οι αναφορές για μπατσάκια κλπ είναι στο πλαίσιο αστεϊσμού.
      Όχι ότι θα ήταν κακή ιδέα, βέβαια...
      :-)

      Διαγραφή
  2. Όλα τα είχε η Μαριορή, το Halloween και ο εορτασμός του με πανηγύρια της έλειπε...
    Μπα, ήμαστε που ήμαστε καμένοι ήδη πριν την κρίση, τώρα μετά από τα απανωτά ηλεκτροσόκ της περιόδου που διανύουμε κάψαμε κάθε εγκεφαλικό κύτταρο που είχε απομείνει.
    Ξέρεις κάτι, βαρέθηκα πια τον μαϊμουδισμό και την προβατοποίηση!
    Οι υπόλοιποι έχουμε χαθεί στο πλήθος του "καρναβαλιού"...

    https://www.youtube.com/watch?v=bj5ejPWxcHQ
    (στη θέση του κοριτσιού στους στίχους βάλε την καθαρότητα του νου, που τα μάζεψε και μας άφησε για άλλα μέρη...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι σε μερικά θέματα η κρίση μας βελτίωσε, αλλά σε περισσότερα μάλλον μας αποχαύνωσε.
      Αν και δε φταίει η κρίση εδώ που τα λέμε.
      Έχει ονομασία το πρόβλημα και λέγεται ιμπεριαλισμός.
      Και δεν είναι σαν το "συγκρητισμό" του Μ. Αλεξάνδρου (ο οποίος σεβόταν σε μεγάλο βαθμό τους κατεκτημένους λαούς), αλλά για μεθοδευμένη επιβολή, μέσω των εντύπων της ηλιθιότητας που χρηματοδοτούνται από τους χρηματοδότες της Χιλλάρεως...

      Διαγραφή
  3. Κούφιες κολοκύθες. Άνθρωποι, ξενόφερτα έθιμα και παγανιστικές δοξασίες. Ίσως να είναι οι ίδιοι που κυνηγάνε πόκεμον. Τερματίσαμε, σωστά το λες...
    Άντε και του χρόνου τρικ ορ τριτ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια τα πόκεμον, μια τα σελφομπάστουνα, την άλλη οι κολοκύθες...
      ...ε δε θέλει και πολύ!
      Το iq μας θα πιάσει νούμερα θερμοκρασίας Ανταρκτικής.

      ΥΓ.: "τρικ ορ τριτ";
      γουάτ ιζ δις;

      Διαγραφή
  4. Θα το πω χοντρά στα ίσια συμφωνώντας ΑΠΟΛΥΤΑ μαζί σου...
    Εδώ ο κόσμος καίγεται και το ΜΟΥΝΙ χτενίζεται.....! κρίμα, κρίμα γιατί κάτι ραδιόφωνα της σαπίλας και του σκουπιδαριού, κάτι τυπάκια πλαστικά που βρωμίζουν τα ερτζιανά αλλά και άλλοι παράγοντες μας οδηγούν στην απόλυτη ξεφτίλα.
    Σαν λαός έχουμε τελειώσει.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ραδιόφωνα, free press φυλλάδες, αμφιλεγόμενα σάιτ, όλοι μαζίο στην υπηρεσία του πιο βρώμικου σχεδίου που εφάρμοσε ποτέ ο ανθρώπινος νους: της παγκοσμιοποίησης.
      Και βέβαια, αφού την έπαθαν Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι... Ιταλοί και Ισπανοί, Βραζιλιάνοι κι Αργεντίνοι... γιατί να γλιτώσουμε εμείς;
      Πιο έξυπνοι είμαστε;
      Μπορεί πολλά πράγματα να έχουν σύνορα, αλλά η βλακεία δεν έχει...

      Διαγραφή
  5. Οπως και να'χει το πραγμα ..δεν τα παραταμε!! Εδω!! Να καυστηριαζουμε ολη αυτη την μαιμουδια ,και να μην εχουν το ελευθερο για οτι ανεγκεφαλο!! Αντε μπραβο...μας θελω μαχιμους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λέμε, λέμε, λέμε
      σχολιάζουμε και ξανασχολιάζουμε
      αλλά δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τον ρου της ιστορίας.
      Καλή ή κακή η εξέλιξη, δυστυχώς δε σταματιέται.
      Και πέσαμε σε "ενδιαφέροντες καιρούς"...

      Διαγραφή
  6. Με την πλύση εγκεφάλου από την προπαγάνδα που έχουμε υποστεί ακολουθούμε και το χάλογουιν, όπως και τόσα άλλα άσχετα με τη δική μας παράδοση, γιατί έχουμε πειστεί ότι έτσι είμαστε άνθρωποι σωστοί, πολυπολιτισμικοί, φιλειρηνικοί, μη φασίστες και μη ρατσιστές. Ότι είμαστε οι άνθρωποι του μέλλοντος δηλαδή. Χωρίς να αναρωτιόμαστε τι μέλλον θα είναι αυτό ή αν θα υπάρξει καν. Χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι παραδώσαμε διαμάντια για να πάρουμε καθρεφτάκια και πλαστικές χάντρες.
    Και οι πάντες δουλεύουν υπέρ αυτής της αποδοχής: Τα τελευταία χρόνια τα φροντιστήρια αγγλικών, αλλά και οι "καθηγητές" αγγλικών στα σχολεία κάνουν ειδικές δράσεις για τον εορτασμό του χάλογουιν. Παράλληλα οι δάσκαλοι των ελληνικών βρίσκονται σε συμπληγάδες προκειμένου να απεμπολήσουν ό,τι ελληνικό έχει ξεμείνει στις συνειδήσεις των παλιότερων από αυτούς, κι όχι βέβαια στα βιβλία καθώς αν συγκρίνουμε τα βιβλία γλώσσας που εισήχθησαν το 2006 και ακόμα διδάσκονται, με τα προγενέστερα αυτών, θα δούμε ότι έχει γίνει πραγματική σφαγή νεοελλήνων πεζογράφων, ποιητών, λαογράφων και τα κείμενά τους έχουν αντικατασταθεί με κρύες και ανούσιες ηλιθιότητες που όμως πετυχαίνουν το σκοπό τους: Δε δημιουργούν ούτε εθνική αλλά ούτε και κανενός άλλου είδους συνείδηση.
    Έτσι, μη νομίζεις, όλες οι εκδηλώσεις παίρνουν μια "χροιά
    χάλογουιν". Και τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και οι Απόκριες και οι εθνικές επέτειοι ακόμα. Μα τι πειράζει αν έτσι είμαστε πολιτικώς ορθοί, αποδεκτοί από το σύστημα και βέβαιοι ότι δεν θα μας πει κανένας π.χ. ρατσιστές;
    'Ολα αυτά είναι συνυφασμένα νομίζω και με τις πολιτκές που μέχρι πρόσφατα όλοι υποστηρίξαμε νομίζοντάς τες ανθρωπιστικές και προοδευτικές.
    Γαλάτη, τα τελευταία σου άρθρα με έχουν εντυπωσιάσει και με πείθουν ότι πραγματικά δε θέλεις την παρούσα κατάσταση και ότι κάτι άλλο περίμενες όταν υποστήριζες τους τωρινούς εξουσιαστές.
    Όμως τι φωνάζουμε ότι χανόμαστε αφού αυτοκαταστραφικά θελήσαμε, θέλουμε κι απολαμβάνουμε το χαμό μας; Θα πρέπει να βρούμε λίγη συμπόνοια για τον ίδιο μας τον εαυτό. Για τον ίδιο μας τον εαυτό; Δηλαδή για την ταυτότητά μας;
    Ουπς! Μήπως το πρώτο που πρέπει να κάνουμε λοιπόν είναι να αρνούμαστε τον χαρακτηρισμό του εθνικιστή, του φασίστα, του ρατσιστή, του εχθρού της ειρήνης, αδιακρίτως σε όποιον αναζητά και θέλει να σώσει την ταυτότητά του;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τον πατριωτισμό τον βαφτίσαμε εθνικισμό, τον αγώνα για διάσωση της διαφορετικότητας της εθνικής μας ταυτότητας τον βαφτίσαμε συνωμοσιολογία, την αγωνία για διατήρηση της όποιας εθνικής αυτοτέλειας τη βαφτίσαμε συντηρητισμό και προοδοφοβία....
      ...ε μοιάζει πολύ φυσική η εξέλιξη του εορτασμού του χάλογουιν, των κυνηγών πόκεμον κλπ.
      Εδώ ταυτίσαμε την αφοσίωση στην κλασική παιδεία (π.χ. τα αρχαία ελληνικά) με τον Άδωνι και τον Ζουράρι, την υπερηφάνεια για τις εθνικές εορτές με τον... Πρέκα και τον πιο υπερήφανο ελληνικό χορό, την τήρηση της νομιμότητας με τον φασισμό, το τσάμικο, με τον Παπαδόπουλο.
      Μέχρι και τον... τελικό του Γουέμπλει δωρίσαμε στη χούντα!
      Γιατί απορούμε ακόμα;

      Καταφέραμε και διαστρεβλώσαμε τις έννοιες και έτσι έχουμε μπλέξει τα μπούτια μας προοδευτικοί, συντηρητικοί, φασίστες, ριζοσπάστες, εθνικιστές, διεθνιστές, δημοκράτες και απολυταρχικοί και τελικά δεν ξέρουμε τί στο καλό είμαστε.
      Ούτε τον εαυτό μας δεν ξέρουμε τελικά πώς να χαρακτηρίσουμε.

      ΥΓ.1: Αυτό που λες για τους καθηγητές αγγλικών, ναι το 'χω δει κι εγώ.

      ΥΓ.2: Δεν ξέρω τελικά τι περίμενα από δαύτους. Μάλλον εγώ έκανα το λάθος και όχι αυτοί. Αλλά γι' αυτό είναι τα παθήματα: για να γίνονται μαθήματα. Δυστυχώς όμως, όπως λέει ένα αγαπημένο μου ρητό: η εμπειρία είναι μια χτένα που αποκτάς, όταν πια είσαι φαλακρός...

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα σε σένα Γαλάτη και στην υπόλοιπη παρέα. Όπως θα έχεις παρατηρήσει, έχω καιρό να γράψω σε κάποιο απ' τα κείμενά σου, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί υπηρετώ τη "μαμά πατρίδα" και καθώς βρίσκομαι στο φυλάκιο της Θάσου από χθες, είναι η πρώτη φορά στους τελευαίους δυο μήνες που έχω τη δυνατότητα να ασχοληθώ με τα τεκταινόμενα εδώ, και είπα να σχολιάσω όλα σου τα κείμενα, ξεκινώντας με το προκείμενο.

    Σαφώς, και εγώ πιστεύω ότι όσοι "γιόρτασαν" το Χάλογουιν είναι κατά βάθος Γιάνκηδες. Και βάζω και τον εαυτό μου μέσα, καθώς όσες φορές βγήκα έξω τα προηγούμενα χρόνια, μια χαρά πέρασα ομολογουμένως. Όμως και οι ντόπιες γιορτές, έτσι όπως το βλέπω εγώ τουλάχιστον, έχουν μετατραπεί σε αφορμές για ποτό. Θέλετε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά? Καρναβάλια και Πάσχα? Γιορτές Παλιάς Πόλης εδώ στην Ξάνθη και (ακόμα και) Δεκαπενταύγουστο? Έχουν χαθεί πλέον τα νοήματα αυτών των γιορτών και σχεδόν όλοι βρίσκουν ευκαιρία να ξενυχτήσουν και να πιούν, χαροποιόντας προφανώς τους ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων/μπαρ, κλπ.

    Γιατί όμως έχουμε φτάσει σαν κοινωνία σε αυτή τη φάση? Νομίζω προσωπικά ότι η αιτία είναι πολύ βαθιά και είναι συνάρτηση της πολιτιστικής μας κατάπτωσης που όντως συμβαίνει και της ανάγκης του κόσμου να ξεφύγει από τα δεινά της καθημερινότητας. Και γι' αυτό ξεκίνησε και η μόδα του Χάλογουιν, είναι απλώς μια ακόμα αφορμή για κατανάλωση ποτού με ότι συνεπάγεται αυτό. Αν θα βελτιωθεί η κατάσταση? Για μένα, δεν θα συμβεί αυτό, στο εγγύς μέλλον τουλάχιστον...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο τρόπος που γιορτάζουμε είναι ένα ζητούμενο και η ίδια η γιορτή είναι ένα άλλο ζητούμενο.
      Σχετικά με τον τρόπο που γιορτάζουμε, ασφαλώς και συμφωνώ ότι το ζήτημα είναι να βρίσκουμε περισσότερες αφορμές για να βγούμε έξω και να διασκεδάσουμε με όποιον τρόπο τελοσπάντων διασκεδάζει ο καθένας.
      Άλλωστε, και οι γιορτές των παλιών πάνω-κάτω με τον ίδιο τρόπο θεσπίστηκαν, έτσι ώστε να υπάρχουν αφορμές πού και πού να ξεδίνουν απ΄την καθημερινότητα και τις δυσκολίες της.
      Χαρακτηριστικό σημάδι ότι σε συνθήκες ζωής γυρίζουμε πίσω στα μαύρα χρόνια, είναι ότι έχουμε ανάγκη για επινόηση γιορτών.
      Τα καλά τα χρόνια (1950-2000) ο κόσμος περιόριζε τις γιορτές, διότι απλούστατα περνούσε όλο και καλύτερα σε συχνή βάση και επομένως δεν τις είχε τόσο ανάγκη αυτές τις θεσπισμένες γιορτές.

      Ωστόσο, έχουμε χίλιες δυο γιορτές και έθιμα δικά μας να γιορτάσουμε.
      Ή και να δημιουργήσουμε καινούρια.
      Και με επιρροές εθίμων άλλων λαών- δεν είναι κακό αυτό.
      Αλλά πολύ φοβάμαι πως αυτό το "έθιμο" μας το φόρεσαν σαν φέσι τα -χρηματοδοτούμενα από τον αμερικανικό πολιτικό-πολιτιστικό ιμπεριαλισμό- ΜΜΕ και εμείς, όχι μόνο το φορέσαμε, αλλά ακόμη περισσότερο καμαρώνουμε στον καθρέφτη.
      Και δεν το φορέσανε αποκλειστικά σ' εμάς.
      Τα τελευταία χρόνια έγινε μια γενικότερη προσπάθεια. "εξαγωγής"" του εθίμου αυτού από τις ΗΠΑ σε άλλες χώρες.
      Τα εθνικιστικά και φονταμενταλιστικά φαινόμενα είναι η εύλογη οπισθοφυλακή των εθνικών πολιτισμών που φοβούνται τον εκφυλισμό μέσα στο αφομοιωτικό χωνευτήρι της παγκοσμιοποίησης.

      Ως προς τον τρόπο εορτασμού, τώρα, αυτό είναι ένα θέμα.
      Όπως και του Αγίου Βαλεντίνου, τον βρήκανε τον τρόπο τα τσακάλια να κονομήσουν, έτσι και στα πάσης φύσεως έθιμα και γιορτές έχουν καταφέρει τα λάιφσταιλ ΜΜΕ να τις ταυτίσουν με την "καθιερωμένη έξοδο" στα μπουζούκια ή στα κλαμπ.
      Βέβαια, για να που΄με την αλήθεια, αυτό το φαινόμενο έχει περιοριστεί αισθητά τα τελευταία χρόνια ελέω γενικη΄ς αφραγκίας.
      Ευτυχώς που ναι κι αυτή δηλαδή για να καταλάβουμε ότι οο χρόνος αλλάζει και χωρίς το Γονίδη και ότι δε χρειάζεται Μακρόπουλος για να "νιώσεις Πάσχα"...
      Αγία Αφραγκία!


      ΥΓ.! Παρεμπιπτόντως, πώς τα περνάς στο στρατό;
      Θάσο, ε; Υποψιάζομαι πως είσαι σε φυλάκιο.
      Αν ναι, τότε έχει το κακό ότι δε βγαίνεις ποτέ εξοδούχος αλλά το καλό ότι είναι χαλαρά μέσα.
      Άντε με το καλό να περνάνε οι μήνες!
      Πόσες και σήμερα;
      :-)

      Διαγραφή
    2. Τσέκαρε το mail σου, τα λέω αναλυτικά εκεί...

      Διαγραφή