Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Τα διλήμματα των διακοπών

Βάζουμε κάτω τα βασικότερα διλήμματα του καλοκαιριού και, με τη γνωστή μας υποκειμενικότητα, δίνουμε απαντήσεις σε ερωτήματα που καίνε!


Ελλάδα ή εξωτερικό;




Η αλήθεια είναι ότι το εξωτερικό είναι ενίοτε πιο φθηνό ως επιλογή απ' ό,τι τα περισσότερα τουριστικά μέρη της χώρας μας. Όσο κοστίζει να γυρίσεις τον κόσμο, τόσο κοστίζει το ταξί απ' το λιμάνι της Αίγινας ως την κοσμική... Σουβάλα! Επίσης στο εξωτερικό θα γνωρίσεις πολλούς νέους τόπους, άλλους ανθρώπους, άλλα έθιμα, άλλες συνήθειες. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, άνθρωποι που θέλουμε διακοπές είμαστε και όχι... περιηγητές! Γι' αυτό και προτιμάται η Ελλάδα, διότι αφενός τέτοιο τόπο όσο κι αν ταξιδέψεις πολύ δύσκολα θα τον συναντήσεις κάπου αλλού και αφετέρου, αφού όπου κι αν πας θα γνωρίσεις κόσμο, είναι άλλο πράγμα να μιλήσεις, να αστειευτείς, να πειράξεις, να φλερτάρεις στα ελληνικά παρά με τον... εσωτερικό μεταφραστή που χρειάζεσαι για να πεις δυο κουβέντες με ξένους. Άσε που δε νομίζω να 'χεις ανακαλύψει όλα τα μέρη της πατρίδας μας. Αν πάλι θες υλικό για τα απομνημονεύματά σου, τότε η καλύτερη επιλογή είναι το εξωτερικό.


Βουνό ή θάλασσα;

 

Μέσα σε τέτοιο καύσωνα είναι μεγάλο το δίλημμα. Υπάρχουν οι άνθρωποι που με τίποτα δεν αντέχουν την αφόρητη ζέστη και υποφέρουν απ' αυτήν. Ίσως γι' αυτούς να είναι καλύτερα να αποδράσουν σε έναν δροσερό ορεινό προορισμό, με έλατα και κυπαρίσσια γύρω τους, όπου το βράδυ θα κάνει και μια ψύχρα και θα χρειαστεί και μια ζακετούλα. Αν πάλι -το πιθανότερο- δεν ανήκεις σ' αυτούς, τότε η θάλασσα είναι αδιαπραγμάτευτη επιλογή ("κόκκινη γραμμή" που λεγε και μια ψυχή...). Εδώ που τα λέμε... Να 'σαι στην Ελλάδα κατακαλόκαιρο και να μην απολαύσεις τον ήλιο πάνω στην καυτή αμμουδιά, είναι τουλάχιστον παράξενο!



Κοσμοπολίτικα ή ερημικά;



Αν σκοπεύεις να ολοκληρώσεις τα Άπαντα της ποιητικής σου συλλογής, αν θες να μονάσεις και να ρίξεις και καμιά προφητεία άμα λάχει, αν θες να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα όπως σε γέννησε η μανούλα σου ή αν θες να ζήσεις κι εσύ την εμπειρία της προπολεμικής Ελλάδας (χωρίς νερό, ρεύμα κλπ), τότε δεν έχεις παρά να πας σε κάποιον ερημικό τόπο. Γεμάτη η χώρα μας από τέτοιους υπέροχους τόπους, όπου συναντάς άνθρωπο κάθε 4 ώρες, όπου το μπάνιο (του... καθαρίσματος) είναι ζητούμενο και η καλύτερη επιλογή είναι μάλλον ο ποταμός (σαν τη γυναίκα του Μενούση που γουστάριζαν ο Μπιρμπίλης κι ο Μεχμέτ Αγάς), όπου το ηλεκτρικό ρεύμα είναι είδος προς εξαφάνιση, όπου η ξαπλώστρα θεωρείται δάκτυλος του Σατανά για να μας αποσπάσει από την πορεία μας προς τη γκρουβαλο-θέωση. Υπάρχουν δεκάδες τέτοια νησάκια με 30 κατοίκους ή και κάμποσες βραχονησίδες για να ζήσεις την εμπειρία. Και μπορεί πηγαίνοντας να τις σώσεις κι απ' τους Τούρκους.
Αν όμως θες στις διακοπές σου να μείνεις σε δωμάτιο που θα 'χει μπανιέρα, τουαλέτα και αποχέτευση, να φας το μεσημέρι κοψίδια σε κάνα ταβερνάκι πλάι στο κύμα, να χαζέψεις στα μαγαζιά το απόγευμα, να δεις κόσμο στην όποια "Χώρα" και το βραδάκι να πας να πιεις κάνα ποτάκι σε κάποιο μπαράκι επί της παραλίας, τότε δεν έχεις παρά να διαλέξεις έναν προορισμό κάπως πιο δημοφιλή και εναρμονισμένο με τις τεχνολογικές εξελίξεις του αιώνα μας αλλά και του προηγούμενου (φως, νερό, τηλέφωνο κλπ.). Δε θα μας σώσεις απ' τους Τούρκους βέβαια, αλλά θα περάσεις καλά. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιοι τόποι στην ηπειρωτική και τη νησιωτική Ελλάδα και δε χρειάζεται να πας στους 3-4 (Μύκονο, Σαντορίνη, Πάρο κλπ) που γίνεται το "πατείς με-πατώ σε".



Οργανωμένη ή ερημική παραλία;


Εδώ είναι πιο απλά τα πράγματα., Αν χρησιμοποιείς το καμάκι κυριολεκτικά για τα ψάρια, τότε ερημική. Αν χρησιμοποιείς το καμάκι μεταφορικά για τουρίστριες, τότε οργανωμένη. Είναι ανάλογα με το τι θες.
Δηλαδή, αν θες να κολυμπήσεις σε ένα μέρος που μοιάζει με καρτ-ποστάλ, που είσαι εσύ και το νερό, που μπορείς να πετάξεις και τα μαγιό και όλα τα σχετικά και να απολαύσεις τη θάλασσα λες και παίζεις στη "Γαλάζια λίμνη" με τη Μπρουκ Σιλντς ή αν έχεις καινούρια σχέση και θες να κάνετε έρωτα ανά τρεις ώρες όπου σας βρει η όρεξη, τότε ψήφισε ερημική ασυζητητί!
Αν όμως πιάνεσαι ξαπλώνοντας πάνω σε βότσαλα, αν δεν εκτιμάς την κοτρώνα ως μαξιλάρι και την αποζητάς και την ξαπλώστρα σου βρε αδερφέ, αν διψάς και θέλεις πότε το κρύο νερό σου, πότε τον κρύο καφέ σου, πότε την παγωμένη μπυρίτσα σου και, άμα πεινάσεις το θέλεις και το ψημένο τοστάκι σου να καρδαμώσεις, τότε μάλλον η ερημική παραλία δεν είναι η καλύτερη επιλογή. Αν είσαι λάτρης των σωμάτων (και να τα θαυμάζεις, αλλά και να τα... πασπατέψεις αν τα καταφέρεις), τότε δεν έχεις παρά να επιλέξεις οργανωμένη παραλία.
TIP: Βέβαια σ' αυτήν την περίπτωση, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις και τον θανάσιμο κίνδυνο της ρακέτας. Μπορεί και να χρειαστεί να πλακώσεις στο ξύλο κάναν τενίστα της παραλίας που βαράει "τάκα-τούκα" πάνω απ' το κεφάλι σου, αλλά αυτό θα είναι το κλου των διακοπών σου και μπορεί να σου αποφέρει έναν ανδριάντα στο κέντρο της παραλίας ως δώρο απ΄τους υπόλοιπους βασανισθέντες λουομένους αλλά και το χρυσό κλειδί της πόλης απ' τον τοπικό δήμαρχο.


Χαλάρωση ή ξεσάλωμα;


Εδώ το δίλημμα είναι τα δύο άκρα. Και όπου μιλάμε για δύο άκρα, τότε μιλάμε για δύο λάθη. Η μέση οδός είναι νομίζω η καλύτερη. Δηλαδή να βρεις ένα μέρος όπου μπορείς ανά πάσα στιγμή να επιλέγεις είτε το ένα είτε το άλλο. Όλα στη ζωή χρειάζονται. Ούτε μπορείς όλη τη μέρα σου να είσαι τουρίστας... "Λάκης Γαβαλάς" από πάρτυ σε πάρτυ, ούτε μπορείς βέβαια να πας να ζήσεις σαν αναχωρητής του κόσμου ετούτου. Όπου πας, φρόντισε να υπάρχουν μέρη όπου θα χαλαρώσεις και ο μόνος ήχος που θα ακούς θα είναι το τραγούδι των τζιτζικιών και το πάφλασμα των κυμάτων, αλλά να υπάρχουν και μέρη όπου υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι, μουσική, χορός, κέφι και χαρά.
Η μέρα έχει 24 ώρες και προσφέρεται για αρκετές εναλλαγές.
TIP: Εξαιρούνται βέβαια οι περιπτώσεις ανθρώπων που δουλεύουν όλη μέρα σε εργοστάσια ή άλλες παρεμφερείς εργασίες που εγκλωβίζουν τον άνθρωπο μέσα σε μια τρελή βαβούρα, οπότε η απομόνωση από τους ήχους τους εγκόσμιους κρίνεται απαραίτητη για τη διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας.


Με φίλους ή με το "αίσθημα";


Αναλόγως σε τι φάση είσαι. Αν έχεις καταναλώσει υπερβολικό χρόνο με το αίσθημα τον τελευταίο χρόνο, τότε να πας με φίλους για να ξεδώσεις, να μη σκέφτεσαι τίποτα, να γελάσεις, να πιεις μέχρι λιποθυμίας, να γλεντήσεις, να φλερτάρεις και τα λοιπά.
Αν όμως αισθάνεσαι ότι έχεις απομακρυνθεί τελευταία απ' το αίσθημα, τότε παρ' το απ' το χέρι, τραβήξτε για όπου σας βγάλει ο δρόμος (άντε, πάρτε κι άλλο ένα ταιριαστό ζευγάρι, αν έχετε) και κάνε μαζί της/του ό,τι θα έκανες με τους φίλους: γλέντα, γέλα, πιες, φλέρταρε (τη δικιά σου, όχι καμιά άλλη και σου 'ρθει κάνα τασάκι στο κεφάλι), κάνε τα πάντα μαζί της. Τότε θα δεις, αν και εφόσον ταιριάζετε βέβαια, πως μπορείτε να τα κάνετε και μαζί αυτά! Συν τα άλλα -που επίσης κάνετε μαζί και που μάλλον δεν τα κάνετε με τους φίλους...- και η σούμα βγαίνει υπερπλήρης!
Άρα: αν έχεις βρει το κατάλληλο αίσθημα, τότε διακοπές τα δυο σας!
Αν όχι, τότε με τους φίλους...

~ ~ ~


ΥΓ.: Ελπίζω να σε βοήθησα να απαντήσεις στο  οντολογικό δίλημμα των διακοπών σου ή έστω να σου έδωσα κάποια επιχειρήματα για να ψήσεις τη γυναίκα σου ή τον άντρα σου να πάτε εκεί που θέλεις.
Έχοντας γυρίσει αρκετά νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, αλλά και... βουνοκορφές, σου λέω ότι τελικά όπου κι αν πας υπέροχα θα περάσεις. Αρκεί να είσαι κατάλληλος/η για να περάσεις καλά. Αρκεί δηλαδή να αγαπάς τον εαυτό σου και αυτόν/ήν που θα πάτε μαζί. Τότε ακόμη και στο εξωτικό... Τσέρνομπιλ να πάτε για ρομαντικό 3ήμερο, θα το βρείτε μαγευτικό τόπο! Ενώ άμα είσαι στραβόξυλο, τότε ακόμη και στο ομορφότερο μέρος του κόσμου να πας, θα γυρίσεις με μια μούρη ως το πάτωμα.
Εδώ που τα λέμε, το 'χει η γκλάβα του τού καθενός...

21 σχόλια:

  1. Ωραίες εποχές! Που το μόνο δίλημμα που έχουμε φέτος είναι αν θα πάμε Σαλαμίνα ή Ψυτάλλεια. Κρίση και στα διλήμματα αρχηγέ μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ψευτοδίλημμα", που λένε και κάτι ψυχές, ε;
      :-)

      Μη νομίζεις... κι εγώ που το έγραψα... μέχρι εδώ πιο κάτω μάλλον θα πάω!
      Πάλι καλά που ζω σε μέρος που μπορώ και τσαλαβουτάω άφοβα, χωρίς να ανησυχώ μήπως βγω με 4 πόδια και 6 αυτιά.
      Το κείμενο είναι για να ταξιδέψουμε νοητικά, αφού με τα λεφτά που 'χουμε το πολύ πολύ να βαφτίσουμε τη Σαλαμίνα... Σαλαμύκονο!

      Διαγραφή
  2. Καλά, το εξωτικό Τσέρνομπιλ δε θα το προτιμήσω, αλλά πόσο συμφωνώ με όσα λες στο τέλος!
    Άμα ο άνθρωπος θέλει να γκρινιάξει θα γκρινιάξει, κι άμα είναι και στραβόξυλο, και στον παράδεισο να τον πας, την κόλαση θα βλέπει...αφού την κουβαλάει μέσα του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, κι εγώ μάλλον δεν το προτείνω.
      Υπάρχει και η Φουκουσίμα άλλωστε, για να είμαστε και πιο εκσυγχρονισμένοι!

      Όσο για το άλλο θέμα, η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι εκτός από τα ρούχα και τα μαγιό μας, μετακομίζουμε και το χαρακτήρα μας όπου κι αν πάμε.
      Άρα, Θεός φυλάξοι μη σου τύχει γρουσούζης άνθρωπος και κακοπεράσεις!

      Διαγραφή
  3. Κανένα δίλημμα και φέτος, όπως και πέρυσι:
    Τα ταξίδια δεν τα συμπαθώ πολύ - μόνο με τον Έρωτα δεν με ένοιαζε τίποτα και πήγαινα παντού με χαρά...
    Αίσθημα δεν υπάρχει, λεφτά επίσης, η Χώρα της δυτικής βεράντας είναι πολύ εξότικ και με φιλοξενεί δροσερά τα πρωινά και τα βράδια. Στο ενδιάμεσο ζω στο δροσερότατο εργαστήρι μου που κλιματίζεται και δεν έχω παράπονο!
    Βέβαια σε 10 μέρες θα είμαι κάπου λίγο πιο μακριά με φίλους που αγαπώ (κι επίσης δεν με νοιάζει πακετάρισμα-απομάκρυνση από τη γωνιά μου-ταλαιπωρία ταξιδιού).

    Το κείμενό σου είναι εκπληκτικό άρθρο για magazino. Φοβερός αρθρογράφος (εκτός των άλλων Μαζ!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο έρωτας σε πάει "ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα", ακόμη κι αν δε σηκωθείς λεπτό απ' το κρεβάτι!
      Τη Χώρα της Δυτικής Βεράντας σου πάντως μπορείς να την εκμεταλλευτείς (και είμαι σίγουρος ότι μπορείς) και να την κάνεις Super Paradise- τέτοιο που τύφλα να 'χει η Μύκονος!

      Εγώ τρέμω στην ιδέα να πακετάρω για να πάω μακριά. Αν με τραβήξουν όμως, πάω. Είμαι ο "τραβάτε με κι ας κλαίω" των διακοπών...

      ΥΓ.: Βάλε τα κονέ σου για να με πάρουν στο Κοσμοπόλιταν!

      Διαγραφή
  4. Μεγάλο ρόλο παίζει και η περιοχή στην οποία ζεις. Για παράδειγμα, εμένα με ξέρετε, Ξανθιώτης είμαι. Θάσος και Σαμοθράκη είναι σχεδόν κυριολεκτικά ένα τσιγάρο δρόμος. Και σε αυτά τα νησιά υπάρχουν επιλογές για όλους, και ερημικές παραλίες υπάρχουν (ειδικά στη Σαμοθράκη), και μέρη στα οποία γίνεται τζέρτζελος (ειδικά στη Θάσο), οπότε καλύπτονται όλες οι κατηγορίες. Προσωπικά για μένα, η καλύτερη επιλογή ήταν κάμπιγκ στη Θάσο. Το βράδυ αν ήθελες ησυχία άραζες στην παραλία με τη παρέα γύρω απ' τη φωτιά, αν ήθελες κάτι έξαλλο, περπατούσες λίγο μέχρι την Ποταμιά, όπου γίνεται χαμός.

    Επίσης, μια εξαιρετική επιλογή που συνδυάζει βουνό και θάλασσα (στο περίπου), είναι ο φανταστικός Νέστος. Γιατί υπάρχει και χώμα στο οποίο μπορείς να ξαπλώσεις, αν αντέχεις (λόγω θερμοκρασίας) βουτάς και στο ποτάμι, και αν θες, κάνεις πεζοπορία στα λοφάκια που "τυλίγουν" το ποτάμι. Ενδεχομένως το αγαπημένο μου τοπίο σε όσα μέρη έχω πάει, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό...

    ΥΓ: Ποιός κάνει έρωτα κάθε τρείς ώρες πλέον? Γιατί, και θα είμαι απολύτως ειλικρινής, θα αισθανόμουν πολύ τυχερός αν συνέβαινε αυτό κάθε τρείς μήνες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιό σου είναι τουριστικός οδηγός για Θάσο και Νέστο!
      Υπό την αιγίδα του... ΕΟΤ!
      Πραγματικά εκείνες οι περιοχές δε με είχαν ποτέ απασχολήσει για διακοπές (μόνο η Σαμοθράκη κάποτε, αλλά δεν έκατσε τελικά να πάμε) και τώρα που το λες, λέω να ψάξω την περίπτωση του Νέστου.
      Καλά φέτος με τίποτα δε γίνεται, αλλά γιατί όχι του χρόνου;
      Καλό ακούγεται!

      ΥΓ.: Αν συμβαίνει ανά τρεις μήνες, τότε δώσε επίπληξη στην κυρα-Πάναινα!
      Λιγότερο από 2-3 φορές τη βδομάδα είναι... αντιαθλητικό φάουλ και ντισκαλιφιέ!
      Ελπίζω μόνο να μη με διαβάζει και έρθει και με πάρει στο κυνήγι με τον πλάστη...

      Διαγραφή
  5. Τέτοια διλήμματα τα έχω ξεπεράσει προ πολλού! Φυσικά κάθε χρόνο στις αρχές του καλοκαιριού κάνω ένα νοερό ταξίδι σε όλα τα νησιά Αιγαίου και Ιονίου, για να καταλήξω τελικά στο "Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει"! Ευτυχώς που έχει τρία πόδια και κάνουμε εναλλαγές!
    Κατά τα λοιπά, οργανωμένα μετά συζύγου και τέκνου. Ο μικρός να μουλιάζει όλη μέρα στη θάλασσα κι εγώ στην ξαπλώστρα να διαβάζω βιβλία. Μιλάμε για σουπερουάου καταστάσεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα τι μανία είναι αυτή με τη Χαλκιδική εκεί πάνω;
      Άσε που πρόσβαση έχεις μόνο στα δυο πόδια!
      Εντάξει, έχω πάει κι εγώ καναδυο φορές, αλλά ήμουν σχετικά μικρός και δεν έχω πλήρη εικόνα.
      Τώρα που το λες για τα βιβλία, έπρεπε να βάλω κι ένα έξτρα δίλημμα "Ίρβιν Γιάλομ ή Χρυσηίδα Δημουλίδου"
      Εκεί θα γινόταν ο σκοτωμός...
      Πέρα απ' την πλάκα, καλά είναι και με το βιβλίο, μόνο που εγώ δεν έχω λύσει ένα βασικό πρακτικό πρόβλημα: τη στάση του διαβάσματος. Όπως και να κάτσω να το διαβάσω, μου πιάνεται το χέρι στο 5λεπτο. Φρίκη!
      Βλέπω μερικές γυναίκες ανάσκελα στην ξαπλώστρα με τα χέρια στην ανάταση να κρατάνε το βιβλίο επί μισή ή μία ώρα και συγχύζομαι! Κι αναρωτιέμαι: "μα καλά... δεν πιάνονται;"

      Διαγραφή
    2. Πάντως δεν βγήκε τυχαία το παραπάνω ρητό για τη Χαλκιδική. Γενικά, αν είσαι Σαλονικιός και αυτό που σε ενδιαφέρει κυρίως στις διακοπές σου είναι να είσαι κοντά στη θάλασσα, δεν έχει νόημα να δίνεις ένα σκασμό λεφτά για κάπου αλλού. Και στο τρίτο πόδι πας μέχρι Ουρανούπολη και από εκεί περνάς απέναντι σε ένα μικροσκοπικό νησάκι, την Αμμουλιανή, που κατά τη γνώμη μου έχει τις καλύτερες παραλίες από όλη τη Χαλκιδική.
      Δημουλίδου και Σια για παραλία καλές είναι, αλλά εγώ τα Άρλεκιν τα βαριέμαι. Ψάξε τον Γιούνας Γιούνασον, είναι Σουηδός συγγραφέας, νομίζω ότι θα σ' αρέσει. Εγώ φέτος θα διαβάσω το "Δοκίμια γα την ύπαρξη της αγάπης". Μυθιστόρημα είναι και μάλιστα εκτυλίσσεται στον Μεσαίωνα. Μου το χάρισε ο άνδρας μου. Μήπως θέλει να μου πει κάτι; Τι λες εσύ σαν άνδρας;
      (Οι ρακέτες σ' εκνευρίζουν, οι γυναίκες που διαβάζουν στην παραλία σ' εκνευρίζουν...μήπως γεροντοκόριασες;)

      Διαγραφή
    3. Αν γεροντοκόριασα λέει;
      Όλη την παραξενιά και τη μουρτζουφλιά του κόσμου εγώ την έχω.

      Θα μάθουμε τι εννοεί ο άντρας σου όταν τελειώσεις το μυθιστόρημα και δεις πού καταλήγουν τελικά τα δοκίμια: υπάρχει για δεν υπάρχει;
      Αν βγαίνει το 1ο, δεν υπάρχουν απορίες.
      Αν βγαίνει το 2ο, τότε σίγουρα θα εννοεί πως η αγάπη του για σένα..."καλά δεν υπάααρχει"!
      Win-Win που λένε...

      Διαγραφή
  6. Καλοκαιρινές διακοπές - αν μπορούν να γίνουν πάντα - μόνο στην Ελλάδα φυσικά ασυζητητί...! Πού θα βρεις αλλού τέτοιες φυσικές ομορφιές και σε απόλυτα ανθρώπινα μέτρα. Ήλιος θεός και θάλασσα βασίλισσα! Ψευτοδίλημμα, λοιπόν!

    Μου αρέσει να συνδυάζω βουνό και θάλασσα, γι' αυτό είναι το τελειότερο για μένα ο προορισμός να έχει και από τα δύο και η Ελλάδα τα συνδυάζει πανεύκολα.

    Τα πολύ κοσμοπολίτικα μέρη με εκνευρίζουν με το πολύ δήθεν και ανούσιο. Έχω πάει σε κάποια, ποτέ όμως Μύκονο...(μπρρ)και να με πληρώνανε δεν θα πήγαινα. Την ερημιά ίσως θα την ήθελα για ελάχιστες μέρες (τρεις με τέσσερις το πολύ), για να επαναφορτιστούν μπαταρίες... Οι ερημιές σε διακοπές, όπως και οι ερημικές παραλίες είναι για τα ζευγάρια, που θέλουν να απολαύσουν απόλυτα ο ένας τον άλλο και μέχρι εκεί.
    Οι οργανωμένες πάλι παραλίες έχουν τα καλά τους αλλά και τα πολύ κακά τους, όμως αν πας κάπως νωρίς απολαμβάνεις όλα τα καλά...! Το επιδιώκω πολλά χρόνια.
    (Εδώ πάνω που βρίσκομαι παρατηρώ ότι τα τρία τελευταία χρόνια, αλλά περισσότερο φέτος έχουν κάνει κατάληψη στις παραλίες της Καβάλας οι γείτονες Βούλγαροι - κατεβαίνουν στίφη, όπως και Ρουμάνοι στην Θάσο).

    Στην παραλία διαβάζω μόνο όταν είμαι κάποιες στιγμές μόνη μου και δεν μιλώ με κάποιον, αλλά πάντα καθιστή, γιατί ξάπλα πιάνομαι και μπορεί να νυστάξω και να μου έρθει το βιβλίο στο κεφάλι... Ευτυχώς, κολυμπάω αρκετή ώρα, γιατί δεν επιτρέπεται να κάνω ηλιοθεραπεία. Η ξαπλώστρα, δηλ. δεν με πολυβλέπει;-)
    (Στάση για τσιγάρο και καφέ απαραίτητα...)

    Πάντως, τίποτε δεν μετρά, όπως λες κι εσύ, αν έχεις καλή συντροφιά, την οποία έχεις επιλέξει με τις ανάγκες σου τη δεδομένη στιγμή. Όταν είναι κανείς όμως παντρεμένος δεν έχει επιλογές... ή είναι εντελώς περιορισμένες - μικρά σκασιαρχεία είναι θετικά πού και πού κι αυτό το προσδιορίζουν πάλι οι συνθήκες.

    Καλή παρέα, λοιπόν, και φραπέ (με 32 παγάκια)ή άλλο καφεδάκι αναλόγως των προτιμήσεων του καθενός και κάθε μέρος γίνεται παράδεισος, αρκεί για καλοκαίρι να... είναι Ελλάδα!

    Σόρυ για τη φλυαρία, κοινώς λογοδιάρροια, αλλά προκαλείς με τέτοιες αναρτήσεις να σου πούμε ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, και άσε τους γεροντοκορισμούς, γιατί θα έρθει η ώρα που θα θέλεις να σε τραβάνε και μπορεί να μην το κάνουν, γιατί πλέον θα τους έχουν αρχίσει εκείνοι...
      Μπορείς επίσης να έχεις εσύ τον πρώτο λόγο! Για σκέψου το.

      Διαγραφή
    2. Μα για να γράψει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του το έγραψα το κείμενο/1

      Α το 'χεις κι εσύ το πρόβλημα με τη στάση διαβάσματος στην ξαπλώστρα;
      Μα πες τα, γιατί θα νομίζω πάλι πως είμαι ιδιότροπος...

      Όσο για τους γεροντοκρορισμούς (νομίζω στα ταξίδια αναφερεσαι), εγώ δεν τρελαίνομαι.
      Με ενδιαφέρει μόνο η καλή παρέα και να βρεθεί το κατάλληλο "λειτουργικό" μέρος και όλα τ΄άλλα τα βρίσκω κάπως περιττά.

      Διαγραφή
    3. Επειδή άλλοι λειτουργούν πιο χύμα ή με διαφορετικό τρόπο, δεν σημαίνει ότι εσύ, εγώ και κάποιοι ακόμα που δεν συμφωνούμε ή δεν μας ταιριάζει αυτό που κάνουν εκείνοι, είμαστε ιδιότροποι.

      Για τους γεροντοκορισμούς, ναι, στα ταξίδια, τις εκδρομές ή στις εξόδους γενικά αναφέρομαι... Σε τι άλλο βρε Γαλάτη μου; Πράγματι, δεν τρελαίνονται όλοι για τα ταξίδια και είναι λογικό.

      Για το τελευταίο που λες σε βρίσκω πολύ σωστό! Και μένα αυτό είναι που με ενδιαφέρει. Συνήθως, σε όλες τις συντροφιές είμαι εκείνη που βρίσκω αυτά τα "λειτουργικά" μέρη (είτε για διακοπές είτε για εκδρομές) ή τα όμορφα στέκια. Δεν το επιβάλλω ποτέ, πάντα προτείνω. Κι αν δεν το κάνω, μάλιστα, περιμένουν να πω απαραίτητα. Μάλλον, έχουν αντιληφθεί το ταλέντο μου ;-) Είμαι και μετριόφρων πανάθεμά με (αλλά αφού έτσι γίνεται, ψέμματα να πω...)!
      Είδες κουβέντα που προκάλεσες εδώ;
      Πόση ανάγκη έχουμε όλοι μας αυτά τα χαλαρά της ζωής, μετά από τόσες κατραπακιές που έχουμε φάει τα τελευταία χρόνια...

      Διαγραφή
    4. Δεν είπα πως δε συμφωνώ ή δε μου ταιριάζει.
      Είπα ότι πιάνομαι... και συγχύζομαι που βλέπω τους άλλους να 'χουν βρει το κόλπο που μπορούν να διαβάζουν χωρίς να πιάνονται

      Διαγραφή
  7. Έτσι που πάνε τα πράγματα, εγώ λέω να πάρουμε τα βουνά...(κι εδώ στην Πάρο, δεν έχει και βουνά για να πάρεις).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή όμως είμαστε λίγο τρελοί και, όπως λένε "η τρέλα δεν πάει στα βουνά", στο τέλος καταλήγουμε στη θάλασσα να αναπολούμε τα βουνά.
      Πάντως, αν επιμένεις, η Ελλάδα έχει καμιά 200αριά βουνά για να πας ν' αράξεις.
      Φίλη μεν Πάρος, φιλτάτη δε ηρεμία.

      Διαγραφή
  8. Όσο για ηρεμία, η Ελλάδα προσφέρει και εκατοντάδες ερημονήσια.(πηγή : Στην Ελλάδα υπάρχουν 6.000 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Από το σύνολο αυτών των νησιών μόνον τα 117 κατοικούνται.)
    Εγώ ψηφίζω Δεσποτικό.
    Αλήθεια, θυμάσαι μια παλιά σου ανάρτηση που ρώταγες τι θα θέλαμε μαζί μας αν γινόμαστε Ροβινσώνες σ' ένα ερημονήσι;
    ερημονήσι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα. Φυσικά και τη θυμάμαι.

      Πάντως, ακούγοντας το τραγουδάκι, έχω να σχολιάσω πως μου φαίνεται πως ο ποιητής αυτολογοκρίθηκε και άλλο ήθελε να πει αντί για "ερημονήσι", αλλά ας όψεται...
      Γιατί αν το βρεις, όλα τ' άλλα είναι καπνός! χαχα

      Διαγραφή