Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Επι-στροφή στην ποιότητα


Καλησπέρα, φίλοι μου.
Μετά από πολλούς μήνες σιωπής, αποφάσισα να ξανανοίξω το στόμα μου (έστω... το πληκτρολόγιό μου) και να επαναλειτουργήσω το μπλογκάκι μου.
Για τους λόγους της απόσυρσής μου τα είχαμε πει εκτενώς τότε- και με αρκετές... εντάσεις μάλιστα.
Για τους λόγους της επιστροφής μου, δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο.
Απλώς αυτόν τον καιρό κωλοβαράω και είπα: "δεν τ' ανοίγω το ρημάδι να πούμε καμιά μαλακία να περάσει η ώρα;"

Όσο γι' αυτούς τους μήνες που έλειψα από 'δω μέσα, έχω να σας πω ότι δεν έχανα το χρόνο μου.
Δούλεψα πολύ, μα πάρα πολύ- σε εξοντωτικούς θα 'λεγα ρυθμούς-, αλλά παρόλ' αυτά το ευχαριστήθηκα.
Διότι άμα δε φοβάσαι τη δουλειά, τότε θα σε φοβηθεί αυτή.
Και τότε κερδίζεις.

Στα σημαντικά τώρα,  προς το παρόν είμαι καλά στην υγεία μου και το ίδιο εύχομαι και ελπίζω και για σας και για τους δικούς σας ανθρώπους.

Κατά τ' άλλα, παρακολουθώ με αποτροπιασμό όσα συμβαίνουν στη χώρα εδώ και ένα χρόνο και ό,τι έχω να πω γι' αυτά, λέω να τα πω στον ψυχαναλυτή μου. Διότι κανονικά πρέπει να μου αφαιρέσουν το δικαίωμα ψήφου και το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης γνώμης, αφού δεν το 'κλεινα το ρημάδι το στόμα μου και συνέβαλα κι εγώ σ' αυτό το έκτρωμα.
Αλλά -τι να πεις;- βλέπεις, δεν υπάρχει κράτος να μου το απαγορεύσει και έτσι με θράσος ξαναβγαίνω στον "αέρα" να σας πρήξω με τις βλακείες μου, οι οποίες φυσικά -και όπως πάντα- θα βγουν και πάλι οφσάιντ. Και κανείς διαιτητής δε θα το σφυρίξει, Επομένως, υπομονή...

Για όλα τα πράγματα έχω αλλάξει γνώμη, εκτός από ένα: για τις ρακέτες στην παραλία!
Επιτέλους κάποιος να τις απαγορεύσει...
Χτες, για παράδειγμα, μου 'ρθε να δείρω τους "Τζόκοβιτς των φτωχών" που μου 'παιρναν τ' αυτιά καθώς απολάμβανα τον ήλιο του μεσημεριού πλάι στο κύμα.
(Τι κύμα δηλαδή; Λάδι ήταν η θάλασσα, αλλά δεν κολλάει η έκφραση με "λάδι")

Τελοσπάντων, έχουμε καιρό για όλα αυτά.
Έτσι κι αλλιώς θα τα λέμε από τούδε και στο εξής.




ΥΓ.1: Ελπίζω τώρα να το ευχαριστηθώ περισσότερο και να μην επιβεβαιωθούν τα σοφά λόγια του Πασχάλη Τερζή: "Επιστροφές καταστροφές".
Γιατί "το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" (όχι, αυτό δεν το 'πε ο Τερζής).


ΥΓ.2: Και μη νομίζετε...
Μπορεί να μη μιλούσα και να μη σχολίαζα, αλλά σας είχα έννοια.
Πού και πού έκοβα καμιά βόλτα για να δω τι κάνετε.
Και χαίρομαι που ακόμη είναι όλοι εδώ -νομίζω- γεροί και δυνατοί.
Τα υπόλοιπα είναι περιττά.
Την καλησπέρα μου!



16 σχόλια:

  1. Μπαίνω με το δεξί...(πάντα φουριόζα)!
    Καλώς ήρθες πίσω στα γνωστά λημέρια!
    Εύχομαι ένα δυναμικό come back (το τραγούδι όλα τα λεφτά...) :))
    Καιρός να κωλοβαρέσεις επιτέλους...ως δώρο στον εαυτό σου!
    Όποιος δεν φοβάται τη δουλειά στο τέλος κερδίζει και είμαι πολύ χαρούμενη που το ακούω, μετά από τις αγωνίες που πέρασες!
    Distant Dreamer, λοιπόν, για όσους δεν σταματούν να ονειρεύονται το καλύτερο, να τολμούν και να κοπιάζουν γι' αυτό!!!

    Υ.Γ.
    Με τα "αγορασμένα" από μένα πνευματικά σου δικαιώματα τι να κάνω;
    Αν δεν βάλεις ετικέτες στο πλάι, θα τα κρατήσω. Άσε που μου αρέσουν εκεί που είναι... ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σας βρήκα.
      "Στις ίδιες τάξεις, στα ίδια θρανία" που 'λεγε κι η Αννούλα η Βίσσυ, δηλαδή...
      (καλλιτεχνικός καταιγισμός σήμερα)

      Τα... "πνευματικά δικαιώματα" κράτα τα.
      Τι θέλεις; Άδεια;
      Αφού είναι αγορασμένα...

      Διαγραφή
  2. Γουέλκαμ μπακ αρχηγέ!
    Στρώνω και κόκκινο χαλί....
    Πάνω στην ώρα ήρθες πουλάκι μου!
    Τι; Δεν είδες; Έσκασε το 12...
    Συμπόσιο καλέ ! Γιατί δεν ξεχνάμε ότι κατά βάθος είσαι γεννημένος ποιητής!
    Καλό καλοκαίρι !
    Κι εγώ σε δυο μέρες τελειώνω και λέω να ξεκουραστώ επιτέλους λίγο :))
    Πολλά φιλιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάις του μιτ γιου!
      Χαλί καλέ καλοκαιριάτικο; Θα σκάσουμε!
      Στρώσε κόκκινη ξαπλώστρα καλύτερα!

      Αφού κατά βάθος είμαι γεννημένος ποιητής... μην πάω κόντρα στη φύση μου! θα στείλω φυσικά!
      (όχι πως είμαι ψώνιο, αλλά να.. για τη φύση)

      Άντε, τέλειωνε κι εσύ, να αράξεις κι εσύ σε καμιά ξαπλώστρα.
      Καλά κι εγώ δεν έχω τελειώσει εντελώς, έχω κάτι δουλείτσες ακόμη, αλλά ψιλοπράματα, ίσα για να περνά η ώρα

      Διαγραφή
  3. Ω, τι ευχάριστη έκπληξη! Καλώς μας γύρισες λοιπόν!
    (Τελικά ο δολοφόνος γυρνάει πάντα στον τόπο του εγκλήματος;)
    Άντε φιλιά βιαστικά και χαίρομαι που θα τα λέμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Σοφία!
      Ε΄να έχω να πω: "Στο μυαλό μου είσαι;"
      Μου 'φαγες την ατάκα (αυτή, ντε, με τον δολοφόνο)!
      Κι εγώ χαίρομαι που θα τα λέμε και πάλι.
      Έχει να πέσει πολύ... "σεντόνι"!

      Διαγραφή
  4. Καλώς όρισες Μαζεστίξ.....! στο είχα πει και τότε ότι, παρά τις έντονες διαφωνίες μου με πολλές από τις θέσεις σου, στενοχωρήθηκα για την απόσυρσή σου και χαίρομαι που αποδείχτηκε πρόσκαιρη και έτσι να είναι.
    Καλά αυτό το θέμα με τις ρακέτες είμαι μαζί σου ....στρατευμένος χαχαχαχαχαχαχα. Κάνε ....εκστρατεία κατά των ρακετών παραλίας και αναλαμβάνω αξιωματικός λέμε, έλεος...
    Καλώς όρισες και πάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σας βρήκα, Γιάννη!
      Φυσικά, οι καλές σχέσεις δεν μπορούν να χαλάνε για διαφωνίες.
      Και να σου πω κιόλας, επειδή τον τελευταίο χρόνο με είχε πιάσει μια μανία με τον ελληνικό κινηματογράφο, πολλές φορές ανέτρεξα στο μπλογκ σου για καμιά καλή πρόταση, για πληροφορίες κλπ.
      Όσο για τις ρακέτες, η... "καμπάνια" έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια, αλλά τώρα που μαζευόμαστε πολλοί, θα την ξαναπροωθήσουμε, για να βγάλουμε το αντιρακετικό μας άχτι!

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ φίλε για τα καλά σου λόγια. Φυσικά η διαφωνία δεν χαλάει σχέσεις.
      Αμάν με τις ρακέτες ρε παιδί μου. Ευτυχώς (άκου τι έφτασα να λεω) που οι επισκέψεις μου στη θάλασσα μετρούνται πλέον στα μονά δάχτυλα.
      Άντε να δούμε.

      Διαγραφή
    3. Είναι που είναι λίγες, θα φροντίσουμε να είναι και... αποδοτικές, λοιπόν!
      Την καλημέρα μου

      Διαγραφή
  5. Α! Να ένας καλός λόγος να μπω να γράψω, έστω και χωρίς πληκτρολόγιο.
    Καλώς ξανάρθες, Αρχηγέ!!!
    "... και ας παν στην ευχή τα παλιά... "
    Γιατί η ζωή πάει μπροστά μόνο με κουζουλάδες
    Κι ο πόνος απ τα πάθη (και τα πάθια) μας περνά με μαντινάδες!

    Άντε βρε! Μας έλειψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Άννα!
      Καλώς σας ξαναβρήκα.
      Πάντα με τη μαντινάδα σου...!
      Μα καλά, πώς γράφεις χωρίς πληκτρολόγιο;
      Με φωνητικές εντολές; Πολύ μπροστά!

      Διαγραφή
  6. Καλέ τι φωνητικές εντολές; Σιγά να μην έχω και τον εξοπλισμό Τζέιμς Μποντ! Μέσω της οθόνης του παλιού μου κινητού γράφω (το καινούργιο χάλασε) και είναι και μικρή, αντίθετα με μένα που από όραση.... (:-P)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε καλά τώρα... είπα να σου φτιάξω χάι-τεκ προφίλ!

      Διαγραφή
  7. Μη ξαναφύγεις γιατί θ' αρπάξω τη βρεγμένη ρακέτα -τη μασίφ την ξύλινη- και θα σε κυνηγάω πλάι στο κύμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α όχι, Μαρία!
      Αυτό είναι πολύ σκληρό!
      Τουλάχιστον αν ήταν στεγνή, κάτι θα γινόταν...
      Οπότε, φοβούμενος τις... απειλές που δέχομαι, δε θα το κουνήσω από δω χάμω.

      Διαγραφή