Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Αποχαιρετισμός στα όπλα


Μετά από σχεδόν 5 χρόνια με πάνω από 500.000 αναγνώσεις των κειμένων αυτού του μπλογκ, με πάνω από 1 εκατομμύριο αναγνώσεις των κειμένων αυτών αναδημοσιευμένων σε άλλες σελίδες, με 270 μέλη στον blogger, με 900 μέλη της σελίδας του μπλογκ στο facebook, με πολλές δεκάδες απευθείας συνδέσμους από άλλα μπλογκ και σάιτ, αισθάνομαι ότι έκλεισε αυτός ο κύκλος.

Δεν έκλεισε βέβαια λόγω του χρόνου, αλλά λόγω γενικού ξενερώματος.
Νιώθω απογοητευμένος από την εφαρμογή όσων πρέσβευα όλο αυτό το διάστημα: μια εφαρμογή για την οποία νιώθω συνυπεύθυνος αφού καλώς ή κακώς έπεισα ή επηρέασα κόσμο να συμπράξει σε κάτι ακραία καταστροφικό και για μένα και για την κοινωνία.
Τελοσπάντων, αυτά τα ξανασυζητήσαμε και τα εξαντλήσαμε σε προηγούμενη ανάρτηση.



Αντιλαμβανόμενος λοιπόν την πλάνη μου, που προήλθε από την τύφλωση που φέρνει ο αστόχαστος φανατισμός, θεωρώ πως πρέπει αυτός ο κύκλος να κλείσει αξιοπρεπώς.
Για να σώσω "οτιδήποτε αν σώζεται", που λέει και το τραγούδι...
Σαν... Μαυρογιαλούρος λοιπόν που, μόλις κατάλαβε ότι με την παρουσία του το μόνο που κατάφερε είναι να εκθρέψει τον κάθε Γκρούεζα, αποχώρησε αξιοπρεπώς απ' το χώρο, έτσι κι εγώ αντιλαμβανόμενος ότι εξέθρεψα Φίδι στον κόρφο μου, αποχωρώ προσδοκώντας να διασώσω τουλάχιστον την αξιοπρέπειά μου.
"Ανάσα αξιοπρέπειας" που λέγανε κάτι ψυχές παλαιότερα...


Σας ευχαριστώ όλους μαζί και καθέναν ξεχωριστά για την τιμή που μου κάνατε να διαβάζετε τις σκέψεις μου, να διατυπώνετε κι εσείς τις απόψεις σας (είτε συμφωνούσατε είτε διαφωνούσατε) και να με ανέχεστε.
Κέρδισα πολλά από πολλούς.
Ελπίζω να τα ξαναπούμε με πολλούς από εσάς στο μέλλον.

Η λειτουργία του μπλογκ από σήμερα αναστέλλεται.
Πιθανόν στο μέλλον να δημιουργήσω κάποιο άλλο ή ενδεχομένως να επανενεργοποιήσω και αυτό εδώ, με τελείως διαφορετικό ύφος και θεματολογία βέβαια.
Αυτά θα τα δούμε εν ευθέτω χρόνω.
Θα το σκεφτώ ψύχραιμα στο μέλλον.

Μέχρι τότε σας στέλνω τις ευχές μου για προσωπική ευημερία: υγεία για σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα, εργασία, έρωτα, ψυχική ηρεμία και συνολική ανάκαμψη.
Γεια σας!

Και μην ξεχνάτε...

26 σχόλια:

  1. Καλά να περνάς Μαζ!
    Εύχομαι ο χρόνος να σε κάνει να κατασταλάξεις και να επιστρέψεις δυναμικά, με όποια θεματολογία σου κάνει κέφι ! Έτσι κι αλλιώς για μένα το μπλογκ είναι κέφι!
    Κι εγώ έχω πει για όσο.....
    Άντε και καλό Χειμώνα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γι' αυτό:για να ξαναγίνει με κέφι, πρέπει να προηγηθεί μία καλή παύση.
      Καλά να περνάς!

      Διαγραφή
  2. Εγω παλιν .... το βλεπω πιο συναισθηματικα το θεμα!! Φυσικα,δικο σας ειναι το μπλογκ...και οτι θελετε το κανετε ....μα και αυτο το φαινομενο τελευταια.....ξαφνικα το κλεινουμε.......!! Εδω ,εκατσα και σε διαβασα με το φοβερο ''ποτε ξανα αριστερα'' και δεν εγραψα τιποτα....ουτε εκεινο το χαζο ''ειδες που στα'λεγα'....ουτε για να σου πω '' απο το ενα ακρο στο αλλο''; Συναισθηματικος τυπος ειμαι ...οχι χαζη!! Ομως ,τωρα μας θελω ολους! Τωρα που σκοτεινιαζουν ολα,τωρα που '' κανει '' ψυχρα , τωρα.....Αντε και τα αξιολογησες λαθος.......δεν καταλαβα ; Δεν φτανει που μια ζωη πληρωνουμε τα λαθη και τα εγκληματα της καθε αυθεντιας........τωρα για μια λαθος εκτιμηση, πρεπει να αυτομαστιγωθουμε;;; Και στο λεω ετσι ωμα εγω,που δεν τσιμπησα!! Και σιγα ,μην αφησουμε την ''ανασα αξιοπρεπειας μας'' σε αυτους!! Στους οποιους κεραταδες!!!!!
    Ενας-ενας.....κατεβαζει ρολα!! Εγω δεν εχω πενα να τα γραψω ηρεμα και ομορφα ( μεταξυ μας,ουτε ηρεμια εχω) και τα γραφω,οπως τα αισθανομαι! Ναι ,απογοητευομαι ! Και λυπαμαι ! Και θυμωνω....και δεν εχω να δωσω πουθενα λογαριασμο για μια πλανη μου!! Και να κανουν τον σταυρο τους ,ολοι αυτοι οι τυχαρπαστοι....πεσανε σε πολυ καλα χερια,στους ελληνες!! Ναι εν μερη στους βολεψακηδες,μα και σε αυτους ,που δεν κανουν θορυβο...γιατι δεν ειναι αδειοι ντενεκεδες! Και τους παμε ...με το γαντι!!! Διαφορετικα.....αντε ,μην το πω ,οπως το νοιωθω!! Και στο λεω εγω ,που λιγες φορες συμφωνησαμε,αλλα παντα επερνα '' ανασα καθαρη '' εδω μεσα!! Ισως γινομαι και αγενης...λυπαμαι. Ομως λυπαμαι και θυμωνω κι'ολας, που το κλεινεις! Σιγουρα,δικαιωμα σου ! Κλεινω,με τις καλυτερες ευχες μου,για την υγεια σου,και για οτι θελησεις. Μα να μου επιτρεψεις και κατι ακομα! Ποτε ,ενα λαθος ,δεν διορθωθηκε με ενα αλλο! Ειναι λαθος να σταματησεις! Εν μερη , στοχευουν, και σε αυτη την καμψη της διαθεσης επεμβασης! Να εισαι παντα καλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίκιο έχεις, μα το έχω ανάγκη. Έτσι κι αλλιώς τους τελευταίους 4 μήνες έκανα-δεν έκανα 10 αναρτήσεις στο σύνολο.
      Δε μου βγαινε να γράφω κι, όποτε έγραφα, τελικά βριζόμουνα με όλους.
      Δεν έχω καμιά όρεξη..

      Διαγραφή
  3. "Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά" κι ελπίζω ότι "θα γελάμε"!

    Καλέ μου φίλε Γαλάτη, σ' ευχαριστώ προσωπικά για τα όμορφα ταξίδια, που κάναμε εδώ μέσα παρέα! Σίγουρα θα μου μείνουν αξέχαστα, άλλοτε με τις γλυκιές, χιουμοριστικές στιγμές μας, άλλοτε με τις ατέλειωτες, αλλά συχνά συγκινητικές, λογοδιάρροιές μας, κάποιες φορές με τις έντονα παθιασμένες και ίσως πικρές λεκτικές συγκρούσεις που αναπτύσσονταν στον "τοίχο" σου! Σίγουρα ασκηθήκαμε στην επιχειρηματλογία...χεχε!!!
    Πάντα "μπουρλοτιέρης" ξεσήκωνες τους αναγνώστες σου, γιατί η ζωή θέλει πάθος κι ας υπάρξει λάθος... Αλίμονο, αν δεν γίνεται έτσι! Τότε ο κόσμος θα ήταν μια κρύα σούπα, που δεν θα τρωγόταν με τίποτα... μπλιαχ!

    Η παρουσία σου στον διαδικτυακό κόσμο για μένα και τις φίλες "άστεγες καταληψίες" ήταν σημαντική, καθώς το "τοίχο-τοίχο..." στάθηκε η αφορμή να γνωρίσουμε έναν άλλο κόσμο, με τον οποίο δεν είχαμε καμία σχέση και φυσικά στην πορεία γνωρίσαμε μαζί μ' εσένα κι άλλους ενδιαφέροντες ανθρώπους! Σε δύσκολες στιγμές των τελευταίων χρόνων πήραμε δύναμη, θάρρος, αλλά αισθανθήκαμε συχνά και ανακουφίση μοιραζόμενοι εδώ τις ανησυχίες, τις αγωνίες και τις στενοχώριες μας! Γελάσαμε και πάρα πολύ, κι αυτό δεν τον ξεχνάμε, καθώς λειουργούσε πάντα λυτρωτικά...

    Τιμής ένεκεν, λοιπόν, στην προσφορά του "θυρωρού" μας έχω ένα μικρό αφιέρωμα στην πλαϊνή στήλη του ιστολόγιού μου με παραπομπές σε αγαπημένες αναρτήσεις (όχι πολιτικές) που ξεχώρισα και θυμόμουν καλύτερα! Θα υπάρχουν εκεί μέχρι τη στιγμή που μπορεί να αποφασίσεις να επιστρέψεις - ή όσο το Καφέ είναι κι αυτό σε λειτουργία! Άμα θυμηθώ και καμιά άλλη σου ανάρτηση, θα τις αλλάζω πού και πού. Έτσι σκέφτηκα και ελπίζω να μην σε πειράζει...

    Κι επειδή ένα φίλο τον δεχόμαστε όπως ακριβώς είναι, ένα τραγούδι αφιερωμένο σε σένα:
    https://www.youtube.com/watch?v=UoGFrL8Ogz0

    Καλή συνέχεια και ίσως κάποια μέρα έρθεις να μας πεις μια καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα δεν ξεχνιούνται όλα αυτά.
      Και γι'αυτό, για να μείνουν τα καλά να θυμόμαστε, πρέπει να ξέρουμε πότε να γράφουμε το τέλος στο καθετί.
      Κι αν συνέβαλα στο δέσιμο μεταξύ σας, σίγουρα αυτό με ικανοποιεί.
      Καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  4. Τώρα που σφίξανε τα ζόρια την κάνεις με ελαφρά ε;
    Μάλλον η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η αφορμή (?)
    Ίσα-ίσα που τώρα θα'πρεπε να είμαστε μια γροθιά. Κυρίως εσύ, που έχεις τόση αναγνωσιμότητα στο ενεργητικό σου. Μόνος σου τα γράφεις στην κορυφή. Γιατί είμαι σίγουρη ότι καμαρώνεις. Και καλά κάνεις δηλαδή. Εγώ σε γνώρισα απ' τη στήλη του tvxs. Θυμάσαι; Και τότε μαύρες εποχές ζούσαμε. Και κλέβαμε λίγη αισιοδοξία ο ένας απ' τον άλλο.
    Τέλος πάντων, εγώ δεν σε αποχαιρετώ. Ίσως γιατί πιστεύω πως όποιος θέλει να φύγει, ανοίγει την πόρτα και το κάνει. Δεν αφήνει σημειώματα και δεν καταμετράει το παρελθόν και τις αναρτήσεις του. Άλλωστε δεν μετριόμαστε στα νούμερα και στα κλικαρίσματα που παράγουμε...
    Αλλά στις μικρές μάχες που δίνουμε καθημερινά.
    Να'σαι καλά Αρχηγέ μου και μέχρι να τα ξαναπούμε, να προσέχεις τον Μαζεστίξ.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως έλεγε κι ο "Μαρκοράς"στους Δυο ξένους:"και τώρα θα κάνω ό,τι κάνει κάθε άντρας στα δύσκολα: φεύγω!" χαχα
      Η αιτία (και όχι αφορμή) της αποχώρησής μου είναι η κατάρρευση μέσα μου πολλών απ'όσα πίστευα (εγώ κι όχι ο σύριζα) και επομένως, προκειμένου να μην πλακωνόμαστε άδικα, τουλάχιστον ώσπου να κατακάτσει μέσα μου όλη η αυτή η κινητικότητα.
      Μάλλον δεν αποχωρώ διά παντός, αλλά θα κάνω σίγουρα μια γερή παύση (την οποία έχω ήδη αρχίσει ουσιαστικά εδώ και κάνα δίμηνο).
      Να 'σαι καλά!

      Διαγραφή
  5. Φίλε Μαζεστίξ, η Γλαύκη τα είπε όλα και με κάλυψε απόλυτα, αλλά θα τα ξαναπώ κι εγώ κι ας γίνομαι κουραστική. Ούτε εγώ θα ξεχάσω τις στιγμές που μας έκανες να προβληματιστούμε και το έναυσμα που μας έδωσες να εκφράσουμε τις σκέψεις μας. Το νέο κόσμο που άνοιξε για μας μέσα από αυτή τη σελίδα. Τους αξιόλογους σχολιαστές και τα ενδιαφέροντα σχόλια, τις διαφωνίες μας, τις φορές που από ένα άσχετα θέμα καταλήγαμε σε έναν ορυμαγδό απαντήσεων και ανταπαντήσεων για κάτι άλλο, τις σπαρταριστές κόντρες με τον Ακυβέρνητο, τις αναρτήσεις σου για τον πολιτισμό. Σκεφτόμουν κι εγώ ότι θα ήταν καλή ιδέα ένα best of, αλλά με πρόλαβε και σ' αυτό η Γλαύκη!
    Σέβομαι την απόφασή σου, όμως ξέρω ότι πέτρα που θέλει να κυλά ποτέ δε χορταριάζει. Γι' αυτό δε σ' αποχαιρετώ. Σ' αφήνω μόνο μ' ένα τραγούδι. Never say goodbye!
    https://www.youtube.com/watch?v=D7iMuTlROus

    Καλή τύχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτές οι ατέλειωτες συζητήσεις με τις απαντήσεις και τις ανταπαντήσεις επί ανταπαντήσεων είναι ό,τι θα μείνει...
      Η Γλαύκη πρόλαβε και... "αγόρασε" τα δικαιώματα!
      Οι πέτρες ίσως όχι, αλλά... "τα γεφύρια χορταριάζουν, άμοιρη ψυχή μην ξεγελαστείς", που γραψε κι ο Θανάσης...
      Καλή τύχη!

      Διαγραφή
  6. Φίλε θα καταθέσω την άποψή μου αν και ήμουνα από αυτούς που τελευταία είχα "θυμώσει" μαζί σου στο κομμάτι της πολιτικής.
    Θέλω να σε ευχαριστήσω πάνω απ όλα για τον κόπο σου και τις έγνοιες σου αλλά να σου πω το εξής:
    Σκέψου χαλαρά και ψύχραιμα τι σε ξενέρωσε. Χρέωσε απόλυτα αυτούς που μεταχειρίστηκαν τα όνειρά σου για να σε φτάσουν εδώ και σε περιμένω δυνατό και μαχητικό.
    Όπως λες η αριστερά δεν είναι σημαιούλα ευκαιρίας για κυβερνητικές αναρριχήσεις, είναι τρόπος ζωής και σκέψης.
    ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι ο θυμός υγεία είναι. Άλλωστε, δε γίνεται όλοι να συμφωνούμε.
      Μπορούμε όμως να αλληλοκατανοούμαστε- αυτό είναι το σημαντικό.
      Καιρός για σκέψη λοιπόν και περισυλλογή!
      Καλή δύναμη!

      Διαγραφή
  7. Φίλε, σιχαίνομαι το -απο- στους χαιρετισμούς.
    Καθώς η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται (κι εσύ διαθέτεις πολλή από δαύτη, όσο κι αν την ξοδεύεις) σου αφήνω ένα "στο επανιδείν".
    Θα τα πούμε ξανά, που λέει και το τραγούδι και όχι όταν όλα θα έχουν περάσει.
    Γιατί αλλιώς, θα έχουμε μόνοι μας επιλέξει την ελευθερία "να κάνουμε αυτό που θέλουν".
    See you later alligator!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει άλλωστε και το θεώρημα μηδενικής μεταβολής της ενέργειας- άρα σίγουρα δε χάνεται. Θα αναπληρωθεί, καθώς ουδείς αναντικατάστατος, πλην αντικατασταθέντων...
      Θα τα ξαναπούμε βέβαια- δεν αποχωρώ διά παντός.
      Εις το επανιδείν λοιπόν!

      Διαγραφή
  8. ΤΟ BLOG ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ...ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΑΡΑΙΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ...ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ,ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΜΑΣ...
    ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΑΞΟΥΜΕ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...
    Η ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ...
    ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ ΦΙΛΕ...
    ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙΣ...ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ...ΓΙΑ BLOG ΤΟΥ ΥΦΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΣΟΥ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το καταργώ, απλώς σταματώ να δημοσιεύω.
      Και επειδή δε θέλω να σταματήσω ξαφνικά και να ανησυχήσουν οι φίλοι εδώ, επιλέγω την ανακοίνωση, για να μην ψαχνόμαστε μετά.
      Θα ξαναβρεθούμε στο μέλλον!

      Διαγραφή
  9. Ο σύνδεσμος αυτός σχετίζεται, αλλά και παρεξηγείται πανεύκολα. Τον παραθέτω όχι τόσο για προβληματισμό αλλά για την ίδια του την αξία: ο Σαββόπουλος μετατρέπει το "πρόβλημα" σε καλλιτέχνημα. Το αν το καταφέρνει, αν το εννοεί, αν.. αν.. είναι χωριστή κουβέντα.

    Καλή συνέχεια Μαζεστιξ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν τον είχα προσέξει αρκούντως αυτό το δίσκο. Στο εξής θα τον εξετάσω καλύτερα.
      Σοφός ο Σαββόπουλος:
      "Κι εγώ που είμαι ο πιο φριχτός πώς να βγω και να ξαναρχίσω
      αν δε θερίσω ότι έσπειρα κι αν δε μετανοήσω;"

      Καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  10. Σίγουρα αποτελεί δυσάρεστο γεγονός αυτή η είδηση, δεν θα το κρύψω αυτό. Όμως είναι προσωπική σου απόφαση και είναι απολύτως σεβαστή. Ελπίζω όντως αυτή η αποχώρηση να αποτελέσει ένα εφαλτήριο προσωπικής ανασύνταξής σου και ένα βοήθημα προς τη προσωπική σου γαλήνη, γιατί όλοι μας χρειαζόμαστε λίγο breathing space που και που, αυτό είναι αλήθεια. Και το λέω αυτό, αν και ενδεχομένως να διαφωνήσεις, γιατί τα κείμενά σου, όλων των περιεχομένων, αποτέλεσαν μέσα σημαντικότατης περισυλλογής και προβληματισμού, άλλοτε σε ατομικό, και άλλοτε σε συλλογικό επίπεδο. Δεν μπορώ προφανώς να αναφερθώ στους άλλους φίλους αναγνώστες σου, αλλά όσον αφορά εμένα, τα κείμενά σου με βοήθησαν πάρα πολύ στο να καταλάβω πάρα πολλά πράγματα γύρω από τη ζωή μου, σε όλους τους τομείς, σε αυτά τα σχεδόν 3 χρόνια που σε παρακολούθησα...

    Αυτό που εύχομαι de profundis, από την καρδιά μου είναι να επιστρέψεις δριμύτερος κάποια στιγμή, όποτε νιώσεις έτοιμος, διότι άνθρωποι σαν και εσένα χρειάζονται περισσότερο απ' όσο φαντάζεσαι, trust me... Τουλάχιστον τα κείμενά σου θα μείνουν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό, το οποίο είναι και αυτό πολύ σημαντικό κατ' εμέ...

    Θα κλείσω με τη γνωστή, κλισέ θα έλεγα πλέον, ατάκα: Δεν σου λέω αντίο, αλλά εις το επανιδείν... Θα τα ξαναπούμε στο μέλλον αγαπητέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως το είπες: ανασύνταξη.
      Όλοι μαθαίνουμε από όλους: όλοι προσφέρουμε και όλοι κερδίζουμε!
      Ωραίο πράγμα οι άνθρωποι...

      Θα τα ξαναπούμε λοιπόν!

      Διαγραφή
  11. Ξέρεις Μαζεστίξ, όλα όσα συνέβησαν αυτό το 10μηνο μας άλλαξαν όλους. Δυστυχώς εσύ θεώρησες ότι τα μνημόνια είναι πλέον μονόδρομος αλλά όλα όσα ζήσαμε και είπαμε εδώ πέρα δε μπορούν να σβηστούν από μέσα μας. Ζήσαμε μερικές πολύ όμορφες στιγμές και πολλές δυναμικές κόντρες. Θα σε παρακαλούσα λοιπόν ακόμα και αν δεν ξαναγράψεις σε αυτό εδώ το blog να μην το κλείσεις ώστε να μην εξαφανιστεί το αρχείο των αναρτήσεων και των συζητήσεων.

    Προσωπικά, αυτό το 10μηνο μου στοίχισε ιντερνετικά. Τα δύο από τα πιο αγαπημένα μου blog, της Κερασιάς και το δικό σου έκλεισαν... Σταμάτησα πλέον να ενημερώνομαι τόσο αναλυτικά όσο παλιότερα και κρατάω μία βασική επαφή με ορισμένες μόνο ιστοσελίδες. Μου λείπουν γενικά οι αναρτήσεις των δυο σας και ο ενθουσιασμός ή οι προσδοκίες που είχαμε πολλές φορές για τις εξελίξεις. Η ελπίδα πέθανε (τουλάχιστον για την ώρα). Κυριάρχησε η παραίτηση.

    Καλά να είσαι στην προσωπική σου ζωή λοιπόν και να έχεις υγεία, ψυχική ισορροπία και να μοιράζεσαι την αγάπη με τους δικούς σου ανθρώπους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις, κι εγώ το σκέφτηκα έτσι: ότι καλύτερα είναι να μην το κλείσω, γιατί οι συζητήσεις είναι πολύ χρήσιμες και εποικοδομητικές. Ακόμη και τα λάθη μας είναι χρήσιμα και σε μας και στους υπολοίπους.
      Επειδή "ουδείς αναντικατάστατος", είμαι βέβαιος πως θα βρεις κι άλλους να "ταιριάξεις".
      Αντεύχομαι για κάθε καλό!

      Διαγραφή
  12. Μαζ εγω στο μπλογκ σου διαβασα υπεροχες αναρτησεις και υπεροχη ποιηση! Το λαθος δεν ειναι στις αποψεις μας, αλλα στο να μην παραδεχομαστε οτι καναμε λαθος! Σε τιμα η σταση σου και αυτο φτανει! Θα ηθελα να μην το κλεισεις, αλλα επειδη για δικους μου λογους περασα κι εγω αυτη τη φαση και το ειχα κλεισει πριν χρονια για καποιους μηνες, καταλαβαινω την αναγκη σου να απομακρυνθεις, να αποτοξινωθεις, να ανασκουμπωθεις και να κανεις την ενδοσκοπηση σου! Ελπιζω οι δρομοι μας να μπλογκο-ανταμωσουν και παλι, εχεις αξιολογα πραγματα να μοιραστεις! Ως τοτε... να προσεχεις και να περνας καλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ως παθούσα και... μαθούσα λοιπόν, εσύ μπορείς να με καταλάβεις.
      Θα ξανα-μπλογκο-ανταμώσουμε και πάλι!
      Λίγη ανασύνταξη και... εις το επανιδείν!
      Κι εσύ να περνάς καλά!

      Διαγραφή
  13. Αρχηγέ μου τώρα το πήρα χαμπάρι. Μας αφήνεις...
    Δεν θα σου πω να μην το κάνεις. Ίσως να έκλεισε μια πόρτα και τώρα είσαι έτοιμος να ανοίξεις ένα άλλο παράθυρο. Ξέρω καλά πως είναι να έχεις την ανάγκη να τελειώσεις κάτι και πόσο βασανιστικό να συνεχίζεις κάτι που είσαι σίγουρος ότι έχει τελειώσει. Άσχετα αν κάποια στιγμή το πίστευες. Έκλεισα πολλές πόρτες τον τελευταίο χρόνο και το έζησα και στη ζωή μου και στο μπλογκ. Πρέπει να προχωράμε μπροστά.
    Θυμάμαι ότι ήσουν το πρώτο μπλογκ που ακολούθησα και σχολίασα. Από τότε έχουν περάσει χρόνια. Πολύ όμορφες στιγμές. Συζητήσεις ατελείωτες, διαφωνίες, συμφωνίες, ώσπου κάποια στιγμή όλο αυτό ένιωσα ότι μου τελείωσε, όπως μου τελείωσαν και πολλά άλλα στη ζωή μου. Και ήταν η ώρα για το επόμενο βήμα. Πιο βαθιά μέσα μου, πιο κοντά σε μένα, ίσως πιο μοναχικά και πιο πολύ για μένα.
    Καιρός για ανασύνταξη λοιπόν. Τα λάθη είναι δώρα. Αν νιώθεις πως έκανες λάθος, ότι ίσως πλανεύτηκες καλά κάνεις και το τελειώνεις εδώ. Δεν είναι κακό. Ίσως αυτό σε βγάλει κάπου αλλού, πιο σίγουρο και πιο κοντά στον εαυτό σου.
    Μια σκέψη...;
    Μην περιμένεις από κανέναν να αλλάξει τον κόσμο για σένα. Εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο. Πως; Με την δημιουργία. Όποια και να είναι αυτή. Κόντρα σε νωθρούς καιρούς.
    Σε περιμένω...

    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία, η ζωή είναι πόρτες που ανοιγοκλείνουν, σαν τις περιστρεφόμενες στην είσοδο των παλιών τραπεζών.
      Καλός συντονισμός χρειάζεται και στο έμπα και στο "έβγα".
      Το "τάιμιγκ" που λένε κι οι Αγγλοσάξονες...
      Να ξέρεις πότε να μπεις και πότε να βγεις

      Και τελοσπάντων, πρέπει να προχωράμε μπροστά: μόνο μπροστά!
      Και ό,τι ωραίο ζήσαμε, δεν είναι σοφό να το βάζουμε στην κατάψυξη, για να διατηρηθεί όσο πιο πολύ καιρό γίνεται, αλλά χάνοντας τη νοστιμιά του.
      Γιατί τα ωραία πράγματα, όπως και το ψάρι, τρώγονται φρέσκα!
      Έτσι και το μπλογκ -και γενικότερα το ιντερνέτι- με κούρασε και μάλλον κορέστηκε η επιθυμία μου να γράφω.
      Η καλύτερη λύση ήταν να σταματήσω.

      4-5 χρόνια πριν συναντηθήκαμε. Είσαι εκ των πρώτων μπλογκο-φίλων μου και, ξέρεις, αυτές είναι σαν τις φιλίες του... στρατού: όσα χρόνια κι αν περνάνε, υπάρχουν πολλές κοινές αναμνήσεις που μένουν χαραγμένες στο μυαλό.
      Ιστορίες, εξομολογήσεις, απόψεις... και πόσα άλλα!
      Κι όλα αυτά, ενώ παρακολουθούμε όλα αυτά τα χρόνια ο ένας τον άλλον να αλλάζει και να προχωρά στη ζωή του. Αλλάζοντας συνεχώς...

      Καλά να περνάς Μαρία μου!
      Και θα τα ξαναπούμε...

      (συγνώμη για τη μεγάλη καθυστέρηση στην απάντηση, αλλά μπαίνω σπανίως στο μέιλ του μπλογκ)

      Διαγραφή