Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Ιστορίες της νύχτας: "Ποια... επέτειος;;;"

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τη δική μου συμμετοχή στο διαδικτυακό δρώμενο που διοργανώνει η Αριστέα του blog "Η ζωή είναι ωραία", με διηγήματα νυχτερινά, σκοτεινά, της κρεβατοκάμαρας.
Διαβάστε εδώ τις υπόλοιπες ιστορίες.
Δεν προσφέρεται για αναδημοσίευση.


Ποια... επέτειος;;;


                                              

Το ραδιοφωνάκι έπαιζε στη διαπασών Χαρούλα: "Η νύχτα θέλει έρωτα και πράγματα αφανέρωτα".
Η Ελένη έπλενε τραγουδώντας.
Ή τραγουδούσε πλένοντας.
Και έλεγε τους στίχους όπως τους θυμόταν κάθε φορά.
Ο Μάνος την κορόιδευε και, κάθε που την άκουγε να τραγουδάει άλλους αντί άλλων στίχους, την φώναζε περιπαικτικά "Ασημίνα",γιατί του θύμιζε τη... Στυλιανοπούλου στις παλιές ελληνικές ταινίες!

Η Ελένη πάντα έκανε δουλειές φορώντας ένα κομπινεζόν, που πριν μερικά χρόνια είχε ξεκινήσει για προκλητικό, αλλά με το φόρα-φόρα κατάντησε σαν κουρέλι.
Όταν ο ερωτισμός γίνεται συνήθεια εξάλλου, τότε η ερωτική διάθεση μοιάζει με το στομάχι του ταβερνιάρη: δεν του λέει τίποτα το μενού, όσο πλούσιο κι αν είναι. Το 'χει σκυλοβαρεθεί.
Α! Μια και το 'φερε η κουβέντα, είμαι σίγουρος πως στις ταβέρνες αλλάζει συχνά το μενού όχι για να τρώνε οι πελάτες αλλά για να τρώει ο ταβερνιάρης,
Ας ξαναγυρισουμε όμως στην Ελένη, η οποία βέβαια μοιάζει λίγο με μαγείρισσα, γιατί κάθε βραδάκι παρουσιάζει στον... ταβερνιάρη Μάνο (που γυρίζει απ' τη δουλειά) το μενού και περιμένει τη θετική ανταπόκριση απ' αυτόν και να τσιμπήσει κι ένα μεζεδάκι.
Αν δεν του αρέσει, τότε της λέει να παραγγείλει κάνα σουβλάκι γι' αυτόν- και άμα περισσέψει και για κείνη.



Το ραδιοφωνάκι λοιπόν εκείνη τη νύχτα έπαιζε "Η νύχτα θέλει έρωτα και πράγματα αφανέρωτα" και η Ελένη ήταν σε μεγάλο προβληματισμό.
"Τι αφανέρωτο να του δείξω απόψε, που του τα 'χω φανερώσει όλα; Αμ μου 'μεινε και τίποτα αφανέρωτο; Μέχρι αμυγδαλές με ξέρει!"
Μονολογούσε προβληματισμένη η Ελένη.

Σήμερα ήταν η τρίτη επέτειος του γάμου τους και περίμενε μια φουλ έξτρα βραδιά.
Βέβαια δεν ήξερε στα σίγουρα ακόμη αν ο Μάνος θα το θυμόταν.
Τις προηγούμενες δυο χρονιές το θυμήθηκε αναγκαστικά γιατί έκαναν πάρτυ και κάλεσαν φίλους.
Αλλά φέτος που δεν οργάνωσαν τίποτα, είναι επίφοβος.
Γυρίζει που γυρίζει κάθε μέρα πτώμα απ' τη δουλειά, αυτό θα 'χει στο νου του;
"Αλλά δεν αξίζω κι εγώ ένα πάρτυ για την επέτειό μας; Ένα πάρτυ, χωρίς φίλους, μόνο για μένα;"


Η ώρα περνούσε και ο Μάνος δε φαινόταν.
Τόσο το καλύτερο για την Ελένη, που σκέφτηκε επιτέλους πως ίσως πρέπει να αλλάξει κομπινεζόν, για να τον διεγείρει λιγάκι.
Τελευταία το άγχος της καθημερινότητας έχει περιορίσει λίγο την ερωτική διάθεση, σε σχέση τουλάχιστον με τα προηγούμενα δύο χρόνια, που θυμάται τον εαυτό της μόνο ξαπλωτή με το Μάνο δίπλα, πάνω, κάτω... οπουδήποτε!
Τώρα δεν ήξερε ούτε αν θα το θυμηθεί ο Μάνος ούτε, σε περίπτωση που το θυμηθεί, τι θα προτιμήσει.
"Λες να με πάρει να βγούμε έξω; Ή μήπως θα κάτσουμε μέσα για μια βραδιά γεμάτη πάθος και έρωτα;" μονολογούσε αναστατωμένη.
"Βέβαια απ' το να με βγάλει έξω, προτιμώ να κάτσουμε μέσα και να τη βγάλει έξω!" σκεφτόταν και χαμογελούσε πονηρά.
Και πάνω εκεί συνέλαβε το σχέδιό της: αυτό είναι! θα τον αποπλανήσω!

Αλλά πώς θα τον αποπλανήσω;
Μ' αυτό εδώ το κομπινεζόν που του θυμίζει μπουγάδα και σκούπισμα;
Μ' αυτό το κομπινεζόν μόνο τη Delonghi μπορώ να αποπλανήσω...


Εκεί άρχισε να σκέφτεται τρόπους για το πώς θα τον αποπλανήσει.
Αράδιαζε... μεγαλοφυή σχέδια: να τα βγάλω όλα, να με βρει γυμνή στον καναπέ του σαλονιού και να γίνει το... σώσε εδώ μέσα;
Μπα, όχι! Έτσι δεν έχει γούστο! Άμα δε σε γδύσει ο άντρας, παιδί μου, δεν έχει γλύκα το πράγμα... Αν δε σκίσει με τα δόντια του τα εσώρουχά σου, είναι σαν να σερβίρεις σε γάτα το ψάρι καθαρισμένο...
Όχι, όχι, επόμενη ιδέα!
Να σβήσω όλα τα φώτα, να κρυφτώ στη ντουλάπα και μόλις μπει στο δωμάτιο και αρχίσει να γδύνεται να πεταχτώ πάνω του σαν βιαστής;
Μπα! Άσε καλύτερα! Κι αν πάνω στην ταραχή του με περάσει για κλέφτη και με αρχίσει στις ξανάστροφες και με αφήσει σέκος; Άσε που μετά απ' την τρομάρα, η απόδοσή του θα 'ναι χειρότερη κι από γερμανικό ομόλογο...
Όχι, όχι!
Άλλο σχέδιο...

Σκέφτηκε και την εκδοχή του "Αλήτη, απόψε είναι η βραδιά σου"!
Αλλά μόλις θυμήθηκε πώς κατέληξε η βραδιά με τον "αλήτη" στο σήριαλ, είπε καλύτερα να μην το κάνει...

-Αλήτη, απόψε είναι η βραδιά σου...
Αλήτη απόψε κάνε με δικιά σου...
Τι.... γουρουνότριχα είναι αυτή, αλήτη;;;
-Εεεε, εγώ, κυρία Δήμητρα, για τα κοινόχρηστα ήρθα..,
Σκεφτόταν σχέδια επί σχεδίων. Το βράδυ είχε φτάσει και όπου να 'ναι θα απλωνόταν η νύχτα πάνω απ΄την πόλη και θα γύριζε κι ο προκομμένος.
Και τι δε σκέφτηκε!
Τι παιχνίδια ρόλων! Να ντυθεί αυτή νοσοκόμα και αυτός γιατρός;
Ω ναι! Να πάει να βρει την άσπρη ρόμπα!
Αχ, γαμώτο... Ρόμπα δεν έχουμε. Να βρω μπουρνούζι μήπως; Κι αυτό άσπρο είναι!
Χμμμμ... Γιατρός με νοσοκόμα;
Όχι, όχι, αυτή είναι εκμετάλλευση του εργατικού ιδρώτα και είμαστε και της κλαδικής των ιδρωμένων...
Άσε μη μου 'ρθει και το ΠΑΜΕ και μου στήσει καμιά διαδήλωση πάνω απ' το κρεβάτι μου...
Και είπαμε.... ικανοποιώ τα αιτήματα πάνω στο κρεβάτι, αλλά όχι κι έτσι!

Άκυρο, λοιπόν. Ούτε αυτό.
Μια στιγμή της πέρασε απ' το μυαλό: Α! Το βρήκα! Θα φορέσω τη γούνα μου!
Αυτός θα με δει και θα γουστάρει, αφού τη φοράω σπάνια.
Και μόλις πλησιάσει για να μ' αγκαλιάσει, θα διαπιστώσει ιδίοις... χερούκλασι πως μέσα απ' τη γούνα θα φοράω μόνο τ' άρωμά μου!
Πωπω! αυτό θα τον απογειώσει!
Αυτό θα κάνω! Πάει και τελείωσε!
Προλαβαίνω όμως;
Όπου να 'ναι θα γυρίσει!
Θα προλάβω. Να κάνω γρήγορα, μόνο...


Κι αρχίζει η Ελένη και τρέχει σαν την παλαβή, ψάχνοντας μπαούλα και ντουλάπες για να βρει τη γούνα της.
Καθώς ψάχνει, βγάζει γρήγορα-γρήγορα και το εσώρουχό της, κάνει να βγάλει και το κομπινεζόν, αλλά λέει "άσε καλύτερα, γιατί κάνει και λίγη ψυχρούλα- μην την αρπάξουμε και τελικά αντί για βραδιά πάθους, ζήσω βραδιά otrivin! Θα το βγάλω μόλις βρω τη γούνα"
Και τα πόδια;
Τι; Ξυπόλητη θα είμαι; Πολύ ξενέρωτο!
Σκέφτεται...
Βέβαια! Αυτό είναι! Η γούνα (στην αισθησιακή εκδοχή της) συνδυάζεται με γόβα στιλέτο!
Πού είναι οι γόβες μου; Έχω καιρό να τις βάλω. Από κείνο το αποτυχημένο ρεβεγιόν πρωτοχρονιάς. Α! Στο πατάρι, δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο θα 'ναι αφημένες!
Άντε γρήγορα! Γρήγορα! Θα γυρίσει όπου να' ναι!

Η Ελένη, λοιπόν, φορώντας ακόμη το κομπινεζόν που λέγαμε, παίρνει τη σκάλα, ανεβαίνει στο πατάρι για να βρει τις γόβες.
Το πατάρι είναι μακρόστενο, σκοτεινό και κλειστό. Σαν σωλήνα εργοστασίου.
Ίσα που χωράει η μισή.
Είναι απ' τη μέση και πάνω χωμένη στο πατάρι, απ' τη μέση και κάτω απ' έξω, στερεωμένη στο τελευταίο σκαλί της σκάλας.
Και ψαχουλεύει τις σακούλες για να δει πού είναι οι γόβες της.


Ακούγονται κλειδιά στην πόρτα!
Ωχ! Γύρισε ο Μάνος μου!
Δεν πρόλαβα γαμώτο!
Ματαιώνονται όλα μου τα σχέδια!
Σιγά μη θέλει να μου χαρίσει αισθησιακή βραδιά, βλέποντάς με με το κομπινεζόν που 'χει σιχαθεί να το βλέπει!
Μ' αυτό σιδερώνω, πλένω, σφουγγαρίζω..., πώς να του 'ρθει του ανδρός η έξαψη;
Ούτε άρωμα πρόλαβα να βάλω, ούτε τη γούνα ούτε τίποτα...
Άσε που θα με βρει εδώ πάνω σαν την παλαβή, τη μισή στο πατάρι και την άλλη μισή στον αέρα και χωρίς εσώρουχο... Ωχ! Για παλαβή θα με περάσει...
Πάει χάλασε η βραδιά...

Κι ενώ απογοητευμένη στεκόταν πάντα η μισή μέσα στο πατάρι και η άλλη μισή - απ' τη μέση και κάτω κρεμόταν απ' τη σκάλα, πλησιάζει ο Μάνος.
Εκείνη απελπισμένη προσπαθεί να βρει κάτι να του πει.
Δεν προλαβαίνει, όμως.
Ο Μάνος, όπως τη βλέπει από κάτω να μη φοράει καν εσώρουχο, της χουφτώνει με δύναμη τα μπούτια και τα φιλάει.
Χωρίς να πει τίποτα, κάνει πέρα τη σκάλα και στηρίζει τα πόδια της στους ώμους του και χώνει το πρόσωπό του ανάμεσα στα σκέλια της και της δίνει φιλιά με πάθος.
Για πολλή ώρα...
Ώσπου της χάρισε ένα... αναπάντεχο δώρο για την επέτειό τους!
Αυτός όρθιος κι αυτή απ' τη μέση και πάνω μέσα στο πατάρι και απ' τη μέση και κάτω να αιωρείται στις... ορέξεις του Μάνου!


***

Όταν πια κατέβηκε απ' το πατάρι, η Ελένη ήταν εξαντλημένη.
Και του λέει: "σ' ευχαριστώ αγάπη μου! Ήταν το πιο ωραίο δώρο για την επέτειό μας!"
Κι ο Μάνος τη ρωτά απορημένος: "επέτειος; ποια... επέτειος;;;"


25 σχόλια:

  1. απαπα! Αμέρικαν μπαρ το κάναμε εδώ μέσα!
    Κάτι ψιλιάστηκα από την αρχή που γράφεις ότι δεν προσφέρεται για αναδημοσίευση! αχαχαχα.
    Εγώ αρχηγέ δεν σοκαρίστηκα! Γιατί μπορεί άλλοι να θίγονται με τέτοια αλλά εγώ το βρήκα αληθινότατο κι από τη ζωή βγαλμένο! Και χαίρομαι απίστευτα που έδωσες και αυτή την πλευρά της νύχτας και των ζευγαριών!
    Περιμένω τώρα με αγωνία να δω τους υπόλοιπους τολμηρούς σχολιαστές!
    (καρκινάκι μου εσύ! ♥)

    υγ:ιδίοις... χερούκλασι ... αχαχαχα έλιωσα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααα όλα κι όλα!
      Γι' αυτό το... αμέρικαν μπαρ άνοιξες την πόρτα και, όπως καταλαβαίνεις... σιγά μη δεν έγραφα τα δικά μου!
      Εμείς τα καρκινάκια δε σοκαριζόμαστε με κάτι τέτοια...

      Ελπίζω, πάντως, να απάντησα επαρκώς στην... περιέργεια που είχες που ότι είχες πριν το διαβάσεις!

      Διαγραφή
  2. Χα χα χα χα χα! (Και αχ αχ αχ!)!!
    Αρχηγέ μου, σ' αυτό το "ιδίοις χερούκλασι", έδωσες τα ρέστα σου! (Που δηλαδή, άμα ξέρετε να τις χρησιμοποιείτε αυτές τις χερούκλες, ξεκλειδώνετε τον Παράδεισο)
    Προσοχή, στους πολύ...άνω των - άντα, ένα αντιυπερτασικό πριν την είσοδο στην ανάρτηση κρίνεται χρήσιμο. (Στους άνω των - ήντα, απαραίτητο!)
    ;-) :-P :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο παράδεισος ανοίγει με "αντικλείδια", δηλαδή...
      Ελπίζω, 24 ώρες μετά τη δημοσίευση να είναι όλοι ζωντανοί!
      Αν όχι, αναλαμβάνω την ευθύνη...

      Διαγραφή
    2. -Αν άνοιγε μόνος του, θα ήταν υπαίθριο ταχυφαγείο, 24 ώρες ανοιχτό.
      Ασφαλώς θέλει κλειδί και, αν είσαι "κλέφτης" , αντικλείδι.
      - Ένα ρεπορτάζ στα γύρω φαρμακεία, θα ήταν αποκαλυπτικό
      :-P

      Διαγραφή
    3. Ο καλύτερος μεζές είναι το "κλέφτικο", πάντως...

      Διαγραφή
  3. Και χιουμορ και αισθησιασμος και μπολικες αληθειες! Μπραβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χιούμορ ανέραστο και έρωτας σοβαρός δεν υπάρχει.
      Η όλη υπόθεση του έρωτα είναι μια τεράστια φάρσα της μοίρας στους ανθρώπους

      Διαγραφή
  4. Ο καθένας μας αντιλαμβάνεται και δείχνει την αγάπη του διαφορετικά και μοναδικά, αλλά, όταν η αγάπη είναι υγιής το πάθος αγκαλιάζει τις αισθήσεις και σ' ανεβάζει σε ουράνια "γιορτή"! Πολύ όμορφη, τολμηρή κι ανθρώπινη η ιστορία σου, Μαζέστιξ, διότι το sex, το έχει ανάγκη το σώμα μας, την τρυφερότητα και την αγάπη την έχει ανάγκη η ψυχή μας, με ή χωρίς το ... ναυάγιο του κομπινεζόν, ή της γούνας, ή τη ... λησμονημένη επέτειο! Καλή συνέχεια και να 'χεις ένα όμορφο Σαββατόβραδο!
    Φιλιά πολλά!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλη η ουσία της ζωής συμπυκνώνεται σ' αυτήν την μαγική στιγμή της ένωσης δυο σωμάτων.
      Μάλλον όλη μας η ζωή είναι μια μακρά διαδικασία αναζήτησης του ιδανικού σεξ.

      Διαγραφή
  5. Ιδίοις χερούκλασι και πολύ ενθουσιασμένη με το στόρυ σου, σου σφίγγω τα χέρια ρε Αρχηγέ!
    Και μ' άρεσε πολύ που έγραψες ως Ελένη. Κι όσοι λένε πως οι άντρες δεν καταλαβαίνουν τις γυναίκες, πρέπει να ανασκευάσουν.
    Να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν ιντριγκαδόρικο για μένα ως θέμα (κόνσεπτ που λένε και στο χωριό μου) ο έρωτας από την πλευρά της γυναίκας.
      Και το είδα και σαν πρόβα (έχω κάνει κι άλλες) για συγγραφή σεναρίου.
      Σ εκείνη την περίπτωση πρέπει να μάθω να γράφω και γυναικείους ρόλους.

      Διαγραφή
  6. Σε τέτοιου είδους εφορμήσεις είναι η ουσία.
    Το πατάρι... είναι πράγματι σέξι...

    Τι να τις κάνει τις επετείους η μανταμίτσα; Κόλλησε εκεί και παραπέρα δεν πήγαινε.
    Τι περιμένει αλήθεια με το τριμμένο κομπινεζόν; Δεν της είπε κανείς ότι δεν κάνουν δουλειές με δαύτο;
    Αν στα τρία χρόνια θέλουν παιχνίδι ρόλων για να ενεργοποιηθούν, τότε στα δεκατρία ή τα εικοσιτρία, τι θα θέλουν; Απανωτά σέξι ταινίες χωρίς ανάσα με αμφίβολα κιόλας αποτελέσματα;
    Ευτυχώς που του έκοψε του ιππότη να την σώσει στο πατάρι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αν τελικά δεν υπήρχε πραγματικά κόπωση, αλλά όλο αυτό ήταν στο μυαλό της Ελενίτσας;
      Σέξι το πατάρι; Στην επόμενη ιστορία θα γράψω και για απορροφητήρα.

      Διαγραφή
  7. τι να πρωτοσχολιάσω,
    -ιδίιος χερούκλασι
    -το παρεμπίπτον σχόλιο για το μενού του ταβερνιάρη
    -τους απαράδεκτους ως πρότυπο αποπλάνησης
    θα μείνω μόνο σε ένα τελικά.
    Βρε αθεόφοβε πως τα κατάφερες και έφερες την ιστορία από την πλευρά και την ψυχοσύνθεση της γυναίκας, τα σενάρια που μπορεί να κάνει μια γυναίκα, το πελάγωμα που προκαλεί συνήθως μόνη της. Είναι απίστευτο!
    Δεν σοκαρίστηκα καθόλου, μου άρεσε η προστιχιά της Ελένης γιατί όλες την έχουμε άσχετα αν το παίζουμε μυξοπαρθένες και επίσης γέλασα πολύ αλλά και με έβαλες σε σκέψεις.....παταράτο ε; Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό. Εκεί φάνηκε στην ιστορία σου η αντρική σου σκέψη....χαχαχαχχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μη το λες για καλό.
      Το να καταλαβαίνει ένας άντρας τη γυναίκα είναι και ευχή και κατάρα.
      Το γιατί είναι ευχή δε χρειάζεται να το εξηγήσω.
      Το γιατί είναι και κατάρα όμως, αυτό θέλει πολλή κουβέντα.
      Εν ολίγοις χάνεται κάπου η μαγεία της άγνοιας.
      Ευτυχισμένοι όσοι έχουν άγνοια.

      Διαγραφή
  8. ΚΑΛΟ ΤΟ ΠΑΤΑΡΑΤΟ....!!!
    Κοιτα να δεις..Δεν το ειχα..Σκεφτει καθολου...!!!

    ...Ναι...!!

    Να δεις..
    Ποτε εχουμε επετειο;;;

    Που ειναι κεινο το αλμπουμ του γαμου..
    Θα γραφει...!!

    -ΜΑΧΑΙΡΗ...!!
    Τι ψαχνεις καλε εκει πανω;;;
    ΘΑ ΠΕΣΕΙΣ απο την σκαλα...!!!

    Για κατεβα..
    Μην ζαλιστεις και εχουμε..
    Καννα ΝΤΡΑΒΑΛΟ...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eίσαι απίστευτος χιουμορίστας!!!!!
      (Μαζεστίξ συγνώμη για την κατάχρηση του χώρου, αλλά ο Μαχαίρης "έγραψε" πάλι...)

      Διαγραφή
    2. Μόλις μου έβαλες την ιδέα να γράψω στο τέλος της ιστορίας:
      "προσοχή: μην το δοκιμάσετε σπίτι σας! σούρνονται λουμπάγκα!"

      Αν διαβάζει η Μαχαίραινα, βλέπω να πέφτει παντόφλα αν δε θυμηθείς τη φετινή επέτειο.
      Μόνο με πατάρι θα το ισοφαρίσεις!

      Διαγραφή
  9. Σα δε ντρέπεσαι!!!

    ΥΓ: Αν στα 3 πρώτα χρόνια έχει χαθεί η ερωτική διάθεση, τι να πούμε εμείς οι παλαιότεροι; Μήπως θα πρέπει να ψάχνουμε τη γυναίκα μας στα δωμάτια με το δίκαννο;;;
    Πλάκα πλάκα, ωραία η στάση "παταράτο" με τη μισή μέσα και τη μισή να αιωρείται. Μου έβαλες ιδέες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ωραία στάση, ειδικά αν, μετά την εκτέλεση του έργου "ξεχαστείς" και φύγεις χωρίς να φέρεις τη σκάλα για να κατέβει...
      Τότε έχεις πάρει αυτό που θες και δε θα σου αλλάζει και κανάλια στην τηλεόραση μετά για να σου βάζει το "Πάμε Πακέτο"...

      Διαγραφή
  10. Εξαίρετοοοοο, δροσερόοοο, συνάμα καυτό, γεμάτο χιούμορ, αλήθειες, και αυτοσαρκασμούς.......! και, κατά πως λένε οι φίλοι, γεμάτο ....ιδέες και προτάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα ζητήματα έρωτα έχουν όλα τα παραπάνω στοιχεία κι ακόμη παραπάνω.
      Όσο για τις ιδέες, είπαμε: "μην το επιχειρήσετε σπίτι σας"!

      Διαγραφή
  11. Αν στα τρία χρόνια φτάνουν στα παιχνίδια ρόλων, για να πάρουν μπρος,, φέξε τους και γλίστρησαν!!!
    Και ζωή σε μας!...χαχα!
    Ευτυχώς που δε βρήκε τη γούνα δηλαδή...κάποτε είχα ακούσει στην τιβι μια σεξολόγο να συμβουλεύει τις γυναίκες αυτό ακριβώς που περιγράφεις με τη γούνα, αν και οποιοδήποτε παλτό έκανε, μια και είμαστε και οικολόγοι (μην ξεχνιόμαστε)...μάλλον η Ελένη βλέπει πολύ τηλεόραση και καλό δεν κάνει...χαχα!!
    Αλλά στο πατάρι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με πληροφορίες από την Ελένη, μαθαίνουμε ότι η ιδέα για τη γούνα ήταν δική της και όχι από... τηλε-σεξολόγο!
      Τώρα βέβαια, δεν είναι από αλεπού αλλά φυτικό προϊόν (για να μη μας τη πέσουν και οι οικολόγοι)
      Όσο για τις... σεξουαλικές περικοπές, δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό όριο μετά απ' το οποίο εμφανίζονται προβλήματα και χρειάζονται... "ενέσεις ρευστότητας", αφού σε κάποιες περιπτώσεις τα εξαντλητικά ωράρια, τα οικονομικά προβλήματα και άλλοι τέτοιοι παράγοντες μπορεί να φέρουν προβλήματα πολύ νωρίτερα από το "συνηθισμένο".
      Τώρα θα μου πεις: "άμα υπάρχει πάθος δεν ξεπερνιούνται όλα;"
      Το πάθος δεν είναι πανάκεια και δε γιατρεύει τα πάντα.
      Η κατσαρόλα δε γεμίζει με "σ' αγαπώ" και το κυνήγι για γέμισμα της κατσαρόλας ενδέχεται καμιά φορά να παραμερίσει τα υπόλοιπα...

      Διαγραφή