Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Αυτή η κυβέρνηση έχει κερδίσει το σεβασμό μου


 
Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, πάντως εγώ κάθε μέρα που περνά γουστάρω όλο και περισσότερο αυτήν την κυβέρνηση.
Την γουστάρω γιατί μου αποδεικνύει καθημερινά ότι έχει την πρόθεση να κάνει ό,τι περνά απ' το χέρι της για να αντιστρέψει την άθλια κατασταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια.
Βέβαια εκ του αποτελέσματος κρίνονται συνήθως τα πράγματα και το αποτέλεσμα ακόμη δεν το ξέρουμε (αν και δυστυχώς μπορούμε να το μαντέψουμε πάνω-κάτω).
Αλλά για να κρίνουμε σωστά κάποια πράξη την κρίνουμε με βάση 1) το αποτέλεσμά της, 2) τις υφιστάμενες συνθήκες, 3) τον αγώνα που έδωσε και με ποιο προσανατολισμό και 4) τις επιλογές που δεν προκρίθηκαν τελικώς.

Ε λοιπόν αυτή η κυβέρνηση (της οποίας τα αποτελέσματα δεν τα γνωρίζουμε ακόμη) έχει πείσει ήδη τους πάντες ότι είναι ειλικρινής στις προθέσεις της, ότι δίνει αγώνα μέσα στις χειρότερες συνθήκες, για να επιτύχει την καλύτερη δυνατή από τις όποιες επιλογές έχει.
Έχει πείσει ότι αυτό που είπε με χιούμορ ο Τσίπρας μετεκλογικά: "σκέφτομαι να... πρωτοτυπήσω και να υλοποιήσω αυτά που υποσχέθηκα" το εννοεί πράγματι.

Οι "κωλοτουμπολόγοι" έχουν κρυφτεί στις σπηλιές τους εδώ και καιρό, καθώς τους διέψευσε η ίδια η πραγματικότητα.
Πώς, άλλωστε, θα ήταν δυνατόν να έχει κάνει "κωλοτούμπα" και να γίνεται όλος αυτός ο χαμός, οι κυρώσεις, οι αντεγκλήσεις, οι δημόσιες απειλές, τα έκτακτα επί εκτάκτων eurogroup κλπ;;; Αυτά μόνο το αστείο ΚΚΕ τα λέει... (και δεν ξέρω αν και πόσο τα πιστεύει) - το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, δήλωσε ότι θα βρίσκεται απέναντι... είτε έρθει συμβιβασμός είτε ρήξη! (γιατρέ μου!)

Η Ελλάδα, η μικρή μας χώρα, έχει οπλίσει και ανταλλάσσει πυρά με τη... μισή Υφήλιο- αυτήν που μέχρι πρότινος έκανε ό,τι γούσταρε εδώ χάμω, στην πρώην αποικία.
Τα 'χει βάλει με τη Γερμανία, με τους θεσμούς της Ε.Ε., με το ΔΝΤ, με την ΕΚΤ... γενικώς με όποιον μιλάει... αγγλικά ή γερμανικά!
Δεν κώλωσε μπροστά στις ΗΠΑ να κάνει αυτό που θεωρούσε αυτή σωστό (θέμα Ξηρού), δεν κώλωσε να πάει κόντρα σε ολόληρη τη Δύση και να κάνει γλύκες με τη Ρωσία και να καταγγείλει δημοσίως το δυτικό εμπάργκο προς τη Ρωσία, δεν κώλωσε να ξεκινήσει μαζί της συνομιλίες για τον αγωγό φυσικού αερίου, που είναι κόκκινο πανί για Γερμανούς και Αμερικάνους...
Απειλεί την Ευρώπη με μονομερή αποχώρηση από το "Δουβλίνο 2", στέλνοντας στο Βορρά... τζιχαντιστές, προειδοποιεί για αποσταθεροποίηση στην περιοχή κλπ.
Εκβιάζει δημοσίως τους Ευρωπαίους εμμέσως πλην σαφώς πως, αν παρατραβήξει η κατάσταση και δεν υποχωρήσουν εντός διμήνου οι Ευρωπαίοι έστω σε κάποια βασικά ζητήματα, τότε θα επιλέξει να μην πληρώσει τους δανειστές (και όχι μισθούς-συντάξεις)...
...Με λίγα λόγια έχει βάλει μπουρλότο στο παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό σκηνικό!
Δεν μπορεί, λοιπόν, κανείς να μιλά πια για "κωλοτούμπες", για "Τσιπρανδρέου" και άλλες τέτοιες μαλακίες.

Δεν ξέρω- ίσως στο τέλος λυγίσει.
Ίσως να ΄χω λυγίσει κι εγώ, πριν καν λυγίσει ο Τσίπρας.
Αλλά θα ξέρω ότι προσπάθησε.
Ότι έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να πετύχει δέκα πράγματα που ζητήσαμε.
Και αυτό μετράει πάρα πολύ για μένα.
Αν τα καταφέρει, τότε θα γευτούμε τους καρπούς της επιτυχίας του.
Αν δεν τα καταφέρει ούτε αυτός, τότε θα σημαίνει πως ίσως δεν μπορεί να γίνει τίποτα ή ότι μπορεί να γίνει με κάποιον άλλον τρόπο, πολύ διαφορετικό από αυτόν για τον οποίο εκλέξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σ' αυτό το σενάριο άλλωστε υπάρχουν δύο επιλογές: ή άτακτη υποχώρηση προς την προτέρα κατάσταση ή είσοδος στα αχαρτογράφτα νερά της βίαιης νομισματικής αλλαγής.
Αν και όταν βρεθούμε μπροστά σ' αυτό το δίλημμα, όπου και οι δύο επιλογές είναι καταστροφικές, όποια απ' τις δύο κι αν επιλεγεί (και εγκριθεί μέσω δημοψηφίσματος) ως καλύτερη ή ως λιγότερη κακή για τη χώρα, θα είναι σεβαστή, αφού προήλθε έπειτα από σκληρή μάχη για να μη συμβεί ούτε η μία ούτε η άλλη.

Δεν ξέρω για πόσο ακόμη θα μπορεί η Ελλάδα να στέκεται αγέρωχα μπροστά στις Μεγάλες Δυνάμεις και να τους κάνει τσαλίμια.
Δεν ξέρω αν και πόσο ακόμη θα αντέξει.
Αλλά τι να κάνουμε;
Όσο αντέξει!
 

Έτσι κι αλλιώς εδώ και 5 χρόνια φωνάζω στην εκάστοτε κυβέρνηση: "Παίξε κι ας χάσεις! Αλλά τουλάχιστον παίξε..."
Και βλέπω ότι αυτή εδώ το πράττει: παίζει!
Και με τη φωτιά ενίοτε.
Τα 'χει βάλει με όλους και με όλα.
Και προσπαθεί ταυτόχρονα να κρατήσει τη χώρα σε ασφαλές πλαίσιο.
Ίσως προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.
Αλλά αυτό της ζητήσαμε.
Πολύ σύντομα θα ξέρουμε αν αυτό που ζητήσαμε γινόταν τελικά ή όχι.
Και τότε, αν δεν έχουν πάει καλά τα πράγματα, θα μπορούμε να αποφασίσουμε νηφάλια και εν πλήρει συνειδήσει το μέλλον μας.

Το σίγουρο, όμως είναι ότι αυτή η κυβέρνηση έχει κερδίσει το σεβασμό μου.
Και αυτή είναι η θριαμβευτική επιστροφή της πολιτικής στη χώρα μας.
Ξαναείδαμε μετά από πολύ-πολύ καιρό (μη ρωτήσετε πόσο) την πολιτική τάξη της χώρας να εκπροσωπεί πράγματι τα συμφέροντά μας, με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί.
Το πόσο μπορεί και πόσο μπορούμε, αυτό θα φανεί πολύ σύντομα.

 Αποτέλεσμα εικόνας για τσιπρας ευρωπη

Αλέξη Τσίπρα, δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή για την ψήφο μου αλλά και για την προσπάθεια εδώ και πάνω από 5 χρόνια, για να ρίξουμε τη φαυλοκρατία.
Ό,τι κι αν γίνει στο τέλος (είτε έντιμος συμβιβασμός είτε άτακτη υποχώρηση είτε οριστική ρήξη), να ξέρεις ότι έχεις το σεβασμό και τη συμπάθειά μου, ανεξάρτητα από την όποια θέση θα πάρω στο ένα ή στο άλλο ενδεχόμενο.

49 σχόλια:

  1. Δεν μπορω παρα να συμφωνησω! Πολλα κακως κειμενα βεβαιως και υπαρχουν, αλλα οι ανθρωποι αυτοι, απο το πουθενα, βρεθηκαν να κυβερνουν μια χωρα σε μια απο τις πιο δυσκολες στιγμες της. Κανουν λαθη σε καποια θεματα, κυριως στο εσωτερικο, αλλα τουλαχιστον αυτοι ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ούτε εγώ βέβαια συμφωνώ με όλα όσα γίνονται στο εσωτερικό, αλλά βλέποντας το μεγάλο ζήτημα που είναι σχεδόν υπαρξιακό για τη χώρα, βλέπω κι εγώ ότι προσπαθούν και κάνουν ό,τι μπορούν σε μια μαύρη περίοδο

      Διαγραφή
  2. Καταρχήν, υπέροχη η εικόνα με το κενό και τον ήλιο... αποτυπώνει με τον πιο εύστοχο τρόπο αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε ως χώρα αυτή τη στιγμή!
    Με εκφράζουν όλες οι σκέψεις σου. με τον ίδιο τρόπο συζητώ με πολλούς γύρω μου για την στάση της κυβέρνησης μέχρι τώρα και πάντα δεδομένων των συνθηκών, τις οποίες δεν πρέπει να ξεχνά κανείς.
    Όποιος πιστεύει ότι δεν θα γίνουν λάθη και ίσως πιο χοντρά κάποια στιγμή μέσα σε τόσο ασφυκτική πίεση από τους έξω και τους εδώ, από το ρημαδιό που έχουν στα χέρια τους (από πού να το πιάσεις και πού να το καταλήξεις), θεωρώ ότι κοιμάται ύπνο βαθύ ή δεν θέλει να παραδεχτεί την απίστευτη δυσκολία της κατάστασης, η οποία γίνεται θεόρατη όταν πας κόντρα σε όλους και μένοντας πιστός στα δικές σου ιδέες και σχέδια. Δεν ψηφίστηκαν από τόσο κόσμο, για να τον πουλήσουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα κάνουν υποχωρήσεις ή ελιγμούς, χάνοντας κάτι για να κερδίσουν κάτι άλλο ή ό,τι μπορούν στο κάτω κάτω.

    Για το ΚΚΕ, ασχολίαστο...

    Μέχρι τώρα απέδειξαν ότι έχουν ψυχή και μέσα στον βούρκο κρατούν σταθερά ανοδική πορεία. Όλο και περισσότερος κόσμος αναγνωρίζει την προσπάθειά τους και τους στηρίζει, ακόμα και από αυτούς που ήταν στην άλλη άκρη...

    Έχω κατά βάθος την πεποίθηση, πέρα από την επιφανεική μου ανησυχία, ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος. Θα ήθελα να πω αρκετά πάνω σ' αυτό, αλλά θα το αφήσω για κάποια άλλη στιγμή, γιατί θα μπορούσε να αποτελέσει ξεχωριστό θέμα ανάρτησης (έδωσα πάσα;).
    Δεν το έχω μετανιώσει ούτε εγώ και καθαρός ουρανός, όπως κι εκείνοι, αστραπές δεν φοβάται. Κάποια στιγμή δικαιώνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η εικόνα είναι ενδεικτική της κατάστασης: προσπαθώντας να πατάμε στις δυο όχθες του γκρεμού, τελικά μας βλέπω να πέφτουμε στη μέση σαν το Κογιότ που κυνηγάει το "μπιπ-μπιπ".
      Λάθη γίνονται και μάλιστα χοντρά (όπως εκείνα τα 2 δισ. που χάθηκαν από μαλακία κάποιας αξιωματούχου του ΥπΟικ) ή το πέρα βρέχει της υπουργού Μετανάστευσης- για να μη μιλήσω για την ανεκδιήγητη Ζωίτσα.
      Σε άλλα ζητήματα βέβαια (όπως π.χ. μάζεμα φόρων, ληξιπρόθεσμων κλπ) το πάνε καλά.
      Αλλά τελοσπάντων, στο βασικό ζήτημα για το οποίο καιγόμαστε όλοι, γίνεται κάθε προσπάθεια για να τηρηθούν όσο περισσότερες γίνεται από τις υποσχεσεις, χωρις ταυτόχρονα να πάθουμε καμιά νίλα.
      Εξ ορισμού δύσκολο το εγχείρημα.

      Εγώ δεν έχω την αισιοδοξία σου για την έκβαση της υπόθεσης.
      Είτε απ' τη μια είτε απ' την άλλη πλευρά υπάρχουν παράγοντες που δεν...

      Διαγραφή
  3. "σκέφτομαι να... πρωτοτυπήσω και να υλοποιήσω αυτά που υποσχέθηκα"

    Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης μήπως που θα το υλοποιούσε ανεξάρτητα από την πορεία της διαπραγμάτευσης; Ή το Όχι πάση θυσία ευρώ, ή το Διαγραφή το μεγαλύτερου μέρους του χρέους; Υπάρχουν τεκμήρια γι αυτές τις δεσμεύσεις και αποφάσεις συνεδρίων του ΣΥΡΙΖΑ και δημόσιες δηλώσεις του Τσίπρα. Όπως υπάρχει και η 20η Φεβρουαρίου, εξόφληση των υποχρεώσεων της χώρας στο ακέραιο και εγκαίρως και στο διηνεκές!

    Επομένως η κωλοτούμπες που δεν είναι μια και δύο έχουν ήδη πραγματωθεί.

    Προσωπικά δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να ξαναψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε βέβαια "όχι πάση θυσία ευρώ".
      Άμα δεν το τηρούσε αυτό, θα είχε ήδη υπογράψει εδώ και 2 μήνες την τήρηση του προγράμματος των δανειστών.
      Όλος αυτός ο χαμός γίνεται γιατί η κυβέρνηση λέει "ναι στο ευρώ, αλλά όχι πάση θυσία"
      Όσο για το διηνεκές κλπ, απορώ γιατί ο καθένας ανάλογα με αυτό που θέλει να πει, επικαλείται όποια δήλωση συμφέρει αυτό που θέλει να πει.
      Εχουν γίνει κυβερνητικές δηλώσεις και απ' αυτές που υπόσχονται αποπληρωμή και απ αυτές που λένε πως η αποπληρωμή δεν είναι δυνατή.
      Παίζεται μια πολύ σκληρή και άνευ προηγουμένης διαπραγμάτευση και είναι προφανές ότι ανάλογα με το σκοπό που εξυπηρετεί κάθε δήλωση/συνάντηση, προσπαρμόζεται στα ανάλογα δεδομένα.
      Όταν αιτείσαι ελάφρυνση της λιτότητας και των απαιτήσεων, τότε επικαλείσαι την αδυναμία αποπληρωμής του χρέους.
      Την ώρα που ζητάς από κάπου λεφτά, εκείνη την ώρα λες αναγκαστικά "ναι βέβαια, θα σας τα αποπληρώσουμε".
      Όποιος έχει πάει να ζητήσει ελφτά, φυσικά και υπόσχεται πως θα τα αποπληρώσει, ασχέτως αν το κάνει και ασχέτως αν αύριο θα δηλω΄σει αδυναμία αποπληρωμής.
      Έτσι θα έκανε και ο καθένας απέναντι σε μια τράπεζα είτε επρόκειτο για το σπίτι του είτε για το μαγαζί του.
      Πού είναι το περίεργο;

      Θα ήθελα να μου δείξεις μια κυβέρνηση οπουδήποτε στον κόσμο, οποτεδήποτε στην ιστορία και σε οποιοδήποτε πολιτικο/οικονομικό σύστημα που να κατόρθωσε να εφαρμόσει -και μάλιστα σύντομα- μεγάλο μέρος του προγράμματός της.
      Κι στρατηγός σε πόλεμο να είσαι, με άλλα σχέδια ξεκινάς και τελικά, την ώρα που αντιμετωπίζεις τον εχθρό, προσαρμόζεσαι στις απαιτήσεις της μαχης και στις δυνατότητες του στρατεύματός σου.
      Και στη δουλειά σου, όταν ξεκινούσες άλλα σχεδίαζες να κανεις και τελικά άλλα κάνεις, διότι η πραγματικότητα σε αναγκάζει να αναπροσαρμόσεις την τακτική σου.
      Και χαρτιά να παίζεις, άλλο σ΄χεδιο έχεις όταν σου μοιράζουν τα χαρτιά και αναγκαστικά προσαρμόζεσαι εμτά στον τρόπο που παίζουν οι άλλο, στα πονταρίσματά τους κλπ.
      Αυτή είναι μια πανανθρωπινη και διαχρονική πραγματικότητα.
      Το θέμα είναι να μην αλλάζεις τον προσανατολισμό σου.
      Εκεί κρίνεται η αξιοπιστία σου.

      Διαγραφή
    2. Νομοσχέδιο Σκουρλέτη: Νομιμοποιεί την κατάργηση των Κλαδικών Συμβάσεων και την ισοπέδωση όλων των μισθών στο ύψος του βασικού

      http://www.eksegersi.gr/%CE%95%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/23739.%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CE%A3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7-%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD

      "Ωστόσο, ακόμη κι οι διαφωνίες που κατατέθηκαν από κορυφαίους κυβερνητικούς αξιωματούχους είχαν την σημασία τους, καθώς εξέφρασαν τις αντιθέσεις που προκαλεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης η δημιουργία της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, όπως επισήμως ονομάστηκε από την πρόεδρο της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, που έλαβε την πρωτοβουλία. Χαρακτηριστικότερη ήταν η διαφωνία του υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος ναι μεν δήλωσε ότι θα εξασφαλίσει την πρόσβαση της επιτροπής σε όποια στοιχεία ζητήσει από το υπουργείο του, από την άλλη όμως αμφισβήτησε την δυνατότητα της επιτροπής να αποδείξει τον παράνομο χαρακτήρα του χρέους. Εντελώς …τυχαία λίγες ώρες αργότερα ο ίδιος υπουργός δήλωνε από τη Νέα Υόρκη, με ένα κατηγορηματικό ύφος που παρέπεμπε σε αντίστοιχες δηλώσεις του προκατόχου του Γ. Παπακωνσταντίνου, πως «η Ελλάδα προτίθεται να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της προς όλους τους πιστωτές της εις το διηνεκές». Η δημιουργία της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους προφανώς δεν εξυπηρετεί το σχέδιο πλήρους και έγκαιρης πληρωμής του δημόσιου χρέους, όπως συμφωνήθηκε με την απόφαση του Γιούρογκρουπ της 20ης Φεβρουαρίου 2015" Λεωνίδας Βατικιώτης

      https://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2015/04/22/%CE%B3%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%BB%CE%AD%CE%BF%CE%BD-%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%BF/

      Διαγραφή
    3. Και το κορυφαίο .... λάθος!!!!

      Τσακαλώτος: Λάθος που δεν εξασφαλίσαμε χρήματα στις 20/2

      Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/2015/04/202.html#ixzz3YItCMoz5

      Διαγραφή
    4. Δηλαδή ο Σύριζα το 'χει πουλήσει το πράγμα και όλος ο πλανήτης είναι... παλαβός που πλακώνεται για το θέμα της Ελλάδας...
      Όλες οι απειλές, οι εκβιασμοί, η διακοπή της ρευστότητας απ' την ΕΚΤ, οι προετοιμασίες για ελληνική έξοδο απ' το ευρώ κλπ είναι όλα για το θεαθήναι;
      Ο Βαρουφάκης είναι...πουλημένος, αλλά η Κομισιόν, ο Σόιμπλε, ο Ντάισενμπλουμ, οι μισές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι Σαμαροβενιζέλοι, τα κανάλια κλπ τον ε΄χουν βάλει στο στόχαστρο, έτσι για την πλάκα τους!
      Γιατί όλοι αυτοί πιέζουν για να φύγει;
      Μήπως τους κλέβει τις γκόμενες;
      Προφανώς τους χαλάει τη σούπα.
      Είναι ο πρώτος υπουργός οικονομικών μιας ευρωπαϊκής χώρας που θέτει σε αμφισβήτηση ολόκληρο το οικοδόμημα του ευρώ.
      Αυτός τους χαλάει τη σούπα, αυτόν στοχοποιούν.
      Θα ανησυχήσω αν τα κοράκια αρχίσουν τις αγαπούλες με το Βαρουφάκη.
      Όσο τον πολεμούν τόσο σκληρά από τόσες μεριές, τότε φαίνεται πως τους ενοχλεί και άρα κάνει καλά τη δουλειά του.
      Ή έστω (ακόμη κι αν δεν αρέσει σε κάποιον η τακτική του) είναι φανερό παλεύει για τα συμφέροντα της χώρας.

      Όσο για την ατάκα "εις το διηνεκές", θα ήθελα να ξέρω, κάποιος να μου πει: όταν ζητάει κάποιος δανεικά είτε από τράπεζα είτε από τοκογλύφο είτε από έναν οποιονδήποτε πιστωτή, δεν είναι αυτονόητο ότι εκείνη την ώρα θα υποσχεθεί πως θα τα επιστρέψει τα δανεικά;
      Αλλιώς υπάρχει περίπτωση να του δώσουν;
      Εξάλλου, εκ με΄ρους της κυβέρνησης ε΄χουν γίνει εκατοντάδες επίσημες και ανεπίσημες δηλώσεις περί μη βιωσιμότητας του χρέους και αδυναμίας αποπληρωμής του.
      Γιατί λοιπόν κάποιοι κρατούν τη μία ατάκα "εις το διηνεκές" και.... ξεχνούν τους 150 ατάκες περί μη βιωσιμότητας;
      Επιτέλους δηλαδή!


      Όσο για το πρώτο λινκ, σχετικά με τα εργασιακά, θα έλεγα πως είναι ελαφρώς... παρανοϊκό!
      Διότι, απ' τη μια κατηγορεί προκαταβολικά την κυβέρνηση λέγοντας ότι δε θα τολμήσει να "περάσει" απ' τους Ευρωπαίους τον εργασιακό νόμο και απ' την άλλη την κατηγορεί γιατί αυτός ο εργασιακός νόμος είναι... κακός!
      Μιλάμε για παράνοια!
      Ας αποφασίσει πρώτα ο αρθρογράφος τί θέλει και μετά ας μας πει κι εμάς τελικά: θα βρίζει αν περάσει ή αν δεν περάσει;
      Και τα δυο μαζί δε γίνεται.
      Καταντάει σαν το ΚΚΕ που λέει ότι είτε συμβιβασμός έρθει είτε ρήξη, αυτό σε κάθε περίπτωση θα είναι απέναντι.
      Εκεί δε χρειάζεται αντεπιχείρημα, αλλά... γιατρός!

      Και ως προς το περιεχόμενο του εργασιακού νόμου.
      Απ' τη στιγμή που επαναφέρει τις συλογικές συμβάσεις καισ ταδιακά και τον κατώτατο μισθό όπως ήταν προ μνημονίου (650 τον Οκτώβρη και 750 τον επόμενο Μάη), ειλικρινά δεν μπροώ να καταλάβω προς τί η κριτική;
      Απλά για να 'χουμε να λέμε;
      Ίσα-ίσα που είναι αρκετά ριψοκίνδυνος αυτός ο νόμος, αφού ενδεχομένως να δημιουργήσει πρόβλημα, προκαλώντας απολυσεις.
      Γι' αυτό κατά τη γνωμη μου, θα πρέπει η αύξηση του μισθού να είναι αρχικά επιδοτούμενη και η επιδότηση να μειώνεται σταδιακά, ώστε να απορροφηθεί ομαλά από την αγορά εργασίας, χωρίς να υπάρξουν απολύσεις ή λουκέτα.
      Διότι, μην ξεχνάμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών στη χώρα (νομίζω πάνω από 70%) δε δουλεύει σε πολυεθνικές, αλλά σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες όπως ξέρουμε φυτοζωούν αυτά τα χρόνια και επομένως θα δυσκολευτούν να αφομοιώσουν αυτήν την αύξηση.
      Ή ενδεχομένως θα έπρεπε να βρεθεί μια φόρμουλα ώστε η αύξηση να αφορά σε πρώτο στάδιο μόνο τους εργαζόμενους σε μεγάλες επιχειρήσεις.
      Δηλαδή η κυβέρνηση παίζει πολύ ριψοκίνδυνα φιλεργατικά σ' αυτήν την υπόθεση και υπάρχουν άνθρωποι που κατηγορούν το νόμο αυτόν ως... αντεργατικό;
      Έλεος!

      Διαγραφή
    5. "Γιατί λοιπόν κάποιοι κρατούν τη μία ατάκα "εις το διηνεκές" και.... ξεχνούν τους 150 ατάκες περί μη βιωσιμότητας;"

      Μήπως επειδή την είπε ο υπερυπουργός Οικονομικών Τσάρος της Οικονομίας που διαχειρίζεται και τη διαπραγμάτευση;;;;

      Το γεγονός οτι η κυβέρνηση δέχεται πόλεμο από τους δανειστές δεν αποδεικνύει κάτι απαραίτητα, καθώς στην πολιτική και τη ζωή τα πράγματα δεν είναι άσπρο μαύρο, υπάρχουν διαβαθμισμένα συμφέροντα. Άσε που ενδέχεται να παίζεται και το παιχνίδι του καλού και κακού μπάτσου, μην ξεχνάμε πως τα διεθνή κέντρα επέτρεψαν να υπάρξει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ίσως επειδή ως "αριστερά" θα μπορούσε πιο εύκολα να περάσει μέτρα που δεν μπορούσε η ήδη φθαρμένη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Είναι λοιπόν μια μάχη σε εξέλιξη και πρέπει με τη στάση μας να μην επιτρέψουμε κωλοτούμπες. Το να λες όλα καλά και ωραία, δεν προσφέρεις απαραίτητα τις καλύτερες υπηρεσίες σε αυτή την κυβέρνησημ, αν υποθέσουμε οτι θέλει να κάνει τη ρήξη....!

      Διαγραφή
    6. 1) Η πλειοψηφία των κυβερνητικών δηλώσεων περί μη βιωσιμότητας του χρέους ανήκει στον Βαρουφάκη. Ο άνθρωπος έχει κάνει ολόκληρη εκστρατεία για το θέμα.
      Επομένως γιατί κρατάμε μόνο τη μια ατάκα που ειπώθηκε μια φορά και σε συγκεκριμένη στιγμή;

      2) Αυτή τη θεωρία περί "μέτρων που δε μπορούσε να πάρει ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και γι αυτό ανέβασαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να τα πάρει" τη θεωρώ πέρα για πέρα παράλογη.
      Μα αν δεν μπορούσαν οι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μια φορά, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί 100 φορές!
      (το γιατί είναι προφανές)
      Επίσης, έχω μια ερώτηση: αν και εφόσον νικούσαν τελικά στις εκλογές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γιατί λες ότι δεν μπορούσαν να πάρουν μέτρα; Από πού κι ως πού; Μια χαρά μπορούσαν. όπως μπορούσαν και προηγουμένως.
      Και γιατί να βοηθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ που απλώς υπάρχει πιθανότητα να ενδώσει (ενώ υπάρχει πιθανότητα και να μην ενδώσει) και να μη βοηθούσαν αυτούς που σίγουρα ενδίδουν;
      Μοιάζει κάπως παράλογο όλο αυτό.

      Διαγραφή
  4. Ο Τσίπρας ισορροπεί στα τεντωμένα σχοινιά μιας αερογέφυρας που ενώνει 2 βράχους. Από τη μια μεριά είναι οι δανειστές (και η μισή υφήλιος) και απειλούν ότι θα τα κόψουν, από την άλλη βρίσκονται κάτι «αριστεροί» περίεργοι που κουνάνε τα σχοινιά πέρα δώθε για να πέσει.
    Το βέβαιο είναι ότι δεν κινδυνεύει από μαλακαντώνηδες και μαλακαδώνηδες. Κινδυνεύει από τους περίεργους που είτε δεν κατάλαβαν (ακόμα;;;!!!) γιατί ψηφίστηκε από το 36% του ελληνικού λαού, είτε είναι πολύ εξτρεμιστές και βρέθηκαν στο κόμμα κατά λάθος.
    Όταν είχε 3,5%-4% έλεγε άλλα και γι’ αυτό είχε τόσο. Από τη στιγμή που ο λόγος του έπαψε να είναι ο «πουτάνα όλα» πλησιάστηκε από απίστευτα περισσότερο λαό. Και αυτός ο λαός εμπνεύστηκε, τον εμπιστεύεται και τον στηρίζει.
    Όσο πάει καλά – και πάει καλά – θα τον στηρίζει.
    Οι άλλες λύσεις είναι νουδού/ποτάμι/πασόκ, ή κκε, ή χρυσά σκατά. Διαλέξτε και πάρτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που περιγράφεις, είναι αυτό πάνω-κάτω που περιγράφει και η εικόνα στο κείμενο.
      Από Αντώνη δεν κινδυνεύει.
      Είδα άνα μισάωρο προχθες που χε συνεντευξη και ήταν πιο γελοίος από ποτέ.
      Αυτός δεν μπορεί να εμπνεύσει ούτε τον Ντινόπουλο- πού να εμπνεύσει τον ελληνικό λαό;

      Η πολιτική επιλογή του "πουτάνα όλα" είναι νομίζω το ίδιο εγωιστική με την άποψη "σταθερότητα όλα".
      Γιατί ο "πουτάνα όλα" απλω΄ς δεν ε΄χει τίποτα και δεν τον ενδιαφέρει καθόλου τί θα απογίνει αυτός που έχει ακόμα κάτι να τρώει και απ' την άλλη ο "σταθερότητα όλα" επειδή ο ίδιος έχει, δεν τον ενδιαφέρει τι θα απογίνει ο άλλος που δεν έχει να φάει.
      Αυτός είναι ο πραγματικός διχασμός της κοινωνίας.

      Διαγραφή
  5. Θα συμφωνήσω με τον τίτλο της ανάρτησής σου αλλά και με την ουσία πολλών από αυτά που λες. Παρότι διαφωνώ με αρκετές υποχωρητικές κινήσεις της κυβέρνησης, όπως τα λέγαμε τότε για τη συμφωνία του Eurogroup αν και εσύ είχες διαφορετική γνώμη, είμαστε σε δύσκολο και μάλλον οριακό σημείο.
    Οριστική απόφαση για το αν θα υποχωρήσει ή θα πάει σε ρήξη ο Τσίπρας δεν υπάρχει ακόμα, ή τουλάχιστον δεν τη γνωρίζουμε, και άρα ας είμαστε παρατηρητικοί και με τα μάτια ανοιχτά και όχι βιαστικοί στο να βγάζουμε οριστικά συμπεράσματα. Εδώ είμαστε και γι' αυτό ας συζητήσουμε τι μπορεί να γίνει.

    Εγώ πιστεύω ότι η άτακτη υποχώρηση αυτή τη στιγμή θα είναι αυτοκτονική και θα μας γυρίσει πάρα πολύ πίσω, ίσως και οριστικά. Πρέπει να βγει η κυβέρνηση και να ενημερώσει τον κόσμο που βρισκόμαστε. Τα κανάλια κάνουν τόσες εβδομάδες συνεχή προπαγάνδα και έχει χάσει στο επικοινωνιακό κομμάτι, ιδιαίτερα με την ΠΝΠ. Γι' αυτό, να βγει και να ενημερώσει ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ.

    Για να μη γράψω κανένα σεντόνι πάλι, αντιγράφω απόσπασμα από σύντομο και περιεκτικό άρθρο του Γιάννη Αλμπάνη:
    "Πρώτον, πρέπει την "ώρα μηδέν" να μην την ορίσουν οι δανειστές, αλλά η ελληνική πλευρά, δεδομένου ότι ο χρόνος ορίζει σε μεγάλο βαθμό τις συντεταγμένες των εξελίξεων. Δεύτερον, η πληρωμή μισθών και συντάξεων πρέπει να έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι των απαιτήσεων των δανειστών, όπως άλλωστε είχε υπογραμμίσει ο Αλέξης Τσίπρας στην επιστολή του προς την Άνγκελα Μέρκελ. Τρίτον, απέναντι στο εκβιαστικό δίλημμα των δανειστών πρέπει να τεθεί ανοιχτά μια τρίτη εναλλακτική, αυτή της ρήξης με τους δανειστές. Μια εναλλακτική αναμφίβολα επώδυνη, που μπορεί όμως στις σημερινές συνθήκες να είναι η λιγότερο κακή από αυτές που καλούμαστε να επιλέξουμε. Είναι προφανές ότι την επιλογή της ρήξης δεν μπορεί να την κάνει η κυβέρνηση μόνη της, αλλά θα πρέπει να προσφύγει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στη λαϊκή ετυμηγορία. Ο λαός πρέπει να μπει στο επίκεντρο των εξελίξεων για να ξεφύγουμε από την παγίδα που μεθοδικά στήνουν οι δανειστές."
    http://rednotebook.gr/2015/04/na-min-pesoume-stin-pagida/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτι ακόμα σημαντικό που ξέχασα να γράψω και δεν κυκλοφορεί πολύ στα Μέσα Ενημέρωσης, ούτε στα εναλλακτικά. Το PODEMOS τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε σημαντική κάμψη των ποσοστών του με ταυτόχρονη μικρή άνοδο Ραχόι και μεγάλη του αντίστοιχου νέου Ποταμιού της Ισπανίας (δημοσκοπικά ποσοστά της τάξης του 16%+). Το Sinn Fein βλέπει και αυτό μείωση των ποσοστών του σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Αν σκεφτούμε και το ενδεχόμενο κυβερνήσεων μεγάλου συνασπισμού, το μέλλον φαίνεται ιδιαίτερα δυσοίωνο για τις εκλογές που έρχονται στις δύο αυτές χώρες το Νοέμβριο του 2015 και τον Απρίλιο του 2016 αντίστοιχα.

      Εάν δε γίνει κάτι σύντομα εδώ και υποχωρήσουμε, θα συμπαρασύρουμε τα άλλα αριστερά κόμματα της Ευρώπης που θα μπορούσαν να σχηματίσουν κυβέρνηση στις χώρες τους. Αν πάει καλά η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου και η κυβέρνηση κάνει το παν για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο, τότε μπορεί να έχουμε πολύ ευχάριστες εξελίξεις. Προϋπόθεση όμως για τα παραπάνω είναι η σωστή ενημέρωση και η κινητοποίηση των πολιτών με ενεργή στήριξη αλλά και κριτική.

      Διαγραφή
    2. Το επικοινωνιακό κομμάτι σίγουρα είναι χαμένο, τουλάχιστον ως προς τα ΜΜΕ, τα οποία προφανώς κάνουν αντίθετη προπαγάνδα.
      Βέβαια αυτό δεν κατάφερε να το αποτρέψει στη χώρα του ούτε ο Τσάβες, που παρότι είχε πολλή δύναμη, δεν μπορούσε να ελέγξει κανάλια και τραπεζίτες.

      Ως προς το θέμα της υποχώρησης, κι εγώ πιστεύω πως μια άτακτη υποχώρηση εδώ που φτάσαμε θα ήταν καταστροφική, διότι θα μας καταπιούν τελείως.
      Απ' την άλλη πλευρά, θεωρώ πως και η βίαιη νομισματική αλλαγή θα ήταν εξίσου -αν όχι περισσότερο- καταστροφική.
      Επομένως, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
      Είναι μονόδρομος η επιτυχία.
      Αν δεν πετύχει η διαπραγμάτευση, τότε είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, θα λουστούμε τις επιπτώσεις της επιλογής μας να τα βάλουμε με τα κοράκια...
      Γι' αυτό πρέπει να πετύχει ο Τσίπρας.

      Αλλά κι άλλος ένας -πάρα πολύ σημαντικός- λόγος είναι κι αυτός που αναφέρεις κι εσύ πιο πάνω: το Podemos και το Sinn Fein.
      Η επιτυχία μας θα είναι το διαβατήριό τους προς την εξουσία.
      Η αποτυχία μας είτε θα τους περιορίσει σε μειοψηφικά ποσοστά είτε θα τους αναγκάσει να αλλάξουν τακτική.
      (βλ. υπόθεση Κύπρου που μετέβαλε τον πολιτικό λόγο και στην Ελλάδα, αφού είδαμε ότι οι δανειστές δεν αστειεύονται).
      Απ' την άλλη, βέβαια, ας μην ε΄χουμε και πολλή εμπιστοσύνη στις δημοσκοπήσεις ούτε των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
      Συμφέροντα εξυπηρετούν κι αυτές, επομένως ας μην τις θεωρούμε και τόσο βέβαιες.]
      Κι εδώ θέλω να ρποσθέσω κάτι για τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ.
      Εκνευρίζομαι κάθε που βλέπω Συριζαίο στην τηλεόραησ να επικαλείται τις δημοσκοπήσεις για να δείξει τη λαϊκη΄αποδοχή.
      Και αναρωτιέμαι: "Μα είναι μαλάκες; Δεν ξερουν ότι οι γκαλοπάδες τους την εχουν στημένη;Γιατί νομιμοποιούν πολιτικά στη συνείδηση των πολιτών τους γκαλοπάδες, αφού ξέρουν καλά ότι μετά θα τρέχουν να τα μαζεύουν και να καταγγέλλουν πάλι "στημένες δημοσκοπήσεις";
      Εύλογα δε θα τους πουν οι άλλοι τότε "είναι στημένες όταν δε σας αρέσουν και καλές όταν σας αρέσουν;"

      Διαγραφή
    3. Ναι, δε λέω να εμπιστευόμαστε άκριτα τις δημοσκοπήσεις και να νομίζουμε ότι παρουσιάζουν την πραγματικότητα γιατί προφανώς υπάρχουν συμφέροντα από πίσω. Όμως δείχνουν τάσεις, ιδιαίτερα όταν τις παρακολουθείς στο πέρασμα του χρόνου. Και οι τάσεις είναι αρνητικές για PODEMOS-Sinn Fein το τελευταίο διάστημα. Αυτό μπορεί αργότερα να αλλάξει. Οι τάσεις στις περισσότερες περιπτώσεις όμως επιβεβαιώνονται, όπως έγινε και εδώ. Ξέραμε καιρό πριν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αρκετά μπροστά. Όταν είναι μικρές οι διαφορές δε μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα αλλά μπορείς πάντα να βλέπεις ανοδικές/καθοδικές τάσεις.

      Διαγραφή
    4. Ναι,δεν αντιλέγω για τις τάσεις.
      Απλώς, επί τη ευκαιρία της αναφοράς σου σε δημοσκοπήσεις, είπα να πω και αυτό με τις δημοσκοπήσεις και τους Συριζαίους βουλευτές...

      Διαγραφή
  6. Απαντήσεις
    1. Κανείς δεν τους εμπιστεύεται.
      Οι δηλωσεις φιλίας είναι απλως για τους τύπους.
      Στην πραγματικότητα εκβιάζει και εκβιάζεται.
      Το θέμα είναι πού θα κάτσει η μπίλια τελικά.
      Ποιανού ο εκβιασμός θα λυγίσει τον αντίπαλο.

      Διαγραφή
    2. Νομίζω και γω πως αυτή είναι η πραγματική εικόνα.

      Διαγραφή
  7. @Γλαύκη.
    Καλό είναι να μην μένει ασχολίαστο το ΚΚΕ.Να μην περνάει στο ντούκου η προδοτική τακτική του.
    Δυστυχώς το κόμμα αυτό παρασύρει ακόμα ένα σεβαστό ποσοστό εργαζομένων με τα κούφια λόγια και την ανέξοδη επαναστατική αρλουμπολογία.
    Eτσι καλό είναι να αποκαλύπτεται ο ύπουλος ρόλος του σαν δεκανίκι του συστήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν διαφωνώ καθόλου με αυτά που λες.
      Ίσα ίσα έχουν γίνει πολλές φορές συζητήσεις εδώ μέσα πάνω στη στάση του ΚΚΕ. Να γράψουμε "σεντόνια" πάλι εδώ μέσα; Με ποιο σκοπό; Να λέμε τα ίδια; Χιλιόμετρα "σεντονιών" δεν πρόκειται να καλύψουν την προδοτική στάση του. Όταν πρωτομιλήσαμε εδώ μέσα περί προδοσίας του κόμματος αυτού κοντέψανε να μας φάνε κάποιοι αναγνώστες.
      Δεν ξαναμπαίνω σε αυτή την διαδικασία τουλάχιστον εδώ, για να πείσω οποιονδήποτε θέλει να φορά παρωπίδες και να πορεύεται με την συντροφιά τους. Είναι σε μεγάλο βαθμό άσκοπο. Πολύ φαιά ουσία για το τίποτα.
      Προτιμώ να συζητώ κατ' ιδίαν με φίλους που ακολούθησαν αυτή την παράταξη για λόγους δικούς τους - δεν είναι της ώρας οι εξηγήσεις - και να βλέπω ότι μπορώ να βγάλω μια άκρη. Όχι πια εδώ.
      Οποιοσδήποτε γνωρίζει την ιστορία του κόμμματος - τα βασικά - παρατηρεί την στάση του ειδικά στην περίοδο της κρίσης, δεν μιλώ πιο πίσω, αντιλαμβάνεται εύκολα τι καπνό φουμάρει. Αν δεν το βλέπει, είναι γιατί είτε δεν θέλει, καθώς του αρέσει να παραμυθιάζεται ή είναι βολεμένος είτε γιατί κοιμάται ολόρθος.
      Αυτά από μένα.
      Ο Μαζεστίξ μπορεί να θέλει να πει κάτι παραπάνω.

      Διαγραφή
    2. Συγνώμη για κάποιες επαναλήψεις μου, αλλά είμαι κουρασμένη κι έγραφα βιαστικά.

      Διαγραφή
    3. Δε θέλω να κάνω εκτενείς αναφορές στο ΚΚΕ, διότι αδιαφορώ γι αυτό.
      Είναι ξένο προς εμένα.
      Ένα σύντομο σχόλιο φτάνει για να υπενθυμίζεται η γελοιότητα της πολιτικής αυτού του κόμματος.
      Αν οι εναπομείναντες υποστηρικτές του δεν το εχουν πάρει ακόμα χαμπάρι, τί να πω;
      Ή αυτοί δεν καταλαβαίνουν ή εμείς δεν καταλαβαίνουμε κάτι που καταλαβαίνουν, αλλά δε μας το διευκρινίζουν.

      Διαγραφή
  8. καλο το ανεκδοτο, αλλα στο τελος δεν θα γελασουμε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν σφίγγουν οι πισινοί, δεν γελάμε σίγουρα, όμως γελάει καλύτερα όποιος έχει δώσει την μάχη του και έχει δεχτεί την ήττα του παρά εκείνος που παρέδωσε τα οπίσθιά του οικειοθελώς...

      Διαγραφή
    2. Το τέλος των ανεκδότων είναι παντα ανατρεπτικό.

      Διαγραφή
  9. παρόλο που τώρα πράγματι το παλεύει αντρίκια και πατριωτικά, η ιστορική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ είναι απαράγραπτη. Καπέλωσε το Σύνταγμα, διέλυσε το μέτωπο ΕΛΛΑΔΑ στου Κακογιάννη με το Μίκη όταν σφίγγαμε ακόμα τους Ευρωπαίους στο μαλακό τους υπογάστριο παρά την προδοσία του ΓΑΠΑ. Το PSI μας αποτελείωσε και η τωρινη πρακτική παρότι άξια σεβασμού δεν έχει τα ερείσματα να παλέψει και μόνο εκλιπαρεί. Μια πανελληνια συμμετοχική κινητοποίηση για θέσεις εργασίας και εναλλακτική οικονομία υπό τη σκέπη του Άγιου TOUSSAINT ίσως να κάνει την ΑΝΑΤΡΟΠΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν δεν κατέβαινε και δεν υποστήριζε τις πλατείες, θα τον κατηγορούσαμε για την απουσία του (όπως π.χ. κατηγορούμε το ΚΚΕ).
      Αφού όμως κατέβηκε, έρχεσαι και τον κατηγορείς για την παρουσία του.
      Μήπως δεν ξέρουμε τι θέλουμε;

      Το κίνημα ΕΛΛΑΔΑ ήταν μια κακή ιδέα.
      καλός ο Μίκης, καλός ο Γλέζος, αλλά δεν μπορεί η γενιά του 40 να ηγηθεί της ανατροπης της γενιάς του 2000.
      Έπαιξε καταλυτικό ρόλο ο Μίκης με τη δημόσια παρουσία του στην πρώτη μνημονιακή περίοδο και αυτό σίγουρα του πιστώνεται, αλλά εδώ και 50 χρόνια εχει περάσει ο καιρός του.
      Επίσης δεν ξε΄ρω κανέναν "Άγιο" Toussaint. Χτες ήταν Αη-Γιώργη.
      Ο Toussaint και ο κάθε Toussaint έρχεται, κάνει τη δουλίτσα του και φεύγει. Είτε του βγει είτε δεν του βγει... Εμείς θα μείνουμε εδώ χάμω και θα τα λουστούμε όλα.

      Διαγραφή
  10. Όσο τσινάνε και οργιάζουν οι Εταίροι, τόσο πιστεύω ότι πάμε καλά!
    Δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή για την ψήφο μου !
    Μαζί σου αρχηγέ με ταχύρυθμες διαδικασίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καμιά φορά ισχύει το "δείξε μου τον εχθρό σου, να σου πω ποιος είσαι".
      Απ' τη λυσσα και το μένος των ευρωπαϊκών αλλά και των εγχώριων κορακιών, καταλαβαίνω ότι το πάει καλά το πράγμα.
      Ο Σόιμπλε, αν μπορούσε, θα μας βομβάρδιζε ευχαρίστως.
      Πρώτη φορά στα τόσα χρόνια που αμφισβητήθηκε ο ρόλος του, εξαιτίας της Ελλάδας και του... bullying που του έκανε ο Βαρουφάκης.
      Αφού έγινε εκατέρωθεν συμφωνία να αποσύρουν για λίγο Σόιμπλε και Βαρουφάκη, για να μπορεί να γίνει συζήτηση, αφού αυτοί συνέχεια πλακώνονταν.
      Δηλαδή κατάφερε ο Έλληνας υπουργός να εξισωθεί με τον Γερμανό!
      Και η... "ποινή" να αφορά εξίσου και τους δύο!
      Αυτή είναι μια επιτυχία και δεν εχει φωτιστεί δεόντως.
      Εμ βέβαια, η ελληνική... "κριτικη σκέψη" συνέλαβε μόνο τις δηλώσεις αβρότητας πριν τη συνάντηση.
      Γιατί θέλουμε σώνει και καλά να λέμε πως είμαστε "υπό".

      Διαγραφή
  11. Και τον δικό μου.
    Για όλα αυτά που γράφεις και για άλλα τόσα που δεν γράφονται, αλλά είναι προϊόν διαίσθησης.
    Είναι ειρωνεία να μιλάμε για ενδεχόμενες αποτυχίες, σε μια χώρα που είναι ισοπεδωμένη απ' τις μεγάλες "επιτυχίες" των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα γιατί δεν μας άφησαν τίποτα. Στη χειρότερη, θα χάσουμε τις αλυσίδες μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μερικές φορές και η διαίσθηση λέει την αλήθεια.
      Είναι αυτό που συλλαμβάνεις ως "ενέργεια" στον αέρα και εμπιστεύεσαι κάποιον ή τον υποπτεύεσαι.
      Το να είναι καθαρός κάποιος πολλές φορές φαίνεται απ' τη φάτσα του.
      Το ύφος του στα λέει όλα.
      όπως και ο απολογητικός τόνος.
      Κάποιος που δεν αισθάνεται ότι χρωστάει τίποτα στο λαό, δεν απολογείται (βλ΄Σαμαράς, Βενιζέλος, Άδωνις, Βούλτεψη κλπ)
      ΟΙ Συριζαίοι όλη μέρα απολογούνται, γιατί δεν μπορούν να κάνουν ακριβώς αυτά που σκόπευαν.

      Όσο για το δεν ε΄χουμε να χάσουμε τίποτα, θεωρώ πως δεν είναι ακριβώς έτσι.
      Δεν ε΄χουμε να χάσουμε πολλά; Ναι.
      Όχι όμως και τίποτα.
      Δόξα τω Θεώ, οι περισσότεροι δεν κοιμόμαστε ακόμη σε παγκάκια και δεν τρώμε με κουπόνια απ' τα συσσίτια.
      Άρα υπάρχουν και χειρότερα, τα οποία και πρέπει να αποφύγουμε.
      Εξασφαλίζοντας βέβαια ταυτόχρονα φαγητό, γιατρό και στέγη σε αυτούς που δεν έχουν.
      Δύσκολη η εξίσωση. Ίσως όχι ακατόρθωτη, αλλά δύσκολη.

      Διαγραφή
  12. Φαίνεται πως το κείμενο αυτό εκφράζει μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας.
    Ενδεικτικά, ένα σάιτ που το αναδημοσίευσε, βλέπω ότι έχει 1000+ στη δημοσίευση και 640 like στο facebook και 150 κοινοποιήσεις.
    Και επειδή έριξα μια ματιά στα σχόλια, φαίνεται πως σ αυτούς συγκαταλέγονται άνθρωποι απ' όλους τους χώρους και τις ιδεολογίες (από τέρμα αριστερά ως τέρμα δεξιά)
    Αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης: (Ως τώρα τουλάχιστον) καταφέρνει να ενώσει και όχι να διχάσει τους Έλληνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χαίρομαι που συμβαίνει αυτό, γιατί πιάνεις τον παλμό του κόσμου, όπως σου έχω πει.
      Το ίδιο είπα κι εγώ παραπάνω για ανθρώπους από το ένα άκρο στο άλλο από αυτά που παρατηρώ γύρω μου και από συζητήσεις που κάνω με αρκετό κόσμο.
      Πιστεύω ότι αν έχει την στήριξη του κόσμου, δεν θα υποκύψε εύκολα στις πιέσεις. Ίσως από εκεί να προέρχεται η πεποίθησή μου ότι θα τα καταφέρει και από τη διαίσθηση, όπως λες κι εσύ παραπάνω.
      Θα με ενδιέφερε να διαβάσω τα σχόλια σε αυτό το σάιτ. Είναι εύκολο να μου το στείλεις;
      Γράφεις, λοιπόν, όποτε και όσο μπορείς.
      Αξίζει και άσε κάποιους να λένε ό,τι θέλουν. Πάντα θα λένε!
      Μια καλημέρα πέρα ως πέρα!

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ, αλλά σχόλια δεν βρήκα. Εννοείς στο fb; Εκεί δεν έχω λογαριασμό.Μάλλον ατύχησα.

      Διαγραφή
  13. Επειδή οι εικόνες αξίζουν όσο χίλιες λέξεις, θα θέσω την άποψή μου ως εξής: Όσο βλέπω τα κανάλια (εγχώρια και μη) να χρεωκοπούν την χώρα τρείς φορές την ημέρα τουλάχιστον (λες και παίρνουν κανά χάπι), ξέρω ότι η διαπραγμάτευση πάει καλά. Όσο βλέπω τύπους σαν τον Ολλανδό με τη μπούκλα του Παγώνη του Βακαλόπουλου να λένε τον Βαρουφάκη "ερασιτέχνη" και "τζογαδόρο" γνωρίζω πως τους ξεβρακώνει με τα επιχειρήματά του. Όταν βλέπω τον αντωνάκη να λέει πως "πρέπει να κοπούν οι συντάξεις" και μια ώρα αργότερα να λέει πως "εμείς θα αφήσουμε ανέγγιχτες τις συντάξεις" στην ίδια εκπομπή, καταλαβαίνω πως δεν έχουν στον ήλιο μοίρα οι τραγικούληδες μνημονιακοί. Όταν βλέπω το ΚΚΕ να υπερψηφίζει και να τάσσεται στη γραμμή της ΝΔ αντιλαμβάνομαι το πόσο αγύρτηδες είναι...

    Σίγουρα έχουν κάνει λάθη, όπως θα κάνουν και στο μέλλον, δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού με τον χρόνο που (δεν) υπάρχει, και τις περιστάσεις, αλλά σαφώς σε όλους τους τομείς, από τον αθλητισμό μέχρι την οικονομία και την κοινωνία, είναι ξεκάθαρο για μένα πως η κυβέρνηση τους χαλάει την ηρεμία. Προσπαθούν να βγάλουν στην επιφάνεια όλα όσα φωνάζαμε αυτά τα χρόνια και ορισμένοι μας αντιμετώπιζαν ως τους τρελούς του χωριού. Οι απανταχού βολεμένοι αυτού του άθλιου συστήματος τρέμουν στην ιδέα της κάθαρσης και κάνουν το άσπρο μαύρο... Και αυτό τουλάχιστον, ανεξαρτήτως αποτελέσματως είναι τίμιο και γι' αυτό και εγώ θα δηλώσω πως δεν μετανιώνω για την ψήφο μου...

    ΥΓ: Στο αρχικό σχόλιο της Γλαύκης, αν κατάλαβα καλά βεβαίως, στα λάθη της κυβέρνησης τοποθέτησες και τη Ζωή. Δεν το λέω επειδή διαφωνώ, αλλά πραγματικά θέλω αν είναι δυνατόν επί τροχάδην να αναλύσεις γιατί θεωρείς τη Ζωή ως κυβερνητικό λάθος, γιατί προφανώς με ενδιαφέρει αρκετά ή άποψή σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι, από χούι, ρωτάω διάφορους ανθρώπους με απλοϊκή πολιτική σκέψη και οι περισσότεροι λένε "ό,τι κι αν λένε τα κανάλια, δεν τα ακούω" και αυτό είναι κάτι θετικό.
      Βέβαια το θέμα είναι: κατά πόσο πράγματι δεν επηρεάζονται ή απλώς νομίζουν εγωιστικά ότι δεν επηρεάζονται, ενώ στην πραγματικότητα επηρεάζονται;
      Ίδωμεν...

      Όσο για τη Ζωή, θεωρώ την πολιτική της συμπεριφορά μέχρι στιγμής επιεικώς απαράδεκτη.,
      2-3 φορές έβαλα να δω συνεδρίαση Βουλής και ειλικρινά τσαντίστηκα με τη συμπεριφορά της.
      Σχολίαζε συνεχώς τα όσα έλεγαν οι ομιλητές και μάλιστα έκανε και δήθεν "χιουμοράκι" με πολλή ειρωνεία στους πολιτικούς αντιπάλους.
      Για να μη σχολιάσω τη γνωστή μαλακία που είπε στο μαλάκα (το Σαμαρά) περί σεξισμού. Έλεος δηλαδή...
      Τελοσπάντων,δεν εχει καμιά δουλειά να παρεμβαίνει, να σχολιάζει, να κόβει και να ράβει.
      Αυτός δεν είναι ο ρόλος της. Εξευτελίζει το θεσμό με τον τρόπο που συμπεριφέρεται.
      Είπαμε να μπει εκεί για να αποκαταστήσει το κύρος του θεσμού από τους μαχαλόμαγκες προκατόχους- όχι για να τους διαδεχτεί μια άλλη προβληματική προσωπικότητα.
      Στη δημοκρατία πρέπει να είναι σεβαστές όλες οι πολιτικές δυνάμεις και φυσικά και η αντιπολίτευση. Ακόμη και η πιο απεχθής.
      Πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό- τουλάχιστον από το θεσμικό προϊστάμενο της Βουλής.
      Δεν κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια για να προγράφουμε τους διαφωνούντες.

      Επίσης θεωρώ απαράδεκτο τον τρόπο με τον οποίο στήθηκε η επιτροπή ελέγχου του χρέους.
      Δεν είναι τσιφλίκι της η Βουλή, ώστε σε ένα τόσο σημαντικό εθνικό θέμα να αποφασίζει μόνη της (ούτε καν η κυβέρνηση δε ρωτήθηκε) τη θέσπισή της και να αποφασίζει μόνη της (με τι κριτήρια;;;) τη σύνθεση της επιτροπής και να βάζει τους φίλους της ή τελοσπάντων όποιον γουστάρει και συμφωνεί η ίδια.
      Αυτά είναι γελοιότητες.
      Αν μη τι άλλο, έχουν λόγο όλα τα κόμματα ως εκπροσωπούντα τον ελληνικό λαό, με βάση την αναλογία αντιπροσώπευσης.
      Υπάρχουν (και σίγουρα είναι χρήσιμη η γνώμη τους για το χρέος) και δεξιοί και κεντρώοι και αριστεροί ειδικοί σε θέματα χρέους κλπ.
      Δεν υπάρχει μόνο η παρέα της Ανταρσύα.
      Αν κάποτε ψηφιστεί η Ζωή πρωθυπουργός της χώρας, ας κάνει ό,τι νομίζει. Μέχρι τότε όμως, να σέβεται το ρόλο της.
      Και νομίζω πως τα όσα κάνει, θα γυρίσουν πολύ σύντομα μπούμεραγκ.
      Γιατί δεν θα είναι η τελευταία Βουλή αυτή.
      Στη χώρα θα ξαναγίνουν εκλογές, θα ξανανέβει κάποια στιγμη΄και η δεξιά.
      Για φαντάσου τί κακό προηγούμενο δημιουργεί και πώς θα το χρησιμοποιήσει ο επόμενος.
      Πράγμα επικίνδυνο για τις μελλοντικές αντιπολιτεύσεις και επομένως για τη δημοκρατία.
      Έχω σχεδιάσει κάποια στιγμή να γράψω ένα σχετικό κείμενο για τη Ζωή, για να τα συζητήσουμε όλα.

      Διαγραφή
    2. Είσαι ο πρώτος άνθρωπος, πέρα φυσικά απ' τους συστημικούς που επικρίνει τη Ζωή και μάλιστα αρκετά σκληρά. Τα γεγονότα που ανέφερες η πλειοψηφία του κόσμου τα γουστάρει, και ήταν αρκετά ενδιαφέρον να ερμηνεύεις τα ίδια γεγονότα από μια άλλη οπτική γωνία. Πάντως η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι δεν την συμπαθούν, εξ' ου και η πανηλίθια ιστορία με το λάστιχο και τον βενζινά (ούτε σε ταινία γ' διαλογής τέτοιο στόρι). Εν πάσει περιπτώσει αφού έχεις προγραμματίσει κείμενο για τη Ζωή, αναμένω μέχρι τότε γιατί θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και οι απόψεις των υπολοίπων φίλων εδώ...

      Διαγραφή
    3. Είχα σκεφτεί να το γράψω, αλλά εκείνη τη μέρα μετά έσκασε η γελοία ιστορία του βενζινάδικου και δε θέλησα να το γράψω διότι αφενός θα φαινόταν πως αποδέχομαι αυτές τις μιντιακές σάχλες και αφετέρου επειδή μέσα σε όλο αυτό το κλίμα δεν ήθελα να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι στη σταύρωσή της, εφόσον αυτή στηριζόταν σε ηλίθιες ακτηγορίες.
      Σε ουδέτερο χρόνο θα το γράψω σε κάποια στιγμή.
      Ξέρω τί θα ακούσω, αλλά δεν πειράζει...
      Διότι πιστεύω ότι η Κωνσταντοπούλου με την εν γένει πολιτική συμπεριφορά της σπαταλά μια ιστορική ευκαιρία: θα μπορούσε να γίνει μαι επιτροπή ελέγχου του χρέους εθνικού χαρακτήρα.
      Κάποια πράγματα που κάνει μου αρέσουν, αλλά τα ακυρώνει με τα υπόλοιπα που κάνει.

      Διαγραφή
  14. Και για να μη μου πει κανείς πως τάχα "άλλα έλεγα πριν" (αν και δε θα ήταν κι αυτό έγκλημα), μοιράζομαι μαζί σας το κείμενο που είχα γράψει το Νοέμβριο του 2012, όταν πιεζόταν από την Ε.Ε. η Κύπρος να υπογράψει τα μέτρα λιτότητας.


    Παίξε, κι ας χάσεις! Αλλά παίξε...


    Πολύς λόγος γίνεται εσχάτως για την ενδεχόμενη υπαγωγή της Κύπρου σε Μνημόνιο και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αργεντινή.
    Τα δύο αυτά παραδείγματα χρησιμοποιουνται κατά κόρον από τη μνημονιακή συμπαράταξη για να καταδείξουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση και άρα ορθώς μπήκαμε στην περιπέτεια της Τρόικα.
    Η επίκληση του ζεύγους Κίρχνερ στην Αργεντινή και του Χριστόφια στην Κύπρο από την αριστερά κυρίως, αλλά και από άλλες δυνάμεις που αντιτίθενται στα Μνημόνια φαίνεται σε πρώτο επίπεδο να μετατρέπεται σε αχίλλειο πτέρνα τους, αφού δείχνουν να αποτυγχάνουν τα εγχειρήματά τους.
    Είναι έτσι όμως;

    Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, δεν κρίνονται τα πάντα από το αποτέλεσμα.
    Αν και εφόσον δεν μπορούν να διερευνηθούν πρακτικώς οι προθέσεις (δίκη προθέσεων), αυτό που σίγουρα μπορεί να αξιολογηθεί από ένα λαό είναι η προσπάθεια.
    Ποια προσπάθεια;
    Μα η προσπάθεια μιας πολιτικής εξουσίας να αποφύγει ο λαός της χώρας τον γκρεμό της υποτέλειας.
    Ο γκρεμός είναι βέβαιος και καλούνται οι φιλολαϊκές κυβερνήσεις να στραφούν στο ρέμα και να κολυμπήσουν σε αυτό.
    Το ρέμα είναι ορμητικός χείμαρρος, ικανός να συμπαρασύρει τα πάντα.
    Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, μεγάλες αντοχές και τύχη για να τα καταφέρει κανείς σε τόσο δυσμενείς συνθήκες.

    Η αναγνώριση του ρέματος πίσω μας λοιπόν είναι πολύ σημαντική.
    Διότι μπορούμε να αντιληφθούμε τη δυσκολία διάσχισής του.
    Επομένως δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κάποιον ότι μας πούλησε, απλά και μόνο επειδή δεν τα κατάφερε.
    Μπορούμε κάλλιστα όμως να τον κατηγορήσουμε γι' αυτό, αν δεν επιχειρήσει καν αυτό το δύσκολο εγχείρημα.
    Γιατί όσο κι αν είναι δύσκολο αυτό το εγχείρημα, η επίτευξή του ισοδυναμεί με τη σωτηρία ενός ολόκληρου λαού.
    Η αποτυχία του αποτελεί ήττα.
    Η αποφυγή του όμως συνιστά έγκλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (συνέχεια)

      Στο προκείμενο λοιπόν..
      Δεν μπορώ λοιπόν να απαγγείλω στον Χριστόφια κατηγορίες για προδοσία, κοροϊδία, κερδοσκοπία κλπ, γιατί στη θητεία του έκανε πασιφανή και πανθομολόγητη την προσπάθειά του να αποφύγει ο κυπριακος λάος με κάθε τρόπο την περιπέτεια αυτή.

      Ναι, προφανώς έκανε και λάθη. Λάθη δεν κάνουν μόνο οι νεκροί και οι αδρανείς, άλλωστε.
      Ο Χριστόφιας πάλεψε και συνεχίζει να παλεύει με νύχια και με δόντια.
      Αρχικά, για να αποφύγει τις Τρόικες, προσέτρεξε στη Ρωσία για δανεικά.
      Κι ενώ είχε βρει το δρόμο του, ήρθε το ελληνικό κούρεμα του χρέους, το οποίο ανέτρεψε τα πάντα.
      Ξαναβρίσκεται στη δίνη μιας ενδεχόμενης χρεωκοπίας η Κύπρος, χρειάζεται λεφτά και ενώ η Τρόικα έτρεξε να προσφερθεί, ο Χριστόφιας μιλά μαζί της, αλλά ταυτόχρονα ψάχνει κι άλλες πηγές.
      Η Ρωσία και η Κίνα δεν έχουν καταθέσει καλή πρόταση μέχρι στιγμής και ο Χριστόφιας αναγκάζεται να συνομιλεί με την Τρόικα και να διαπραγματεύονται τους όρους εν΄ςο ενδεχόμενου δανεισμού.
      Αρνείται προς το παρόν να υπογράψει αυτά που του ζητούν.
      Τους εκβιάζει με προσφυγή στη Ρωσία και την Κίνα.

      Τελοσπάντων, για να μη μακρηγορούμε, ο Χριστόφιας κάνει το παν για να αποφύγει η Κύπρος τα Μνημόνια.
      Μακάρι να τα καταφέρει. Δεν ξέρω αν και τι θα πετύχει.
      Αυτό που ξέρω πάντως είναι ότι ακόμη κι αν στο τέλος λυγίσει υπό το κράτος της ανάγκης, θα φύγει με το κεφάλι ψηλά γιατί θα έχει προσπαθήσει.
      Και ότι οι πολίτες της Κύπρου θα έχουν το δικαίωμα να τον κατηγορήσουν για οτιδήποτε, εκτός από ιδιοτελή προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ.

      

      Στην Αργεντινή πάλι, αυτή τη στιγμή υπάρχουν αρκετά προβλήματα δέκα χρόνια μετά το... ελικόπτερο.
      Η κρίση δείχνει και πάλι τα δόντια της, ένα μέρος των πολιτών (συνεπικουρούμενο και από αμερικανικά κεντρα) διαδηλώνει, οι πάλαι ποτέ πιστωτές εκβιάζουν με "πιστωτικό γεγονός" και γενικώς επικρατεί μια σύγχυση που ταράζει τα νερά για πρώτη φορά μέσα στη δεκαετή διιακυβέρνηση Κίρχνερ.

      Απειλείται με νέα χρεωκοπία λένε οι χασκογελώντες μνημονιολάγνοι, διατυμπανίζοντας τη δικαίωσή τους.
      Αγνοούν ή μάλλον αποσιωπούν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο όμως.
      Ότι η εκδίωξη του ΔΝΤ από την Αργεντινή και η ριζοσπαστική πολιτική Κίρχνερ προσέφεραν στον αργεντίνικο λαό δέκα χρόνια φυσιολογικής ζωής, αυτής που είχε εξαφανιστεί στα χρόνια των δικών τους Μνημονίων.

      Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρει αυτή τη φορά η Κριστίνα Κίρχνερ-Φερνάντεζ και νικηθεί από το τέρας των Αγορών, ένα θα είναι σίγουρο: ότι προσπάθησε, ότι έκανε το παν ώστε ο λαός της να ζήσει καλύτερα, με αξιοπρέπεια και με ελπίδα.
      Αν αυτά τα δέκα χρόνια δεν είχε ανατραπεί η πολιτική του ΔΝΤ και δεν είχε απογειωθει το ελικόπτερο, τότε αυτη τη στιγμή θα μιλούσαμε για μια εξαφανισμένη από το χάρτη χώρα, για μια Νικαράγουα του Νότου, για μια χώρα-φάντασμα.
      Και κρίνοντας από τη δική μας εμπειρία, θα είχαν αυτήν τη δεκαετία τεράστιο αριθμό θανάτων είτε από αυτοκτονίες είτε από "φυσικά αίτια" (εμφράγματα, εγκεφαλικά, καρκίνοι που φέρνει η δυστυχία).
      Ο αργεντίνικος λαός δηλαδή κέρδισε δέκα χρόνια ζωής από την πολιτική Κίρνχερ και τώρα παλεύει για να συνεχίσει να ζει και να μη γυρίσει πίσω στην προ δεκαετίας δυστυχία.

      

      Αυτό λοιπόν που μετράει ένας λαός δεν είναι μόνο η νίκη ή η ήττα, αλλά κυρίως η προσπάθεια.
      Αν η Κύπρος αντί για Χριστόφια είχε κάποιον δικό μας (Παπανδρέου, Σαμαρά, Βενιζέλο), θα ήταν εδώ και δυο χρόνια τουλάχιστον στο μηχανισμό της Τρόικα, θα βίωνε δυο χρόνια δυστυχίας, απελπισίας, εξευτελισμού, αυτοκτονιών, διάλυσης του κοινωνικού ιστού.
      Αν η Αργεντινή αντί για Κίρχνερ είχε κάποιον απ' τους δικούς μας, θα είχε εξελιχθεί στον δεινότερο τόπο τραγωδίας στην ιστορία της ανθρωπότητας.

      Δεν ξέρω αν θα ηττηθούν στο τέλος.
      Εύχομαι να νικήσουν κι αυτά τα τωρινά εμπόδια.
      Μα κι αν νικηθούν, θα ξέρω ότι προσπάθησαν.
      Όπως αυτό θέλω να συμβεί κι εδώ: να προσπαθήσουμε κι ας χάσουμε.

      Εξάλλου, η νίκη και η ήττα είναι μες στη ζωή.
      Ένας ηττημένος Στρατηγός, όταν χάσει τη μάχη δεν είναι προδότης, αλλά ηττημένος.
      Προδότης είναι όταν δε δώσει τη μάχη και ανοίξει διάπλατα το δρόμο στον εχθρό.

      Διαγραφή
  15. Δεν θυμάμαι ποιος συγγραφέας (ο Λουντέμης νομίζω) έλεγε : "έκανες εχθρούς; είσαι σε καλό δρόμο" .
    Θεωρώ ότι σε αυτόν τον κόσμο, μια έντιμη στάση που ταράζει τα νερά και "σπάει αυγά" αντί να τα κλωσσάει, πυροδοτεί αυτομάτως μια πολεμική που αυξάνεται εκθετικά σε συνάρτηση με την συνέπεια που την διέπει(την έντιμη στάση) . Το κακό είναι, ότι ποτέ δεν μάθαμε πού μπορεί να οδηγήσει μια επί μακρόν τήρηση τέτοιας στάσης, γιατί στην Ιστορία, όποιος σε ηγετική θέση ή σε θέση επιρροής αποπειράθηκε να την εφαρμόσει, είχε σύντομη ζωή. Εκφράζω τις χειρότερες ανησυχίες μου, αλλά προς το παρόν ελπίζω μαζί σας και χαίρομαι τις ανάσες αξιοπρέπειας που μπορώ να παίρνω, για όσο μπορώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και πάνω εκεί στο Λουντέμη, αρχίζει και ρωτά κανείς: ο εχθρός του εχθρού μου... είναι φίλος μου;

      Πράγματι η ιστορία είναι γεμάτη αντίθετα παραδείγματα, αλλά σχεδόν άδεια από παραδείγματα ανθρώπων με εξουσία που κράτησαν μπόσικα.
      Επομένως δεν ξέρουμε τί θα συμβεί.
      Οι λίγες περιπτώσεις, που ξέρουμε, δε συμφέρουν κανέναν από μας και είναι εύλογες οι ανησυχίες σου...

      Διαγραφή
  16. Ενημερώνω πως το κείμενο έχει αναδημοσιευθεί και στη σελίδα για το "Κουτί της Πανδώρας" του Βαξεβάνη. Δείγμα του ότι αυτό το κείμενο έχει απήχηση και εκφράζει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας πιστεύω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό πυο εισέπραξα από σχόλια που διάβασα και σε άλλη αναδημοσίευση (Στο freepen) υπάρχει η αίσθηση του "πέστα άνθρωπέ μου".
      Γιατί βαράνε απ' τη μία ολημερίς τα κανάλια απ' τη μια πλευρά, βαράνε και τα πιο φωνακλάδικα μπλογκ-σάιτ απ' την άλλη πλευρά και υπάρχει στη μέση ένα μεγάλο μέρος του κόσμου που αισθάνεται πως δεν τον αντιπροσωπεύουν ούτε οι μεν κραυγές ούτε οι δε.

      Διαγραφή