Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Οι "από δω" κι οι "από κει"

 
Ένα από τα πιο αστεία συνθήματα που θυμάμαι από τα σχολικά χρόνια είναι το θρυλικό:
"οι από 'δω γαμάνε τους α-πο-κει"!
Μου είχε κάνει τόση εντύπωση τότε... Σκεφτόμουν πως αυτό που έχει πλάκα είναι ότι, επειδή οι "απο δω" δεν βρίσκουμε το λόγο για τον οποίο βρίζουμε τους "από κει", το θέτουμε το ζήτημα... χωροταξικά και τραβάμε τη διαχωριστική γραμμή και αυτό ήταν!
Πάμε! Ντου και ξύλο!

Σε μια τέτοια φάση νομίζω πως βρισκόμαστε και σήμερα συνολικά ως πολίτες.
Οι μισοί βρίζουμε τους άλλους μισούς.
Όσο κι αν αναζητήσαμε διαχωριστική γραμμή, δε νομίζω ότι έχουμε καταφέρει να τη βρούμε.
Στιγμιαία την είχαμε βρει πριν 4-5 χρόνια, αλλά απ' την ώρα που το σχέδιο κατέστη πραγματικότητα, δεν μπορούμε να βρούμε ακριβώς τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσά μας.
Κι έτσι βρίζουμε πλέον οι εκάστοτε μισοί τους εκάστοτε άλλους μισούς, όταν συζητάμε κάθε επιμέρους θέμα/δίλημμα που προκύπτει στην κοινωνία μας.

Έτσι σε κάθε ζήτημα είμαστε άλλοι οι "απο δω" και άλλοι οι "από κει" κι έτσι έχουμε μπερδευτεί, αφού πολλές φορές άνθρωποι απ' αυτούς με τους οποίους ταυτιζόμασταν στο χωρισμό "από δω-από κει" για κάποια χρόνια, βλέπουμε σε αρκετές περιπτώσεις ότι ξαφνικά ανήκουν στο αντίθετο στρατόπεδο σε επιμέρους ζητήματα.
Εκπλησσόμαστε και μας πιστεύουμε πως μας "πρόδωσαν".
Κι αναρωτιόμαστε: "πώς γίνεται εμείς οι δυο που παρέα βρίζαμε τους "από κει", τώρα σε μια σειρά θεμάτων να βρισκόμαστε ο ένας από δω κι ο άλλος "από κει";
 

Επιγραμματικά, θα παρατηρήσω δυο-τρεις αιτίες αυτού του φαινομένου και θα ήμουν ευτυχής αν με βοηθούσατε κι εσείς στα σχόλια με τις δικές σας παρατηρήσεις.

Νομίζω πως ένα απ' τα βασικά προβλήματα είναι ότι βάζουμε από μόνοι μας ταμπέλες στον εαυτό μας και ετεροκαθορίζουμε την άποψή μας με βάση την ταμπέλα που έχουμε επιλέξει.
Αν έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι είμαστε "χασαποταβέρνα", τότε αποφασίζουμε πως πρέπει να σερβίρουμε μόνο κοψίδια και σαγανάκι και να θεωρούμε οτιδήποτε άλλο "παραβίαση της ιδεολογικής καθαρότητας της ταβέρνας".
Αν τον έχουμε πείσει ότι είμαστε "γκουρμέ", τότε αποφασίζουμε πως πρέπει να σεβρίρουμε μόνο σούσι και φιλέτο στρουθοκάμηλου και να θεωρούμε οτιδήποτε άλλο "ψεκασμένο παραλήρημα".
Μα, αγαπητοί μου, η άδεια λέει "εστιατόριο": ανοίξτε λίγο τους ορίζοντές σας και βάλτε και τίποτα άλλο στο μενού σας για να μπορεί να έρθει κοντά και αυτός που δεν είναι τόσο φανατικός του μενού σας...
Και δεν μπορεί κάπιος να τρέφεται μόνο με κοκορέτσι ή μόνο με σούσι.
(νομίζω πως δε χρειάζεται να αποσυμβολίσω την "χασαποταβέρνα" και το "γκουρμέ")

Άλλο ένα πράγμα που 'χω να παρατηρήσω σχετικά.
Μια παροιμία λέει (περίπου) "όταν παντρεύσαι μια γυναίκα. παντρεύεσαι και το σόι της".
Έτσι, γίνεται και με τις ιδεολογίες.
Αν επιλέξουμε πως μας ταιριάζει μια από δαύτες, θεωρούμε μετά αυτονόητο πως πρέπει να ταιριάξουμε με κάποιο τρόπο και με όλο της το "σόι".
Νοοτροπίες "σώγαμπρου" δηλαδή.
Γιατί ρε παλληκάρια;
Παντρέψου τη γυναίκα και απ' το σόι της κράτα μόνο όσους γουστάρεις και σου ταιριάζουν.
Δεν είναι υποχρεωτικό να κάνεις το μαλάκα, επειδή την παντρεύτηκες.
Αυτήν παντρεύτηκες και όχι το σόι της.
(επίσης δε νομίζω πως χρειάζεται να εξηγήσω επί του θέματος ποια ειναι η "γυναίκα" και ποιο είναι το "σόι" της)

Άλλη μια παρατήρηση που 'χω να κάνω είναι η θεοποίηση της σταθερότητας των απόψεων.
Λες και είναι καλό να μένεις σταθερός σε όσα έλεγες πριν 5-10-20 χρόνια...
Μα, αγαπητοί μου, θυμάμαι ότι στη Φυσική στο σχολείο μας έλεγαν ότι όταν το αντικείμενο της παρατήρησης κινείται και ο παρατηρητής μένει ακίνητος, τότε στην ουσία κινείται και ο παρατηρητής σε σχέση με το σώμα.
Άρα, η ακινησία του παρατηρητή στην πραγματικότητα δεν είναι σταθερότητα αλλά είναι μια παθητική κίνηση.
Κι όταν τα πράγματα κινούνται προς την άλλη κατεύθυνση, τότε η ακινησία σου δε διατηρεί την ίδια οπτική γωνία (ίσα ίσα που τη μεταβάλλει), αλλά απλώς σε απομακρύνει απ' αυτά.
Δε διατηρείς πια την ίδια θέση στη συμμετρία της πραγματικότητας, αλλά ερημοποιείσαι και αντικοινωνικοποιείσαι.
Κι έτσι, όταν διαπιστώσουμε πως κάποιος λέει κάτι άλλο απ' αυτό που έλεγε παλιότερα, τότε τον κοιτάζουμε περίεργα, με καχυποψία έως και μίσος.
Βέβαια, αυτό συμβαίνει όταν αυτός ήταν "από δω" και ξαφνικά τον βρούμε σε κάποιο ζήτημα "απο κει". Διότι το αντίστροφο δε μας κάνει καθόλου κακή εντύπωση...
Το χειρότερο είναι πως δεν αναρωτιόμαστε γιατί εμείς δεν έχουμε αλλάξει πουθενά και για τίποτα.
Αυτό είναι που πρέπει να ψάξουμε, πριν βρίσουμε τον άλλον που μετακινείται καθώς μετακινείται κι ο κόσμος.


Έτσι λοιπόν, θεωρώ πως οι παραπάνω παραγοντες είναι κάποιοι απ' αυτούς που μας ωθούν να μαζευόμαστε κάθε φορά οι εκάστοτε "απο δω" και να βρίζουμε τους εκάστοτε "απο κει" (οι οποίοι εναλλάσσονται στους ρόλους με τους πρώτους) και στο τέλος της ημέρας να ψάχνουμε το λόγο που είμαστε όλοι σαν τσακωμένες θείτσες της αυλής που αύριο θα ξαναμαζευτούν και θα τα ξαναλένε και θα ξαναπλακωθούν με άλλη σύνθεση μεταξύ τους και θα θυμίσει η καθεμιά στην άλλη τα άπλυτα του παρελθόντος της.
Και η ζωή θα συνεχίζεται στη μικρή μας γειτονιά.
Ώσπου καμιά μέρα θα γυρίσει το μάτι κανενός και θα αρχίσουμε να χαρακωνόμαστε τσάμπα και βερεσέ.
Οι "απο δω" τους "από κει" και τούμπαλιν.

 

31 σχόλια:

  1. Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες που εναλλάσσουν τις θέσεις τους, δηλαδή!
    Έτσι ακριβώς όπως τα περιγράφεις είναι τα πράγματα σήμερα.
    Μένει τίποτε ακίνητο για να μην μείνουν οι απόψεις; "Τα πάντα ρει" δεν είπε ο Ηράκλειτος; Η ακινησία φέρνει τη μούχλα και το σάπισμα ή το κοπάνημα στον τοίχο ξανά και ξανά... διότι ο τοίχος θα βρεθεί μπροστά σου και θα πέσει επάνω σου, αν δεν κινηθείς. Όπως είχα πει κάποια στιγμή, είναι σαν τον τυφώνα, όπου κάθεσαι και τον περιμένεις χωρίς να κάνεις τίποτε. Ανάλογα με τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε παίρνουμε και τις αντίστοιχες θέσεις και μόνο έτσι εξελίσσονται τα πράγματα και βρίσκονται λύσεις.
    Οι ταμπέλες είναι η εύκολη λύση, όταν δεν θέλεις να κουραστείς. Το φορτίο τους δε είναι ασήκωτο, οπότε πώς να κινηθείς.
    Αυτό με την νύφη και το σόι ισχύει... χεχε! Σιγά μην τους βάλεις και όλους μες στο σπίτι ή στο κρεβάτι σου... Το ίδιο συμβαίνει και με του γαμπρού...

    Το επικίνδυνο είναι την μία μέρα να λες άλλα και την επομένη το ανάποδο... Το είδα και αυτό. Εκεί σηκώνεις τα χέρια ψηλά, για να μην ρίξεις καμιά μπούφλα...
    Τέτοιοι είμαστε δυστυχώς και άκρη δεν βγάζουμε.
    Τα μέσα βομβαρδίζουν από παντού με μπόλικη από προπαγάνδα, οπότε αν ήσουν ήδη φτερό στον άνεμο , πώς να μην επηρεάζεσαι κάθε τρεις και λίγο. Έχεις βρεθεί να έχεις πάει με όλους όπως στην Δυναστεία... χεχε!!! Μην απορείς, λοιπόν.
    Υπομονή κι ελπίζω να μην τα θαλασσώσουμε εντελώς, γιατί κατά αυτή τη διαδρομή πάμε!
    Ελπίζω να σε κάλυψα.

    υ.γ.
    Αν θες σβήσε το πρώτο σχόλιο, για να μην αρχίζει έτσι ο σχολιασμός. Το έκανα έτσι, για να το δεις μες στο τρέξιμό σου.

    Το "μαγαζί" σκουπίστηκε απ' ό,τι είδα. Βρήκες δυνάμεις και κέφι, λοιπόν.
    Ποιανού το βύσμα χρησιμοποίησες;
    Μου αρέσει που έβαλες τον Αρκά επάνω, είναι κι αυτός γ.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι. "Οι ταμπέλες είναι η εύκολη λύση".
      Γιατί να κάτσει κανείς να σκεφτεί τα πάντα εκ του μηδενός;
      Αφού μπορεί τόσο εύκολα να πάρει όλο το "πακέτο" έτοιμο από κάπου και να ξεμπερδεύει.

      Όσο για το συγύρισμα, όντως την παρακίνησή σου θυμήθηκα και είχες δίκιο.
      Τα έσβησα όλα και λέω να μην ξαναβάλω τίποτα.
      Καλύτερα είναι έτσι.
      Τα κείμενα και τα σχόλια αρκούν.

      Διαγραφή
  2. Το'πε και ο Μέγας Σακελλάριος πριν 60 χρόνια, αλλά εμείς το χαβά μας...
    - ΤΣΑΓΑΝΕΑΣ: Άνθρωποι, άνθρωποι. Αιμοχαρείς, αιμοδιψείς και αιμοβόροι. Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Όλοι άνθρωποι είμεθα. Όλοι αδέλφια είμαστε. Όλοι εξαρτήματα του σύμπαντος είμαστε.
    - ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ: Να μου ζήσεις άνθρωπέ μου! Επιτέλους κι ένας άνθρωπος να συννενοηθείς!
    - ΤΣΑΓΑΝΕΑΣ: Άνθρωποι, άνθρωποι...εγώ θα σας οδηγήσω!
    - ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ: Βρε και το ρωτάς; Τώρα που σε βρήκα, πάω εγώ με άλλον;

    Υ.Γ. Προσυπογράφω. Εσένα και τον ... Λογοθετίδη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι θυμασαι βρε Μαρια μας...!!
      Τσαγανεα...!!
      Λογοθετιδη...!!!

      Διαγραφή
    2. Αυτήν τη μεγαλειώδη ταινία (που έχω ξεκινήσει μια ανάρτηση αφιερωμένη σ' αυτήν, αλλά δεν την έχω τελειώσει) πρέπει να τη βλέπουμε κάθε βδομάδα για να 'ρχόμαστε στα ίσα μας.

      Τη σκηνή αυτή συμπληρώνει άριστα η επόμενη με τον Φωτόπουλο που μιλάει στο Λογοθετίδη για το προτσές και ξαναρωτάει ο Λογοθετίδης τον ψυχίατρο: "είσαι σίγουρος πως αυτός έναι ο πατριώτης και ο άλλος ο τρελός; Εμένα πιο λογικά μου τα 'λεγε ο άλλος"...

      Μέγας Σακελλάριος!
      Και σπουδαίοι και οι Τσαγανέας, Λογοθετίδης.

      Διαγραφή
  3. Μείζον το θέμα. Γι αυτό επιφυλάσσομαι να έρθω να το συζητήσουμε αργότερα, που θα έχω άνεση χρόνου. Τώρα μόλις γύρισε ο Καλός μου από ταξίδι και λέω να του επιτρέψω να με μονοπωλήσει, μην τυχόν και τελικά γίνουμε εμείς.... από δω και από κει.... :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα
      Κάτσε μη γίνει εμφύλιος εντός των τειχών και μετά δε σας σώζει τίποτα!
      Εμείς θα δείξουμε κατανόηση για την εκ μέρους σου μονωπώληση του ενδιαφέροντος προς στο πρόσωπό του...

      Διαγραφή
  4. Αυτή η ευκολία μας επίσης, σήμερα να είμαστε με τους από δω κι αύριο με τους από κει πως σου φαίνεται; Ή εκεί που διαφωνούμε με τους από κει, λένε κάτι που μας αρέσει/συμφέρει και πάμε πάλι με τους από κει! Παρανοϊκό εντελώς και χωρίς εξήγηση, ούτε καν με ψυχανάλυση... Καλό σ/κ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, ξέχασα. Ωραία αμπελοφιλοσοφία!

      Διαγραφή
    2. Έχει και την πλάκα του ότι τη μια μέρα καθόμαστε με τους μισούς και βρίζουμε τους άλλους μισούς και την άλλη μέρα καθόμαστε με τους άλλους μισούς και βρίζουμε τους άλλους μισούς...
      Είμαστε ωραίοι!
      Ο ψυχίατρος θα 'χει πολλή δουλειά μαζί μας...

      Διαγραφή
  5. Στο θεμα με τις..Προεπιλεγμενες Ταμπελες,συμφωνω απολυτως...!!!Στο θεμα με..Τη γυναικα και το..ΣΟΙ της...
    Βεβαιως και παντρευεσαι το σοι...!!!
    Τι;;
    Θα αφησω ΕΓΩ τις κορες μου να..Παντρευτονε..Χωρις να ΧΩΝΟΜΑΙ στο ανδρογυνο;;...!!!
    Θα κακοπερασουν οι..ΓΑΜΠΡΟΙ..Οπως κακοπερασα εγω...!!!
    [αστειευομαι]..
    Σημασι εχει να μην γινεσαι εμπαθης και κακος...!!!
    Με τη σταθεροτητα των αποψεων..Εχω παρει..ΔΙΑΖΥΓΙΟ...Και θεωρω ακριβως αυτο ενα ΕΛΑΤΤΩΜΑ..
    Στη σταθεροτητα κρυβονται..Η ελλειψη επιχειρηματων και η...
    Προβατιλα...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξεκινώ φυσικά απ' το φλέγον θέμα της γυναίκας και του σογιού.
      Ένας "παθών και μαθών" μου έχει πει τη σοφή κουβέντα: όταν παντρέυεσαι, να πιάνεις σπίτι που να μην μπορούν να έρχονται τα πεθερικά με τις παντόφλες.
      Και δεν ξέρω πώς τα καταφέρνουμε πάντα και η οικογένεια του άλλου ή της άλλης για κάποιο λόγο στραβώνει τη μούρη μόλις μας βλέπει.
      Το σόι ευθύνεται για τα μισά διαζύγια.

      Αλλά το άλλο το διαζύγιο (με τη σταθερότητα των απόψεων) που λες είναι το καλύτερο, το πιο λυτρωτικό.

      Διαγραφή
  6. Μισό να το ξεκαθαρίσουμε. Είσαι με τους από δω ή με τους από κει; Αν είσαι από δω, να ξέρω να πάω από κει. Κι αν από δω πας εκεί, εγώ πως θα ξέρω ποιο είναι το εδώ και ποιο είναι το εκεί; Με μπερδεύεις...

    Συμπέρασμα: Οι παρωπίδες βλάπτουν σοβαρά την κριτική σκέψη και τον διάλογο.
    Εύστοχες σκέψεις και εύστοχοι παραλληλισμοί (μόνο μην πας από κει, θα σφαχτούμε!). Άσε που είχαμε έναν μπούσουλα τόσο καιρό, ήρθε η "πρώτη φορά αριστερά", τον χάσαμε κι αυτόν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το "από κει" είναι πάντα το απέναντι από το "από δω".
      Το ποιο είναι αυτό λίγη σημασία έχει κάθε φορά.
      Μέχρι πρόσφατα ήμασταν οι περισσότεροι "Απο δω" ενωμένοι ενάντια στους "απο κει".
      Εδώ και τρεις μήνες δεν ξέρουμε αν πρέπει να είμαστε "από κει" σε σχέση με τις καθεστωτικές δυνάμεις ή σε σχέση με την αριστερή κυβέρνηση...

      Διαγραφή
  7. Κάθε στιγμή που περνάει, αλλάζει μορφή η κλεψύδρα του χρόνου. Το Τώρα δεν θα είναι ποτέ ίδιο με το Πριν. Ποτέ;... Χμμ. Εκτός κι αν ίσως κάποιος αναποδογυρίσει την κλεψύδρα· κι όλοι οι "από δω" κόκκοι, βρεθούν πάλι "από κει"...
    (Αυτό το ύφος του ποιητή Φανφάρα, μου έμεινε από την κατάληψη στης Αριστέας)
    Σοβαρά τώρα, όπως παλιότερα σου είχα ξαναγράψει, θεωρώ άκρως επικίνδυνο το κάθε λογής " καπέλωμα", που αυτομάτως μας τοποθετεί "από δω" ή "από κει". Για να βρεις την αλήθεια, πρέπει συνήθως να είσαι κι από δω κι από κει. Κάποιοι, αυτό το λένε ενσυναίσθηση.
    Στέλνω τα φιλιά μου... κι από δω κι από κει! :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΥΓ Καλή η Εαρινή ανακαίνιση στο blog

      Διαγραφή
    2. Αυτό παλεύω κάθε φορά που προκύπτει ένα θέμα.
      Προσπαθώ να το προσεγγίζω κι απ' τις δυο πλευρές.
      Ένα δίκιο υπάρχει σε όλες τις πλευρές πάντα.
      Το θέμα είναι να βρεις την ισορροπία ανάμεσα σ' αυτά

      Διαγραφή
    3. Η ισορροπία , (όπως και το μέτρο) σε όλους τους τομείς είναι ένα μεγάλο, δύσκολο ζητούμενο. Γιατί ακόμα και αυτά...χρειάζονται μέτρο.
      (Μπάι δε γουέι, μου έλειψες προχθές, που το έπαιζα πάλι καταληψίας στην Αριστέα. Η γνώμη σου είναι από αυτές που υπολογίζω.Ιδίως όταν είναι αυστηρή!)

      Διαγραφή
    4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    5. Ε βέβαια! Και το μέτρο έχει το... μέτρο του!

      Ναι, έχεις δίκιο πως δεν πέρασα.
      Ξέρεις, αυτόν τον καιρό έχω μπλέξει με αρκετή δουλειά και είτε δεν προλαβαίνω είτε δεν έχω την όρεξη να μπω στα στέκια εδώ μέσα, να διαβάσω, να σχολιάσω, να γράψω και δικά μου κείμενα κλπ.
      Νομίζω, πάντως, πως το ξέρεις πως μου άρεσε η συμμετοχή σου - γι' αυτό άλλωστε και την ξεχώρισα.
      Είχε περιεχόμενο βαθύ και ύφος σπαρακτικό. Μου 'μεινε στο μυαλό.
      Και ο τίτλος μένει στο μυαλό...

      Μπορώ να πω ότι απ' όλες τις συμμετοχές ήταν αυτή που ακόμη θυμάμαι περισσότερο.

      ΥΓ.: Πάω να ξεκουραστώ, γιατί απόψε το παράκανα...

      Διαγραφή
  8. Εγώ είμαι εκνευριστικά σταθερή σε πολλά!
    (εκείνο το σαλόνι παραπονιέται για μια τόση δα αλλαγούλα, τίποτα εγώ!)
    Αλλά ξέρω ότι αλλάζω. Και χαιρετώ τις αλλαγές χωρίς να ντρέπομαι, να τρομάζω, να αναρωτιέμαι!
    Η Αννούλα έδωσε μια καταπληκτική λεξούλα: ενσυναίσθηση ! Από μόνη της χρειάζεται μία ανάρτηση !

    Καλημέρα αρχηγέ!
    Από κει έσκασαν οι Ιστορίες της νύχτας (κατά τις Ιστορίες του Καφενέ).
    Θα βάλεις την πένα σου κάτω να δώσεις την πιο...αισθησιακή ιστορία ή θα το βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα; αχαχαχα( το ότι το έχουμε να γράψουμε αισθησιακά ένας από τους δυο μας το θεωρώ δεδομένο! αχαχαχαχαχα)

    Καλημέρα με χαρά! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ αλλάζω χαρακτήρα κάθε χρόνο.
      Σαλόνι ποτέ!

      Αισθησιακές ιστορίες;;;;
      Τσόντα δηλαδή;
      Ουουουου έεεεχω να γράψω!!!
      Αχ βρε Αριστέα! Πού μας παρασέρνεις κάθε φορά!
      Μην ανησυχείς- θα φτιάξω μια αισθησιακή ιστορία, που θα κάνει τους πάγους να λιώσουν...

      Διαγραφή
  9. Μην στενοχωριέστε. Τελικά υπάρχουν και χειρότερα σε άλλους λαούς.
    Άργησα, αλλά το κατάλαβα. Έπρεπε να ξενιτευτούν οι κόρες μου, για να δω πόσο ανόητοι είναι οι άνθρωποι σε όλη τη γη. Αν δεν ήταν, άλλωστε, δεν θα κινδύνευε η Γη με εξαφάνιση.
    Η νέα διακόσμηση πολύ καλύτερη.
    Καλή σας εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η βλακεία είναι διεθνής.
      Πιο διεθνής κι απ' τον ΟΗΕ.
      Ό,τι σημαιάκι και να της βάλεις, μέσα παραμένει πάντα η ίδια!

      Διαγραφή
  10. Χριστός Ανέστη!
    Για πολλοστή φορά, η καλή πρόθεση στον τίτλο δεν επιβεβαιώνεται στο κείμενο. Η εξήγησή μου είναι: η πρόθεση βρίσκεται στο ασυνείδητο, ενώ στο συνειδητό κυριαρχεί το "ας κουνηθεί ο απέναντι, ας μου δείξει το δρόμο, που όμως πρέπει να είναι στα μέτρα που έχω χαράξει".
    Ταμπέλες; Πιο χαρακτηριστικές από το "δεξιός" και "αριστερός" δεν υπάρχουν επί έναν αιώνα. Τα "κόμματα" είναι κομμάτια που έτσι σχεδιάστηκαν, να κομματιάζουν χωρίς λόγο την κοινωνία και να την απασχολούν. Είναι το τελικό σχέδιο, πιο πριν υπήρχαν διχασμοί κάθε είδους που οφείλονται μόνον σε μια δύναμη. Σ' αυτήν που δια-βάλλει.
    Κουβέντα να γίνεται; Σε ξεκαθαρισμένα πράγματα; Συ ο ίδιος επέμενες ότι στην πολιτική σου χασαποταβέρνα τα θεολογικά πιάτα δεν έχουν θέση.
    Δεν πειράζει, είπαμε, θέλουν πολύ χρόνο και κόπο αυτά τα πράγματα, πάνω απ' όλα θέλουν ξεκάθαρη βούληση.

    Και μια σημείωση: Είναι αδύνατο ΕΝΑΣ να παντρευτεί γυναίκα (εκτός κι αν πάει στον Καμίνη ή στον Μπουτάρη). Ένας μπορεί μόνον να νυμφευθεί γυναίκα, ενώ η γυναίκα μπορεί μόνο να παντρευτεί άνδρα. Ακόμα κι αυτή η παραμέληση των εννοιών δείχνει πόσο φυσιολογικό έχει φτάσει να θεωρείται το παράλογο και πώς κρίνουμε τα καθημερινά βάσει της κάθε μπούρδας που μετέδωσε το σχολείο, το κόμμα ή η τηλεόραση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν μιλάμε για πολιτικά θέματα, οι Βελζεβούληδες δεν έχουν δουλειά.
      Άμα είναι να τρομάξουμε κάνα παιδάκι, για να κοιμηθεί, πάει κι έρχεται.
      Αλλά όχι και στα σοβαρά.

      Όσο για την εξυπνάδα στο τέλος, μη μου κάνεις υποδείξεις για τα ελληνικά μου, γιατί εκτίθεσαι.
      Στα νέα ελληνικά η λέξη "παντρεύομαι" αφορά και στα δύο φύλα.
      Αν θες να μιλάμε... "σωστά" ελληνικά, η γυναίκα δεν "παντρεύεται", αλλά "υπανδρεύεται" (δηλαδή θέτει εαυτήν υπό του ανδρός).
      Η λέξη "παντρεύομαι", δε σημαίνει τίποτα που να μαρτυρά φύλο.
      Αυτά. Για να μη μου λες εμένα εξυπνάδες σχετικά με τη γλώσσα.
      Μπούμεραγκ γυρίζει σε όποιον το επιχειρεί.

      Διαγραφή
  11. Μα πόσο δίκιο έχεις τελικά...
    Επανέρχομαι με φρέσκο παράδειγμα μέσα από την καθημερινότητα κι εκεί το πράγμα ακόμα πιο ανησυχητικό, επειδή νομίζω ότι η πολιτική κατάσταση της χώρας έχει επηρεάσει και την καθημερινή ζωή μας σε άλλα επίπεδα.
    Πριν τις διακοπές του Πάσχα στην εργασία μου οι συνάδελφοι είχαν χωριστεί για ένα ζήτημα σχολικό στους από εδώ που ήταν έτοιμοι να "σφάξουν" τους από εκεί. Μετά το Πάσχα κάποιοι από εδώ πήγαν στους από εκεί...
    Το αστείο είναι ότι φορέσανε οι από εδώ που πήγαν στους από εκεί φόρεσαν την ταμπέλα σε όσους έμειναν από εδώ και παράλληλα έκαναν σαν να μην τους γνωρίζουν ή μάλλον τελικά δεν θέλουν να τους μάθουν... Τόσο εύκολα, τόσα απλά, γιατί δεν τους βολεύει, κρύβοντας πίσω από όλο αυτό προσωπικό τους όφελος και κάποια κόμπλεξ. Φορτώνοντας και το "σόι" στην πλάτη των από εδώ... εμ τον παντρεύτηκαν ολόκληρο θέλουν δε θέλουν.
    Είδες όλο το πακέτο σε ένα καθημερινό πρόβλημα, μίσος στα μάτια και Τον ξανασταυρώσαμε... πού ν' αναστηθεί...
    Λες να φταίει το αρνί;;;

    Φαντάζομαι ότι θα έχεις δει κι εσύ παρόμοιες καταστάσεις να δημιουργούνται με μεγάλη ένταση και με παρόμοιο τρόπο πέρα από τα πολιτικά και σε άλλα ζητήματα γύρω μας, στις παρέες, στην εργασία ή αλλού. Δεν πιστεύω ότι είναι δική μου αίσθηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγνώμη για τα λάθη και τις επαναλήψεις... κάτι έχω πάθει τελικά δεν εξηγείται!

      Διαγραφή
    2. Αυτά συμβαίνουν παντού περίπου με τον ίδιο τρόπο.
      Όλοι, αν τους ρωτήσεις, θα 'χουν παρόμοιες εμπειρίες από το εργασιακό, οικογενειακό η φιλικό τους περιβάλλον.
      Μην ανησυχείς λοιπόν

      Διαγραφή
  12. Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το διαδίκτυο και να ανταλλάσσω απόψεις, είναι αλήθεια πως είχα πολλά σιγουράκια. Μικρότερος γαρ, περισσότερο ενθουσιώδης.

    Στο δρόμο συνάντησα πολύ έξυπνους ανθρώπους όπως και μεγάλους μαλάκες. Απέκτησα, έχω την εντύπωση, την ικανότητα να κάνω σχετικά γρήγορα την διάγνωση και με τους δεύτερους να μην ασχολούμαι. Ο μαλάκας δεν μπορεί να καλυφθεί παρά σε 1-2 αναρτήσεις. Μετά ξεβρακώνεται πανηγυρικά.

    Συνομιλώ, έμαθα να ακούω, κατάλαβα πως οι ταμπέλες είναι η εύκολη λύση, το καταφύγιο του φασίστα. Στο διαδίκτυο και ειδικά στο blogging είναι πολύ εύκολο να περιθωριοποιηθείς και να δεχτείς bullying από τον κάθε ψυχάκια. Βρωμάει ο τόπος από δαύτους.

    Έχω την εντύπωση (αυτό τουλάχιστον ισχύει από τη δική μου μεριά), ότι συνομιλούμε εδώ μέσα και αλλού κάνοντας απλά το κέφι μας. Προσπαθούμε να γίνεται ένας γόνιμος διάλογος χωρίς εξυπνακισμούς, προσβλέπουμε στην αυτοβελτίωση. Θεωρώ επικίνδυνα ηλίθιο όποιον νομίζει ότι κρατάει την απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλήθεια, όποιον πηγαινοέρχεται για να αμολάει τις εγκεφαλικές του και χωρίς ουσία πορδές.

    Θα είμαι εδώ για να τα λέμε. Όχι για να συμφωνούμε, όχι για να διαφωνούμε. Οι παρέες φτιάχνονται όχι από συμφωνούντες αλλά από ανήσυχους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά τα 5 χρόνια νομίζω πως όλοι γίναμε (ή έπρεπε να γίνουμε) σοφότεροι.
      Υποχρεωθήκαμε σε βίαιη πολιτική ωρίμανση, γιατί δε γινόταν αλλιώς.
      Όχι όλοι.- τα ζώα δεν ωρίμασαν αλλά οδηγήθηκαν στο φασισμό.
      Οι υπόλοιποι στύβουμε το μυαλό μας και ψάχνουμε να βρούμε μια λύση σ' αυτήν την κατάρα.
      Έτσι πολλές φορές οι ίδιοι άνθρωποι εκφράζουμε απόψεις οι οποίες είναι αλληλοαναιρούμενες και σίγουρα πολυ΄διαφορετικές από τις απόψεις που εκφράζαμε προ πενταετίας.
      Μέσα σε 5 χρόνια εχουμε ζήσει (Από κοινωνικο-πολιτική πλευρά) όσα ζουν άλλοι λαοί σε 50 χρόνια.
      Έχω ωριμάσει πολύ μέσα σ' αυτά τα χρόνια και βλέπω πλέον με τελείως διφορετική αμτιά τα πράγματα, τα πρόσωπα, τις καταστάσεις.
      Και χαίρομαι που βλέπω πως το ίδιο συμβαίνει και με τους περισσότερους και εδώ μέσα και εκεί έξω.
      Γιατί το 2010-11, όταν ήμασταν υπό την επήρεια του σοκ, ξεφύγαμε όλοι νομίζω προς μονοπάτια που στην πραγματικότητα δεν επιθυμούσαμε, αλλά εξαναγκαστήκαμε από το θυμικό μας.
      Αλλά τελοσπάντων, ανθρώπινα είναι αυτά, περάσαμε την πολιτική μας εφηβεία κάπως βίαια, περάσαμε και την πολιτική πρώτη νεότητά μας και τώρα βλέπουμε καλά και πίσω και εδώ και μπροστά.
      Ηλίθιοι, βέβαια, πάντα και παντού θα υπάρχουν.
      Δεν μπορούμε/ δε δικαιούμαστε να καθορίζουμε τα λεγόμενά μας βάσει της αντίδρασης των ηλιθίων.
      Ούτε βέβαια των πάσης φύσεως κομπλεξικών και τρολ.

      Πιστεύω, πάντως, πως δεν είναι δυνατόν να δεχτεί κάποιος εξ ημών διαδικτυακό... bullying, διότι θύμα γίνεσαι αν υποκύψεις στο φόβο του.
      Ούτε εγώ ούτε εσύ ούτε κανείς -νομίζω- από την εδώ παρέα είναι ευάλωτος σε τέτοιου είδους καταστάσεις.
      Είναι αυτό που λένε: για να σε καβαλήσουν, πρέπει πρώτα να σκύψεις.
      Άρα δεν ανησυχούμε εμείς.
      Στην περίπτωσή μας, οι επίδοξοι... "μπούληδες" εξευτελίζονται.

      Διαγραφή