Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

"Με εκλογές δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα" (...και άλλες μαλακίες!)

 

Ένα από τα πιο ανόητα κλισέ των τελευταίων χρόνων είναι το γνωστό "αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι, θα ήταν παράνομες".
Ένα αναρχικό τσιτάτο λοιπόν, με μια κάποια στοχαστική αξία για φοιτητές, έχει γίνει πανελλαδικό κλισέ όλων όσοι θέλουν με τον τρόπο τους να δικαιολογήσουν την πολιτική τους απάθεια (ή την παράλογη τακτική των "ίσων αποστάσεων") μπροστά στις εκλογές.
Εξάλλου, για να αντιστρέψουμε τον παραλογισμό, όπως διάβασα κάπου: "αν η αποχή άλλαζε κάτι, θα ήταν παράνομη!"


Τελοσπάντων, ας επανέλθουμε στην άποψη ότι οι εκλογές δεν μπορούν να αλλάξουν κάτι.
Αυτό το κλισέ είναι τελείως ΛΑΘΟΣ.
Ιστορικά αποδεδειγμένο λάθος.
Η ιστορία (πιο μακρινή αλλά και σύγχρονη) με χίλια στόματα αποδεικνύει πως: ΝΑΙ, οι εκλογές αλλάζουν "κάτι".
Και συγκεκριμένα: τη ζωή μας!

Θα σας αναφέρω πέντε παραδείγματα ριζικής πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα του τελευταίου αιώνα και είμαι βέβαιος πως, διαβάζοντάς τα, δε θα μείνει κανείς να επιμένει πως "οι εκλογές δεν αλλάζουν τη ζωή μας".

Σημειώνω προκαταβολικά πως δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούμε με τα πεπραγμένα των παρακάτω πολιτικών, διότι εδώ εξετάζουμε το αν και κατά πόσο άλλαξαν πραγματικά τη ζωή των Ελλήνων.
Επίσης, να προσθέσω πως δε θα αναφερθώ φυσικά -για λόγους συντομίας- στο σύνολο του έργου τους, αλλά σε κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία της πολιτικής τους, που καθιστούν φανερή τη διαφορά που είδε στη ζωή του ο Έλληνας από την εκλογή του ενός ή του άλλου.

Παράδειγμα 1ο: Ελευθέριος Βενιζέλος.
 
Αναλαμβάνει την πρωθυπουργία το 1910, με όχημα το "Κίνημα στο Γουδί" που είχε προηγηθεί ένα χρόνο νωρίτερα.
Το Σύνταγμα του 1911 αποτελεί τομή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία και άλλαξε άρδην τη ζωή των Ελλήνων έκτοτε.
Μετρήστε πόσα άλλαξαν, χάρη στην εκλογή του στην πρωθυπουργία:
  • θεσπίστηκε το 8ωρο
  • η κυριακάτικη αργία
  • η αποζημίωση για τα εργατικά ατυχήματα
  • συλλογικές συμβάσεις εργασίας
  • νομοθετήθηκε η απαλλοτρίωση των τσιφλικιών για να αποδοθούν στους ακτήμονες γεωργούς
  • μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων (μέχρι τότε, σε κάθε εκλογές μπαινόβγαινε η εκλογική πελατεία των κυβερνητικών κομμάτων, προκαλώντας συνεχές χάος, με το ρουσφέτι να πηγαίνει σύννεφο)

Παράδειγμα 2ο: Αλέξανδρος Παπαναστασίου
 
Αριστερός πολιτικός που συνέβαλε σημαντικά με τις ριζοσπαστικές θέσεις της πολιτικής του ομάδας ("Κοινωνιολόγοι") στις μεταρρυθμίσεις του Συντάγματος του '11 και ανέλαβε την πρωθυπουργία το 1924, στον απόηχο της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Στους μόλις 3 μήνες της πρωθυπουργίας του πρόλαβε τα εξής:
  • Κήρυξη της μοναρχίας ως έκπτωτης (δηλαδή διαολόστειλε τους Γλίξμπουργκ)
  • Ίδρυση του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης
  • Αναγνώριση της δημοτικής γλώσσας

Παράδειγμα 3ο: Ανδρέας Παπανδρέου
 
Ίσως η πιο αμφιλεγόμενη πολιτική προσωπικότητα του 20ού αιώνα στη χώρα μας με ορκισμένους φίλους και εχθρούς. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αποτέλεσε τον εκπρόσωπο των κοινωνικών τάξεων που ήταν σχεδόν 50 χρόνια στο περιθώριο, τουλάχιστον από το πραξικόπημα του Μεταξά (1936) ως το 1981.
Αλλά εδώ, όπως είπαμε, δεν κρίνουμε αν και κατά πόσο ήταν σωστή η πολιτική του καθενός, αλλά το εάν και κατά πόσο άλλαξε τη ζωή των Ελλήνων η κάθε εκλογή.
Στα χρόνια που κυβέρνησε και ιδιαίτερα στη "χρυσή τετραετία 1981-85" έγιναν τα εξής:
  • Κρατικοποιήθηκαν επιχειρήσεις που ανήκαν σε πολύ ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες: η ΛΑΡΚΟ και η ΠΥΡΚΑΛ, τα τσιμέντα ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, η Ελληνική Χαλυβουργία, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά της οικογένειας Νιάρχου, η Πειραϊκή-Πατραϊκή (βιομηχανία) και η πολυεθνική ΕΣΣΟ-Πάππας.
  • Κατακόρυφη αύξηση μισθών των χαμηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων και συνακόλουθη αύξηση των μισθών των ιδιωτικών υπαλλήλων.
  • αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και πολτοποίηση των "φακέλων" πολιτικών φρονημάτων που εξαιτίας τους καταδικάζονταν σε παραμονή στο κοινωνικό και εργασιακό περιθώριο οι μισοί Έλληνες.
  • Ίδρυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας- ιατρική περίθαλψη σε πολλές απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.
  • Θέσπιση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων

Παράδειγμα 4ο: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
 
Ένας πολιτικός που αποδείχτηκε τόσο έξυπνος, ώστε να κατηγορείται από τους πολιτικούς του αντιπάλους για προδοσία κατά τη διάρκεια της Κατοχής και για την Αποστασία του '65 που οδήγησε στη Χούντα, και τελικά να καταφέρει να γίνει πρωθυπουργός με σχεδόν... 50%!
Η ψήφος στο Μητσοτάκη το 1990, έφερε:
  • προώθηση "διαρθρωτικών αλλαγών" με σκοπό τη μείωση του δημόσιου τομέα
  • εφαρμογή προγράμματος απορρύθμισης της οικονομίας από διοικητικούς περιορισμούς και κυβερνητικές παρεμβάσεις (δηλ. ρυθμίσεις προς την "ελεύθερη αγορά")
  • απελευθέρωση του ωραρίου και της κίνησης κεφαλαίων
  • υπογράφηκε η σύμβαση για το αθηναϊκό μετρό και για την κινητή τηλεφωνία
  • πολιτικές διώξεις δημοσίων υπαλληλων
  • απόφαση για μετοχοποίηση του ΟΤΕ
  • ιδιωτικοποίηση της κρατικής τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ – Ηρακλής
  • ιδιωτικοποίηση αστικών συγκοινωνιών


5ο παράδειγμα: Αντώνης Σαμαράς
 
Εδώ δε χρειάζεται εισαγωγή.
Η ανάδειξη του Σαμαρά στην πρωθυπουργία τον Ιούνιο του 2012 έφερε:
  • Κατάργηση της καθολικότητας της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας
  • Κατάργηση των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, όπως και των επιδομάτων αδείας για τους δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους
  • Μείωση χρόνου προειδοποίησης για απολύσεις σε 4 αντί 6 μήνες
  • Περικοπές στα ειδικά μισθολόγια
  • Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 2 έτη 
  • Άρση της απαγόρευσης πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας
  • Μείωση στις συντάξεις από 5 έως και 15%, από τα 1.000 ευρώ και άνω
  • Μειώσεις στο εφάπαξ έως 83% 
  • Εφαρμογή διαθεσιμότητας ενός έτους, με μειωμένο μισθό σε μόνιμους υπαλλήλους του δημοσίου, οι θέσεις των οποίων καταργούνται.
  • Κατάργηση των πολυάριθμων οικογενειακών επιδομάτων και αντικατάστασής τους από το ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων.
  • Αύξηση φόρου στο υγραέριο κίνησης κατά 23 λεπτά.
  • Αντίτιμο 25 ευρώ για εισαγωγή σε νοσοκομείο
  • Αιφνιδιαστικό κλείσιμο της ΕΡΤ και άνοιγμα της ΝΕΡΙΤ με έξαρση της ευνοιοκρατίας
  • "Ναυάγιο" της εξεταστικής για τα σκανδαλώδη υποβρύχια και για τις λίστες φοροδιαφυγής
  • Στο ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση το Ελληνικό, το ΣΕΦ, πολλά αεροδρόμια και λιμάνια της χώρας
  • Πρωτοφανής στα μεταπολιτευτικά χρόνια καταστολή κάθε εκδήλωσης αντίδρασης στα κυβερνητικά μέτρα
  • 4 επιστρατεύσεις επαγγελματικών κλάδων μέσα σε 1 χρόνο
  • (και άλλα πολλά)

...Και μετά από όλα αυτά, συνεχίζει κανείς να ισχυρίζεται πως "με τις εκλογές δεν αλλάζει τίποτα";
Η πραγματικότητα αποδεικνύει πως το τσιτάτο "αν οι εκλογές άλλαζαν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες" είναι πέρα για πέρα εκτός πραγματικότητας.
Και το θεωρώ δεύτερο πιο αντιπαθές -και παράλογο- κλισέ μετά το γνωστό του Κοέλιο "αν θες κάτι πολύ, τότε όλο το Σύμπαν συνωμοτεί για να το καταφέρεις."

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της απάθειας και της πολιτικής των "ίσων αποστάσεων".
Δυστυχώς σήμερα στο Δημαρχείο του Βόλου δεν κατοικοεδρεύει η Αποχή, αλλά ο Μπέος...



Επικρατεί ανορθολογισμός.
Δεν μπορεί να λέγεται από λογικούς ανθρώπους πως δεν αλλάζουν τίποτα οι εκλογές και πως είναι "δώρον άδωρον", αφού, όπως δείξαμε και παραπάνω, ό,τι θετικό ή αρνητικό, ό,τι συμφέρον ή ζημιογόνο μέτρο λαμβάνεται, είναι μετά από εκλογές και ανάλογα με την κυβέρνηση που προέκυπτε κάθε φορά λαμβάνονται άλλου είδους μέτρα, με άλλες στοχεύσεις, άλλη λογική και άλλες κοινωνικές ομάδες που ωφελούνται ή πλήττονται κάθε φορά.

Το κεφάλαιο έχει πάντα τις ίδιες στοχεύσεις (περικοπή λαϊκών κατακτήσεων) και οι εργαζόμενες μάζες τις δικές τους στοχεύσεις (δικαίωση λαϊκών αιτημάτων).
Βλέπουμε όμως ότι, ανάλογα με την κυβέρνηση και την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα, άλλες φορές αυξάνονται και άλλες φορές περικόπτονται τα δικαιώματα των εργαζόμενων μαζών.
Αφού η στάση του κεφαλαίου και των εργαζομένων είναι σταθερές, επομένως ο παράγοντας που μεταβάλλει τα πράγματα κάθε φορά προς τη μία ή την άλλη πλευρά είναι η εκάστοτε κυβέρνηση.
Απλή λογική.
Η λογική, άλλωστε, είναι πάντοτε απλή.


Βέβαια, πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι σημαίνων παράγοντας στη διαμόρφωση της εκάστοτε πολιτικής είναι ο λαός.
Η ενεργή του παρουσία, η δυναμικότητά του και οι κινητοποιήσεις του.
Με αυτά ο λαός πιέζει είτε τις φίλιες είτε τις αντίπαλες κυβερνητικές παρατάξεις να υιοθετήσουν ένα φιλολαϊκό μέτρο ή να απορρίψουν ένα αντιλαϊκό μέτρο.
Σε καθε περίπτωση, όμως, για να πραγματοποιηθούν τα ζητούμενα των πολιτών, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ανάληψη κυβερνητικών καθηκόντων από φίλιες παρατάξεις.
Γιατί τα ζητούμενα των πολιτών αναδεικνύονται με διαδηλώσεις, αλλά λύνονται με νόμους στη Βουλή.
Και τους νόμους τους ψηφίζει η Κυβέρνηση.

Με πρωθυπουργό π.χ. Σαμαρά, ακόμη και 2 εκατομμύρια κόσμος να κατέβει στους δρόμους (που μακάρι να κατέβαινε- έτσι για το γαμώτο), αυτός δεν πρόκειται να κάνει πίσω στη βασική του πολιτική στρατηγική (ελαστικοποίηση σχέσεων εργασίας, απελευθέρωση απολύσεων, μειώσεις μισθών, ιδιωτικοποιήσεις, εκποίηση δημοσίου πλούτου κλπ.)
Επομένως, για να αναστραφεί η πολιτική απαιτείται αφενός η ενεργοποίηση των πολιτών που διεκδικούν και αφετέρου η άνοδος στην εξουσία αυτών που θα μπορούν να ικανοποιήσουν τέτοιου είδους αιτήματα.

 

Αν δεν υπήρχε το "Κίνημα στο Γουδί", μάλλον δε θα υπήρχε Βενιζέλος ή έστω δε θα ήταν έτσι όπως τον μάθαμε.
Αλλά αν δεν υπήρχε Βενιζέλος, τότε και το "Γουδί" δε θα είχε δει ποτέ τα αιτήματά του να πραγματοποιούνται.

Συμπέρασμα: οι πραγματικά σημαντικές αλλαγές στη ζωή μας απαιτούν και κινητοποιήσεις και κυβέρνηση. Και τα δυο μαζί.
Ούτε μόνο κινητοποιήσεις ούτε μόνο κυβέρνηση.

Μετά απ' όλα αυτά, σας παρακαλώ -όταν είμαι μπροστά τουλάχιστον- να μην ξαναναφέρετε αυτό το ανόητο κλισέ ότι τάχα "οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα".
Ούτε ότι τάχα "όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι".
Γιατί θα σας αραδιάζω κάθε φορά όλα τα παραπάνω, ώσπου να παραδεχτείτε ότι είναι ΑΝΟΗΤΟ!

53 σχόλια:

  1. Πολύ εύστοχο που στα καλά παραδείγματα κόλλησες στο τέλος και τα ακατανόμαστα της απερχόμενης κυβέρνησης! Γιατί βλέπω ότι έχουν πολύ αδύναμη μνήμη πολλοί και πολλές γύρω μας! Ψάχνω να δω ποια βιταμίνη τους λείπει να τους την προτείνω μπας και δουλέψει το μαραφέτι τους που το έχουν σε αχρηστία! ☺Αναδημοσιεύω με το link σου το κομμάτι που αφορά τα "καλά" του Σαμαρά! Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε :)))) (Στο φατσοβιβλίο )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κόλλησα και τα τελευταία, για να δείξω ότι στις εκλογές τα πράγματα μπορεί να αλλάζουν προς το καλύτερο ή ρπο το χειρότερο.
      Ποτέ δε μένουν ίδια.
      Ποτέ τίποτα δε μένει ίδιο.
      Ουτοπία δεν είναι να πιστεύεις ότι ο κόσμος αλλάζει.
      ουτοπία είναι να πιστεύεις ότι μένει ίδιος.

      Ρίχτου και στα φατσοβιβλία και στα τιτιβίσματα και όπου αλλού βρεις!
      Άντε, 6 μέρες μείνανε. Να τελειώνουμε, να πέσουν και να ασχοληθούμε και με τίποτ' άλλο...

      Διαγραφή
  2. Σωστότατος Αρχηγέ! Να προσθέσω και το άλλο κλισέ που όποτε το ακούω μου ανάβουν τα λαμπάκια και θέλω να δείρω αυτόν που έχω μπροστά μου(:P): "Όλοι τους (οι πολιτικοί) είναι ίδιοι!". Τσουβάλιασμα Κυβέρνησης-Αντιπολίτευσης, ΝΔ-ΚΚΕ(μ-λ), ΧΑ-ΣΥΡΙΖΑ, Σπυράκη-Κούνεβα! ΈΛΕΟΣ δηλαδή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το "οι 300 το' να", "οι 300 τ' άλλο" είναι από γελοίο έως αστήριχτο και επικίνδυνο.
      Πώς ορισμένοι αποδέχονται τη λογική ότι ευθύνεται εξίσου αυτός που κυβερνά κι αυτός που δεν κυβερνά... αυτό εμένα με ξεπερνά!
      Το δίδυμο Σπυράκη-Κούνεβα είναι χαρακτηριστικό του αν είναι ίδιοι ή όχι όλοι οι πολιτικοί.

      Διαγραφή
  3. Διασπείρεται έντεχνα (βλ. πούστικα) αυτή η σαχλαμάρα και αναπαράγεται άκριτα από τους περισσότερους. Ίσως για τους ολιγάρχες, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές να ισχύει. Και πολλή πλάκα θα σπάνε με το πόπολο όταν το ακούνε να μηρυκάζει αυτό που τους ίδιους τους βολεύει.
    Οι μοναδικές «κυβερνήσεις» που δεν ήρθαν με εκλογές ήταν της χούντας. Αυτή θέλουν πάλι οι ηλίθιοι που αναπαράγουν αυτή την πίπα;
    Αυτές τις ώρες «παίζει» στο κουτί για την σπείρα των εκβιαστών των φυλακών: Βλαστός, Σκαφτούρος, Τσοχατζόπουλος, όλα τα καλά παιδιά. Αφού λοιπόν και μέσα στις φυλακές μυαλό δεν βάζουν, τότε να τις καταργήσουμε. Ωραία ιδέα ρε!
    Όσοι δεν θέλουν εκλογές ας καθίσουν να σκεφτούν ποιους συμφέρει να μη ξαναγίνουν ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, φαντάζομαι το τί γέλια θα κάνουν στον καφέ τους οι τραπεζίτες όταν ακούνε πολίτες να αναμασάνε την προπαγάνδα τους...
      Όσο για τις συλλήψεις των τελευταίων ημερών, είναι βέβαιο πως ο Σαμαράς, προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία, θα συλλάβει και τον υπεύθυνο για το προπατορικό αμάρτημα.

      Διαγραφή
  4. Αντί σχολίου στο εύστοχο κείμενό σου που με καλύπτει πλήρως, αντιγράφω απ' τον τοίχο σου: "Δράσε ή σκάσε!"
    Ας βγάλουν επιτέλους το σκασμό όλοι όσοι δεν τολμούν να σηκώσουν την ευθύνη στις πλάτες τους. Από ρητορείες και κριτικές χορτάσαμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν ακούω γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια και μετά τους ίδιους να λένε "μην ασχολείσαι, δεν αλλάζει τίποτα", μου ΄ρχεται να βιαιοπραγήσω.
      Τους λέω πάντα "αφού πιστεύεις ότι δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα, τότε να ευχαριστείς την κυβέρνηση και να τη στηρίξεις, αφού έκανε ό,τι μπορούσε. Αν πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει τίποτα, τότε γκρίνιαξε και στη συνε΄χεια κάνε ό,τι χρειάζεται για να αλλάξει.

      Διαγραφή
  5. Το μυστικό είναι πρώτα απ' όλα στην κινητοποίηση των πολιτών, διότι αυτοί είναι που θα διεκδικήσουν την αλλαγή που θέλουν να είναι!!! Κανείς δεν θα τους την φέρει στο πιάτο... Αυτοί είναι που θα βγουν στον δρόμο και στην πορεία θα επιλέξουν τους εκπροσώπους τους! Η κυβέρνηση έπεται!
    Αποδείχθηκε φυσικά περίτρανα πια πως υπάρχουν απίστευτοι γελωτοποιοί και "Δαναοί"... Όσα έταξαν προεκλογικά οι τελευταίοι πρωθυπουργοί της Ελλάδας ουδέ μία σχέση έχουν με αυτά που έπραξαν!!!!!!!!!! Ποιοι φταίνε για την κατρακύλα; Οι πολίτες!!!! Καλά να πάθουμε!!!!
    Σχετικά με την εποχή των αρχών του προηγούμενου αιώνα που αναφέρεσαι η κατάσταση μεταβαλλόταν απίστευτα γρήγορα και ήταν μια πραγματικά ταραγμένη περίοδος (κάτι σαν αγώνας τένις), όμως οι πολίτες επαγρυπνούσαν, γιατί πεινούσαν!!!!
    Την εποχή του Παπανδρέου πάλι έβγαιναν από ένα βαθύ σκοτάδι και ο Ανδρέας ήταν ο σούπερ ήρωάς τους, οπότε κρεμάστηκαν επάνω του!!! Ο Δρακουμέλ ανέλαβε πανηγυρικά, όταν ο άλλος άρχισε να τους τα χαλάει... Πάντα μπαλάκι οι πολίτες!!!

    Το θέμα είναι ότι οι εκλογές είναι εμφανώς ένα ισχυρό όπλο στα χέρια των πολιτών και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι κάποια στιγμή θα φτάσουμε να μην το έχουμε!!! Στην σκέψη αυτή μόνο ασφυξία με πιάνει..., όμως στο πίσω μέρος του μυαλού μου πάντα υπάρχει και η μαριονέτα, που τις κινούν τα νήματα αυτοί που γνωρίζουν πολύ καλύτερα τι θέλουν και πώς θα το αποκτήσουν... (ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι τι εννοώ)! Πρόκειται για ανησυχία περισσότερο παρά για επιχείρημα ενάντια σ' αυτό που υποστηρίζεις εδώ! Είναι κάτι το οποίο δεν μου το καλύπτει αυτό σου το κείμενο και έχεις κάνει άριστη δουλειά για τον σκοπό που το έγραψες!!!

    υ.γ.
    Έλεγα μήπως με το δικό μου μπλογκ θα έγραφα λιγότερα, αλλά το βλέπω χλωμό...
    Τελικά το τραγούδι δεν άντεξα να μην το κάνω ανάρτηση!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσο οι πολίτες δε διεκδικούν, τόσο οι κυβερνήσεις δε βρίσκουν το λόγο να σπάνε το κεφάλι τους για το πώς θα βρουν τον τρόπο να υλοποιήσουν τις διεκδικήσεις.
      Γι' αυτό πρέπει οι πολίτες να βρίσκονται στις επάλξεις και να επαγρυπνούν, ώστε να πιέζεται η κυβέρνηση να μην παρεκκλίνει από τον προσανατολισμό της.

      Διαγραφή
  6. Αν οι εκλογές δεν άλλαζαν κάτι,δεν θα τις έβγαζαν παράνομες κατά καιρούς.
    Δικτατορία Μεταξά,χούντα συνταγματαρχών,ολοκληρωτικά καθεστώτα ''υπαρκτού'' κλπ.
    Οποιοι το λένε αυτό,πράγματι θέλουν να τις καταργήσουν κάποτε.
    Ανάμεσα σε αυτούς που ισχυρίζονται πως με εκλογές δεν αλλάζει κάτι γιατί θέλουν να τις καταργήσουν,είναι και το ΚΚΕ.
    Ο λόγος όμως που συμμετέχει σε εκλογές το ΚΚΕ,ο πολύς κόσμος το κατάλαβε τα τελευταία χρόνια που με την στάση που κράτησε στην οικονομική κρίση αποκαλύφθηκε η απάτη και υποκρισία του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αν οι εκλογές δεν άλλαζαν κάτι,δεν θα τις έβγαζαν παράνομες κατά καιρούς."
      Αυτό ακριβώς.
      Όταντ ο σύστημα βρίσκεται σε δύσκολη θέση,στριμωγμένο στα σκοινιά, τότε επιστρατεύει καιτ ο τελευταίο του χαρτί, με πραξικοπήματα και αναστολή των δημοκρατικών λειτουργιών.
      αι μόνο αυτή η πραγματικότητα αρκεί για να αναιρέσει την ανοησία του κλισέ πως οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα.

      Διαγραφή
  7. Θα συμφωνήσω κατ' αρχάς με τον Πέτρο. Πράγματι, βλέπουμε σιγά-σιγά τα τελευταία χρόνια μια προσπάθεια απαξίωσης του θεσμού των εκλογών, γεγονός που πηγάζει κυρίως από την διαφαινόμενη αχρηστότητα (αν υπάρχει αυτή η λέξη) της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτικών. Όμως, γνωρίζοντας και τη σχέση κυβερνήσεων-αγορών (χαρακτηριστικό παράδειγμα τα e-mails που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα μεταξύ τρόικας-κυβέρνησης και κανείς δεν μιλάει όλως περιέργως γι' αυτά), αρχίζω και πιστεύω πως είναι μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια ακριβώς για την απαξίωση των εκλογών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα memo της Citigroup που είχε δημοσιεύσει ο Μάικλ Μουρ στο must-see ντοκιμαντέρ του, το "Καπιταλισμός, μια ιστορία αγάπης". Σε αυτό το memo, η Citigroup κόμπαζε πως "πλέον δεν υπάρχει Δημοκρατία, η οποία μετετράπη σε πλουτοκρατία", αλλά θεωρούσε πως "η πιο ισχυρή και βραχυπρόθεσμη ΑΠΕΙΛΗ είναι οι κοινωνίες να απαιτήσουν μια δικαιότερη κατανομή του πλούτου", και πως "το γεγονός ότι στη Δημοκρατία οι πλούσιοι και οι φτωχοί έχουν την ίδια δύναμη ψήφου (ένα άτομο=μια ψήφος) αποτελεί ΠΡΟΒΛΗΜΑ". Άρα καταλαβαίνουμε πως η αποχή και το τσουβάλιασμα βολεύει πάρα πολύ τα υψηλά κεφάλια, γιατί στοχεύουν σε αυτό ακριβώς.

    Κατά τα άλλα, Μαζεστίξ ήσουν γι' ακόμη μια φορά ευστοχότατος, καθώς συμπτωματικά χτες το βράδυ αφ' ότου διάβασα το κείμενό σου είχα ακριβώς αυτή την κουβέντα για τη σημασία των εκλογών, και έφερα τα παραδείγματα που έθεσες, και πράγματι έπιασαν. Προσωπικά το συμπέρασμα που βγάζω είναι ότι πρώτον, ακόμη και σήμερα τα πράγματα εξελίσσονται αρκετά γρήγορα (γιατί ως αντεπειχήρημα ήταν ότι οι εξελίξεις και οι αλλαγές δεν έρχονται γρήγορα), κάτι το οποίο δεν ισχύει, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, γιατί αν κάνουμε μια ανασκόπηση καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά σήμερα απ' ότι πριν από μερικά χρόνια. Και δεύτερον, είναι αυτό που προσωπικά λέω εδώ και αρκετά χρόνια, και κινείται στο πλαίσιο της ευθυνοφοβίας που διέπει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, πως στην τελική εμείς φταίμε, που αυτοί φταίνε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που συνέβαλα με κάποιον τρόπο στη συζητησή σας!
      Η δύναμη της ψήφου είναι πολύ μεγάλη και ξέρουμε ότι έτσι κι αλλιώς σε κάθε κατάσταση, την τελευταία υπογραφή την ε΄χει η πολιτικη΄εξουσία.
      μπορεί λοιπόν αφενός η οικονομική εξουσία να έχειισιχυροποιηθεί σε σημείο πολύ επικίνδυνο, αλλά δεν παύει η πολιτική εξουσία να ε΄χει τη δύναμη (με συνέπειες βέβαια) να εξυπηρετήσει ή όχι την οικονομική εξουσία.
      Αν δεν η΄ταν έτσι άλλωστε, ποιος θα ήταν ο λόγος που η οικονομική εξουσία έχει τόση πρεμούρα για το ποιος κυβερνά;

      Διαγραφή
  8. Αγαπητέ φίλε Μαζιστίξ, το σύνθημα "αν οι εκλογές άλλαζαν κάτι θα ήταν παράνομες" δεν τελειώνει εκεί. Συνεχίζει όπως τουλάχιστον εγώ ξέρω. Οι εκλογές από μόνες τους, με τον λαό στους καναπέδες, δεν αλλάζουν τίποτε.
    Θυμίζω το κίνημα στο Γουδί που αναφέρεις καθώς και τις λαϊκές κινητοποιήσεις μετά την χούντα που έφεραν το ΠΑΣΟΚ. Τώρα αν θέλεις να κρίνουμε τα πεπραγμένα των Βενιζέλου και Παπανδρέου, πρέπει να γράφω πολλές-πολλές σελίδες.
    Διαφωνώ κάθετα με το νόημα του κειμένου.
    Νάσαι καλά κι ας γράφεις μερικές φορές αντιδραστικά κείμενα...
    Κλεισθένης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σύνθημα αυτό χρησιμοποιείται για να δείξει ότι οι εκλγοε΄ς δεν αλλάζουν τίποτα. Χωρίς το "μόνες τους".
      Όσοι το χρησιμοποιούν, έτσι το χρησιμοποιούν.
      Το "μόνες τους" ανήκει σοτν αντίλογο του συνθήματος.
      Ότι οι εκλογές αλλάζουν πολλά, αλλά όχι μόνες τους.
      Η συμμετοχή των πολιτών είναι απαραίτητη.
      Αλλά δεν ξέρω κανεναν άλλον τρόπο για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα, εκτός από το να αναλάβει ένα κόμμα την κυβέρνηση για να τα υλοποιήσει.

      Διαγραφή
  9. Όσο κι αν μοιάζει ακραίο -κι επειδή οι εκλογές προφανώς και αλλάζουν κάτι: κυβερνήσεις- ας έχουμε το νου μας και τα μάτια μας 14, ακόμα και για ψιλοχοντρονοθείες, που μπορεί να παίζονται την ημέρα των εκλογών, μέσα στα εκλογικά τμήματα. Από προσωπική πείρα μιλάω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την καταμέτρηση των ψήφων τη διενεργεί η Singular Logic, η οποία είναι ιδιωτική εταιρεία.
      Έτσι, δεν ξέρω σε ποιο βαθμό μπορεί να προφυλαχθεί απ' τη νοθεία η διαδικασία.
      Βέβαια, οι εκλογικοί αντιπρόσωποι ελέγχουν σε κάποιο βαθμό τη διαδικασία.
      Αλλά δεν ξέρω τί δυνατότητες μπορεί να υπάρχουν.

      Διαγραφή
  10. Το "τι Παπάγος, τι Πλαστήρας" άφησε ένα αναπάντητο ερώτημα για το ποια θα ήταν η εξέλιξη της χώρας με τις αλλαγές που τυχόν θα έφερνε η παράταξη Πλαστήρα. Βέβαια, με δεδομένο την πορεία της χώρας απ΄τον Παπάγο και μετά μπορούν να βγουν, και βγήκαν, κάποια συμπεράσματα, μόνο που δεν έγιναν μάθημα για κάποιους, που φαίνεται ό,τι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, μια και το είδαμε πολύ πρόσφατα με το, "καλύτερα ο Μπέος, παρά ο Συριζαίος". Όμως, το ίδιο δεν συμβαίνει και σήμερα; Με τη θεωρία των ίσων αποστάσεων, που μόνον ίσιες δεν είναι σ' αυτή τη χρονική συγκυρία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά τα "τι Παπάγος τι Πλαστήρας" ήταν ενδεχομένως -το τονίζω το ενδεχομένως- που παρέτειναν την απόλυτη κυριαρχία της μετεμφυλιακής δεξιάς και επομένως και των ξερονησιών.

      Οι "ίσες αποστάσεις" θυμίζουν την "ουδετερότητα" του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' κατά τον Α' Παγκ.Πόλεμο.
      Επειδή δεν μπορούσε να στηρίξει (αν και το ήθελε πολύ) το συνασπισμό της Γερμανίας και απ' την άλλη ήθελε να αντιταχθεί στο συνασπισμό της Αντάντ, και με δεδομένη την φιλο-Ανταντική πολιτική του Βενιζέλου, τότε εύλογα θεωρήθηκε πως η επιλογή της "ουδετερότητας" είναι η υποστηρικτικότερη δυνατή προς το Γερμανικό συνασπισμό.

      Διαγραφή
  11. Αξιωματικός λόγος και χαρακτηρισμοί με κεφαλαία γράμματα ("ΛΑΘΟΣ"). Παραδείγματα ιδωμένα μέσα στο περιβάλλον της αστικής δημοκρατίας το οποίο θεοποιήθηκε προκειμένου να αμφισβητηθεί ο Θεός. Παραδείγματα μέσα στο μικροκλίμα του αιώνα, κι αυτά όμως λειψά. Πλήρης απουσία ιστορικής ανάγνωσης σε χιλιετίες, αν και εκεί θα πέσουν τσιτάτα "καλοπέρασης" και "κοινωνικών δικαιωμάτων" και "σκοταδισμού-φωτός". Πλήρης τύφλωση στο ότι τα κομμάτια της κοινωνίας ελέγχονται μέσω των κομμάτων από το χρήμα, το οποίο υπόσχεται "αγαθά" και δικαιοσύνη. Πλήρης η αδυναμία να φανεί το αυτονόητο, επειδή αυτονόητα ζητούμενο είναι πλέον το χρήμα. Οπότε, καταφεύγουμε στις σαμαροβενιζελικές τρομοκρατίες και τους εξορκισμούς, πιστεύοντας ότι η δικαιοσύνη περίμενε την Βουλή των κοινοτήτων για να εφευρεθεί. Ξέχασες μόνο να μας πεις αν ήταν "αριστερός" ή "δεξιός" ο Βενιζέλος.
    Δίπλα δίπλα οι δηλώσεις, κι όποιος αντέξει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αν και πόση σημασία έχουν τα υλικά αγαθά (τα οποία υποτιμάς) να το ρωτήσεις σε αυτούς που από 1/1//2015 έχουν χάσει τη νομική προστασία του σπιτιού τους από πλειστηριασμούς.
      Σε αυτούς που δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα για 450 ευρώ και συχνά δεν τους πληρώνουν κιόλας.
      Σ αυτούς που έχουν μαγαζιά και, για να επιβιώσουν, χρωστάνε σ'όποιον μιλάει ελληνικά.
      Σ'αυτούς που δουλεύουν όλη μέρα και δεν έχουν φράγκο για να πάνε να πιουν ένα καφεδάκι ή σ'ένα σινεμαδάκι την Κυριακή το απόγευμα.
      Σ αυτούς που δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι τους και κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο.
      Σ' αυτούς που αμείβονται σαν εργάτες και φορολογούνται σαν εφοπλιστές.
      Στους ανασφάλιστους που δεν μπορούν να πάνε να κάνουν εξετάσει σε γιατρό.
      Στους φοιτητές που δεν μπορούν να σπουδάσουν στην πόλη που πέρασαν λόγω οιονομικής ανέχειας.
      Στα ζευγάρια που δεν κάνουν παιδιά, γιατί δεν έχουν πώς να τα θρέψουν.
      Στις εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που έφυγαν στο εξωτερικό, γιατί εδώ δεν μπορούσαν να επιβιώσουν.
      Μίλα σ'αυτούς για το πόσο ανάξιο λόγου είναι το χρήμα.
      Μίλα σ'αυτούς για τον "Κόσμο των Ιδεών" και άλλες τέτοιες πλατωνικές μεγαλοστομίες.
      Μίλα σ'αυτούς. Μπορεί να 'μαι κι εγώ ένας απ' αυτούς και να σ' ακούσω.

      Διαγραφή
  12. Αντίστροφα, εσύ να πεις και πώς φτάσαμε εδώ, και πότε θα φύγουμε απ' εδώ.
    Ούτε μυαλό 12 ετών δεν θα έκανε τον λογικοφανή διαστρεβλωτικό συλλογισμό όλου του άρθρου σου. Κι αυτό θα το παραδεχθείς όταν σου φύγει η ένταση της καλπολαγνείας και της αγωνιώδους καλποπροσμονής υπ' αρ. x. Έκανες και μερικές αλχημείες όπως το ότι τα ζικ-ζακ και τα μπρος-πίσω συνιστούν αλλαγή ΠΟΡΕΙΑΣ, αλλά συγχωρείσαι γιατί κυριάρχησε το συναίσθημα λίγο πριν την κάλπη – όλα αλλάζουν αν το θελήσουμε, όχι γιατί μόνο τα ποσά και τα ποσοστά είναι ζητούμενα.
    Επί Βενιζέλου έγινε και η είσοδος της Ελλάδας στον Α΄ παγκόσμιο με την σωστή πλευρά. Έγινε και η απόβαση στην Σμύρνη που ήταν σωστή και είχε προοπτική. Άλλη ανάγνωση λέει: το κίνημα στο Γουδί έγινε για τον Βενιζέλο, ο οποίος ήταν ο εκλεκτός των αγγλογάλλων, αυτών που δεν άφηναν τον Καποδίστρια να εντάξει την Κρήτη (και τη Σάμο) στα σύνορα του 1830. Φυσικά και τα πρόσωπα διαφέρουν μεταξύ τους. Αυτό που σπάνια διαφέρει είναι το πώς πάει η κοινωνία. Αν θες να βλέπεις ως καλύτερο τον έναν από τον άλλον, δικαίωμά σου. Όμως βλέπεις επιλεκτικά και μικροσκοπικά κατ’ αρχήν. Δεν βλέπεις το 1921 ως συνέχεια του 1821. Δεν βλέπεις το 1974 ως αναγκαστική πορεία προς την Ευρώπη. Το ότι ο παλιός Καραμανλής κρατικοποιούσε τις καλύτερες επιχειρήσεις δεν το βλέπεις, κι αν το δεις, ίσως να το θεωρήσεις καλό. Εγώ το κρίνω ΤΕΛΙΚΑ στην ίδια κατεύθυνση με την επιδότηση του Παπανδρέου (ΕΟΚ) για να θάβονται τα ροδάκινα. Ο ένας βάζει την χώρα στην ΕΟΚ, ο άλλος που θα την έβγαζε, την βάζει πιο μέσα, για να μην μπορεί να βγει εύκολα. Ο ένας πιστεύει ότι η Ελλάς ανήκει στην Δύση, ο άλλος παίρνει 100 εκ. δολλάρια από τους Ροκφέλερ για να πει ότι ανήκει στους Έλληνες και να μοιράζει χρήμα για βίντεο και ταξίδια, ενώ καταστρέφει συστηματικά και με μεγαλύτερη ένταση την παραγωγή. Οι μέθοδοι και οι εντάσεις διαφέρουν. Το αποτέλεσμα μένει και πάει προς την ίδια κατεύθυνση. Ένας βλέπει "συμφιλίωση" στον Παπανδρέου, άλλος βλέπει "συγκάλυψη", αφού καίει τα ντοκουμέντα που θα μας έδειχναν άμεσα ποιος έστησε το 1945-49 στην Χαλυβουργική. Κύριο ερώτημα στον Παπανδρέου είναι: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ή Ο "ΛΑΟΣ" που τον ανέδειξε μετά την πρώτη τετραετία; Γιατί δεν απαίτησε να γίνουν πράξη αυτά που είπε και ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΕ; ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΟΚ, ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΟ ΝΑΤΟ; Αυτό το ερώτημα δεν το βάζεις, κι αν το βάλεις, να έχεις την γενναιότητα όχι μόνο να το απαντήσεις, αλλά να παραδεχθείς ότι ο "κυρίαρχος λαός" είναι το πιο μεγάλο αστείο της ιστορίας της ανθρωπότητας. Ένα αστείο που στηρίζεται στο σοβαρό σημείο της ανθρώπινης αλαζονείας και μωρίας όπου ως "δημοκρατία" εξυμνείται έμμεσα το χρήμα. "Κυρίαρχος" είναι αυτός που δεν εξαγοράζεται και δεν μπαίνει στον πειρασμό να ανταλλάξει τις πολιτισμικές του αξίες για λίγα ή πολλά χρήματα παραπάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Να πούμε και για τον Παπαναστασίου που τον έλουσες με κοσμητικά τι πραγματικά έκανε και ποιος ήταν ο ρόλος του; Θα βγει βεβαίως διαφορετικός, διαφορετικός από όλους, όμως όμοιος στην ουσία. Να πούμε και για τον Μητσοτάκ; Θα βαρεθείς να διαβάζεις. Εδώ τον Σαμαρά που είναι σημερινός, τον κρίνεις με το τι "έκανε" ως μεμονωμένες πράξεις. Παιδική αντίδραση. Για συνιστώσες μάθαμε στο σχολείο. Για συνισταμένη επίσης. Μόνο το πρώτο σ’ ενδιαφέρει. Το δεύτερο το ξεχνάς, ταυτόχρονα όμως δεν μας λες ποιο είναι το "σωστό" όριο εργασίας και πληρωμής. Γιατί 8ωρο; Γιατί δυο δώρα; Γιατί μόνον Κυριακή και Σάββατο αργίες; Γιατί τόσο το εφάπαξ; Γιατί τόσο οι ντομάτες και τόσο το ρεύμα; Ποιο είναι το όριο που δεν θα απαιτεί "αριστερά" ως αντίπαλο της "δεξιάς"; Ξεκόλλα Μαζεστιξ από τις παγίδες των ψευτοδιχασμών και την θεοποίηση της κάλπης με τα εντόσθια των προεπιλεγμένων (τώρα και των ηλεκτρονικών καλπονοθειών).

    Όλη την προεκλογική περίοδο είχες μόνον – μα μόνο την ίδια θλιβερή εικόνα με όλα (μα με όλα τα κόμματα). Διαφορετικά μεν (τα κόμματα), από διαφορετικούς ανθρώπους, όμως ίδια τελείως σε βάθος χρόνου και στον κοινό παρανομαστή. Παλιά είχαμε μόνο το ΚΚΕ να καίει την άλλη άποψη. Τώρα δημιούργησαν και την Χ.Α., αφού χρειάζεται και "εθνικο-πατριωτικό" ΕΞΩ ΑΠ ΤΗΝ Ε.Ε - ΚΑΤΩ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕς., αφού υπάρχει και το πανευρωπαϊκό "φυσικό φαινόμενο" των μεταναστών. Ούτε λέξη δεν είπες για το έλλειμμα του 2009. Αν το έλλειμμα το μαγείρεψαν οι Παπακωνσταντίνου-Γεωργίου με τις ευλογίες ΓΑΠ και τις εντολές άνωθεν, τότε ποια η διαφορά ουσίας μεταξύ Σαμαρά, Βενιζέλου και ΓΑΠ; Όλοι τα πήρανε από Ζήμενς, όλοι εκβιάζονται στο παρασκήνιο. Τι είναι ο Κουβέλης; Τι είναι ο Ποτάμης; Θες Τσίπρα για αλλαγή; Θα τον έχεις. Αλλά να παραδεχθείς μετά αυτό που θα δεις και όχι να φοβάσαι μη δεν βγει και να προσπαθείς να ενοχοποιήσεις και όσους δεν βλέπουν τις διαφορές σου. Γιατί το πιστεύεις; Γιατί επιμένεις να βλέπεις την Δύση ως "πρόοδο"; Με ποιο όριο χρόνου κρίνουμε τα πράγματα; Με όριο το όσα περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες απολαύσουμε μέχρι να κλείσουμε τα μάτια; Και ένα ακόμα (από τα πολλά). Δεν κρίνεις καθόλου τι ζητάνε όλα τα κόμματα, με το δικό του τρόπο το καθένα. Ζητάει να γίνουμε ένα "ΚΑΝΟΝΙΚΟ" ευρωπαϊκό κράτος. Δηλαδή ποιο είναι το κανονικό; να δανειζόμαστε, όπως δανειζόμασταν, όπως δανείζονται όλοι, να χρωστάμε, όπως χρωστούσαμε, όπως χρωστάνε όλοι και να κυριαρχεί το πελατειακό, που μόλις το 2009 το ανακάλυψε και ο Γιωργάκης. Μήπως η "επίλυση" που προτείνεται είναι να πάμε σε ευρύτερα σχήματα; Τότε ξαναρχίζει η κουβέντα απ’ την αρχή, ενώ θα μπορούσε να είναι το τέλος της, ή μάλλον (για να μην υπερβάλλω κι εγώ) η αρχή του τέλους της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μου καταλογίζεις "ένταση".
    Ναι έχω ένταση.
    Οι φωνές που κάτι έχουν να πουν, το λένε καθαρά και δυνατά.
    Όχι με ερωτήσεις. Αλλά με απαντήσεις.
    Εγώ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ να τοποθετηθώ, να πάρω θέση στα όσα συμβαίνουν γύρω μου, να πάρω και την ευθύνη των πεπραγμένων και των λεγομένων μου.
    Κι αν ακόμη διαψευστώ, θεωρώ τιμή μου και καμάρι μου που δεν κρύφτηκα.
    Δική μου η δικαίωση, δική μου κι η διάψευση.
    Δεν είμαι ευθυνόφοβος, ώστε να αποφεύγω να δώσω το στίγμα μου, μη τυχόν και μου 'ρθει ο πρώτος τυχών "στα 'λεγα 'γω" μετά και να μου κουνάει το δάχτυλο.
    Δεν ανέχομαι να μου κουνάει το δάχτυλο κανείς για τις επιλογές μου, αν δε μου δηλώσει κι εκείνος τις δικές του.
    Όχι με μισόλογα. Καθαρά.
    Όχι με ρητορικά ερωτήματα. Με κατάφαση και τελεία.

    Κι αν εσύ, σε πρίπτωση που ήσουν ψηφοφόρος το 1910, δεν στήριζες τον Βενιζέλο (επειδή ήταν αγγλόφιλος και οι Άγγλοι δε συναίνεσαν στην απελευθέρωση της Κρήτης... 100 χρόνια πριν), τότε απλούστατα θα 'χες βάλει το χεράκι σου για να μη θεσπιστεί το 8ωρο, να μη θεσπιστεί η κυραικάτικη αργία, να μην ξεκίνήσει η διαδικασία αναδιανομής της γης από τους τσιφλικάδες στους ακτήμονες, να μη δημιουργηθεί εργατική νομοθεσία προστατευτική για τους εργάτες κλπ.
    Προφανώς θα ήσουν με τον Βασιλιά τότε.

    Αλλά, επειδή κριτικάρεις μονίμως τα πεπραγμένα των προοδευτικων κυβερνήσεων και ελάχιστα τα πεπραγμένα και τις στοχεύσεις των συντηρητικών και των υπερσυντηρητικών κυβρνήσεων-καθεστώτων (Γλίξμπουργκ, Μεταξάς, Παπαδόπουλος), είναι προφανές ότι οι αναφορές σου περί υπέρβασης των διαχωρισμών "δεξιά-αριστερά" είναι απλώς προφάσεις.
    Εξάλλου, η εμμονή σου στον αφορισμό του Διαφωτισμού και της Δύσης είναι το πιο φανερό δείγμα ότι διακατέχεσαι από υπερσυντηρητικές απόψεις.
    Η κριτική σου λοιπόν θα είναι ειλικρινής και καθαρή, αν κι εσύ παραδεχτείς ότι υποστηρίζεις το χ καθεστώς, το ψ καθεστώς, το χ κόμμα, την ψ ιδεολογία, την χ οργάνωση.

    Και όπως σου έγραψα και παραπάνω, οι αερολογίες περί "πραγματικών και υπόγειων προθέσεων" όσων δίνουν ψωμί και δικαιώματα στον κόσμο ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ που πραγματικά αναζητούν ψωμί και δικαιώματα.
    Η πλατωνική ... (Αν)ιδεώδης Πολιτεία (που αντιμετωπίζει τις υλικές απολαύσεις ως κάλπικες και θεωρεί πραγματικές μόνο τις πνευματικές και τη θέαση της Ιδέας του Αγαθού"), είναι ένα εγχειρίδιο παραλογισμού και ολοκληρωτισμού.
    Και δεν είναι τυχαίο ότι ο Πλάτωνας που είχε τέτοιου είδους ανησυχίες, είχε λύσει το οικονομικο του πρόβλημα.
    Είχε πολλή "ύλη", για να τη φιλοσοφεί.
    Ποτέ δεν έζησε χωρίς "ύλη", για να δει την αξία της.

    Εγώ λοιπόν είμαι ένας τιποτένιος τύπος που τον ενδιαφέρει η ύλη.
    Χρειάζομαι λεφτά για να επιβιώσω και να οργανώσω τη ζωή μου.
    Πληρώνω για τα πάντα, έχω εφορία, έχω ΕΝΦΙΑ, έχω ταμεία, έχω λογαριασμούς ρεύματος καιτ ηλεφώνων, χρειάζομαι θέρμανση, χρειάζομαι φαγητό, ρούχα και παπούτσια.
    Γι' αυτό στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις τον ΣΥΡΙΖΑ, με την ελπίδα ότι θα αλλάξει η κατάσταση και θα ζήσω καλύτερα.
    Και μακάρι να τα καταφέρουμε να βγει και μετά να τα καταφέρει κι αυτός να πραγματοποιήσει το σχέδιό του..

    Κι αν και όταν -με το καλό- γεμίσει το στομάχι, τότε θα προσέλθω στις φιλοσοφικές αναζητήσεις περί πνεύματος και ύλης.
    Ως τότε θα ασχολούμαι με την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δεν σου "καταλογίζω". Την εντοπίζω. Και την εντοπίζω επίτηδες ζεστή, για να την ξαναδείς μετά κρύα. Θεωρώ ότι έχω προσπεράσει προ πολλού αυτό το στάδιο και ότι θα έδινα παρόμοιες απαντήσεις κι εγώ πριν χρόνια.
    Όλα τα άλλα γυρίζουν και ανάποδα, αφού προχαρακτηρίζεις και μετά εξηγείς. Δεν έχεις εσύ εμμονές; Τι είναι ο όρος συντηρητισμός; Τι είναι η πρόοδος; "Άλλοι" τα έδωσαν, εσύ να τα υποστηρίζεις, εσύ να εξηγήσεις γιατί κάθε αλλαγή σημαίνει βελτίωση και κάθε διατήρηση σημαίνει χειροτέρευση. Κατακρίνω τον διαφωτισμό γιατί υποδύεται το φως, γιατί αυτός επέβαλε την "δημοκρατία" που σε έχει εγκλωβίσει, την ψήφο σε κρατικό επίπεδο που αποτελεί άλλοθι γι αυτόν και αδιέξοδο για όλους.

    Όσο για το τι είναι "πραγματικό", είπαμε κι άλλη φορά. Ρώτα την επιστήμη και θα σου πει ότι δεν είναι αυτό που αισθάνεσαι, αυτό που αντιλαμβάνεσαι με τις ατελείς ανθρώπινες αισθήσεις. Η πολιτική λοιπόν δεν κρίνεται με φωνές και με υπόβαθρο τους εκβιασμούς. Και μην εξαντλείς την ενεργητικότητα. Κράτα την για μετά τις εκλογές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αυτό που λες ότι "την εντοπίζεις τώρα που είναιζ εστή, για να την ξαναδώ μετά που είναι κρύα" είναι η ιδεολογία της ήττας.
    Μου θυμίζει κάποια φίλη μου που επειδή θεώρησε πως προδόθηκε από έναν άντρα, είπε πως δε θα ξαναερωτευτεί ποτέ, αφού ο έρωτας προσφέρει λίγες στιγμές απόλαυσης και πολλές στιγμές πόνου.
    Δηλαδή, για να συνδέσω τα δύο, όπως και αυτή απέρριψε το πάθος γιατί συνήθως ακολουθεί πόνος και διάψευση, έτσι κι εσύ απορρίπτεις το πολιτικό πάθος γιατί μετά ε΄ρχεται η διάψευση των ελπίδων.
    Εγώ είμαι άνθρωπος και επιλέγω να αισθάνομαι, να συμμετέχω, να εντάσσομαι, γνωρίζοντας πως πιθανότατα θα έρθουν και απογοητεύσεις και διαψεύσεις.
    Επιλέγω να γοτητεύομαι και να απογοητεύομαι.
    Αν στοχεύεις να μην απογοητευτείς ποτέ, τότε δεν πρόκειται ούτε να γοητευτείς ποτέ.
    Αν στοχεύεις να μην διαψευστείς ποτέ, τότε δεν πρόκειται ούτε να ελπίσεις ποτέ.
    Κι ο μέγιστος των φιλοσόφων, ο Αριστοτέλης, είπε ότι η αρετή βρίσκεται στη μεσότητα.
    Ούτε στην υπερβολή της οργής (οργιλότητα) ούτε στην έλλειψή της (αοργησία). Αλλά στη μεσότητά της (πραότητα).
    Πράος δεν είσαι όταν δεν οργίζεσαι ποτέ.
    Πράος είσαι όταν οργίζεσαι την ώρα που πρέπει, με αυτούς που πρέπει και για το λόγο που πρέπει.

    Αλλά συνεχίζεις ακόμη να κρίνεις τη δική μου θέση, χωρίς να καταθέτεις τη δική σου θέση.
    Εγώ, όπως και όλοι παραπάνω που σχολιάζουν, έχουν αναφέρει ποια είναι η πολιτική τους θέση για τα τρέχοντα και έτσι συμφωνούμε ή διαφωνούμε πάνω σε αυτές.
    Δεν ξέρω τί σόι συζήτηση είναι αυτή, με τον έναν να αποκαλύπτει πλήρως τη θέση του και ο άλλος να την αποκρύπτει.
    Δεν είναι ανάκριση, όπου ένας ρωτά και ο άλλος απαντά.
    Είναι διάλογος. Και για να έχει νόημα, πρέπει να καταθέτουν όλοι ανοιχτά τα χαρτιά τους και να μιλούν επί του ίδιου θέματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χ. και Μαζεστίξ
      Για ακόμη μία φορά διάβασα κι αυτόν τον "διάλογό" σας και πιστεύω ότι είναι από τους πιο ενδιαφέροντες "διαλόγους" που έχω παρακολουθήσει ή έχω συμμετάσχει. Κι αυτό διότι μπορεί κανείς να δει δύο εντελώς διαφορετικές οπτικές του κόσμου. Η μία είναι η θεωρητική, φιλοσοφική αλλά και παράλληλα χαοτική και η άλλη είναι η γήινη και πρακτική, εκείνης της αξιοπρεπούς διαβίωσης ή στην χειρότερη των περιπτώσεων της ίδιας της επιβίωσης!
      Με αδειανό στομάχι και ανικανοποίητες πρωτογενείς ανάγκες δεν μπόρεσε σχεδόν ποτέ, σε όλες τις ιστορικές περιόδους, ο άνθρωπος να βάλει σε προτεραιότητα την φιλοσοφική σκέψη, καθώς επιβαλλόταν να τις καλύψει διαθέτοντας πάρα πολύ χρόνο.
      Λένε πώς ένα ισχυρό όπλο για τον έλεγχο των πολιτών από όσους έχουν εξουσία ολοκληρωτικής μορφής στα χέρια τους είναι να έρχονται οι άνθρωποι, μέσα από τις σκληρές συνθήκες της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας που βιώνουν, σε κατάσταση "ημιανέχειας", δηλ. να μην φτάνουν ποτέ να πεινούν οι πολλοί, αλλά σε σημείο όμως να στερούνται πολλοί τόσα όσα δεν τους επιτρέπουν να σηκώνουν κεφάλι από το συνεχές τρέξιμο, για να τα αποκτήσουν...
      Αυτό πρέπει να πολεμήσουμε με κάθε τρόπο χειροπιαστό!!! Αναλαμβάνοντας φυσικά και τις συνέπειες των επιλογών μας. Δεν νομίζω ότι κανείς από εμάς που σχολιάζουμε εδώ δεν θα το πράξει μετά τις εκλογές. Ο Μαζεστίξ το έχει κάνει, όποτε χρειάστηκε και δεν ντράπηκε να το πει δημοσίως, το ίδιο κάνω κι εγώ όταν απαιτείται!
      Μαζεστίξ, συμφωνώ απόλυτα με τα λεγόμενα σου στο ακριβώς παραπάνω σχόλιο!
      Επίσης, όποιος υποφέρει οργίζεται, αλλά θα πρέπει να έχει την διαύγεια πνεύματος και την ευθύτητα της κρίσης, για να ξέρει προς τα πού θα την στρέψει και πότε!!!
      Μαζεστίξ, στο μόνο που συμφωνώ με τον Χ. είναι στο "κράτα λίγη ένταση και για μετά"... Θα μας χρειαστεί σίγουρα! Ξέρω, έχεις πολλή που περισσεύει... Δίκιο απόλυτο έχεις!

      Διαγραφή
  17. Η θέση είναι αντίθετη από τη δική σου. Εσύ δεν κουράστηκες από τις αλλαγές, θεωρείς ότι έχουν προσφέρει θετικά και ελπίζεις σε νέα. Θεωρείς τυχαία όσα συμβαίνουν. Φταίει ποιος; ο ΓΑΠ; Το πράγμα στράβωσε στην αρχή στο κράτος. Τώρα το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι καθημερινότητα όχι κάθε τέσσερα χρόνια. Κάθε μέρα στηρίζεις την δικαιοσύνη και πολεμάς την αδικία. Δεν φτάνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Και πάλι δεν πληροφορηθήκαμε τη θέση σου στα πράγματα.
    Ξαναγύρισες σε ερωτήματα προς εμένα.
    Επειδή όμως δεν είναι ανάκριση αλλά διάλογος, φυσικά δεν μπορώ να συνεχίσω να "απολογούμαι" για τις απόψεις μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σου την πληροφορήσουν αυτοί που την κατάλαβαν (τη θέση που λες ότι δεν υπάρχει). Δεν ζήτησα απολογίες. Στον παπά γι αυτές. Εσύ "προκάλεσες" τον εαυτό σου κι εγώ σου απαντάω. Όχι ως "μαλάκας" (δεν με έθιξες με τον τίτλο) αλλά ως περαστικός από το φιλόξενο καφενείο σου, σου μεταφέρω την εμπειρία μου. Επιμένεις λοιπόν να λες ότι οι εκλογές θα φέρουν λύση και ότι το μυρμύγκι με το ψηφοδέλτιο στο χέρι θα κάνει πατσά τα μούτρα του ελέφαντα της City Λονδίνου, της Fitch, της Goldmann και των άλλων δημοκρατικών δυνάμεων (τέτοιες αυτοχαρακτηρίζονται). Θυμήσου λίγο το 09. Πώς έφυγε ο Κωστάκης και πώς ο Γιωργάκης είχε ήδη συνεννοήσεις με τον Στάους Καν για το Δ.Ν.Τ. (χθες το παραδέχθηκε στον Χατζηνικολάου, αλλά είπε ότι δεν ήταν αυτό που νομίζαμε (όπως με τον εραστή στο κρεβάτι). Εκ των υστέρων μάθαμε τι εκβιασμούς έκαναν στον Κωστάκη (πέρα από τα διάφορα τρελά με την καμένη Πελοπόννησο, με τις υποκλοπές…). Αυτό αθωώνει τον Καραμανλή; Όχι βέβαια, αφού και την πολιτική του(ς) άσκησε και δέκα πήχες γλώσσα αυταρέσκειας έβγαζε, ήσυχος ότι με αντίπαλο τον ΓΑΠ δεν χάνει και το κράτος παρέμεινε μπουρδέλο. Έρχεται λοιπόν ο ΓΑΠ μετά και προσπαθεί να μας πείσει ότι ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ για το έλλειμμα. Ποιο; Αυτό που μαγείρεψαν τα παιδιά του. Ο Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ με χίλια βάσανα παραπέμφηκε στη "δικαιοσύνη", αλλά ο Καμμένος που δήθεν καταγγέλλει, εμπόδισε την Γεωργαντά που μαζί με τον Λογοθέτη κατήγγειλαν το τι έγινε μέσα στην ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ που λέγεται ΕΛΣΤΑΤ. Όλως συμπτωματικά, η κοινή γνώμη Γερμανίας, Ολλανδίας, Αγγλίας είχε έτοιμη μια απίστευτη προπαγάνδα για το πώς οι Έλληνες κορόιδευαν τους (καημένους) τους Κομισάριους και την Eurostat από το 2000. Η καημένη η Eurostat (δες σχετικές κωμικές δηλώσεις Γιούνκερ-φίλου του Σαμαρά και των Ελλήνων) δεν ήξερε πρόσθεση και πολλαπλασιασμό όπως ο Χριστοδουλάκης και ο Σημίτης (!!!). Δεν πρόσεξες την επίθεση που έγινε εναντίον της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ παραμέτρου, δηλαδή της αρχαίας και όχι της χριστιανικής; Πολιτισμό ομοφιλόφιλων που δεν πρόσφερε τίποτε στην ανθρωπότητα και υπερεκτιμημένη την ναυμαχία της Σαλαμίνας τάισαν το 2010 την Ευρώπη, που αν βρίζουμε την ελληνική κοινή γνώμη ως ανενημέρωτη, τότε τι να πούμε για τους δυτικούς. Πουρκουά ολά αυτά; Τυχαία ε;

      Διαγραφή
    2. Πάμε στο σήμερα. Το σκηνικό του 2004 γνωστό. Ο Σαμαράς μπορεί να το τρενάρει ως τον Μάρτιο, αλλά το Δεκέμβρη αποφασίζει να βγάλει τον Δήμα Πρόεδρο! Σε πείθει ε; ; ; Εγώ λέω τον παραιτούν, όπως τον Κωστάκη, όπως το ΓΑΠ. Εν τω μεταξύ θα πρόσεξες ότι το χαλί το τραβάνε κάτω από τα πόδια του Σαμαρά οι Ευρωπαίοι, δηλαδή έμμεσα αυτοί που τον έβγαλαν Πρόεδρο της Ν.Δ., φοβερίζοντας τον Κωστάκη ότι αν δεν βγάλει τον Σαμαρά θα πάρει το κόμμα η Θοδώρα Μητσοτάκη. Τι ακολουθεί; Τα γνωστά παπαγαλάκια της E.U. που σπέρνουν μίσος εναντίον των "τεμπέληδων" Ελλήνων, πανικό στους Τσέχους, Φινλανδούς, Βέλγους και ανακατωσούρα γενικότερη στην Ευρώπη του Ευρώ, που όλως συμπτωματικά η Ελβετία θυμήθηκε να απελευθερώσει την κλειδωμένη ισοτιμία του φράγκου της. Ο Τσίπρας (υποψήφιος πρωθυπουργός της Ευρώπης – μη το ξεχνάμε) λέει ότι θα κουρέψουμε ΜΟΝΟΝ το κομμάτι των δανείων από EFSF δηλαδή τα κρατικά δάνεια από τα κράτη μέλη. Λέει ότι όσα χρωστάμε στο ΔΝΤ, αυτά θα τα δώσουμε. Δηλαδή, 1. κουβέντα για τα παλιά δάνεια (το 1980 ξεπληρώσαμε του 1824), 2. εντελώς συμπτωματικά το κεφάλαιο που δεν έχει πατρίδα και προωθούσε το ευρωπαϊκό κόμμα των Σαμαροβενιζελοκουβέληδων, τώρα θυμήθηκε να προωθήσει το αμερικανικό του Τσιπροκαμμένου. Μήπως όντως θα βγούμε από το Ευρώ; Και αν αυτό έχει προσχεδιαστεί, τότε αφ’ ενός θα έχουμε ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ στην καταβύθιση της Ε.Ε., αφετέρου χάος προσχεδιασμένο στην Ελλάδα που έχει ήδη δωρίσει αέρια, πετρέλαια, χρυσό, όσμιο, αιολική ενέργεια κλπ; Αν δεν είναι έτσι, μήπως θα έχουμε παραλλαγή; Θα έχουμε πρώτα ακυβερνησία, μετά δεύτερες εκλογές για να ανέβει κι άλλο ο ποτάμης, μετά εντολή σε Σαμαρο-θεοδωρακο-Βενιζέλο και μετά το χτύπημα στα βράχια πανηγυρική εκλογή του Τσίπρα για να ανοίξουν τα "εθνικά θέματα"; Ή κάποια άλλη παραλλαγή; Πρώτα θίασο Σαμαρά, μετά Τσίπρα και μετά Θοδώρα;

      Για να μην λέμε πολλά: δεν βλέπεις καμιά ομοιότητα του πώς φεύγει ο Σαμαράς με το πώς έφυγε ο Κωστάκης; Δεν βλέπεις πιθανότητα επανάληψης κάποιας ΓΑΠιάς με τον Αλεξ; Αν όχι, τότε μάλλον ο Αλέξης θα πετύχει όσα υπόσχεται, γιατί και ο ίδιος και όσοι τον πλαισιώνουν, σκέφτονται ανθρωπιστικά και όχι εγωιστικά (αν μπορούμε να πούμε ότι ο Τσίπρας μπορεί και "σκέφτεται" στρατηγικά υπέρ μιας συλλογικότητας που κάποτε λεγόταν έθνος και καθόριζε, ως ένα βαθμό, το κράτος).

      Διαγραφή
    3. Σχετικά με την τπώση Σαμαρά, τα πράγματα είναι απλά.
      Το πρόγραμμα τέλειωνε στις 31/12/2014.
      Έπρεπε να γίνει νέα συμφωνία για τη συνέχιση του δανεισμού.
      Το Μάρτιο όμως ήταν η προεδρική εκλογή.
      Επομένως είπανε οι ξένοι (και κυρίως οι Γερμανοί) του Σαμαρά ότι δεν μπορούν να διαπραγματευτούν νεό πρόγραμμα μαζί του και να εγκρίνουν νέο δανεισμό, ότνα πιθανότατα σε δυο μήνες θα χει πέσει και θα ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προφανώς δε θα το τηρήσει.
      Επομένως τον ανάγκασαν να επισπεύσει την διαδικασία εκλογής προέδρου, προικειμένου να ξεκαθαρίσει το τοποίο τον Ιανουάριο και όχι το Μάρτιο.
      Απλή λογική.

      Όσο για το κούρεμα του χρέους που ζητά ο Τσίπρας, μην επλήσσεσαι που αναφέρεται στο μέρος του δανείου που είναι στα άλλα κρα΄τη και όχι τα παλιά δάνεια ή το χρέος του ΔΝΤ.
      Πολύ απλά, διότι αν δεις οποιοδήποτε πίνακα που δείχνει τί χρωστάμε σε ποιον, θα διαπιστώσεις πως το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του χρέους της χώρας μας είανι ρπςο τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
      Και αυτά τα δάνεια του 1800+τόσο που αναφέρεις, δεν υπα΄ρχουν πια, διότι ανταλλάχθηκαν με ομόλογα των κρατών της Ευρωώνης όταν ε΄γινε το PSI στις αρχές του 2012.
      Χρέος "ελεύθερο" προς τους επενδυτές η Ελλάδα πλέον ε΄χει σε ένα πολύ μικρό ποσοστό καια φορά μόνο σε όσους επενδυτές αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο PSI.
      Και όπως ξαναείπα είναι ελάχιστο ποσοστό.
      Επομένως δεν υπάρχει καμία συνωμοσία ρποφανώς πίσω απ' αυτό.
      Απλούστατα το μεγαλύτερο κομμάτι του χρέους είναι προς τις χώρες του EFSF και, εφόσον ζητάμε διαγραφή τουλάχιστον του 50% του χρέους, είναι λογικό να ζητάμε να κουρευτεί αυτό το μέρος που υπερβαίνει το 50%.

      Διαγραφή
    4. Μαζεστίξ, επειδή αυτό το σχόλιο σου, εξηγεί ακριβώς την κατάσταση που επικρατεί, το ανάρτησα στο facebook(φυσικά με παραπομπή εδώ)

      Διαγραφή
    5. Πέτρα, όποτε θες φυσικά και μπορείς να αναρτάς οτιδήποτε θες από 'δω μέσα ακόμη και χωρίς αναφορά πηγής. Σημασία έχει το μήνυμα και όχι ο πομπός!
      Καλή Κυριακή!
      (με ό,τι σημαίνει αυτό...)

      Διαγραφή
  19. Γαλάτη, στο "... σε πολεμάνε" του Γκάντι βρισκόμαστε ακόμα!
    Αν δεν φοβόντουσαν, δεν θα το έκαναν...

    Αν δεν έχεις δει τον "Πιτσιρίκο", πήγαινε όποτε έχεις χρόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τον διαβάζω, αλλά επειδή συνήθως φιλοξενεί κι αυτός "άστεγους καταληψίες", δεν ξέρω πότε τα γράφει ο ίδιος αι πότε οι υπόλοιποι.

      Διαγραφή
    2. Τα αλλάζει πολύ γρήγορα ο "Πιτσιρίκος", επειδή όπως λες φιλοξενεί πολλούς αναγνώστες κι έχουν περάσει τόσες μέρες, είναι δύσκολο να βρω το θέμα που ήθελα να δεις. Είχε να κάνει με κάποιον ηλικιωμένο που εξηγούσε γιατί θα ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ. Μια καλή επιστολή. Δεν πειράζει τώρα.

      Διαγραφή
  20. Είναι "ανόητο κλισέ" για τους ανθρώπους δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει. Γιατί οι εκλογές αλλάζουν πολλά πράγματα όπως το οτι τα σχολεία είναι κλειστά αύριο, αλλάζει η διαρρύθμιση των αιθουσών διδασκαλίας, αλλάζει η Κυριακή σε Κυριακή των εκλογών, αλλάζουν τα σχολεία και γίνονται εκλογικά κέντρα, αλλάζουν και όλα αυτά που είπες παραπάνω..Όμως δεν αλλάζει τίποτα ως προς την κοινωνική απελευθέρωση με τις εκλογές, αυτό εννοούσε η Γκόλντμαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως και να 'χει, αφού παραδέχεσαι ότι "αλλάζουν και όλα αυτά που είπα παραπάνω"... ε όσο να 'ναι κάτι γίνεται.
      Και νομίζω πως η μείωση των εργάσιμων ημερών και ωρών, η θέσπιση εργασιακών δικαιωμάτων και μερικά άλλα τέτοια μάλλον προωθούν και την κοινωνική απελευθέρωση.

      Διαγραφή
  21. Σήμερα μάθαμε γιατί ο Σαμαράς έφερε πιο μπροστά τις εκλογές, δηλαδή παραιτήθηκε. Η ΕΚΤ από 1 Μαρτίου θα μοιράζει χρήμα σε όλη την Ευρώπη, πλην Ελλάδας που θα πάρει τον Ιούλιο, αν έχει κάνει τα μαθήματά της. Κατά σύμπτωση (όλο συμπτώσεις συμβαίνουν) Μάρτιο και Ιούνιο η Ελλάδα έχει χοντρές πληρωμές δανειακών υποχρεώσεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αν υποθεσουμε ότι η ψηφος είναι ένα οπλο στα χερια του πολιτη και σκοπος της είναι εστω η αλλαγή του υπαρχοντος συστηματος. Οταν ο ψηφοφορος καλειται να επιλεξει τα κόμματα που το ιδιο συστημα προτεινει τι ακριβως επιτυγχάνει με την ψηφο του.

    Την ανατροπη η την νομιμοποίηση του συστηματος?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Και γιατι η αρνηση ψηφου η η αποχη να ερμηνεύεται ως απαθεια η παθητικότητα του πολιτη απεναντι στα κοινα και όχι ως περιφρονηση προς το εκαστοτε πολιτικο που ζηταει την ψηφο του.
    Ο πραγματικος πολιτης δρα και συμμετέχει στα κοινα κάθε μερα δεν περιμενει να κανει το καθηκον κάθε τεσσερα χρονια (οταν αποφασίσει το σύστημα να κανει εκλογες)
    Οι εκλογες είναι περισσοτερο για την πλειοψηφία εκεινων των πολιτων που αδιαφορουν, κοιτουν την δουλιτσα τους και θυμούνται την κάλπη κάθε τέσσερα χρονια. Είναι η μοναδικη ευκαιρια που εχουν να ανταλλαξουν την ψηφο τους με ένα ρουσφετι και μια δουλίτσα στο δημοσιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περιγελούμε το δικαίωμα ψήφου τώρα που το έχουμε, αλλά όταν αύριο-μεθαύριο έρθει πάλι κάνας συνταγματάρχης να μας το κόψει, τότε θα φωνάζουμε για "Χούντα".
      Έχουμε στα χέρια μας εάν πολύ οσχυρό όπλο για να διαμορφώνουμε καταστάσεις στη χώρα μας.
      Καλώς ή κακώς, όσοι κοινωνικοί αγώνες κι αν γίνουν, για να βρουν δικαίωση τα αιτήματά τους, πρέπει να εκλεγεί και μια κυβέρνηση για να τα νομοθετήσει.
      Δε γίενται αλλιως ποιυθενά στον κόσμο και δεν έγινε αλλιώς ποτέ στην ιστορία.
      Κάθε οργανωμένη κοινωνία, από την εποχή της πόλης-κράτους έως και σήμερα διοικείται και ρυθμίζεται με νόμους.
      Άρα το ποιος νομοθετεί κάθε φορά έχει τεράστια σημασία.
      Άλλο να νομοθετεί ο Σόλωνας ή ο Κλεισθένης και άλλο να νομοθετεί ο Δράκοντας.
      Νομίζω πς οι διαφορές είναι εμφανείς.

      Και τέλος, είναι τόσο πολλά τα κόμματα ώστε καλύπτουν παραπάνω από επαρκώς όλο το ιδεολογικό φάσμα και επομένως θεωρώ ανήκουστο το να μη βρίσει κάποιος συμφωνία σε ένα μεγάλο ποσοστό με τις απόψεις ενός κόμματος.
      Από Μ-Λ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ έως ΛαοΣ και Χρυσή Αυγή, από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ έως ΝΔ και Ποτάμι, από Ένωση Κεντρώων έως ΕΔΕΜ και ΑΝ. ΕΛ.... υπάρχουν χίλιες δυο επιλογές εκ των οποίων σίγουρα κάποιες ανταποκρίνονται στο αξιακό κώδικα του καθενός μας ή έστω στα συμφέροντά του.
      Επομένως, εύχομαι καλή ψήφο.

      Διαγραφή
  25. Οι απόψεις του/της Velvet μου δίνουν την ευκαιρία να πω ότι προσωπικά έθεσα το θέμα σε πολύ ευρύτερη βάση, που αμφισβητεί την ίδια την "πραγματικότητα" της "ελευθερίας επιλογής" και την ενάγει ως "εικονικότητα παλινδρομικής κίνησης" με στόχο την αργή μετάβαση σε έναν παγκόσμιο "άλλο κόσμο" όπου θα φαίνεται ότι οι κοινωνίες μετέβησαν οικεία βουλήσει.
    Τα λέμε με άλλη αφορμή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στα σχόλια έτσι Μαζεστίξ;
    Άναψε η συζήτηση!!!

    Υπάρχει το δεν ψηφίζω του στ αρχιδιστή απολιτίκ και το δεν ψηφίζω του ιδεολόγου. Και στις δύο περιπτώσεις εντοπίζω έναν εγωισμό που στρέφεται εναντίον των συμπολιτών μας. Σε περιόδους μεγάλης κρίσης σαν και τη δική μας είναι επουσιώδες να μιλάμε για το τι είναι ιδανικό πολίτευμα και τι ιδανική κοινωνία.

    Αν έχει πάρει φωτιά το σπίτι σου δε θα κάτσεις να πεις όχι μισό λεπτό να μη τη σβήσουμε τη φωτιά γιατί δε χωνεύω μωρέ τους πυροσβέστες.

    Όμοια κι όταν χτίζεις σπίτι πρώτα βάζεις τη σκεπή και μετά σκέφτεσαι πώς θα το διακοσμήσεις.

    Το όλα ή τίποτα είναι αυτοκαταστροφικό. Ξεκινάμε με κάτι και δουλεύουμε πάνω σε αυτό το κάτι με εξωστρέφεια και ανθρωπιστικό πνεύμα.

    Έχουμε καταντήσει δούλοι των ιδεών. Αν οι ιδέες-ιδεολογίες-δόγματα δεν έχουν σαν βάση την εξυπηρέτηση των ανθρώπινων αναγκών τότε μιλάμε για ψύχωση.

    Καμία ιδεολογία δεν είναι καλή από μόνη της αν δεν έχει πρόθεση να βοηθήσει τον συνάνθρωπο.

    Αν οι ιδεολογίες μας μπαίνουν πάνω από το συλλογικό καλό τότε νοιαζόμαστε μονάχα για την πνευματική μας υπεροχή.

    Θέλει λίγη προσαρμοστικότητα η ζωή, δε ζούμε σε πόλεις-κράτη για να συναποφασίζονται όλα στην τοπική συνέλευση.

    Τέλος πάντων οι πραγματικοί εχθροί της Δημοκρατίας είναι οι απολιτίκ και οι φασίστες. Τους δεύτερους δε μπορεί κανείς μας να τους αλλάξει, τους πρώτους θέλει λίγο βρεμένη σανίδα...

    Για τους ιδεολόγους έχω να πω πως έστω κι αν αρνούνται να ψηφίσουν, οι ακτιβιστές εξ αυτών, διαμορφώνουν ένα αξιοσέβαστο πολιτικό ήθος που προσφέρει πράγματα. Πολύ θα ήθελα βέβαι να δω μια διαλλακτικότητα αλλά αυτό επαφίεται στην συνείδηση του καθενός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στα σχόλια γίνονται οι καλύτερες συζητήσεις.
      Και ιδίως όταν η κουβέντα έχει ένταση.

      Μ ενοχλεί πάντοτε η απολιτίκ στάση, όπως κι η λογική της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας.

      Συμφωνώ φυσικά απολύτως με την άποψή σου περί ιδεών.

      Διαγραφή
  27. Στο βαθμό που με αφορούν όσα καταθέτεις αγαπητή Andromeda έχω μερικά να πω. Κατ’ αρχήν συμφωνώ σε ένα σημείο: για τις "ιδέες" που έχουν σφηνωθεί μέσα μας ως τα χειρότερα δόγματα, μας καταδυναστεύουν και ψάχνουμε τη λύση οπουδήποτε αλλού από εκεί απ' όπου μπορεί να προέλθει.

    Πολλοί λένε ότι το πρόβλημα είναι ότι "δεν έχουμε δημοκρατία" (πραγματική). Μερικώς συμφωνώ. Άλλοι λένε ότι "έχουμε πρόβλημα δημοκρατίας". Αν πρέπει να ψάξουμε μήπως "έχουμε ΤΟ πρόβλημα της ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ δημοκρατίας", θα πρέπει να ψάξουμε τις ιδέες μας, από πού προέρχονται, που οδηγούν, ποιες είναι οι αντίπαλες τους κλπ κλπ. ΑΝ βέβαια μπορούμε έστω και πειραματικά να απαγκιστρωθούμε από την αγιότητά της και το ανέγγιχτο που την περιβάλλει. ΑΝ δεν ταμπελιάσουμε βιαστικά τον συνομιλητή μας, απαιτώντας του ταυτότητα και πρόταση άλλου πολιτεύματος εδώ και τώρα. ΑΝ δεν επικαλεστούμε το παρελθόν με τον τρόπο που μας το δίδαξε η δια ροπάλου επιβληθείσα δημοκρατία.

    Αν όμως κάποιος αρνείται να ελέγξει ότι είναι απλή πεποίθησή σου ότι έχει χτίσει σπίτι και ότι μένουν τα δευτερεύοντα, τότε εμμένει στον δογματισμό που του έχει μεταδώσει η φασιστική τεχνική με το αγγελικό πρόσωπο: αυτή που έχτισε και επέβαλε το δυτικό κοινοβουλευτισμό. Βάσει αυτής -προφανώς- με κατατάσσεις στα δυο δωμάτια του δικού σου εξώτερου πυρ. Θα μου επιτρέψεις να ισχυρίζομαι ότι δεν ανήκω σε κανένα.

    Και πάντως, όπως διευκρίνισα ότι ουδέποτε ισχυρίστηκα "όλοι οι υποψήφιοι ταυτίζονται ως άνθρωποι" έτσι διευκρινίζω ότι δεν προπαγανδίζω υπέρ "λευκού-άκυρου-αποχής". Το βάζω σε επίπεδο πλατύ και βαθύ, εξου και συνομιλητές επιμένουν να με οδηγούν στο αδιέξοδο της στενότητας που βάζει το κάθε "δίλημμα των εκλογών", όπως το έβαλε και σε άλλη ανάρτηση ο διαχειριστής.

    Αυθόρμητα ο Μαζεστιξ στην σημερινή του ανάρτηση λέει ότι ψυχολογικά, περισσότερο τιμωρεί το παρελθόν, παρά επιλέγει το μέλλον. Είναι μια παραδοχή της ματαιότητας. Αυτό έχω κάνει κι εγώ πολλές φορές παλιότερα, αυτό κατέδειξα ως ένα βασικό σημείο που μπορεί να προβληματίσει κάποιον που επιμένει ότι νικάει ο σημερινός πρώτος και δεν χάνει ο χθεσινός.
    Φυσικά, το θέμα μας δεν εξαντλείται σε λίγες γραμμές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι δεν εξαντλείται και δεν ξέρω κι αν έχει νόημα να εξαντληθεί, όπως σημείωσα παρά πάνω το πρόβλημα είναι οι πολίτες που δεν παίρνουν καμία πρωτοβουλία και δεν ασχολούνται καθόλου με το τι θα πει πολιτεία. Το αν έχει ή δεν έχει προβλήματα η Δημοκρατίας μας, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

      Τώρα το θέμα είναι το πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η Δημοκρατία.
      Η απάντηση βρίσκεται στην ποιότητα που έχουμε σαν άτομα. Στο κατά πόσο έχουμε αναπτυγμένη την αλληλεγγύη μας και την υπευθυνότητά μας.
      Κι ακριβώς επειδή σαν άνθρωποι πάσχουμε και νοσούμε, θα υπάρχει πρόβλημα στον τρόπο που οργανώνουμε το κράτος μας.


      Διαγραφή
    2. Χ, για τους περισσότερους που ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, έχεις δίκιο ως προς το κίνητρο, ότι δηλαδή ψηφίζουν περισσότερο αρνητικά.
      Εγώ υποστηρίζω τον Σύριζα κάμποσα χρόνια τώρα.
      Δε συμμερίζομαι πολλές από τις κλασικές συριζαίικες απόψεις και ιδεοληψίες, αλλά συμφωνώ με τη βασική πολιτική στόχευση του Σύριζα και ιδίως του Τσίπρα.

      Η χτεσινή ανάρτηση ήταν τέτοια, επειδή απλά δεν είχα έμπνευση να γράψω κάτι και ανέβασα κάτι για πλάκα.
      Έτσι για να μπινελικώσουμε το ΝουΔου-Πασοκ και να ξεδώσουμε, λίγες ώρες πριν τους ξεράσει η Ιστορία.

      Διαγραφή