Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

Σκασμός... και Τσίπρα!!! (Αλλιώς, Σαμαρά...)


 
Σε περίοδο ειρήνης ένα απ' τα σημαντικότερα πολιτικά αγαθά είναι η κριτική.
Η άσκηση κριτικής προς φίλους και εχθρούς είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας.
Σε περίοδο πολέμου, όμως, τι γίνεται;
Ενδείκνυται σε περίοδο πολέμου η άσκηση κριτικής;
Ή για να είμαι ακριβέστερος, όχι απλώς σε περίοδο πολέμου, αλλά την ίδια την ώρα της μάχης;;;

Ακόμη και στην πιο δημοκρατική, δίκαιη και ευνομούμενη πολιτεία, όταν έρθει η ώρα της μάχης, συμφωνούν οι περισσότεροι σε ένα σχέδιο και αναλαμβάνει ένας εξ αυτών να διοικεί και να πάρει πάνω του όλη την ευθύνη της χάραξης της μάχης. Και να οδηγεί εκείνος πια το στρατό. Χωρίς αμφισβήτηση την ώρα της μάχης. Αυτό είναι θέσφατο. Αξίωμα μαθηματικό.
Δε νοείται να πέσουν πυροβολισμοί, αν δεν έχουν την έγκριση της διοικητικής αρχής.
Δε νοείται να ασκείται κριτική ή να εφαρμόζονται προσωπικές ή επιμέρους στρατηγικές την ώρα της μάχης.

Αν δεν αντιληφθούμε πως αυτό που ζούμε τα τελευταία 5 χρόνια είναι ένας πόλεμος και ότι σε 22 μέρες δίνεται μια από τις σημαντικότερες μάχες (σ.σ. εκλογές), θα υποπέσουμε στα ίδια ολέθρια σφάλματα που οδήγησαν τις προηγούμενες μάχες σε -ηρωικές μεν- ήττες δε.
Με πιο απλά λόγια, οι εκλογές που θα γίνουν σε λίγες μέρες είναι μια από τις πιο σημαντικές μάχες στον πόλεμο λιτότητας που ζούμε.
Και καλώς ή κακώς οι περισσότεροι που βρισκόμαστε από αυτήν την πλευρά έχουμε επιλέξει να στηρίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και εναποθέτουμε τις ελπίδες για καλύτερες μέρες στην πιθανότητα ανάληψης της κυβέρνησης από αυτόν.


Στον πόλεμο λοιπόν είμαστε στο στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα ξεκίνησε μια ακόμη μεγάλη μάχη, η οποία ίσως κρίνει οριστικά το αποτέλεσμα, ιδίως αν δεν είναι νικηφόρα.
Γι' αυτό πρέπει να κάνουμε το απλούστατο και λογικότατο που συμβαίνει πάντα σε όλους τους πολέμους και είναι η μοναδική αλάνθαστη επιλογή νίκης: ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ.
Ναι, όσο κι αν δεν ακούγεται ωραίο: να βγάλουμε το σκασμό και να στηρίξουμε την κεντρική γραμμή που -καλώς ή κακώς- έχει χαραχτεί με γνώμονα την επιθυμία, τη διάθεση, τις ανάγκες, τις δυνατότητες, τις αντοχές και το πολιτικό κριτήριο των περισσότερων από εμάς.

Όσο δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η μάχη και υπήρχε κατάπαυση του πυρός, έγιναν (και καλώς έγιναν) όλες οι συζητήσεις, οι ζυμώσεις, οι διαπραγματεύσεις, οι πιέσεις και οι αντεγκλήσεις που έπρεπε να γίνουν, ώσπου να χαραχτεί δημοκρατικά μια κεντρική στρατηγική μάχης.
Τώρα που ήρθε η ώρα της μάχης, εμείς, αφού η ζωή μας όρισε απλούς στρατιώτες, οφείλουμε να πολεμήσουμε βγάζοντας το σκασμό και να μην ασκούμε κριτική και να εμπιστευτούμε την ηγεσία αυτής της μάχης.
Δηλαδή τον Αλέξη Τσίπρα.
Τουλάχιστον ώσπου να τελειώσει αυτή η μάχη. 
Και μετά την -ελπίζω επιτυχή- έκβαση της μάχης, θα πούμε ό,τι έχουμε να πούμε.

Οφείλουμε να το κάνουμε αυτό, εάν και εφόσον βέβαια αντιλαμβανόμαστε αυτή τη μάχη των εκλογών ως βαρυσήμαντη για το δικό μας αύριο.
Αν δηλαδή πραγματικά θεωρούμε πως, αν βγει πάλι κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, εμείς... τελειώσαμε!
Αν το θεωρούμε αυτό, ότι δηλαδή ανήκουμε σε ένα στρατόπεδο του οποίου η επιβίωση εξαρτάται από τη νίκη του επί των επικίνδυνων αντιπάλων, δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά να κόψουμε την κριτική για 20 μέρες.
Έτσι κι αλλιώς, όσο και να κριτικάρουμε, όσο κι αν υπάρχουν θέσεις με τις οποίες δε συμφωνούμε 100% (κι εγώ έχω πολλές τέτοιες διαφωνίες ή ενστάσεις), δεν είναι δυνατόν να αλλάξουν αυτές την ώρα της μάχης.
Άρα κάθε κριτική που κάνουμε αυτές τις μέρες ακόμη και στο καφενείο ή στη λαϊκή, είναι βούτυρο στο ψωμί του αντιπάλου.
Δηλαδή για χαζοδιαφωνίες σε ώρα που δεν πρέπει, βοηθάμε έστω και άθελά μας την παρέα των φασιστών να μείνει στην εξουσία. Απλά τα πράγματα.

Σα να λέει σε μια μάχη ο στρατηγός το σχέδιο και εμείς να λέμε ότι... δε μας αρέσει!
Μα έτσι... πώς θα πολεμήσουμε;
Προλαβαίνουμε να αλλάξουμε στρατηγικό σχέδιο; Κι αν προλαβαίνυομε, είναι καλό να αλλάξει την ώρα της μάχης;
Μα αυτό θα ήταν το... εγχειρίδιο της ήττας! Αυτοκτονία καθαρή!
Ακόμη κι αν το στρατηγικό σχέδιο έχει λάθη, δεν είναι τώρα η ώρα τώρα να επισημανθούν οι όποιες διαφοροποιήσεις του καθενός μας.
Η κατάσταση περιγράφεται με μια έκφραση: Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ!
Αν νικήσει και τώρα αυτός ο φασίζων μαχαλόμαγκας που υποδύεται τον πρωθυπουργό, τότε θα μας έχει λυγίσει διά παντός.
Πρέπει να χάσει.
Πρέπει να φύγει.
Το καταλαβαίνετε;

Γι' αυτό, το ξαναλέω τρίτη φορά και ας μην αρέσει ίσως η έκφραση: για 20 μέρες... ΣΚΑΣΜΟΣ!
Και πολεμάμε τον αντίπαλο! Τον αντίπαλο στο άλλο στρατόπεδο, όχι στο δικό μας.
Και η έκκληση αυτή για σκασμό δεν αφορά μόνο στους "στρατιώτες" αυτής της μάχης αλλά και στους διάφορους "αξιωματούχους", οι οποίοι επιμένουν εμμονικά στην υποστήριξη θέσεων που δεν είναι οι επίσημες και γι' αυτό κάνουν κακό στη μάχη που δίνεται.
Ούτε αυτές οι θέσεις τους είναι "ριζοσπαστικότερες" είτε "μετριοπαθέστερες" της κεντρικής.

Αν δεν μπορούν να συγκρατήσουν το στοματάκι τους και αν δεν μπορούν να εκφράσουν 100% την επίσημη θεση του στρατοπέδου τους, όπως αυτή ορίστηκε πλειοψηφικά από τις συλλογικές αποφάσεις και εκφράζεται από τον Αλέξη Τσίπρα, τότε να κάτσουν σπιτάκι τους και να μην ξαναβγούν σε τηλεοπτικά πάνελ.
Ειδάλλως, πρόκειται ή για κομπλεξικούς ή για μαλάκες, οι οποίοι λειτουργούν άθελά τους ως προβοκάτορες.
Άλλο δημοκράτες και άλλο μαλάκες.

Τώρα είμαστε με τον Τσίπρα.
Μαζί του για τη νίκη.

Κι όσο για την κριτική;
Μετά τη μάχη.

 


ΥΓ.: Αφορμή για το κείμενο αυτό υπήρξαν τρεις διαδοχικές εμπειρίες τριών μεγάλων διαφορετικών και ετερόκλητων (κοινωνικά, οικονομικά και ηλικιακά) παρεών, οι οποίες θα ψηφίσουν σχεδόν σύσσωμες ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σκοτώνονταν μεταξύ τους οι φίλοι, λες και ήταν... εχθροί!
Και έτσι, αντί να "ψήσουν" και τους υπόλοιπους να το κάνουν, τελικά... σκοτώνονταν μεταξύ τους λόγω επιμέρους διαφωνιών!
Εγώ ξέρω ότι στις παρέες των δεξιών όλοι μαζι βρίζουν τους αριστερούς.
Στις παρέες των αριστερών όμως... κι εκεί όλοι τους αριστερούς βρίζουν! Ο ένας τον άλλον...
Γιατί διαφωνούν επί μιας λέξης και καταλήγει ο ένας να λέει.... προδότη ή φασίστα τον άλλον!
Γι' αυτό κατέληξα στο συμπερασμα:

ΣΚΑΣΜΟΣ... και Τσίπρα!
Αλλιώς Σαμαρά...

 

59 σχόλια:

  1. Άκουσε αγαπητέ Μαζεστίξ. Ακόμα κι εγώ που δεν στηρίζω το ΣΥΡΙΖΑ και τον θεωρώ μια ακόμα σοσιαλδημοκρατία από τις πολλές και γνωστές, αποφεύγω την κριτική εις βάρος του, καθαρά λόγω των όποιων πιθανοτήτων έχει κόντρα στη σιχαμένη συγκυβέρνηση. Αλλά το να λες "σκασμός" στην κριτική είναι, αν μη τι άλλο, παρέκκλιση άλλου τύπου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, το καταλαβαίνω ότι είναι ακραία η έκφραση "Σκασμός", αλλά, όπως συχνά λέει κι ο φίλος Πέτρος, είμαι προβοκάτορας.
      Δηλαδή, προσπερνώ τα όρια της πολιτικής ορθότητας και -όσο ακραίο κι αν είναι- λέω το ακραίο, μπας και γίνει κατανοητό το ζήτημα κι ο προβληματισμός μου.

      Πάντως η προτροπή "σκασμός" χρειάζεται πού και πού σε κάθε χώρο.
      Στο σπίτι ("σκασμός εσύ Αντωνάκη μου" που λεγε και η ταινία), στη δουλειά, στην παρέα, στον έρωτα, στο σύλλογο, στην ομάδα, στο στρατό...
      Παντού κάποιες φορές παρεκτρέπεται τόσο πολύ η κατάσταση, ώστε είναι απαραίτητο κάποιος να γίνει κακός και να πει το πολύτιμο "σκασμός επιτέλους!"

      Αν έβλεπες αυτά που βλέπω τις τελευταίες μέρες, πιθανόν να το ΄λεγες κι εσύ...

      Διαγραφή
  2. Έχεις δίκιο, Μαζεστίξ. Τώρα προέχει η απαλλαγή από τα ζόμπι. Μετά θα συζητήσουμε, θα διαμαρτυρηθούμε και θα τα βρούμε, ελπίζω.
    Απλώς, στον ΣΥΡΙΖΑ υπήρχε ανέκαθεν μια χαλαρή δημοκρατία. Χωρίς μάσα, βεβαίως. Διότι στη μάσα μπροστά, οι άλλοι συμφιλιώνονται για να επιτεθούν εναντίον του χαλαρού και να τον εξαφανίσουν.
    Οι αριστεροί ήταν πάντα ειλικρινείς. Και πνεύματα αντιλογίας. Πολλές φορές χωρίς σοβαρό λόγο. Από βλακεία ή και ανερμάτιστη φιλαρχία. Γι' αυτό και βγάζουν τα άπλυτά τους στη φόρα συνεχώς.
    Ενώ οι άλλοι περιορίζονται σε κλωτσιές κάτω από το τραπέζι. Στα μουλωχτά.
    Καλή χρονιά και λεύτερη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η εξουσία είναι, λένε, ισχυρή συγκολλητική ουσία.
      Ευτυχώς αυτό ισχύει κυρίως για τους εθισμένους στην εξουσία.
      Το θέμα είναι να βρεθεί η χρυσή τομή ώστε ούτε να ξεπουληθούν ούτε να είναι διαρκώς πνεύματα αντιλογίας.

      Διαγραφή
  3. Φίλε Μαζεστίξ, αν και διαφωνώ κάθετα με τα όσα γράφεις, το ανάρτησα.
    Αναρωτιέμαι τι θα λες σε λίγους μήνες.
    Νάσαι γερός και δυνατός.
    Κλεισθένης απ' την "Ιδεοπηγή".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσα λέω παραπάνω ισχύουν προεκλογικά, αλλά (για να σας προλάβω) και για το πρώτο διάστημα διακυβέρνησης (σ.σ. πρώτοι μήνες), αν και εφόσον τα καταφέρι ο ΣΥΡΙΖΑ και πάρει την εξουσία.

      Διαγραφή
  4. Να πω κι εγω,την..ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ αποψη μου....
    ΕΔΩ δεν προκειται να εκλεξουμε προθυπουργο..Τον ενα η τον αλλονε..Που μας λεει ΑΥΤΑ η ΕΚΕΙΝΑ...
    Εδω προκειται να εκλεξουμε προθυπουργο..Η να παραχωρησουμε την Κυβερνηση στους ΞΕΝΟΥΣ..Και μαλιστα στους Γερμανους...!!!
    ΕΑΝ λοιπον ψηφιζει κανεις,ΣΥΡΙΖΑ..Ψηφιζει ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ..Καποιος ΝΤΟΠΙΟΣ κυβερνητης..Να κανει,καποια προσπαθεια για τον ΚΟΣΜΟ..Που ζει σ αυτην την χωρα...!!!
    ΜΟΝΟ αυτοι που ΔΕΧΟΝΤΑΙ την υποδουλωση στους ξενους δανειστες..Τους ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ και τα διεθνη ΦΑΝΣ...Αυτοι ΔΕΝ θα ψηφισουν ΣΥΡΙΖΑ...!!!

    ΑΥΤΟΙ που τους ΚΑΛΕΣΕ μεσα σε προεκλογικη περιοδο..Ο ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ να πληρωσουν ταχτικα τους τοκους και τα χρεωλυσια...
    ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ...!!!

    Τι να λεω αλλο....
    Ο Μανιαδακης και ο Ραλλης..Θα βγουνε απο τους ταφους τους..Και θα ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΟΥΝΕ...!!!
    Διοτι ΤΟΣΟ φανερα δοσιλογοι και προδοτες...

    ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝΕ...!!!

    Κρατουσανε τα προσχηματα...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλώς μια αλλαγή διακυβέρνησης, αλλά η τελευταία ελπίδα.Ή έστω προτελευταία...
      Είναι πραγματικά θλιβερό όταν βλέπω ανθρώπους να συνεχίζουν να υποστηρίζουν την ταφή μας.
      Δε λέω ότι σώνει και καλά εμείς έχουμε δίκιο. Αλλά ότι τουλάχιστον υπάρχει κάτι ακόμη να ελπίζουμε. Ή έστω κάτι να σιχαινόμαστε.

      Διαγραφή
  5. σάν να λέμε ή με τα αναρχοκουμούνια ή με το "σκασμός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα δεν είπα "σκασμός" μόνο στην έφραση ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ριζοσπαστικότερων ιδεών μέσα στο στρατόπεδο του Σύριζα.
      Λέω το ίδιο και για την έφραση μετριοπαθέστερων ιδεών.
      Μια γραμμή για 20 μέρες, ώστε να ρθει η νίκη. Δεν είναι δύσκολο. Ούτε ντροπή.

      Διαγραφή
  6. Μπορεί όντως να φαίνονται ακραίες οι εκφράσεις σου Μαζεστίξ, αλλά αυτό δικαιολογείται καθώς είμαστε το μέρος της κοινωνίας που πλέον δεν αντέχει άλλο και βράζει από εκνευρισμό θα μπορούσα να πω. Και σε περίπτωση που βγεί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κατευναστεί πλήρως αυτός ο θυμός, καθώς όλοι αυτοί που κυβέρνησαν ΠΡΕΠΕΙ να ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΣ. Και λέω όλοι καθώς δεν είναι μονάχα ο Σαμαράς, αυτός είναι μονάχα η κορυφή του παγόβουνου. Σκεφτείτε πόσα άλλα "μπουμπούκια" υπάρχουν σε αυτή τη συμμορία:
    -Άδωνις (Ψυχοπαθής)
    -Βορίδης (Φασίστας και με τη βούλα)
    -Βούλτεψη (Μάγισσα)
    -Γιακουμάτος (Σπαζαρχ...)
    -Στουρνάρας, Γαρδούβελης, Κυριάκος, Κικίλιας, Δένδιας, Μπαλτάκος, Μπένι, ΓΑΠ και μπορώ να συνεχίσω να γράφω για ώρες...

    Με άλλα λόγια αν δεν τους δούμε να διαπομπεύονται όλοι αυτοί, στη κυριολεξία όμως, δεν θα ησυχάσουμε σαν κοινωνία. Και παρά το γεγονός πως σε μια εκπολιτισμένη κοινωνία (ή τουλάχιστον αυτό θέλουμε να πιστεύουμε) η βία δεν χωρά, όπως σωστά ανέφερες είμαστε σε πόλεμο, και σε πόλεμο αυτοί που τον δημιούργησαν πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Δεν θα σας κρύψω πως και εγώ είμαι αυτής της άποψης. Αυτές τις ημέρες που επισημοποιήθηκαν οι εκλογές, ολοένα και περισσότερο με πιάνει μια αίσθηση ρεβανσισμού καθώς αναλογίζομαι τι έχω περάσει εγώ, η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, και όλη η ελληνική κοινωνία, και προτού προχωρήσουμε για τη βελτίωση των πραγμάτων, πιστεύω ότι πρέπει να απαλλαγούμε από αυτά τα κατακάθια παντελώς, να αναδιοργανωθούν όλες οι κοινωνικές αξίες και οι δημόσιες αρχές. Με όρους υπολογιστών, πρέπει να γίνει ένα format προτού αρχίσουμε να χτίσουμε κάτι...

    Και φυσικά, εννοείται πως αν στη πορεία οι ιθύνοντες του ΣΥΡΙΖΑ παρεκκλίνουν των δεσμεύσεών τους, η αντίδραση από την κοινωνία θα είναι δεκάκις πιο σκληρή απ' ότι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, και θα είναι απολύτως ευνόητο και σωστό. Αλλά προς το παρόν όντως δεν πρέπει να σκεφτόμαστε έτσι, πρέπει να συστρατευτούμε ΟΛΟΙ εναντίον της ακροδεξιάς συμμορίας και μετά θα τα κανονίσουμε μεταξύ μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η απόδοση δικαιοσύνης είναι ένα μεγάλο ζητούμενο.
      Υπάρχει βέβαια και ένα μεγάλο "αλλά".
      Αυτό το "αλλά" είναι το ήθος της αποκατεστημένης δημοκρατίας.
      Μεγάλη συζήτηση.
      Θα το συζητήσουμε αν και όταν (και μακάρι να) έρθει η ώρα.

      Διαγραφή
  7. "Βελόνα και κλωστή, βελόνα και κλωστή... για τον κύριο!" Τέλος!!!
    Και φυσικά "Σκασμός Αντωνάκη"!!!
    Μια χαρά κάνεις και προβοκάρεις εν προκειμένω...
    Τι δεν έχουν καταλάβει επιτέλους;;;;
    Ότι θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια στην ολική καταστροφή, την απόλυτη καταστολή και το χειρότερο στον θάνατο της δημοκρατίας στον τόπο που γεννήθηκε;;;
    Δεν θέλω να καταστροφολογήσω ούτε ισχυρίζομαι ότι έρχεται ο σωτήρας του έθνους - δεν αεροβατώ σίγουρα - όμως όταν ανοίγει ένα παραθυράκι στην ελπίδα για λίγο φως, βγάζω τον σκασμό!!!
    Σ' αυτόν τον τόπο όλα τα ξέρουμε, όλα τα σφάζουμε κι όλα τα μαχαιρώνουμε!!! Επιτέλους, δεν έχουμε άλλα περιθώρια, οπότε πρέπει να βάλουμε για μια φορά στην άκρη τις ιδεολογίες, τους εγωισμούς και τις διαφορές μας και να επικεντρωθούμε σ' αυτό που μας ενώνει!!!
    Κάποιες στιγμές αισθάνομαι ως "φωνή βοώντος εν τη ερήμω"... Αυτό που λες με τις παρέες το ζω κι εγώ και είναι τραγικό, είναι σαν να υπάρχει υστερία... Ο καθένας το δικό του, το μακρύ και το κοντό του!!! "Τι θα ψηφίσουμε τώρα;;; " το άκουσα κι αυτό... "Την θεια μου την Μαριορή!!!" τους απαντώ!!! Ευτυχώς από ελάχιστους το άκουσα και τούτο. Πολλοί που δεν τον υποστήριζαν πάντως θα το καταπιούν το φαρμάκι, μήπως και πάρει άλλη τροπή η κατάσταση. Κάτι λέει αυτό...
    Το τρελό που άκουσα από μεγάλης ηλικίας ανθρώπους: "Σε ποια θρησκεία πιστεύει ο Τσίπρας;" Μου ήρθε ένας κόλπος, οπότε αγανακτισμένη απάντησα: "Στον Σατανά...!!!" ειλικρινά τα βρόντηξα κι έφυγα!!! Ε αϊ σιχτίρ πια!!!!
    Έχουμε καταντήσει γραφικοί, παντελώς ανόητοι και γελοίοι!!!
    Τι το ψάχνουμε όμως; Όταν μια κοινωνία προσπαθεί να βγει από τον πνευματικό λήθαργο πολλών χρόνων, έχει να παλέψει με την ημιμάθεια, την άγνοια, την απραξία, την κακή της νοοτροπία, τον εγωισμό, την αδιαφορία, με τον ίδιο της τον εαυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.
    Έχεις απόλυτο δίκιο πως δεν είναι ώρα για κριτικές και αναλύσεις των αναλύσεων. Όσοι αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των ημερών επιβάλλεται να μην παρανοούν αυτόν τον "σκασμό" και να το κάνουν πράξη επιτέλους!!!
    Ακόμα και να τα καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει για κάποιο διάστημα να υπάρξει υπομονή, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να δείξει τι μπορεί να πράξει μέσα στην απειρία του φυσικά και όχι να πέσουμε όλοι μαζί να τον φάμε. Θα είναι σαν να βάζουμε τρικλοποδιά στον ίδιο μας τον εαυτό!!! Πιστεύω ότι καταλαβαίνεις τι εννοώ, γιατί είμαστε ικανότατοι στο να το κάνουμε άμεσα κι αυτό!!!! Ειδικά όσοι θεωρούν ότι καταπίνουν το φαρμάκι για το καλό του τόπου, οπότε λειτουργούν εντελώς εξαναγκασμένα και τον περιμένουν στην γωνία να τον κατασπαράξουν. Έχουν μάθει σαν τα παιδιά να τους γίνεται άμεσα η χάρη, όπου στην περίπτωση που διαψευστούν, θα επιτεθούν με την μία. Όπως έγραψα κι αλλού, οι Έλληνες έχουμε μείνει ηθικά, συναισθηματικά κι εξελικτικά στην ηλικία των 12 ετών...
    Πολλά είπα πάλι... Ας κάνουμε υπομονή μέχρι τις εκλογές και βλέπουμε! Ένα βήμα την φορά!!!

    υ.γ.
    Όπως έλεγα και στον Πέτρο,τώρα είναι απαραίτητη η πένα προς την σωστή κατεύθυνση κι όχι για παπαρολογίες, οπότε κάθε φορά που μπορείς, γράφε, μια που έχεις το μέσο στα χέρια σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τί ακούω καθημερινά αυτές τις μέρες από κόσμο σχετικά με τις εκλογές είναι για να γράψω... βιβλίο.
      Ό,τι του φανεί του Λολοστεφανή, που λέει κι η παροιμία.
      Τα κίνητρα της ψήφου όμως είναι προφανή στις περισσότερες περιπτώσεις.
      Οι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται πως με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα ευνοηθούν από το καθεστώς (είτε συνταξιούχοι είτε βύσματα είτε αγρότες είτε εργαζόμενοι σε φιλοκυβερνητικούς ομίλους είτε απλώς κορόιδα), αυτοι είναι που τους ψηφίζουν ακόμα. Και είναι πολλοί.

      Το όπλο μου είναι σφεντόνα. Το θέμα είνα να πάρουμε τα πυρηνικά από τα χέρια που τα κατέχουν παράνομα.

      Διαγραφή
  8. Κριτική θα ασκήσω και πολύ έντονη μετά τις εκλογές, αφού αναλάβει την κυβέρνηση η Αριστερά και εφόσον αρχίσει τα λάθη. ‘Στηρίζω’ σημαίνει ‘ελέγχω’, δεν επιτρέπω στην εξουσία να με πηδάει ασάλιωτα επειδή την στήριξα.
    Το κάναμε, το ζήσαμε, το πληρώσαμε! Αρκετά μας έκατσαν στο σβέρκο όσοι στηρίξαμε και το εξέλαβαν ως εντολή πηδήματος.
    Ψηφίζω την κυβέρνηση δεν σημαίνει ‘ανοίγω τα πόδια, παρακαλώ περάστε.’
    Ας το καταλάβουν και θα δουλέψουν καλύτερα και υπέρ του λαού, όχι των συμφερόντων (κομματικών και άλλων).

    Στη φάση όμως αυτή προέχει να ξεκουμπιστούν τα καθάρματα. Δεν έχει καμία αξία να βριζόμαστε μεταξύ μας, γιατί αυτοί γελάνε με τα χάλια μας και παραμονεύουν στη γωνία να γίνει η ‘στραβή’.
    Και μετά….
    Ποιος τους πιάνει!!!

    Σημασία έχει να γίνει η ανατροπή γιατί δεν πάει άλλο. Ο λαός έχει φτάσει στα όριά του, αν δεν τα έχει ξεπεράσει. Όποιος την βρίσκει με την ακολουθούμενη πολιτική ας πάρει έναν δονητή και ας βοηθηθεί μόνος του. Οι άλλοι δεν του φταίνε σε τίποτα.

    Αυτό που προέχει –και θα συμφωνήσω μαζί σου- είναι να απαλλαγούμε από την καραδεξιά παρέα ηλίθιων και πανηλίθιων. Τα υπόλοιπα θα ‘ρθουν.
    Θα τα αναγκάσουμε εμείς να έρθουν!
    Όπως διάβασα κάπου στο φβ: Μαλάκα μου μας κυβερνάει ο Άδωνης και μερικοί ανησυχούν για το τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο, πολύ σωστά "Θα τα αναγκάσουμε εμείς να έρθουν!". Μου αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που το βλέπεις!!! Προσυπογράφω και αυτό που βρήκες στο ΦΒ!!!! Τι λέμε τώρα...!!!!

      Διαγραφή
    2. Ακριβώς. Εμείς και τα κίνητρα με τα οποία τον στηρίζουμε σήμερα και θα τον στηρίξουμε και αύριο είμαστε οι νυχτοφύλακες της φερεγγυότητας του ΣΥΡΙΖΑ.
      Όσο παραμένει σταθερός στο βασικό του προσανατολισμό, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Θα στηριχθεί.
      Άμα ξεφύγει ή άμα δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, τότε θα του αλλάξουμε τα φώτα.

      Διαγραφή
  9. Φαίνεται πως είσαι νέος. Η εμπειρία δείχνει το αντίθετο. Το αντίθετο δείχνει και η ιστορία (αν την ψάξεις καλά). Ποτέ των ποτών δεν λύθηκε τίποτε με εκλογές. Συνεπώς, η αφετηρία για την κατανόηση του πραγματικού προβλήματος είναι ότι το κομματικό σκηνικό ανήκε πάντα σε έναν, παρασκηνιακό φυσικά με το χρήμα και το εθνικό νόμισμα στα χέρια του, να ξεκαρδίζεται από το πόσο πιστευτό γίνεται το παιχνίδι των "διαφορετικών" ιδεολογιών που "εκφράζουν" τα κόμματα.
    Θυμήσου τα όχι μόνον μετά, αλλά και πολλά χρόνια μετά και συγγνώμη που στο είπα τόσο απότομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γαλάτη, με συγχωρείς για την παρέμβαση.
      Αυτό που λέει ο "Χ" το πιστεύω κι εγώ, γι' αυτό και σχολιάζω εδώ. Υπάρχει όμως ένα "αλλά". Αυτό το "τέρας" γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μας κουμαντάρει αιώνες και είμαστε απλά πιόνια του. Δεν σημαίνει φυσικά ότι θα παραμένουμε αδρανείς σε κάθε κίνησή του. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να εκμεταλλευτούμε κάθε μικρή ελπίδα-ψευδαίσθηση έστω που μας παρέχει ακόμα η σακατεμένη "δημοκρατία" μας! Στην κατάσταση την παθητική που βρισκόμαστε άλλη κίνηση δεν μας βλέπω να κάνουμε...
      @ Χ.
      Θα με ενδιέφερε πολύ να γνωρίζω τι προτείνεις εσύ!
      Ποια είναι η θέση σου σχετικά με το τι μπορεί να κάνει ο λαός, γιατί θεωρώ ότι οι διαπιστώσεις δεν επαρκούν;

      Διαγραφή
    2. Όταν η πολιτική κρίνεται υπό το γνωστό ιστορικό πρίσμα και εκτός της μεταφυσικής, τότε, είναι μάλλον αδύνατο να φτάσουμε σε διαφορετικό αποτέλεσμα. π.χ. μια απαραίτητη προϋπόθεση για τη συζήτηση είναι το "απεταξάμην" στη λέξη "λαός". Τι θα πει αυτό; Είναι μια εφεύερεση, όπως και η "πατρίδα" του 18ου αιώνα. "Λαός" θα πει κολακεία της μάζας, είναι η βάση του λαϊκισμού, της οποίας βάση είναι ο υλισμός, που με τη σειρά του προωθείται από τον ατομικισμό. "Πατρίδα" θα πει αντικατάσταση των πατρογονικών ηθών από τα κοινωνικά συμβόλαια, δηλαδή η σμίκρυνση της κοινωνίας στα όρια μιας φαντασιακής κοινότητας (εδώ κολλάει ο Άντερσον, όχι αντίστροφα, όπως τον παρουσιάζουν). Φαντασιακή κοινότητα είναι η κοινωνία του ελληνικού κράτους από το 1833. Όμως τα πράγματα δεν είναι "άσπρο-μαύρο". Δηλαδή, μέσα από το προκρούστειο κατασκεύασμα, κάθε πλευρά, νεωτερική ή παραδοσιακή συνεχίζει να λειτουργεί και με όρους που δεν υπακούν στον Προκρούστη της "Πατρίδας", αλλά στο βίωμα του "Πατέρα". Γι αυτό και η μάχη δεν λήγει ποτέ. Αλλάζει μορφές και φάσεις μόνον. Όλα αυτά προωθούνται και διαμορφώνονται επί αιώνες στη Δύση, ιδιαίτερα σφοδρά όμως από τον 18ο αιώνα.

      Αν οι εκλογές έδιναν λύση (όπως λέει και ο τοίχος) θα ήταν παράνομες. Το ζητούμενο είναι αυτό που μπορούμε όλοι να δούμε, αν βγάλουμε τα ματογυάλια της "κοινοβουλευτικής ορθότητας" και της ιστορικής αντιστροφής. Επίσης, δεν ισχύουν οι υπεραπλουστεύσεις "πονάει κεφάλι-κόψει κεφάλι". Δηλαδή αν καταργούσαμε αύριο τα κόμματα, τίποτα δεν θα λυνόταν αυτόματα. Άρα, στην πραγματικότητα μιλάμε για θέματα φιλοσοφικού περιεχομένου που στην πρακτική τους μπορούν να τα χειριστούν μόνον φωτισμένοι. Αλλά φωτισμένοι από φως εκτός της κοσμικής Δύσης, το οποίο οι πολλοί θα "προσκυνούν". Τι είναι ευκολότερο; Να πιστέψει κάποιος με ταπεινότητα ότι τα πολιτικά θέματα είναι υπαρξιακά θέματα και αφορούν την ανθρωπότητα, άρα δεν έχει την δυνατότητα το μέσο μυαλό να τα προσεγγίσει; Ή να προσέλθει στην κάλπη με την αλαζονική βεβαιότητα ότι "συνδιαμορφώνει" το αποτέλεσμα και το μέλλον του "ελεύθερα";

      Διαγραφή
    3. @Γαλάτη συνεχίζω την παρέμβαση και ξέρω ότι θα δυσκολευτείς να σχολιάσεις μέσα από τον διάλογο, όμως γνωρίζω ότι τον επιτρέπεις.
      @ Χ.
      Με όσα αναφέρεις μου ήρθε στον νου το "ZOOM" του Ιτσβάν Μπανιάι, όπου παρουσιάζει μέσα από εικόνες μέσα σε άλλες εικόνες την διαφορετική θέαση το κόσμου κατά τη διάρκεια του "ξεζουμαρίσματος" (ας μου επιτραπεί η έκφραση). Η αλαζονική βεβαιότητα κατά την προσέλευση στην κάλπη ταιριάζει στην εστίαση σε λεπτομέρεια της πρώτης εικόνας (το λειρί ενός κόκορα) και η ταπεινότητα μπροστά στην υπαρξιακή ματιά των πολιτικών θεμάτων την εικόνα του σύμπαντος, στην οποία καταλήγει το βιβλίο.
      Γενικά δεν διαφωνώ ότι κάπως έτσι είναι η κατάσταση της ανθρωπότητας, όμως η φιλοσοφική σκέψη θεωρώ ότι ήταν δεμένη άρρηκτα με την ζωή και την καθημερινότητα του ανθρώπου, απλά ειδωμένη από ένα άλλο ανώτερο επίπεδο, θεωρητικό. Σκοπός της φιλοσοφίας είναι η αναζήτηση των αιτιών κι εδώ οι θεωρίες πάρα πολλές, οι οποίες ενέχουν και το υποκειμενικό στοιχείο πάντα.
      Για να μην απομακρυνθούμε εντελώς, μια και δεν είναι το θέμα της ανάρτησης αυτό, στο δια ταύτα πώς μεταφράζεται σε πράξη όλο αυτό που υποστήριξες παραπάνω;
      Παραμένουμε ταπεινοί και αφήνουμε να χειρίζονται την ζωή μας μόνο οι φωτισμένοι του κόσμου τούτου;

      Διαγραφή
    4. Δε θα σε ρωτήσω καν "ποια είναι η λύση που προτείνεις".
      Διότι δεν επιβεβαιώνεται ιστορικά αυτό το "οι εκλογές δεν άλλαξαν ποτέ τίποτα".
      Αλλάζουν πολλά και με εκλογές και με επαναστάσεις.
      Όπως υπάρχουν και εκλογές αλλά και επαναστάσεις οι οποίες δεν άλλαξαν τίποτα.

      Διαγραφή
    5. Αν ψήφιζαν όλοι, πολλά πράγματα θα άλλαζαν. Αφού όμως κάποια κόμματα πιστεύουν πως δεν αλλάζει τίποτε με τις εκλογές, γιατί παίρνουν μέρος σε αυτές;

      Διαγραφή
  10. Περασα να αφησω τις ευχες μου για μια καλη, καλυτερη χρονια! Με υγεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλή χρονιά, Μαζεστίξ! Προσωπικά σου εύχομαι τα καλύτερα και πολιτικά περιμένω να δω αν θα δούμε επιτέλους καμιά ανατροπή εκτός από αυτή του Πρετεντέρη!!!
    Ο καιρός γαρ εγγύς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Η ανατροπή δεν είναι εκπομπή" που λέει κι ένας τοίχος...
      Άντε να δούμε...
      Καλή χρονιά και σε σένα!

      Διαγραφή
  12. Τι να πω; Ότι αν χάσουμε και αυτή την ευκαιρία, είμαστε τελειωμένοι; Απορώ γιατί δεν το καταλαβαίνουν εκείνοι οι ψηφοφόροι που λιμοκτονούν μεν, παράλληλα όμως ψηφίζουν τα ζόμπι. Κατά βάσει συμφωνώ λοιπόν και μάλιστα, αν ο λαός διψά πραγματικά για δικαίωση -και δικαιοσύνη- θα πρέπει να εκλέξει αυτοδύναμα τον ΣΥΡΙΖΑ, για να μπορεί και να τον κρατά στο χέρι (ο λαός), αλλά και για να μην έχει ο ΣΥΡΙΖΑ να προβάλει καμία δικαιολογία του τύπου: "έχω τα χέρια δεμένα". Καλημέρα και καλή χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλο ποσοστό των λιμοκτονούντων είναι ή αισθάνεται εξαρτώμενο από τα ισχυρά κέντρα εξουσίας και γι' αυτό είναι συνήθως συντηρητικό.
      Τον πιο ακραίο συντηρητισμό θα τον δεις στα πιο φτωχά σπίτια.

      Αν βγει αυτοδύναμος ο Σύριζα, τότε δε θα 'χει δικαιολογίες αυτός.
      Αν δεν βγει αυτοδύναμος, τότε δε θα 'χουμε δικαιολογίες εμείς...
      Προτιμώ το πρώτο ενδεχόμενο.

      Διαγραφή
  13. Η άποψή σου πάντα μ’ ενδιαφέρει, οπότε έχεις πρόταση για ανταλλαγή σκέψεων.
    (Απλά προτείνω – μια και δεν έχω δικό μου χώρο - κι αν κάνεις κέφι, έρχεσαι. Γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει παρεξήγηση ποτέ.)

    http://mia-petra.blogspot.gr/2015/01/blog-post.html

    σ.σ. Το κείμενο είναι γραμμένο από μένα, αλλά αναφέρεται σε πολλούς πολίτες αυτής της χώρας, που αισθάνονται σχεδόν το ίδιο. Δεν εκφράζει μόνο προσωπικά συναισθήματα και θέσεις. Μπορεί ν’ αφορά κι εσένα.
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν έχω την απαίτηση από κάποιον να καταλάβει την ιστορία, όταν αυτός δεν καταλαβαίνει ούτε ότι είπα κάτι και ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν το είπα. Είναι ελεύθερος να πιστεύει ότι η δημοκρατία δημιουργήθηκε για καλό, ότι η δημοκρατία προσφέρει επιλογές, ότι στις εκλογές ποτέ δεν χάνει ο πρώτος και πάντα νικάει ο δεύτερος και ότι αυτός που πρέπει να κοιταχτεί στο γιατρό είμαι εγώ. Με λίγα λόγια: έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε. Ένα μένει, κι αυτό με ελάχιστες ελπίδες: Ίδωμεν (αν μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την ματαιοδοξία).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμένα δε με ενδιαφέρουν τα υπαρξιακά ερωτήματα.
      Εμένα με ενδιαφέρει να βελτιώνονται οι συνθήκες ζωής, οι δικές μου και των γύρω μου.
      Όλα τ' άλλα είναι θεωρητικά σχήματα για αμπελοφιλοσοφία.

      Αυτό που πρέπει να ξεπεράσουμε δεν είναι η ματαιοδοξία, αλλά η μοιρολατρία.

      Διαγραφή
    2. Ό,τι δεν είπα παραπάνω εγώ άμεσα, γιατί ήθελα να δω τι θέλει να πει ο ποιητής... το ξεφούρνισες με την μία! Να ξέρεις ότι πολύ το χάρηκα! Αμάν.
      Μπορεί να είσαι συχνά πολυλογάς, όμως ξέρεις πού θα ταιριάξεις το ... "μπρουτάλ"!

      Διαγραφή
    3. @Μα
      Γι αυτό ακριβώς έγινε η κουβέντα. Επειδή ξέρω τι ζητάς κυρίως (βελτίωση συνθηκών) και ξέρω πώς την εννοείς
      @Γλα
      Μάλλον

      Διαγραφή
    4. @Χ.
      Ωραία, εγώ ζητώ βελτίωση των συνθηκών ζωής και λες πως ξέρεις πώς το εννοώ.
      Εσύ τι ζητάς;

      Διαγραφή
  15. Αυτό που ήδη έχεις ζητήσει έμμεσα και μερικώς, αυτό που μάλλον (αργά ή γρήγορα) θα ζητήσεις κι εσύ. Ζητάς μια δικαιότερη κατανομή του πλούτου το οποίο είναι ευκαιρία για περισσότερα υλικά αγαθά σε περισσότερους. Το ντύνεις όμως ή το εντάσσεις σε ένα πλαίσιο "δικαιοσύνης" ή "ελευθερίας" όπως την αντιλαμβάνεσαι - πάντως όπως και να το εννοείς - εκεί αρχίζει το κοινό μέρος των συνόλων μας.
    Εγώ αρπάζομαι από τον τίτλο και το περιεχόμενο και σου χτυπώ ένα καμπανάκι, λέγοντας ότι αυτό που κάνεις δεν είναι διαφορετικό από αυτό το οποίο κατηγορείς. Ο κάθε πρωθυπουργός που θέλει να διατηρηθεί στην εξουσία, ή ακόμα χειρότερα, να μην βρεθεί στην φυλακή, βάζει διλήμματα, τρομοκρατεί και αυτό το ονομάζει "ενημέρωση", "ευθύνη" και διάφορα σχετικά. Ο σημερινός αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι ο αυριανός πρωθυπουργός που θα θέλει μευθαύριο να διατηρηθεί στην εξουσία, αφού όλο το επιτελείο του (άντε με μια-δυο εξαιρέσεις) θα βουτήξει βαθειά το δάχτυλο στο μέλι. Γι αυτό θα κάνει τα ίδια μ' αυτόν που είναι σήμερα πρωθυπουργός (ουσιαστικά δικτάτορας). Τι λες λοιπόν για διάκριση "Σαμαρά και Τσίπρα" όταν ο δεύτερος προοιωνίζεται τα ίδια και χειρότερα από τον πρώτο. Ένα απλό διαχειρίσιμο υλικό είναι, που στο παρελθόν έχει διαχειριστεί μόνον μαθητικά συμβούλια και ήδη διαψεύδει τον εαυτό του. Αυτά τα λέω για σένα, γιατί εμένα δεν με πείθει για ευρύτερους λόγους. Δεν δίνω ούτε μια πιθανότητα στο τρισεκατομμύριο να νοιάζεται αυτός ο τύπος τους "φτωχούς και μη προνομιούχους", γιατί δεν έχει το υπόβαθρο να το κάνει. Αυτός είναι που κάνει μόνο αμπελοφιλοσοφίες, αλλά κι αυτές ξένες είναι. Τις αναμασά μέσα από τα διεθνή κατάστιχα της αστικής δημοκρατίας. Όλο λοιπόν το πολιτικό σκηνικό έχει να κάνει με την διαχείριση του πλούτου και μόνον, ταυτόχρονα όμως όλοι επικαλούνται "το σωστό, το δίκαιο κλπ"., δηλαδή μια ηθική.. από πού; από το Ε του Βοώτη ή από το Α του Κενταύρου; Αυτό που μπορεί να βγει ως συμπέρασμα, με ορθολογική διαχείριση του παρελθόντος είναι ότι εδώ και αιώνες το ιδιωτικό χρήμα ορίζει τις κρατικές οικονομίες, άρα τα δυτικά κράτη ήταν ανέκαθεν υπόδουλα εξωθεσμικά, οι φόροι πάνε πάντα στους τόκους των δανείων και η όμορφη βιτρίνα ήταν, είναι και θα είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Το άλλοθι λέγεται "δημοκρατία", οι πλαστές επιλογές λέγονται "κόμματα και ιδεολογίες" και το δέλεαρ είναι μονίμως η φτώχια και η ταπείνωση. Αν κάποιος βλέπει την φτώχια μόνον ως χρήματα, τότε του διαφεύγει ότι αυτός που προκαλεί όλο αυτό το σκηνικό ΔΕΝ θέλει χρήματα. Δικά του είναι, αυτός τα βγάζει, αυτός τα μοιράζει. Γιατί να βάζει τους ενδιάμεσους μηχανισμούς (Φιτς και Μιτς) και τους κολαούζους (πετρελαιάδες, βιομηχάνους …) να τα μαζεύουν μέσω των υπαλλήλων τους κυβερνητικών;. Τα χρήματα είναι μόνον μέσο, όχι σκοπός.

    Η κριτική που κατά καιρούς ασκείς έχει μέσα πάντα έναν ηθικό (μοραλιστικό) άξονα, ο οποίος όμως δεν απογαλακτίζεται ποτέ από τον υλισμό. Ταυτόχρονα όμως δεν με πείθεις ότι είσαι ένα "υλιστικό γουρούνι", που αν είχες περισσότερα στην τσέπη θα έκλεινες το μπλογκ αυτοστιγμής. Σ’ αυτό τον άνθρωπο απευθύνομαι, αφού το μόνο κοινό αυτή τη στιγμή πεδίο μεταξύ μας είναι η λογική.
    Αυτό που ζητάω εγώ, απλώς έρχομαι να σε "ενημερώσω" ότι υπάρχει και ότι λίγο (λιγάκι) εφάπτεται μ’ αυτό που κι εσύ ζητάς. Το ξέρω ότι δεν μπορώ να σε πείσω - τεχνικά δεν γίνεται, ιδιαίτερα μέσω της θεωρίας. Μπορείς όμως να θυμάσαι μετά από καιρό αυτή τη συζήτηση, να διαπιστώσεις μόνος αν είχε στοιχεία αλήθειας ή αν είμαι αργόσχολος και τρελαμένος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Χ.
      Δεν ξέρω αν μου επιτρέπεται τελικά να πω ξανά την γνώμη μου εδώ, διότι το σχόλιό σου δεν αφορά εμένα αλλά τον χρήστη του μπλογκ, όμως παίρνω το θάρρος, μια και συμμετείχα εξαρχής στον διάλογο.
      Ειλικρινά έχω απορία, η οποία θα ήθελα να μου λυθεί, γιατί έχει τύχει να ακούσω παρόμοιες απόψεις με τις δικές σου, χωρίς όμως να αγγίζουν ποτέ κάποιο πρακτικό επίπεδο.
      Έρχομαι να συμφωνήσω με όσα αναφέρεις για τον πρωθυπουργό, με όσα πιθανόν θα ακολουθήσει και ο υποψήφιος πρωθυπουργός (η εξουσία είναι γλυκιά και τα συμφέροντα από πίσω του πολλά), εννοείται πως συμφωνούμε και στο ότι κουμάντο πάντα και παντού κάνει το ιδιωτικό χρήμα, δέχομαι ακόμα ακόμα και το άλλοθι-δημοκρατία και τις πλαστές επιλογές (κόμματα, ιδεολογίες), συμφωνώ ότι πίσω από όλα δεν είναι τόσο το χρήμα όσο η δύναμη και ο έλεγχος, προκειμένου να ικανοποιήσει ο μικρόψυχος άνθρωπος την ματαιοδοξία του, και πάντα ήταν έτσι. 'Ομως δεν συμφωνώ καθόλου με το ότι καταθέτεις όλα αυτά δίχως να παίρνεις τελικά θέση ουσιαστική. Γιατί δεν λες ευθέως τι θα κάνεις εσύ σε αυτή την φάση που βρισκόμαστε, αν είσαι φυσικά στην Ελλάδα...;;;
      Από θεωρίες, κριτικές και αναλύσεις έχουμε πήξει από τα δημόσια πρόσωπα και από πολλά άλλα που συναναστρεφόμαστε καθημερινά. Κάθε φορά καλούμαστε ως πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα να πάρουμε θέσεις και τώρα πάλι είναι μία από αυτές τις στιγμές. Θα μείνουμε αδρανείς και θα κλαίμε την μοίρα μας, μένοντας πιστοί στις θεωρίες - με τις οποίες κατά βάθος δεν διαφωνώ – ή θα πάρουμε αποφάσεις με βάση την συνείδησή μας, γνωρίζοντας ότι βάζουμε ένα λιθαράκι, που σίγουρα θα εξυπηρετήσει τους δικούς τους σκοπούς, αλλά παράλληλα ίσως επιφέρει λίγο καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και για εμάς. Τα υπόλοιπα που σκέφτεσαι και όλοι θα θέλαμε σε έναν ιδανικό κόσμο θέλουν αληθινή, βαθιά παιδεία και, συγνώμη για την έκφραση, α#$%^%$, που αυτή την στιγμή είναι σε έκπτωση…

      Διαγραφή
    2. Έχεις κάνει ένα λάθος, θεωρώ, στο χαρακτηρισμό της γενικότερης κριτικης μου.
      Την αποκάλεσες "μοραλιστική".
      Θα διαφωνήσω.
      Καθόλου μοραλιστική δεν είναι.
      Αντιθέτως είναι ψυχρή και ορθολογιστική.
      Μετράει συν και πλην και βγάζει μια σούμα.
      Δε μ'α ρέσει η ταύτιση (που γίνεται από πολλούς) μεταξύ ηθικής και πολιτικής.
      Η ηθική είναι ένας κώδικας αξιών, ενώ η πολιτική είναι ένας καθημερινός πόλεμος. Και στον πόλεμο πρέπει να παίξεις και βρώμικα για να κερδίσεις.
      Όλες οι αποφασεις στη ζωή περιστρέφοτναι γύρω απ'τ τι χάνεις καιτ ι κερδίζεις.
      Και ενώ από μια φυσική μου τάση, δε συνηθιζω να πηγαίνω με τους νικητές, απ' την άλλη μια εξίσου φυσική μου τάση με ωθεί στο να θέλω σώνει και καλά να νικήσουν οι ηττημένοι.

      Επομένως, δε στέκομαι στο ηθικό-φιλοσοφικό κομμάτι όταν υπάρχει φωτιά γύρω μου.
      Η φωτιά έχει φτάσει στην αυλή μου και δεν ε΄χω καιρό για τέτοια.
      Τον καιρό που έβλεπα τη φωτιά να ρχεται αλλά δε μ' άγγιζε ακόμη, φιλοσοφου΄σα.
      Τώρα δε φιλοσοφώ. Βιάζομαι να αλλλάξουν τα πράγματα για να δω μια άσπρη μέρα.
      Βιάζομαι γιατί.... με βιάζουνε. Και την ώρα του βιασμού, δε θα σκεφτώ τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, αλλά θα βρω όποιον πρόσφορο τρόπο υπάρχει για να απαλλαγώ από τους βιαστές.

      Με λίγα λόγια, δεν αντέχω άλλο.
      Πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα.
      Μια ζωή την έχουμε.
      Θέλω κάμποση "ύλη" για να μπορέσω να τη βγάλω.
      Τα υπόλοιπα θα τα σκεφτώ με γεμάτο το στομάχι.

      Διαγραφή
    3. @Γλαύκη
      Ενώ η μεταξύ μας συζήτηση μοιάζει τερματισμένη, δείχνεις ότι ζητάς ένα συμπέρασμα που να προκύπτει από όσα δεν είπαμε. Εννοώ, ότι αν η συμφωνία σου στα λεγόμενά μου ήταν πραγματική, τότε απορία δεν θα είχες. Τι ζητάς από μένα; Λόγο για να συνεχίσεις να κάνεις αυτό με το οποίο διαφωνείς; Αποφεύγεις τα πρώτα βήματα, ζητάς τα τελευταία; Πες ότι δεν πείστηκες και πάλι τερματισμένος θα είναι ο διάλογος. Έτσι κι αλλιώς κάνεις αυτό που κάνει ο κάθε κυβερνητικός: να λέει "o.k., but there is no alternative", πράγμα που σημαίνει ότι η μοιρολατρεία δεν ανήκει σ’ αυτόν που την καταλογίζεις.

      Διαγραφή
    4. Θα διαφωνήσω Μαζεστιξ. Όπως σου είπα, δεν με πείθεις όταν λες ότι είσαι υλιστής και μόνον. Δεν έχω τώρα πρόχειρο παράδειγμα για σένα, αλλά και δεν έχω συναντήσει άνθρωπο που συναρτά τα πάντα από το "νόμιμο" και όχι και από το "ηθικό". Αυτό που αποφεύγει -όπως ο διάολος το λιβάνι- η "αριστερή, προοδευτική διανόηση" να εξηγήσει, είναι από πού πηγάζει το πνεύμα του δυτικού νόμου.
      Επειδή η επιστήμη που κατορθώνει να επιβιώσει και να εκπέμψει σήμα, μας πληροφορεί ότι το πνεύμα γεννά την ύλη, είναι και από εκεί απόλυτα βέβαιο ότι η ζωή δεν τερματίζεται στον θάνατο (του σώματος).
      Αν στην περίπτωσή σου τίθεται θέμα ζωτικό (επιβίωσης ας πούμε) οι έχοντες πρέπει (θα έπρεπε) να σε συνδράμουμε. Γιατί; Γιατί αυτός είναι ο εγγεγραμμένος νόμος του κατασκευαστή μας στο DNA μας.

      Διαγραφή
    5. Ο Χ. είμαι και συνεχίζω. Ξέχασα να ρωτήσω: τι δεν αντέχεις; Τύπους σαν τον Άδωνι, το Μητσοτάκη, την Χριστοφιλοπούλου; Τους γεννά το σύστημα. Μόνον τέτοιοι επιβιώνουν. Την διαφθορά και το πελατειακό; Την γεννά το σύστημα. Την αδικία; Άστην να υπάρχει -επί του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος- χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την ενισχύεις και επικροτείς. Το χάος δεν πολεμιέται αποτελεσματικά μέσα από το χάος. Απλώς έχεις πειστεί ότι δεν υπάρχει παρά αυτό και η ανθρώπινη δύναμη να το αλλάξει. Εκεί διαφέρουμε.

      Διαγραφή
    6. Δε ζητώ ελεημοσύνη. Έχω να φάω ακόμη.
      Αλλά έχω να φάω, επειδή έχω φορέσει ένα φέσι ίσα μ' εκεί πάνω προς το δημόσιο κυρίως και δευτερευόντως και προς πρόσωπα.
      Επείγει για μένα να αλλάξει η κατάσταση, να κινηθεί το πράγμα, να κυκλοφορήσει χρήμα στην αγορά, μπας και τη βγάλω καθαρή.
      Αν αύριο μεθαύριο έρθει το Δημόσιο να μου τα ζητήσει κι εγώ δεν έχω και μου κάνει καμιά ακτάσχεση, τότε οι φιλοσοφίες δε θα με βοηθήσουν καθόλου.
      Δεν είμαι κάποια ιδαιίτερη επρίτπωση.
      Είμαι ένας από τους πολλούς που αυτή τη στιγμή έχουν πρόβλημα να βγάλουν το μήνα.
      Και, ναι, θα κάνω ό,τι μπορώ για να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι η τελευταία ίσως ελπίδα μας.
      Και θέλω να τα καταφέρει και θα κάνω κι εγώ ό,τι μπορώ για να τα καταφέρει.
      Δε διανοούμαι να περάσει άλλη χρονιά που θα κρυώνω στο σπίτι ή δε θα 'χω να βάλω βενζίνη στο αυτοκίνητο.
      Τελειωμένα πράγματα.
      Πρέπει να κυκλοφορήσει το χρήμα και εμτά όλα τα άλλα θα τα βρούμε.
      Και στην αρχαία Αθήνα, πριν έρθει η Άμεση Δημοκρατία με τον Κλεισθένη, πρώτα είχε γίνει η Σεισάχθεια του Σόλωνα.
      Δημοκρατία και φτώχια δεν πάνε μαζί.
      Άρα, αν θέλουμε να μιλάμε για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, πρώτη ρποτεραιότητα είναι η αντιμετώπιση της ανέχειας.
      Όχι μόνο γι' αυτούς που δεν έχουν να φάνε.
      Αλλα και γι' αυτούς που έχουν να φάνε, επειδή φεσώνουν αναγκαστικά ταμεία, εφορίες, κινητά και σταθερά.

      Διαγραφή
    7. @Χ.
      Νομίζω βγάζεις εύκολα, γρήγορα και απόλυτα συμπεράσματα χωρίς να με γνωρίζεις, όπως ίσως κι εγώ.
      Στις τρεις τελευταίες σειρές στο σχόλιό μου πιστεύω ότι ήμουν πιο σαφής και συγκεκριμένη, πράγμα το οποίο δεν κάνεις μέσα σε τόσα σχόλια.
      Αν υποθέσουμε ότι κατέχεις την "αλήθεια", ποιες είναι οι κινήσεις που έχεις κάνει, για ν' αλλάξεις ό,τι δεν σου ταιριάζει και δεν συμφωνείς στην κοινωνία που ζεις; Μόνο έτσι θεωρώ ότι αποδεικνύεις την απόστασή σου από την μοιρολατρία.
      Όταν κατέχουμε κάτι σε πολύ καλό βαθμό, είναι χρήσιμο να έχουμε και τον τρόπο να το επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά, αλλιώς ποιος ο λόγος να περνάμε στη διαδικασία διαλόγου;
      Επίσης, αυτός που κατέχει κάτι καλά, έχει αυτοπεποίθηση και ωριμότητα, που τον βοηθούν στην επικοινωνία του με άτομα όλων των πνευματικών επιπέδων, χωρίς μάλιστα να κατακρίνει το επίπεδό τους. Σε άλλη περίπτωση κρατά την γνώση για τον εαυτό του, ίσως γιατί στην πραγματικότητα δεν έχει μια τόσο καθαρή εικόνα των πραγμάτων μέσα του και δεν είναι σε θέση να την μεταδώσει.

      Διαγραφή
  16. Το χρήμα θα κυκλοφορήσει, εάν, όταν και όσο αποφασίσει να το κυκλοφορήσει αυτός που το κυκλοφορούσε και αποφάσισε (μέσω ΓΑΠ) να το σταματήσει επειδή -λέει- ξαφνικά(!) ανακάλυψε(!!) πόσο μεγάλο έλλειμμα είχε το 2009 η Ελλάδα (!!! βλ αλλοίωση από ΕΛΣΤΑΤ, αφού η βλακώδης διαχείριση του Κωστάκη με τις κλεψιές και τα σχετικά, δεν κατόρθωσε τίποτα περισσότερο από το 4-4,5% βαριά-βαριά). Μόνο που το τι συμβαίνει εδώ, είναι ένα μικρό, αν και σημαντικό, τεμάχιο του συνόλου. Και στο σύνολο, στο βάθος-βάθος του συνόλου, δεν είναι άπειρες ή πολλές οι δυνάμεις που συγκρούονται. Δυο είναι μόνον.

    Καθένας έχει τις δικές του αφετηρίες και προσλαμβάνουσες. Αυθόρμητα και χωρίς να το έχω προγραμματίσει, ξεκίνησα μια έρευνα για το πού, πότε, γιατί υπάρχει κακοδαιμονία στο κράτος μας (διαπιστωμένη στην πράξη, σε πολλαπλά υπουργεία και σε βάθος χρόνου). Βοήθησε, το ότι ήμουν "ανένταχτος αριστερός" με μηδενική παρουσία σε κομματικούς χώρους, αλλά με σημαντική εμπειρία όλων των κομματικών χώρων εναντίον μου στον χώρο εργασίας, όταν προσπάθησα να πάω "θεσμικά". Χωρίς να το καταλάβω και χωρίς να το έχω προγραμματίσει, βρέθηκα σε έναν κυκεώνα στοιχείων με επίκεντρο την μεγάλη Επανάσταση στην οποία ήταν μπλεγμένοι άπαντες, επειδή άπαντες αφορούσε. Τα πλοκάμια πήγαιναν πολύ πιο πίσω, αφού το τι έγινε το 1821 σχετιζόταν με το 1453 και το τελευταίο σχετιζόταν -άμεσα- και με ό,τι έγινε τον 1ο, 2ο, 3ο αιώνα. Εννοείται ότι όλα αυτά δεν ξεκίνησαν με την εκκίνηση της γνωστής αρίθμησης χρονολογιών που προσπάθησε να καταργήσει ο Σιεγές με την γνωστή του "πάλη των τάξεων". Το "πρόβλημα" λοιπόν είναι τόσο μακρύ και πλατύ, που οποιαδήποτε σμίκρυνση σε μια παράγραφο, το κάνει ανούσιο και γραφικό.

    Εμπιστεύεστε για την σημερινή ενημέρωση τα κανάλια, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες; Τότε γιατί εμπιστεύεστε την κρατούσα άποψη που μας μαθαίνει το σχολείο και το πανεπιστήμιο; ότι η πολιτική δεν έχει καμιά σχέση με την οντολογία. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Δεν έχουμε να κάνουμε με φιλελευθερισμό εναντίον σοσιαλισμού. Ο διαχωρισμός είναι τελείως πλαστός και όσοι εκπροσωπούν τις δυο τάσεις, ελέγχονται (χωρίς να το ξέρουν και οι ίδιοι) από το ίδιο κέντρο εξουσίας, αυτό που ελέγχει το χρήμα, το νόμισμα, την ενημέρωση κλπ. Άρα, η μόνη "διαφωνία" μου με το άρθο είναι: μετά τον Τσίπρα τι; Ο πρώτος θα είναι ή ο τελευταίος που άλλα λέει και άλλα θα κάνει; (μερικά, ίσως φανούν γαργαλιστικά στην αρχή). Δεν είναι ολοφάνερο ότι το παλιό ΠΑΣΟΚ αποτελεί την ραχοκοκαλιά του; Κι αν δεν βγει στις 25 Ιανουαρίου κυβερνήτης (μπλιάχ) δεν θα αργήσει πολύ. Σ’ αυτόν θα φορτώσουν τα χειρότερα, και μετά θα ξανέρθουν οι "κεντρώοι" να μας ξανασώσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απαντώ εδώ, γιατί αυτά που γράφεις στην τελευταία παράγραφο τα έχω σκεφτεί ήδη, όπως και πολλοί άλλοι πιστεύω.
      Ενώ αρχικά έδειχνε η συζήτηση να μην οδηγεί πουθενά, διαπιστώνω ότι κάποια πράγματα γίνονται περισσότερο σαφή. Θεωρώ ότι σε αρκετά από όσα αναφέρεις με βρίσκεις σύμφωνη. Εκεί που διαφωνώ (κι όχι ότι δεν καταλαβαίνω) είναι ότι αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή στα πολιτικά πράγματα δεν πιστεύω ότι μπορεί να γίνει ανατροπή με άλλο τρόπο. Αρκετοί δεν υποστηρίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ με τυφλά μάτια, να είσαι σίγουρος γι΄αυτό. Για κάθε άλλου είδους ανατροπή απαιτείται πολύ καλύτερη και οργανωμένη προετοιμασία. Χρόνος δεν υπάρχει. Όσο για το "σώσιμο" από τους κεντρώους, να ξέρεις ότι είναι ο εφιάλτης που τον φοβόμαστε ως πολύ πιθανό σενάριο.
      Η ερώτηση που επαναλάμβανα ήταν προβοκατόρικη. Πάντως μετά από κάθε συνομιλία όποιας μορφής ο καθένας κάτι παίρνει. Να είσαι σίγουρος.
      Ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  17. Μετά απ' αυτά, μη με ρωτήσεις πάλι Γλαύκη "και τι να κάνουμε;" επειδή η ερώτηση είτε προβοκατόρικη, είτε όχι, δείχνει ότι είτε δεν καταλαβαίνεις, είτε δεν συμφωνείς. Ό,τι και να ψηφίσεις, είναι περίπου το ίδιο, είτε αυτό σου φαίνεται τραβηγμένο, προκλητικό κλπ είτε όχι. Αφού το υπάρχον πολίτευμα στηρίζεται κυρίως στον επηρεασμό του "μέσου όρου". Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε εκτός αυτού. Ταυτόχρονα, ό,τι κι αν ψηφίσεις, αν δεν υπακούς στο κομματικό σύστημα και στην διαφθορά που σου προτείνει, τότε κερδίζεις και εσύ και οι γύρω. Κι ας μην το καταλαβαίνουν, κι ας μην το παραδέχονται, κι ας σε κατακρίνουν. Αν το κάνεις, τότε κρατάς το σημαντικό, έχεις έναν άξονα ανθρωπιάς που σου υπαγορεύεται από την "λογική" της μητρικής στοργής που κι αυτή δεν υπακούει στα αριστεροκεντροδεξιά ιδεολογήματα.

    Προφανώς δεν είμαι "αποτελεσματικός κοινωνός". Είναι όμως τέτοιοι αυτοί που προσπαθούν να σε πείσουν ότι όλα εξαρτώνται από την ψήφο σου; Την ψήφο του "κυρίαρχου λαού"; Μια φορά μόνον έγινε ανατροπή μέσα από το σύστημα. Δεν κράτησε πολύ, αλλά αφού έγινε μια, μπορεί να ξαναγίνει, δεν λέω. Όχι όμως μέσα από τον αναξιοκρατικό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Το μόνο πλεονέκτημα που έχει ότι δεν διαχειρίστηκε ακόμα κρατικό χρήμα. Ας τον δοκιμάσουμε, αλλά ας σκεφτόμαστε από τώρα και το μετά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αγαπητέ Χ, νομίζω πως αναφερόμαστε σε πολύ διαφορετικά πράγματα.
    Ο διάλογος μοιάζει σουρρεαλιστικός.
    Ή μάλλον: οι παράλληλοι μονόλογοι.
    Νομίζω πως όλοι καλυφθήκαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε χαιρετώ, διαφωνώντας επί του χαρακτηρισμού του διαλόγου.

      Διαγραφή
  19. Όντως η εξουσία συνιστά δοκιμασμένη συγκολλητική ουσία.
    Τόσο που εν αρχή να σφραγίζει στόματα και εν συνεχεία και συνειδήσεις.
    Κρίμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή εγώ ασχολούμαι με την πραγματική ζωή και όχι τη ζωή των ατέρμονων αναζητήσεων των βιβλίων, λέω ότι η κριτική είναι υπερ-απαραίτητη συνεχώς.
      Με εξαίρεση την ώρα της μάχης.
      Αν έχεις δει καμιά μάχη που κατά τη διάρκειά της γίνεται κριτική, να μου τη δείξεις.
      Και έχω θαυμάσια σχέση και με το στόμα μου και με τη συνείδησή μου.

      Διαγραφή
  20. Όχι στα ψεύτικα διλλήματα και τους εκβιασμούς. Η ώρα της μάχης έχει τελειώσει προ πολλού. Φρόντισε γι' αυτό ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ μεταφέροντάς την από το πεζοδρόμιο στο παραβάν. Η σημαντικότερη μάχη είναι οι εκλογές γι' αυτούς που θέλουν το λαό στη γωνία αφοπλισμένο πολιτικά ιδεολογικά και οργανωτικά.. Για τις προηγούμενες ήττες δεν βλέπω κανέναν απολογισμό. Το ζητούμενο δεν είναι να αλλάξει η κυβέρνηση αλλά ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ της. Κυβερνήσεις έχουν αλλάξει πολλές η πολιτική τους όμως παραμένει η ίδια. ΌΧΙ δεν αντιλαμβανόμαστε αυτή τη μάχη ως βαρυσήμαντη για το δικό μας αύριο. Η ζωή μας δεν αλλάζει με τις κάλπες αλλά μόνο με τους αγώνες.Βούτυρο στο ψωμί του αντίπαλου είναι το ότι σπέρνεται αυταπάτες στο λαό και τον βάλατε στην αναμονή των εκλογών από τον Φλεβάρη του 2012 και μετά. Βούτυρο στο ψωμί του αντίπαλου ήταν όταν όλοι εσείς οι δήθεν αριστεροί το 2011 στις πλατείες στο σύνταγμα ανακαλύψατε τάχα το νέο και το μόνο που χτυπούσατε ήταν τα σφυροδρέπανα τις κόκκινες σημαίες και την αριστερά. Όσο για τους φασίστες θα πρέπει να γνωρίζεται ότι ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΛΑΪΚΟΙ ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ. Το σχέδιο αποδοχής της εξάρτησης και της υποταγής και της μη εμπιστοσύνης στις αστείρευτες δυνάμεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος προφανώς και δεν μας αρέσει Οι εκλογές ΔΕΝ ανατρέπουν τους συσχετισμούς απλά τους καταγράφουν Καί ότι δεν κατάφερε το κίνημα να το ανατρέψει στο πεζοδρόμιο δεν θα ανατραπεί στο παραβάν. Άλλωστε είναι γνωστό πως αν οι εκλογές μπορούσαν να φέρουν την αλλαγή θα ήσαν παράνομες. Γι' αυτό πρέπει σ΄αυτές τις εκλογές να ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και όλα τα δεκανίκια τους. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ και τον ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ του κινήματος. Η ελπίδα βρίσκεται στους ΑΓΩΝΕΣ ενάντια στην ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ και την ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ.
    Στηρίζουμε την εκλογική συνεργασία Κ.Κ.Ε (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ.
    Στο δρόμο λαέ ΜΠΟΡΕΙΣ να τους νικήσεις ΔΕΝ θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσεις.
    Στους ταξικούς αγώνες η προοπτική κι όχι στα κοινοβούλια και τη συνδιαλλαγή.
    Η ιστορία γράφεται με πάλη ταξική οι εκλογές ΔΕΝ φέρανε ποτέ ανατροπή.
    Η λογική τέλος του μικρότερου κακού οδηγεί πάντοτε στο μεγαλύτερο κακό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι, καλά.
      Το 8ωρο που δούλευε ο Έλληνας 100 χρόνια τώρα, με διαδηλώσεις το διεκδίκησε αλλά ακτάφερε να το επιβάλει με εκλογές.
      Την αναδιανομή της γης τη διεκδίκησαν οι διαδηλώσεις, αλλά την πραγματοποίησε μετά από χρόνια μια αριστερή κυβέρνηση.
      Έλεος με τον παραλογισμό, δηλαδή ότι δεν αλλάζει τίποτα με εκλογές.
      Έλεος!

      Διαγραφή
  21. Το οκτάωρο σήμερα έχει καταργηθεί στην πράξη όπως έχουν καταργηθεί τυπικά καταχτήσεις ολόκληρου αιώνα:μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, κόψιμο δώρων χριστουγένων.πάσχα και επιδόματος αδείας στο δημόσιο τομέα, μαζί με απολύσεις διαθεσιμότητες κ.λ.π Όταν απέναντι σ΄αυτήν την πρωτοφανή επίθεση στην εργατική τάξη δεν οργανώνεις κανέναν αγώνα και τα παραπέμπεις στις εκλογές σπέρνεις αυταπάτες για το μέλλον και συμβάλεις στην πολιτική ιδεολογική και οργανωτική αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης και του κινήματος. Πως χρησιμοποίησε ο Συριζα τον λαό που τον στήριξε εκλογικά στις περασμένες εκλογές, πόσες χιιάδες λαού κινητοποίησε για να παρθεί πίσω έστω και ένα αντιλαϊκό μέτρο.Το παραμύθι ότι θα αλλάξουν τα πράγματα με τις εκλογές το ακούω τουλάχιστον από το 1981 όταν όλη η ΨΕΥΤΟαριστερά αποκαλούσε το ΠΑΣΟΚ προοδευτική δύναμη. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ πέρασε ότι δεν είχε μπορεσει να περάσει η δεξιά και ακόμα χειρότερα και σήμερα συγκυβερνάει με τη δεξιά για να τα κατεδαφίσει όλα. Και κάτι ακόμα για το ύφος: Άν μου λέει πριν τις εκλογές και μάλιστα τρεις φορές σκασμός και Τσίπρας φαντάσου τι θα πει στο λαό μετά τις εκλογές. Να σου θυμίσω επίσης ότι πέρσι ξεπούλησε την απεργία των εκπαιδευτικών στις εξετάσεις κόντρα στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων. Αλλά όταν υποτάσεσαι στον κοινοβουλευτικό καθωσπρεπεισμό και την αστική νομιμότητα και αναζητάς κυβερνητικούς θώκους τότε γίνεσαι ο πιο πολύτιμος για την άρχουσα τάξη πυροσβέστης των διαθέσεων του λαϊκού κινήματος. Γι΄αυτό σε υποστηρίζουν συγκροτήματα τύπου Κουρή,Ψυχάρη πρόσφατα κ.λ.π. ΟΧΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΜΑΖΙΚΕΣ. Ο λαός δεν έχει καμμία αγωνία για το εάν θα υπάρχει κυβέρνηση και ποιά μετά τις 25. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να ανατραπεί η αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική να παρθούν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα. Και αυτό θα γίνει μόνο μέσα από την αναμέτρησή του με τις δυνάμεις του συστήματος. Και αυτή η αναμέτρηση γίνεται εκεί που γινόταν πάντοτε ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ και ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΒΑΝ. Γι΄αυτό λοιπόν θα πρέπει να δυναμώσουν οι λαϊκοί αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλευση και την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Η ελπίδα βρίσκεται στους ΑΓΩΝΕΣ και όχι στις κάλπες. Η ελπίδα του λαού ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γράφεις: "Το οκτάωρο σήμερα έχει καταργηθεί στην πράξη όπως έχουν καταργηθεί τυπικά καταχτήσεις ολόκληρου αιώνα:μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, κόψιμο δώρων χριστουγένων.πάσχα και επιδόματος αδείας στο δημόσιο τομέα, μαζί με απολύσεις διαθεσιμότητες κ.λ.π"


      Και το 8ωρο που κόπηκε, πώς θεσπίστηκε;
      Με το κίνημα στο Γουδί;
      Όχι.
      Με τις εκλογε΄ς που ακολούθησαν, αφού οι νόμοι αλλάζουν με νόμους.
      Και τους νόμους τους ψηφίζει η Βουλή.
      Απλά πράγματα.

      Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΝ τα αιτήματα του λαού.
      Αλλά ΔΕΝ μπορούν ΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ!


      ΥΓ.: Τα περί "σκασμού" μην τα χρεώνεις στον Τσίπρα.
      Εγώ το έγραψα και τον εαυτό μου εκπροσωπώ και μόνον.
      Δε φταίει ο Τσίπρας για ό,τι γράφω εγώ.

      Διαγραφή
  22. Ξεχνάς το νόμο του αιτίου και του αποτελέσματος. Και ο Ν. Ρωμανός σταμάτησε την απεργία πείνας όταν ψηφίστικε η τροπολογία από τη βουλή. Όμως δεν θα υπήρχε καμμιά τροπολογία εάν δεν είχε προηγηθεί η πολυήμερη απεργία πείνας και η ευρύτερη συμπαράσταση από το λαϊκό κίνημα. Και μάλιστα για την υλοποίηση ενός αυτονόητου δικαιώματός του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το ξέχασα εγώ.
      Εσύ το ξέχασες.

      Γιατί δεν είπα εγώ ότι δεν πρέπει να κάνουμε διαδηλώσεις.
      Εσύ είπες ότι δεν πρέπει να γίνει η αριστερά κυβέρνηση, για να ικανοποιήσει τα αιτήματα των διαδηλώσεων.

      Διαγραφή