Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Το παράδοξο του αναρχικού


 
Είναι κάτι που δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω.
Ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας πως μεγάλο μέρος των επεισοδίων σε κάθε διαδήλωση οφείλεται σε δράση ασφαλιτών με κουκούλες.
Αφού λοιπόν συμφωνούμε όλοι σ' αυτό, πώς είναι δυνατόν όταν γίνεται κουβέντα για επεισόδια, ο αναρχικός/αντιεξουσιαστιός/ακροαριστερός χώρος να τα υπερασπίζεται ως δείγμα εξέγερσης;

Μα για σκεφτείτε το!
Είναι πραγματικά τόσο παράλογο...

Απ' τη μια αποδεικνύεται πως οι περιβόητοι "κουκουλοφόροι" που κάνουν τα σπασίματα και τα καψίματα είναι σε μεγάλο ποσοστό ασφαλίτες, κι απ' την άλλη οι αναρχικοί, αντί να καταγγέλλουν τα σπασίματα και τα καψίματα ως προϊόν παρακράτους, τα επικροτούν, τα υπερασπίζονται και τα... ιδεολογικοποιούν κιόλας παρουσιάζοντάς τα ως... προ-επαναστατικά ντοκουμέντα!

Δε χρειάζεται, νομίζω, να αναδημοσιεύσω σε βίντεο και φωτογρφίες τα -περισσότερα από ποτέ- ντοκουμέντα της δράσης ασφαλιτών, που σπάνε πολυκατοικίες, βιτρίνες, περίπτερα, ρίχνουν πέτρες και μολότωφ.
Νομίζω πως όλοι τα έχετε ήδη δει αυτές τις μέρες είτε διά ζώσης είτε μέσω ίντερνετ.

Αυτό είναι το παράλογο λοιπόν.
Πέρα από την προφανή αντίφαση (πως αναρχικοί/αριστεροί/αντικαθεστωτικοί υπερασπίζονται τη... δράση ασφαλιτών), υπάρχει και κάτι άλλο -και σημαντικότερο- που θα πρέπει να σκεφτούν.
Εφόσον το Κράτος, η άρχουσα τάξη, η Αστυνομία, η εξουσία βάζει ανθρώπους να σπάνε και να καίνε, αυτό σημαίνει ότι θεωρεί πως τα σπασίματα και τα καψίματα τη βολεύουν.
Αλλιώς δε θα ήταν χαζή η εξουσία να προκαλεί από μόνη της... εξεγερσιακές καταστάσεις!
Λέτε η εξουσία να ξεκινάει την... επανάσταση κατά του εαυτού της;

Άρα η λογική από μόνη της αποδεικνύει ότι αυτό το σκηνικό των επεισοδίων δεν είναι ούτε στο ελάχιστο ευνοϊκή για οποιαδήποτε ανατρεπτική ενέργεια.
Ποιο καθεστώς άλλωστε θα ξεκινούσε από μόνο του την... ανατροπή του;

Αν θέλετε να δείτε τι είναι πραγματικά ενοχλητικό και επικίνδυνο για το καθεστώς, αναζητήστε το σε αυτό που ΔΕΝ αφήνει με κανέναν τρόπο να γίνει.
Και δυο πράγματα είναι αυτά που δεν εννοεί να αφήσει να γίνουν:
1) εκλογές 2) ειρηνικές διαδηλώσεις
Αρα αυτά πρέπει να επιδιώκουμε με κάθε τρόπο και αυτοί πρέπει να είναι οι στόχοι μας.
Ό,τι τους ενοχλεί, αυτό είναι και το πιο επικίνδυνο.

Η υπεράσπιση των μπαχαλοκαταστάσεων είναι τελικά υπεράσπιση της δράσης ασφαλιτών!
Αυτό είναι που ονομάζω "το παράδοξο του αναρχικού".
Πανηγυρίζει για κάτι που όχι μόνο δεν είναι δικό του, αλλά ακόμη περισσότερο λειτουργεί εις βάρος αυτού που επιδιώκει!

Δείτε στη φωτογραφία παρακάτω από το Μεξικό πώς αντιμετώπισαν οι διαδηλωτές εκπαιδευτικοί τους ασφαλίτες που συνέλαβαν σε ώρα δράσης...
Διαπόμπευση.
Απλά πράγματα.
Στην Ελλάδα, ενώ έχουμε τόσα παρόμοια περιστατικά, γιατί δεν έχει γίνει ποτέ κάτι αντίστοιχο;

B4NQP7_CIAAZygQ


24 σχόλια:

  1. Δια της ατόπου απαγωγής, σοφά εμίλησες!
    Αναρωτιέμαι όμως ..τι μυαλό χρειάζεται πια για να σκεφτεί κανείς έτσι ....
    Γιατί τελικά όλα είναι κουλουβάχατα ... οι μη έχοντες πρόσβαση στο διαδίκτυο και αναγκαστικά ενημερωμένοι (;) από τις τηλεοράσεις ...πέρα από την παραπληροφόρηση και την πλύση ...λίγο μυαλό δεν έχουν; Βλέπω νέους ανθρώπους να γράφουν αλλοπρόσαλλα σε καταστάσεις στο φέις ( για παράδειγμα το ανέφερα) και από κάτω να μπαίνουν άνθρωποι του διαδικτύου επίσης και να συναινούν σε παράλογες θέσεις... έχω φρικάρει ..δεν έχω άλλη λέξη διαθέσιμη.
    Ειλικρινά σηκώνω τα χέρια. Μέχρι πρότινος έλεγα οκ ο μπαμπάς είναι μεγάλος άνθρωπος, βλέπει μόνο mega! Τώρα τι να πω; Αφού τα βλέπουμε και τ αξέρουμε... οι κουκουλοφόροι ανάμεσα στα ματ... πιο γνώριμη εικόνα και από την εικόνα στον καθρέφτη μας! Νισάφι πια!

    ΠΑΡΑΔΟΞΑ... καλά το σκέφτηκες...
    Νιώθω κι εγώ να ζω πολλά παράδοξα τελευταία ....

    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, κι εγώ το τί ακούω από τους μεγαλύτερους... δε λέγεται!
      Αν ήταν στο χέρι τους, θα έφερναν πίσω παμψηφεί τον... Παπαδόπουλο!
      Σκέφτομαι όμως...: να τα βάζω με τους ανθρώπους που λόγω ηλικίας, ο φόβος είναι πιο ισχυρός από κάιθε άλλο συναίσθημα;
      Δεν έχει νόημα.
      Εκείνη την ώρα που τα ακούω εκνευρίζομαι, τους απαντώ αναλόγως, αλλά μετά καταλαβαίνω ότι είναι φυσιολογική η συμπεριφορά τους.
      Αυτούς τους ηλίθιους, όμως, που είναι άτω από 60, έχουν όλη την πληροφόρηση, πρόσβαση παντού, καλύτερη μόρφωση... και συνεχίζουν να πιστεύουν τις παπαριές της τηλεόρασης, αυτούς εγώ δεν μπορώ να τους καταλάβω με τίποτα.
      Μα καλά, άχυρα έχουν στο μυαλό τους;

      Διαγραφή
    2. Όταν καταλήγεις ότι πρέπει να χρησιμοποιήσεις βία, τότε, παίζεις το παιχνίδι του συστήματος.Το καθεστώς θα σε εκνευρίσει, θα σου τραβήξει τα μαλλιά, θα σε χτυπήσει στο πρόσωπο, για να σε κάνει να πολεμήσεις.Διότι απ' τη στιγμή που θα σε κάνουν βίαιο, θα ξέρουν και πώς να σε χειριστούν.Το μόνο πράγμα που δεν ξέρουν πως να χειριστούν είναι τη μη-βία και το χιούμορ".

      Τζον Λένον!
      (By the way, σαν σήμερα δολοφονήθηκε!)

      Καλημέρα !

      Διαγραφή
    3. Ακριβώς.
      Για να μπορείς να ενοχλήσεις το σύστημα, δεν πρέπει να του δίνεις αφορμές και ελαφρυντικά.
      Πρέπει να το εκθέτεις σε κάθε ευκαιρία.
      Έτσι κι αλλιώς στο παιχνίδι της βίας, το κράτος πάντα είναι ισχυρότερο.
      Άρα παίζεις σε λάθος γήπεδο, όταν την επιλέγεις.

      Διαγραφή
  2. Αν θυμάσαι σε κάθε ειρηνική διαδήλωση γίνεται προσπάθεια διαφύλαξής της από τέτοια επεισόδια. Όσοι συμμετέχουν σοβαρά σε κάτι τέτοιο δεν είναι ηλίθιοι και γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε ενέργεια που εμπεριέχει βία θα προκαλέσει μπάχαλο, το οποίο θα ευνοήσει την εξουσία και θα επιφέρει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Αυτή είναι η ανησυχία κάθε φορά των συμμετεχόντων, πράγμα το οποίο γνωρίζει πολύ καλά η εξουσία και το χρησιμοποιεί κατάλληλα προς δικό της όφελος. Το ζήτημα είναι ότι αυτό που αναφέρεις ως παράδειγμα από το Μεξικό δεν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα. Εκεί είναι Μεξικό κι εδώ Ελλάδα. Εκεί παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους, ενώ εδώ ακολουθούμε, ως "πολιτισμένοι Ευρωπαίοι" τις νόμιμες διαδικασίες ή αδιαφορούμε ή φοβόμαστε. Όπως είπες κι εσύ σε σχόλιό σου στην προηγούμενη ανάρτηση ότι δεν είναι λύση να πάρουμε τα όπλα και να γίνουμε Μεξικό ή Κολομβία. Δύο μέτρα και δύο σταθμά δεν μπορούμε να έχουμε.

    Όσο για τους αναρχικούς που αναφέρεις, ποιους εννοείς;
    Στην Ελλάδα αυτό που βλέπουμε είναι «μπαχαλάκια» κι όχι αναρχικοί με την σοβαρή σημασία του όρου. Οι αναρχικοί δεν υποστηρίζουν την βία, ίσα-ίσα αυτή είναι η εύκολη ταμπέλα που τους φορούν για λόγους προπαγάνδας. Σε κάποιες περιπτώσεις αναρχισμού είναι δεκτή η βία ως τρόπος άμυνας. Τα «μπαχαλάκια» κινούνται χωρίς σοβαρή οργάνωση, χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο και στόχος τους είναι η εκτόνωση και όχι η ανατροπή καταστάσεων. Η συζήτηση για το θέμα του αναρχισμού είναι πολύ μεγάλη, οπότε δεν είναι της παρούσης.
    Όπως είπα σε σχόλιό μου στην προηγούμενη ανάρτηση, πολλοί θα θέλαμε να εκτονωθούμε με παρόμοιους τρόπους, όταν η οργή συσσωρεύεται μέσα μας, όμως αυτό είναι το παιχνίδι που θέλει να παίξουμε η εξουσία. Ας σκοτώνονται μεταξύ τους διαδηλωτές και ΜΑΤ, ώστε να έχουν το ελεύθερο αυτοί να δράσουν. Μάλιστα, για να είναι καλυμμένοι στην περίπτωση που δεν εμφανιστούν «μπαχαλάκια», δημιουργούν δικά τους.
    Όσο για τις επίσης σοβαρές τρομοκρατικές ομάδες ή οργανώσεις δεν περιμένουν τις διαδηλώσεις, για να περάσουν σε δράση. Θα ήταν γελοίοι κάνοντας κάτι τέτοιο. Χτυπούν στόχους που θα ταρακουνήσουν εξουσία και λαό! Ό,τι άλλο συμβαίνει είναι ερασιτεχνισμός.

    Αυτά που φοβάται η εξουσία και έχει παλέψει πολύ να τα εξουδετερώσει είναι, όπως είπες οι εκλογές, οι μεγάλες ειρηνικές διαδηλώσεις (ο όγκος τους τρομάζει, γιατί είναι αποδεικτικό στοιχείο) και θα πρόσθετα τις μεγάλες απεργίες σε διάρκεια και σε πλήθος συμμετεχόντων!
    Η Ελλάδα δεν είναι χώρα τρομοκρατίας, αρά είμαστε ήσυχοι…
    Τέλος, αφού και οι έχοντες την εξουσία στα χέρια τους παρανομούν ασυστόλως, γιατί δεν τους συλλαμβάνει κανείς μας;

    Υ. γ.
    Φυσικά, αν σκεφτείς τα παραπάνω, το κείμενο που πιθανόν είδες, είναι γραφικό για μας τους Έλληνες κι ας λέει αλήθειες. Εδώ ζούμε το παράλογο όχι απλά το παράδοξο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "το κείμενο που πιθανόν είδες", δεν αναφέρομαι στο κείμενο που αποτελεί το σχόλιό μου. Εξηγώ, για να καταλάβεις σε τι αναφέρομαι.

      Διαγραφή
    2. Οι περισσότεροι αναρχικοί ή συμπαθούντες τον αναρχικό χώρο που γνωρίζω ναι μεν δεν σπάνε οι ίδιοι, αλλά όταν η συζήτηση έρχεται στα σπασίματα,σ τις ζημιές κλπ που προκαλούνταισ τις διαδηλώσεις, αυτοί τα υπερασπίζονται ως δείγμα της "νεολαίας που αντιστέκεται".
      Τώρα που το καλοσκέφτομαι, δεν ξέρω κανέναν από ακροαριστερό και πέρα που να μην το κάνει αυτό.

      Επομένως, αυτή τη διάκριση αναρχικών και μπάχαλων, ενώ εγώ την κάνω, δε βοηθούν οι ίδιοι συνήθως να γίνεται, αφού -ακόμη κι αν δε συμμετέχουν οι ίδιοι σ' αυτά- υπερασπίζονται πάντοτε τα μπάχαλα.

      Επομένως, ας διαχωρίσουν οι ίδιοι με σαφήνεια τη θέση τους, με πράξεις και με λόγια.

      Διαγραφή
  3. Προσωπικα γνωριζω,ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ..Που ΔΕΝ ειναι πολιτικα βιαιοι..Και αλλους που ειναι...
    Γενικα,οποιος υπερασπιζεται την ιδεολογια ομως...
    Υπερασπιζεται σε ενα βαθμο και τα μπαχαλακια...

    Το παραλογο που λες,ειναι σωστο σε ενα βαθμο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ οι περισσότεροι αναρχικοί που ξέρω δεν είναι οι ίδιοι βίαιοι.
      Αλλά υπερασπίζονται πάντοτε πολιτικά τη βία, ακόμη κι όταν είναι πιο φανερό κι απ' τον ήλιο ότι είναι προϊόν ασφαλίτικης δράσης.
      Έτσι, ενώ συχνά δε φταίει ως φυσικός αυτουργός, αυτοπροβάλλεται ως ηθικός αυτουργός της βίας ο αντεξουσιαστικός χώρος.
      Πάντως η υπεράσπιση των "ατομικοτήτων" που επαναστατούν μόνοι για την κοινωνία χωρίς την κοινωνία εμένα ποτέ δε μου γέμισε το μάτι.
      Αγωνιστές και επαναστάτες είναι αυτοί που λειτουργούν στο πλαίσιο ενός μαζικού κινήματος, υπηρετώντας τις στοχεύσεις του.

      Διαγραφή
  4. Επειδή βρέθηκα το σαββατόβραδο στο κέντρο και παράλληλα άκουγα ραδιόφωνο που ενημέρωνε ζωντανά για τα σημεία δράσης των ασφαλιτών που είχαν ξαμολυθεί σε μπουλούκια μεταμφιεσμένοι ως αναρχικοί, νομίζω πως αδικείται ο αγώνας αυτών των παιδιών που έδωσαν λυσσαλέες μάχες στους δρόμους και σύρθηκαν κατά εκατοντάδες στα αστυνομικά τμήματα. Ρεπορτάζ για τις δράσεις των γιαλαντζί αναρχικών, φωτογραφίες, μαρτυρίες και ξεμπροστιάσματα, γινόντουσαν σε διαρκή ροή. Στην Θεσσαλονίκη, οι διαδηλωτές έσβησαν τη φωτιά στο ΖΑΡΑ & απεγκλώβισαν τους εργαζόμενους.Μια νέα Μαρφίν θα ζούσαμε...
    http://www.koutipandoras.gr/article/128585/ti-egine-adelfia-thelate-na-stisete-nea-marfin-sto-zara-oi-anarhikoi-esvisan-ti-fotia
    Μαζεστίξ είναι εύκολο να αναλύουμε εκ του ασφαλούς τα γεγονότα. Αν αναλογιστούμε όμως το άνισο του αγώνα, τις προβοκατόρικες μεθόδους και τις στρατιές από "χελωνοσκαντζόχοιρους" που είχαν κατακλύσει το κέντρο, το ξύλο που έπεφτε ασυστόλως και τα δακρυγόνα που είχαν πνίξει την περιοχή, καταλαβαίνεις πως μιλάμε για αληθινή μάχη.
    Προσωπικά, θεωρώ πως η μόνη μας ελπίδα είναι σ' αυτά τα παιδιά... Που αντιστέκονται στο βόλεμα και την ασφάλεια του καναπέ μιας καφετέριας και οργανώνουν διαμαρτυρίες και αλληλέγγυες δράσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς γι' αυτά τα παιδιά που έδωσαν λυσσαλέες μάχες στους δρόμους και σύρθηκαν κατά εκατοντάδες στα αστυνομικά τμήματα, γι' αυτά πάνω απ' όλα θα πρέπει ο χώρος αυτός να πάρει οριστικά τις αποστάσεις του από την υπεράσπιση των ασφαλιτών.
      Νομίζω πως δεν τους αδικώ εγώ, φωνάζοντας αυτό, αλλά κυρίως εκείνοι που στο όνομα της αναρχίας υπερασπίζονται καταστάσεις πυο θα έπρεπε να καταγγέλουν.

      Αυτό που έκαναν τα παιδιά στο Ζάρα της Θεσσαλονίκης, αυτό ακριβώς λέω να κάνει αυτός ο χώρος.
      Να ξεφτιλίσει, να ξεμπροστιάσει το (παρα)κράτος.
      Η μουδιασμένη αντίδραση του αναρχικού και του αριστερού χώρου, άλλωστε, αμέσως μετά το τραγικό συμβάν της Μαρφίν είναι ενδεικτική της ιδεολογικής σύγχυσης που είχε επιτελεστεί.
      Θυμάμαι ότι τότε υπήρξε τεράστια παγωμάρα και ότι οι περισσότεορι δεν ήξεραν τι να πουν.
      Άλλοι έλεγαν τότε ότι δε φτίγανε οι μολότωφ αλλά ο διευθυντής της τράπεζας, άλλοι έλεγαν ότι ήταν ατύχημα, άλλοι έλεγαν ότι ήταν παράπλευρες απώλειες σε ένα δίκαιο αγώνα, άλλοι έλεγαν ότι είναι ασφαλίτικη προβοκάτσια, άλλοι έλεγαν "τραγικό, αλλά το σημαντικό είναι ότι περνάνε τα μέτρα"... Ο καθένας έψαχνε να βρει δικαιολογίες για να δικαιολογήσει το χώρο. Γιατί αισθανόταν πως υπήρχε μια ενοχή.
      Μια χρόνια υποστήριξη πρακτικών που δεν έφερναν αίμα τράκαρε στον τοίχο μιας υπόθεσης με παρόμοια χαρακτηριστικά και δεν ξέρανε πού να το φορτώσουν.
      Πολλές ομοιότητες με την περίπτωση του Αξαρλιάν.
      Ο αριστερός/αναρχικός χώρος υπερασπιζόταν πολιτικά τις δολοφονίες της 17Ν με τη δικαιολογία ότι καθάριζαν βασανιστές, τραμπούκους και εφοπλιστές και βρέθηκαν αμήχανοι μπροστά στο θέαμα ενός νεαρού αθώου παιδιού που σκοτώθηκε άθελα και άδικα.
      αι τότε αναλογίζετια κανείς αν είναι σώφρον να υπερασπιζόμαστε πρακτικές που ναι μεν δε στοχεύουν σε αίμα, αλλά δεν αποκλείεται να το προκαλέσουν κιόλας.
      Ή έστω να χρησιμοποιηθούν ως αιτία προβοκάτσιας από τους ασφαλίτες.

      Διαγραφή
  5. Το άρθρο σου θέτει σε σωστή βάση αυτό το πολύ σημαντικό θέμα και αξίζουν συγχαρητήρια για την ανάδειξη αυτής της σκοπιάς. Διάβασα και το άρθρο του Πέτρου Αργυρίου ( http://agriazwa.blogspot.gr/2014/12/blog-post_8.html ) που καταπιάνεται με αυτό ακριβώς - σύμπτωση βέβαια που αιτιολογείται από το ότι το θέμα είναι στην επικαιρότητα. Εξαιρετικά και τα δύο άρθρα και οι προβληματισμοί που θέτουν οι συγγραφείς τους. Να συνειδητοποιήσουμε τι επιτέλους" παίζεται" γιατί αλλιώς συμμετέχουμε στο στημένο παιχνίδι των παρακρατικών εξουσιαστών και των πρακτόρων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διάβασα το άρθρο που υπέδειξες και συμφωνώ κι εγώ με την οπτική του σε γενικές γραμμές.
      Οι πράκτορες και οι παρακρατικοί πάντοτε ήταν στο κέντρο των πολιτικών πραγμάτων παγκοσμίως και σε μεγάλο βαθμό και στη χώρα μας.
      Πρέπει να γίνουμε πιο πονηροί, νομίζω, και να προλαμβάνουμε καταστάσεις, πριν να είναι αργά.
      Διότι βαρέθηκα την ήττα.
      Πρέπει να βρούμε τρόπους όχι πια για να χάνουμε με ψηλά το κεφάλι, αλλά για να κερδίζουμε επιτέλους!

      Διαγραφή
  6. Το θέμα με τoν εμπρησμό και την μετέπειτα εξέλιξη στα Zara στη Θεσσαλονίκη πέρασε πολύ στο χαλαρό ενώ έπρεπε να είναι πρώτο θέμα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Το ότι το ψιλο-υποβαθμίσανε οι Καναλάρχες είναι πολύ περίεργο.

    Ομάδα άσχετων κουκουλοφόρων έφυγε από την πορεία και πήγε στοχευμένα προς το Zara. Σπάσανε τη βιτρίνα και πετάξαν στο εσωτερικό μολότοφ ενώ μέσα είχε κόσμο. Δηλαδή ξεκάθαρα ο στόχος ήταν νέα Μαρφίν. Όχι με 3 θύματα, αλλά με 20+.

    Σύμφωνα με την υπεύθυνη του καταστήματος και τους εργαζόμενους, αντιεξουσιαστές όχι μόνο πήγαν και έσβησαν την φωτιά αλλά μπήκαν στο εσωτερικό του καταστήματος και ψάχναν εγκλωβισμένους με κίνδυνο της ζωής τους.

    Καθίστε και κάντε μόνοι σας τα σενάρια του ποιο θα ήταν το κλίμα σήμερα αν υπήρχαν 20+ καμμένοι άνθρωποι μέσα στο Zara και πως αυτό θα επηρέαζε τις εκλογές που έρχονται. Tι θα κέρδιζε και τι θα έχανε το συμπλεγματικό φασιστοειδές με ύφος σκατόμαγκα που μιλάει για θρασίμια που δεν έχουν αγωγή από τις οικογένειές τους, ενώ το τσογλανάκι του έβαλε τον θείο του να απολύσει την καθηγήτρια που τον έπιασε να αντιγράφει.

    Τη Μαρφίν την έκαψαν κουκουλοφόροι. Τα Zara επιχείρησαν να τα κάψουν κουκουλοφόροι. Κουκουλοφόρους όμως δεν έχουν μόνο οι αντιεξουσιαστές. Έχουν και τα γουρούνια του Σαμαρά. Ας το παίξουμε λίγο CSI. Το πρώτο πράγμα που κάνεις για να βρεις έναν ένοχο είναι να βρεις ποιος είχε ισχυρό κίνητρο. Ακούς Σαμαρά; Ποιόν θα βόλευε μία κατάσταση εκτάκτης ανάγκης και ένα ισχυρό σοκ στην κοινωνία τώρα που είσαι με -11% στις δημοσκοπήσεις;

    το ρεπορτάζ για τα Zara http://news247.gr/eidiseis/koinonia/ergazomenoi_sta_zara_diadhlwtes_esvhsan_th_fwtia_kapoioi_hthelan_nea_marfin_lene_oi_anarxikoi.3185189.html
    Φωτογραφία: Το θέμα με τoν εμπρησμό και την μετέπειτα εξέλιξη στα Zara στη Θεσσαλονίκη πέρασε πολύ στο χαλαρό ενώ έπρεπε να είναι πρώτο θέμα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Το ότι το ψιλο-υποβαθμίσανε οι Καναλάρχες είναι πολύ περίεργο. Ομάδα άσχετων κουκουλοφόρων έφυγε από την πορεία και πήγε στοχευμένα προς το Zara. Σπάσανε τη βιτρίνα και πετάξαν στο εσωτερικό μολότοφ ενώ μέσα είχε κόσμο. Δηλαδή ξεκάθαρα ο στόχος ήταν νέα Μαρφίν. Όχι με 3 θύματα, αλλά με 20+. Σύμφωνα με την υπεύθυνη του καταστήματος και τους εργαζόμενους, αντιεξουσιαστές όχι μόνο πήγαν και έσβησαν την φωτιά αλλά μπήκαν στο εσωτερικό του καταστήματος και ψάχναν εγκλωβισμένους με κίνδυνο της ζωής τους. Καθίστε και κάντε μόνοι σας τα σενάρια του ποιο θα ήταν το κλίμα σήμερα αν υπήρχαν 20+ καμμένοι άνθρωποι μέσα στο Zara και πως αυτό θα επηρέαζε τις εκλογές που έρχονται. Tι θα κέρδιζε και τι θα έχανε το συμπλεγματικό φασιστοειδές με ύφος σκατόμαγκα που μιλάει για θρασίμια που δεν έχουν αγωγή από τις οικογένειές τους, ενώ το τσογλανάκι του έβαλε τον θείο του να απολύσει την καθηγήτρια που τον έπιασε να αντιγράφει. Τη Μαρφίν την έκαψαν κουκουλοφόροι. Τα Zara επιχείρησαν να τα κάψουν κουκουλοφόροι. Κουκουλοφόρους όμως δεν έχουν μόνο οι αντιεξουσιαστές. Έχουν και τα γουρούνια του Σαμαρά. Ας το παίξουμε λίγο CSI. Το πρώτο πράγμα που κάνεις για να βρεις έναν ένοχο είναι να βρεις ποιος είχε ισχυρό κίνητρο. Ακούς Σαμαρά; Ποιόν θα βόλευε μία κατάσταση εκτάκτης ανάγκης και ένα ισχυρό σοκ στην κοινωνία τώρα που είσαι με -11% στις δημοσκοπήσεις; το ρεπορτάζ για τα Zara http://news247.gr/eidiseis/koinonia/ergazomenoi_sta_zara_diadhlwtes_esvhsan_th_fwtia_kapoioi_hthelan_nea_marfin_lene_oi_anarxikoi.3185189.html
    πηγή:https://el-gr.facebook.com/theroof.is.onfire.aa/photos/a.166339963502010.37637.157339307735409/552183634917639/?type=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απολύτως.
      Αυτά ακριβώς φωνάζω κι εγώ.
      Ας αναδείξουμε τις βόμβες, τα μπάχαλα και την αντικοινωνική βία ως μέσο αποκλειστικά των παρακρατικών και θα δούμε να αλλάζει το πράγμα.
      Να αφαιρέσουμε απ' το κρατος τη δυνατότητα προβοκάτσιας.
      Η ανθρωπιστικά υπέροχη (και πολιτικά ευστοχότατη) κίνηση των αναρχικών που έσβησαν τη φωτιά στο Ζάρα και έσωσαν τον κόσμο εκεί μέσα, να γίνει ο κανόνας.
      Θα αφαιρεθεί ένα πολύ ισχυρό όπλο από τα χέρια των εξουσιαστών.

      Διαγραφή
  7. Οι αναρχικοι και η ηθικη

    Του Ερρίκο Μαλατέστα

    Ο αριθμός αυτών που δηλώνουν αναρχικοί σήμερα είναι τόσο μεγάλος και κάτω από το όνομα αναρχία κρύβονται θεωρίες τόσο διαφορετικές και αντιφατικές, ώστε θα είχαμε πραγματικά άδικο αν τα χάναμε όταν το κοινό, που δεν είναι εξοικειωμένο με τις ιδέες μας, που δεν μπορεί να ξεχωρίσει αμέσως τις μεγάλες διαφορές που κρύβονται κάτω από την ίδια τη λέξη, μένει αδιάφορο στη προπαγάνδα μας και μας περιφρονεί. Δεν μπορούμε φυσικά να εμποδίσουμε τους άλλους να χρησιμοποιούν όποιο όνομα θέλουν όσο για το να σταματήσουμε εμείς να λεγόμαστε αναρχικοί. Αυτό δεν θα βοηθούσε σε τίποτα, γιατί ο κόσμος θα πίστευε απλούστατα ότι αλλάξαμε απόψεις.

    Αυτό που όλο και όλο μπορούμε και πρέπει να κάνουμε, είναι να διαχωρίζουμε ξεκάθαρα τη θέση μας από όσους έχουν διαφορετική αντίληψη για την αναρχία και από όσους, αν και έχουν τις ίδιες θεωρητικές απόψεις με μας, βγάζουν από αυτές πρακτικά συμπεράσματα διαφορετικά από τα δικά μας. Ο διαχωρισμός της θέσης μας πρέπει να είναι αποτέλεσμα μιας ξεκάθαρης έκθεσης των ιδεών μας και της ειλικρινούς και αδιάκοπης επανάληψης των απόψεων μας για όλα τα γεγονότα που έρχονται σε αντίθεση με τις ιδέες και την ηθική μας, χωρίς να έχουμε στο μυαλό μας την υπεράσπιση κάποιου συγκεκριμένου προσώπου ή χώρου. Γιατί αυτή η δήθεν αλληλεγγύη ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν ανήκουν και δεν θα μπορούσαν να ανήκουν στον ίδιο χώρο, υπήρξε ακριβώς ένα από τα βασικά αίτια της σύγχυσης.

    Έχουμε φτάσει στο σημείο πολλοί να εξυμνούν στους συντρόφους τα ίδια πράγματα που καταδικάζουν στους αστούς και φαίνεται ότι το μοναδικό τους κριτήριο για το αν μια πράξη είναι καλή ή κακή, είναι το αν αυτός που την έκανε δηλώνει αναρχικός ή όχι. Πολλά σφάλματα έχουν φέρει τους μεν στο σημείο να αντιφάσκει ανοιχτά η πρακτική τους με τις αρχές που διακηρύσσουν θεωρητικά και τους δε να μην ανέχονται τέτοιες αντιφάσεις. Παρόμοια πολλοί λόγοι έχουν φέρει κοντά μας ανθρώπους που στο βάθος αδιαφορούν για την αναρχία και για όλα ξεπερνούν τα στενά τους ατομικά συμφέροντα. Δεν μπορώ να παραθέσω εδώ μια μεθοδική και εξαντλητική μελέτη όλων αυτών των σφαλμάτων, θα αρκεστώ να μιλήσω για αυτά που με έχουν εντυπωσιάσει περισσότερο. Ας μιλήσουμε για την ηθική.

    Δεν είναι σπάνιο να συναντάμε αναρχικούς που αρνούνται την ηθική. Στην αρχή λένε απλώς ότι σαν θεωρητική άποψη δεν παραδέχονται καμία απόλυτη, αιώνια και αμετακίνητη ηθική και στην πράξη επαναστατούν εναντίον της αστικής ηθικής, που επιδοκιμάζει την εκμετάλλευση των μαζών και καταφέρεται εναντίον όλων των πράξεων που βλάπτουν ή απειλούν τα συμφέροντα των προνομιούχων. Έπειτα σιγά-σιγά όπως συμβαίνει σε τόσες και τόσες περιπτώσεις παίρνουν το σχήμα του λόγου για επακριβή έκφραση της αλήθειας.

    Λησμονούν ότι στην τωρινή ηθική πλάι στους κανόνες που προβάλουν οι παπάδες και τα αφεντιά για να κατοχυρώσουν τη κυριαρχία τους βρίσκονται και άλλοι, περισσότεροι και ουσιαστικότεροι που χωρίς αυτούς θα ήταν αδύνατη κάθε κοινωνική συμβίωση. Λησμονούν ότι το να επαναστατείς εναντίον κάθε κανόνα που επιβάλλεται με τη βία δεν σημαίνει καθόλου ότι πρέπει να μην έχεις κανένα συναίσθημα υποχρέωσης και καμία ντροπή απέναντι στους άλλους. Λησμονούν ότι για να καταπολεμήσεις σωστά μια ηθική πρέπει να τις αντιπαραθέσεις, τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη μια ηθική ανώτερη. Και καταλήγουν με τη βοήθεια της ιδιοσυγκρασίας τους να και των περιστάσεων να γίνουν ανήθικοι με όλη τη σημασία της λέξης, άνθρωποι χωρίς κανόνες συμπεριφοράς, χωρίς κριτήριο που να καθοδηγεί τις πράξεις τους, που υποκύπτουν παθητικά στη παρόρμηση της στιγμής. Σήμερα στερούνται το ψωμί τους για να βοηθήσουν ένα σύντροφο αύριο θα σκοτώσουν έναν άνθρωπο για να πάνε στις πουτάνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (συνέχεια)
      Η ηθική είναι το σύνολο των κανόνων συμπεριφοράς που θεωρεί καλό κάποιος άνθρωπος. Μπορεί να βρίσκει κανείς κακή την κρατούσα ηθική μιας συγκεκριμένης εποχής μιας χώρας ή μιας κοινωνίας και πράγματι η αστική ηθική είναι κάτι παραπάνω από κακή, όμως δεν μπορούμε να διανοηθούμε μια κοινωνία χωρίς καμία ηθική ούτε ένα συνειδητό άνθρωπο χωρίς κανένα κριτήριο για το τι είναι καλό και κακό για τον εαυτό του και τους άλλους.

      Όταν χτυπάμε την τωρινή κοινωνία, αντιπαραθέτουμε στην ατομιστική αστική ηθική την ηθική της αλληλεγγύης και προσπαθούμε να εγκαθιδρύσουμε θεσμούς που ανταποκρίνονται στο πως εμείς κάνουμε τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους. Αν δεν κάναμε αυτό το πράγμα πως θα μπορούσαμε να βρούμε ότι τα αφεντικά εκμεταλλεύονται το λαό;

      Μια άλλη απαράδεκτη άποψη που μερικοί την υποστηρίζουν ειλικρινά και άλλοι την χρησιμοποιούν σα δικαιολογία είναι ότι το σημερινό κοινωνικό περιβάλλον δεν σου επιτρέπει να είσαι ηθικός και ότι κατά συνέπεια μάταια πασχίζεις όταν οι προσπάθειες σου είναι εκ των προτέρων καταδικασμένες σε αποτυχία, το καλύτερο είναι να εκμεταλλευόμαστε όσο μπορούμε τις περιστάσεις προς όφελος μας και να μη νοιαζόμαστε για τους άλλους, θα αλλάξουμε ζωή όταν αλλάξει η οργάνωση της κοινωνίας. Βέβαια κάθε αναρχικός καταλαβαίνει σήμερα ότι η αδυσώπητη οικονομική κατάσταση επιβάλει στον άνθρωπο να παλεύει εναντίον των άλλων ανθρώπων και βλέπει σα καλός παρατηρητής πόσο ανίσχυρη είναι η προσωπική επανάσταση ενάντια στο πανίσχυρο κοινωνικό περιβάλλον. Ένα όμως είναι εξίσου αληθινό, ότι χωρίς την προσωπική επανάσταση και χωρίς την συνεργασία με άλλους ανθρώπους επαναστατημένους με σκοπό την αντίσταση στη δύναμη του κοινωνικού περιβάλλοντος και στην προσπάθεια για μετασχηματισμό του, αυτό το κοινωνικό περιβάλλον δεν θα άλλαζε ποτέ.

      Είμαστε όλοι χωρίς εξαίρεση, υποχρεωμένοι να ζούμε λίγο πολύ σε αντίθεση με τις ιδέες μας είμαστε όμως αναρχικοί ακριβώς στο μέτρο που βασανιζόμαστε από αυτή την αντίθεση και προσπαθούμε όσο είναι δυνατόν να τη μικρύνουμε. Τη μέρα που δεν θα προσαρμοζόμασταν στο περιβάλλον, δεν θα είχαμε πια τη λαχτάρα να το μετασχηματίσουμε και θα γινόμασταν και εμείς αστοί.

      Άφραγκοι ίσως, αλλά όχι λιγότερο αστοί στα έργα και στις επιδιώξεις μας.

      Διαγραφή
    2. Καταρχήν, ο ανώνυμος παραπάνω τα λέει μια χαρά και κατά βάθος έτσι ακριβώς είναι με βάση την απλή λογική.
      Έκανες άριστα που παρέθεσες πιο πάνω τις θέσεις του Μαλατέστα περί αναρχισμού και ηθικής. Ένας αναρχικός που είχε αρχές θα λέγαμε. Ένας αναρχικός που υποστήριζε ακόμα και την βία μόνο στην περίπτωση που το κράτος ασκούσε την εξουσία του αποκλειστικά με βία - είναι αυτό που έλεγα και στο δικό μου σχόλιο. Αναρχικός δεν σημαίνει ότι δεν έχει ηθική, δεν σημαίνει ότι ασπάζεται την βία ή ζει χωρίς κανέναν φραγμό.
      Βασικό σημείο των αναρχικών θεωριών θα έλεγα είναι η ελεύθερη ατομική βούληση, η αυτοδιάθεση και η ελεύθερη συμμετοχή στα κοινά. Η ομαλή μετάβαση από το "εγώ" στο "εμείς" χωρίς εξωτερικούς εξαναγκασμούς. Μια ιδανική κοινωνία θα έλεγα, η οποία θα εξύψωνε τον άνθρωπο στην θέση που του πρέπει μέσα στην φύση.
      Ο Χριστός και ο Γκάντι λέγανε διαφορετικά πράγματα; Κι εκείνοι αναρχικοί επί της ουσίας ήταν... Δεν ήταν;

      Η στάση των αντιεξουσιαστών στη Θεσσαλονίκη είναι από τα παραδείγματα που μάς αποδεικνύουν ότι μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει αυτή την θέση που του ταιριάζει!
      Το ιδανικό εξάλλου ξεκινά από το όνειρο. Από την στιγμή που έχεις αρχίσει να το ονειρεύεσαι, έχεις βάλει ήδη τα πρώτα λιθαράκια για την ρεαλιστική οικοδόμησή του. Μπορεί να μην καταφέρεις να του δώσεις την έκταση που θα επιθυμούσες βαθιά, αλλά θα το φτάσεις μέχρι εκεί που ο κόσμος γύρω σου θα είναι λίγο ομορφότερος για τους περισσότερους. Έτσι άλλαξε ο άνθρωπος σιγά-σιγά πολλές από τις άσχημες συνθήκες που βίωνε, χωρίς ποτέ να φτάσει το τέλειο, μια κι αυτό είναι ουτοπία.
      Τι λες;

      υ.γ.
      Η τελευταία παράγραφος "Είμαστε όλοι... και εμείς αστοί." λέει πολύ μεγάλες αλήθειες για όσους δεν ζουν απλά την ζωή, αλλά σκέφτονται πάνω σ' αυτήν!

      Διαγραφή
  8. Υπάρχει κάποιο σχετικό άρθρο όπου ο αναρχικός / αντιεξουσιαστικός / ακροαριστερός χώρος υπερασπίζεται τις πυρκαγιές, τις καταστροφές και το πλιάτσικο;
    Δηλώνω άσχετος γι’ αυτό ρωτάω.
    Γιατί από αυτά που διάβασα οι αναρχικοί είναι που γλίτωσαν τον κόσμο στον Ζάρα που καιγόταν.
    Προσοχή: Οι σκέτοι αναρχικοί, όχι οι ιπτάμενοι. Αυτοί έκαναν παρκούρ στις ταράτσες και βομβάρδιζαν τους αθώους πολίτες από κάτω. Το είπε και ο ΑΝΤ1 και απόψε θα πει κι άλλα.
    (Κάπου ανάμεσά τους θεάθηκε και ο Τσακ Νόρις. Θα τα μάθετε απόψε.)

    Τις φωτογραφίες με τους μεξικανούς μπάτσους-παρακρατικούς τις είχα δει. Πιστεύεις ότι στην Ελλάδα υπάρχει περίπτωση να δούμε κάτι αντίστοιχο;
    Δεν μετακομίζουμε λέω εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν αναφέρομαι σε κάποιο συγεκριμένο άρθρο που στήριξε αυτές τις ενέργειες.
      Αναφέρομαι στην γενικότερη στάση του χώρου αυτού, όπως την εκλαμβάνω από τις συζητήσεις με πολύ κόσμο από τον ακροαριστερό/αναρχικό χώρο, αλλά και από διάφορες δημοσιεύσεις στο ίντερνετ- όπως φωτογραφίες με καψίματα, σπασίματα κλπ με τίτλο "κάψτε τους νοιοκυραίους" και άλλα τέτοια.
      Δεν είναι ένα και δυο. Αν ήταν θα αναφερόμουν συγκεκριμένα και ονομαστικά σ' αυτά.
      Είναι εκατοντάδες κάθε φορά.
      Αν έχεις facebook και δεις τι γράφεται κάθε φορά στις σελίδες του χώρου αυτού, θα φρίξεις.
      Άσε που οι επρισσότεορι έχουν φωτογραφία προφίλ με μολότωφ, σπασίματα, φωτιές ή κάτι τέτοιο.
      Αλλά, όπως σου είπα, και οι περισσότεροι απ' αυτούς που γνωρίζω διά ζώσης να έχουν σχέση με το χώρο αυτόν, πάνω-κάτω την ίδια στάση έχουν στις συζητήσεις: ότι το χάος θα επιφέρει την πολυπόθητη γι' αυτούς ανατροπή.
      Επίσης, μετά από πολλές συζητήσεις με ανθρώπους του χώρου αυτού, διαπιστώνω πως είναι αυτοί που υποστηρίζουν λιγότερο από κάθε άλλον τη θεωρία της προβοκάτσιας.
      Το θεωρούν σαν... "θέμα τιμής" το να μη φορτώνονται στους ασφαλίτες οι εκτεταμένες καταστροφές που προκαλούνται στις "εξεγέρσεις".
      Δε 'πα να δημοσιεύονται εκατοντάδες ντοκουμέντα ασφαλίτικης προβοκάτσιας;
      Οι περισσότεροι του χώρου τα θεωρούν... "μεμονωμένα περιστατικά" και οι ίδιοι οικειοποιούνται ως χώρος τις καταστροφές.
      Και φυσικά όλοι αυτοί που συνομιλώ ή έχω συνομιλήσει κατά καιρούς δεν είναι τα "μπάχαλα', αλλά αυτοί που αμφιβάλλω αν έχουν πετάξει κάτι περισσότερο από μπουκαλάκι νερό στα ΜΑΤ.

      Αυτό που θέλω να πω είναι πως, ενώ αποδεικνύεται κάθε φορά περίτρανα ότι μεγάλο μέρος των καταστροφών και των επεισοδίων οφείελται σε ατυνομική προβοκάτσια, ο ακροαριστερός/αναρχικός χώρος (αν και αναφέρεται σ' αυτά) συνεχίζει να υποστηρίζει πως εν γένει οι καταστροφές είναι αποτέλεσμα "της νεολαίας που το αίμα της βράζει για επανάσταση" και επομένως οικειοποιείται καταστροφές που εν πολλοίς δεν είναι δικές του.
      Το θεωρώ από βλακεία εώς πολιτική αυτοχειρία.

      Αυτό ου πρέπει να διαφημίζουν είναι το σκηνικό του Ζάρα.
      Ελπίζω να... αυγατίσουν τέτοιου είδους περιστατικά.

      Διαγραφή
  9. Ο κόσμος όμως εξακολουθεί να αναζητά άλλοθι για την εθελοτυφλία του. Η καραμέλα "καλά κάνω και δεν βλέπω ειδήσεις" στην εποχή του διαδικτύου, έχει λιώσει προ πολλού. Και να μην ξαναπούμε πάλι για τις εκλογές που πλησιάζουν. Έχει κλειστεί στον κόσμο του -ο κόσμος- και προσπαθεί και πάλι να πειστεί, ότι επιβάλλεται να ξανά εκλεγούν τα γουρούνια, αφού οι αναρχικοί -και καλά- "παριστάνουν" τους απεργούς πείνας. Βάλτε πούλμαν για Μεξικό παιδιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λέγαμε "να κλείσουμε τις τηλεοράσεις που λένε ψέματα".
      Και πήγαμε βουρ στο διαδίκτυο.
      Και έρευνα της επισκεψιμότητας των ενημερωτικών σάιτ έδειξε πως αι πάλι απ' τους ίδιους ενημερωνόμαστε.
      Πρώτοι ο Χατζηνικολάου, ο ΔΟΛ, ο Μαρινάκης, ο Κουρής, ο Ευαγγελάτος και όλα τα φιντάνια της τηλεόρασης.
      Πιάσ' τ' αυγό και κούρευ' το.
      Εσχάτως ρποτιμω΄την τηλεόραση από το διαδίκτυο.
      Το 2ο βρωμάει πιο πολύ.
      Τουλάχιστον την τηλεόραση την ξέρουμε και γελάμε μαζί της.

      Πάντως, μην ανησυχείς, αν δε βρει ο μαλάκας τους 180, δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να ξαναεκλεγούν.
      Εκτός αν...

      Διαγραφή
  10. Γαλάτη, σ' ευχαριστώ για τον χρόνο σου και προχωρώ στην επόμενη φάση γι' αυτό που σε είχα ρωτήσει.

    υ.γ.
    Σιωπώ μέχρι την επόμενη ανάρτηση. Πολύ θα ήθελα να επιστρέψω στο λακωνίζειν, όπως συνήθιζα παλιότερα, αλλά μάλλον χλωμό το βλέπω... Κάτι ξέρεις κι εσύ από φλυαρία!

    υ.γ.
    Ως συνέχεια στο τελευταίο σου σχόλιο (δεν κρατιέμαι βλέπεις):
    'Εκτόςαν... επανληφθεί η τακτική της τρικλοποδιάς κι έχουμε μία από τα ίδια". Στα μέτρα τους τα φέρνουν κάθε φορά. Για να δούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τρικλοποδιές πάντα θα υπάρχουν.
      Το θέμα είναι να μην είναι χειραγωγήσιμος κάποιος, για να μη σκοντάφτει συνεχώς στην ίδια τρικλοποδιά.

      Διαγραφή