Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Ο κόσμος σε φέτες


 
Πολύ βιάζονται πάντοτε πολλοί εξ ημών να συνταχθούν με όποια κίνηση πάει να "τη σπάσει" τάχα στο καθεστώς.
Έτσι, τώρα που διεξάγεται το δημοψήφισμα στη Σκωτία, πολλοί σπεύδουν να πάρουν θέση συναισθηματικά υπέρ της "ανεξαρτησίας".
Σου λέει "εντάξει, θα τη σπάσουν στους Άγγλους, που ήταν άλλοτε αποικιακή αυτοκρατορία και νυν τσιράκια των ΗΠΑ, επομένως... γιούργια και τους φάγαμε"!

Είναι έτσι όμως τα πράγματα;
Για δείτε: Σκωτία, Κόσοβο, Σκόπια, Κριμαία, Οσετία, Κουρδιστάν και πάει λέγοντας...
Τι είναι όλα αυτά;
Είναι μήπως προϊόντα της πολυθρύλητης "αυτοδιάθεσης των λαών", για να πανηγυρίσουμε με όλη μας την... "αριστερή ψυχή";
Ή μήπως πρόκειται για διάλυση ισχυρών κρατών, με δημιουργία μικρών, απόλυτα χειραγωγήσιμων κρατών, των οποίων η ύπαρξη είναι πιο συμφέρουσα για το νέο παγκόσμιο καθεστώς;
Φρονώ πως ισχύει μάλλον το δεύτερο.

Και όχι μόνο αυτή η κατάσταση οδηγεί σε νέες, ακόμη πιο δυσάρεστες, καταστάσεις για την παγκόσμια ειρήνη, αλλά επιπροσθέτως δημιουργεί κακό προηγούμενο.
Όχι πολύ μακριά.
Κάπου εδώ, στην Ελλάδα.

Το προηγούμενο της απόσχισης που πλέον αναγνωρίζεται ως αυταξία από τη διεθνή κοινότητα, είναι πολύ πιθανό να φτάσει στα μέρη μας και ιδίως σ' αυτήν την περιοχή που διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο: τη Θράκη.
Δεν ξέρω αν και πόσο το έχουν καταλάβει αρκετοί, αλλά η Θράκη κινδυνεύει.
Το τουρκικό προξενείο αποκτά όλο και μεγαλύτερη διείσδυση στον θρακικό πληθυσμό και πλέον έχει πάρει μαζί του και μέρος των Πομάκων, που άλλοτε δε θέλανε ούτε να τους βλέπουν.
Οι ψευτο-πατριωτικές κορώνες που κάποτε αντιτίθεντο στα προνόμια στη μουσουλμανική μειονότητα και στην προσπάθεια αφομοίωσής τους από την ελληνική πελυρά, οδήγησαν σε αδιέξοδο και δημιούργησαν ένα μεγάλο κίνδυνο: αυτόν της απόσχισης.


Η επίκληση της καταπάτησης των μειονοτικών δικαιωμάτων είναι κάτι πολύ εύκολο να γίνει.
Είτε στηριζόμενη σε πραγματικά γεγονότα είτε σε προβοκάτσια.
Έτσι κι αλλιώς το θέμα είναι να μην δίνεις λαβές.
Αν τις δώσεις, μετά είναι σκούρα τα πράγματα.

Αν θέλετε την πρόβλεψή μου, η Θράκη θα χαθεί από την Ελλάδα και θα προσαρτηθεί από την Τουρκία, αν και όταν βγει στην εξουσία η Χρυσή Αυγή ή ένα "χρυσαυγίζον" κατασκεύασμα.
Επομένως, όποιος ψηφίζει Χρυσή Αυγή, ψηφίζει και απόσχιση της Θράκης.
Διότι την επομένη μιας υποτιθέμενης εκλογής της, η Τουρκία θα εισβάλει με στρατεύματα επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο, σχετικά με την προστασία του μειονοτικού πληθυσμού που προστατεύεται από τη Συνθήκη της Λωζάνηγς, αλλά και από τις υπόλοιπες διεθνείς συνθήκες που αφορούν μειονότητες.

Επομένως, ας μην κωλοχτυπιόμαστε και πολύ για την αυτοδιάθεση, διότι δεν είναι πάντα έτσι τα πράγματα.
Δε θα σωθεί ο λαός της Σκωτίας αν αποσχιστεί από τη Μεγάλη Βρετανία.
Δεν τους κλέβαν οι Άγγλοι το ψωμί.
Αν έχουν προβλήματα, άλλοι είναι οι φταίχτες και αυτοί μπορούν να αντιμετωπιστούν και εντός των τειχών...

Δε θα ζήσουν καλύτερα λοιπόν αν ψηφίσουν "ΝΑΙ".
Όπως δε θα ζούσαν καλύτερα ούτε οι... Κρητικοί αν γινόταν το περιβόητο δημοψήφισμα, το οποίο πολλοί -από ανόητοι έως ύποπτοι- υποστήριζαν.
Μα δεν καταλαβαίνουν τι πάει να συμβεί;

Map Of  Separatist Movements_greece
Πριν προλάβω να πω "κύμινο", να και χάρτης
των τάχα αυτονομιστικών κινημάτων από τους New York Times

Ο κόσμος κόβεται σε μικρές φέτες και η μερίδα είναι μικρή για να χορτάσει κανείς μόνο με αυτήν.

Γι' αυτό δε φτάνει σε κανέναν μία φέτα μόνο.
Κάποιοι θα χουν πολλές φέτες μαζί.
Και σίγουρα αυτοί που θα πάρουν τις πολλές φέτες, θα είναι οι μεγάλοι.
Κι όσο πιο μικρή μερίδα έχεις, τόσο πιο εύκολα στην παίρνει μέσα απ' τα χέρια σου ο "μεγάλος".
Είναι άλλο να κρατάς στα χέρια σου δυναμίτη και άλλο στρακαστρούκες.

(Φαντάσου η Βενεζουέλα ή η Αργεντινή να ήταν διαμελισμένες σε μικρά "ανεξάρτητα" κράτη, αν θα μπορούσαν με μικρό μέγεθος και μικρή δύναμη να ορθώσουν το ανάστημά τους ενάντια στις διεθνείς ελίτ αι να αντέξουν στις διεθνείς πιέσεις.)

Αρκετά πια με τις αλλαγές συνόρων, που τελικά μόνο προβλήματα δημιουργούν και τίποτα άλλο.
Εύχομαι να το καταλάβουν και οι Σκωτσέζοι πως μάλλον κάποιοι παίζουν με το συναίσθημά τους και τους βάζουν σε μια περιπέτεια από την οποία δε θα μπορούν να βγουν μετά.
Στο κάτω-κάτω δεν υπήρξαν ούτε σκλαβωμένοι ούτε υποδουλωμένοι από τους Άγγλους. Συνένωση έγινε και όχι υποδούλωση.


ΥΓ.: Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι κακή η ιδέα της ανεξαρτησίας σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση, αλλά εικάζω ότι αυτή την ώρα λειτουργεί ως πολύ βαρυσήμαντο μέρος ενός ντόμινο επικίνδυνων διεθνών εξελίξεων απ' τη Σκωτία και την Κριμαία ως το Κόσοβο και τη Θράκη...

14 σχόλια:

  1. Μαζεστίξ, διάβασε αυτή την παράγραφο από την ομιλία Τσίπρα στη ΔΕΘ:

    "Πόσο δε μάλλον στις μέρες μας, όπου σε ένα περιβάλλον διεθνούς αναστάτωσης, αβεβαιότητας και ρευστότητας, έχουμε ανάγκη η Θεσσαλονίκη, η Βόρειος Ελλάδα να γίνει το επίκεντρο ενός νέου περιφερειακού πόλου συνανάπτυξης και σταθερότητας, μακριά από τις παρωχημένες εθνικιστικές ιδεοληπτικές συμπεριφορές που τόσο πολύ ταλαιπώρησαν τα Βαλκάνια στο πρόσφατο παρελθόν."

    Τι εννοεί περιφεριεκό πόλο συνανάπτυξης και σταθερότητας μακριά από παρωχημένες εθνικιστικές ιδεοληπτικές συμπεριφορές; Δεν είναι κάπως αυτή η διατύπωση;

    http://www.avgi.gr/article/4009465/to-programmatiko-sumbolaio-tou-suriza-i-omilia-tou-alexi-tsipra-sti-deth-video-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως, η διατύπωση είναι -όπως λες κι εσύ- "κάπως".
      Όλα τα άλλα καλά, αλλά αυτή η ΣΥΝ-ανάπτυξη δημιουργείε ύλογες απορίες.

      Κρίνοντας, πάντως, από τη γενικότερη στάση του Τσίπρα και της σημερινής πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι κάτι αρχιηλίθιων συνιστωσών των "μακεδονικών" σημαιών), πιστεύω πως δεν εννοεί αυτό που φοβηθήκαμε πως θα μπορούσε να εννοεί.
      Πιστεύω πως εννοεί να δοθεί μεγάλο βάρος στην ανάπτυξη της Θράκης, διατηρώντας μια αγαστή σχέση με το προξενείο.
      Εδώ έχω να σημειώσω το εξής: η μισή ζημιά έγινε.
      Δηλαδή οι πανύβλακες ου δημιουργούσαν ρποβλήματα τόσα χρόνια στην ενσωμάτωση και αφομοίωση μέσω ειδικών προνομίων της μουσουλμανικής-τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, οδήγησαν τα πράγματα στο σημείο πριν λίγους μήνες να κατέβει μειονοτικό κόμμα στις ευρωεκλογές και να βγει πρώτο κόμμα σε Ξάνθη και Ροδόπη με ποσοστά 25 και 41% αντίστοιχα!
      Επομένως τώρα πια που απέκτησαν ορατή και χειροπιαστή πολιτική δύναμη, πρέπει να τους... γλείφουμε και αν τους καλοπιάνουμε ότι τάχα θα λάβουμε υπόψη μας το (εθνικό; θρησκευτικό;) αίσθημά τους, με στόχο να αποδυναμωθούν πολιτικά -διά της συναίνεσης- οι αποσχιστικές δυνάμεις.
      Είναι βέβαια πλέον πολύ δύσκολη υπόθεση, γιατί, όπως είπα, χάρη στην βλακώδη πολιτική τόσα χρόνια, η μισή δουλειά έγινε.
      Για την άλλη μισή περιμένει στη γωνία η Χρυσή Αυγή να την ολοκληρώσει.

      Επομένως θεωρώ τη σχετική δήλωση του Τσίορα ως μια προεκλογική παπάρα για να καλοπιάσει τους μουσουλμάνους και να διασπάσει την πολιτική δύναμη των αυτονομιστών, κλείνοντάς τους τάχα το μάτι.

      Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το καλόπιασμα είναι η καλύτερη λύση, αλλά δεν μπορώ να το θεωρήσω και αυτονόητα μειοδοτικό, στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα.

      Διαγραφή
  2. Ξεχασες και την Καταλονια, οπου κι εκει διοργανωνεται δημοψηφισμα τον Νοεμβριο, η δε ισπανικη κυβερνηση απειλει οτι θα στειλει στρατο για να το απαγορευσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως κάθε περίπτωση, έτσι και η υπόθεση της Καταλωνίας έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
      Όπως, ας πούμε, ότι η ενσωμάτωσή της προήλθε από κατάκτηση και όχι από συνένωση και δεύτερον ότι επί Φράνκο αντιμετωπίστηκε σχεδόν ως... εσωτερικός εχθρός.
      Να σημειώσουμε επίσης πως, ενώ Σωτσέζοι και Άγγλοι εχουν κοινό το βασικό πολιτιστικό στοιχείο: τη γλώσσα, εντούτοις Καταλωνοί και Καστιγιάνοι έχουν γλωσσική απόσταση μεγαλύτερη, αφού τα καταλανικά μοιάζουν περισσότερο με τα γαλλικά παρά με τα ισπανικά.
      Άρα είναι πιο σύνθετη η περίπτωση.

      Εκεί λοιπόν το συναίσθημα είναι ακόμη πιο έντονο και επομένως ακόμη πιο δύσκολη η κατάσταση.
      Και φαίνεται ότι η ισπανική κυβέρνηση κάνει ακόμη μεγαλύτερη βλακεία με το να ωθεί τα πράγματα στα άκρα.
      Δε λύνονται έτσι αυτά τα προβλήματα: με το να στείλει στρατό.
      Ίσως αν αναβάθμιζε το ρόλο της Καταλωνίας μές στην Ισπανία, θα επιτύγχανε καλύτερα αποτελέσματα.
      Το "γουρούνι" της Ισπανίας κόβεται σε "φιλέτα", έτοιμα προς κατανάλωση από τις μεγάλες δυνάμεις.
      Η Ισπανία έχει το μέγεθος -αν το θελήσει- να ορθώσει το ανάστημά της.
      Η Καταλωνία φοβάμαι πως δε θα το έχει.
      Και η "ανεξαρτησία" θα γυρίσει μπούμπεραγκ.
      Καλύτερα να είσαι μια ισχυρή περιφέρεια μιας ισχυρής χώρας (περιφέρεια όμως σε τέτοιο μέγεθος ούτως ώστε να σε υπολογίζουν και να μπορείς να επηρεάσεις καταστάσεις) παρά να γίνεις άλλο ένα κρατίδιο, φτερό στον άνεμο της παγκοσμιοποίησης.

      Διαγραφή
    2. Όταν έρθουν και σου πουν καλύτερα να είσαι μια περιφέρεια του μεγάλου τουρκικού κράτους παρά φτερό στον άνεμο της παγκοσμιοποίησης, να δω τι θα τους πεις.

      Διαγραφή
    3. Είναι άκυρο αυτό που λες και εκτός του πνεύματος του κειμένου.
      Σου απαντάει ο Πέτρος πιο κάτω.

      Διαγραφή
  3. Και όσον αφορά το "συναίσθημα".
    Άλλο είναι να ευχόμαστε και να υποστηρίζουμε την ανεξαρτησία μιας αποικιοκρατούμενης χώρας κι άλλο ότι νάναι.
    Απ ό,τι θυμάμαι (ίσως και να κάνω λάθος όμως, ας με διορθώσει κάποιος), οι σκωτζέζοι απ την εποχή του Γουάλας (Μπρέηβχαρντ, με τον Μελ Γκίμπσον) έχουν να διεκδικήσουν ανεξαρτησία.
    Στους Ιρλανδούς που πολεμούν (πολεμούσαν) γι αυτό δεκαετίες τώρα, την αρνούνται. Ξαφνικά, όλοι γίναμε σκωτζέζοι.
    Η περίπτωση της Καταλωνίας, είναι διαφορετικό πράγμα και μοιάζει περισσότερο μ αυτό της Ιρλανδίας.
    Εν πάσει περιπτώσει, η προσέγγιση του ματζέστιξ, με βρίσκει σύμφωνο.
    Θα προσθέσω και ένα σχόλιο του Κρούγκμαν (ο οποίος αν και αστός οικονομολόγος, μάλλον σοσιαλίζει κατά τη γνώμη μου), για τη Σκωτία.
    Να προσέξουν είπε, γιατί ίσως αντί για Καναδάς, γίνουν Ισπανία, Και μάλιστα χωρίς τον ήλιο της...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς. Οι Ιρλανδοί έχουν μια διαμάχη με τους Άγγλους, η οποία κρατάει αιώνες και αγωνίζονται συνεχώς. Τελείως διαφορετική περίτπωση σε σχέση με τη Σκωτία.
      Και τελοσπάντων κατάφεραν και ανεξαρτητοποιήθηκαν (οι νότιοι Ιρλανδοί) σε μια εποχή που μπορούσαν να φτιάξουν τις κρατικές τους δομές όπως νόμιζαν και όχι σήμερα που η παγκόσμια κατάσταση είναι ασφικτική.

      Οι Σκωτσέζοι, απ'τ ην άλλη, μου φαίνεται πως απλά.... " έτσι τους ήρθε" τώρα η ιδέα λόγω πολιτικών αντιθέσεων με την Αγγλία.
      (Οι Σκωτσέζοι είναι με τους Εργατικούς, ενώ η Αγγλία είναι συντηρητική)
      Και αισθάνονται κάπως απομονωμένοι, όπως οι... Κρητικοί όταν βγαίνει η ΝΔ!
      Διότι, επειδή η Κρήτη ήταν πάντα "πράσινη", έβλεπε έργα μόνο επί ΠΑΣΟΚ.
      Ενώ η ΝΔ έκανε έργα κυρίως στη Μακεδονία, όπου κυριαρχούσε πολιτικά.
      Κάπως έτσι και η Σκωτία, μου φαίνεται...
      Αυτά βεβαίως δεν είναι λόγος απόσχισης και νομίζω πως σοφά έπραξαν τελικά και απέρριψαν το σχέδιο.

      Διαγραφή
  4. Κατανοώ και συμμερίζομαι την αγωνία σου κυρίως μετά την αναφορά σου στη Θράκη!
    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, δεν τη βλέπω κι πολύ καλά τη Θράκη.
      Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά θα το χω καημό ότι δεν πρόλαβα να πάω...

      Διαγραφή
  5. Πολλά είναι τα αποσχιστικά κινήματα στην Ευρώπη που κάθε τόσο ανακινούν το θέμα.
    Αυτή η Ισπανία θα γίνει τρύπιο σεντόνι! Η Λέγκα του Βορρά στην Ιταλία βαράει εδώ και 10ετίες το δικό της βιολί. Η Βαυαρία θέλει να αποσχιστεί από τη Γερμανία (γι' αυτούς ειδικά μου είναι αδιάφορο).
    Κάθε τρεις και λίγο όλο και κάποιος νεότευκτος μαλάκας στο ίντερνετ θα αναπαράγει το "δημοψήφισμα της Κρήτης".
    Από μικρός θυμάμαι τον ...πόλεμο βορείων-νοτίων. Κάποιοι ...υπερμακεδόνες! θέλανε απόσχιση μαζί με τη Θράκη. Από την ώρα που έσκασαν τα Σκόπια να πετάνε παρόμοιες παπάρες, αυτοί λούφαξαν γιατί μια μικρή "Μακεδονία" η ΗΠΑ και τα Η.Ε. θα την είχαν για φάπες.
    Τις ίδιες σκέψεις με σένα έκανα κι εγώ όταν διάβασα για δημοψήφισμα.
    Θα καταλάβαινα μια απόσχιση με όρους πολιτισμικούς, θρησκευτικούς ή αν υπήρχαν φαινόμενα γκετοποίησης/απαρτχάιντ.
    Αν οι όροι είναι καθαρά οικονομικοί μάλλον προβλήματα θα φέρει ο διαμελισμός κρατών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτο ακριβώς που λες είναι το στοιχείο που διαφοροποιεί τις περιπτώσεις: άλλο να υπάρχει υποδούλωση, μεγάλη πολιτισμική απόσταση, εχθρότητα κλπ (οπότε είναι συζητήσιμη η απόσχιση) και άλλο να υπάρχουν παραπονάκια πολιτικού περιεχομένου.
      Και αυτό για τους Μακεδόνες είναι πολύ χαρακτηριστικό. Παλιά κάποιοι μιλούσαν για απόσχιση, αλλά μόλις ειδανε τα σκούρα, κατάλαβαν ότι λένε μαλακίες.

      Διαγραφή
  6. Μαζεστιξ εχω τις ενστάσεις μου οσον αφορά στην αποψη σου αυτη. Νομιζω οτι οι ισχυροι του κοσμου δεν θελουν μικρες κοινωνιες που να νοιαζονται για τον τοπο τους και να κρατουν την τυχη τους στα δικα τους χερια(τυπου Ισλανδια,Ελβετια).Αντιθετα προτιμουν γιγαντιους απρόσωπους και χαλαρους "συνασπισμους-υπερκρατη"(τυπου ΕΕ και ΗΠΑ), οπου η συμμετοχη στα κοινα ατονει και η αντιπροσωπευση χανεται σε δαιδαλωδεις γραφειοκρατικους διαδρομους καποιου μακρινου "κεντρου".
    Αρκει να δεις τις αντιδρασεις ολων των ισχυρων του πλανητη(απο τα τουιτ του Ομπαμα μεχρι τις εκθεσεις των τραπεζων και τα ρεπορταζ των μεγαλων ΜΜΕ) για να διαπιστωσεις οτι η αυτοδιαθεση των ανθρωπων τους καθεται μαλλον ασχημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απολύτως μαζί σου σχετικά με τους στόχους των ισχυρών του κόσμου.
      Αλλά θεωρώ πως το μεταβατικό στάδιο που απαιιτείται για τη δημιουργία των "υπερ-κρατών" είναι η δημιουργία πολλών "υπο-κρατών"!
      Τα σημερινά εθνικά κράτη με τη σημερινή τους μορφή και σύσταση είναι κάπως δύσκολο ακόμη να υπαχθούν στο νέο μοντέλο.
      Ενώ τα μικρά, αδύναμα και επομένως απολύτως ελεγχόμενα κρατίδια είναι η τέλεια συνταγή για την δημιουργία αυτοκρατοριών, όπου κάθε κρατίδιο θα 'χει ρόλο φέουδου.
      Η ύπαρξη των εθνικών κρατών είναι μία απ'τις καλύτερες άμυνες για τους λαούς αυτή τη στιγμή.

      Διαγραφή