Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Γενέθλιες ευχές

 

     40 χρόνια κοινοβουλευτοδημοκράτης....

      τέτοιον ΠΑΤΟ δεν ξανάδα!
 


40 να 'ναι οι ώρες σας...

(ώσπου να μπείτε φυλακή, να ξεβρωμίσει ο τόπος)


Η δημοκρατία μας γιορτάζει τα 40ά της γενέθλια.
Αντί για πάρτυ, κάνει διακοπές.
Τέσσερα χρόνια διακοπές κάνει.
Θα επιστρέψει μόλις την ξανακαλέσουμε...

10 σχόλια:

  1. Χαχα! Πραγματικά! Τι να γιορτάσουμε και κυρίως ποιοι να το γιορτάσουν; Ο Παπούλιας;;;;;;; Άντε μη βρίσω πρωινιάτικα...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε βέβαια ο Παπούλιας!
      Ο... 11χρονος αντάρτης!
      χεχε

      Διαγραφή
  2. Κρατώ την τελευταία σου φράση. Θα επιστρέψει μόλις την ξανακαλέσουμε...και την ξαναπαιτήσουμε θα πρόσθετα.
    Καλή λευτεριά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με το καλό ή με το κακό, πρέπει να τη φέρουμε.
      Αλλά για να το κάνυομε αυτό, πρέπει κι εμείς να διοργανώσουμε ένα παρτάκι...

      Διαγραφή
  3. Ακόμα κι αυτή είναι μικρότερη από μένα;
    Έλεος! :-ρ
    (επειδή δεν είχα κάτι να σχολιάσω... τι να πεις ε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορεί να είναι τυπικά μικρότερη, αλλά ουσιαστικά αυτή όσο πάει κι ασχημαίνει!
      Και φαίνεται τουλάχιστον 40 χρόνια μεγαλύτερή σου!

      Διαγραφή
  4. Επηρεασμένη από το «καλή λευτεριά» της Σοφίας απαντώ με λίγη ειρωνεία:
    (Μόνο μην μας γίνει εθισμός και η ειρωνεία…)

    http://www.youtube.com/watch?v=8IydisW8iwU

    υ. γ.
    Η προσπάθεια που λέγαμε… με το γραμμάριο. Εθισμός είναι κι αυτός…
    Όσο για τις διακοπές, επίσης που λέγαμε, χρειάζομαι δυο χρόνια, όπως στον Ιούλιο Βερν, για να πάρω πάλι εμπρός και με καλά ζύγια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οτιδήποτε γίνεται εθισμός, τελικά μας σιγοτρώει.
      Και η ειρωνεία ακόμη, από ένα σημείο και μετά μπορεί να γίνει κυνισμός.
      Χρειάζεται προσπάθεια για να κρατιούνται οι ισορροπίες.

      Διαγραφή
    2. Έχεις δίκιο σε ό,τι λες.
      Τον κυνισμό ξέρεις ότι τον πολεμώ, γιατί τον θεωρώ ακραίο. Δεν έχει να προσφέρει τίποτε παρά μόνο εκτόνωση στιγμιαία κάποιων πληγών μας. Μας μεταβιβάζει σε κατώτερα επίπεδα. Κάποιες στιγμές δεν τον αποφεύγουμε, ειδικά όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε σκληρές καταστάσεις, οι οποίες είναι πάνω από τα όρια που μπορούμε ν’ αντέξουμε.
      Οι ισορροπίες θέλουν σίγουρα προσπάθεια και μάλιστα συστηματική. Εκεί που χάνεται το παιχνίδι είναι όταν τα μέτωπα είναι πολλά. Εκεί απαιτείται και χρόνος πολύς.
      Όσο για τον εθισμό, ίσως το έχεις δει και προσωπικά, πολλές φορές προσπαθούμε να τον νικήσουμε μπαίνοντας σε κάποιον άλλο… Ανθρώπινες αδυναμίες.

      Υ.Γ.
      Ευχαριστώ για το σκουπιδάκι, αλλά δεν οφειλόταν σε δική μου «αταξία» εγκεφάλου, αλλά στου Blogger την ανωμαλία.

      Διαγραφή