Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Οι Συριζαίοι που πηγαίνουν τον καφέ, κοιτώντας τον μη χυθεί!


 
Η κλασική εντολή του παππού μου όταν του πήγαινα τον καφέ ήταν: "όταν φέρνεις τον καφέ, ποτέ μην τον κοιτάς. Άμα τον κοιτάς, θα σου χυθεί".
Στη αρχή πίστευα ότι ήταν κάποια δεισιδαιμονία των παλιών, αλλά στη συνέχεια (και αφού διαπίστωσα στην... πράξη πως είχε δίκιο) κατάλαβα ότι είναι κάτι πιο βαθύ.

Όταν έχεις έναν στόχο, έναν προορισμό, αν θες αν τον πετύχεις, πρέπει να κοιτάς προς τα κει.
Το αποδεικνύουν πολλές καθημερινες καταστάσεις.
Αν σηκωθείς να χορέψεις, κι αντί να κοιτάς ευθεία, κοιτάς τα πόδια σου από φόβο μήπως δε πας καλά τα βήματα, τότε χορεύεις χάλια.
Αν περπατάς στο πεζοδρόμιο και, αντί να κοιτάς μπροστά σου, κοιτάς τα πόδια σου, τότε 100% θα σκουντουφλήσεις στην πρώτη πινακίδα ή δέντρο που θα βρεθεί στο δρόμο σου. Οπότε τσάμπα πήγε η προσοχή σου.
Ομοίως και ο καφές, όπως είπαμε παραπάνω.

Διαβάζοντας την επικαιρότητα, φτάνω στο συμπέρασμα πως οι Συριζαίοι θυμίζουν το παιδάκι που κατάφερε επιτέλους να φτιάξει τον καφέ και προσπαθεί να τον σερβίρει, αλλά, από φόβο μήπως τον χύσει, τον κοιτάει και, πηγαίνοντάς τον, τελικά τον χύνει!
Η κλασική ηττοπαθής αριστερά που φοβάται και τον ίσκιο της.
Φοβάται τα πάντα.
Διστάζει να εντάξει στις γραμμές της και άλλους χώρους μην τυχόν και "χάσει την ψυχή της".
Μα ρε παιδιά, αν είναι να χάσετε την ψυχή σας από πέντε-δέκα ξέμπαρκους νοματαίους, τότε τί θα απογίνει η δόλια η ψυχούλα σας όταν έρθει η ώρα να καθίσετε στο ίδιο τραπέζι με τον Σόιμπλε, τον Ντάισενμπλουμ και τον Ντράγκι και βγουν τα πιστόλια των οικονομικών δολοφόνων στο τραπέζι;

Τόσο αδύναμη είναι η ψυχή σας, ώστε κινδυνεύει να χαθεί από καμιά 10αριά ψώνια της κεντροαριστεράς, που ενδεχομένως χρειάζονται για να επιτευχθεί η αυτοδυναμία ή έστω η ισχυρή πλειοψηφία;
Τόσο αδύναμη είναι η ψυχή του 27% (ή όσο είναι τώρα), ώστε να φοβάται μήπως τη μολύνει ένα 4-5% που ενδεχομένως θα φέρει το όποιο άνοιγμα;
Αφού έτσι κι αλλιώς, όπως ξέρουμε, ό,τι παραγεμίσματα κι αν γίνουν ένθεν κι ένθεν, η πολιτική κατεύθυνση ενός πολιτικού φορέα είναι κατά κύριο λόγο στο χέρι της ηγεσίας του και των συλλογικών οργάνων τα οποία συνήθως στηρίζουν την ηγεσία.

 

Διότι κι η ΝΔ π.χ. έχει μέσα τους καραμανλικούς, αλλά το Σαμαρικό μπλοκ κάνει κουμάντο και χαράσσει την πολιτική της κυβέρνησης.
Ούτε τους διώχνει επειδή είναι πιο μετριοπαθείς ούτε εκείνοι φεύγουν επειδή είναι ακραίος.
Ο Σαμαράς δεν τους διωχνει επειδή τους χρειάζεται για να μη χάσει το ποσοστό τους κι εκείνοι δε φεύγουν διότι, παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους, συμφωνούν στους κεντρικούς στόχους της πολιτικής του. Του ασκούν κριτική, αλλά δεν του κάνουν πόλεμο. Ούτε η παρουσία τους μπασταρδεύει την πολιτική του. Ούτε βέβαια η παρουσία του ΠΑΣΟΚ την μπασταρδεύει, αφού προχωρά η κυβερνητική συνεργασία βασισμένη στις συμφωνίες επί των κοινών επιδιώξεων. ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ!

Δεν έχουν άλλωστε οι αριτεροί το μονοπώλιο στις ιδέες!
Ιδέες έχουν κι οι δεξιοί και οι κεντρώοι.
Αλλά αυτοί τις παραμερίζουν λιγάκι, προκειμένου να επιτευχθούν οι κεντρικοί στόχοι της πολιτικής που υποστηρίζουν.
Δεν τις καταπίνουν.
Τις εκφράζουν με τέτοιο τρόπο, με τέτοια ένταση, σε τέτοιο χρόνο και με τέτοια συχνότητα, έτσι ώστε να μη ζημιώνουν την γενικότερη πολιτική που πρεσβεύουν και, όταν και αν είναι δυνατόν, να περάσουν και τις επιμέρους απόψεις τους στα συλλογικά όργανα.
Αν άλλωστε όλοι αυτοί λειτουργούσαν όπως οι αριστεροί και αν "τα έκαναν πουτάνα" σε κάθε ευκαιρία, τότε σήμερα δε θα ήταν κυβέρνηση η ΝΔ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά αυτοί παρότι υστερούν των αριστερών σε ατομική πολιτική ευφυία, εντούτοις υπερτερούν σε συλλογική πολιτική ευφυία, όπως έχουμε ξαναπεί.

Έτσι κι αλλιώς και το 27% αποτέλεσμα ανοίγματος ήταν. Βάλε Σακοράφα, Μητρόπουλο, Κουρουμπλή, Κοτσακά, Κοτζιά, Κατσέλη, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και πολλούς άλλους φορείς και οργανώσεις που (συντεταγμένα ή κατά μόνας) μετακινήθηκαν κατά κύριο λόγο απ΄το ΠΑΣΟΚ και πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ.
Σ' ένα μαζικό φορέα εξάλλου δε χρειάζεται όλοι να συμπαθούν όλους. Αρκεί να συμφωνήσουν όλοι επί κοινών στόχων. Όλα τ' άλλα είναι ηθικολογίες επιπέδου κατηχητικού.
Δε σας χάλασε φαντάζομαι το 27% που ήταν απόρροια, όχι φυσικά της προβολής νεοκομμουνιστικών μανιφέστων, αλλά της αλλαγής στον πολιτικό λόγο, της συμμετοχής σε πάσης φύσεως κινήματα (χωρίς αποκλεισμούς και αστερίσκους) τη διετία των αναταράξεων, των ανοιγμάτων σε πρώην υποστηρικτές ή στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της στροφής στον Κεϋνσιανισμό ως απάντηση στην κρίση...
Πώς να χάσετε την ψυχή σας, αν παραμείνετε στην ίδια γραμμή πλεύσης, εντάσσοντας απλά και άλλους στις τάξεις σας;

Εκτός αν θεωρείτε πως ήδη το 27% έχει χάσει την ψυχή του.
Ή -για να μιλήσουμε με πιο καθαρά λόγια- αν θεωρείτε δηλαδή ότι ο Τσίπρας είναι πουλημένος.
Αν όμως το θεωρείτε αυτό και παραμένετε στο κόμμα υπό την ηγεσία κάποιου που τον θεωρείτε ή τον ψιλοθεωρείτε ή τον υποψιάζεστε ως πουλημένο, τότε οι χειρότεροι όλων είστε εσείς.
Διότι, για να παραμένετε μέλη ενός πουλημένου κόμματος, τότε κι εσείς ή είστε ανόητοι και θεωρείτε πως με έναν πουλημένο θα έρθουν καλύτερες μέρες ή προσδοκάτε σε οφέλη από το ξεπούλημα αυτό.

 

Επομένως, τα πράγματα είναι απλά.
Ή θωρείτε τον Τσίπρα πουλημένο και τα μαζεύετε και φεύγετε καταγγέλλοντάς τον ή παραμένετε, χωρις να τον κατηγορείτε ως πουλημένο ή να υπονοείτε τέτοια πράγματα.
Και φυσικά παραμένετε δουλεύοντας συστηματικά για να έρθει η πολυπόθητη νίκη.
Διότι βλέπω ότι, δυο χρόνια τώρα, μέρος του ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρεται περισσότερο για την προβολή του εαυτού του, την επικράτησή του εντός του κόμματος και τον διαχωρισμό της δικής του θέσης από την κυρίαρχη στο κόμμα, παρά για την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία.
Και μη μου πείτε πως "δεν κατηγορούμε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ως πουλημένη, απλά κάνουμε κριτική σε θέσεις".
Διότι η πλειονότητα των κριτικών τοποθετήσεων ξεφεύγει πολύ από την κριτική και φτάνει στη δαιμονολογία και στην αποδόμηση του ηθικού και πολιτικού πλεονεκτήματος του ΣΥΡΙΖΑ και βεβαίως σ' αυτές λέγεται ευθέως ή υπονοείται συνεχώς το "προσκύνημα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην ηγεσία της ΕΕ, στον ΣΕΒ, στον Μελισσανίδη, στον Μαρινάκη, στην εγχώρια αστική τάξη, στους νοικοκυραίους" ή ξέρω 'γω πού αλλού.

Δε θα επιχειρηματολογήσω για το αν έχετε δίκιο ή όχι.
Πάντως, αν έχετε δίκιο, θα πρέπει να φύγετε επειγόντως απ' αυτόν τον Οίκο της (πολιτικής) Απωλείας.
Για να δείξετε εμπράκτως και σ' εμάς τους υπόλοιπους πως ο Τσίπρας και οι συν αυτώ είναι πουλημένοι και ότι θα πρέπει να φτιάξουμε έναν άλλο φορέα ο οποίος θα ειναι -σύμφωνα με τα πιστεύω σας- πραγματικά ριζοσπαστικός, χωρίς στρογγυλέματα και εκατέρωθεν ανοίγματα, και ανεξάρτητος από συμφέροντα και θα είναι αυτός που θα βγει μπροστά για να διεκδικήσει την ψήφο των Ελλήνων για να τερματίσει την πολιτική της ΕΕ και του Κεφαλαίου, στην οποία έχει εν πολλοίς υποκύψει -κατά τα λεγόμενά σας- η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Όσο μένετε καταγγέλλοντας, εκτίθεστε όπως είχε εκτεθεί η Τζάκρη στην... ιστορική της ομιλία στη Βουλή, όπου κατήγγειλε τις πολιτικές ηγεσίες των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ως πουλημένες στους ξένους και τα Μνημόνια ως συνταγή καταστροφής και στο τέλος (προς έκπληξη όλων) ψήφισε...."ναι"!
Κι εσείς το ίδιο κάνετε από την... ανάποδη!
Ποια η διαφορά σας, λοιπόν από τη Τζάκρη, τον Ανδρουλάκη ή τον... Ντινόπουλο, αν παραμένετε βρίζοντας;
Κι εσείς, εξάλλου, νομιμοποιείτε με την παρουσία σας μια -κατά τα λεγόμενά σας- λάθος πολιτική που ακολουθεί επικίνδυνα μονοπάτια.
Εγώ -παρά τις διαφωνέις που έχω με τον ΣΥΡΙΖΑ συνολικά σε κάποια θέματα- δεν το πιστεύω αυτό, ότι δηλαδή η ηγεσία έχει σκύψει το κεφάλι, και συνεχίζω να τον στηρίζω και να προσπαθώ με τις μικρές μου δυνάμεις να βοηθήσω στην επίτευξη του στόχου: της νίκης. Εσείς;


Ειλικρινά ρε παιδιά, αν θεωρούσα την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πουλημένη, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τον στηρίζω.
Θα στήριζα κάτι άλλο. Δε χάθηκαν τα κόμματα και οι φορείς σ' αυτή τη χώρα. Πληθώρα τέτοιων έχουμε. Και άλλα τόσα μπορούμε να φτιάξουμε.
Πάντως, δε θα στήριζα ηγεσία πουλημένη.
Ειλικρινά απορώ μ' εσάς που την θεωρείτε πουλημένη (ή είστε σχεδόν πεπεισμένοι γι' αυτό) και συνεχίζετε να αποτελείτε μέλη, στελέχη ή ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Ειδάλλως, στην περίπτωση που θεωρείτε πως -παρά τις επιμέρους διαφωνίες- η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει τις ίδιες αγωνίες και επιδιώξεις μ' εσάς, συνεχίστε να προσπαθείτε να περάσουν οι απόψεις σας εντός, συνεχίστε την κριτική, αλλά σταματήστε την πολεμική.
Κριτική στους μέσα, αλλά πόλεμο μόνο στους έξω.
Ένα άρθρο για τους μέσα, δέκα άρθρα για τους έξω. 
(και όχι το αντίστροφο, όπως συμβαίνει δυο χρόνια τώρα...)
Η διαρκής και εμμονική εσωστρέφεια εξυπηρετεί μόνο τον αντίπαλο.
Εφόσον βέβαια νιώθετε πως παραμένετε μέλη της ίδιας ομάδας και ο αντίπαλος δεν είναι εντός, αλλά παραμένει κοινός.

Και τελοσπάντων, αν θέλετε κι εσείς να πάει αυτός ο καφές στον προορισμό του, σταματήστε να τον κοιτάτε, μην τυχόν και χυθεί. Γιατί έτσι θα χυθεί σίγουρα.
Κρατήστε τον καφέ στα χέρια σας και βηματίστε χωρίς φόβο κοιτώντας μπροστά.
Αν μπει και πιατάκι από κάτω, άλλωστε, δε θα χαθεί το ηθικό πλεονέκτημα.
Στον ίδιο προορισμό θα πάει ο καφές...
Αυτό δε μας ενδιαφέρει πάνω απ' όλα;

26 σχόλια:

  1. Γαλάτη, μου άρεσε πολύ το παράδειγμα του καφέ. Άρχισες να μιλάς όλο και περισσότερο αλληγορικά, κάτι που συνηθίζω κι εγώ, κι έτσι γίνονται ακόμα πιο χειροπιαστά όσα λες.
    Ξεκινώ από το τέλος.
    Τελικά, τους ενδιαφέρει ο στόχος; Είναι η προτεραιότητά τους σε κάθε τους κίνηση;
    Πουλημένη δεν θεωρώ με τίποτα ότι είναι η ηγεσία, παρακολουθώντας προσεχτικά τις κινήσεις της. Είναι δυνατόν να μην ψάχνει για συμμάχους εντός και εκτός Ελλάδος με τόσα τέρατα που έχει να παλέψει;
    Αν δεν το έκανε, τότε θα ήταν αφελής ή επικίνδυνη!
    Εμείς εδώ θέλουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο! Ποιος μας είπε ότι αυτό μπορεί να συμβεί, όταν μας έχουν βάλει τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι;
    Εμένα με ανησυχούν αυτοί που φέρνουν συνεχώς αντιρρήσεις και ασκούν κριτική εκ των έσο. Σκάβουν συνεχώς τον λάκκο και κάνουν τα θεμέλια που βάζει η ηγεσία να τρίζουν. Μήπως αυτοί είναι αλλού;

    Σίγουρα δεν συμφωνώ κι εγώ με πολλά από αυτά που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, και το έχουμε ξανασυζητήσει πολλές φορές εδώ μέσα, όμως από τη μια μεριά χάρηκα όταν είδα το άνοιγμα που έκανε ξανά προς τις αριστερές δυνάμεις και τους οικολόγους ή άλλους που δεν συμφωνούν με την τακτική των μνημονίων. Δείχνει ότι έχει θέσει έναν ρεαλιστικό στόχο και βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, προκειμένου να τον επιτύχει.
    Δεν νομίζω ότι κανένας άλλος δεν έχει κάνει τόσες προσπάθειες αρκετά συντονισμένες και με κάποιο σχέδιο, για να αλλάξει κάτι στον τόπο μας αυτή τη στιγμή. Η μόνη που κάνει συντονισμένες και καλά οργανωμένες (λέμε τώρα) προσπάθειες είναι η κυβέρνηση...

    Να το πάμε και παραπέρα; Να θεωρήσουμε ότι ισχύει το απίστευτο πως επίτηδες υπάρχουν αυτές οι διαφορές στο εσωτερικό του κόμματος, για να υπάρχει δικαιολογία ότι τελικά δεν θα μπορέσουν να τα καταφέρουν; Το θεωρώ τραβηγμένο από τα μαλλιά! Ότι λειτουργούν όπως συνήθως οι αριστεροί χώροι, όπου κάθε αριστερός και μια διαφορετική άποψη, αυτό θα το δεχτώ. Ότι είναι κι αυτοί Έλληνες, οπότε συχνά βάζουν το προσωπικό συμφέρον και την ιδεολογία πάνω από τον κοινό στόχο και την πραγματικότητα, θα το δεχτώ.

    Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε η ηγεσία να βγει και να τους μαζέψει. Σε στιγμές κρίσης χρειάζονται κάποιες επεμβάσεις πιο δυναμικές. Όσο για εκείνους που θα διαφωνήσουν κάθετα, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια… Αν μείνουν με αυτό το σκεπτικό, μόνο κακό θα κάνουν. Ο αντίλογος και η διαφωνία είναι χρήσιμος έως και απαραίτητος, χωρίς όμως να αποτελεί τροχοπέδη σε κάθε συλλογική προσπάθεια.

    Ίσως ακούγονται αντιδημοκρατικά και λίγο ακραία όσα είπα, όμως είδε κανείς την δημοκρατία πουθενά να λειτουργεί σήμερα, για να υπάρχουν τα περιθώρια να ακολουθήσει κάποιος εντελώς δημοκρατικές διαδικασίες;;; Ειδικά όταν οι άλλοι σε έχουν προλάβει στην στροφή;;;
    Είναι όπως και σε μια σχολική τάξη, όπου καλή είναι η ομάδα και οι δημοκρατικές διαδικασίες και επιβάλλεται να ακολουθούνται πάντα, αλλά την οργάνωση και την ευθύνη την έχει κατά κύριο λόγο ο εκπαιδευτικός, καθώς αυτός θα δώσει το στίγμα και θα κρατήσει την ομάδα ενωμένη με τη στάση του και το παράδειγμά του.

    Δεν ξέρω τι λες. Είναι ακραία;
    Φοβάμαι μην χάσουμε το δάσος και πάλι!
    Στο κάτω- κάτω, ας δώσουν οι ίδιοι την ευκαιρία στους εαυτούς τους να δοκιμαστούν στην πράξη, μια και έχουν υποστηρικτές μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού.

    Συγνώμη για το τεράστιο σεντόνι και την φλυαρία, αλλά έδωσες και πάλι μια καλή ευκαιρία να πω τις σκέψεις μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διόρθωση :
      "Δεν νομίζω ότι κανένας άλλος δεν έχει κάνει τόσες προσπάθειες ..."

      " Νομίζω ότι κανένας άλλος δεν έχει κάνει τόσες προσπάθειες ..."

      Διαγραφή
    2. Είναι αλήθεια πως οι μόνοι που δείχνουν να σκίζονται για να πετύχουν τους πολιτικούς τους στόχους είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνηση.
      Όλοι οι υπόλοιποι ελπίζουν, μένοντας ακίνητοι, να διατηρήσουν κάποιες από τις δυνάμεις τους, προκειμένου να υπάρχουν απλώς στην επόμενη Βουλή.
      Έχουν πεθάνει και δεν το ξέρουν δηλαδή.

      Θα διαφωνήσω στο θέμα των δημοκρατικών διαδικασιών.
      Θέλω να είναι δημοκρατικές οι διαδικασίες.
      Να γίνονται όλα σύμφωνα με τους δημοκρατικούς κανόνες.
      Εφόσον όμως λαμβάνονται αποφάσεις, τα μέλη οφείλουν να εκφράζουν την ψηφισμένη δημοκρατικά άποψη.
      Δεν εννοώ "δημοκρατικό συγκεκτρωτισμό" (sic) που λένε και στο ΚΚΕ.
      Δε λέω να καταπιούν την δική τους, μειοψηφούσα άποψη.
      Να την εκφράζουν ως προσωπική τους άποψη, αν και όταν το κρίνουν απαραίτητο.
      Αλλά αυτή να έπεται αξιολογικά, χρονικά και πολιτικά της ψηφισμένης συλλογικής άποψης.
      Να παλεύουν για τη συλλογική νίκη.
      Να παίζουν για την ομάδα.
      Και ομάδα τους δεν είναι ούτε το Αριστερό Ρεύμα, ούτε η Σοσιαλιστική τάση ούτε η Ρόζα. Ομάδα τους είναι ο Σύριζα.
      Μου θυμίζουν ώρες ώρες κάτι συνδεσμίτες οπαδούς που είναι περισσότερο original και λιγότερο ΑΕΚ, περισσότερο θύρα 7 και λιγότερο Ολυμπιακοί...

      Διαγραφή
    3. Μάλλον λίγο πολύ το ίδιο λέμε για τις δημοκρατικές διαδικασίες, καθώς δεν εννοούσα φυσικά να τους συμμαζέψει με αυταρχικό τρόπο μη λαμβάνοντας υπόψη του τις θέσεις των μελών της ομάδας του. Θα πρέπει όμως να είναι σε θέση να παρεμβαίνει και να πείθει με τον τρόπο του για το ποια γραμμή επιβάλλεται να ακολουθηθεί, προκειμένου να επιτευχθεί ο εκάστοτε στόχος. Αυτό.
      Σίγουρα δεν μπορεί να αφήνει να πελαγοδρομεί η ομάδα σε ατέλειωτες συζητήσεις και δημόσιες κριτικές για θέματα που αφορούν στο κόμμα. Πριν βγει οτιδήποτε προς τα έξω είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα πλαίσιο κοινό και να μην ακούγονται ευτράπελα. Ο ένας να λέει μέρα και ο άλλος νύχτα. Αυτό μπορεί να γίνεται εσοκομματικά όταν αναλύουν και επεξεργάζονται θέματα της τρέχουσας κατάστασης. Τότε θα έχουν εικόνα φερεγγυότητας προς τους πολίτες και δύσκολα θα υπάρχουν σαθρά σημεία, στα οποία βρίσκει και πατά ο αντίπαλος.
      Όμως η αριστερά είχε πάντα ένα θέμα σε τούτο το κομμάτι, γι' αυτό και ήταν πάντα διασπασμένοι σε τόσα μικροκόμματα.
      Έτσι δεν είναι;

      Διαγραφή
    4. Μωρέ ας βγει όποια απόφαση θέλουν κάθε φορά!
      Το θέμα είναι, μετά απ' αυτήν, να μην αναλώνονται σε προσωπικές ή "γκρουπικές" στρατηγικές, οι οποίες μόνο ζημιά κάνουν και δεν προσφέρουν σε τίποτα, ούτε καν στην περιβόητη "κουλτούρα διαλόγου".
      Η διαχείριση των δικαιωμάτων από τους δικαιούχους είναι πάντοτε ένα δύσκολο στοίχημα, αφού πολλές φορές η ελευθερία καταντά ασυδοσία και στο τέλος προκαλεί την αγανακτισμένη επίκληση περιορισμών της.
      Και αυτό είναι κακό σημάδι.
      Γι' αυτό καλό θα είναι να διαχειριστούν όλοι καλύτερα την ελευθερία τους.
      Γιατί τη χρειαζόμαστε.

      Διαγραφή
    5. Και ξέρεις για να είναι σε θέση να διαχειριστεί σωστά την ελευθερία που του δίνεται επιβάλλεται να είναι ώριμος και υπέυθυνος. Θα πρέπει να το έχει μάθει από τα παιδικά του χρόνια, αλλιώς...
      Πώς σου φαίνεται η κοινωνία μας; Είναι εκπαιδευμένη κατά αυτόν τον τρόπο;
      Η απάντηση είναι εύκολα εννοούμενη και γι' αυτό είμαστε μπάχαλο!!!

      Πολύ ενδιαφέρουσα θα είναι η ανάρτηση που λες παρακάτω για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αρχαία Αθήνα μετά τους Τριάκοντα Τυράννους. Αν θελήσεις βοήθεια, καλείς σε βοήθεια (πλάκα κάνω, αν και θα με ενδιέφερε).
      Αναμένουμε την ανάρτησή σου.

      Διαγραφή
  2. Μαζεστίξ, καλημέρα. Για να...αποτελειώσω τα επιχειρήματα μου, από την προ προ ανάρτηση σου, θα πω πως, πίστευα ότι θα ήταν πιο χρήσιμο να είχες χρησιμοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, ως ΑΜΕΣΟ παράδειγμα προς την αλλαγή πλεύσης που έλεγες, αλλά από ο,τι βλέπεις, ακόμα και οι ίδιοι οι πολιτικοί σχηματισμοί αδυνατούν να δουν και να αποδεχτούν πως χρειάζεται να είναι ενωμένοι σε έναν κοινό στόχο (αν αυτός υπάρχει βεβαίως). Παραδόξως, όλες αυτές οι διαφωνίες και τα νάζια, παύουν να υπάρχουν, όταν τα κόμματα αναλαμβάνουν την εξουσία, για να μην χάσουν ακριβώς αυτήν! Μέχρι να συμβεί όμως αυτό (αν προλάβουν), αφενός υπάρχουν πολλοί που ψάχνουν τη γωνία στο δεκάρικο κι αφετέρου, εν προκειμένω κι αφού μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύω ακράδαντα, πως είναι ήδη αρκετοί εκείνοι που ροκανίζουν την θέση του προέδρου και τον φθονούν τα μάλα! Ε, 27% τους έφερε, έτσι θα τον αφήσουν; Χωρίς να του ψήσουν το ψάρι στα χείλη; Στην τελική, επειδή ΚΑΙ αυτό το κόμμα προέρχεται από το ίδιον κοινωνικό ιστό, τι σε κάνει να πιστεύεις πως δεν θα έχει τις ίδιες αδυναμίες και τις ίδιες ίντριγκες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτή η προ προ ανάρτηση!

      Θα περάσω απευθείας στο περιεχόμενο του σχολίου σου.
      Αυτό που αναφέρεις είναι αυτό που λένε πως "η εξουσία είναι η συγκολλητική ουσία των διαφωνούντων".
      Τότε, είμαι βέβαιος πως δε θα βγάζουν λέξη, αοφύ θα χουν πάρει και 2-3 υπουργειάκια να παίζουν...
      Το θέμα είναι τί γίνεται ΄ώσπου να τα πάρουν!
      Ή ακόμη καλύτερα... "θα τα πάρουν, θα γίνει δηλαδή κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο συνεχίζουν το ίδιο βιολί;"

      Το υποψιαζόμουν πως θα έχει τα ίδια... χούγια κι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά λόγω έλλειψης επαρκούς ιστορικού προηγουμένου με αριστερό κόμμα τόσο ψηλά, περίμενα να δω τί θα γίνει. Αλλά δεν...
      Μεγάλο αμάρτημα στην αριστερά η μαζικότητα.
      Καλύτερα λίγοι κι αγαπημένοι... Έτσι πιστεύουν πολλοί.

      Διαγραφή
  3. Διάβασα το μισό κείμενο,(με κρυφτούλι και διακοπές δεν μπορώ να συγκεντρωθώ), θα έρθω από το κάστρο μου ;-)
    Αλλά δεν μπορώ να μη σου δώσω τα εύσημα για την εισαγωγή σου και την παραβολική...τεχνική που χρησιμοποίησες! Σίγουρα δεν έχεις σπουδάσει και ψυχολογία αρχηγέ;.

    Λατρεύω τις παραβολές. Θεωρώ ότι είναι η καλύτερη μέθοδος να μιλήσεις απευθείας στο υποσυνείδητο του άλλου!
    Τα λέμε πάλι! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην αγχώνεσαι! Δεν έχασες και τίποτα. Και στο άλλο μισό τα ίδια λέω! χαχα

      Σίγουρα δεν έχω σπουδάσει Ψυχολογία.
      Απλά μου αρέσει η... "εμπειρική ψυχολογία"!
      προσπαθώ να διεισδύω στη σκέψη και στον ψυχικό κόσμο των άλλων και να βγάζω συμπεράσματα.
      Δεν ξέρω αν το πετυχαίνω πάντα, αλλά το παλεύω...

      Οι παραβολές μ' αρέσουν όπς και οι απροιμίες.
      Αυτό το κατάλαβα όταν συζητούσαμε πολλοί μορφωμένοι για ένα ζήτημα και μας αποστόμωσε όλους μια θεια μου αγράμματη με μια παροιμία.
      Τότε συνειδητοποίησα ότι η γνώση πρέπει να είναι το όπλο και όχι η σφαίρα.

      Διαγραφή
    2. Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσες να τα είχες πει και με λιγότερα λόγια:-Ρ
      Σε διάβασα προσεκτικά και το δικό μου συμπέρασμα είναι αυτό που κι εσύ υποστηρίζεις σε όλο το άρθρο στην ουσία : κριτική, και όχι πολεμική! Αλλά γιατί νομίζω ότι όλοι έχουμε γίνει εισαγγελείς και γυρνάμε διαρκώς με ένα σφυράκι;
      Καλό βράδυ!
      Αν τα καταφέρω ( γιατί έχω και ένα κομμένο δάχτυλο και δυσκολεύομαι) θα σου γράψω στο μέιλ μια ιστορία βασισμένη στο αρχικό σου παραβολικό παράδειγμα :)
      Καληνυχτώ από δω !

      Διαγραφή
    3. Ναι, η αλήθεια είναι ότι η μανία μου για ακριβολογία καταντάει συνήθως φλυαρία...
      Όσο για την εισαγγελομανία μας, μην ξεχνάς πως σε μια χώρα που δεν έχειδ ικαιοσύνη, είναι αναπόφευκτο να πάρουμε εμείς το σφυράκι...

      Διαγραφή
  4. Συμφωνώ με το τελευταίο κομμάτι της ανάρτησής σου. Από την τελευταία εικόνα και κάτω.
    Όσο για το πρώτο μέρος, δεν είναι δυνατόν να συγκρίνεις Κουρουπλή και Σακοράφα με όσους παρέμειναν στο ΠΑΣΟΚ και ψήφισαν ανέμελα όλα τα μνημόνια! Αδικείς τους δύο πρώτους.
    Επίσης, αν μαζέψει τα ξέφτια ο ΣΥΡΙΖΑ και μαζί κερδίσει ένα 5% (;;), θα χάσει ένα αντίστοιχο ποσοστό -ίσως και μεγαλύτερο- ανθρώπων που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ ακριβώς για τον ίδιο λόγο.
    Δεν είναι όλα τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, πέντε το λαδόξιδο.

    Μην συγκρίνεις αριστερούς με δεξιούς. Οι δεξιοί ενώνονται πάντα μπροστά στη μαρμίτα. Ξεχνάς ότι πληρώνουμε τον Κωστάκη για να εμφανίζεται μια φορά το χρόνο και να ψηφίζει τα μνημόνια;
    Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που γράφουν, "έσπασε τη σιωπή του ο Καραμανλής". Ναι, για να κλείσει ραντεβού στην ταβέρνα.

    Όσο για το άνοιγμα προς τους αντιμνημονιακούς, με το ΚΚΕ δεν έχει καμία ελπίδα, ενώ με Οικολόγους και ΑΝΤΑΡΣΥΑ λίγες.
    Οπωσδήποτε, αν οι τελευταίοι συναινούσαν, και πάλι δεν θα ήταν θέμα αριθμητικής, διότι πολλοί αριστεροί θα προτιμούσαν μια Αριστερά συνεργασίας. Ενώ τώρα απέχουν ή ρίχνουν άκυρο. Άρα δεν είναι 29+1+1, μα αρκετά περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που με τέτοια σεντόνια που γράφω, για να μου εξηγήσει ο άλλος με τί συμφωνεί ή διαφωνεί, βγάζει... συντεταγμένες, πρέπει κάπως να το διορθώσω!

      Στο θέμα μας τώρα.
      Το ΚΚΕ το χω ξεγραμμένο τελείως, επομένως δεν ασχολούμαι μαζί του.
      Και δεν θεωρώ θετικότερη πολιτικά την πράξη απλώματος χεριού στο ΚΚΕ από το άπλωμα χεριού π.χ. στη ΔΗΜΑΡ.
      Είναι κι οι δυο τους υπόλογοι για πολλά.
      Επομένως δεν καταλαβαίνω γιατί νομιμοποιείται η μια πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ να επικαλείται συμμαχία με το ΚΚΕ (που μέχρι χτες το βρίζαμε ως διασπαστή των κοινωνικών αγώνων, δεκανίκι της κυβέρνησης κλπ) και δε νομιμοποιείται η άλλη πλευρά να επικαλείται συμμαχία με τη ΔΗΜΑΡ (την οποία επίσης βρίζαμε ως μνημονιακή αριστερά κλπ)

      Αυτό που λες για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους Οικολόγους με βρίσκει σύμφωνο, καθώς δεν είναι... μπακάλικο.
      Μια συμμαχία δημιουργεί ρεύμα και προσεκλύει επιπλέον δυνάμεις.
      Και θεωρώ ότι και οι δύο αυτοί χώροι έχουν θέση σ' αυτό που γεννιέται.

      Ως προς τη διαφωνία σου τώρα, αν και τη συμπαθώ, θα σου πω ότι δε με αφορά καθόλου αν αδικώ τη Σακοράφα. Ούτε βέβαια τον Κουρουμπλή (ο οποίος νομίζω ψήφισε το 1ο μνημόνιο) ούτε τον Μητρόπουλο.
      Με νοιάζει το αποτέλεσμα. Να γίνει ό,τι χρειάζεται για να φύγει αυτή η σιχαμένη κυβέρνηση.
      Αυτοί που λες ήταν οι πρώτοι που έφυγαν και αυτό τους πιστώνεται.
      Το ξερουν όλοι. Γι αυτό και σκίζουν σε σταυρούς.
      Το να αλλάξουν πολιτική στάση και κάποιοι άλλοι σε ύστερο πολιτικό χρόνο, αυτό όχι μόνο δεν πρέπει να το αποκλείουμε αλλά πρέπει να το ενθαρρύνουμε κιόλας!
      Πρέπει να απομονωθούν όσο γίνεται οι πρωτεργάτες των μνημονίων και να οδηγηθούν εξαναγκασμένοι σε εκλογές φυγής.
      Ακόμη και στους πολέμους, δίνεται αμνηστεία στους κατώτερους αξιωματικούς ενός καθεστώτος.
      Τους στρατηγούς τιμωρούν. Τους πρωταίτιους. Η "αιτιωτάτους" όπως έλεγε κι ο Θουκυδίδης...
      Διότι το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την αμνήστευση των πολλών και την τιμωρία των λίγων.
      Υπόσχομαι στο επόμενο διάστημα να ασχοληθώ με την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα μετά τους Τριάκοντα Τυράννους.
      Οι αρχαίοι Αθηναίοι πραγματικά διδάσκουν πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται μια τέτοια κατάσταση απερχόμενου δολοφονικού καθεστώτος και ανερχόμενης δημοκρατίας.

      Διαγραφή
    2. διόρθωση: "επερχόμενης" δημοκρατίας φυσικά και όχι "ανερχόμενης".
      Η δημοκρατία άλλωστε δε... ροβολάει τον ανήφορο!

      Διαγραφή
  5. Όρεξη για κουβέντα έχω μου φαίνεται και έρχομαι λίγο προβοκατόρικα κι εγώ τώρα.
    Δεν το συνηθίζω, όμως με προκάλεσε αυτός ο καφές…

    Δεν διαφωνώ με όσα έλεγε ο παππούς σου και ο λαός, γιατί γνώριζαν πολύ καλά πριν από μας για μας!!! Και ό,τι έμαθαν, το έμαθαν από την ίδια τη ζωή και τις εμπειρίες που είχαν.
    Υπάρχει όμως και η άλλη όψη, την οποία μπορεί να διακρίνει κανείς από την άλλη φράση του λαού για τον καφέ, όταν χύνεται: «Μη στενοχωριέσαι λεφτά θα πάρεις!».
    Τα λεφτά με την έννοια της καλής τύχης ή ακόμα καλύτερα, και πιο ουσιαστικά αν το δούμε, είναι τα σφάλματα που μπορεί να κάνουμε και να είναι πλούτος για τον καθένα μας.
    Για σκέψου ότι χωρίς αυτά, και κοιτώντας μόνο ευθεία για να μην χυθεί ο καφές, δεν θα είχαμε εμπειρίες, για να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Αποφεύγοντας κάθε λάθος, αποφεύγουμε στην ουσία και πολλές σημαντικές στιγμές της ζωής και κρατάμε δέσμιο τον εαυτό μας σε ευθεία γραμμή προς τον στόχο χάνοντας μεγάλο μέρος από τον αυθορμητισμό και άλλες πλευρές της ζωής που ίσως δεν θα δούμε ποτέ. Τον πλούτο εμπειριών που έλεγα, άρα και τον πλούτο αυτού που είμαστε, τον οποίο δεν θα γνωρίσουμε έτσι ποτέ.

    Τα παραπάνω ειπωμένα όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ φυσικά, αλλά λίγο πιο αμπελοφιλοσοφικά…
    (Αν και αυτός από τα λάθη του μαθαίνει σιγά-σιγά ως άπειρος που είναι…)

    Αμπελοφιλοσοφία, λοιπόν (σε αντιγράφω και μ’ αρέσει να το κάνω αυτό):
    «Ο χυμένος καφές προωθεί την αυτογνωσία»!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μία πλευρά του λάθους είναι να κοιτάς τον καφέ και να χυθεί.
      Η άλλη πλευρά του λάθους είναι να μην τον κοιτάς και να χυθεί.
      Διότι είπαμε ότι, αν τον κοιτάς, τότε σίγουρα θα χυθεί, αλλά, αν δεν τον κοιτάς, δε σημαίνει ότι θα τα καταφέρεις και σίγουρα!
      Επομένως η δυνατότητα επιμορφωτικού λάθους υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις...

      Διαγραφή
  6. Κι εμείς.
    Δίχως περαιτέρω αναλύσεις. Με την προσδοκία να σπάσουμε -τουλάχιστον- το σερί του δικομματισμού και των τζακιών. Με την ελπίδα πως δεν είναι όλα χαμένα και όλοι πουλημένοι. Και με το δικαίωμα που έχω κι εγώ στην πιθανότητα του λάθους. Το λάθος των άλλων, το έχω καλοπληρώσει και εξοφλήσει στο ακέραιο. Κι εγώ και τα παιδιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το δικαίωμα στο λάθος αναζητώ κι εγώ.
      Τα λάθη εξάλλου τα κάνουν οι ζωντανοί.
      Λάθη δεν κάνουν μόνο οι νεκροί κι ο Πάπας. Και για τους νεκρούς δεν είμαι βέβαιος...
      Αν, άλλωστε, θεωρήσουμε τους πάντες πυλημένους, πρέπει να πάρουμε τα βουνά. Όχι για αντάρτικο. Για τρελάδικο...
      Ας δοκιμάσουμε και, αν αποδειχτούν σκάρτοι, τότε απλά προχωράμε στο επόμενο βήμα, έχοντας μάθει από τα λάθη.
      Έτσι κι αλλιώς μέχρι σήμερα δεν έχουμε δοκιμάσει τίποτα άλλο, πέρα από το δεδομένο.
      Αξίζιε λοιπόν...

      Διαγραφή
  7. Μια που λέγαμε για αμπελοφιλοσοφίες χθες, να που μας έφερες μια καινούρια σήμερα.
    Ε, άμα έπεσε ο Σαμαράς, τότε ο καφές έφτασε στον προορισμό του δίχως φευγάτη σταγόνα;
    Αλλά και με λερωμένο το πιατάκι θα μας ενοχλήσει, αν το πέσιμο πάρει σάρκα και οστά;
    Μωρέ και νίκη να μην είναι, θα είναι ένα βήμα προς την αιωνιότητα...
    Εσύ τι δεν καταλαβαίνεις;;; ;-) (Ως φύτουκλας έκανα φροντιστήριο για τα διαδικτυακά σύμβολα επικοινωνίας, χεχε! Άμα χρειαστεί, απορίες δέχεσαι;)

    υ.γ.
    Η αγωνία είναι να γίνει κάποιο βήμα ελπιδοφόρο χωρίς να φτάσει άδειο το φλυτζάνι στον προορισμό του (όχι με τρομακτικές απώλειες).
    Ε, ρε μάς κόλλησες τον καφέ!! Όχι, πως δεν έχουμε πάθος με το ρόφημα!!!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν αρκεί να πέσει μόνος του.
      Χρειάζεται κι ο κατάλληλος πρόθυμος για να το "σφυρίξει".
      Εδώ είναι το πρόβλημα...

      Διαγραφή
    2. Υπομονή και πιστεύω ότι πλησιάζει η ώρα του... για να του το "σφυρίξουν".
      Έτσι, από διαίσθηση...
      Καλό ξημέρωμα στα νυχτοπούλια !

      Διαγραφή
  8. Η Αριστερά που ευαγγελίζεται ο Λαφαζάνης και οι συν αυτώ μόνο στην άλλη ζωή,αν υπάρχει , μπορεί να πάρει την εξουσία, εάν περιμένει να γίνουν ριζοσπάστες το 50% του λαού . Καμαρώστε τους ριζοσπάστες Δαμανάκη,Ανδρουλάκη, Τσίμα πως βολεύτηκαν με το σύστημα και πέστε μπράβο στη Σακοράφα και τον Κουρουπλή που μαζί με τον Τσίπρα, το Γλέζο, τη Δούρου και το Γαβρήλο σας έφεραν για πρώτη φορά στην πρώτη θέση . Μην κλωτσάτε την καρδάρα με το γάλα γιατί η κατηφόρα είνα πιο εύκολη από την ανηφόρα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συμφωνώ. Είναι σχεδόνα δύνατο το 40 ή 50% ενός λαού να γίνουν ξαφνικά ριζοσπάστες αριστεροί.
    Αν το δούμε πρακτικά, στις άλλες χώρες που έδιωξαν το ΔΝΤ (Αργεντινή, Εκουαδόρ, Ισλανδία), δεν προέκυψε αμιγώς αριστερή κυβέρνηση.
    Και, παρόλο που δεν ήταν αριστερές κυβερνήσεις, λειτούργησαν πολύ ριζοσπαστικά.
    Ελπίζω να το αντιληφθούν αυτό σύντομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μικρη ανοδοs στα καροτα 000.5% Σε ολα τα μεγεθη....Αγγουρακια Ευμεγεθη 000.8%δια το ανοιγμα καθημενοι επι τηs λεκανηs βρειτε την περιμετρο...σφυριζοκλανουουουλεs... η δυμαρχυσα τηs αριστεραs τησπρωκτικηs και τηs προκτωδου....ντουρουντουρουντουρουκλαν....κουμουνδουρουκλαν...και τα @ρχιδι@ να βρονταν νταν νταν νταν.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, "αγοράκι" μας, πόσο πολύ ζηλεύεις την τύχη την τρελή εκείνων που έχουν ένα καρότο πρόχειρο. Πάντως δεν είναι πολύ ακριβά. Μια βόλτα στη λαϊκή κάνε μόνο, γιατί μας τρέλανες τόσες μέρες, που "άλλες" έχουν τη χαρά κι εσύ η δόλια η κοπελιά τίποτα; Τι κραυγή αγωνίας είναι κι αυτή πια; Τελικά μόνο εσύ έμεινες να συζητάς για ένα θέμα που ποτέ δεν αποδείχτηκε. Φυσικό. Να μιλάνε για καρότα και εσύ να λείπεις; Να 'τανε η ζήλια ψώρα. Πάντως, υπάρχουν τόσες δυνατότητες στο ίντερνετ. Μην κολλάς εδώ. Εδώ μέσα δεν έχει καρότα (σε πίκρανα ;) έχει όμως πολύ αντρίλα. Α, γι΄αυτό δεν ξεκολλάς! Πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα.

      Διαγραφή