Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Όσα φέρνει η κάμερα


 
Πόνος και καημός έχει καταλάβει όλες τις δημοκρατικές φιγούρες αυτού του τόπου, ιδίως δε τις τηλε-δημοκρατικές φιγούρες.
Οι τηλε-δικαστές εξαπολύουν μύδρους κατά της αστυνομιής αυθαιρεσίας.
Η συγκίνησή τους θα διαρκέσει 24 ώρες.
Διότι μετά το 24ωρο, που φεύγει και η συγκίνηση για την επίθεση των μπάτσων στις απολυμένες καθαρίστριες, θα αρχίσει κάνας περίεργος τύπος να λέει πως το πρόβλημα δεν είναι τόσο η σιδερογροθιά του ματατζή που φέρνει καρούμπαλο, αλλά κυρίως η σιδερογροθιά της απόλυσης που φέρνει πείνα.
Ε, κάπου εκεί η συγκίνηση θα αντικατασταθεί με νουθεσίες του τύπου "να εφαρμοστεί ο νόμος" και "είπαμε να συγκινηθούμε λιγάκι, αλλά μη το γαμήσουμε κιόλας" και τότε θα τελειώσει το πανηγυράκι...

Τώρα θα μου πεις: "και γιατί τα έπιασε ο πόνος τα κωλοκάναλα, μετά από 4 χρόνια ανελέητου ξύλου, ξαφνικά να ξεσπαθώσουν κατά της αστυνομικής αυθαιρεσίας;"
Μην τα ρωτάς αδερφέ!
Η δύναμη της κάμερας, γαρ!
Αφού το 'καναν πρωτοσέλιδο κι οι New York Times, αναγκαστικά θα το έπαιζαν κι αυτοί.
Έτσι κι αλλιώς είναι ψιλοανώδυνη η διαχείριση του θέματος.
Και θα βγουν κι από πάνω στο τέλος.
Ειδικά τα τσουτσέκια της δήθεν κεντροαριστεράς.

Διότι τραβάνε μια δήθεν διαθεσιμότητα στο μαλάκα (και μια ΕΔΕ που θα εκδικαστεί Αύγουστο εν μέσω των μπάνιων του λαού και θα καταλήξει σε μια... φιλική συμβουλή για αυτοσυγκράτηση του αστυνομικού ταμπεραμέντου του μαλάκα) και, όταν της τη λένε, θα βγαίνει η κυβέρνηση και θα λέει:
"είδατε που μας λέγατε φασίστες; όταν υπήρξε αυθαιρεσία εκ μέρους οργάνου της τάξης, ρίξαμε και μια ΕΔΕ, ως δημοκράτες που είμαστε!"
Πράγμα που σημαίνει πως, όποτε δεν έχει γίνει ΕΔΕ, δεν υπήρχε και αυθαιρεσία.
Και κυρίως όποτε δεν υπήρχε κάμερα και δεν το προέβαλαν τα κωλοκάναλα.

Και ο Ψαριανός έκλασε.
(συγνώμη, αλλά κολλάει...)

Πάντως και για τις φρικαλεότητες της αστυνομίας το 2011 στο Σύνταγμα, κάτι ΕΔΕ έγιναν και κανείς μπάτσος δεν απολύθηκε ως "επίορκος".
Και τότε οι τηλε-δημοκράτες έσκιζαν τα ρούχα τους υπέρ των "ανυπεράσπιστων διαδηλωτών".
Για ένα 24ωρο συγκινήθηκαν και τότε.
Και τότε κλάψανε για τα καρούμπαλά μας για λίγες ώρες, αλλά αμέσως μετά πανηγύρισαν για την αναγκαιότητά τους, αφού επρόκειτο για την σωτηρία της πατρίδος.
Της πατρίδος, βεβαίως-βεβαίως...
Στη συνέχεια το ρίχναν στην περίσκεψη και μερικά λαμόγια σαν τον Ποταμίσιο αρχηγό κώματος δεν κλαίγαν καν τα κεφάλια μας παρά μόνο το "Αττικόν". Τα κεφάλια μας ξαναγίνονται άλλωστε, το Αττικόν όχι!
Ε, στο τέλος όλοι αυτοί σκέφτονταν για τις μανάδες των μπάτσων που "δεν είναι όλοι οι ίδιοι".

Φυσικά δεν είναι όλοι οι μπάτσοι ίδιοι.
Οι μισοί είναι γουρούνια κι οι άλλοι μισοί δολοφόνοι.

Ούτε οι τηλε-δημοκράτες είναι όλοι ίδιοι.
Οι μισοί είναι για βόμβα κι οι άλλοι μισοί για Σιβηρία.

Μόνο εμείς οι υπόλοιποι είμαστε ίδιοι.
Αλλά εμείς είμαστε για καφέ...


ΥΓ.: Επειδή λατρεύω την αντικειμενική δημοσιογραφία των πρώην αγωνιστών της πρώην ΕΡΤ που, την ώρα που σηκώναν το λάβαρο της επανάστασης με το 'να χέρι, την ίδια ώρα στέλνανε αίτηση στη ΝΕΡΙΤ με τ' άλλο χέρι, απολαύστε κι εσείς το στιγμιότυπο της... άνανδρης επίθεσης των καθαριστριών στα παλληκάρια των ΜΑΤ!
Απολαύστε ΝΕΡΙΤ.
Στο ψυχαγωγικό πρόγραμμα υποθέτω...

http://www.theinsider.gr/images/stories/Resized/10397981_10203978818452492_939451490806670712_n.jpg

12 σχόλια:

  1. "το πρόβλημα δεν είναι τόσο η σιδερογροθιά του ματατζή που φέρνει καρούμπαλο, αλλά κυρίως η σιδερογροθιά της απόλυσης που φέρνει πείνα"
    Εδώ θα μείνω. Τα είπες όλα μ' αυτή τη φράση.
    Κατά τ' άλλα, θυμήθηκα έντονα την υπόθεση της "ζαρντινιέρας"... Παλιάς κοπής τα δημοσιογραφικά τους τερτίπια. Δεν πουλάνε πλέον.
    Καλό βράδυ Αρχηγέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ λέω να σβήσω όλα τ' άλλα και να κρατήσω μόνο αυτή τη φράση.
      Εξάλλου μόνο αυτό ήθελα να πω.
      Ωσπου μ' έπιασε η πολυλογία...

      Ευαισθησία για τη ζαρντινιέρα, ευαισθησία για τα χημικά στο μετρό, ευαισθησία για τα χημικά στο Γλέζο και το Μίκη, ευαισθησία μόνο ως άλλοθι για τις υπόλοιπες (χιλιάδες) φορές που όχι μόνο δεν υπάρχει ευαισθησία, αλλά η αναίτια επίθεση παρουσιάζεται ως αναγκαία και ενίοτε ως... αμυντική!
      (καλή ώρα στη ΝΕΡΙΤ στη φωτογραφία από πάνω)

      Διαγραφή
  2. Δεν έχω κάτι να πω; Να βρίσω δεν έχω σάλιο. Κι αν βρίσω θα βγει κάτι; Θα νιώσω πως έκανα κάτι ουσιαστικό και χρήσιμο; Να πω εξυπνάδα, πάλι δεν έχω. Αυτοί που πρέπει να δουν τα αίσχη και να διαφωτιστούν δεν τα βλέπουν. Το μόνο που χρήσιμο που μπορεί να γίνει είναι να κυκλοφορούν αυτές οι ειδήσεις όσο το δυνατόν περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα 'χουμε δει (σχεδόν) όλα πλέον αυτά τα χρόνια.
      (Ίσως δεν έχουμε δει ακόμη πυροβολισμούς ενάντια στο πλήθος- πού θα πάει όμως, θα το δούμε κι αυτό.)
      Κι επειδή ακριβώς τα 'χουμε δει όλα, δε νομίζω πως επηρεάζονται οι άνθρωποι πια απ' όλα αυτά.
      Νομίζω πως οι περισσότεροι τώρα πια έχουμε διαλέξει πλευρά.
      Αυτό που μας προσφέρει η δημοσιοποίηση τέτοιων εικόνων είναι να μας το υπενθυμίζουν...

      Διαγραφή
    2. Νομίζω ότι πάσχουμε απί ιδεοληψία. Οι δεξιοί είναι δεξιοί εκ πεποιθήσεως και όχι γιατί παραπλανούνται από λόγια πλάνα. Οι δε true αριστεροί που χαλάν την πιάτσα έχουν δει τη χώρα σαν μια πίστα όπου θα θριαμβεύσει η ιδεολογία τους. Καμία πρακτικότητα και κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον για το καλό του τόπου. Σου ρχεται ο πωρωμένος δεξιός και σου λέει όλοι οι όλοι οι αριστεροί και οι ξένοι είναι αντίχριστοι, έρχεται μετά και ο κουκουρούκου αριστερός και σου λέει, να καταργηθεί η θρησκεία και το έθνος. Δηλαδή ο καθένας ζει για τις φαντασιώσεις του. Ούτε καν μας περνάει από το μυαλό η λέξη κοινωνία-επικοινωνία, ο καθένας θέλει να φτιάξει μία χώρα για την πάρτη του, να είναι όλα όπως τα γουστάρει αυτός, καθόλου χώρος για τον διπλανό του.

      Διαγραφή
    3. Απ' το... στόμα μου το πήρες!
      Συμφωνώ απολύτως.
      Ό,τι όνειρο είδε ο καθενας μας στα 16 του (κι όποια... μαλακία παραπάνω είπε για να περάσει η ώρα), μόλις βρει την ευκαιρία θέλει σώνει και καλά να το εφαρμόσει στην κοινωνία, ακόμη κι αν αυτή δε το γουστάρει.

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα Γαλάτη.
    Πάιζουν με τον πόνο του καθενός, αδιαφορώντας παντελώς (έκανα και ρίμα), αφού δεν καίγεται το δικό τους σπίτι.
    Δυστυχώς όλα είναι μια χρήσης, αναλώσιμα, εύπεπτα. Όλα φαστ-φουντ, εύκολες, σύντομες συγκινήσεις, για τα μάτια του κόσμου.
    Επιδερμικά.
    Μα στα πάντα όμως...
    Χάσαμε την ουσία, αρχηγέ μου, και την "μπάλα"!

    υ.γ.
    Ε, ας αφήσουμε πια τον καφέ. Σχεδόν όλοι πίνουμε, αλλά μπορούμε να τον στερηθούμε για λίγο. Ας πάμε πέρα από την κάμερα.
    Μου άρεσε το κείμενο και ο τίτλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, πρόσθεσε στο παραπάνω και την εγκεφαλική αταξία και την ψυχική ταραχή των οργάνων της απόλυτης τάξης και είμαστε για ρήψη πυρηνικής σιδηρογροθιάς!
      Τρομάρα μας!

      Διαγραφή
    2. Πώς να μη χάσουμε την ουσία, αφού γυρίζουμε συνεχώς γύρω-γύρω απ' το περιτύλιγμα;

      Διαγραφή
  4. Τι λες, ρε παιδί μου! Έχασα τέτοιο σόου ευαισθησίας; Άλλη φορά να ρίχνουν κανένα τρέιλερ. Στις 8.06 η Τρέμη θα βουρκώσει και θα χαλάσει το ρίμελ της και τα χείλη του Πρετεντέρη θα τρέμουν από συγκίνηση για 10 ολόκληρα δεύτερα!
    (ένας προσεκτικός παρατηρητής βέβαια θα δει πως γυαλίζει το μάτι τους και πως μετά βίας συγκρατούν τα σάλια τους όταν ηδονικά μοιράζουν απολύσεις).
    Όσο για τη ΝΕΡΙΤ ακόμη θυμάμαι πριν λίγους μήνες πως προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο ναζιστικός χαιρετισμός του αρχηγού του ακροδεξιού κόμματος στην Ουκρανία που ανέλαβε προσωρινά την ηγεσία δεν ήταν ναζιστικός αλλά έφταιγε η γωνία λήψης (ήταν τότε που πήγε κι ο Μπένι να δηλώσει τη στήριξη του στη νέα κυβέρνηση). Είναι αξιολύπητοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι επικίνδυνοι!

      Σοφία, σήμερα έγινα η ουρά σου :))

      Διαγραφή
    2. Μα κι εσύ, βρε Σοφία, πού είχες το νου σου;
      Δεν πήρες καθόλου χαμπάρι τα τηλε-τομάρια που κλαίγανε το καρούμπαλο της καθαρίστριας;
      Ααα εσύ έχασες!
      Η ΝΕΡΙΤ δίνει ρεσιτάλ! Λίγο ακόμα και θα σβήσω τα υπόλοιπα κανάλια και θα κρατήσω μόνο αυτήν...


      Πέτρα, κι αυτοί είναι επικίνδυνοι για μας κι εμείς είμαστε ακόμη πιο επικίνδυνοι (για μας...)

      Διαγραφή