Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Κι αν καταργούνταν οι πανελλαδικές;


 
Ένα σχεδόν.... προαιώνιο ερώτημα για την ελληνική κοινωνία είναι το αν πρέπει να καταργηθούν οι πανελλαδικές εξετάσεις και, αν ναι, από τι να αντικατασταθούν.
Οι απαντήσεις πολλές και με πολλά συν και πολλά μείον η καθεμιά, αλλά θα προσπαθήσω να παρουσιάσω το πρόβλημα όσο το δυνατόν πιο σύντομα.

Ας ξεκινήσουμε από το υπάρχον: πανελλαδικές εξετάσεις με το τέλος του λυκείου.
Το καλό του συστήματος είναι οτι είναι ίσως ο πιο αδιάβλητος θεσμός στη χώρα.
Και αυτό δεν είναι λίγο, όταν μιλάμε για τη χώρα που έχει καταστεί συνώνυμο της ρεμούλας και της βρώμας.
Επίσης, το σύστημα αυτό έχει κάποιο βαθμό αξιοκρατίας.
Θα μου πει τώρα κάποιος "τι σόι αξιοκρατία είναι αυτή; Επειδή ο άλλος διάβασε παπαγαλία 80 σελίδες και πήγε κι έγραψε 20 στη Βιολογία, πάει να πει πως αξίζει για μελλοντικός γιατρός περισσότερο απ' τον άλλον που έγραψε 17;"
Όντως, το 20άρι σε κάποιο μάθημα δεν εξασφαλίζει την ικανότητα.

Αλλά με ποιον τρόπο να γίνει το ξεδιάλεγμα;
Να πάρουμε τα 17χρονα, να τους δώσουμε κι από 'να νυστέρι και να τα βάλουμε να εγχειρήσουν κάνα κακομοίρη, για να δούμε ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα;
Καλώς ή κακώς, πριν την πράξη είναι η θεωρία.
Και η θεωρία διαβάζεται.
Άρα, η εξέταση επί του διαβάσματος κρίνεται απαραίτητη.
Δυστυχώς δε θα μάθουμε ποτέ ποιος θα ήταν καλύτερος γιατρός ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, πριν αυτοί γίνουν γιατροί! 
(πριν δηλαδή από την επιλογή τους)
Άρα ποτέ δε θα μπορεί να εξασφαλιστεί απόλυτη αξιοκρατία, με βάση αυτό το κριτήριο.


Κι αν εισάγονταν ελεύθερα και παρακολουθούσαν ένα έτος, όπως προτείνουν πολλοί, στη σχολή της επιλογής τους και ύστερα να δίνουν εξετάσεις στο τέλος του προπαρασκευαστικού έτους μέσα στη σχολή αυτή, επί του ίδιου του αντικειμένου;
Αν μη τι άλλο, είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση και η μοναδική σοβαρά διατυπωμένη, όμως κι αυτή χωλαίνει σε πολλά σημεία για τα οποία πρέπει να βρεθούν επαρκείς απαντήσεις.

Πρώτον, μιλούσαμε πριν για τον αδιάβλητο χαρακτήρα των πανελλαδικών εξετάσεων. Στην περίπτωση που οι εξετάσεις γίνουν υπό την αιγίδα κάθε πανεπιστημίου, τότε ξεχάστε την αδιαβλητότητα του συστήματος! Πιο διαβλητός φορέας από τα ελληνικά πανεπιστήμια... απλά δεν υπάρχει!
Ο απρόσωπος χαρακτήρας των πανελλαδικών εξετάσεων, που το γραπτό του μαθητή από τη Σπάρτη διορθώνεται στην Κοζάνη από κάποιον καθηγητή που δεν τον έχει δει ούτε και θα τον δει ποτέ, θα χαθεί αναγκαστικά στην περίπτωση αυτή, καθώς εντός ενός πανεπιστημίου προσωποποιείται πολύ ευκολότερα το γραπτό και εξάλλου και ο υποψήφιος ξέρει ποιος διορθώνει το γραπτό του και επομένως μπορεί να αρχίσει τα... "δωράκια"!
(εκεί να δείτε πόσο πιο... ταξικό γίνεται το σύστημα!)

Δεύτερον, αν για παράδειγμα υπάρχει (που δεδομένα θα υπάρχει) πολύ μεγάλη ζήτηση σε κάποιες σχολές, όπως Νομική, Ιατρική, Πολ. Μηχανικών κλπ, και με δεδομένο πως δεν μπορούν σε μια σχολή να χωρέσουν όλοι, με ποιο τρόπο θα γίνει το ξεδιάλεγμα αυτών που θα φοιτήσουν αυτήν την προπαρασκευαστική χρονιά στη σχολή προτίμησής τους;
Μήπως πάλι θα οδηγηθούμε σε εξετάσεις ανάλογες των πανελλαδικών και μάλιστα με πολύ πιο διαβλητό -και άρα άδικο και ταξικό- καθεστώς;


Λένε πολλοί πως "δεν είναι δυνατόν να ζητάμε από τα παιδιά να επιλέξουν επαγγελματική σταδιοδρομία απ' τα 17 τους".
Ωραία. Και πότε να την διαλέξουν;
Να τους πούμε "μάγκες, αράξτε ως τα 25 σας, και μετά, μόοολις νιώσετε έτοιμοι, μας λέτε και πού θέλετε να σπουδάσετε;"
Η επιλογή στα 17 είναι ένα αναγκαίο κακό, λοιπόν.
Το να βελτιωθεί ο σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός, αυτό είναι ένα ζήτημα.
Αλλά το να επιλέγουν όταν θα είναι ώριμοι να επιλέξουν, αυτό δυστυχώς δεν ανήκει στη σφαίρα της πραγματικότητας, αλλά σε ουτοπίες.

Πολλά λέγονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις και για το δυσβάσταχτο άγχος που φορτώνουν στα παιδιά.
Εγώ, όμως, θεωρώ πως το τελευταίο που επείγει να αλλάξει στο σύστημα παιδείας είναι ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων.
Πρέπει να αλλάξουν πολλά, πάρα πολλά, αλλά δυστυχώς, όσο κι αν το χω παλέψει στο μυαλό μου, δεν έχω βρει δικαιότερο, αξιοκρατικότερο, αταξικότερο και τιμιώτερο σύστημα από τις πανελλαδικές.

Τι πρέπει να αλλάξει;
Το περιεχόμενο των εξετάσεων; Οπωσδήποτε!
Να καταργηθεί -στην ουσία- η παπαγαλία!
Κι αυτό δε γίνεται διά... νόμου, αλλά μέσω της αλλαγής στη λογική της εξεταστέας ύλης.
Δηλαδή, αν π.χ. μιλάμε για το μάθημα της Ιστορίας, να μην εξετάζεται ένα βιβλίο Χ σελίδων, στο οποίο τελικά -όπως ξέρουμε- γράφει καλύτερα όποιος παπαγαλίσει καλύτερα.
Να θεωρείται εξεταστέα ύλη το σύνολο της αρχαίας, νεώτερης και σύγχρονης ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας και να τίθενται ερωτήσεις, έτσι ώστε το παιδί που ξέρει πραγματικά Ιστορία να είναι σε θέση να απαντήσει με βάση τις γνώσεις που έχει αποκτήσει αναγκαστικά με τα δικά του λόγια- αφού είναι πρακτικώς αδύνατο να αποστηθίσει κάποιος τόσες χιλιάδες σελίδες!
Ομοίως και στα άλλα μαθήματα.


Κατά τ' άλλα, θα πρέπει γενικότερα να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της στείρας αποστήθισης στο σχολείο και να να ενταχθεί περισσότερο η μέθοδος των εργασιών και φυσικά οι πραγματικές ερωτήσεις κρίσεως- όχι σαν και τις τωρινές που αυτοαποκαλούνται "κρίσεως" και στην ουσία ζητούν απ' το μαθητή να "τους πει το μάθημα" αυτούσιο.

Να ξεφύγουμε επιτέλους από το αδιέξοδο της αναμάσησης κανόνων του τύπου "η παραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται, όταν η λήγουσα είναι μακρά" και να μπούμε στην ουσία του διδακτικού αντικειμένου.
Δηλαδή, στα αρχαία π.χ. να δίδεται μόνο ένα αδίδακτο κείμενο για μετάφραση και μόνο και ένα νεοελληνικό κείμενο για να μεταφερθεί στα αρχαία ελληνικά. Ούτε ασκήσεις ούτε τίποτα. Ένα αρχαίο κείμενο κι ένα "αντίστροφο". Κι όποιος μπορέσει να το δημιουργήσει, έστω και αξιοπρεπώς, πάει να πει πως έχει μάθει τα βασικά των αρχαίων, πως έχει αντιληφθεί την ουσία της γλώσσας, τη δομή της, πέρα από μηχανιστικές επιλύσεις ασκήσεων.

Κι αν σας φαίνεται πολύ δύσκολο αυτό για τους μαθητές, θα σας απαντήσω πως -ναι- θεωρώ πως πρέπει να είναι υψηλό το επίπεδο των γνώσεων και των ικανοτήτων των μαθητών που βγαίνουν απ' το Λύκειο. Δε συμμερίζομαι καθόλου την αριστερόστροφη οπτική σ' αυτό το θέμα, που στην ουσία είναι η αποθέωση της μετριότητας.
Δεν είναι κακό να επιδιώκουμε να καλλιεργούμε "αρίστους". Αυτοί οι "άριστοι" τραβούν την κοινωνία μπροστά, όντας πρωτοπόροι στην επιστήμη τους και συχνά και στην κοινωνική δράση.
Ας μην επιδιώκουμε άλλους όχλους πτυχιούχων αγράμματων.
Το επίπεδο της παιδείας δεν κρίνεται απ' το πόσοι παίρνουν απολυτήριο λυκείου ή πτυχίο πανεπιστημίου, αλλά απ' τη γνώση και τις δεξιότητες που αντιστοιχούν σ' αυτά τα νεκρά χαρτιά.
Δεν είναι πιο δημοκρατικό το να κάνουμε εύκολο το Λύκειο για να παίρνουν όλοι απολυτήριο.
Δημοκρατικό είναι -σε ένα απαιτητικό Λύκειο- να δίνει η Πολιτεία σε κάθε μαθητή τα απαραίτητα μέσα (αναβαθμισμένο δημόσιο σχολείο, ενισχυτική διδασκαλία, κοινωνικό φροντιστήριο), για να παλέψει ισάξια με τους άλλους για τους στόχους του.

Θεωρώ, λοιπόν, υπεραπλουστευτικό το σκεπτικό που οδηγεί στην απαίτηση από πολλούς να καταργηθούν οι πανελλαδικές εξετάσεις.
*Πρώτον, διότι όπως δείξαμε παραπάνω, η μόνη σοβαρά διατυπωμένη αντιπρόταση αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες στην εφαρμογή της, ενώ παράληλλα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δημιουργήσει πολύ περισσότερα προβλήματα απ' αυτά που θα λύσει.
*Και δεύτερον, διότι το... τελευταίο "πρόβλημα" του ελληνικού συστήματος παιδείας είναι ο τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια.Τα αληθινά μεγάλα προβλήματα εδρεύουν πριν απ' τις πανελλαδικές και μετά απ' αυτές.


ΥΓ.:  Περιμένω με ενδιαφέρον προτάσεις κατάργησης του θεσμού των πανελλαδικών εξετάσεων, οι οποίες όμως θα προσφέρουν έναν άλλο αξιόπιστο, ολοκληρωμένο, αξιοκρατικό και φυσικά άμεσα εφαρμόσιμο τρόπο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

60 σχόλια:

  1. Δυστυχώς δεν προλαβαίνω να δώσω τις προτάσεις μου τώρα, γιατί βιάζομαι.
    Θα επανέλθω αργά το βράδυ.

    Όμως με καλύπτουν πολλές δικές σου απόψεις και προτάσεις.
    Ειδικά ο δεύτερος αστερίσκος στο τέλος είναι η ουσία της παιδείας!!!!!

    Προς το παρόν πάρε ένα τραγουδάκι που άκουγα πριν από λίγο, για να απολαύσεις από τις καλύτερες κιθάρες...
    Τον θυμήθηκα χθες σε μια συζήτηση και κόλλησα.

    https://www.youtube.com/watch?v=rM0fwhiI020

    Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα περιμένουμε λοιπόν την τοποθέτησή σου!
      Ευχαριστούμε και για τη ροκιά!

      Διαγραφή
  2. Αμαν πρέπει να φτιάξω καφέ για να παρακολουθήσω όλο το κείμενο σου,περίμενε. Σαν μια πρώτη σκέψη θα σου πω, πως θα τα πράγματι καλό να απεμπλακούν οι πανελλαδικές απο το λύκειο. Εγώ αρρώστησα στις πανελλαδικές και παρόλο που τα κατάφερα κουβαλάω ακόμα τα τραύματα. Το υπάρχον σύστημα είναι φτιαγμένο για πολύ έξυπνα παιδιά και πολύ μεγάλα πορτοφόλια. Η δική μου πρόταση είναι να παίρνουν τα παιδάκια το απολυτήριο και μετά να υπάρχει μία ακόμα χρονιά φοίτησης στα σχολεία όπου τα παιδιά θα προγυμνάζοναι στα μαθήματα της κατεύθυνσης. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο δίκαιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζοντας πως δεν έχει τελειώσει ακόμη ο καφές, έχω να παρατηρήσω πως η απεμπλοκή των εξετάσεων απ' το λύκειου θα είναι πολύ σωστή, αν και εφόσον δυσκολέψει το λύκειο.
      Διότι παλιότερα, επί "Δεσμών", που ίσχυε αυτό το σύστημα, όλοι το είχαν τελείως γραμμένο το λύκειο και ασχολούνταν από την α' λυκείου με τα μαθήματα της δέσμης που θα δίνανε στο τέλος.
      Άρα πρέπει το λύειο να είναι δύσκολο και απαιτητικό, έτσι ώστε να πετύχει το στόχο της αυτή η απεμπλοκή.
      Όσο για την έξτρα χρονιά, δεν είμαι αντίθετος. Εξάλλου, θα λεγε κανείς πως ουσιαστικά αυτό γινόταν την εποχή των δεσμών, με τη διαφορά ότι αυτό γινόταν ένα χρόνο πριν από την έξτρα χρονιά που προτείνεις.
      Δεν είναι κακό εκ πρώτης όψεως.
      Πάντως, βλέπεις πως ακόμη κι άρρωστη, αν είσαι καλά προετοιμασμένη, τότε πιθανότατα θα πετύχεις.

      Διαγραφή
    2. Κοίτα αυτό το καλύτερο που μπορεί να γίνει σαν μια γρήγορη και άμεση λύση. Κατά τα άλλα όσο σε αυτή τη χώρα θα παραμένει σαν πρώτιστο μέλημα να γίνουμε όλοι γιατροί, μηχανικοί, ακαδημαϊκοί και δικηγόροι, όλο το εκπαιδευτικό σύστημα θα προσανατολίζεται πάντα προς αυτήν την κατεύθυνση. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχουν τουλάχιστον η τηλεόραση και τα μπουζούκια και γινόμαστε τραγουδιστές και παρουσιάστριες... Το υπάρχον σύστημα, είναι σχολείο-φροντηστήριο-ΑΕΙ/ΤΕΙ-φοιτητική παράταξη-θεσούλα...

      Διαγραφή
    3. Πλάκα-πλάκα δεν υπάρχει πιο αποτελεσματικός επαγγελματικός προσανατολισμός από τα Fame Story...

      Διαγραφή
  3. Αρχηγέ με βρίσκεις σύμφωνη σε πολλές σκέψεις σου!
    Κι εγώ δεν έχω βρει δικαιότερο, αξιοκρατικότερο και τιμιότερο σύστημα από τις πανελλαδικές.
    Και το δηλώνει κάποια που ανέκαθεν μισούσε την παπαγαλία και δεν πήγε φροντιστήριο παρά μόνο τους τελευταίους τρεις μήνες πριν τις εξετάσεις -κι αυτό σε ομαδικό ( δεν είχαμε για ιδιαίτερα ! Έπρεπε λοιπόν να τα καταφέρω μόνη μου!)
    Για μένα είναι απλά τα πράγματα : όποιος διαβάσει γράφει! Αυτά τα μπλόκαρε ψυχολογικά και δεν έγραψε δεν ισχύουν για μένα, που ασχολήθηκα τελικά και με τη ψυχολογία. Αν διαβάσεις γράφεις! Αν θες να σπουδάσεις στρώνεις κώλο! Κι εγώ ήμουν φευγάτη στην γ λυκείου λόγω έρωτα, αλλά στρώθηκα και έβαλα τα πράγματα κάτω! Όταν κάτι το θέλεις πολύ δεν συνωμοτεί κανένα σύμπαν ! Απλά ιδρώνεις!
    Θα μου πεις ότι τα λέω χοντροκομμένα. οκ! Θα μπορούσα να είχα περάσει στην πρώτη μου προτίμηση. Θα μπορούσαν πολλά πράγματα να είναι διαφορετικά στη ζωή μου.Αλλά είμαι οι επιλογές μου και δεν θα φορτώσω σε κανένα σύστημα τις δικές μου αστοχίες σε κάποια θέματα!
    Παίζει ρόλο και η οικογένεια στη μόρφωση και στην παιδεία του ατόμου! Μην τα ρίχνουμε όλα μόνο στο άθλιο σχολικό μας σύστημα!
    Προτάσεις δεν έχω πέρα από το να μορφώνονται καλύτερα οι μαθητές τα πρώτα χρόνια ! Εκεί είναι η απαρχή , εκεί πρέπει να δοθεί η βάση για μένα!

    Παλιά πάντως πιστεύω ότι μαθαίναμε περισσότερα! Δίδαξα πολλά χρόνια ( σε μαθητές δημοτικού και δυσλεξικούς γυμνασίου) και είδα την αντικατάσταση των βιβλίων στην πορεία ... πολλά βιβλία αλλά ουσία καμία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ενώ όλοι, όσοι δεν τα καταφέρνουν, επικαλούνται τα "ψυχολογικά" τους, εντούτοις οι ψυχολόγοι, που έχω γνωρίσει, καταρρίπτουν αυτούς τους μύθους και λένε αυτό που ελς κι εσύ: "κόφτε τις βλακείες, όποιος διαβάζει, γράφει"!
      Και τελοσπάντων, καλό είναι να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας.
      Αν, την ώρα που κάποιος άλλος σκιζόταν στο διάβασμα, εγώ πήγαινα για μπιλιάρδο, δε μου φταίει μετά "η κακούργα η κενωνία και το σύστημα που σε βάζει σ' ένα λούκι και σε πατάει, σε πατάει..."
      Όσο για την οικογένεια, αυτή παίζει -όπως λες-πολύ σημαντικό ρόλο στη μόρφωση. Ουσιαστικά το σχολείο είναι το όπλο και η οικογένεια η σκανδάλη. Αν δεν "τραβήξει" η οικογένεια, τότε είναι πολύ δύσκολο να δουλέψει το όπλο. Μόνο κατά τύχη...

      Διαγραφή
  4. Θα ξεκινήσω με αυτό που λέτε … «ο ποιο αδιάβλητος θεσμός στη χώρα» - μου αρκεί –άρα τω κρατώ!
    Το ερώτημα όμως είναι – ποια εκπαίδευση – τι δρόμο έχω διανύσει – πόσο έχω καλλιεργηθεί – και αν όλο αυτό αποτυπώνετε … στο γραπτό μου
    Θα συμφωνήσω μαζί σας ότι « η εξέταση επί του διαβάσματος κρίνετε απαραίτητη»
    Το ερώτημα όμως παραμένει … Ποιου διαβάσματος;

    Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι - το σύστημα «Παπαγαλία» υπάρχει γιατι εξυπηρετεί τόσο τον έλεγχο της γνώσης όσο και την επιλογή των προτύπων … προϋπόθεση για να υπάρχουν οι φελλοί - οι οπαδοί κατά συνέπεια και οι αρχηγοί!

    Η κριτική σκέψη … δεν εχει ευαγγέλια ! Ούτε κατά Ιωάννη – ούτε κατά Μαρξ … πράγμα επικίνδυνο για τους εξουσιαστές που θα μου επιτρέψετε η φράση «αναγκαίο κακό» που αναφέρετε … είναι βγαλμένη από τα εσώψυχα τους για να μας την σερβίρουν όταν μας βιάζουν!

    Πάμε λοιπόν σε αυτό που λέτε ..
    « Η επιλογή στα 17 –εννοείται κατεύθυνσης – επαγγέλματος – είναι ένα αναγκαίο κακό λοιπόν »

    Να ρωτήσω – Εάν στα 17 –δηλαδη τελειώνοντας το λύκειο δεν εχουμε μάθει να σκεπτόμαστε – ποια πρόταση είναι ρεαλιστική για εσάς

    Α) Μάγκες ελάτε όποτε ωριμάσετε …

    Β) Μάγκες αποτύχαμε ως σχολείο – ως εκπαίδευση … παραιτούμαστε από την όποια θέση κατέχουμε …. Είμαστε ανίκανοι να σας διδάξουμε το ποιο ουσιώδες … το να μάθετε να σκέπτεστε.

    Και μη μου πείτε ότι αυτό … τους το μαθαίνουν μετά – γιατι μετά .. μιλάμε για παροχή γνώσεων και δεξιοτήτων χρηστικού χαρακτήρα που δεν ταυτίζετε αυτό - με την έννοια της μόρφωσης !

    Αντίθετα … αυτό που κάνει δεν είναι τίποτα άλλο από το να μας τυποποιεί «συσκευάζει» - σαν εμπόρευμα για μια θέση εφήμερης εργασίας.

    Και όχι .. δεν μας εξοπλίζει - με κριτήριο το να ερμηνεύσουμε και να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας… μάλιστα - αυτό όφειλε – αλλά δυστυχώς δεν το κάνει!

    Κι αφού σας ευχαριστήσω για το χώρο που μου δώσατε να παραθέσω το σχόλιο μου - κλείνω με Κορνήλιο Καστοριαδη

    « Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους. Και για να τα πω καθαρά, αν δεν υπάρχει έρωτας με την εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση …

    Για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα χαρτί και τα παιδιά ασχολούνται με ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν. Λοιπόν, δεν είναι δυνατό να υπάρξει εκπαίδευση.»




    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σχετικά με το "ποιου διαβάσματος", θα απαντήσω πως θεωρητικά έχεις δίκιο, ότι πρέπει δηλαδή το διάβασμα αυτό να αντιστοιχεί σε έρευνα που να είναι ανεξάρτητη από τα κάθε είδους ευαγγέλια.
      Απ' την άλλη όμως, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως η παιδεία είναι η διαδικασία με την οποία ένα παιδί προετοιμάζεται για να γίνει ένας ενάρετος πολίτης στην ιδιωτική και τη δημόσια ζωή και άρα αναπόφευκτα θα γαλουχηθεί με τις αξίες της υπάρχουσας κοινωνίας. Επομένως κάποιου ειδους "ευαγγέλια" δεν μπορούν να εξαλειφθούν, αφού κάθε πολιτεία με την παιδεία δημιουργεί τον καλό πολίτη για την ίδια την πολιτεία.

      Για το θέμα των "17", νομίζω πως το ίδιο λέμε. Εκτός αν δεν κατάλαβα καλά.

      Σχετικά με τα λόγια του Καστοριάδη, θα συμφωνήσω απόλυτα, διότι ένα από τα μεγάλα μεμπτά σημεία των εκπαιδευτικών είναι πως απεργούν -σχεδόν αποκλειστικά- για μισθολογικά ζητήματα και σπανιότατα έως καθόλου για τα εκπαιδευτικά.

      Διαγραφή
    2. Θα διαφωνήσω – εντονότατα – μαζί σας … Παιδεία δεν είναι αυτό που δημιουργεί «ενάρετους» κατά το δοκούν της υπάρχουσας κοινωνίας … πολίτες - αλίμονο !
      Η κίνηση … επιτυγχάνετε με τη σύγκρουση των αντιθέτων – τα στάσιμα νερά … είναι η συνταγή για το ποιο επικίνδυνο δηλητήριο!
      Παιδεία … είναι αυτό - που δημιουργεί πολίτες που μπορούν να δημιουργήσουν την κοινωνία που θέλουν να έχουν - επαναπροσδιορίζοντας και αμφισβητώντας τα παντα!
      Θαρρω ότι η διαφωνία μας πανω σε αυτό είναι ουσιώδης και γι αυτό θέλησα να την παραθέσω. Ευχαριστώ και πάλι για τον χώρο που μου δώσατε.

      Διαγραφή
    3. Δε μίλησα για στασιμότητα. Συμφωνώ κι εγώ με τον Ηράκλειτο.
      Με δεδομένο, όμως, ότι η εκπαιδευτική πολιτική είναι στη δικαιοδοσία του κράτους, δεν είναι δυνατόν ένα κράτος να δημιουργεί πολίτες που θα το... ανατρέψουν!
      Ευχής έργον είναι οι μαθητές ενηλικιωνόμενοι να θέλουν να ανατρέψουν το παλιό, αλλά αυτό για να είναι γνήσιο θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα άλλου είδους ζυμώσεων.
      Επανάσταση υπό... κρατική αιγίδα δε νοείται!

      Γι'αυτό η παιδεία σε όλες τις χώρες και σε όλες τις εποχές θα γαλουχεί πολίτες εναρμονισμένους με τις αξίες της τρέχουσας κοινωνίας.
      Ζητούμενο είναι το σχολείο να τους καλλιεργεί την κριτική σκέψη, έτσι ώστε να είναι σε θέση να σκεφτούν το παρακάτω της κοινωνίας και, αν το νομίζουν, να δράσουν γι'αυτό.

      Διαγραφή
  5. Τάσος, λαθρεπιβάτης30 Μαΐου 2014 - 8:34 μ.μ.

    Γαλάτη καλησπέρα,
    Συμφωνώ ότι κάθε υπουργός Παιδείας στο μυαλό του έχει τις "μεταρρυθμίσεις". Και δυστυχώς τις επιβάλλει κατά πως αυτός τις αντιλαμβάνεται.
    Συμφωνώ και χαίρομαι που όλοι αποδέχονται ότι οι Πανελλαδικές είναι ο πιο αδιάβλητος θεσμός στη χώρα μας. Νομίζω ότι αξίζει να σταθούμε σε αυτό και να το ψάξουμε λίγο γιατί να συμβαίνει άραγε;
    Τα τελευταία 15-20 χρόνια από πλευράς Υπουργείου την διεξαγωγή των Πανελλαδικών τις έχει επωμισθεί ένας απλός διευθυντής του Υπουργείου που απλά κάνει σωστά τη δουλειά του. Ο Χάρης λοιπόν τον ευχαριστούν στο τέλος όλοι οι Υπουργοί για την άψογη διεξαγωγή δεν βγαίνει στα κανάλια και φυσικά επανέρχεται την υπόλοιπη χρονιά στα καθήκοντα του στο Υπουργείο. Όταν το 2003 έγινε η μεγάλη πατάτα με το θέμα στα Μαθηματικά που δεν λυνόταν και η υπουργάρα μας ο Ευθυμίου βγήκε και με την ασχετοσύνη του έδωσε τη λύση ότι όποιος έχει γράψει οτιδήποτε στο καθαρό (δηλαδή μπούρδες) να παίρνει όλους τους βαθμούς του θέματος και όποιος (έχει την αυτογνωσία ότι δεν το έλυσε και) δεν μετέφερε τίποτα από το πρόχειρο να παίρνει μηδέν ο Χάρης χτυπιότανε ο άνθρωπος. Από την επόμενη χρονιά κάθε θέμα που μπαίνει υποχρεωτικά το λύνει πρώτα η Επιτροπή επί τόπου τη νύχτα και μετά το δίνουν στα παιδιά το πρωί. Απλή λύση που δόθηκε από έναν υπηρεσιακό παράγοντα δίχως τυμπανοκρουσίες.
    Πριν από τρία χρόνια παραιτήθηκε ο Χάρης γιατί διαφώνησε ότι θα τιναχτούν οι εξετάσεις στον αέρα. Άλλος φωστήρας Υπουργός ζητούσε επίμονα να μειωθεί η αποζημίωση των γραπτών και μιλάμε ότι έπαιρναν οι διορθωτές περίπου 2 ευρώ το κομμάτι. Δηλαδή πόση φαντασία χρειαζόταν ότι ο καθηγητής διορθωτής αν δεν πληρωθεί έστω και λίγα δεν πρόκειται να διορθώσει σωστά ή καθόλου.
    Συνταξιούχο τον Χάρη τον επανέφεραν και έκανε και πέρσι ή πρόπερσι τις εξετάσεις. Αυτά.
    Πρέπει να καταλάβουμε ότι ακόμη και σήμερα κάποιοι ξέρουν καλά τη δουλειά τους και έντιμα και ακέραια την εξασκούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σχετικά με την αδιαβλητότητα, νομίζω πως τον πρώτο λόγο έχει η ίδια η φύση του συστήματος.
      Σχετικά με την ποιότητα και τη σοβαρότητα, εκεί νομίζω πως παίζουν σημαντικό ρόλο τα πρόσωπα.
      Δηλαδή, μιλώντας για αδιάβλητο σύστημα, εννοώ σύστημα στο οποίο δεν μπορεί να ανοίξει το αυτοκόλλητο που κρύβει το όνομα και να φανεί το όνομα του υποψηφίου.
      Φυσικά ένα σοβαρό πρόσωπο σε καίρια θέση είναι μια δικλείδα ασφαλείας του συστήματος.
      Πάντως, τα λάθη δεν έχουν εκμηδενιστεί.
      Σχεδόν κάθε χρόνο σε κάποιο μάθημα γίνεται κάποια γκάφα.
      Πιο πρόσφατο παράδειγμα η Φυσική που είχε λάθος σε ένα θέμα.
      Όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχουν και τα λάθη τους.

      Είναι βέβαια καλή λύση (και μάλλον αυτονόητη- απορώ γιατί δεν το είχαν σκεφτεί πρωτύτερα) να λύνουν τα θέματα ήδη απ' το βράδυ αυτοί που τα βάζουν. Κια πάλι βέβαια θα βρεθούν σημεία μεμπτά, αλλά σίγουρα ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες.

      Η μείωση της αποζημίωσης ανά γραπτό ξενέρωσε πολλούς καθηγητές και φαντάζομαι τις επιπτώσεις αυτής της απόφασης στην ομαλή βαθμολόγηση των γραπτών..

      Διαγραφή
  6. Το ζήτημα παιδεία γενικά είναι πολύ μεγάλο και ανοιχτό και δεν έχει εύκολες απαντήσεις, εκεί συμφωνώ. Εκείνο που βλέπω γύρω μου ανέκαθεν είναι οτι οι γονείς πιέζουν τα παιδιά. Όταν οι γονείς είναι χαλαροί και το παιδί δεν παθαίνει διάφορα. Εμένα οι γονείς μου δεν με πίεσαν αλλά μπήκα από σπόντα στη σχολή που ήθελα, γιατί δεν διάβαζα, έγραψα καλά μόνο στα μαθήματα που μου άρεσαν. Ήμουν όμως τυχερή και όταν μπήκα στη σχολή που ήθελα, ήμουν από τις καλές φοιτήτριες. Το όλο πράγμα είναι σύνθετο και έχει να κάνει με το όλο κοινωνικό πλαίσιο, με μια ανταγωνιστική κοινωνία και σήμερα και με την τρομακτική ανεργία, την έλλειψη αξιών πέρα από το χρήμα ή απλά την επιβίωση, έχει να κάνει με το oτι στο σχολείο υπάρχουν παιδιά που η οικογένεια τα βοηθά από κάθε άποψη, τους παρέχει ένα υγιές και ασφαλές πλαίσιο ώστε να είναι απερίσπαστα και ήρεμα, και παιδιά που πίσω στο σπίτι τραβάνε ότι μπορεί κανείς να φανταστεί. Υπάρχει δηλαδή μια εκ των προτέρων ανισότητα, πριν φτάσει το παιδί στην τάξη και τις εξετάσεις. Αυτά δεν λύνονται μόνο με το εξεταστικό ή μόνο με το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι όλα αλληλένδετα.

    Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι η ευτυχία, όπως έλεγε και ο Νηλ στο Σάμερχιλ. Αλλά ποια ευτυχία με τόσα προβλήματα μέσα στα σπίτια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γενικώς οι γονείς δεν πρέπει να οδηγούνται σε ακραίες συμπεριφορές.
      Ούτε υπερβολική πίεση αλλά ούτε και πλήρης απουσία πίεσης.
      Πρέπει να κρατιέται μια ισορροπία ανάμεσα σ' αυτά τα δύο.
      Οι γονείς, όταν εμφυσήσουν στο παιδί από μικρό τις αξίες της μόρφωσης και της προόδου, τότε στη συνέχεια δε θα χρειαστεί να καταβάλουν ιδιαίτερο κόπο για να διαβάσει το παιδί.
      Συνήθως τότε το παιδί από μόνο του αντιλαμβάνεται πως αυτή είναι η "δουλειά" του και με μια διακριτική γονεϊκή εποπτεία, όλα πάνε καλά.
      Τα προβλήματα εμφανίζονται συνήθως στα σπίτια που δεν υπάρχει αυτό το "μικρόβιο" της μόρφωσης εξαρχής και οι γονείς αρχίζουν κάποια στιγμή στο γυμνάσιο ή στο λύειο να πιέζουν τα παιδιά να κάνουν κάτι το οποίο αυτά δε θεωρούν αυτονόητο.
      Εκεί προκύπτουν και τα προβλήματα.

      Όσο για τα προβλήματα στα σπίτια, ας παρουσιάσουν οι γονείς στα παιδιά τους την παιδεία ως το σκαλοπάτι για να ξεφύγουν αυτά από την τρέχουσα προβληματική κατάσταση.
      Ας είανι η παιδεία η λύση του προβλήματος στο μυαλό του κόσμου.

      Διαγραφή
  7. Όντας κι εγώ εξετασθείς στις περσινές Πανελλαδικές, θα ήθελα να εκφράσω την άποψή μου.

    Εγώ, λοιπόν, ήμουν στη θεωρητική κατεύθυνση -ξέρετε, παπαγαλία, παπαγαλία, λίγο σκέψη και ξανά παπαγαλία. Φυσικά, προερχόμενος από οικογένεια με σχετική -το τονίζω αυτό- οικονομική άνεση, πήγα σε φροντιστήριο και μάλιστα, σε ένα από τα μεγάλα ονόματα στον φιλολογικό χώρο στη μικρή μου πόλη. Και τη μεγάλη του φήμη δεν την απέκτησε τυχαία. Όντως είχε επιτυχίες κι επιτυχίες. Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν η γραμμή του φροντιστηρίου. Δεν ήταν μόνο "πάρε τις σελίδες τάδε έως τάδε, μάθε τες και έλα την άλλη βδομάδα να μου τις πεις". Υπήρχε γνώση.

    Τρεις καθηγητές ξεχώρισα, που με σημάδεψαν με τον τρόπο διδασκαλίας τους.
    Πρώτον, η κυρία Μ.(δεν αναφέρω ονόματα, για ευνόητους λόγους), η οποία δίδασκε λογοτεχνία και το "γνωστό" μέρος των αρχαίων. Στη λογοτεχνία, στην τεχνική ή στη σημασιολογική/ερμηνευτική ανάλυση ενός κειμένου ή ενός ποιήματος μας ζητούσε να το αναλύσουμε μόνοι μας, σε μορφή συζήτησης, σαν ένα book club, να το πω έτσι. Ποτέ δε μας είπε, <>. Το μόνο που έκανε: μας έδινε απόψεις γνωστών κριτικών και μελετητών να συμπληρώσουμε τις απαντήσεις μας,αφού προηγουμένως μας είχε εξηγήσει το πώς λειτουργούν τα πράγματα στη λογοτεχνική ανάλυση.
    Επίσης, στα αρχαία ακολουθούσε την ίδια τακτική στην ερμηνευτική ανάλυση του κειμένου.
    Δεύτερον, η κυρία Χ., η οποία δίδασκε ιστορία. Στο συγκεκριμένο μάθημα, η πιο ασφαλής τακτική για επιτυχία στις πανελλήνιες είναι η παπαγαλία. Κι όμως, παρά το γεγονός ότι ζητούσε να τα γράψουμε αυτολεξεί, στο κομμάτι με τις ερωτήσεις κρίσεως μας ζητούσε όντως να σκεφτούμε και να αναλύσουμε και να συνθέσουμε τις απαντήσεις μας, αφού προηγουμένως είχε καλύψει τα ιστορικά κενά του σχολικού βιβλίου.
    Και τρίτον, ο κύριος Σ., στο "άγνωστο" κομμάτι των αρχαίων. Ό,τι και να πω για τον συγκεκριμένο καθηγητή, είναι λίγο. Ο άνθρωπος αυτός, άριστος γνώστης της ψυχολογίας του μαθητή, ήξερε ποιον, πότε και που να πιέσει και ποιον, πότε και που να χαλαρώσει. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ότι όταν ξεκίνησα τα θερινά μαθήματα, με προκαλούσε με ειρωνικά σχόλια (π.χ. <>) όλη την ώρα! Κι εγώ, ως εγωίσταρος μεγάλος, από πείσμα και μόνο διάβαζα για να του την πω. Κι αργότερα, όταν είχα πάρει τον αέρα του διαβάσματος, χαλάρωσε και με συνέχαιρε και με έπιασε το φιλότιμο. Κι εγώ συνέχιζα να διαβάζω ακόμη περισσότερο και με πιο έξυπνο τρόπο, για να μην τον προσβάλω ή/και στεναχωρήσω.Ήξερε πώς ακριβώς να με <>, ώστε να διαβάσω. Κι ακόμη, ο τρόπος σκέψης του που μας μετέδωσε μέσω της ανάλυσης των κειμένων, με χαρακτηρίζει πλέον και με έχει βοηθήσει στην ανάλυση κι επίλυση δύσκολων προβλημάτων, ακαδημαϊκής και προσωπικής φύσεως.

    Αυτό που θέλω να πω με τη μακροσκελή πάρλα μου, είναι ότι δεν είναι μόνο το σύστημα των τύπων που κάνει κακό ή καλό σε έναν μαθητή, αλλά κι οι ίδιοι οι καθηγητές. Βγήκα από την τρίτη λυκείου με έναν ικανοποιητικό βαθμό (16,768 και διάβασα σοβαρά μόνο στην τρίτη λυκείου), αλλά έμαθα κιόλας. Το ίδιο κι όλοι οι υπόλοιποι του τμήματός μου (με σχολές όπως, Ψυχολογίας ΣΑΣ, Φιλολογίας, Αρχαιολογίας). Ας αφήσουν οι καθηγητές για λίγο στην άκρη το επίσημο, υπουργικό πρόγραμμα διδασκαλίας που ακολουθούν τόσο πιστά κι ας αυτοσχεδιάσουν και λίγο -μέσα σε κάποια όρια, σαφώς. Διδασκαλία έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία όχι μόνο πληροφόρηση. Δεν είναι τα αρχαία π.χ. μόνο τύποι κλίσεως και τονισμού, μα πάνω απ'όλα γνώση, που χρησιμεύει στην καθημερινή ζωή. Ούτε η ιστορία μόνο ημερομηνίες, μα πάνω απ'όλα κριτική και πρόληψη.

    Τέλος πάντων, αυτό ήθελα να πω και συγγνώμη για τη λογοδιάρροιά μου.

    Κώστας Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που βρήκες τέτοιους καθηγητές και είσαι μάλλον... τυχερός, καθώς αυτό το είδος καθηγητών δεν είναι ο κανόνας.
      Η διήγησή σου δείχνει πως ακόμη και μέσα σ' ένα κακό σύστημα, όταν υπάρχουν καλοί λειτουργοί, μπορούν να γίνει πολύ καλή δουλειά και να προσφερθούν στο μαθητή πολύτιμα εφόδια.
      Βέβαια, το επίπεδο και η θέληση των μαθητών πολλές φορές είτε απελευθερώνουν είτε καθηλώνουν τον εκπαιδευτικό.
      Αλλά κι αυτός μπορεί, αν τους αναλάβει εγκαίρως, να τους μεταδώσει τη θέληση και να τους ανεβάσει επίπεδο.
      Η πίεση του αποτελέσματος πάντα υπάρχει, αλλά το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν έρχεται μόνο με τον "κλασικό τρόπο", αλλά και με μεθόδους πιο ελεύθερες και δημιουργικές. Αλλά, επαναλαμβάνω, αυτο θέλει χρόνο και αυτός δεν είναι πάντα αρκετός.

      Διαγραφή
  8. Επανήλθα με μια χρονοκαθυστέρηση λόγω υποχρεώσεων, ενώ συνήθως έρχομαι πριν την σκέψη μου… χαχαχα!

    Θα ξεκινούσα από τον τελευταίο αστερίσκο σου που είναι η ουσία και αναφέρεται στο ότι το τελευταίο πρόβλημα είναι η εισαγωγή στην τριτοβάθμια. Το βάρος θα έπρεπε να δίνεται στο πριν και το μετά της εισαγωγής.
    Αν δεν αλλάξει άρδην το εκπαιδευτικό σύστημα, δεν πρόκειται ο Έλληνας να θεωρηθεί ποτέ ουσιαστικά μορφωμένο και πολύπλευρα καλλιεργημένο ον. Ακραίο; Μπορεί.
    Θέλω να σχολιάσω και με εμποδίζει το γεγονός ότι όσα συζητάμε δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ πραγματικότητα στην Ελλάδα, γιατί δεν υπάρχει καμία σοβαρότητα και δεν τους ενδιαφέρει να υπάρχει υψηλού επιπέδου παιδεία δυστυχώς! Λαός πραγματικά μορφωμένος είναι ένας επικίνδυνος λαός.
    Ό,τι αναφέρω παρακάτω θα είναι σε πολύ γενικές γραμμές διατυπωμένο, γιατί το θέμα είναι τεράστιο και δεν μπορεί να καλυφθεί εδώ και όχι φυσικά από εμάς.
    Τα πάντα εξαρτώνται για μένα από δύο βασικούς παράγοντες, την εκπαιδευτική πολιτική του κράτους, δηλ. τι θέλει να πετύχει το κράτος μέσω της παιδείας, οπότε θα σχεδιάσει και αντίστοιχα το εκπαιδευτικό σύστημα κι έπειτα την κατάρτιση των εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες, οι οποίοι επιβάλλεται να αποφοιτούν με υψηλού επιπέδου γνώσεις θεωρητικές και πρακτικές, δεξιότητες και ένα πάρα πολύ καλό επίπεδο επαγγελματικής ετοιμότητας.

    Θα έπρεπε από την αρχή το σχολικό σύστημα να δίνει βάρος στην ανάπτυξη της κριτικής και δημιουργικής σκέψης και λιγότερο στην αποστήθιση, χωρίς όμως να την εξαιρεί, καθώς και η μνήμη αναπτύσσεται πολύ περισσότερο, αλλά επιβάλλεται να θυμάσαι κάποια πράγματα απέξω, για να μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις όταν θα τα χρειαστείς. Π.χ. δεν μπορεί μια οδοντίατρος να μην θυμάται ποιες αντιβιώσεις παίρνουν τα άτομα με αλλεργία, ενώ η κατάσταση του ασθενούς είναι κρίσιμη…(προσωπική εμπειρία ως ασθενής), είναι το πρώτο παράδειγμα που μου ήρθε στο νου. Άρα το παιδί θα πρέπει να εξασκείται και σ’ αυτό, αλλά αφού έχει κατανοήσει σε βάθος τις έννοιες και ό,τι του δίνεται για αποστήθιση μέσα από εργασίες ενδιαφέρουσες, δημιουργικές, πολλές φορές ομαδικές, και βιωματικές όσο είναι δυνατόν. Η ύλη να είναι λιγότερη, ώστε να δίνεται η δυνατότητα ποιοτικότερης διδασκαλίας και όχι να μετατρέπεται σε παράθεση πληροφοριών. Να δίνεται βάρος στην εμβάθυνση, την ανάλυση και τη σύνδεση των γνωστικών στοιχείων και όχι στην επιφανειακή εξέτασή τους.

    Αυτά και πολλά άλλα υποστηρίζονται στα αναλυτικά προγράμματα, όμως ποσώς τους ενδιαφέρει. Οι σύμβουλοι έρχονται και ενδιαφέρονται μόνο αν τελείωσε η ύλη και αν προχωρά η αυτοξιολόγηση ενός σάπιου συστήματος… Σιχαίνομαι (το λέω όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία).

    Συνεχίζεται…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (Συγνώμη για τα παραπάνω σκουπιδάκια. Έκανα ένα συμμάζεμα στα σχόλια, γιατί είχαν το ασυμμάζευτο… Δυστυχώς έγραφα βιαστικά και σε μη κατάλληλη ώρα, οπότε ήταν ό,τι να ’ναι…)

      Με ουσιαστικό επαγγελματικό προσανατολισμό θα μπορούσαν τα παιδιά να επιλέγουν επαγγελματικές κατευθύνσεις από το γυμνάσιο, χωρίς να αναγκάζονται να συνεχίσουν στο λύκειο ενώ δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν. Προαπαιτούμενη η άριστη εκπαίδευση των παιδιών κι εκεί, ώστε να είναι σε θέση να σταθούν αξιοπρεπώς στην αγορά εργασίας. Να μην είναι απαξιωμένες από κανέναν και οι τεχνικές σχολές.

      Στο λύκειο τώρα θεωρώ σημαντικότατη την γενική παιδεία και όχι την ειδίκευση. Να μπορεί κάποιος που θα τελειώνει το λύκειο να σταθεί αξιοπρεπώς στην κοινωνία με μία πολύπλευρη μόρφωση. Να δίνονται πανελλαδικές εξετάσεις όχι για εισαγωγή στην τριτοβάθμια, αλλά για να πάρει το απολυτήριό του.

      Στη συνέχεια να υπάρχει ένα προπαρασκευαστικό έτος από κάθε σχολή της τριτοβάθμιας, όπου εκεί θα προετοιμάζεται στα ειδικά μαθήματα που απαιτεί η κάθε σχολή, π.χ. τα Λατινικά δεν υπάρχει λόγος να διδάσκονται στο λύκειο, όπως τα Αρχαία Ελληνικά, σε αυτό το έτος θα μπορούν να τα διδάσκονται όσοι θέλουν να μπουν στην Φιλοσοφική. Στο τέλος του έτους να δίνουν εξετάσεις για τον αντίστοιχο πανεπιστημιακό κλάδο.
      Αυτό το προπαρασκευαστικό έτος ίσως θα μπορούσε να το αναλάβει κάποιος ανεξάρτητος νέος φορέας, όπου θα διδάσκουν καθηγητές πανεπιστημίου. Τα πανεπιστημιακά τμήματα να καταθέτουν θέματα στις εξετάσεις από κοινού, το οποίο προϋποθέτει φυσικά συνεργασία των τμημάτων. Σε περίπτωση αποτυχίας του εξεταζόμενου να δίνεται η δυνατότητα να κατευθυνθεί σε κατώτερη σχολή αντίστοιχου αντικειμένου, η οποία θα είναι της προτίμησής του.

      Θεωρώ ότι αν υπήρχε σοβαρότητα και πραγματικό ενδιαφέρον σε αυτή την χώρα για την παιδεία, δεν θα υπήρχαν πλήθος πτυχιούχοι αγράμματοι και όλα τα είδη των εξετάσεων θα ήταν αδιάβλητα!
      Πάντως όποια μορφή και να πάρει η εισαγωγή στην τριτοβάθμια αυτή την εποχή, θα είναι άστοχη αν δεν αλλάξουν τα θεμελιώδη. Μια τρύπα στο νερό δηλαδή.

      Διαγραφή
    2. Όπως είπες κι εσύ, το πράγμα ξεκινάει από το τι ανθρώους θέλει να καλλιεργήσει το κράτος μέσω της παιδείας.
      Διότι δεν μπορούμε να μιλάμε για το δρόμο, εφόσον δεν έχουμε συμφωνήσει στον προορισμό.

      Η ιδέα για πανελλαδικές μόνο για το απολυτήριο δεν είναι κακή.
      Για τις εισαγωγικές υπό την αιγίδα των πανεπιστημίων, είμαι αρκετά επιφυλακτικός, διότι θεωρώ πως το χειρότερο κομμάτι των εκπαιδευτικών είναι οι πανεπιστημιακοί.
      Δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη ως κλάδο αλλά και ως ανθρώπους ξεχωριστά, σε μεγάλο βαθμό.
      Διότι ο τροπος με τον οποίο έχουν πάρει οι περισσότεροι τις έδρες είναι βρώμικος. Ενώ, αντίθετα, η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών της 2/θμιας είναι διορισμένη αξιοκρατικά και άρα πιο αξιόπιστη.

      Επίσης, θα συμφωνήσω μαζίσ ου για τα λατινικά, τα οποία δε χρειάζεται να διδάσκοτναι στο λύκειο, αλλά θα διαφωνήσω για τα αρχαία, τα οποία θεωρώ πως πρέπει να διδάσκονται σε όλους.

      Διαγραφή
    3. Μάλλον έγινε παρξήγηση για τα Αρχαία. Αυτά γράφω ότι πρέπει να διδάσκονται σε όλους και μάλιστα από το γυμνάσιο και μάλιστα με τον τρόπο που προτείνεις. Εγώ μίσησα τα αρχαία στο λύκειο, γιατί διδάσκονταν με στείρο τρόπο. Φαντάσου ότι λάτρευα τα αρχαία κείμενα και ήθελα να γίνω αρχαιολόγος-ιστορικός... δε λέω τίποτε άλλο.

      Για τους καθηγητές πανεπιστημίου έχω την ίδια κάκιστη εντύπωση εκτός κάποιων εξαιρέσεων, που έτυχε να έχω επαφή μαζί τους.
      Ανέφερα όμως για έναν ανεξάρτητο φορέα, όπου θα διδάσκουν καθηγητές πανεπιστημίου, οι οποίοι δεν είναι απαραίτητο να είναι ήδη στα πανεπιστημιακά τμήματα. Δεν έχω μια ολοκληρωμένη ιδέα αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου.
      Ποια είναι η δική σου γνώμη για έναν τέτοιο φορέα από τον οποίο θα προετοιμάζονται οι απόφοιτοι λυκείου να δώσουν εξέτασεις στα αντικείμενα που τους ενδιαφέρουν;

      Καλό σου απόγευμα.

      Διαγραφή
    4. Καλά, δεν τρέχει τίποτα!
      Κατάλαβα λάθος πάνω στη βιασύνη μου.

      Όταν ακούω για ανεξάρτητους φορείς, θεωρητικώς συμφωνώ μα πρακτικώς με πιάνει σύγκρυο κι ανατριχίλα.
      Και γενικώς εμπιστεύομαι περισσότερο την απρόσωπη μάζα των καθηγητών της 2θμιας παρά τους εξυπνάκηδες της 3θμιας, τους οποίους δεν έχω καθόλου σε εκτίμηση, αν και θα ήθελα πολύ να κάνω τη δουλειά τους.

      Διαγραφή
    5. Καταρχήν, συγνώμη από μέρους μου, γιατί έτσι όπως το έγραφα μπορούσε εύκολα να παρανοηθεί το τι λέω. Τις τελευταίες μέρες κάτι έχω πάθει με τον γραπτό λόγο... είμαι μες στην βιασύνη. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν!

      Δεν έχεις και πολύ άδικο για τους φορείς αυτού του είδους. Πάντα για την ελληνική πραγματικότητα μιλώντας. Είναι αυτό που έλεγα ότι όλα τα καλά τα συζητάμε θεωρητικά... Τέλοσπαντων.

      Η έκπληξη ποια είναι όμως από την απάντησή σου;
      Ότι θα ήθελες να κάνεις τη δουλειά αυτών που σιχαίνεσαι!!!
      Με εντυπωσιάζεις, γιατί δεν το έχεις αναφέρει ποτέ μέσα σε τόσες συζητήσεις!
      Άνετα μπορείς!!!
      Όμως όχι στη σκατοφωλιά τους... Θα αλλοτριωθείς. Ελπίδα, ίσως, κάποιο τμήμα στην επαρχία, όπου εκεί μπορεί να συναντήσεις κάποιους πολύ διαφορετικούς τύπους.
      Το σκέφτηκες ποτέ σοβαρά;

      Διαγραφή
    6. Δε σιχαίνομαι και δε μισώ κανένα κλάδο.
      Απλά λέω πως υπάρχει πολλή βρώμα εκεί μέσα.
      Και επίσης δε με έχω για... γυάλινο κλουβί, οπότε να φοβάμαι μη με "βρωμίσουν".
      Κανείς μας εξάλλου δεν είναι άγιος.
      Εμέα απλώς μου αρέσει ο ακαδημαϊκός λόγος. Αυτό είναι όλο κι όλο.
      Όχι, δεν το χω σκεφτεί σοβαρά, διοτι δεν έχω τη δυνατότητα να ασχοληθώ.
      Και το ποδόσφαιρο το λατρεύω, αλλά δεν μπορώ να γίνω ποδοσφαιριστής...

      Διαγραφή
    7. Το «σιχαίνομαι» είναι δική μου κουβέντα, καθώς μιλάω συνήθως παθιασμένα για κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου ή με ενθουσιασμό για το αντίθετο, οπότε καλά έκανες και διορθώνεις. Μάλιστα δεν σιχαινόμαστε κλάδους αλλά καταστάσεις και τακτικές ανθρώπων.
      Όσο για το «βρώμισμα», σίγουρα κανείς δεν είναι άγιος, όμως δεν μπορεί να μην αισθανθείς πως «λερώνεσαι» όταν είσαι μέσα σε μια κατάσταση με την οποία είσαι τελείως αντίθετος.
      Κάποια στιγμή ή θα υποκύψεις και θα σε πάρει και σένα λίγο η «βρώμα» ή θα φύγεις. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις όπου κατάφεραν να μείνουν, ν’ αντέξουν τον «πόλεμο» και να διατηρήσουν τις αξίες τους, καθώς είναι πολύ ψυχοφθόρο.
      Έτσι, για τη συζήτηση επανήλθα και βάζω στοπ.

      Διαγραφή
    8. Καλησπερα και καλο μηνα!
      Γλαυκη και Μαζεστιξ ενα ταχει να πω πως ενα ετος παρασκευαστικο μετα το σχολειο και με εξετασεις στο τελος εκει που καθενας επιθυμει ειναι μαλλον το καλυτερο. Διαφωνω στις Πανελλαδικες στο τελος του λυκειου. Υπαρχουν παιδια με αντικειμενικες δυσκολιες, πολυ αδυνατοι μαθητες που δεν εχουν δυνατοτητα για φροντιστηριο, παιδια που σε καποια μαθηματα δεν αποδιδουν και αλλες πολλες κατηγοριες. Θεωρω οτι οι εξετασεις στην Γ' λυκειου θα πρεπει να ειναι ενδοσχολικες και ας ενεχουν μια καποια υποκειμενικοτητα, ωστε να παιρνει το απολυτηριο λυκειου η πλειοψηφια των σπουδαστων και το ξεκαθαρισμα ουτως η αλλως θα γινει μετα αφου οποιος δεν στρωθει να διαβασει, απλα δεν θα κανει τιποτα.

      Διαγραφή
    9. Ομορφοπεταλούδα, καλό μήνα και σε σένα!
      Πρότεινα να είναι πανελλαδικές οι εξετάσεις για το απολυτήριο, ώστε να έχουν ένα άλλο κύρος και να έχει μια κάποια βαρύτητα το χαρτί του λυκείου. Πάντα με την προϋπόθεση πως θα υπάρχουν τάξεις ενισχυτικής διδασκαλίας και φροντιστηριακά τμήματα μέσα στο λύκειο. Επίσης για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες θα υπάρχει ειδική μέριμνα. Πάντα για όσους έχουν καταφέρει να φτάσουν στο λύκειο και δεν έχουν στραφεί σε άλλες σχολές νωρίτερα, που είναι το πιο συνηθισμένο.

      Μαζεστίξ, τι ισχύει σήμερα για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες σε σχέση με τις πανελλαδικές; Έχεις υπόψη σου, γιατί δεν θυμάμαι τι ακριβώς γίνεται;

      υ.γ.
      Γαλάτη, σ' ευχαριστώ και πάλι για την κατάχρηση χώρου που σου έκανα. Όποιος δεν έχει δικό του μπλογκ κι έχει πολλά να πει αυτά παθαίνει.

      Διαγραφή
    10. Butterfly, το πρόβλημα με το να παίρνουν όλοι απολυτήριο λυκείου εύκολα είναι ότι έτσι απαξιώνεται το λύκειο και επομένως τα παιδιά δε δίνουν καμία βάση στα μαθήματα που δε θα δίνουν στις εξετάσεις.
      Έτσι, θα παίρνουν απολυτήριο λυκείου παιδιά που δε θα ξέρουν πόσο κάνουν δύο επί τρία ή που δε θα ξέρουν καθόλου ιστορία, λογοτεχνία κλπ.
      Υποστηρίζω την ιδέα να δυσκολέψει το λύειο, διότι θερώ ότι όλοι όσοι τελειώνουν το λύκειο, θα πρέπει να έχουν το αντίστοιχο επίπεδο γνώσεων και ικανοτήτων. Και δε θα το αποκτήσουν αν δεν υπάρχει κίνητρο για να διαβάσουν και να ασχοληθούν.


      Γλαύκη, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες δίνουν προφορικά και στις πανελλαδικές.

      Διαγραφή
  11. Ειλικρινά δεν ξέρω ποιο είναι το καλύτερο σύστημα, όχι επειδή δεν υπάρχει, αλλά επειδή στην Ελλάδα ό,τι μα ό,τι και αν εφαρμόστηκε το κάνανε κώλο.
    Τόσα και τόσα συστήματα έχουν αντιγράψει από άλλες χώρες και κατάφεραν να τα ευτελίσουν. (πχ συστήματα υγείας)
    Έχουν εφαρμοστεί αμέτρητα συστήματα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κανένα δεν στέριωσε. Γιατί άραγε; Γιατί αυτά τα ζώα που μας κυβερνούν δεν μπορούν ούτε σε αυτό το εθνικό θέμα να συνεννοηθούν και κάνουν τα παιδιά μας πειραματόζωα στα μαλακισμένα τους πειράματα;
    Είπες πως για να μην επιβραβεύεται η παπαγαλία να βάζουν ερωτήσεις για να αναπτύσσουν τα παιδιά την κριτική τους σκέψη.
    Κι εγώ μαζί σου! Μιλάμε όμως για την Ελλάδα. Συνεπώς μιλάμε για τη χώρα που για να καταφέρει ένα παιδί να γράψει σε επιθυμητό επίπεδο πρέπει να πηγαίνει σε πολύ καλό φροντιστήριο και όχι Λύκειο.
    Μήπως οι καθηγητές του Λυκείου έχουν (όλοι) την ικανότητα αυτή; Μήπως μπορούμε να βασιστούμε στη δυνατότητα (μεγάλη ή μικρή) των καθηγητών να βοηθήσουν τους μαθητές στο επίπεδο να αναπτύξουν κριτική σκέψη;
    Την απάντηση την γνωρίζουμε όλοι.
    Δεν υποστηρίζω ότι η παπαγαλία είναι η μοναδική σωστή μέθοδος, κρίνω όμως πως είναι άδικο για χιλιάδες μαθητές που θα πέσουν σε κακούς καθηγητές να διαγωνιστούν επί ίσοις όροις με άλλους που ευτύχησαν να έχουν καθηγητές με αξία.
    Παράδειγμα: το μάθημα της Έκθεσης δεν εμπεριέχει την παπαγαλία και ο μαθητής καταγράφει τις σκέψεις του. Ο γιός μου στο μάθημα της Έκθεσης πήρε (αν θυμάμαι καλά) από τον Α’ βαθμολογητή 58 και από τον Β’ 85. Ο πρώτος τον βαθμολόγησε με τη βάση, ο δεύτερος του έβαλε 17. Κατάλαβες τίποτα;
    Νομίζω πως ο Σύριζα υποστηρίζει το να εισέρχονται οι μαθητές στις σχολές της αρεσκείας τους με ύλη της ίδιας της σχολής και εκεί να γίνεται το «ξεσκαρτάρισμα». Αυτό είναι το μοναδικό που δεν έχει ισχύσει μέχρι σήμερα. Άντε να δούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Ελλάδα έχει μαρκά παράδοση στο να παίρνει τα χειρότερα στοιχεία από κάθε σύστημα και να τα εντάσσει στο δικό της υπερ-σύστημα!
      Πάντως, σχετικά με την κριτική σκέψη, έχεις δίκιο για το μπάχαλο που συμβαίνει συχνά με τους βαθμούς και τη μεγάλη απόκλισή τους.
      Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να γίνει η αρχή.
      Και με καλύτερους μαθητές αύριο, θα έχουμε και καλύτερους καθηγητές μεθαύριο.
      Ως προς τους υπάρχοντες, ας γίνει επιτέλους μια -κανονική, όχι σαν κι αυτές του Μητσοτάκη-αξιολόγηση, ας γίνει επιμόρφωση και ό,τι άλλο χρειαστεί.

      Σχετικά με την πρόταση για τις πανελλαδικές, τα γράφω και παραπάνω-για να μην επαναλαμβάνομαι

      Διαγραφή
  12. Κύριε-Κύριε, επειδή τα κατέχετε άριστα τα πράγματα, θα ήθελα παρακαλώ να με βοηθήσετε να αποκωδικοποίησω το σύστημα υπολογισμού του βαθμού προαγωγής. Αντιγράφω ατόφιο το κείμενο που διάβασα σήμερα για το θέμα αυτό. Επειδή νιώθω το λιγότερο ανεπαρκής να καταλάβω τι θέλει να πει ο "ποιητής", θα εκτιμούσα πολύ τη συνδρομή σας:

    "Για τον υπολογισμό του Βαθμού Πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση προσμετράται και ο «Βαθμός Προαγωγής και Απόλυσης» (Β.Π.Α.).
    Για την προσμέτρηση αυτή ο γενικός βαθμός προαγωγής της Α’ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου, ο Μ.Ο. των γενικών βαθμών προαγωγής των Α’ και Β’ τάξεων Εσπερινού Λυκείου, της Β’ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου, της Γ’ τάξης Εσπερινού Λυκείου, ο γενικός βαθμός απόλυσης της Γ’ τάξης Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και της Δ’ τάξης Εσπερινού Λυκείου, εφόσον έκαστος είναι μεγαλύτερος της μίας μονάδας σε σχέση με τον Μ.Ο. των τεσσάρων ανά Ομάδα Προσανατολισμού μαθημάτων που εξετάζονται σε πανελλήνιες εξετάσεις, αναπροσαρμόζεται ώστε να μην απέχει περισσότερο από μία μονάδα από τον βαθμό του Μ.Ο. και στη συνέχεια ο αναπροσαρμοσμένος «προαγωγικός» βαθμός της Α’ λυκείου πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,4, της Β’ με συντελεστή 0,7 και ο «απολυτήριος» της Γ’ τάξης με συντελεστή 0,9. Το άθροισμα των τριών διαιρούμενο δια δύο αποτελεί τον Β.Π.Α.. Το εν λόγω πηλίκο (και μέχρι του τρίτου δεκαδικού) λογίζεται ως πέμπτος βαθμός για την εισαγωγή του μαθητή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
    Σε περίπτωση που ο βαθμός προαγωγής ή απόλυσης είναι μεγαλύτερος μέχρι και μία μονάδα σε σχέση με τον Μ.Ο. των τεσσάρων ανά Ομάδα Προσανατολισμού μαθημάτων που εξετάζονται σε πανελλήνιες εξετάσεις, ο βαθμός αυτός δεν αναπροσαρμόζεται αλλά πολλαπλασιάζεται ως έχει με τον προβλεπόμενο ανά τάξη συντελεστή.
    Σε περίπτωση που ο βαθμός προαγωγής ή απόλυσης είναι μικρότερος σε σχέση με το Μ.Ο. των τεσσάρων ανά Ομάδα Προσανατολισμού μαθημάτων, ο βαθμός αυτός αναπροσαρμόζεται προς τα άνω κατά μία το πολύ μονάδα (και μέχρι του ορίου του Μ.Ο.) κατά τον υπολογισμό με τον ανά τάξη προβλεπόμενο συντελεστή."

    Αυτό τώρα το εμπνεύστηκε, το κατέγραψε και το έκανε νόμο, κάποιος νοήμων άνθρωπος ε;
    Καλό μήνα να έχεις κι ευχαριστώ για το χρόνο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω σε αποκλειστικό βίντεο τον συντάκτη του παραπάνω νόμου!
      Τα εξηγεί όλα με πολλή σαφήνεια μέσα σε ένα μόλις λεπτό...
      https://www.youtube.com/watch?v=ASDTDxcw4Kg

      Μετά την κατατοπιστική τοποθέτηση του νομοθέτη λοιπόν, να σου εκμυστηρευτώ πως μου πήρε κάποιες ώρες μέχρι να το καταλάβω, επειδή παρακολούθησα σεμινάριο. Χωρίς σεμινάριο, ακόμα θα αναρωτιόμουν:ῥε παιδιά, πώς γίνεται αυτό;"
      Ειλικρινά, είναι τόσο περίπλοκο που αδυνατώ να το εξηγήσω όπως το έχω καταλάβει (που δεν είναι και 100% βέβαιο ότι το έχω καταλάβει άριστα), αλλά θα κάνω μια προσπάθεια.

      Λοιπόν υπάρχει ο βαθμός προαγωγής και απόλυσης (ΒΠΑ) που υπολογίζεται ως εξής: Βαθμός Α'Λυκ Χ 0,4 +Βαθμ. Β'Λυκ Χ 0,7 + Βαθμ. Γ'Λυκ Χ 0,9.... και όοοολο αυτό διά 2.
      Αυτός λοιπόν είναι ο ΒΠΑ.

      Γιατί μας απασχολεί αυτός ο ΒΠΑ; ("ποιος είναι αυτός ο ν-ΙΚΑ-ς;" που λέει και ο Ζίκος -που 'σαι Πέτρα να με δεις;)
      Ο ΒΠΑ ουσιαστικά είναι το "πέμτπο μάθημα" για τα παιδιά που θα δίνουν πανελλαδικές.
      Δηλαδή θα εξετάζονται σε 4 μαθήματα, και οι βαθμοί που θα υπολογίζονται για την εισαγωγή τους στις σχολές θα είναι οι βαθμοί των γραπτών των 4 μαθημάτων συν τον βαθμό ΒΠΑ (γι αυτό και τον ονόμασα "πέμτπο μάθημα")

      Ως εδώ καλά. Τωρα αρχίζει το μπλέξιμο.
      Αν ο ΒΠΑ έχει μεγαλύτερη διαφορά της μιας μονάδας από το μέσο όρο των 4 γραπτών των πανελλαδικών, τότε αναγκαστικά αναπροσαρμόζεται.
      Δηλαδή, προσαρμόζεται ο βαθμός της κάθε τάξης ξεχωριστά στη μια μονάδα από το μέσο όρο των 4 πανελλαδικών.
      π.χ. αν έχει Μ.Ο. γραπτών 16 και έχει βαθμ. Α'Λυκ. 17, Β'Λυκ 18 και Γ'Λυκ 18, τότε ο ΒΠΑ είναι 17,7, δηλαδή έχει 1,7 διαφορά από το Μ.Ο. γραπτών. Δηλαδή, απαγορεύεται και αναγκαστικά προσαρμόζεται.
      Που σημαίνει πως ο βαθμός κάθε τάξης ξεχωριστά -το τονίζω- προσαρμόζεται στη μια μονάδα από το ΜΟ γραπτών.
      Δηλαδή, το 17 της Α'Λυκ μένει ως έχει (αφού 17-16=1), ενώ τα 18άρια της Β'και της Γ'γίνονται κι αυτά 17.
      Και επομένως, με τον τύπο του ΒΠΑ που είπαμε παραπάνω, βγαίνει ΒΠΑ=17.
      Επομένως, ο 5ος βαθμός είναι 17.
      Άρα βγάζουμε νέο μέσο όρο επί των πέντε μαθημάτων.
      Δηλαδή: (4Χ16)+17= 81 και όλο αυτό διά 5 = 16,2.
      Το 16,2 λοιπόν είναι ο βαθμός πρόσβασης στην 3/βάθμια.

      Από κει και πέρα, τα μόρια υπολογίζονται διαφορετικά ανά σχολή, αφού θα ορίζει κάθε σχολή τα μαθήματα βαρύτητας αλλά και τους συντελεστές τους.

      (εξηγώντας το νέο σύστημα, νιώθω σα να βάζω υπότιτλους σε κορακίστικα...)

      Με λίγα λόγια όποιος ηλίθιος το σκέφτηκε όλο αυτό είναι για φάπες.
      Εδώ οι ασχετοι στην αρχή είχαν κάνει λάθος στους συντελεστές (τα 0,4 κλπ) και δε βγάζανε όλοι μαζί άθροισμα 2 και επομενως όλοι οι υπολογισμοί βγαίανε λάθος...
      Λίγες στιγμές πριν την επίσημη δημοσιοποίηση κάποιος τους έσωσε απ' το τεράστιο ρεζιλίκι.
      Μέχρι κι εγώ, που δεν είμαι μαθηματικός, το καταλάβαινα!
      Αυτοί τι διάολο δουλειά κάνουν;

      Διαγραφή
    2. Τώρα μάλιστα! Είναι κλίαρ!...
      Μαζεστίξ ειλικρινά σ' ευχαριστώ για τον κόπο και το χρόνο σου.
      Όχι ότι το κατάλαβα τώρα... αλλά κάποια σημεία τα φώτισες δεόντως ;-)
      Να'σαι καλά!

      Διαγραφή
    3. Δεν μου είναι κόπος.
      Τα ΄χω εξηγήσει τόσες φορές άλλωστε που μου 'χει γίνει συνήθεια...

      Αν έχεις κάποια απορία ή θέλεις κάποια διευκρίνιση, ρώτα με- μη διστάσεις!
      Όπως σου είπα, δε μου είναι κόπος!

      Διαγραφή
  13. Τάσος, λαθρεπιβάτης1 Ιουνίου 2014 - 8:36 μ.μ.

    Γαλάτη καλησπέρα. Επειδή καταγράφονται εμπειρίες ακούστε και αυτό.
    Στην έκθεση που λέει και ο Πέτρος Κ. έχω τη δική μου περίπτωση. Γράφει το παιδί άριστα (αναμενόμενο). Πρώτος βαθμολογητής 18.80 και δεύτερος βαθμολογητής 16.40. Το ερώτημα προς εξεταστή γραπτών Παν. Εξετ. (τυχαίο γνωστό). Που οφείλεται αυτή η διαφορά. Απάντηση, πάνω από 16 είναι άριστα, μην διαμαρτύρεσαι. Και στη συζήτηση κατάλαβα ότι το παιδί επειδή ήταν αθλήτρια και το θέμα ήταν γύρω από τον Αθλητισμό έγραψε σκέψεις και βιοματικά στοιχεία με αποτέλεσμα να εκτιμηθούν αρνητικά από τον ένα βαθμολογητή !!!. Γι αυτό αντιγραφήηηηηηη, ότι λέει το βιβλίο !!!. Έχω και άλλα, αλλά μην το κουράζω.

    Στο δεύτερο και κυριώτερο. Ασφαλώς η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σωστή. Δύο κατευθύνσεις, και στον Ενιαίο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης οι φοιτητές στο πρώτο έτος να διδάσκονται γενικά μαθήματα κατεύθυνσης και τα υπόλοιπα έτη ειδίκευση μετά από επιλογή πλέον εκείνο που θέλουν πραγματικά να σπουδάσουν.
    Δυστυχώς τα παιδιά δεν είναι σε θέση να επιλέγουν στα 17 τους. Άρα είτε επηρεάζονται από εμάς τους γονείς (και όλοι το κάνουμε), είτε βλέπουν τις σχολές με τις μεγάλες βαθμολογίες και εκεί προσανατολίζονται. Να έχεις 19000 μόρια και να μην πας Ιατρική ή Νομική αντίστοιχα;;;;;;; Και μετά φαίνονται τα λάθη.

    Όσο για τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο. Το απόλυτο μπάχαλο. Αυτό και αν είναι θέμα Γαλάτη.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σχετικά με το πρώτο ζήτημα, θα πω εν ολίγοις ότι οφείλεται σε αυτό που είναι ευχή και κατάρα: την υποκειμενικότητα.
      Δεν είμαστε μηχανές, έχουμε διαφορετιά αισθητήρια και δυστυχώς πολλές φορές οι άνθρωποι αδικούμε είτε υπερεκτιμώντας είτε υποτιμώντας μια προσπάθεια, όπως είναι ένα γραπτό.
      Για φαντάσου όμως τι θα λέγαμε αν μια μέρα το υπουργείο ανακοίνωνε πως αντικαθιστά το θεσμό των υποκειμενικών διορθωτών από ένα μηχάνημα αντικειμενικής αυτόματης διόρθωσης...;


      Σχετικά με το 2ο, ας μην πω πάλι τη γνώμη μου γι'αυτό το ζήτημα, για να μην επαναλαμβάνομαι.

      Όσο για το 3ο, το "μπάχαλο" είναι επιεικής λέξη για να περιγράψει την κατάσταση των πανεπιστημίων, με ευθύνη όλων ανεξαιρέτως- και πολιτείας και καθηγητών και διοικητικών και φοιτητών.

      Διαγραφή
  14. http://anarhogatoulis.blogspot.gr/2014/05/blog-post_31.html

    Όσες αλλαγές κι αν γίνουν, η άποψη μου είναι μια: αν δεν αλλάξει η νοοτροπία των γονέων και των καθηγητών, δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχει καμία μεταρρύθμιση "επάνω" στα παιδιά. Μπορεί να είναι απλοϊκό αυτό που λέω, αλλά το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ο τρόπος που "οδηγούν" οι γονείς τα παιδιά τους ΚΑΙ στην φάση των πανελληνίων. Έπεται το εκάστοτε υπουργείο, αλλά και οι καθηγητές. Παράλληλα, ακόμα κι αν άλλαζε η μέθοδος, η μεθοδολογία των συμβαλλομένων είναι εκείνη που μετράει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι επειδή πολύ φοβάμαι, Πέτρα, πως δε θα αλλάξει η νοοτροπία της σημερινής γενιάς γονέων, γι αυτό πρέπει να έλθουν αλλαγές συνολικά στο σύστημα παιδείας, ούτως ώστε να αλλάξουν οι αυριανοί γονείς και αν αντιμετωπίζουν καλύτερα αυτές τις καταστάσεις.
      Η έλλειψη παιδείας είναι, άλλωστε, η βασικότερη αιτία όλων αυτών που αναφέρεις.

      Διαγραφή
  15. Καλησπέρα!
    Έχω παρακολουθήσει τα περισσότερα σχόλια με προσοχή, εκτός ίσως εκείνα τα τρελά με τους μαθηματικούς υπολογισμούς( φυσικά και δεν ήταν το δυνατό μου σημείο τα μαθηματικά).
    Ορμώμενη από το πιο πρόσφατο σχόλιο της Γλαύκης... γιατί θα πρέπει να παίρνουν όλοι οι μαθητές ούτως ή άλλως απολυτήριο; Εμένα δεν μου λέει τίποτα αυτό!

    Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες αν έχουν βεβαίωση από Ιατροπαιδαγωγική Υπηρεσία δίνουν προφορικά Γλαύκη μου. Όμως είναι δύσκολο να πάρουν αυτή τη βεβαίωση μαθητές που δεν έχουν πχ βαριά μορφή δυσλεξίας.
    Ουσιαστικά βοηθιούνται έτσι οι δυσλεξικοί, και μένουν απέξω μαθητές με μέτριου βαθμού δυσκολίες, που όμως τους εμποδίζουν να συμμετέχουν επί ίσοις όροις με τους φυσιολογικούς μαθητές.
    Ο μακροβιότερος των μαθητών μου , δυσλεξικός -βαριάς μορφής, έδωσε προφορικά εξετάσεις και πέρασε στην σχολή που επιθυμούσε και τώρα είναι στο 4ο έτος! ( καμαρώνω σαν παγόνι εδώ!)
    Όμως για μένα μετράει ΤΙ μαθαίνουν... όχι το χαρτί!

    Πρότυπο μου ως καθηγητή θα έχω πάντα το συγχωρεμένο το Μπουσκάλια. Αν όλοι οι εκπαιδευτικοί είχαν λίγη από την τρέλα του και την αγάπη του γι ατη μάθηση και τον άνθρωπο...όλοι θα έβγαιναν διαβαστεροί!!!

    (Μαζ; Σου ήρθε η έμπνευση ; Να ανησυχώ; να κάνω κονέ με τη μούσα;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, αυτό με τους δυσλυκειτκούς έχει καταντήσει λιγάκι ανέκδοτο, διότι όποιοως δεν ξέρει ορθογραφία, πάει και βγάζει ένα χαρτί δυσλεκτικού από κάποιο οικογενειακό φίλο που είναι γιατρός, και εκμεταλλεύεται την ευεργετική ρύθμιση του νόμου για τα παιδιά που έχουν πράγματι πρόβλημα, ενώ ο ίδιος δεν έχει.
      Με κάτι τέτοιους τρόπους συκοφαντείται και η μέριμνα για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.
      Και βέβαια, αν και δεν τα ξέρω καλά αυτά, νομίζω πως δεν επωφελούνται παιδιά που έχουν άλλου τύπου μαθησιακές δυσκολίες, όπως αδυναμία αυτοσυγκέντρωσης ή μνήμης κλπ

      ΥΓ.: Κάνε κονέ με τη Μούσα, επειγόντως!
      Κάν' της αναπάντητη να πάρει αυτή, μόλις το δει...
      Το 'χω γράψει από την πρώτη μέρα, αλλά δεν το χω στείλει ακόμη γιατί θέλω να το ξαναδώ πριν το στείλω. Μπορεί να το στείλω σε λίγο μπορεί και πιο μετά (έτσι, για να μην προδίδουμε και τη σειρά...) :-)

      Διαγραφή
    2. Υ.Γ. (χωρίς κείμενο)
      Κατάφερα να κάνω κι εγώ ένα μικρό κονέ με την αφεντιά της.
      Σε μιμήθηκα, Γαλάτη, και της τηλεφώνησα!
      Είπα να την συμβουλευτώ αυτή τη φορά, γιατί τις άλλες έκανα του κεφαλιού μου...
      Στα διορθώματα είμαι κι εγώ...
      Αριστέα, ίσως παραλάβεις κάτι λίγο καλύτερο.
      Λέμε, ίσως...
      Γαλάτη, όποιος προλάβει δίνει πρώτος!!! Χαχα!!!

      Διαγραφή
    3. Αδημονώ και για τους δύο! Μου ανάψατε τα αίματα! :))))

      Αρχηγέ, δεν περνάει χαρτί ιδιωτικού γιατρού! Μόνο από Δημόσια Ιατροπαιδαγωγική Υπηρεσία. Συνήθως προτεραιότητα έχουν τα δυσλεξικά αλλά όχι κι όλα! Θα πρέπει να έχουν αποδεδειγμένα μέτρια ή βαριά μορφή δυσλεξίας.
      Το θέμα είναι ότι υπάρχει μεγάλη αναμονή γιατί οι Υπηρεσίες είναι λίγες ( μέχρι πριν λίγα χρόνια στον Πύργο δεν είχαμε και οι μαθητές της Ηλείας έπρεπε να περιμένουν μήνες για ένα ραντεβού στην Πάτρα!
      Και φυσικά αδικούνται πολλοί μαθητές με άλλου είδους δυσκολίες όπως πολύ σωστά ανέφερες κι εσύ!

      Διαγραφή
    4. Έτσι, ν' ανάβουν τα αίματα Αριστάκι!!!

      Το χαρτί του ιδιωτικού γιατρού σίγουρα δεν περνάει κι ευτυχώς.
      Λες για τον Πύργο, όμως κι εδώ στην πρωτεύουσα, ενώ υπάρχουν πολλά δημόσια κέντρα και νοσοκομειακές μονάδες που κάνουν την ίδια δουλειά, μπορεί να χρειαστεί να σου κλείσουν ραντεβού μετά από μήνες έως και δύο χρόνια...!!!!
      Όλα αυτά λόγω έλλειψης προσωπικού...!!!!
      Ταλαιπωρούνται παιδιά, γονείς, δάσκαλοι και κλείνουν τμήματα ένταξης στα σχολεία, γιατί δεν συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός παιδιών, για να συσταθεί ένα τέτοιο τμήμα, λόγω του ότι δεν μπορούν να έχουν έγκαιρα τα χαρτιά από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

      Διαγραφή
    5. Μετά το κατόρθωμά μου να θέλω να γράψω τη λέξη "δυσλεκτικούς" και να γράφω "δυσλυκειτκούς", νομίζω πως θα το βγάλω σύντομα κι εγώ το χαρτί...

      Διαγραφή
    6. Χεχε!!
      Έχω κονέ στις υπηρεσίες, για να το λάβεις γρήγορα...
      Αλλά μάλλον θα το θελήσω κι εγώ, γιατί κάτι έχω πάθει τώρα τελευταία...
      Λες να είναι μεταδοτικό;;;

      Αριστέααα, SOS!!!

      Διαγραφή
    7. αχαχχααχαχ! Έλιωσα στο γέλιο!
      Όταν το είδα να ξέρεις ανακουφίστηκα! Δεν είμαι μόνη, δεν είμαι μόνη, πανηγύρισα! ( εγώ σε αυτές τις περιπτώσεις τα φορτώνω στο δεξί μου ημισφαίριο που μου κάνει κατάληψη!!!! Υπάρχει ένα τεστ για να δεις πόσο δεξιόστροφος είσαι. Το είχα δημοσιεύσει παλιά. Να στο στείλω;)

      Διαγραφή
    8. Έχεις τέτοιο πράγμα;
      Για στείλε το!
      Αν και φοβάμαι πως αν το απαντήσω αυτή τη στιγμή δε θα με βγάλει ούτε δεξιόστροφο ούτε αριστερόστροφο, αλλά ότι κάνω οχτάρια!

      Διαγραφή
    9. http://en.sommer-sommer.com/braintest/ ( το τεστ)

      http://princess-airis.blogspot.gr/2014/01/blog-post_15.html ( η σχετική ανάρτησή μου )

      Διαγραφή
    10. 69% δεξί και 31% αριστερό!
      Τι σημαίνει αυτό, γιατρέ μου;

      Διαγραφή
    11. Ωχ ναι, μόλις τώρα είδα ότι έχεις τις απαντήσεις στην ανάρτησή σου!
      Ωραία πράγματα λέει!

      Διαγραφή
    12. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  16. Αδιάβλητο σύστημα: η μόνη αρετή του παρόντος εξεταστικού συστήματος.
    Διότι, αν δεν σχεδιαστεί από το γυμνάσιο ήδη ο επαγγελματικός προσανατολισμός -αφού θα έχει προηγηθεί εξάσκηση σε διάφορους τομείς από το δημοτικό- μην ελπίζεις να αλλάξει κάτι, φίλε μου. Η εξάσκηση αυτή προϋποθέτει βεβαίως χώρους και εξοπλισμό.

    Ποτέ δεν θα είναι έτοιμοι οι έφηβοι να διαλέξουν, επειδή είναι ανενημέρωτοι.
    Για την ενημέρωσή τους, όμως, χρειάζεσαι παιδαγωγούς καταρτισμένους, οι οποίοι θα κάνουν αληθινό επαγγελματικό προσανατολισμό. Δεν θα απασχολούν τις αίθουσες αφήνοντας τα παιδιά να λύνουν ασκήσεις μαθηματικών.

    Τέλος, για να εξετάσουν απαντήσεις σε ερωτήσεις κρίσεως, χρειάζεσαι καθηγητές επιμορφωμένους και αξιολογημένους.
    Βλέπεις τέτοιες προοπτικές;
    Όχι.
    Κράτα, λοιπόν, τις αδιάβλητες εξετάσεις και άσε τις λύσεις για τον 22ο αιώνα.
    Καλή σου νύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνει αυτό που λες κι εσύ, δηλαδή την ώρα του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού οι περισσότεροι λύνουν ασκήσεις, υπάρχουν και περιπτώσεις που υπάρχει προσπάθεια να γίνει αυτό το μάθημα.
      Όταν ήμουν στο γυμνάσιο, η καθηγήτρια προσπαθούσε να κάνει κανονικά αυτό το μάθημα.
      Μόνο που δεν είχε ιδέα για το ζήτημα και επομένως το μάθημα ήταν τόσο μα τόσο βαρετό...
      Κι αυτό, διότι χρειαζόταν κάποιες ώρες για να συμπληρώσει το ωράριό της.

      Διαγραφή
  17. Μετά από έναν μαραθώνιο διαβάσματος σχολίων, με τα οποία δεν έχω καμία ουσιώδη διαφωνία, να καταθέσω κι εγώ μια άποψη. Έχω την εντύπωση, πως αν ποτέ γίνει μια αποτελεσματική μεταρρύθμιση στην παιδεία, αυτή θα πρέπει να ξεκινά από το Νηπιαγωγείο. Και αργά, σταδιακά και μεθοδικά να επεκταθεί στις ανώτερες βαθμίδες. Ως τότε καλύτερα να άφηναν ήσυχο ένα κατανοητό σύστημα πανελληνίων, γιατί τώρα με τα αλλεπάλληλα "πειράματα" που κάνουν, αυτό που φτιάχνουν θυμίζει ομελέτα.
    Όσο για το ποιος θα πρέπει να είναι ο εκπαιδευτικός, ιδού το δικό μου πρότυπο του δασκάλου :
    Δάσκαλος δεν είναι εκείνος που σου μαθαίνει την Αλήθεια.
    Δάσκαλος είναι αυτός που γίνεται σηματοδότης για τον δρόμο της αμφισβήτησης και της αναζήτησης· που γίνεται πυξίδα για τον προορισμό, όχι να ανακαλύψεις, όχι να φτιάξεις, αλλά να γίνεις η δική σου Αλήθεια.
    Τα φιλιά μου, Αρχηγέ. Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άντεξες και τα διάβασες όλα;
      Γολγοθάς!

      Από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα όλοι οι σοβαροί παιδαγωγοί τονίζουν τον πολύ σημαντικό ρόλο της απιδείας στην πολύ μιρκή ηλικία, τη νηπιακή δηλαδή.
      Εκεί είναι η βάση της παιδείας. Εκεί και στο δημοτικό. Μετά τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους.
      Οπότε από κει πρέπει να αρχίσουν οι αλλαγές.
      Εξάλλου, αν η τούρτα δεν τραβάει, δεν αλλάζεις το κερασάκι. Αλλάζεις την τούρτα. Έτσι νομίζω εγώ.

      Διαγραφή
    2. Έτσι είναι όπως τα λέτε. Από την βάση ξεκινούν όλα!
      Ποιος ακούει, για να αλλάξει την τούρτα;

      υ.γ.
      Και ναι, δάσκαλος είναι αυτός που θα σε οδηγήσει να βρεις την δική σου αλήθεια, να γίνεις αυτή... (εξαιρετικό)

      Διαγραφή