Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Αντι-ποίηση αρχής! (για το Συμπόσιο)


 
Ποιος είπε ότι ο λόγος είναι προνόμιο των λίγων;
Ποιος είπε ότι η τέχνη είναι αποκλειστικότητα των ειδικών;

Το να παίρνεις στα χέρια σου άχρηστο κομμάτι τσίγκο και να τον κάνεις σκουλαρικάκια είναι κι αυτό κάποια τέχνη.
Το να ζωγραφίζεις όμορφα σχέδια σ' ένα λευκό χαρτί τετραδίου και να το χαρίζεις σ' ένα αγαπημένο σου πρόσωπο είναι κι αυτό τέχνη.
Μπορεί το... Λούβρο να μη σε τιμήσει ποτέ, χαρίζοντάς σου έναν τοίχο για να σε κάνει ταπετσαρία, αλλά δεν παύει να 'ναι κι αυτό κάποιας μορφής τέχνη.
Όταν βέβαια θεωρούμε τέχνη τη μετουσίωση απλών, καθημερινών μέσων σε εργαλεία που ομορφαίνουν τις στιγμές μας.

Έτσι λοιπόν και το να σκαρώνεις στίχους με σόρπιες λέξεις είναι μια μορφή τέχνης.
Κι είναι "αντι-ποίηση αρχής" (να κάνω κι εγώ το λογοπαίγνιό μου), γιατί όποιος σκαρώνει στίχους ξέρει πως δεν είναι ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Καβάφης, ούτε καν ο Αλκαίος, αλλά βάζει για λίγο τη στολή του ποιητή και προσπαθεί να εκφραστεί με όποιον τρόπο αυτός μπορεί.
Και η ζωή θέλει θράσος, θέλει να μην έχεις ιερό και όσιο.
Δηλαδή να μην κομπλεξάρεσαι να γράψεις, επειδή δεν είσαι ο Ρίτσος ή ο Καρυωτάκης.
Μπορεί αυτοί να είναι προφανώς καλύτεροι σ' αυτό, αλλά το δικαίωμα στην έκφραση το έχουμε όλοι εξίσου.
Το να σκαρώνεις ερασιτεχνικά στίχους είναι αντιποίηση αρχής λοιπόν, γιατί αψηφάς με θράσος τις "Αρχές" (σ.σ. εξουσίες) της ποίησης. Λαϊκή τέχνη, σα να λέμε...

Έτσι, λοιπόν, κι η αξιολογώτατη πολυ-τεχνίζουσα Αριστέα διοργάνωσε για τρίτη φορά ένα διαδικτυακό Συμπόσιο Ποίησης.
Μια προσπάθεια δηλαδή να βγάλει μέσα απ' όλους μας τον "ποιητή" που ίσως κρύβουμε βαθιά και να τον εκθέσουμε σε δημόσια θέα.
Να μοιραστούμε δηλαδή τα εσώψυχά μας, αυτά που ο καθημερινός λόγος δεν τα βγάζει στη φόρα, παρά μόνο η αφορμή του ποιητικού λόγου.
Γιατί όλοι έχουμε τον ποιητή μέσα μας, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο.
Οι Μούσες, άλλωστε, δεν κάνουν διακρίσεις.



Σ' αυτό το συμπόσιο συμμετείχαν 24 άτομα με ένα ποίημα ο καθένας (χωρίς να φαίνεται το όνομά του), προσπαθώντας να δημιουργήσει τις ομορφότερες εικόνες που μπορούσε για να αποδώσει καλύτερα το περιεχόμενο της θεματικής ενότητας "Άνοιξη- Αναγέννηση", όπως είχε δοθεί από τη διοργανώτρια.

Πρώτο σε ψήφους ήρθε ένα απολαυστικό σατιρικό ποίημα που μπέρδευε... τα πάντα μέσα!
Γιατί οι Έλληνες πάντοτε εκτιμούσαμε το καλό και σκωπτικό χιούμορ.
Μπορείτε να απολαύσετε εδώ κι εδώ τις 24 συμμετοχές.
Και εδώ η βαθμολογία και τα... αποκαλυπτήρια των δημιουργών.
Αξίζει να ανοίξετε τα link και να διαβάσετε τις 24 δημιουργίες.
Πού ξέρετε; Ίσως και να κρύβονται "διαμαντάκια" εκεί μέσα!

Παρακάτω ακολουθεί η δική μου συμμετοχή, η οποία κατάφερε ανάμεσα σε πολύ αξιόλογες συμμετοχές να διακριθεί, καταλαμβάνοντας τη 2η θέση στην ψηφοφορία.
Και θέλω εδώ να ευχαριστήσω τη διοργανώτρια και ψυχή του Συμποσίου, Αριστέα, για την ευκαιρία που μου έδωσε να ξανακάτσω να σκαρώσω στίχους, όπως έκανα πριν αρκετά χρόνια.

Υπενθυμίζω πως οι λέξεις που έπρεπε να χρησιμοποιηθούν ήταν "Άνοιξη"  και "Αναγέννηση".


19.Κατ-άνοιξη 

Γλιστρά απ' τα χέρια των θεών, στην πλάση κατεβαίνει
κι απ' τ' ανοιχτά παράθυρα, γλυκά σαν ήλιος μπαίνει.

Πρωί στους κάμπους ρίχνεται, ξαπλώνει στα λουλούδια
με γέλια αυτά τη δέχονται κι ανθίζουν με τραγούδια.

Μυρίζει αναγέννηση σταλμένη με κανόνι,
που στο 'να χέρι της βαστά την κόρη Περσεφόνη!

Με τ' άλλο χέρι τη μπογιά κρατά που βάφει τ' άνθη
και με τα δυο φυλλομετρά την πλουμιστή ροδάνθη.


Στην όψη φαίνετ' όμορφη και δροσερή σαν κόρη,
φορώντας χίλια αρώματα ζαλίζει κάθε αγόρι...

Στους κάμπους, μέρα, χύνεται σα βακχική Μαινάδα
μ' ένα της άγγιγμα -θαρρείς- γυαλίζει την Ελλάδα!

Το σκάει τα βράδια, κρύβεται και φέρνει τη δροσούλα
π' αναρριγάει τα σωθικά, δροσαίνει την ψυχούλα.

Του Μάρτη του πεντάγνωμου κι Απρίλη λουλουδάτου
του Μάη του πενταδείλινου, αυτή είναι η καρδιά του...

...Άνοιξη είναι και γροικάς το ποδοβολητό της,
χαρές και κελαηδίσματα και τ' αναφιλητό της!

Κι εκεί που θα ευχόσουνα για πάντοτε να μείνει,
το σκάει κρυφά και πίσω της το ξεροθέρι αφήνει...

31 σχόλια:

  1. O Ελύτης δεν είχε σκοπό να γίνει ο Ελύτης, ούτε το ήξερε από πριν, ούτε όταν έγραφε σκεφτόταν ότι είναι ο Ελύτης. Όπως λέει και ο άντρας μου και ο Όργουελ από μπλογκ θα ξεκινούσε.
    Η δημιουργία είναι επανάσταση. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι.
    Μπράβο Αρχηγέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσει η λογική της απομυθοποίησης.
      Κι οι σπουδαίοιδ ημιουργοί άνθρωποι σαν όλους ήταν και δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεται κανείς μειονεκτικά όταν καταπιάνεται με την τέχνη τους.
      Ίσα-ίσα που είναι κι ωραία πρόκληση!
      Ξέρεις, όταν παίζαμε μουσική, εγώ πρότεινα κάποιες φορές να παίξουμε κάποια τραγούδια σπουδαίων συγκροτημάτων (και ενίοτε να τα διασκευάσουμε όπως μας έρθει) και οι άλλοι μου έλεγαν "οχι αυτό ρε, είναι ιεροσυλία" και τους απαντούσα "αφού έχετε ιερά και όσια, τότε δεν παίζετε ροκ"...

      Διαγραφή
  2. Αναρίγησαν τα σωθικά μου, δρόσισε η ψυχούλα μου και μοσχομύρισε το Συμπόσιο με τους στίχους σου Μαζεστίξ! Φάνηκε κι από την προτίμηση των φίλων που το έφεραν στη δεύτερη θέση, με ελάχιστη διαφορά από το πρώτο.
    Σε ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες.
    Έχουμε κοινές θέσεις για την τέχνη και τη δημιουργία για αυτό το λόγο και υλοποίησα αυτή την ιδέα. Στα τρία ως τώρα Συμπόσια διαβάσαμε υπέροχους στίχους, συναντήσαμε πρωτόλειες κάποιες στιγμές προσπάθειες που όμως είχαν κατάθεση ψυχής, γευτήκαμε πολλές και διαφορετικές μορφές έκφρασης κάτω από τη γενική έκφραση Ποίηση!

    Χαίρομαι πολύ που είσαι κομμάτι του Συμποσίου!
    Καλή συνέχεια να έχουμε! :)

    ΥΓ: Εγώ τα έτσουξα απόψε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *κάτω από τον γενικό όρο ( και όχι κάτω από τη γενική έκφραση).
      Δεν έχω και τη δυνατότητα για μπλάνκο! :))

      Διαγραφή
    2. Σ' ευχαριστώ για τα όμορφά σου λόγια, Αριστέα μου!
      Το πιο μεγάλο μπράβο αξίζει βέβαια σε σένα που είσαι και η ψυχή αυτής της πολύ ωραίας διοργάνωσης!
      Στο πρώτο συμπόσιο δεν είχα συμμετάσχει, αλλά το διάβασα και πραγματικά ζήλεψα. Και νομίζω πως το συμπόσιο γίνεται ολοένα και καλύτερο!
      Και τελοσπάντων το μείζον είναι να εκφραζόμαστε και να το ευχαριστιόμαστε!

      ΥΓ.: Ώστε σέρβιρες; Βάλε κάτι και σ' εμάς!

      Διαγραφή
    3. Δε λες πάλι καλά που έγραψα ό,τι έγραψα! Την τύφλα μου δεν έβλεπα!! Μετά από ένα μήνα που το είχα κομμένο να πω!
      Καλημέρα!!!

      Διαγραφή
    4. Ε δεν πειράζει... Άμα δεν πιούμε κάνα ποτηράκι καισ το Συμπόσιο, πού θα το πιούμε;

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα στον αντι-ποιητή!
    Αρχηγέ η ζωή θέλει θάρρος και θράσος!
    Μάλλον θα πρέπει αυτή να μας φοβάται κι όχι εμείς...

    Σήκωσε μανίκια και γράφε!
    Το κατέεις το πράμα...μην τα ξαναλέμε!

    Το ποίημά σου με κέρδισε με την πρώτη ανάγνωση, όπως έγραψα κι από 'κει στης Αριστέας.
    Στις δικές μου επιλογές σε έφαγε στη στροφή η Αννούλα!!!

    Μου άρεσαν και τα δύο πάρα πολύ, οπότε αποφάσισα με βάση την επανάσταση που θα ήθελα να υπάρξει στη ζωή αυτού του τόπου.
    Το Πετροκόριτσο ακολούθησε τελευταίο στις επιλογές μου με τον λακωνικό λόγο, που θαυμάζω ως φλύαρη κι εγώ.
    Χάρηκα πάρα πολύ όταν αποκαλύφθηκε ότι οι δημιουργοί των ποιημάτων που επέλεξα ήσασταν εσείς!!!!

    Ποιητής είναι κάθε άνθρωπος που εκθέτει την ψυχή του με λόγια που τον εκφράζουν. Η ποίηση είναι στο δρόμο, στη δουλειά, στο χωράφι, στην ζωή την ίδια (είναι λίγο κλεμμένο,αλλά το πιστεύω βαθιά)!



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχε αρκετές ωραίες δημιουργίες η διοργάνωση και επομένως η επιλογή ήταν δύσκολη, για΄τι έπρεπε να εξαιρεθούν από τη βαθμολογία του καθενός και άλλες συμμετοχές που του άρεσαν αλλά... πόσους να ψηφίσεις πια;

      Όπως αποδεικνύεται κι απ' αυτήν την πρωτιά, έχουμε πολλή ανάγκη το γέλιο και η σάτιρα είναι πιο ευεργετική από καθετί άλλο.

      Διαγραφή
    2. Έχεις δίκιο για τη σάτυρα, όμως η ομορφιά και η καλαισθησία είναι κι αυτά απόλυτα ευεργετικά!!!
      Γαληνεύουν τις ψυχές μας...
      (πάλι έχεις δίκιο μωρέ;)

      Διαγραφή
    3. Όμορφο είναι καθετί αληθινό.

      Διαγραφή
  4. Καλημέρα και απο μένα!
    Συγχαρητήρια για το όμορφο ποίημά σου!
    Και επισης να πω πως συμφωνω πολυ με την αναρτηση σου!

    Να εισαι καλα και να εχεις ενα ομορφο σκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρέπει να απενοχοποιήσουμε τη θέλησή μας να εκφραστούμε με όποιον τρόπο νομίζουμε.
      Με μουσική, ποίηση, ζωγραφική, αρθρογραφία, κάθε είδους δημιουργία που μπορεί να ομορφύνει τη ζωή μας, έστω και για λίγο.
      Να 'σαι καλά! Καλό σ/κ επίσης!

      Διαγραφή
  5. Αρχηγέ μου, έχω την εντύπωση ότι η αληθινή Ποίηση, από την εποχή του Ομήρου, πάντοτε έκρυβε μέσα της μια ιδέα "ροκ αναρχίας".
    Τώρα που έπιασες το μολύβι, μην το ξαναφήσεις. Πιάσε με το άλλο χέρι και την κιθάρα, γιατί είσαι, όπως σου έγραψα και στης Αριστέας, " άξιος απόγονος Χορτάτση και Κορνάρου" .
    Θα περιμένω νέες σου σπονδές στον ναό των Μουσών! :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και τα ομηρικά έπη, μια και τα αναφέρεις, κατά πάσα πιθανότητα δεν ήταν δημιουργία ενός σπουδαίου ποιητή, αλλά μια μακρά προφορική παράδοση αοιδών (που όλοι μαζί πήραν το συμβολικό όνομα "Όμηρος") που περιφέρονταν με μια λύρα και έπαιζαν στις γιορτές για να ευφράνουν την καρδιά του κόσμου. Ομοίως και το δημοτικό τραγούδι.
      Απ' την άλλη βέβαια, ένας είναι ο Ευριπίδης, ένας ο Αριστοφάνης, ένας ο Σαίξπηρ. Το ένα (το δικαίωμα των πάντων να εκφραστούν) δεν αναιρεί το άλλο (το ξεχωριστό ταλέντο κάποιων σπουδαίων δημιουργών)..
      Εντάξει, υπερβάλλεις λίγο με τον "απόγονο Χορτάτση και Κορνάρου", αλλά συγχωρείται λόγω της ημέρας... :-)

      Διαγραφή
  6. Χαιρετίζω τον Αρχηγό αντί-ποιητή! Άξιος!
    Να σου πω την αλήθεια "μύριζε" Μαζεστίξ το ποίημα σου. Δεν το βαθμολογησα, όπως και τα άλλα δύο που διακρίθηκαν, γιατί είδα ότι πήγαιναν καλά, κι είπα να ενισχύσω και κάποια άλλα που μου άρεσαν.
    Συμφωνώ με όσα λες! Ο καθένας μπορεί να εκφραστεί μέσω της τέχνης. Ενίοτε μέσα από αυτή την έκφραση ξεπηδανε διαμάντια που δεν αφορούν πια μόνο τον καλλιτέχνη αλλά ένα ευρύτερο κοινό. Και τότε η τέχνη γίνεται κτήμα όλων.
    Κι ένα προβοκατόρικο ερώτημα: θα μας δείξεις το δώρο που θα σου στείλει η Αριστέα; Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να την ευχαριστήσεις και δημόσια για τις εργατοώρες που αφιέρωσε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μύριζε, ε;
      Και να δεις που το 'λεγα:θα μ' ανακαλύψουν!
      Φυσικά και θα το δείξω το δώρο!
      Είπαμε, για να σκάσει απ'τη ζήλεια του ο... άλλος!

      ΥΓ.: Δεν ξέρω αν αρκεί η ευχαριστήρια ανάρτηση για να ευχαριστήσω την Αριστέα...

      Διαγραφή
  7. Συγχαρητήρια κι από μένα για το υπέροχο γεμάτο εικόνες ποίημά σου!
    Αν έγραφα κάπου αλλού στους στίχους σου κι έλεγα πως είναι στίχοι κάποιου καταξιωμένου, όλοι θα έκαναν πως τους γνώρισαν και θα έλεγαν πόσο θαυμάζουν τον συγκεκριμένο ποιητή...ιεροσυλία αυτό που λέω?
    Μπορεί, αλλά μάλλον δεν έχω ιερό και όσιο...χαχα!...είναι μια σκέψη αυτό που μου καρφώθηκε από τότε που ο άγνωστος μπήκε στο μπλογκ της Αριστέας και όχι μόνο για τους δικούς σου στίχους!
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για... ευνόητους λόγους δε θα πω τη λέξη "ιεροσυλία".
      Θα πω μόνο πως υπάρχει μια δόση υπερβολής.
      Εξάλλου, ακόμη και το πιο αντιαισθητικό έργο να παρουσιάσεις με την υπογραφή τάχα κάποιου καταξιωμένου ποιητή, όλοι θα το δουν αριστούργημα!
      Αλλά αυτό δε θα οφείλεται τόσο στην ποιότητα του έργου, αλλά μάλλον στην τάση μας για μυθοποίηση!
      Πόσες και πόσες φορές, άλλωστε, θέλοντας να πείσω κάποιον για το δίκιο μου, του αμολάω ένα "κι όπως είπε ο Τρεχαγυρευόφσκι..." και τότε κανείς δεν αμφισβητεί αυτό που λέω!
      Αν το παρουσιάσω όμως ως καθαρά δική μου άποψη, η απάντηση θα 'ναι να μη λέω μαλ...
      Περίεργο πλάσμα ο άνθρωπος!

      Διαγραφή
  8. Απαντήσεις
    1. Ναι, πιάσαμε βάθρο! χαχα
      Μου δώσανε πολλή χαρά!

      Διαγραφή
    2. Κι εγώ δεύτερη είχα έρθει στο διαγωνισμό φωτογραφίας της Μαρίας Νι. Από το τέλος!!!

      Διαγραφή
    3. χαχα!
      Αν γυρίσεις τη βαθμολογία ανάποδα, όμως...;

      Διαγραφή
  9. Μαζεστίξ, τίναξες τη μπάνκα στον αέρα! Θερμά συγχαρητήρια κι από δω. Το...κακό είναι ότι σου έτυχαν όλα τώρα που λείπει "ο άλλος" και θα χάσουμε το γλέντι! Φτου! Άντε και σ' ανώτερα Αρχηγέ! Καλό Σ/Κ αμήν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι γαμώτο! Βρήκε κι αυτός μέρα να φύγει!
      Τι να πω;
      Άντε, στο επόμενο θα πάρεις την... εκδίκησή σου!
      Γράψε κάτι με Ζήκο και θα δεις πώς θα πηγαίνουν τα 3άρια σύννεφο!
      (και τώρα μια χαρά τα πήγες δηλαδή, αλλά τότε θα σπάσεις ταμεία)

      Διαγραφή
  10. Αφηρημένε αντι-ποιητή, έχεις μέιλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Όλα καλά, και ο κότινος στους νικητές.
    Προσωπικά δεν το κρύβω ότι και στη ποίηση με εκπροσωπεί το ντοκιμαντέρ και όχι τόσο η παράσταση της εικόνας. Μου αρέσει να γλιστράει ο λογισμός να μην διακρίνεται από στατικότητα και να είναι σε περιεκτική γραφή.
    Και ασφαλώς, το κυριώτερο, να σου αφήνει μήνυμα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το "ντοκιμαντέρ στην ποίηση";
      Να υποθεσω πως εννοείς πως προτιμάς τις ρεαλιστικές εικόνες από τις ειδυλλιακές;
      Και αν κατάλαβα καλά θες και αφήγηση, όχι σκέτη περιγραφή.
      Δύσκολο πράγμα αυτό, όμως, να καταφέρει να συνδυάσει δηλαδή κανείς αριστοτεχνική περιγραφή, εμπνευσμένη αφήγηση και έξυπνο-πρωτότυπο μήνυμα...
      Απαιτητικό σε βρίσκω!
      (μεταξύ μας, καλά κάνεις...)

      Διαγραφή
  12. Πραγματι το Συμποσιο ηταν γεματο υπεροχες δημιουργιες! Καθε φορα μου ειναι και πιο δυσκολο να επιλεξω! Η Αριστεα μας εχει χαρισει μια μοναδικη εμπειρια εκφρασης, δημιουργιας, μοιρασματος και συναισθηματων!
    Μπραβο φιλε μου για τη συμμετοχη και για τη νικη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ωραία ήταν η ιδέα της και σ'αυτήν οφε΄λεται η χαρά που μας προσφέρει όλο αυτό το "παιχνίδι".
      Και η προσπάθεια να μαντέψεις ποιος βρίκσετια πισω από κάθε ποίημα, είναι αν μη τι άλλο πολύ ενδιαφέρουσα!
      (καλά, δε νίκησα κιόλας! Η... "Σούλα" είχε αυτό το "κάτι παραπάνω" και την αξίζει τη νίκη.

      Διαγραφή