Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Θουκυ-δήμου

 
Ένα άλυτο πρόβλημα των νεοελλήνων είναι η αδυναμία τους να αποδεχθούν την Ιστορία ως επιστήμη. Για το νεοέλληνα η Ιστορία είναι μια πλαστελίνη που απαιτεί διαμόρφωση ανάλογα με τις πολιτικές ιδέες ή επιδιώξεις του.

Για το Νεοέλληνα, δε διαμορφώνει η Ιστορία τις ιδέες, αλλά οι ιδέες διαμορφώνουν την Ιστορία.
Έτσι, κάθε φορά που αποτολμά κάποιος να αναφερθεί σε ιστορικό γεγονός που αφορά στην ιστορία της Ελλάδας από την Άλωση και μετά, δέχεται μπινελίκια από κάποια πλευρά. Είτε απ' τη μία είτε απ' την άλλη.
Κι εγώ ίσως να δέχομαι ήδη μπινελίκια τώρα, επειδή προφανώς κάποιοι θεωρούν πως έχουν κιόλας καταλάβει "πού το πάω" είτε από τον τίτλο είτε από την εισαγωγή μου.
Οι νεοέλληνες, άλλωστε, δε συνηθίζουν να διαβάζουν και σταματούν στον τίτλο. Μέχρι εκεί διαβάζουν. Γι' αυτό κι εγώ βάζω τίτλους προβοκατόρικους, για να τους ξεγελώ.

Τόλμησε λοιπόν ο, απεχθής κατ' εμέ, συγγραφέας Νίκος Δήμου να γράψει σε κείμενό του πριν λίγες μέρες κάτι σχετικά με τη σφαγή του πληθυσμού της Τριπολιτσάς (32.000 άμαχοι σφαγμένοι) από τους επαναστατημένους Έλληνες το 1821.
Κι έπεσαν όλοι να τον φάνε γιατί τόλμησε να αναφέρει τέτοια ιστορική ανακρίβεια.
Μα... σε όποιο ιστορικό αρχείο και να κοιτάξει κανείς, αυτό επιβεβαιώνεται!
Αναφέρονται τα γεγονότα και οι αριθμοί στα ίδια τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη, στην ίδια την εθνικόφρονα ιστορία του Παπαρρηγόπουλου, αλλά και αυτή του Σπυρίδωνος Τρικούπη και πολλών άλλων.
(Εξαιρετική δουλειά έχει κάνει το ιστολόγιο Cogito ergo sum που συγκέντρωσε όλα τα σχετικά αποσπάσματα που αναφέρονται στο γεγονός αυτό.)
Να εξετάσουμε τις αιτίες της σφαγής των αμάχων; Να τις εξετάσουμε. Και να τη δικαιολογήσουμε κιόλας ως ένα σημείο, αν θέλετε, στη βάση του αναπόφευκτου μίσους και απωθημένου που γεννούν 400 χρόνια σκλαβιάς. Αλλά -έλεος!- δεν μπορούμε να αμφισβητούμε το γεγονός!
Εδώ ισχύει το ειρωνικό ρητό: "ποτέ μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία"...
Τελοσπάντων, όλα όσα αναφέρει στο περιβόητο άρθρο του είναι εξακριβωμένες αλήθειες.
Κι όμως, το διαδικτυο, ο εν γένει δημόσιος λόγος, αλλά και πολλά "πηγαδάκια" στην κοινωνία βγήκαν να σιχτιρίσουν και να απορρίψουν μετά βδελυγμίας τα ιστορικά γεγονότα!

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, ο Δήμου συνηθίζει να ασχολείται μόνο με τα εγκλήματα των Ελλήνων εις βάρος άλλων και να "ξεχνάει" να αναφερθεί στα εγκλήματα είτε των Τούρκων είτε των Ευρωπαίων "συμμάχων" εις βάρος τους.
(αλήθεια, για τους καλούς μας τους πολιτισμένους δυτικούς "συμμάχους" την ώρα της σφαγής στην προκυμαία της Σμύρνης το '22, τι έχει να πει;)
Δηλαδή βρίσκει χιλιάδες λέξεις για τη σφαγή της Τριπολιτσάς με δράστες τους Έλληνες και θύματα Τούρκους, Εβραίους κλπ., αλλά καμία λέξη δε θα βρει ποτέ και με καμία αφορμή για την αδιανόητη σφαγή της Χίου ή των Ψαρών. Θα κατακεραυνώσει τους Έλληνες οπλαρχηγούς, αλλά για τον Ιμπραήμ, κουβέντα. Όταν θύματα είναι οι Έλληνες, τότε ακούμε απαντήσεις του τύπου:  
"Ε, εντάξει, πόλεμο είχαμε, τι να σου κάνει κι ο Ιμπραήμ...;"

Όπως, εν γένει, ο Δήμου πάντοτε αρθρογραφεί για να δείξει πόσο κακοί είναι οι Έλληνες και πόσο καλοί είναι οι ξένοι και ιδίως οι Ευρωπαίοι. Εξ ου και πελαγοδρομεί μεταξύ Δράσης, Ποταμιού και Καμίνη.
Έχει δώσει ήδη πολλές λαβές δηλαδή, προκαλώντας μια εύλογη καχυποψία.
Αλλά από αυτό έως το σημείο να αμφισβητείται η αλήθεια που κατέγραψε, υπάρχει χαώδης απόσταση.



Και να σας πω την αλήθεια, ντρέπομαι που χρειάζεται να επιχειρηματολογούμε για να αποδείξουμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός.
Έχει γίνει πολύ μεγάλη ζημιά στην Ελλάδα.
Όποιος τολμήσει να γράψει κάτι που αντίκειται στον σχολικό μύθο ότι μόνο οι Τούρκοι σφάζανε αμάχους, ενώ οι Έλληνες πολεμούσαν μόνο στα ίσα και ήταν πάντα τα θύματα και ποτέ δε σφάζανε αμάχους (έτσι μας μάθανε, κι εγώ αργότερα τα έμαθα τα υπόλοιπα), τότε χαρακτηρίζεται ως εθνοπροδότης και ξέρω 'γω τι άλλο.

Αλλά δε φταίει γι' αυτό μόνο ο εθνικιστικός φανατισμός.
Φταίει εξίσου και ο τάχα μου "αντι-εθνικιστικός".
Διότι δεν είναι φανατικός μόνο αυτός που δεν αποδέχεται τα αποδεδειγμένα από χίλιες μεριές εγκλήματα που έχουν διαπράξει οι Έλληνες στην ιστορία τους.
Είναι και αυτός που, πάνω στη φούρια του να μην ταυτιστεί με τον εθνικιστή, ακολουθεί τον αντίστροφο δρόμο και βλέπει μόνο εγκλήματα διαπραχθέντα από τους Έλληνες και αποσιωπά περιέργως τα εγκλήματα που έχουν υποστεί.
(ενίοτε θαυμάζει και τον Κεμάλ...)
Δηλαδή το ότι δεν είμαστε εθνικιστές δε σημαίνει πως μπορούμε να αποδεχθούμε την περίεργη και ανιστόρητη ελεεινολογία της κάθε Ρεπούση πως τάχα "δεν υπήρξε ποτέ γενοκτονία των Ποντίων"!
Αυτό δε λέγεται επιστήμη. Αυτό λέγεται προπαγάνδα.
Και φυσικά αυτή η στοχευμένη προπαγάνδα των δήθεν "αντι-εθνικιστών" μελετητών/στοχαστών της Ιστορίας ισχυροποιεί την προπαγάνδα των πατριδοκάπηλων εθνογάμηδων, στη βάση του φυσικού διπόλου "δράση-αντίδραση". Οι μεν δεν υπάρχουν χωρίς τους δε. Δεν έχει νόημα η ύπαρξή τους.

Και εύλογα υποθέτει τα χειρότερα ο καθένας για το από πού εκπορεύεται και πού αποσκοπεί αυτή η προπαγάνδα.
Διότι, όλως τυχαίως, οι ίδιοι είναι που μάχονται (περισσότερο κι απ' τους ίδιους τους Σκοπιανούς) για να αποδείξουν πως δικαίως εκείνοι απαιτούν το όνομα "Μακεδονία" για τη χώρα τους...
Κι αν όχι στην ιστοριογραφία όπου πρέπει να είμαστε αντικειμενικοί, στις πολιτικές μας θέσεις τουλάχιστον, όπως λέει και ο Ανδρέας Πετρουλάκης, δεν είναι κακό "να παίζουμε και λίγο έδρα", βρε αδερφέ!
Κι όχι απλά δεν είναι κακό, αλλά μάλλον εξυπακούεται μια μικρή, τόση δα μεροληψία υπέρ του τόπου που σε γέννησε και σε ανάθρεψε.
Δηλαδή, ακόμη κι αν δεν είμαστε τόσο πεπεισμένοι για το απαράμιλλο δίκιο της χώρας μας, όσο να 'ναι φυσιολογικά υποτίθεται πως είμαστε μέλη της ελληνικής κοινωνίας και όχι της σκοπιανής και επομένως μοιάζει φυσιολογικό να της έχουμε και μια μεγαλύτερη συμπάθεια -λέω εγώ τώρα...
Κι ένας μικρός, καλώς εννοούμενος, εθνικός εγωισμός, όχι μόνο δεν κάνει κακό, αλλά απεναντίας συμβάλλει στην πρόοδο ενός λαού. Αρκεί να είναι μικρός και καλώς εννοούμενος βέβαια...

Και ξέρετε κάτι;
Κάθε φορά που ανακύπτει στη δημόσια σφαίρα ένα ζήτημα που σχετίζεται με τη νεοελληνική ιστορία, αισθάνομαι έναν ιδεολογικό εγκλωβισμό, μια ασφυξία ανάμεσα σε έναν μισαλλόδοξο, παρωπιδοφόρο, ψευδοπατριωτικό εθνικισμό και σε έναν αλλόφρονα, μηδενιστικό, δήθεν αντιεθνικισμό, που στην ουσία είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: της φανατικής οπτικής της Ιστορίας.
Ή μάλλον, θα έλεγα καλύτερα: της υστερόβουλης και ιδιοτελούς οπτικής της.
Κι όπου μπαίνουν ο φανατισμός κι οι παρωπίδες, φεύγει ο ορθολογισμός.
Και Ιστορία χωρίς ορθολογισμό είναι ιστορίες για αγρίους.

Και ο Πλεύρης και η Ρεπούση, άλλωστε, την ίδια δουλειά κάνουν.
Τον ίδιο λάκκο σκάβουν κι οι δύο: το λάκκο της λογικής και της αλήθειας.
Κι οι δύο ιστοριογραφούν, για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα.
Διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά εξίσου επικίνδυνα συμφέροντα.
Η αντικειμενικότητα και η ακριβολογία απουσιάζουν και δίνουν τη θέση τους στη συμφεροντολογία και στην κολακεία.
Όπως δίδαξαν, δηλαδή, και οι Βυζαντινοί "ιστορικοί", οι οποίοι -κατά δήλωσή τους- έγραφαν ιστορία για να... τέρψουν το εκάστοτε κοινό τους!
Η αλήθεια είχε δευτερεύοντα ρόλο μπροστά στην ικανοποίηση του ακροατηρίου.
Οι σημερινοί φαίνεται, λοιπόν, πως έχουν ωραία πρότυπα... Επιστημονικότατα! Από τις χρυσές περιόδους του ανορθολογισμού.
Και τι έγινε; Έτσι κι αλλιώς έχουμε παραδώσει ως λαός το ρόλο της μετάδοσης της ιστορικής γνώσης στο Hollywood και στα γελοία έργα του, όπως οι "300".

Σκέφτομαι καμιά φορά... θα επιβίωνε ένας Θουκυδιδης στις μέρες μας;
Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα;
Θα μπορούσε να γράψει ανενόχλητος την Ιστορία του ή θα λιθοβολούνταν με την πρώτη ευκαιρία;
Αυτός που, αν και Αθηναίος, κατέγραφε λεπτομερώς όχι μόνο τα ειδεχθή εγκλήματα των Σπαρτιατών κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, αλλά και εκείνα των Αθηναίων;
Κι όταν μάλιστα είναι φανερό πως, αν δεν τα κατέγραφε ο ίδιος, πιθανότατα να μην υπήρχε καμιά αξιόπιστη ιστορική πηγή γι' αυτά τα γεγονότα και να είχαμε μια διαφορετική εικόνα για τονα ρχαίο κόσμο.
Αλλά ο ίδιος, όπως έγραψε στην αρχή του έργου του σχετικά με τον σκοπό της συγγραφής του, ήθελε να καταγράψει όλα όσα συνέβησαν, προκειμένου αυτά να μην ξεχαστούν ποτέ και να γίνουν κτήμα των επόμενων γενεών προς γνώσιν και συμμόρωσιν.
Κι αν τελικά δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε σε κάποιον το γνώρισμα της αντικειμενικότητας, μπορούμε τουλάχιστον να αναγνωρίσουμε στο Θουκυδίδη την έντιμη υποκειμενικότητα.

Επειδή λοιπόν ο Θουκυδίδης αντιλαμβανόταν την αποστολή του να γράψει την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου ως μια βαθύτατα ανθρωπιστική αποστολή, στοχεύουσα στην αλήθεια, που θα γραφόταν με τον αντικειμενικότερο δυνατό τρόπο, γι' αυτό και έμεινε στην Ιστορία ως ο σπουδαιότερος ιστορικός.
Επειδή και οι αρχαίοι Αθηναίοι δεν ήταν κάφροι και ξερόλες σαν κι εμάς, γι' αυτό κατόρθωσαν και έφτιαξαν αυτό το θαύμα του πολιτισμού, των γραμμάτων, της επιστήμης, της δημοκρατίας, των τεχνών και της τεχνολογίας.

Δε στερούνταν πατριωτισμού. Κάθε άλλο μάλιστα.
Οι αρχαίοι Αθηναίοι (αλλά και οι υπόλοιποι Έλληνες) θεωρούσαν αυτονόητο το καθήκον τους να αγωνιστούν μέχρι θανάτου για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους.
Η φυγομαχία δε νοούνταν καν.
Ο ίδιος ο Θουκυδίδης, μάλιστα, είχε συμμετάσχει στον πόλεμο τον οποίον κατέγραψε και ως στρατηγός σε κάποια μάχη.
Κι όμως και ο ίδιος και οι υπόλοιποι Αθηναίοι θεώρησαν αυτονόητο το δικαίωμα στην αλήθεια. Στην ιστορική αλήθεια. Γι' αυτό και δεν έκαψαν το ιστορικό πόνημά του, παρότι τους έθιγε σε πολλά σημεία για τα πεπραγμένα τους.
Το διέσωσαν, έχοντας συναίσθηση της σπουδαιότητας της αλήθειας.

Το ίδιο και με το έργο του Ξενοφώντα, ο οποίος επίσης, αν και ολιγαρχικός και φιλολάκωνας, δε δίσταζε να καταγράφει λεπτομερώς κάθε πτυχή των γεγονότων, είτε του άρεσαν είτε δεν του άρεσαν. Είτε ικανοποιούσαν τις ιδεολογικές του καταβολές είτε όχι.
Φανταστείτε τι τερατώδεις "αλήθειες" θα ξέραμε σήμερα, αν στη θέση των Θουκυδίδη και Ξενοφώντα ήταν οι σημερινοί συγγραφείς!







Εμείς, όμως, απλώς καφρίζουμε, ανάλογα με τις ιδεοληψίες μας, την αμάθειά μας, τη μονομέρειά μας, τον φανατισμό μας ή τα συμφέροντα που εξυπηρετούμε.
Έτσι, εμείς τον Θουκυδίδη θα τον καίγαμε στην πυρά γιατί έγραψε την αλήθεια.
Και θα επιτρέπαμε μόνο στους Πλεύρηδες και στις Ρεπούσηδες να βιάζουν την Ιστορία κατά το δοκούν και το συμφέρον.
Οι μεν θεωρώντας αληθές το εθνικόν και οι δε θεωρώντας αληθές το αντεθνικόν.
(κι ο Σολωμός, που πρότεινε να θεωρούμε εθνικόν το αληθές, να τραβάει τα μαλλιά του και με τους δυο)
Οι μεν καταγράφοντας μόνο τα ανδραγαθήματα των Ελλήνων και τα εγκλήματα των αλλοεθνών, αποσιωπώντας αυτά των Ελλήνων εις βάρος άλλων και οι δε αποσιωπώντας τα δίκαια των Ελλήνων, υποβιβάζοντας συστηματικά τα ανδραγαθήματά τους και προβάλλοντας μόνο τα εγκληματα των Ελλήνων εις βάρος άλλων.
Οι μεν πατριδοκάπηλοι, οι δε πατριδομάχοι.

Εμείς δεν έχουμε πια Θουκυδίδη.
Εμείς έχουμε Θουκυ-δήμου.
Αυτή είναι η κατάντια μας.

33 σχόλια:

  1. Το κείμενό σου εξαιρετικό!
    Έτσι, για να λέγονται αλήθειες και να ακούγονται!
    Πολλοί είναι οι δοσμένοι αλλού σ' αυτόν τον τόπο και φυσικά αναφέρομαι στα
    δημόσια πρόσωπα, τα οποία έχουν εξουσία ή δημόσιο λόγο μέσω της ιδιότητάς τους.
    Μόνο στον τόπο τους δεν ειλικρινά δοσμένοι, κάτι το οποίο έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα μας! Αλλά τα φράγκα είναι γλυκά...
    Οι υπόλοιποι που ακολουθούν τυφλά, χωρίς να μελετούν προσεχτικά και σε βάθος, είναι άβουλοι και μοιραίοι!
    Και τι καταφέρνουμε πάντα ως λαός; Να είμαστε ημιμαθείς, τυφλοί και διχασμένοι και ακολούθως υποχείρια των πονηρών.
    Πολλές φορές μαθητές μου διαφωνούν για κάποιο θέμα προσπαθώντας όμως να υπερισχύσει του καθενός η άποψη χωρίς όμως να έχουν στοιχεία. Απλά φτάνουν να καβγαδίζουν επιχειρηματολογώντας στον αέρα. Τους στέλνω, λοιπόν, να βρουν στοιχεία, για να στηρίξουν την άποψή τους.
    Με αυτό τον τρόπο μαθαίνουν να μη λειτουργούν με φανατισμό, αλλά να ερευνούν κι έπειτα να συζητούν για κάποιο θέμα που δεν γνωρίζουν.
    Κάπως έτσι θα πρέπει να μελετάμε την ιστορία και να έχουμε όσο το δυντόν πιο καλή εικόνα των γεγονότων άλλων εποχών. Να μη φοβόμαστε την αλήθεια, καθώς μέσα από την αποδοχή της ολοκληρωνόμαστε ως προσωπικότητες και ως λαοί!
    Ουτοπικά ε;;;
    Θέλει πολύ θάρρος και υψηλό ήθος, για να κάνεις πράξη τα λόγια του Σολωμού:
    "να θεωρούμε εθνικόν το αληθές"!!!

    "...ποτέ μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία". Μόνο στη μυθοπλασία και τη λογοτεχνία μπορείς να παραβλέψεις την αλήθεια, προκειμένου να δημιουργήσεις μια ιστορία προς τέρψιν του κοινού!!!
    Η ιστορία είναι επιστήμη και ο σκοπός της είναι μέσα από έρευνα των πηγών να καταγράφεται με αντικειμενικό τρόπο η πραγματικότητα του παρελθόντος. "Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν" και όχι προς τέρψιν!!!

    Απολαμβάνω πάντα τέτοιου είδους κείμενά σου!
    Αν μου έρθει κάτι άλλο, θα επανέλθω αργότερα. Το κάνω συχνά εξάλλου και σ' ευχαριστώ μου το επιτρέπεις. Είμαι "άστεγη καταληψίας" μην το ξεχνάμε, οπότε βρίσκω ευκαιρία μέσα από το "σπιτάκι" το δικό σου και των άλλων διαδικτυακών φίλων να εκφράζομαι!

    Υ.Γ.
    Α, και δε σε κολακεύω, αφού δεν είμαι δοσμένος ιστορικός!!! Χαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το να μάθουν τα παιδιά να μη διαφωνούν με κουβέντες στον αέρα, αλλά να αντιδιαστέλλουν επιχειρήματα δεν το θεωρώ ουτοπία.
      Άρα καλώς το εφαρμόζεις.
      Νομίζω πως αυτό πρέπει να μάθουν πάνω απ'όλα:το διάλογο.
      Όλα τα άλλα έπονται.

      Το είδα και το σχόλιο που λες πιο κάτω.
      Περίεργη υπόθεση η αξιολόγηση.
      Απ' έξω κούκλα και μέσα πανούκλα.

      Διαγραφή
  2. Κάτι άσχετο τελείως!
    Αν σε ενδιαφέρει για το θέμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, δες το σχόλιό μου κάτω από το δικό σου και του Πέτρου για το ζήτημα αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τυχαίνει να γνωρίζω τον διαχειριστή του ιστολογίου στο οποίο αναφέρθηκες. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω τα όσα καταγράφει, μιας και δεν έχω τις ειδικές γνώσεις, αυτό όμως για το οποίο μπορώ να σε διαβεβαιώσω είναι ότι διαβάζει πολύ.
    Κάτι που κάνεις και εσύ.
    Ως μη ειδικός όμως έρχομαι να συμφωνήσω με την γενική σου παρατήρηση πως οι κάθε λογής Πλεύρηδες και Ρεπούσηδες, καθείς για τους δικούς του λόγους, στα πλαίσια της ιστοριολαγνείας (=ιστοριομπουρδολογίας) έχουν κατασκευάσει από μια άθλια σαλάτα, καθένας για το δικό του κομματικό ακροατήριο.
    Βλέπεις, την θεωρία των δύο άκρων, καταφέραμε να την περάσουμε ακόμη και στην Ιστορία !
    Η δική μου άποψη, επαναλαμβάνω ως μη ειδικού, είναι ότι και οι δύο "Ιστορίες" λένε τα δικά τους ψέματα. Όχι επειδή απλά αλληλοαναιρούνται, αλλά επειδή έχω την εντύπωση πως κατασκευάστηκαν για να "εξυπηρετήσουν".
    Ιστορία που "εξυπηρετεί" μύθους και πατριδοκάπηλους δεξιούς, θολοκουλτούρα και παγκοσμιοποιημένους "αριστερούς", απλά δεν είναι Ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή τον ψιλοπαρακολουθώ κι εγώ, διαπιστώνω πως σίγουρα εκείνος διαβάζει περισσότερο από μένα.
      Η ιστορία των δύο άκρων υπάρχει κατά κόρον στην ιστοριογραφία.
      Το θέμα είναι πως δεν ταυτίζονται απόλυτα με τα δύο άκρα της πολιτικής.
      Γιατί στην ιστοριογραφία το ένα άκρο είναι μεταξύ άλλων και το λεγόμενο "φιλελεύθερο κέντρο".
      Ρόλος τους είναι, όπως λες κι εσύ, να εξυπηρετούν διάφορους σκοπούς ο καθένας.
      Όλα τα άλλα τα κάνουν, μόνο Ιστορία δε γράφουν.

      Διαγραφή
  4. Επειδή μας ταΐζουν με τόσα ψέματα από τα μικράτα μας, δεν έχουμε επιχειρήματα αλλά μίρλα. Πάντα προδομένοι από μυστηριώδεις ξένους, αλλά πάντα ένας θεός, που νοιάζεται μόνο για εμάς, μας σώζει.
    Μιλάμε για σχιζοφρένεια!
    Άντε μετά, να πιστέψεις στον εαυτό σου και να προχωρήσεις.
    Πολύ καλό το κείμενό σου, Μαζεστίξ. Καλή σου νύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα οι Έλληνες όταν χάνουν, αυτό οφείλεται αναγκστικά σε κάποιο προδότη.
      Οι νίκες οφείλονται στον ηρωισμό τους, ενώ οι ήττες ήταν αραλίγο νίκες που γίναν ήττες λόγω κάποιου προδότη.
      Αυτή είναι εν ολίγοις η εθνικόφρων ιστορία.

      Απ' την άλλη η ιστορία των δήθεν αντι-εθνικόφρων ιστορία βλέπει νίκες μόνο χάρη σε κωλοφαρδία, κουτοπονηριές κια παρέμβαση ξένων συμμάχων και ήττες ως απόδοση δικαιοσύνης.

      Μα καλά, δεν υπάρχει λίγη επιστημονική εντιμότητα σ' αυτή τη χώρα;

      Διαγραφή
  5. Πεφτουν να φανε τον ιστορικο που λεει αληθειες παντα, γιατι απλουστατα εχουν μεινει στην ιστορια του σχολειου! Δεν θα κρινω αν αυτα που μαθαινουμε καλως τα μαθαινουμε λογω ηλικιας, ωριμοτητας κλπ, αλλα θα επιμεινω οτι οφειλει καθενας μας να διαβασει μετα το σχολειο και να μαθει. Αλλα οχι μονο αυτο δε γινεται, οι περισσοτεροι δεν εχουν καν συναισθηση της αμαθειας τους, ωστε να σιωπησουν και να σκεφτουν, πιστευουν οτι ξερουν! Τοσο απλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως πολύ σωστά λες, το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι δεν έχουν συναίσθηση της αμάθειάς τους (ή και ημιμάθειας), αλλά προσπαθούν να επιβάλουν ως θέσφατο την "ιστορία", όπως τους βολεύει και τους αρέσει.
      Ένας (καμμενοδεξιός) μου 'λεγε προ ημερών "μα είναι δυνατόν να λένε ότι η επανάσταση του 21 είχε χαθεί και σώθηκε από τη ναυμαχία του Ναυαρίνου;"
      "Μα αφού έτσι έγινε, του λέω" κι εγώ. Ἁφού ο Ιμπραήμ είχε καταπνίξει σχεδόν όλες τις επαναστατικές εστίες και το Ναυαρίνο αναζωπύρωσε τα μέτωπα που σχεδόν είχαν σβήσει".
      Άντε να εξηγήσεις στον άλλον πως αυτό δεν μειώνει την αξία της επανάστασης και τον ηρωισμό των επαναστατών, αλλά δείχνει ότι στην ιστορία δεν αρκεί αυτό για να επιβάλεις το δίκιο σου. Άντε να εξηγήσεις ότι το ελληνικό κράτος για να αναγνωριστεί διεθνώς αναγκάστηκε να κάνει ένα δου΄ναι και λαβείν με τους Άγγλους, δεχόμενη η ελληνική πλευρά ένα τοκογλυφικό δάνειο, προκειμένου να γίνουν τα δέοντα στη διεθνή κοινότητα.
      Καλώ ή κακώς, έτσι έγινε. Και έτσι προέκυψε ο "φιλέλληνας Κάνιγκ".

      Απ'την άλλη μου 'λεγε άλλος (δημαριστερούλης αυτός) προ καιρού πως, οι Έλληνες περνούσαν μια χαρά επί Τουρκοκρατίας, αφού είχαν λεφτά, εμπόριο κλπ. Τι να του πεις κι αυτουνού τώρα;
      Ότι όταν είσαι σκλαβωμένος, ακόμη κι αν έχεις μερικά προνόμια, δεν μπορεί να περνάς καλά; Ότι η αυτοθυσία και η αντοχή στις σφαγές που ακολούθησαν δείχνουν ανθρώπους αποφασισμένους να ελευθερωθούν, αλλιώς ας πεθάνουν; Ότι δεν ρίχνονται άνθρωποι στη σφαγή αν "περνούν καλά";
      Τι να του πεις;
      Άβυσσος η ψυχή του ημιμαθούς.
      Ιδίως του ιδεοληπτικού ημιμαθούς.

      Διαγραφή
    2. Σωτηρία για πάρα πολλούς από αυτούς δεν υπάρχει, δυστυχώς μαζί τους και μέσα από τις επιλογές τους παρασύρουν και όλους τους υπόλοιπους σ' αυτό τον τόπο!!!
      Γι' αυτό είπα κι αλλού μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά!
      Κάτι τέτοιοι για να καταλάβουν τι σημαίνει σκλαβιά πρέπει να τη βιώσουν με το χειρότερο τρόπο στο πετσί τους κι έπειτα να ξαναπάρουν θέση. Όμως πολύ φοβάμαι ότι με το μυαλό που κουβαλάνε και πάλι δεν θα καταλάβαιναν τίποτα!
      Ήθελα να 'ξερα τώρα, με τη σημερινή κατάντια του τόπου, είναι ευτυχείς και μακάριοι;;;
      Έγραψα παραπάνω για "πολύ θάρρος και υψηλό ήθος";
      Εδώ θα ταίριαζε το "πολλή αναισθησία κι αδιαφορία με υψηλό δείκτη ανοησίας"!!!
      Πολύ κομψά έθεσες το "Άβυσσος"!

      Διαγραφή
    3. Πολλούς δεν τους νοιάζει, Γλαύκη.
      Για πολλούς η ικανοποίηση της ιδεοληψίας είναι ανώτερη από τις βασικές αξίες της ζωής.

      Διαγραφή
  6. Καλησπέρα!
    Θα διαβάσω και τις δύο δημοσιεύσεις το Σάββατο που θα είμαι λάσκα ( έχω το Συμπόσιο βλέπεις!)
    Είναι άκρως ενδιαφέρουσες και οι δύο αλλά και τα σχόλια της αγαπητής Γλαύκης !
    Καλή συνέχεια !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νομίζω οι Πέρσες είναι μια τραγωδία που ενώ γράφτηκε από Έλληνα για το Αθηναϊκό κοινό, μιλούσε για το πόσο φρικτός ήταν ο πόλεμος, για τον πόνο των Περσών, δηλαδή σε τέτοιους καιρούς να γράφει ο Αισχύλος για το θρήνο των αντιπάλων, ένα αντιπολεμικό έργο..... είναι επαναστατικό.

    Έχεις πολύ δίκιο, διαβάζουμε διάφορα κατά καιρούς που μου ανάβουν κι εμένα τα λαμπάκια, από τη μια και από την άλλη πλευρά, η σκύλα και η χάριβδη που λέμε. Και πρέπει να διαλέξουμε; Θυμάμαι πάνε δυο χρόνια ένα άρθρο του Μακριδάκη στο tvxs με αφορμή μια ατυχή δήλωση υπουργού για το αντίγραφο της Σφαγής της Χίου του Ντελακρουά, που έγραφε οτι δεν πρέπει να έχουμε αυτό το έργο φάτσα στην είσοδο του μουσείου γιατί το βλέπουν οι Τούρκοι τουρίστες που μας αφήνουν τα λεφτά τους και προσβάλλονται! Σα να λέμε να γκρεμίσουμε τα κρεματόρια και τα στρατόπεδα εξόντωσης για να μην τα θυμούνται οι Γερμανοί και προσβάλλονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολύ αξιόλογο το κείμενό σου, Μαζεστίξ. Φυσικά, δεν νοείται επιστήμη, χωρίς προσήλωση στην αντικειμενική αναζήτηση της αλήθειας. Κάτι που απαιτεί νοητικό και συναισθηματικό ασκητισμό.
    Γιατί η αλήθεια δεν είναι τέτοια, αν δεν είναι ΟΛΗ η αλήθεια. Η μικρή μου πείρα, λέει πως η μισή αλήθεια, είναι το χειρότερο και πιο επικίνδυνο ψέμα.
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αριστέα, κράτα δυνάμεις!
    Έχεις φόρτο αυτόν τον καιρό με τα Συμπόσια!
    Αν βρεις, βέβαια, κουράγιο μετά την ποίηση, να ασχοληθείς και με την κακο-ποίηση που ασχολήθηκα εδώ...


    Κερασιά, οι αρχαίοι ήταν πολύ ανοιχτόμυαλοι.
    Η ίδια η Ιλιάδα (δηλ. το σχεδόν... ιερό βιβλίο της αρχαιότητας) παίρνει θέση μάλλον υπέρ των Τρώων και κατά των Αχαιών.
    Αναδεικνύει σε ηρωικότερη μορφή τον "εχθρό" Έκτορα, ενώ τους Αχαιούς τους περνάει γενεές δεκατέσσερις για τις μικρότητές τους.
    Ο Ευριπίδης στις Τρωάδες καταπιάνεται με τις θηριωδίες των Αχαιών και την ηθική ανωτερότητα των Τρώων και ιδιαίτερα των γυναικών τους.
    Με σαφές μάλιστα υπονοούμενο για τις θηριωίες ΚΑΙ των Αθηναίων συμπολιτών του κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου που διεξαγόταν παράλληλα με τη συγγραφή του έργου!
    Να γιατί οι αρχαίοι πρόκοψαν λοιπόν. Και να γιατί οι νεοι δεν μπορούν να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα...

    ΥΓ.: Σε λίγο θα μας ζητήσουν να ατεδαφίσουμε τον τύμβο του Μαραθώνα και το άγαλμα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, για να μην ταράζονται οι... απόγονοι των Περσών, Ιρανοί τουρίστες ή μετανάστες.
    Του παραλογισμού το μεγαλείο...


    Άννα, η επιστήμη -και δη η ιστορική- απαιτεί να απομακρυνεθί ο επιστήμονας ψυχολογικά από τα γεγονότα.
    Και ψυχολογικά και ιδεολογικά και συναισθηματικά και συμφεροντολογικά.
    Ο Θουκυδίδης -με πολύ κόπο βέβαια- το κατάφερε σε θαυμαστό βαθμό.
    Οι επίγονοι γράουν την ιστορία, όπως τους βολεύει.
    Γι'αυτό ακόμη δεν έχω ασχοληθεί με την ιστορία του Εμφυλίου.
    Διότι είναι αναξιόπιστες οι πηγές. Ένθεν κι ένθεν.

    Διότι, όπως πολύ σωστά λες, η απόκρυψη μέρους της αλήθειας συνιστά το πιο επικίνδυνο ψέμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=32819
    Πειστικό το 3, ωραία η βιβλιογραφία (!)

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=32996
    Τι θα έγραφε ο ιστορικός του μέλλοντος, αν βασιζόταν σε τέτοιες παρουσιάσεις ενός τέτοιου θέματος;

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=1274
    Συμπληρωματικά, για να μην σου μείνει ευκαιρία Μαζεστίξ να ξεφύγεις από το θέμα “ποιος είναι ο διαχρονικός αντικειμενικός φορέας της δυτικής ιστορίας;”. Λέει δηλαδή ο δημοσιογράφος ιστοριομελετητής: αφού εγώ τον χαρακτήρισα “πραγματικό φιλέλληνα”, αφού “παράτησε ο άνθρωπος την πατρίδα του, ήρθε στην Ελλάδα, πολέμησε μαζί μας” κι αφού ούτε ο Παπαδιαμάντης έφερε αντίρρηση, πώς τολμάς εσύ μωρέ Έλληνα…”

    Μόνο για το 3ο απ τα τρία θέλω αρκετές σελίδες, αν πρέπει να εξηγήσω το βάθος της προπαγάνδας. Και πρέπει να πω ότι το πιάνεις χωρίς να το πιάνεις το θέμα με το κείμενό σου. Δεν σου καταλογίζω κακή πρόθεση, λέω μόνον ότι τα “αντιασφυξιογόνα” που χρειάζεσαι, είναι κατανοητά, αλλά απαραίτητα επειδή εσύ βλέπεις “φανατικό Α΄ ” εναντίον “φανατικού Β΄ ”. Εγώ βλέπω δυο πλευρές που μάχονται γιατί το 90% από κάθε πτέρυγα έχει φάει την προπαγάνδα που γέννησε η αόρατος αρχή της μιας από τις δυο. Δεν λένε τα ίδια κακόβουλα ψέματα και οι δυο πλευρές, μηρυκάζουν όμως μέσα από τα δικά τους φίλτρα, αυτό που θεωρούν πλήρη εξήγηση. Λέω λοιπόν ότι εγώ δεν είδα αμφισβήτηση της σφαγής της Τρίπολης, από όσους έκραξαν τον Δήμου, (πιθανόν να υπήρχε) εσύ βασίζεις το κείμενό σου πάνω σ’ αυτόν τον κανόνα (μεγάλο λάθος). Εκεί που παραπέμπεις, μιλάει για Ρεϋμπώ, εγώ βάζω στο καζάνι Ρεϋμπώ, Φίνλεϋ και άλλους καμιά 20αριά που μετά το Βατερλώ θυμήθηκαν ότι δεν είχαν να χωρίσουν τίποτα. Την ερμηνεία της Τριπολιτσάς κανείς δεν την πιάνει, ο Δήμου είχε ως κεντρικό θέμα τους “αμέτοχους” Εβραίους, ο Κορδάτος δεν ήταν κομμουνιστής αλλά σχιζοφρενής (αν κρίνουμε τι έγραψε), ο Φιλήμων τις έφαγε από τον Κολοκοτρώνη για να μην αποκαλύπτει πράγματα (της πλευράς τους), ο Τρικούπης ήταν πρωτοπαλίκαρο της μιας από τις δυο πλευρές, άλλοι μας λένε ότι ο Μακρυγιάννης ήταν “ορθόδοξος, πρότυπο ανιδιοτέλειας” (ενώ συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο), ο Πατριάρχης ήταν και προδότης και ήρωας και κάτι ενδιάμεσο, εσύ λες σ’ ένα σχόλιο ότι “έτσι έγινε” ως προς “δάνειο, Ιμπραήμ”. Τι είναι αλήθεια και τι ψέματα; Κι αν αυτός που έδινε το δάνειο, το έδινε σε αυτόν πού ούτε το ήθελε, ούτε το ζήτησε; Κι αν το δάνειο είχε ως “δώρο” το πολίτευμα, τη συκοφαντία, την δολοφονία ΚΑΙ τον Ιμπραήμ, τότε δεν ανατρέπονται όλα από την βάση τους; Τότε δεν καταρρέει τελείως η θεωρία σου “Ρεπούσηδες=Πλεύρηδες” (απόψεις εννοώ, όχι πρόσωπα) επειδή κάπου στην μέση είναι η αλήθεια;

    Η αλήθεια δεν είναι υποχρεωτικά στην μέση. Αν (λέμε αν) έχω την δυνατότητα να στήσω έναν μηχανισμό κατασυκοφάντησής σου και ηθικής σου εξόντωσης, δέχεσαι ως σημείο συμβιβασμού, μετά από μακροχρόνιο αγώνα, να τα βρούμε κάπου στην μέση; Να πάρω πίσω τα μισά και είμαστε o.k. ; ; ;

    Μην ξεχνάς άλλωστε ότι η εξιδανίκευση της αθηναϊκής δημοκρατίας η οποία -υποθέτω- ότι αποτελεί το πιο ισχυρό έρεισμά σου, είναι τμήμα της προπαγάνδας στην οποία βασίζονται και τα υπόλοιπα του 21 (θυμάσαι τις παλιές μας συζητήσεις). Για την επιστήμη της ιστορίας καλά τα λες. Για την επιστήμη της προπαγάνδας διαφωνούμε. Δεν την ασκούν άπαντες. Κι ας θυμηθούμε ότι ο ΣΚΑΪ το 2011 επικαλέστηκε μανιωδώς την “αλήθεια”, την “επιστήμη” και το “πανεπιστήμιο”. Κάτι δηλαδή σαν τον χαρακτηρισμό του Καμπουράκη στον Φίνλεϋ, κάτι σαν την βιβλιογραφία του Δήμου για την “στάση της εκκλησίας πριν την Επανάσταση”. Λέμε μετά για δόγματα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα μου επιτρέψεις να σχολιάσω με αλλη ευκαιρία, διοτι χρειάζεται χρόνος για να διαβασω τις παραπομπές σου και αυτή τη στιγμη βιάζομαι.

      Διαγραφή
    2. Αρχικά, να σημειώσω πως δε θεωρώ πως πάντοτε η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Αρκετές φορές ναι, αλλά όχι πάντα.
      Σε κάθε ζήτημα βρίσκεται και σε άλλο σημείο η αλήθεια.

      Σχετικά με την προπαγάνδα, θα διαφωνήσω μαζί σου. Η προπαγάνδα δεν είναι μόνο από τη μια πλευρά. Είναι και από την άλλη. Και, αναλόγως τις εποχές, η μία ξεπερνά σε ένταση την άλλη και τούμπαλιν.

      Επίσης, κανείς δεν μπορεί να είναι ο αντικειμενικός κριτής της ιστορίας. Η υποκειμενικότητα είναι αναπόφευκτη, Το ζήτημα για τους μελετητές είναι να προσπαθούν, όσο μπορούν, να γράφουν με εντιμότητα.
      Όπως είπα και παραπάνω, με "έντιμη υποκειμενικότητα".
      Ο καθένας έχει μια οπτική των πραγμάτων, αναμφίβολα, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι (όπως ο Θουκυδίδης) που προσπάθησαν να περιορίσουν σημαντικά την υποκειμενικοτητά τους και κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό να μεταφέρουν το βλέμμα τους και στην οπτική ττης εκάστοτε άλλης πλευράς.

      Στο άρθρο για τον Φίνλεϋ, πάντως, ο Καμπουράκης δεν έγραψε "αφού ούτε ο Παπαδιαμάντης δεν το απέρριψε, άρα ισχύει".
      Η αναφορά στον Παπαδιαμάντη σχετίζεται με την γλώωσα του και τη λογοτεχνικότητα του ύφους του. Δε χρησιμοποίησε την παρουσία του ως τεκμήριο αλήθειας.

      Γενικώς, ως προς τον Φίνλεϋ, νομίζω πως γίνεσαι άδικα αφοριστικός.
      Το ότι παράτησε το ωραίο του σπιτάκι (ή και σπιταρόνα) για να 'ρθει εδώ να ασχολείται με εξεγερμένους κλεφταρματωλούς και φουστανελάδες δείχνει αν μη τι άλλο μια γενική καλή πρόθεση προς το ελληνικό στοιχείο.
      Από κει και πέρα, ο άνθρωπος αυτός έζησε εδώ σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια και ήρθε σε επαφή με τους οπλαρχηγούς, τους φαναριώτες κλπ και επομένως σχημάτισε μία άποψη για το ποιόν τους. Και μάλιστ αιδίαν άποψη.
      Το αν θα συμμεριστούμε την οπτική του είναι ένα ζήτημα. Προφανώς και δεν είναι απαραιτητο να τη συμμεριστούμε.
      Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν ένας Βρετανός μορφωμένος μεγαλοαστός, ο οποίος βρέθηκε ανάμεσα σε αγράμματους κλεφταρματωλούς. Υπήρχε χαώδης απόσταση πνευματική, υλική, ψυχική μεταξύ τους και επομένως ηταν εύλογο "να μην ταιριάζουν τα χνώτα τους" και να σχηματίσει ανρητική εικόνα γι' αυτούς.
      Αλλά οι επισημάνσεις του δεν μπορεί να μας αφήσουν αδιάφορους.
      Ακόμη κι αν δεν τις ενστερνιστούμε, οφείλουμε τουλάχιστον να τις λάβουμε υπ' όψη μας ως πηγές για εκείνη την εποχή.
      Αποτελεί μια πρωτογενή πηγή για εκείνα τα χρόνια και τα γεγονότα που αναφέρει, ακόμη κι αν είναι δοσμένα με κάπως υπερβολικό τόνο, δεν μπορεί παρά να έχουν (και πολλούς μάλιστα) κόκκους αλήθειας.

      Βεβαιότατα έχει κι αυτός τις εμπάθειές του και δεν πρέπει να παίρνουμε όλες τις κρίσεις του "τοις μετρητοίς". Ως Βρετανός, άλλωστε, δεν πολυσυμπαθεί τους φιλορώσους και είναι πιο αυστηρός μαζί τους.
      Αλλά τα ίδια τα γεγονότα που αναφέρει -πέρα από τον υπερτονισμό τους και πέρα από τις όποιες κρίσεις που διατυπώνει βάσει συμπαθειών ή εμπαθειών- εξηγούνται και βάσει λογικής.

      Διαγραφή
    3. Γιατί μας ξενίζουν τόσο οι αναφορές του;
      Πάνω-κάτω τα ίδια δε συμβαίνουν στις περισσότερες επαναστάσεις;
      Πλιάτσικο, φιλαργυρία, προδοσίες, συναλλαγή με τον εχθρό, σφαγή αμάχων, προσωπικές στρατηγικές ηγετών, ιδιοτέλεια κλπ.
      Είναι φυσικό να συνέβαιναν αυτά και στην ελληνική επανάσταση. Δε βλέπω το λόγο να θεωρούμε εχθρικές τις αναφορές σε αυτά.
      Απεναντίας, όσο πιο πολύ φωτίζονται κι αυτές οι όψεις της επανάστασης, τόσο πιο ανθρώπινο, τόσο πιο γήινο γίνεται το κατόρθωμά τους.
      Γιατί βλέπουμε πλάι στις μικρότητές τους, τους ψευτοεγωισμούς τους και τις κουτοπονηριές τους, έναν απαράμιλλο ηρωισμό και αυτοθυσία να αναδύεται.
      Βλέπουμε πιο καθαρά και τους ευατούς μας μέσα σε αυτούς, όταν φωτίζεται και η αρνητική τους πλευρά.
      Η καλλιέργεια εθνικής συνείδησης δε χρειάζεται σούπερ-ήρωες.
      Χρειάζεται, έχει ανάγκη, να αναδεικνύει τον ηρωισμό που ξεπροβάλλει, όταν έρχεται η εκλεκτή εκείνη ώρα, μέσα στις ψυχές των καθημερινών ανθρώπων, με τα καλά τους και τα στραβά τους.

      Εξάλλου, κι ο ίδιος ο Φίνλεϋ (παρά τη βρετανική του στραβοξυλιά) έγραψε ορθά κοφτά για τον επαναστατημένο λαό:
      «η Ελληνική Επανάστασις δεν παρήγαγεν άνδρα υπερόχου μεγέθους, ούτε πολιτικόν με τιμήν άσπιλον, ούτε στρατιωτικόν με αξίωμα επιβάλλον. Αλλ' η αληθής δόξα της έγκειται εις την αδάμαστον ενεργητικότητα και την ακλόνητον καρτερίαν του πολλού λαού»

      Και τελοσπάντων, τις ιστορικές πηγές δεν τις αξιοποιούμε ανάλογα με το αν συμφωνούν με την εικόνα που ήδη έχουμε φτιάξει ή όχι,
      Τις εξετάζουμε παράλληλα με άλλες και άλλων πλευρών και από τα κοινά στοιχεία και από αυτά που εξηγούνται λογικά, εξάγουμε ιστορικά συμπεράσματα και διατυπώνουμε την ιστορική αφήγηση.
      Και σίγουρα αυτές οι πηγές δεν μπορεί να είναι μονόπλευρες.
      Όσο χρειάζονται τα απομνημονεάυματ των οπλαρχηγών, που ζούσαν την κατάσταση από τη δική τους οπτική, άλλο τόσο χρειάζονται για την ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας και οι διηγήσεις των ξένων παρατηρητών, που όντας "απ' έξω", βλέπουν και μεταφέρουν και μια άλλη εικόνα των γεγονότων, που δεν υπάρχει στις αναφορές των ίδιων των πρωταγωνιστών. Θα ήταν χρήσιμη, επίσης, και η ύπαρξη αναφορών από Τούρκους που ζούσαν στον ελλαδικό χώρο.
      Για να περιγράψεις, άλλωστε, τι έγινε σε έναν αγώνα, το καλύτερο είναι να συμπεριλάβεις διηγήσεις από τους παίκτες και των δύο ομάδων, από τους προπονητές τους, αλλά και από τους θεατές.
      Όλες οι διηγήσεις θα χρησιμεύσουν για την εξαγωγή συμπερασμάτων.

      Διαγραφή
    4. Με καλύπτουν απόλυτα τα σχόλιά σου παραπάνω, αλλά στέκομαι λίγο σ' αυτό, γιατί το θεωρώ σπουδαίο για σήμερα, αλλά και για κάθε εποχή:
      "Η καλλιέργεια εθνικής συνείδησης δε χρειάζεται σούπερ-ήρωες.
      Χρειάζεται, έχει ανάγκη, να αναδεικνύει τον ηρωισμό που ξεπροβάλλει, όταν έρχεται η εκλεκτή εκείνη ώρα, μέσα στις ψυχές των καθημερινών ανθρώπων, με τα καλά τους και τα στραβά τους."
      Πολύ σοφό, καθώς η ωραιοποίηση των καταστάσεων που έζησαν κάποτε εξίσου απλοί άνθρωποι σαν κι εμάς συμπεριφορών και στάσεων απομακρύνει τις επόμενες γενιές από την αλήθεια, αλλά και το ανθρώπινο στοιχείο με τις αδυναμίες του. Περνάει μια λανθασμένη εικόνα πως ήρωες μπορούν να γίνουν μόνο όσοι έχουν κάποιες εξαιρετικές ικανότητες. Έτσι είναι εύκολο να παραμένεις στον θαυμασμό και την προσωπική απραξία.
      Πολύ σημαντική η παρατήρησή σου για τη μελέτη πηγών πολλών διαφορετικών πλευρών (π.χ. τι έλεγαν οι Τούρκοι) ή καλύτερα όλων των εμπλεκόμενων μερών. Μόνο τότε μπορείς να έχεις λίγο πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Πραγματικά είναι μια επίπονη διαδικασία και κατά τη γνώμη μου θα ήταν ορθότερο να αναλαμβάνει ένα τέτοιο έργο μια επιστημονική ομάδα που θα μπορεί να συνεργαστεί άψογα. Με αυτό τον τρόπο θα είναι δυνατή η έρευνα περισσότερων πηγών, πιο σύντομη η συλλογή στοιχείων, η μελέτη τους θα γίνει μέσα από διάλογο και ίσως έτσι διασφαλίζεται καλύτερα η "έντιμη υποκειμενικότητα".
      Τι λες;

      Διαγραφή
    5. Ως προς τα γενικά συμφωνώ.
      Ως προς το ειδικό θέμα σύστασης επιστημονικών ομάδων, εκφράζω την επιφύλαξή μου για τέτοιου είδους εγχειρήματα, καθώς σχεδόν πάντα εφαρμόζονται στο πλαίσιο πολιτικών σκοπιμοτήτων και επομένως δε θα το προτιμούσα.
      Οι επιστημονικές ομάδες συνήθως συστήνονται για να εξυπηρετήσουν σχέδια και επιδιώξεις κρατών και αυτό δεν είναι πολύ ασφαλές για την επιστημονική ακρίβεια.
      Έτσι κι αλλιώς η πρόσβαση στη γνώση και τις πηγές είναι εύκολη πλέον και άρα μπορούν οι μελετητές και κατά μόνας να βρουν στοιχεία, πηγές κλπ και να γράψουν τις δικές τους αφηγήσεις, των οποίων την ορθότητα και την "έντιμη υποκειμενικότητα" (ωραία έκφραση, κι εγώ απ' αλλού την έκλεψα) θα κρίνουμε εμείς οι αναγνώστες.

      Διαγραφή
    6. Έχεις δίκιο για την πολιτική σκοπιμότητα πίσω από τη σύσταση τέτοιων ομάδων. Δεν το σκέφτηκα έτσι, για να σου πω την αλήθεια.
      Είμαι αφελής ώρες-ώρες ή πολύ ιδεολόγος.

      Διαγραφή
    7. Συνεπώς Μαζεστιξ, το θέμα έγκειται στο τι ανακάλυψε, τι νόμισε πως ανακάλυψε ή τι δεν ανακάλυψε ακόμα ο καθένας μας, έξω από την σχολική ιστορία. Συμφωνούμε απόλυτα. Και ο Δήμου το ίδιο είπε.
      Άρα και ΜΕΓΚΑ και ΑΝΤ1 και ΠΡΟΤΑΓΚΟΝ για σφαιρικότερη ενημέρωση. Και BBC και ARD και TF1 για "απ' έξω" παρατήρηση των μειονεκτημάτων μας που αδυνατούμε να δούμε. Κάτι είπε χθες για κάποιους ο Σόιμπλε, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ τι και για ποιους.
      Χαίρομαι οπού συμφωνούμε σε όλα τα υπόλοιπα.

      Διαγραφή
  11. Πάντα θα είμαστε των άκρων και άσχετοι.
    Δεν έχω χρόνο για ανάλυση. Το κείμενο εξαιρετικό.
    Ίσως επανέλθω.
    Καλησπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, το 'χουμε αυτό ως λαός.
      Ακόμη και στην ιστορία, βγάζουμε οπαδισμό.
      Κι αυτός ενίοτε μετατρέπεται και σε χουλιγκανισμό.
      Ευχαριστώ για τα καλά λόγια.
      Περιμένω την επάνοδο!

      Διαγραφή
  12. Ετούτα όλα δεν διαφέρουν από το "όλοι μαζί τα φάγαμε". Και το ψέμα δεν είναι μόνο στο "όλοι μαζί" αλλά και στο "τα φάγαμε". Έχεις πάει το θέμα εκεί που στο βάλανε και νομίζεις ότι εκεί θα πρεπε να είναι. Το ρητό του Πάγκαλου το έγραψε ο ίδιος σεναριογράφος που έβγαλε κλέφτες, απατεώνες, μέθυσους, προδότες όλους τους αγωνιστές (πολιτικούς και στρατιωτικούς) του 21. Αλλά βλέπω ότι για να το δεις αυτό πρέπει να ανατρέψεις πολλά.. περισσότερα από Όλι Ρεν και Μπαρόζο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άκυρη η αναλογία του συλλογισμού σου.
      Άκυρη και άκαιρη.

      Θέλω να πιστεύω πάντως πως δεν πιστεύεις πως δεν κρύβεται κάποια παγκόσμια συνωμοσία πίσω από το ότι πολλοί από τους πολιτικούς κια στρατιωτικούς ηγέτες ήταν παρτάκηδες, παραδόπιστοι και κομματάκι αγροίκοι.
      Ούτε είναι κάποια παγκόσμια συνωμοσία πίσω από το ότι καταστράφηκε το κράτος μας τη σημερινή εποχή.
      Κι εμείς κάπου εδώ γύρω ζούσαμε όλα αυτά τα χρόνια...

      Διαγραφή
    2. Γιατί κράζεις τον Δήμου; Έβαλε μεγάλη δόση και τρέχεις να μετριάσεις; Αφού πλαστελίνη κάνεις κι εσύ, τσιμέντο τη βαφτίζεις επικαλούμενος και τον μπάρμπα σου, ή μάλλον την αναξιοπιστία του απέναντι. Όλοι έχουν μπαρμπάδες, άρα τίποτα αντικειμενικό δεν κατοχυρώνεις, σ΄ενα θεμα που όρξεη να χεις για αντιπαράθεση... είναι α-τε-λειω-το. Δεν είναι όμως ό,τι θέλει ο καθένας. Κάποιος το ξεκίνησε και κάπου το πήγαινε.
      Όπως πρόβλεψα, δεν είσαι σε φάση δυνατότητας να καταλάβεις. Κράτα το ως μνήμη για το μέλλον, όταν θα λείψει το νεανικό πάθος και θα δοθούν άλλες ευκαιρίες για να δεις άλλες γωνίες. Προς το παρόν αυτή http://www.youtube.com/watch?v=lVtiQu03fJc τη γνώμη υποστηρίζεις, κιάλλες παρόμοιες που έγιναν επι γαπ και έβριζαν αυτό που εσύ υπερασπίζεσαι. ποιος τα κανε αυτα; ποιος έλεγε στο γερμανικό και ολλανδικό κοινό ότι μόνο χαλάρωση του σφικτήρα πρόσφερε η αρχαία ελλάδα;
      Οι Θουκυδήμηδες αγαπητέ μου. Διάβασε λίγο επανάσταση χωρίς αριστερίστικες παπαριές για τις βίλες του Κολοκοτρώνη και τις τυραννίες του Καποδίστρια και θα δεις οτι οι δυτικοί ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΑ κάνανε σε κάθε έναν που ήταν αντίθετος με το κράτος που θαυμάζεις και σ'εχει ποτίσει τα ψέματα που αναπαράγεις σαν σύγχρονος γραβατωμένος μαυροκορδάτος. Πού θα τα βρεις; τράβα σε ό,τι πρωτογενείς πηγές βρεις, διασταύρωσέ τες, δες τι λείπει, βρες τα κάνε οτι νομίζεις τελος πάντων εκτός απ αυτό που κάνεις για να μη μετανοιώνεις πολύ αργότερα.

      Διαγραφή
    3. Μάλλον δεν κατανοείς τι διαβάζεις και όπως σε βολεύει τα μεταφράζεις!
      Να σου πω να κάνεις ακόμα μία γύρα το κείμενο δεν νομίζω ότι θα ωφελήσει σε τίποτα, μια και δεν σ' ενδιαφέρει αυτό φαντάζομαι...
      Τα σχόλιά σου ουδε μία σχέση έχουν μ' αυτά που αναφέρονται στο κείμενο!!!
      Ή εσύ ή όλοι υπόλοιποι εδώ μέσα έχουμε ένα θεματάκι με την ανάγνωση!

      υ.γ.
      Μαζεστίξ, συγνώμη για τη σφήνα, αλλά...

      Διαγραφή
    4. Ανώνυμε/η φίλε/η, δεν κράζω τον Δήμου γιατί τα είπε ακραία και τρέχω να τον μετριάσω.
      Επί του συγκεκριμένου δε διαφωνώ μαζί του.
      Τον κράζω για τη γενικότερη παρουσία του και το ρόλο που διαδραματίζει εν γένει.

      Διαγραφή
  13. Μπορεί. Όπως μπορεί και να σφάλλω αφού δεν κατάλαβα πως εδώ είναι χώρος "ευχαριστώ παρακαλώ"
    Μαζεστίξ, συγγνώμη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγνώμη κ. "πώς σε λένε" αν σε ενοχλεί η ευγένεια.
      Την επόμενη φορά θα είμαστε προσεκτικότεροι εδώ μέσα.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμε/η φίλε/η,σαφώς και δεν είναι χώρος "ευχαριστώ-παρακαλώ" εδώ πέρα.
      Όπως οι δικές μου απόψεις κρίνονται, ετσι κρίνονται και οι απόψεις των υπολοίπων.
      Και φυσικά σ' ευχαριστώ που κατέθεσες την άποψή σου, ανεξαρτήτως συμφωνίας ή διαφωνίας, και ευχαρίστως να τα ξαναπούμε και σε άλλα ζητήματα.

      Διαγραφή