Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Ποσότητα ή ποιότητα; (το αιώνιο δίλημμα)


 

Αυτό είναι ένα μόνιμο ερώτημα που έρχεται και επανέρχεται στις καθημερινές συζητήσεις των οικογενειών.
Η μάχη ανάμεσα στην ποσότητα και την ποιότητα μαίνεται κάθε φορά που κάποιος πάει για ψώνια, για να γεμίσει όσο μπορεί το ντουλάπι και το ψυγείο του με τρόφιμα και άλλα καθημερινά είδη.
Στα ράφια των σούπερ-μάρκετ στιβάζονται πλάι-πλάι τα ακριβότερα προϊόντα-φίρμες και τα φτηνότερα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας (αυτά με τη φίρμα των σούπερ-μάρκετ). Κατ' άλλους τα "κανονικά" και οι "μαϊμούδες" ή κατ' άλλους τα "φτηνά" και "των κορόιδων".

Έτσι, είναι καθημερινοί οι διάλογοι όπως:
-Γιατί πήρες την κανονική κοκα-κόλα; Για να πληρώνουμε γουλιά και δίευρω; Κορόιδο είσαι;
-Μα αφού κοκα-κόλα πίνω με το φαΐ μου, τι θες να πάρω να πιω; Κώνειο;
-Να πάρεις τη Repsi cola που με δυο ευρώ θα πάρεις, όχι ένα μπουκάλι, αλλά τέσσερα!
-Και τι να το κάνω αυτό το μαυροζούμι; Αυτό δεν το πίνει ούτε άστεγος.
-Ναι, θέλει και μάρκα η αφεντιά σου! Όταν περπάταγες ξιπόλητος το ξέχασες! Μου 'γινες και λόρδος τώρα!
-Και τι θες να κάνω; Να πάρω αυτό το μέλανα ζωμό, για να μου βγει φτηνότερο; Μα αφού δεν πίνεται! Καλύτερα να μην πάρω τίποτα απ' το να πάρω αυτήν την αηδία!
-Άντε μωρέ, με τις υπερβολές σου! Όλα τα μαυροζούμια ίδια είναι! Την κοκα-κόλα διαφημίζουν κι εσύ σα βόδι που είσαι, θες μόνο αυτήν.
-Βόδι θα 'μουνα αν έτρωγα ό,τι μου σερβίρουν. Εμένα μ' αρέσει η κοκα-κόλα, τέλος! Και προτιμώ να πίνω μισό ποτήρι τη μέρα απ' αυτό που μ' αρέσει, παρά μισό μπουκάλι από μια αηδία. Κι ας κάνουν και το ίδιο. Χέστηκα!
-Ορίστε! Κάτι τέτοιοι σαν κι εσένα μας χρεοκόπησαν! Εδώ δεν έχουμε λεφτά να αλλάξουμε την κλειδαριά της πόρτας, που 'ναι έτοιμη να βγει από αγανάκτηση να πάει μόνη της στο μάστορα για φτιάξιμο κι εσύ νομίζεις πως έχεις το χρυσό στομάχι που θέλει μόνο τη μάρκα του! Μμμ! Δες κάτι μούτρα...
-Αμάν πια μ' αυτή τη μιζέρια σου! Η φτώχια θέλει καλοπέραση...

...και πάει λέγοντας!
Καθημερινές σκηνές, στα όρια κωμωδίας και δράματος.
Το πρόβλημα είναι πως όλοι έχουν δίκιο.


Έχει δίκιο αυτός που θεωρεί αυτονόητο πως δε θα βάλει στο στομάχι του κάτι που δεν τον καλύπτει και προτιμά να καταναλώνει το μισό ή και το εν τέταρτο από το προϊόν που προτιμά παρά μια καλή ποσότητα από κάτι που δεν τον καλύπτει.
Ποιος μπορεί να τον κακίσει, επειδή θέλει να του αρέσει αυτό που τρώει, πίνει ή φοράει;
Αλλά απ' την άλλη έχει δίκιο και εκείνος που λέει "και γιατί παρακαλώ να πάρουμε το απορρυπαντικό της γνωστής φίρμας που κάνει όσο κάνει η άγνωστη φίρμα που έχει και διπλάσιο περιεχόμενο";
Έτσι, θα του κρατήσει περισσότερο, θα μειώσει τα έξοδα και θα μπορέσει ενδεχομένως να καλύψει όπως-όπως, με το κέρδος που θα του μείνει, και κάποιες άλλες ανάγκες.

Ναι, όμως, η ποσότητα έρχεται συνήθως σε αντίθεση με την ποιότητα.
Και άρα, μπορεί να 'ναι πιο οικονομικό αυτό που θα πάρεις, αλλά να μην προσφέρει αυτό που θα πρόσφερε το φιρμάτο προϊόν.
Λόγου χάρη, το φιρμάτο σαμπουάν με δυο στάλες κάνει αφρό, ενώ το φτηνό νερομπούρμπουλο σαμπουάν, για να βγάλει αφρό πρέπει να γεμίσεις τη χούφτα δυο φορές.

Θα απαντήσει όμως κι ο άλλος πως μια φορά πήρε καλό τζην από καλό μαγαζί και του σκίστηκε στους τρεις μήνες, ενώ το άλλο που 'χε πάρει μ' ένα δεκάευρω απ' το παζάρι κρατάει χρόνια άφθαρτο και... μεγαλώνει μαζί του!
Άσε που κανείς δεν καταλαβαίνει ποιο είναι το καλό και ποιο είναι απ' το παζάρι!
Ναι, όμως, θα σου πει ο άλλος, αυτό δεν είναι θέμα τιμής. Μπορεί απλώς να έκανες μια κακή επιλογή. Γιατί, εδώ που τα λέμε, πόσες φορές πήρες τζην ή παπούτσια απ' τη λαϊκή και σου αχρστεύτηκαν αμέσως; Γιατί θυμάσαι μόνο αυτό που σου κράτησε;

Και ο εσωτερικός (ή και εξωτερικός) αντίλογος θα ανταπαντήσει πως με 80 ευρώ έχει πάρει 8 τζην κι έτσι, και τα δύο ή τρία να του κρατήσουν τελικά απ' τα οχτώ, είναι καλύτερα σε σχέση με αυτόν που με 80 ευρώ πήρε ένα τζην που το φυλάει με σεκιούριτι, μην τυχόν και του χαλάσει και δεν έχει να πάρει άλλο...
Αλλά βέβαια, θα αποκριθεί κι ο άλλος πως αν κατέβεις να πάρεις κάτι με 80 ευρώ, έχεις τη δυνατότητα επιλογής εκείνου που σου αρέσει. Έτσι θα προσέξεις και να σου αρέσει, αλλά και να είναι καλής ποιότητας. Ενώ με τα 10ευρα τζην οι επιλογές σου περιορίζονται ανάμεσα σ' αυτά που κρέμονται πάνω απ' τον πάγκο. Και σίγουρα είναι τα χειρότερα και αισθητικά και ποιοτικά, αφού αν ήταν αλλιώς, θα είχαν ζήτηση και η τιμή τους θα ανέβαινε.
"Καλύτερα μιας ώρας φίρμα κι αισθητική, παρά σαράντα χρόνια από τη λαϊκή!"

Και κάπως έτσι κυλάει η ζωή στην πτωχευμένη Ελλάδα, με τους ανθρώπους να μετρούν φραγκοδίφραγκα, αναρωτώμενοι αν αξίζει τελικά να ρίξουν την ποιότητα χάριν της ποσότητας ή το αντίστροφο...

"Κάπου την έχουμε πατήσει", που 'λεγε κι ο Λουκιανός...


10 σχόλια:

  1. Καλό είναι να αναζητάς το καλό. Κακό είναι να το αναζητάς ανάμεσα στις "φίρμες". Γιατί για να παραμένουν αυτές "φίρμες", εσύ πληρώνεις και την διαφήμιση και τα λοιπά έξοδα παραστάσεως. Άσε που, εσχάτως, οι "φίρμες" έχουν μεταναστεύσει σε Κίνα Ταϊβάν κτλ και εσύ πληρώνεις χρυσό το κινέζικο. Έτσι λοιπόν, "φίρμα" και ποιότητα, δεν είναι καθόλου ευθέως ανάλογα ποσά. Συχνά η ποιότητα είναι κρυμμένη (και σιωπηλή) πολύ κοντά μας. Στην βιοτεχνία της γειτονιάς, τον παραγωγό της λαϊκής ή και τον νεο-καλλιεργητή / νεο-κτηνοτρόφο,/ νεο-χειροτέχνη καλλιτέχνη, που διακινεί τα προϊόντα του μέσω ίντερνετ.
    Ας ψάξουμε εμείς να τους γνωρίσουμε. Κι όποτε τους βρίσκουμε, ας γινόμαστε η ζωντανή δωρεάν διαφήμιση τους, για να ενημερώνουμε και τους υπόλοιπους.
    Κάτι τέτοιο δεν έλεγε και ο Μαχαίρης;
    (Αλήθεια, ξέρει κανείς τι κάνει ο Μαχαίρης; Έχω ανησυχήσει σοβαρά!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα συμφωνησω με την Αννα μεχρι τελειας. Κι οσο για τις μαρκες του σουπερ μαρκετ, σε καποια προϊοντα ειναι πολυ καλες! Για το Μαχαιρη το σκεφτομουν κι εγω... Εχει συμβει κατι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα συμφωνήσω με την Πεταλούδα που συμφώνησε με την Άννα.
    Ποτέ δεν το είχα με τις φίρμες, αλλά με την ποιότητα. Που αν σου κόβει λίγο κι έχεις μάθει να ψωνίζεις θα καταλάβεις το καλό στο ρούχο. Ίσως μου είναι εύκολο γιατί μεγάλωσα με μια μάνα μοδίστρα, που διαρκώς μου εξηγούσε τα πάντα για τα υφάσματα και μου έδειχνε τα λάθη στις αγορές μου στα νιάτα μου. Σε πληροφορώ ότι την πιο ποιοτική μπλούζα ever την πέτυχα σε κινέζικο και είναι η τρίτη χρονιά που με έβγαλε ασπροπρόσωπη χωρίς να έχει καμία φθορά! Νομίζω ότι θα πάει και του χρόνου ανετότατα!

    Οι αγορές μου δε στο σούπερ μάρκετ περιορίζονται σε απορρυπαντικά και χαρτικά ως επί το πλείστον (που δοκιμάστηκαν για σχέση τιμής και απόδοσης και που δε έχω λόγο να αλλάζω).
    Στα τρόφιμα η υγιεινή διατροφή που έχω επιλέξει τα τελευταία χρόνια,μπορεί να φαίνεται ότι κοστίζει αλλά εγώ ξέρω ότι ξοδεύω πολύ λιγότερα από την εποχή που έτρωγα τα πάντα κι αγόραζα έτσι όλα τα άχρηστα!

    Για τον Μαχαίρη αναρωτήθηκα μόλις χτες βράδυ που κοιτούσα τα ιστολόγια που διαβάζω... δεν είναι τρελή σύμπτωση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό ακριβώς σκεφτόμουν σήμερα που έβλεπα τους τίτλους των ειδήσεων. Απελευθερώνονται λέει οι άδειες των φαρμακείων για να φτηνύνουν τα φάρμακα, απελευθερώνονται οι άδειες των ταξί και ο καθένας μας θα μπορεί να κάνει τον ταξιτζή, ανοίγουν δεκάδες κλειστά επαγγέλματα για να πέσουν οι τιμές και προς όφελος του καταναλωτή.

    ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΤΟΥΜΠΑΝΑ!!!

    Αν θέλουν οι καραγκιοπαίχτες της ΕΕ και τα εγχώρια καραγκιοζάκια τους να πέσουν οι τιμές προς όφελος - μη χ#σω - δικό μας γιατί δεν απαγορεύουν τις διαφημίσεις! Έλα ντε; Μήπως έχει κάτσει κανένας να υπολογίσει πόσα εκατομμύρια το χρόνο στοιχίζουν στις τσέπες μας αυτές οι διαφημίσεις στα κωλοκάναλα, εφημερίδες, ραδιόφωνα, περιοδικά, αφίσες κλπ;
    Μήπως ξέρει κανένας να μου πει γιατί ο Ντερμπεντέρης πληρώνεται με 700 χιλιάρικα το χρόνο και που τα βρίσκει ο Μπόμπολας που του τα δίνει για να κάνει τον παπαγάλο;
    Θυμάμαι ένα απορρυπαντικό "PLANET". Όταν πρωτοκυκλοφόρησε είχε το 1/3 της τιμής των άλλων. Από την ώρα που διαφημίστηκε πέρασε όλα τα άλλα στην τιμή. Ποιος πληρώνει τα υπερκέρδη των κωλοκάναλων και των μεγαλοδημοσιογράφων που καθημερινά μας κάνουν χυλό τον εγκέφαλο;
    Πόσο μαλάκας είναι αυτός που πιστεύει ότι αυτά τα παπαγαλάκια είναι στον ιδιωτικό τομέα άρα ας πληρώνονται όσο γουστάρει το αφεντικό;
    Ποιος θυμάται ποτέ εκπομπή να κατηγόρησε προϊόν το οποίο διαφημίζεται στο κανάλι της;
    Βαρέθηκα να φωνάζω και να τα ακούω μόνος μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν είναι δυνατόν! Για τον ΜΑΧΑΙΡΗ λέω κι εγώ παιδιά που τον ψάχνω επίσης!! Ξέρει κανείς κάτι;;;

    Οι Έλληνες δεν προσέχαμε ποτέ τη διατροφή μας. Κρίμα στη μεσογειακή διατροφή που μας ανήκει και δικαιωματικά! Τώρα που χρεοκοπήσαμε, είναι πάρα πολλοί που δεν κοιτούν την ποιότητα, αλλά την ποσότητα, οπότε εξακολουθούμε να τρώμε σαβούρες. Αλλά.......η καλή σαβούρα ακριβοπληρώνεται μάγκες! Ξηλωθείτε!

    Υ.Γ Δεν θα ξεχάσω μια φορά που πήγε συγγενικό μου πρόσωπο στο Αμερική, και συγκεκριμένα στα DKNY και μου έφερε μια καλοκαιρινή μπλούζα δώρο. Στο πρώτο πλύσιμο την είδα και τρόμαξα! Τότε μου έκοψε και κοίταξα στο ταμπελάκι κι έγραφε: Μπαγκλαντές!!! Αχαχαχα! Ρε την DK...και μάλιστα...made in...NY!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Άννα, αυτό το ζήτημα που θέτεις με τις φίρμες "made in Taiwan" είναι ίσως το σημαντικότερο επιχείρημα ενάντια στα φιρμάτα προϊόντα.
    Διότι, ενώ το "΄ο,τι πληρώνεις, παίρνεις" έχει μια δόση αλήθειας, απ' την άλλη οι μεγάλες εταιρείες έχουν ρίξει κατά πολύ την ποιότητα των προϊόντων τους.


    Butterfly, κι εγώ σε κάποιες κατηγορίες προϊόντων έχω βρει καλά σκευάσματα σε προϊόντα σούπερμάρκετ και γι αυτό, σε συνδυασμό με την καλύτερη τιμή τους αποτελούν πρώτη επιλογή.
    Σε κάποια προϊόντα, όμως, η αλήθεια είναι πως το πρωτότυπο δεν αντιγράφεται.


    Αριστέα, όταν κάποιος ξέρει να ψωνίζει, μπορεί να βρει πολύ καλά προϊόντα παντού.
    Είτε στα ακριβά καταστήματα είτε στα κινέζικα είτε στα παζάρια.
    Εγώ πρώτη φορά πήγα σε κινέζικο πέρυσι, για΄τι είχα ξεμείνει από ρούχα και δεν είχα λεφτά να πάω αλλού.
    Σε μεγάλο βαθμό με έβγαλαν ασπροπρόσωπο αυτά που πήρα.
    Ωραία ρούχα και δεύτερο χειμώνα τον έβγαλαν μια χαρά.
    Βέβαια, το θέμα είναι ότι για να πετύχεις καλά πράγματα στα κινέζικα, πρέπει να ψάξεις πολλή ώρα, κάτω από αρκετή σαβούρα που πουλιέται.


    Πέτρο, το κόστος της διαφήμισης είναι διαπιστωμένο πως φουσκώνει τις τιμές και επομένως ένας περιορισμός της θα μπορούσε να έχει θετικά αποτελέσματα για την τιμή.
    Απ'την άλλη, βεβαια, είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια η διαφήμιση προϊόντων έχει σχεδόν εκμηδενιστεί (η τηλεόραση δείχνει πια μόνο τηλεμάρκετινγκ), μα οι τιμές δε μειώθηκαν.
    Επομένως, μάλλον δε φτάνει μόνο αυτό.
    Όσο για τα φαρμακεία και τα ταξί, νομίζω πως απλά δεν παρακολουθείς τους μεγάλους μεταρρυθμιστές της χώρας μας (και τον Μπίστη) που διατείνονται πως "αρκετά πια ασχοληθήκαμε με τους παραγωγούς, ας ασχοληθούμε και με τους καταναλωτες"!
    Απλά οι φαρμακοποιοί θα κλείσουν τα μαγαζιά τους και θα πάνε να δουλεύουν μέσω ΕΣΠΑ (με 500 ευρώ) στα φαρμακεία-franchise.
    Ομοίως και οι ταξιτζήδες.
    Ευρώπη, ρε!


    Πέετρα, τη μεσογεική διατροφή την πουλάμε στους τουρίστες.
    Εμείς τρώμε φαστ φουντ και σνακ.
    Τώρα θα βρίσκουμε και γάλα 25 ημερών και θα το καταναλώνουμε γιατί είναι φτηνό.
    Θα βρίσκουμε και ψωμί 28 ημερών και θα το τρώμε σαν... φρέσκο!
    Ομορφιές!
    Μα κι σεύ παράγγειλες μπλούζα απ΄τις ΗΠΑ; Σκηνη΄απ΄το... "Ρετιρέ" μοιάζει!
    Μπας και στην έφερε απ'την Πατησίων;


    Για τον Μαχαίρη δεν ξέρω ειλικρινά τι να πω.
    Με προβληματίζει ότι ξαφνικά διέκοψε την παρουσία του.
    Δε θέλω να μελετάω το κακό.
    Ελπίζω να γυρίσει σύντομα και να μας εξηγήσει ο ίδιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαζεστίξ, μαλώνεις ρε; Μαλώνεις;; Γιατί δε μαλώνω εγώ! Σου την έφερα! (αν και δεν σου λέω ποιος τα έλεγε αυτά τα λόγια...αχαχαχα!) Ποιος σου είπε ότι ΠΑΡΗΓΓΕΙΛΑ εγώ μπλούζα ωρέ;;; Μου την έφεραν από μόνοι τους κι είχαν την ΑΦΕΛΕΙΑ να πιστεύουν πως ήταν DN made in NY...πιο made πεθαίνεις! *Που να δεις, πόσα ρούχα (εξ...Αμερικής!) έφεραν για την πάρτη τους! Εγώ πάντως (επειδή είμαι και..γλυκόλογο άτομο!) τους έδειξα πως η μπλούζα γράφει Μπαγκλαντές, για να τους βγάλω από την πλάνη του ψώνιου, αλλά, μάταιος κόπος... Ακόμα made in "NY" ψωνίζουν, τα ψώνια!

      Διαγραφή
    2. Ξέεερω! Ξέρω ποιος τα είπε τα σοφά λόγια!!!

      Κανονικά τα ρούχα αυτά, λόγω ποιότητας και αναντίστοιχης τιμής, έπρεπε να γράφουν στην ετικέτα:
      "made in Bagladesh, paid in USA"

      Διαγραφή
  7. Στα ρούχα δεν αγοράζουμε φίρμες, αλλά κοιτάμε η ποιότητα να συνδυάζεται με καλή τιμή.
    Στα απορρυπαντικά παίρνουμε βάσει των συστατικών τους τα πιο "οικολογικά". Κυνηγάμε και τις προσφορές, αλλά μόνο στις μάρκες που αγοράζουμε.
    Στα τρόφιμα είμαστε πιο αυστηροί: λιγότερα και καλά. Όσο γίνεται και για όσες μέρες υπάρχουν λεφτά. Δηλαδή αρχές του μήνα βιολογικά, δεύτερη εβδομάδα συμβατικά, τρίτη βιολογικά και τέταρτη συμβατικά. :))
    Καλή σας νύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ πάνω-κάτω έτσι λειτουργώ.
      Στα υπόλοιπα μπορεί να κάνει σκόντο κανείς στα ποιοτικά κριτήρια, αλλά στο φαγητό προτιμώ λίγα και καλά, παρά πολλά και τρέχα γύρευε ποια τρελή αγελάδα τρώμε...

      Διαγραφή