Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Δε μας είπες, φίλε Νερούδα...

 

Ένας στίχος του Νερούδα λέει: "Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να 'ρθει."

Κι αναρωτιέμαι κι εγώ, φίλε Νερούδα...
"Κι αν τελικά εμποδίσεις την Άνοιξη να 'ρθει, τα λουλούδια τι θα απογίνουν, δίχως Άνοιξη;" 

39 σχόλια:

  1. Μα δεν γινεται να εμποδισουμε την Ανοιξη, μονο η φυση μπορει αλλα δε νομιζω να το κανει. Παρ ολα αυτα τα λουλουδια νομιζω πως καποια στιγμη θα τα καλλιεργουν σε φυτωρια οι ανθρωποι. Ψευτικα θα τα κανουν ολα. Το φοβαμαι αυτο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όμως! Και κυριολεκτικά και μεταφορικά φαίνεται πως καμιά φορά μπορεί και να εμποδιστεί. Με τις ανάλογες συνέπειες βέβαια...

      Διαγραφή
  2. Λαθρεπιβάτης21 Μαρτίου 2014 - 1:57 μ.μ.

    Συμφωνώ ότι και η φύση έχει τις αδυναμίες της. Άφησε τους ανθρώπους να καλλιεργούνται μέσα σε φυτώρια ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απ'τον άνθρωπο των σπηλαίων στον άνθρωπο των φυτωρίων είναι ένας... πολιτισμός δρόμο!

      Διαγραφή
  3. ειναι αδυνατον να εμποδισεις την ανοιξη να ερθει.το πολυ να την καθυστερησεος με τερτιπια αλλα εκεινη τελικα θα ερθει πιο δυναμικα κι ορμητικα!το αν θα της ανοιξεις την πορτα να την υποδεχτεις στη ζωη σου ειναο αλλο θεμα..καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν λοιπόν δεν έρθει στην ώρα της και έρθει καθυστερημένα και με ορμή, θα συνεχίσει να είναι άνοιξη;
      Η άνοιξη, αν είναι ορμητική, παραμένει άνοιξη;

      Διαγραφή
    2. η ανοιξη ειναι παντα ορμητικη...αν προσπαθησεις να την καταπιεσεις,θσ γινει πιο ορμητικη,αλλα ανοιξη θα παραμεινει.φαντασου μια πανεμορφη γυναικα.ακομα και σε στιγμες εξαλλου θυμου θα ειναι παντα μθα πανεμορφη γυναικα.οι συνθηκες αλλαζουν οχι η υποσταση...

      Διαγραφή
    3. Ας εμπιστευτούμε λοιπόν την υπόστασή της και τη φυσική ορμή της.
      Κι αν δούμε πως περιμέναμε πολύ, ας πάμε να την φέρουμε εμείς...

      Διαγραφή
  4. Η φύση έχει τη δική της νομοτέλεια και ισχύ, μέσα στην οποία ο άνθρωπος πάντα προσπαθούσε να επιβληθεί και να επιβιώσει. Παρεμβαίνει με βάρβαρους τρόπους, που ανατρέπουν τις ισορροπίες της, όμως αυτή είναι πάντα πιο δυνατή και στο τέλος αυτός θα βγει χαμένος.
    Αν όμως με κάποιο τρόπο είχε τη δυνατότητα να εμποδίσει την Άνοιξη να απλώσει την ομορφιά της και τη ζωή στη φύση, τότε τα λουλούδια, αν κατάφερναν να προβάλουν από τη γη, θα μαράζωναν, θα έχαναν τα φωτεινά χρώματά τους, τα υπέροχα αρώματά τους, τους πλούσιους χυμούς τους.
    Θα μεταλλάσσονταν, ίσως, για να επιβιώσουν;
    Θα τα κατάφερναν άραγε μες στη λεπτότητά τους να φανούν δυνατά για τη ζωή;
    Αν όχι, δυστυχία για τη φύση, δυστυχία για τον άνθρωπο.
    Γλαύκη

    Υ.Γ.
    Τα παραπάνω και κυριολεκτικά και μεταφορικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ τι πιστεύεις;
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Ίσως η φυσική επιλογή του Δαρβίνου να είναι η απάντηση σ'αυτό.
      Δηλαδή τα λουλούδια θα προσαρμόζονταν για να επιβιώσουν στις νέες συνθήκες. Και όσα προσαρμόζονταν, θα επιβίωναν.

      Διαγραφή
  5. Ξέρεις τι καταλαβαίνω εγώ από όλο αυτό;
    Πως η γλάστρα του γείτονα είναι τρύπια.
    (και θέλετε και βάψιμο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω μον ντιε! Τι πεζός άνθρωπος!
      Πάλι καλά που δεν έβαλα καμιά φωτογραφία με τα αστέρια, για να μου πεις πως ξέχασα να... ξεσκονίσω την κάμερα!
      Άντρες! Τι να πεις;

      Διαγραφή
  6. Καλέ δεν βγαίνουν τα λουλούδια αν δεν έρθει η άνοιξη!!
    Αντε κι εσύ θέλεις να γίνεις Νερούδα.......

    Φιλάκια:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία λοιπόν: αν δεν έρθει η άνοιξη, τότε δε βγαίνουν τα λουλούδια.
      Αν, πάλι, δε βγουν τα λουλούδια, τότε θα 'ρθει η άνοιξη;

      Διαγραφή
  7. Μαζεστικς τη φωτογραφια γιατι την εβαλες αναποδα και στραβολαιμιασαμε ;

    Αλλο καλυτερο ανθοκηπιο για φωταγραφια δεν ειχες στη γειτονια σου ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η φωτογραφία προορίζεται για να γυμνάσουμε τους λαιμούς μας!
      Πού είναι το περίεργο; Άνοιξη έρχεται, όλα επιτρέπονται!

      Διαγραφή
  8. Αυτή τη γαμωάνοιξη, την "τραγούδησαν" από τον Φεραίο ως τον Νερούντα απ ότι έμαθα σήμερα.
    Η Άνοιξη όμως, δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, ορίζεται από, και σηματοδοτεί
    συγκεκριμένες λείτουργίες.
    Μεταφορικά θάλεγα πως ορίζει ό,τι πιο αισιόδοξο κι αγαπησιάρικο γουστάρει ο καθένας μας.
    Ο προβληματισμός "Κι αν τελικά εμποδίσεις την Άνοιξη να 'ρθει, τα λουλούδια τι θα απογίνουν, δίχως Άνοιξη;" του ματζεστιξ,
    μ έβαλε σε σκέψεις.
    Και καλά η άνοιξη, όλοι μέσες άκρες, το ίδιο αντιλαμβανόμαστε αναφέροντάς την, είτε κυριολεκτικά, είτε μεταφορικά.
    Με τα λουλούδια όμως, τι γίνεται;

    Ποιά εννοεί ο Πάμπλο, ως λουλούδια, ποιά ο αρχηγός, ποιά εσυ΄και ποιά εγώ;
    Διότι τελευταία, τείνω να ενστερνιστώ την άποψη πως εμποδίζοντας την άνοιξη να έρθει, τα "λουλούδια" όχι μόνο ανθιζουν, μα και βασιλεύουν και τον κόσμο κυριεύουν!
    Και μου γαμούν και την ψυχολογία...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να και μια αριστοτελική προσέγγιση της Άνοιξης, λοιπόν...

      Αν, επομένως, η Άνοιξη δεν είναι η εποχή αλλά οι λειτουργίες της, τότε την κάτσανε τα λουλούδια.
      Διότι τότε κι ο χειμώνας είναι εξίσου απαραίτητος.
      Κι αυτά... σε λάθος εποχή γεννήθηκαν λουλούδια!

      Διαγραφή
  9. Η φωτογραφία εξαιρετική Μαζεστίξ!
    Απέδωσε στην εντέλεια τη σκέψη σου!

    Αν άνοιξη δεν υπήρχε ........... δεν υπάρχει συνέχεια! Αυτό!
    Κενό!
    Πάω να γράψω για το Συμπόσιο ( εκτός συναγωνισμού εννοείται ).Μου έδωσες έμπνευση! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, για να λύσω την απορία πολλών, να πω πως η φωτογραφία δεν είανι δική μου. Προήλθε από γκουγκλάρισμα.

      Αν η άνοιξη δεν υπήρχε, αναρωτιέμαι αν υπήρχε και το κενό...

      Καλή ποίηση!

      Διαγραφή
  10. Τώρα εγώ που ξαναθυμήθηκα τον Ζήκο, είμαι καλά γιατρέ μου;; Που του έλεγε η άλλη: "να μη σώσεις να με δεις γυναικούλα σου" κι έλεγε ο Ζήκος: "δηλαδή θέλει να μου πει, μήπως δεν προλάβει, μήπως κλπ..."....Εν ολίγοις, Νερούδα έμπλεξες! Δεν ήξερες, δεν (μας) ρώταγες;;... Το αγόρι μας έχει πάντα δίκιο, έστω κι αν θέτει απλά ένα ερώτημα! Μαγικό;...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ μ'αυτόν το Ζήκο, βρε Πέτρα!
      Πώς το πας... πώς το φένρεις πάντα εκεί... είναι φοβερό!!!

      Εμένα πάλι τώρα μου ρθε στο μυαλό το "Αλίμονο στους νέους".
      -Τι τη θες μωρέ γεροξούρα αυτή; Η κοπέλα είναι σαν την Άνοιξη!
      -Γιατί παρακαλώ; Κι εγώ τι είμαι;
      -Βαρυχειμωνιά. Τι θα την κάνεις;
      -Εεεε χράτσα-χρούτσα, χράτσα-χρούτσα...

      Διαγραφή
  11. ...θα κάνουν παρέα και θα ομορφαίνουν το χειμώνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ αυτή η αισιοδοξία σου!
      Πάντα (ευτυχώς) αθεράπευτα αισιόδοξη...

      Κι αναρωτιέμαι κι εγώ ο απαισιόδοξος: κι αν μείνουντ α λουλούδια μες σστη βαρυχειμωνιά, τι θα πουν;
      "Ζωή είναι αυτή;"
      Έτσι δε θα πουν;

      Διαγραφή
  12. ...θ' ανθίζαν το χειμώνα εκεί κάπου στις αλκυονίδες μέρες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τους φτάνουν 12 μέρες;
      Μετά που θα θέριευε ο κουτσοφλέβαρος κι ο Μάρτης γδάρτης, δε θα τα 'καιγε το χιόνι, πριν καλά-καλά ανθίσουν;

      Διαγραφή
  13. Υπάρχουν τόποι, που κάποιοι φρόντισαν να τους κρύψουν την Άνοιξη. Εκεί που τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε πείνα και σφαγές, εκεί που ανδρώνονται με μια ψυχή αναιμική από έλλειψη αγάπης.
    Εκεί, ανθίζουν "Δυο λουλούδια μέσα στο περιβόλι του Θανάτου" .
    Σαν την
    "Μυστική Παπαρούνα" του Στρατή Μυριβήλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι ο Μυριβλής μερδεμένος είναι.
      Απ'τη μια λέει: "μου φανερώθηκε έτσι ξαφνικά τούτη τη νύχτα που 'ναι γιομάτη θάματα." Κι απ'΄ την άλλη λέει "Απόμεινα να το βλέπω σχεδόν τρομαγμένος".
      Όταν η Άνοιξη τεχνητά διακοπεί, τότε τα παράκαιρα γεννήματά της μοιάζουν με ευλογία και με κατάρα. Το λουλούδι έξω απ'την άνοιξη είναι θαύμα και τέρας μαζί.

      Διαγραφή
  14. Με το συγνωμη η φωτογραφια ειναι σε σωστη θεση η εγω παραλογιζομαι ;

    Θα μου πεις υπαρχει και το καυσαεριο και επηρεαζει.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως εξηγεί από κάτω κι η Άννα (και συμφωνεί κι η Γλαύκη), πρέπει να σηκώσσεις καλά το βλέμμα για να το δεις.
      Με λίγα λόγια, είναι ταβάνι φωτογραφημένο.
      (λοιπές πρακτικές πληροφορίες δίνει ο Πέτρος παπαπάνω...)

      Διαγραφή
  15. Για να καταλάβεις την φωτογραφία, θυμίσου πώς είναι να βλέπεις σηκώνοντας ψηλά το βλέμμα.
    (Αρχηγέ σορυ για την σφήνα, διόρθωσέ με αν λαθεύω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα μου, μόνο σηκώνοντας ψηλά το βλέμμα έχει ο άνθρωπος μια κάποια ελπίδα.
      Γλαύκη
      (Αρχηγέ, συγνώμη και από μένα για τη σφήνα.)

      Διαγραφή
    2. Οι σφήνες στα σχόλια είναι καλές.
      Στην παραλιακή είναι κακές...
      :-)

      Διαγραφή
  16. Αν σηκωνοντας ψηλα το βλεμμα βλεπω μια χαραμαδα αναμεσα σε δυο αβαφα μπαλκονια μια σφηκοφωλια και ενα αποτιστο σκυλακι και το βαπτιζετε Ανοιξη τοτε τι να πω κατι με χαλαει.
    Γιατι δεν αλλαζεις τη φωτογραφια. Βαλε τη γλαστρα απο το μπαλκονι σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η γλάστρα δε θα βοηθούσε στο συμβολισμό.
      Το λουλούδι μέσα στη σφηκοφωλιά, ανάμεσα στα άβαφα μπαλκόνια, αυτός είναι ο συμβολισμός!
      Η παρεμποδισμένη Άνοιξη, που και πάλι βρίσκει τον τρόπο να γεννηθεί, μέσα στον τσιμεντο-θάνατο.
      Συμβολίζει ότι η Άνοιξη (ελπίζω να) είναι πιο δυνατή από εμάς.

      Διαγραφή
  17. Η Άνοιξη είναι ιδέα. Και ως ιδέα χρειάζεται μυαλά για να βλαστήσει. Άρα θεωρητικά μπορεί και να μην έρθει.
    Ωστόσο, πάντα έρχεται. Για να μας θυμίζει πόσο γελοία ανθρωπάκια είμαστε.
    Ωστόσο, εγώ αγαπώ το φθινόπωρο, με τα ζεστά του χρώματα και τα σύννεφα. Χωρίς το σκληρό φως της άνοιξης που σκοτώνει τις αποχρώσεις.
    Καληνύχτα σας, αγαπητοί φιλοσοφούντες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από θεωρητική πλευρά κοιτώντας το, μπορεί η Άνιξη να αργήσει και αιώνες.
      Δε θα 'ναι κι η πρώτη φορά στην ιστορία, άλλωστε.

      Ώστε φθινοπωρινός; Πολλή μελαγχολία, ρε γαμώτο, το φθινόπωρο!
      Πάντα σου δίνει την αίσθηση της απώλειας που έρχεται.
      Βέβαια, γούστα είναι αυτά...

      Διαγραφή
    2. Από θεωρητική πλευρά, ναι, μπορεί ν' αργήσει και αιώνες, δυστυχώς!

      Μου άρεσε πιο πολύ αυτό που είπες παραπάνω στην Πεταλούδα, ότι αν αυτή δεν εμφανιστεί, να πάμε να την φέρουμε εμείς!

      Για πρώτη φορά σε βρίσκω με μια πιο αισιόδοξη και αποφασιστική ματιά να κοιτάς τον κόσμο!
      Χαίρομαι πάρα πολύ!

      Δεν αξίζει τελικά κάθε κόπο ή όποιο ρίσκο χρειαστεί να πάρουμε;

      Διαγραφή