Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Ερωτευμένοι, χωρισμένοι, μπακούρηδες, ανέραστοι... εν δράσει;;;


 
Η προσωπική ζωή του καθενός μας παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και της κοινωνικής μας δράσης.
Είναι, άλλωστε, δεδομένο πως η ψυχοσύνθεσή μας επηρεάζεται πάνω απ' όλα από τα όσα βιώνουμε στο σπίτι μας και πολύ λιγότερο απ' όσα συμβαίνουν εν γένει στην κοινωνία.
Ας δούμε, λοιπόν, ενδεικτικά διάφορες κατηγορίες προσωπικών καταστάσεων.

1) Ο ερωτευμένος, για παράδειγμα, αυτός που βιώνει σε χρόνο ενεστώτα το ερωτικό πάθος, είθισται να θεωρείται απέχων από τα τεκταινόμενα γύρω του.
Διότι, σου λέει, ότι "αφού έχει το ταίρι του να ασχολείται ολημερίς, δεν του μένει χρόνος και τόπος στο μυαλό του για οτιδήποτε άλλο."
Λάθος. Δεν ισχύει αυτό. Απλώς ο έρωτας γίνεται απόλυτη προτεραιότητά του και κεντρίζει το ενδιαφέρον του. Ο έρωτας είναι παράγοντας δημιουργίας, εξάλλου, και διαμορφώνει δημιουργική προσωπικότητα.
Έτσι, επειδή ακριβώς ως ερωτευμένος βιώνει ένα συναρπαστικο παρόν με εντάσεις και πάθος αλλά και οραματίζεται ταυτόχρονα ένα ονειρικό μέλλον, γι' αυτό εκ φύσεως γίνεται πιο "επαναστάτης".
Ο ερωτευμένος δε φοβάται. Για να παραφράσω τον... φιλόσοφο Θρασύβουλα, "του έρωτος εισερχομένου εκ της πόρτας, ο φόβος εξέρχεται από το παράθυρο"!
Κι αν τελοπάντων θεωρούμε ως σοβαρότερο ανάχωμα στις επαναστάσεις τον φόβο, τότε ο ερωτευμένος έχοντας εξ ορισμού νικήσει το φόβο, είναι ο πλέον κατάλληλος γι' αυτές!
Επομένως, οι προσωπικές επαναστάσεις του έρωτα διαμορφώνουν το κατάλληλο έδαφος για τις γενικότερες επαναστάσεις και ανατροπές!

2) Από την άλλη μεριά, ο χωρισμένος έχει τελείως διαφορετική ψυχολογία.
Στα μάτια του χωρισμένου μοιάζουν όλα μάταια, όλα χωρίς αντίκρυσμα.
Το παρόν είναι μαύρο και το μέλλον δυσβάσταχτο.
Δεν ονειρεύεται για το μέλλον, διότι δε θέλει ούτε καν να σκέφτεται πως θα υπάρξει μέλλον με τις παρούσες συνθήκες.
Ονειρεύεται, αντί του μέλλοντος, μια επιστροφή στο παρελθόν της ευδαιμονίας.
Ο χωρισμένος λοιπόν είναι πλήρως ακατάλληλος για κοινωνική δράση, διότι είναι απαισιόδοξος, του φαίνονται όλα μάταια και το μόνο που θέλει είναι να τον αφήσουν στην ησυχία του.
Κι επειδή ακριβώς συνήθως έχει τάσεις απομονωτισμού, δε δύναται να εμπλακεί σε υποθέσεις που απαιτούν συλλογική δράση και σύμπνοια, σε καταστάσεις που απαιτούν όραμα για το μέλλον.



3) Υπάρχει βέβαια και ο μπακούρης.
Αυτός, έχοντας καιρό να δει χαρά, νιώθει θυμό για την κοινωνία.
Του φαίνονται όλα σάπια και θέλει να ανατραπούν τα πάντα.
Θεωρεί εαυτόν αδικημένο από την κοινωνία και πως άξιζε καλύτερη τύχη.
Θέλει να αλλάξουν όλα, ελπίζοντας πως υπό άλλες συνθήκες ίσως δει στον ήλιο μοίρα.
Αυτός είθισται να θεωρείται κατάλληλος για επαναστάσεις, για εξεγέρσεις κλπ, διότι είναι έτοιμος να πολεμήσει.
Ποιος είναι, άλλωστε, πιο έτοιμος να πολεμήσει (θα έλεγε κάποιος) από αυτόν που δεν έχει να χάσει τίποτα;
Λάθος. Αυτός που δεν έχει να χάσει τίποτα είναι ο πλέον ακατάλληλος για αγώνες!
Διότι, αφενός η αγωνιστικότητά του δεν οφείλεται στη βαθύτερη αξιακή του θέση για μια άλλη κοινωνία, αλλά στην εκδικητικότητά του απέναντι στο υπάρχον καθεστώς.
Και αφετέρου διότι μπορεί πολύ εύκολα να παρατήσει τον αγώνα, αν τύχει και του συμβεί κάτι καλό στην προσωπική του ζωή, αφού αυτό είναι και το κυριότερο κίνητρό του.

4) Επίσης, υπάρχει η κατηγορία του ανέραστου.
Αυτός είναι ξινός, στριφνός, δεν μπορεί να νιώσει χαρά με τίποτε.
Εκ πρώτης όψεως δείχνει να συμμερίζεται την αγωνία των υπολοίπων για αλλαγή των δομών.
Αλλά στην πραγματικότητα, η αντίθεσή του στο υπάρχον δε βασίζεται στην αξιακή του αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν, αλλά στην ενσωματωμένη του ξινίλα, εξαιτίας της οποίας όλα του ξινίζουν και του βρωμάνε.
Είναι πλήρως ακατάλληλος για αγώνες (αλλά και για οτιδήποτε άλλο), γιατί η ξινίλα του δεν περιορίζεται στο υπάρχον αλλά κολλάει και στο επερχόμενο.
Δεν μπορεί να συνεργαστεί, να συνεννοηθεί, να συμπάσχει, διότι γι' αυτόν η κόλαση είναι οι άλλοι. Όλοι οι άλλοι.
Επομένως, ο ανέραστος κρίνεται ως ο πλέον ακατάλληλος για οποιαδήποτε συμπόρευση για την ανατροπή.

5) Τέλος, υπάρχει η κατηγορία αυτού που βιώνει την χρόνια ευδαιμονία.
Σα να λέμε του "ερωτευμένου εν αποστρατεία".
Μιλώ για τον χρόνια παντρεμένο, όχι κάθε παντρεμένο, αυτόν όμως που του έχει φύγει το... βίαιο συναίσθημα του παθιασμένου έρωτα και βιώνει πλέον τη χρόνια ηρεμία και ευδαιμονία της οικογενειακής ζωής.
Αυτός είναι η πιο περίπλοκη περίπτωση, διότι ενυπάρχουν μέσα του πολλά στοιχεία από τις παραπάνω κατηγορίες.
Εκεί το στοίχημα είναι η ποιότητα της οικογενειακής ζωής, οι σχέσεις που διαμορφώνονται αναμεταξύ των μελών της κλπ.
Ένα ζητημα είναι η ηλικία των παιδιών του.
Όταν τα παιδιά είναι ακόμη σε σχολική ηλικία, τότε ο εν λόγω αισθάνεται την υποχρέωση να αγωνιστεί μέχρις εσχάτων για να τους προσφέρει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για να ζήσουν και να δημιουργήσουν. Θεωρεί εαυτόν υπεύθυνο να τα προστατεύσει.
Όταν όμως τα παιδιά ξεπεράσουν αυτό το στάδιο και βρεθούν πλέον σε ηλικία κατάλληλη για δική τους ανεξάρτητη δράση, τότε συνήθως ο εν λόγω επαφίεται στην αγωνιστικότητα των παιδιών του ("εγώ στην ηλικία σας..."), αν και φοβάται μήπως πάνε πουθενά και μπλέξουν και σπάσουν τα κεφάλια τους!
Επομένως ο άνθρωπος της συγκεκριμένης κατηγορίας είναι αίνιγμα, λαχείο για την κοινωνική δράση. Αυτό που λένε: "κι αν σου κάτσει;"


Σε κάθε περίπτωση, το βέβαιο είναι πως η κοινωνική δράση του καθενός μας βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την προσωπική του κατάσταση.
Και, αν πιστέψουμε τις έρευνες που λένε πως το 70% των Ελλήνων είναι μόνοι και εκτός σταθερής ερωτικής σχέσης, ίσως μπορούμε να δούμε άλλη μια εκδοχή γιατί ως λαός στεκόμαστε απαθείς βλέποντας της καταστροφή μας.
Επομένως, όπως έλεγε κι ο Τζιμάκος: Γαμάτε γιατί χανόμαστε!

35 σχόλια:

  1. Πολύ σωστά ομιλείς Μαζεστίξ !
    Πάντοτε και από την πρώτη στιγμή και αναπνοή μας σε τούτο τον κόσμο συμβαίνει μέσα μας αλλά και έξω μας αυτό το δίπολο σχέσεων ΕΜΕΙΣ και οι ΑΛΛΟΙ να καθορίζει την εκάστοτε συμπεριφορά μας ακόμα και την α- πραξία μας σε όλα τα επίπεδα σε όλες τις εκφάνσεις και δραστηριότητες του ανθρώπου εαυτού μας .
    Πολλώ μάλλον συμβαίνει αυτό
    και μάλιστα αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια καθοριστικά εν γένει για την μετέπειτα πορεία του όπως καλή ώρα συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ κρίσης ...΄
    ΄Οταν διάβαζα το κείμενό σου έπεσε το μάτι μου και σ΄αυτό εδώ :" Μία στις δύο γυναίκες και ένας στους τέσσερις άνδρες στην Ιαπωνία κάτω των 30 δηλώνουν ότι όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται αλλά περιφρονούν το σeξ. Σε τέτοια βαθμό μάλιστα που οι ψυχολόγοι κάνουν λόγο για το »σύνδρομο της σeξουαλικής αποχής” ενώ τα ΜΜΕ περιγράφουν τους νέους ως: parasaito shingurus (άγαμοι-παράσιτα)." το βρήκα εδώ :http://kafeneio-gr.blogspot.gr/2014/02/blog-post_2139.html
    Τις εκρηκτικές διαστάσεις που παίρνει το φαινόμενο αυτό στην Ιαπωνία το επιβεβαιώνουν επιστημονικές μελέτες οι οποίες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι νέες γυναίκες δίνουν προτεραιότητα στην καριέρα, παρόλο που οι λέξεις ισότητα μητρότητα είναι άγνωστες.
    ΄Ερχεται προς επίρρωσην των γραφομένων σου ! Δεν συμφωνείς ;
    Αλήθεια Μαζεστίξ εσύ προσωπικά σε ποιά από τις καταστάσεις που περιέγραψες βρίσκεσαι ; Θάθελα πολύ να μάθω !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες οι Ιάπωνες να 'ναι τα πειραματόζωα και να 'ρθουν και κατά 'δω αυτές οι συνήθειες;;
      Ίδωμεν...

      Στο ερώτημά σου θα απαντήσω ευχαρίστως!
      Μόνο που, πριν απαντήσω, θα ήθελα να μαντέψεις, βάσει των όσων γράφω, σε ποια κατάσταση βρίσκομαι!

      Διαγραφή
    2. χαχα Λωτοφάγε, έχασες!
      (πιο κάτω στα σχόλια η απάντηση)

      Διαγραφή
  2. Βρήκα, λοιπόν, τη χρυσή συνταγή!
    Ερωτευμένη και με μικρό παιδί, ώστε αφενός να έχω αφήσει πίσω το φόβο και αφετέρου να έχω σκοπό για την επανάσταση. Να έχω τη δύναμη να μάχομαι!
    Σωστά;
    Σωστός!
    Ώπα, μου τα χαλάει, όμως το σύνθημά σου, Γαλάτη!
    Να το θέσουμε αλλιώς: "Ερωτευτείτε και κάντε παιδιά, γιατί χανόμαστε...!".
    Έτσι, γίνεται πιο ισχυρό το κίνητρο! Κάνοντας, δε, παιδιά, έχεις μια ελπίδα να πολλαπλασιάσεις τους μελλοντικούς επαναστάτες!
    Θα μου πεις, γιατί να κάνω παιδιά στη σημερινή εποχή; Και άλλες εποχές ήταν δύσκολες, όμως παιδιά πάντα γεννιούνταν. Αυτή την ανησυχία την είχα σε μεγάλο βαθμό πριν πάρω την απόφαση να κάνω παιδί, όμως αυτή είναι η ζωή και δεν μπορεί κανείς (βλέπε δυνάστες του κόσμου) να αποφασίζει για την φυσική πορεία του ανθρώπου πάνω στη Γη.
    Και για να μην ξεχνιόμαστε, στο "κάντε παιδιά" εμπεριέχεται και το δικό σου σύνθημα...!!!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπαμε, η τελευταία ακτηγορία είναι η πιο περίπλοκη.
      Επομενως επιτρέπονται τέτοιου είδους παρεκκλίσεις και συνταγές!
      Δεκτη η συνταγή.

      Αν, από καταβολής κόσμου, οι άνθρωποι κάνανε παιδιά με βάση το πορτοφόλι τους, τότε η ανθρωπότητα θα 'χει εξαφανιστεί αιώνες τώρα.

      Διαγραφή
  3. H αναλυση σου ειναι και διασκεδαστικη αλλα και πολυ ευστοχη !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε βέβαια, δε φτάνει να τα λέμε...
      Χρειάζεται να χαμογελάμε και λιγάκι!

      Διαγραφή
  4. τςςς! Εγώ είμαι μια κατηγορία από μόνη μου! Δεν εντάσσομαι στις άνω ! Ε λοιπόν έπρεπε να αφήσεις μια κατηγορία ανοιχτή στην άγνωστη αγωνίστρια της ζωής!
    Καλό ξημέρωμα!

    ΥΓ: Δεν είμαι ακόμα...είμαι εν δυνάμει όμως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε λοιπόν, περιμένω να καταγράψεις εδώ τα χαρακτηριστικά της κατηγορίας που λες!
      Βοήθησε λιγάκι! Όλα μόνος μου θα τα κάνω;

      Διαγραφή
    2. Καλησπέρα! Βασικά ένιωσα να έχω στοιχεία από διάφορες κατηγορίες ( ναι ναι και μπακούρι και ερωτευμένη και μαζί και χώρια) βγάζουμε το χωρισμένη -δεν υφίσταται χωρισμός- κι ενώ βιώνω την χρόνια ευδαιμονία ( με κάτι εξαιρέσεις μικρούτσικες) δεν είμαι παντρεμένη ( αν και είμαι από τη στιγμή που δεν έχω πάρει διαζύγιο) κι από ότι κατάλαβες... είμαι περίπτωση για ...ντιβάνι!
      Θες σίγουρα να συνεχίσω;

      Διαγραφή
    3. Μόνο ντιβάνι;
      Και... group therapy σηκώνεις μόνη σου!
      :-))

      Μπορεί βέβαια κάποιος να συνδυάζει ακόμη και ταυτόχρονα διάφορες από τις κατηγορίες!
      Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, μιλάμε για περίπτωση χρόνιας ευδαιμονίας χωρίς γάμο, όχι χωρισμένη, αλλά σε κατάσταση έρωτα...
      Σα να λέμε σε κατάσταση χρόνιου ανεκπλήρωτου έρωτα, δηλαδή;

      Για... συνέχισε, για συνέχισε, λοιπόν!

      Διαγραφή
    4. Για συνέχισε, για συνέχισε, βρε Αριστέα, γιατί θα μάς τρελλάνεις!
      Όλα τα έχεις κορίτσι μου;

      Συγνώμη, αρχηγέ, για τη σφήνα, αλλά εδώ έχει πολύ ζουμί το σενάριο!
      Άσε, που μου έχει γίνει συνήθεια τώρα τελευταία το σφήνωμα...
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    5. Α τα πουλάκια μου !!! Θέλουν κους κους!
      αχαχα! Είδατε ζουμάκι ε;
      Αν προλάβω θα επιστρέψω!
      Τρέχω κυριολεκτικά και μεταφορικά αυτόν τον καιρό ..πάλι καλά που δεν έχω έναν άντρα μέσα στο σπίτι μου να έχει κι αυτός απαιτήσεις! ;-)

      Διαγραφή
    6. Έλα, μη με βλέπεις έτσι!
      Λατρεύω το κουτσομπολιό!
      Περιμένω...

      Διαγραφή
  5. Μαζεστίξ αν και με μπερδεύεις πάντοτε ( νομίζω ότι είσαι απ΄όλες τις κατηγορίες και από λίγο) αλλά αφού με ρωτάς και για λόγους αρχής δεν θα μπορούσα παρά να σε κατατάξω στην πρώτη θέση ! Είναι θέση πρωτιάς και νομίζω ότι δικαιωματικά σου ανήκει , δεν συμφωνείς ; ( περιμένω τη δική σου απάντηση ) .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λίγο απ' όλα, ε; Δηλαδή έχω και λίγο απ' τους ξινούς! χαχα

      Λοιπόν, εγώ βρίσκομαι μεταξύ πρώτης και δεύτερης κατηγορίας με την πλάστιγγα να γέρνει αποφασιστικά (και με τάσεις μονιμοποίησης) προς τη δεύτερη.
      Εξ ου και η μαυρίλα και η απαισιοδοξία που βγάζω τελευταία...
      Είναι αυτό που λέει και το τραγούδι:
      "πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία"...

      Διαγραφή
    2. ΄Eντάξει εκτός από την 4η κατηγορία όπου φυσικά και δεν σ΄έχω ... εννοείτε Μαζεστίξ αλλά φαντάζομαι ότι σε κάποια φάση της ζωής σου θα πέρασες ξυστά ίσως και από εκείνη την κατηγορία γι΄αυτό και τώρα καταφέρνεις και μας τα περιγράφεις τόσο όμορφα και γλαφυρά !

      Διαγραφή
    3. Ε βέβαια! Όλοι έχουμε περάσει κάποια στιγμη΄απ' όλα τα στάδια.
      Η ζωή είναι κινούμενη άμμος.

      Διαγραφή
  6. Πάντως αν θέλουμε να ΄μαστε αντικειμενικοί η εποχή που ζούμε μάλλον μας σπρώχνει όλους στα ΤΑΡΤΑΡΑ της 4ης καταθλιπτικής και στιφνής κατηγορίας ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αν είναι έτσι, θα πρέπει να κρατήσουμε άμυνα στην εποχή.
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  7. Μαζεστίξ, για χωρισμένος μια χαρά μού φαίνεσαι.
    Προσωπικά ανήκω στην τελευταία κατηγορία. Επειδή, όμως, τα παιδιά μου έχουν ξενιτευτεί, αναγκαστικά επαναστατώ κάθε τόσο, για να καλύψω το κενό που άφησαν.
    Πάω για ύπνο με χαμόγελο, χάρη στην ανάρτησή σου.
    Καλή σου εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνω φιλότιμες προσπάθειες γι'αυτό το "μια χαρά"...
      Την περίπτωση των ξενιτεμένων ενήλικων παιδιών δεν την εξέτασα παραπάνω.
      Όσο σχολιάζετε, τόσες περισσότερες υπο-κατηγορίες εμφανίζονται!

      Διαγραφή
    2. Γι' αυτό το "μια χαρά" και τις φιλότιμες προσπάθειες.
      Στα διλήμματα μπορούν να κάνουν παρέα τα ποτά, τα τσιγάρα, τα ξενύχτια και τα τραγούδια.

      http://www.youtube.com/watch?v=df2ZXwYGBCk

      Καλή δύναμη!
      Γλαύκη

      Υ.Γ.
      Η παρέα στα μπλογκόσπιτα δεν είναι μόνο για τον χαβαλέ.

      Διαγραφή
    3. Μ' αρέσει και σ' αυτά τα θέματα να κάνω χαβαλέ.
      Δε μου αρέσει η μιζέρια.

      Από τέτοια πράγματα δεν πέθανε κανείς, εξάλλου, εξαιρώντας τον Μιμίκο (της Μαίρης) και τον Ρωμαίο (της Ιουλιέτας)

      Διαγραφή
  8. Αν δηλώναμε όλοι "μπακούρια" λέτε να γινόταν καμιά επανάσταση;;;
    Μπαααααα! Αφού ο φρέντο δεν έχει πάει ακόμα 10 ευρώ! Καλή εβδομάδα συναγωνιστές της (μπλογκο)ζωής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α όλα κι όλα! Με μπακούρια επανάσταση δε γίνεται!
      Κι αν πάνω στην αντάρα αρχίσουν και χουφτώνονται και παρατήσουν το γάμο και πάνε.. πίσω απ' τα πουρνάρια;

      Διαγραφή
    2. Ξανά το σφήνωμα, ένεκα της συνήθειας που λέγαμε...
      Έγραψε η ατάκα σου!
      Χαζοί είναι να χάσουν τα πουρνάρια; Εδώ ο κόσμος καίγεται..., την επανάσταση θα κοιτάξουν;
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    3. Σ' αυτήν την περίπτωση κολλάει η παροιμία "εδώ ο κόλπος καίγεται"

      Διαγραφή
  9. Από την άλλη μεριά υπάρχουν κάποιες υπάρξεις που θέλουν να βιώσουν νωρίς - νωρίς
    όλα αυτά τα μυστηριώδη των "μεγάλων " , πριν καλά - καλά βγουν από τ΄αυγό !Χα!χα!
    Δεσ ΄το να γελάσεις !!!!
    Βρε που πάμε - που πάμε ; ( που έλεγε και ο Αυλωνίτης ).Καλή εβδομάδα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα μικρά πολυβιάζονται ώρες-ώρες.
      Και αυτό το 'χαμε ξαναναλύσει παλιότερα εδώ μέσα με την παρέα και θα επανέλθουμε σύντομα σ'αυτό.
      "Σιμυλασιόν", που λεγε κι ο Σταυρίδης σε άλλη ταινία!

      Διαγραφή
  10. Λίγο πολύ όλοι έχουμε περάσει από τις 3 πρώτες κατηγορίες και το θεωρώ φυσιολογικό. Θεωρώ εντελώς λάθος την 4η (του ανέραστου) που δεν παλεύεται. Ο καθένας αυτής της κατηγορίας έχει τους δικούς του λόγους που αυτο-κατατάχτηκε εκεί, συνεπώς υπάρχουν πάρα πολλές υποκατηγορίες.
    Η 5η έχει να κάνει και με την ηλικία. Όσοι δεν έχουν περάσει σε αυτή τη φάση, μάλλον δεν θα την αποφύγουν κάποια στιγμή.

    Τη γνώμη μου; Έχω την εντύπωση πως ξεκίνησες από την τελευταία πρόταση και για να την δικαιολογήσεις έγραψες όλες τις προηγούμενες. Ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, η 4η κατηγορία είναι αυτό που λένε "μη σου τύχει".
      Όχι μόνο μην τύχει να γίνεις τέτοιος, αλλά και να μην τύχει να τρακαριστείς με τέτοιον!

      Κι όμως! Την τελευταία πρόταση δεν την είχα σκεφτεί πιο πριν! Απλά προέκυψε..

      Διαγραφή
  11. Άντε, με το καλό να ξαναβρεθείς στην 1η κατηγορία, Μαζεστίξ. Κι αν έχεις αρκετή αγωνιστική διάθεση, μπορεί να πιάσεις και την 5η, χωρίς καθόλου να εγκαταλείψεις την 1η. (Διπλοθεσίτης ! Αν το καταφέρεις αυτό, δεν υπάρχει αγώνας που να σε πτοείσει!!! :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'αυτά τα ζητήματα η... κάθετη κινητικότητα μεταξύ των κατηγοριών είναι μόνο ευεργετική!
      Ναι καλέ, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι!
      Για πότε ο άνθρωπος βρίσκεται από την 1η κατηγορία στη 2η και τούμπαλιν και για πότε μεταπηδά στην 5η, ούτε που το καταλαβαίνει.
      Ένα... "λαθάκι" αρκεί!

      Διαγραφή