Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Αριστερή Ρευμα-τοπάθεια

Εικόνα από "αριστερή στρουθοκάμηλο"


Έχω μια παρατήρηση να κάνω προς τους υποστηρικτές του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΡΙΖΑ και τους υποστηρικτές των θέσεών τους περί υποψηφιοτήτων στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Εσείς λοιπόν βγάζετε σπυριά και μόνο στην ιδέα ότι πρώην Πασόκος ή Δημαρίτης που ψήφισε το Μνημόνιο μπορεί να συμπαραταχθεί σήμερα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ωραία.
Θεωρείτε λοιπόν ότι, απ' τη στιγμή που το κόμμα διακηρύσσει την έξοδο απ' τα Μνημόνια και την πλήρη αντίθεσή του με αυτά, είναι θέμα αρχής το να μη συμπορευτεί με ανθρώπους που τα έχουν ψηφίσει ή που βρίσκονταν τουλάχιστον στην κοινοβουλευτική ομάδα των κομμάτων που τα ψήφιζαν ή τα ανέχονταν. Και πάλι ωραία.

Αν ισχύει αυτό, όμως, τότε πρέπει να ισχύει και το άλλο: εσείς ως Αριστερό Ρεύμα τίθεστε ενάντια στο ευρώ και υπέρ της άμεσης εξόδου απ' την Ευρωζώνη.
Η πλειοψηφία των στελεχών σας όμως βρισκόταν στον Συνασπισμό και το 1992 που το κόμμα υπερψήφιζε τη συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και το 2000 που υπερψήφιζε την ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη.
Με τη δική σας λογική, λοιπόν, δεν είναι ασύμβατη η παρουσία στο αντι-ευρώ στρατόπεδο ανθρώπων, πολιτών και πολιτευτών (δηλαδή υμών) που ανήκαν στο κόμμα όταν προσυπέγραφε "με δόξα και τιμή" την εγκληματική, σύμφωνα με τα σημερινά σας λεγόμενα, ένταξη στην Ευρωζώνη;
Αυτό δεν είναι θέμα αρχής για το Αριστερό Ρεύμα;

Κι εσύ Λαφαζάνη πού ήσουν τότε;
Δεν είσαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού από το 1992;
Και λοιπόν, τι;
Μετανόησες;
Αφού έχεις το δικαίωμα να μετανοήσεις εσύ, γιατί δεν το έχει ο Βουδούρης ή η Τζάκρη;



Γι' αυτό λοιπόν κόψτε τις μπούρδες και την παπαρολογία, διότι είναι πασιφανές πως δεν οφείλεται σε θέματα αρχών η αντίθεσή σας στην προσχώρηση στον ΣΥΡΙΖΑ ανθρώπων που στο παρελθόν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν στηρίξει πολιτικές που τώρα αντιμάχονται.

Δύο μπορεί να είναι οι πραγματικές αιτίες:
  1. Έχετε εθιστεί τόσο πολύ στο ρόλο του γκρινιάρη, ώστε έχετε γίνει εμμονικοί με τα πάντα. Έτσι, μετά από δεκαετίες προσωπικής και συλλογικής μπουρδολογίας, σήμερα που φαίνεται πια καθαρά στον ορίζοντα η προοπτική της ανάληψης κυβερνητικού ρόλου και επομένως η προοπτική εφαρμογής των όσων διακηρύσσετε τόσα χρόνια, εσείς δειλιάζετε και ενστικτωδώς αντιδράτε περιχαρακωνόμενοι, παίζοντας φοβική άμυνα. Λέγεται και κόμπλεξ. Η επίσημη ονομασία της ψύχωσης αυτής ονομάζεται "Αριστερή Ρευμα-τοπάθεια".
  2. Στο βαθμό που δεν ισχύει το από πάνω, απλώς φοβάστε πως η είσοδος των, δημοφιλέστερων από σας, στελεχών που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, θα δώσει σε αυτούς τις κυβερνητικές καρέκλες κι εσείς θα μείνετε στην απ' έξω. Ο καβγάς είναι για το πάπλωμα λοιπόν.
Τα υπόλοιπα περί "Μνημονιακών" κλπ. είναι απλώς μπούρδες. 

ΥΓ.1: Εδώ και τόσες μέρες που έχουν ανακοινωθεί οι υποψηφιότητες για τις περιφέρειες, δεν έχω δει κινήσεις στήριξης, ιδίως των δύο βασικών υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ, της Δούρου και του Σακελλαρίδη. Αντιθέτως, έχει κολλήσει η βελόνα στην γκρίνια. Μα τι διάολο; Οι... "Ρευματοπαθείς" δε θέλουν να κερδίσει το κόμμα τις εκλογές;
Οι Σαμαρο-Μπομπολαίοι τους ευχαριστούν πολύ...

ΥΓ.2: Τα υπόλοιπα στο επόμενο κείμενο εντός των ημερών. Έχω να πω πολλά ακόμη.

49 σχόλια:

  1. Επικεντρώνεσαι στο Αριστερό ρεύμα (αριστερή πλατφόρμα νομίζω λέγεται τώρα) και αποφεύγεις 2 σημαντικά ερωτηματικά που έχουν ευρύτητα και βαρύτητα.
    α)Η γνώμη των μελών-βάσης και των τοπικών κοινωνιών λαμβάνεται υπόψη ή όχι;
    β)ο κάθε "μετανοημένος"γυρολόγος γιατί δεν γίνεται ΑΠΛΟ ΜΕΛΟΣ αλλά απαιτεί/παίρνει σημαντική καρέκλα;

    Tέλος ένας που ψήφησε 3 μνημόνια σε 3 χρόνια ως βουλευτής 2+1 διαφορετικών κοιν.ομάδων και γνώστης και θεατής των συνεπειών δεν μπορεί να εξομοιώνεται με άτομα που εκφράζουν θεωρητικές απόψεις σε βάθος 20ετίας χωρίς καμμία ΠΡΑΚΤΙΚΗ επίπτωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σήμερα Αρχηγέ θα διαφωνήσουμε.

    "Στο βαθμό που δεν ισχύει το από πάνω, απλώς φοβάστε πως η είσοδος των, δημοφιλέστερων από σας, στελεχών που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, θα δώσει σε αυτούς τις κυβερνητικές καρέκλες κι εσείς θα μείνετε στην απ' έξω".
    Από πότε ο Βουδούρης θεωρείται δημοφιλής; Στην Καλαμάτα το 2011 οι πολίτες στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου τον κυνηγούσαν και φυγαδεύτηκε με παρέμβαση της αστυνομίας.

    Ο Βουδούρης δεν ψήφισε μόνο το πρώτο μνημόνιο. Και άλλοι το έκαναν αυτό. Όμως μετάνιωσαν, άσκησαν την αυτοκριτική τους και έπειτα άλλαξαν στρατόπεδο.

    Αυτός δεν έκανε το ίδιο. Ψήφισε στη συνέχεια το μεσοπρόθεσμο όταν έξω από τη βουλή οι δυνάμεις καταστολής έπνιγαν την Αθήνα στα χημικά. Διαγράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ όταν καταψήφισε το μνημόνιο 2. Μετά πήγε στη ΔΗΜΑΡ και στην προεκλογική περίοδο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 12 που ήταν σημείο καμπής για να αλλάξουν τα πράγματα έλεγε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ανεύθυνος και θα μας βγάλει από το ευρώ! Συμμετείχε στην τρικομματική κυβέρνηση του Σαμαρά ψηφίζοντας την προγραμματική συμφωνία. Στην κυβέρνηση αυτή ψήφισε ένα σωρό νομοσχέδια...
    Μια μέρα μετά την απόφαση της πλειοψηφίας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ να στηριχθεί στην περιφέρεια της Πελοποννήσου είπε ότι το ψηφοδέλτιό του είναι ανεξάρτητο (ενώ στηριζόταν από το ΣΥΡΙΖΑ!) και ότι δε μετάνιωσε που ψήφισε το μνημόνιο γιατί πίστευε ότι έπρεπε να παρθούν δημοσιονομικά μέτρα (!) [ενώ όλοι γνωρίζουμε τι καταστροφή έφερε το μνημόνιο στη χώρα]. Πόσο αξιόπιστος είναι λοιπόν;

    Μέχρι στιγμής 3 στις 4 ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ταχθεί κατά της υποψηφιότητάς του με συντριπτική πλειοψηφία χωρίς ούτε μία θετική ψήφο υπέρ του (!) (η 5η συνεδριάζει διάβασα σήμερα). Προφανώς δεν είναι θέμα Αριστερού Ρεύματος αλλά και της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ τόσο στην Πελοπόννησο όσο και αλλού (ψηφίσματα από διάφορες οργανώσεις μελών όπως π.χ. Παρισίου, Νάξου κ.ά). Υπήρξε επίσης κοινή ανακοίνωση της νεολαίας που τον απορρίπτει κατηγορηματικά.

    Ποιος έχει το πρόβλημα λοιπόν; Το Αριστερό Ρεύμα που κριτικάρει σκληρά την υποψηφιότητα Βουδούρη ή η ηγεσία που κατάφερε να περάσει τη γραμμή της περνώντας "πακέτο" τις 13+1 υποψηφιότητες (όπως περνάνε τα μνημόνια σε ένα άρθρο) χωρίς να αφήσει τα μέλη της ΚΕ να αποφασίσουν για την καθεμιά ξεχωριστά όπως λέει η κοινή λογική;

    Κατά τη γνώμη μου η συνεργασία με το Βουδούρη δεν προσφέρει τίποτα. Αυτό που κάνει είναι να δίνει επιχειρήματα σε αυτούς που λένε ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μία από τα ίδια. Πιστεύω επίσης ότι ούτε ψηφοφόρους προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ θα φέρει γιατί αυτοί που έφυγαν από το χώρο εκείνο το έκαναν επειδή απηύδησαν. Δε μπορεί τώρα η ηγεσία να φέρνει Βουδούρηδες από το παράθυρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πόσο άτοπη τοποθέτηση
    Πες γιατί αυτό με το Βουδούρη δε γίνεται με την Αγλαία Κυρίτση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλε μου, θα διαφωνήσω μαζί σου και θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες.
    Επίσης: η βάση και η ηγεσία δεν έχουν καμιά επαφή τελευταία. Ψήφιζα τον ΣΥΡΙΖΑ για τη δημοκρατία του. Αν θέλω κεντρική επιτροπή μόνο, επιστρέφω στο ΚΚΕ.
    Αυτό το χόμπι "πυροβολάμε το πόδι μας" έχει καταντήσει διαστροφή. Αν δεν το σταματήσουν, θα τρίβουμε τα μάτια μας με τα αποτελέσματα σε όλες τις εκλογές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα σας απαντήσω συνολικά και όχι κατά μόνας, για να μην επαναλαμβάνομαι άσκοπα, αφού όλοι εκφράζετε πάνω-κάτω τις ίδιες ενστάσεις στο σκεπτικό μου.
    Λοιπόν, θεωρώ πως όσο κούτελο καθαρό έχει ο Βουδούρης για να μιλά αι να τάσσεται πολιτικά κατά της μνημονιακής πολιτικής, άλλο τόσο έχουν αυτοί που επί είκσοι χρόνια ήταν φιλο-ευρωενωσίτες και ένα πρωί ξύπνησαν αντι-ευρωενωσίτες.
    Και μάλιστα, αντιστρέφοντας την ένσταση περί θεωρητικών συμφωνιών και διαφωνιών σε αντιδιαστολή με τις πρακτικές, θα πω ότι ίσα-ίσα αυτό είναι χειρότερο.
    Δηλαδή αν έρθει και πει ο κάθε πρώην μνημονιακός "Ρε παιδιά, το καταλαβαίνω ότι επήλθε καταστροφή, αλλά εκείνη την ώρα με το πιστόλι στον κρόταφο και τον εκβιασμό ότι, αν δεν υπερψηφίσω, θα χρεωθώ την άμεση χρεωκοπία της χώρας, δεν ήταν καθόλου εύκολο όσο ακούγεται το να σηκώσω στις πλάτες μου τέτοια ρποσωπική πολιτική ευθύνη", μια τέτοια άποψη θα την ακούσω ως πιο ειλικρινή από τη θεωρητική μετάνοια εκείνου που χωρίς κανένα εκβιασμό αι κανένα πιστόλι στον κρόταφο επιδοκίμαζε τα εξ ορισμού νεοφιλελεύθερα και καπιταλο-φεντεραλιστικά σχέδια αλά Μάαστριχτ και Ευρωζώνης.
    Οι δεύτεροι δεν έχουν κανένα ελαφρυντικό.
    Ουδείς τους εκβίασε. Και καμιά πολιτική ευθύνη δεν κρεμόταν πάνω απ' τα κεφάλια τους σαν γκιλοτίνα.
    Επίσης, δεν έγιναν όλα σε δια΄στημα 1,5- 2 ετών, όπως τα Μνημόνια, αλλά σε διάστημα 20 ετών.
    Επομε΄νως ήταν και πολύ συνειδητή η απόφασή τους να στηρίζουν το Ευρωενωσιακό εγχείρημα.

    Και, για να εξηγούμαι, δε θεωρώ πως πρέπει να τουφεκίζουμε όποιον παλαιότερα είχε άλλη άποψη και τοποθέτηση αισ το εμταξύ μετακινήθηκε προς προσφιλέστερες επιλογές.
    Αλλά θεωρώ πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μπροεί να μιλάνε για σκοινί.
    Και εξάλλου ποια η αξιοπιστία τους, εφόσον θεωρούν τόσο εμγάλη καταστροφή την απραμονη΄στην ευρωζώνη και τόσο καλό σενάριο την αλλαγή νομίσματος, όταν παραμένουν και στηρίζουν την επερχόμενη κυβέρνηση Σύριζα, η οποία διαβεβαιώνει πως δεν πρόκειται να βγάλει τη χώρα απ' την Ευρωζώνη;
    Άρα να υποθέσω πως συναινούν σε αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν βέβαιη καταστροφή;
    Και γιατί το κάνυον αυτό; Με ποιο αντάλλαγμα; Την καρέκλα; Ή μήπως την πολιτικη΄τ τους ατολμία να εκθέσουν το σχέδιό τους για έξοδο από την ευρωζώνη στην κρίση του ελληνικου λαού;
    Αυτό το κρυφτούλι τους του "είμαστε ως ομάδα υπέρ της εξόδου απ' το ευρώ, αλλά καθόμαστε στον Σύριζα που είναι υπέρ του ευρώ" καθόλου δε μ' αρέσει και το θεωρώ αστείο.
    Αν πάλι δε φεύγουν γιατί πιστεύουν πως, έστω κι έτσι, είναι πιο ωφέλιμο για τη χώρα να στηρίξουν την κυβέρνηση της αριστεράς, τότε ας το βουλώσουν και λιγάκι και ας βοηθήσουν αυτόν το στόχο, χωρις να βάζουν συνεχώς τρικλοποδιές.

    (συνεχίζεται)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεύτερο ζήτημα (αν και έχω σκοπό να το θέσω σε επόμενη ανάρτηση) είναι το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών.
    Αυτές χτίζονται παράλληλα και σε επίπεδο κορυφής, αλλά και σε επίπεδο βάσης.
    Το Αριστερό Ρεύμα παρουσιάζει ως μόνες αποδεκτές τις συμμαχίες με ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ και απορρίπτει κάθε άλλη.
    Έχουμε και λέμε λοιπόν: το ΚΚΕ όχι μόνο δεν ρπόκειται να συνεργαστεί ποτέ με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τον μισεί περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο.
    Εδώ η Κανέλλη προχτές έλεγε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα ρποτιμη΄σει να στηρίξει ακόμα και Χρυσαυγίτες ρποκειμένου να μην πάρουν δήμο οι κομμουνιστές!
    Που, εδώ που τα λέμε, δίκιο είχε, αλλά από την αναποδη. Το ζήτημα είναι τι θα κάνει το ΚΚΕ στις περιπτώσεις που εκ των πραγμάτων θα συμβούν. Διότι θα παιχτούν αρκετοί δήμοι μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής, ως πρόγευση της επικείμενης μονομαχίας τους για την πρώτη θέση και σε κεντρικό επίπεδο.
    Λοιπόν, με το ΚΚΕ όπως όλοι ακταρλαβαίνουν είναι απολύτως αδύνατη η συμεργασία.
    Όσο για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καλή και άγια, αλλά στις τελευταίες εκλογές πήρε 0,3%.
    Επομένως η συζήτηση είναι άνευ αντικειμένου.
    Αφού, αυτοδυναμία δε θα προκύψει, αναγκαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συνεργαστεί με κάποιον εκ των ΝΔ, Χρυσή Αυγή, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Δημάρ (αν βγει) και ΑΝ.ΕΛ.
    Εξαιρώντας τις εξ ορισμού αδύνατες συνεργασίες, ποιες μένουν;
    ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ.
    Αλλά το Αριστερό Ρεύμα θέτει βέτο!
    Ε λοιπόν μιλάμε είτε για ανοησία είτε για κοροϊδία!
    Εκτός αν έχει υπ' όψιν του ο Λαφαζάνης καμιά δημοσκόπηση καμιάς πρεσβείας που να δίνει σοβαρά ποσοστά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τον Αλαβάνο, τον Καζάκη και τον... Κατσανέβα!
    Ειδάλλως, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συνεργαστεί είτε με τους "πρώην μνημονιακούς, κρυφοπασόκους Δημαρίτες" είτε με τους "εθνικιστές, συνωμοσιολόγους, ψεκασμένους και αντισημίτες Καμμένους".
    Αν έχει κάτι άλλο υπ' όψιν του ο Λαφαζάνης, ας το πει.
    Αλλά αυτή η ακραμέλα περι ΚΚΕ, τουλάχιστον ας σταματήσει, γιατί κοροϊδευόμαστε...
    Μπορεί όμως, αν νομίζει ότι μπορεί να μη χρειαστούν συνεργασίες και να επιτευχθεί αυτοδυναμία, να βοηθήσει σ' αυτό και να μη βάζει τρικλοποδιές κάθε τρεις και λίγο...
    Να λειτουργήσει το Αρ. Ρεύμα σαν μέλος ομάδας που παίζει για τη νίκη και όχι σαν γκρουπούσκουλο που παραγοντίζει, ένεκα συσχετισμών δυνάμεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. (συνεχίζεται)

    Τρίτη και τελευταία επισήμανση:
    αφού μας απωθεί τόσο η λογικη΄των εκντρικών αποφάσεων και είμαστε υπέρ του σεβασμού στις αποφάσεις των τοπικών ρογανω΄σεων, γιατί τότε δε έμε το ίδιο και για την περίτπωση Καρυπίδη;
    Κι αυτός καρατομήθηκε με απόφαση κεντρικη εξ Αθηνών, ενώ η βάση τον υπερψήφισε ως επιλογή.

    Αν είμαστε υπέρ των αποφάσεων της βάσης, τότε πρέπει να αποδεχτούμε και την απόρριψη Βουδούρη, αλλά και την έγκριση Καρυπίδη.

    Αν, όμως, θεωρούμε πως υπάρχουν περιπτώσεις που η βάση (και δη, η εν λόγω βάση) δεν έχει το ίδιο πολιτικό κριτήριο που έχει η κεντρική επιτροπή και ενίοτε (όπως στην περίτπωση Καρυπίδη) πρέπει να παρακάμπτεται η θέλησή της (της βάσης), τότε ας μην αναμασάμε το επιχείρημα περί "βάσης που πρέπει να αποφασίζει" και ας αποδεχτούμε ότι υπάρχουν και άλλα κριτήρια.

    Και εξάλλου, αν ο Βουδούρης δήλωσε πως δε μετάνιωσε που ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο, ο Καρυπίδης αποκήρυξε τις αντιεβραϊκές δηλώσεις, αποδίδοντάς τις σε παρεξήγηση και δήλωσε πως δεν ασπάζεται αυτές τις απόψεις.

    Αλλά το Αριστερό Ρεύμα εκεί δεν είχε πρόβλημα για την έλλειψη σεβσμού στη βάση.
    αφού εξάλλου ο Καρυπίδης δεν η΄ταν δικός τους.
    Ενώ οι τρεις οργανωσεις βασης της Πελοποννήσου ελέγχονται από το Αριστερό Ρεύμα, και επομένως είναι φανερό πως δυσαρεστήθηκαν επειδή ήθελαν να ε΄χουν δικότ υος υποψήφιο για περιφερειάρχη.
    Έτσι όπως τα καναν όμως και οι μεν και οι δε, η περιφέρεια αυτή χάθηκε οριστικά.


    ΥΓ.: Με όλα αυτά δε θέλω να πω πως συμφωνώ με τους χειρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα Βουδούρη, αλλά πως θεωρώ πέρα για πέρα υποκριτική αλλά και ιδιοτελή τη στάση του Αριστερού Ρεύματος.
    Και επίσης, θέλω να πω πως σε αμία περίπτωση δεν το αναγνωρίζω ως τιμητή αριστεροσύνης για πολλούς λόγους, μερικούς εκ των οποίων ανέφερα παραπάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συμφωνω απολυτως με τις παρατηρησεις σου. Υπαρχει ενα τμημα της ελληνικης αριστερας που παθαινει πανικο οταν βρισκεται υποχρεωμενη να αντιμετωπισει με ρεαλιστικους ορους την πραγματικοτητα, γιατι αυτο συνεπαγεται την απορριψη διαφορων ιδεολογηματων που εχουν λειτουργησει επι χρονια ως αλλοθι, στεγαζοντας προσωπικες ανασφαλειες, υποκαταστατα θρησκευτικων αναζητησεων, βολικους μανιχαϊσμους, συναισθηματικες εκτονωσεις μεσω μεγαλοστομιων και πυρινων λογων. Αυτη η εκδοχη της αριστερας θυμιζει τους παλαι ποτε οπαδους της avant garde και τους “τεχνοκριτικους” της, που εδιναν μεγαλυτερη σημασια στις θεωρητικες αναλυσεις, παρα στα ιδια τα εργα που εφταναν στο κοινο. Γιατι βεβαια, μεσα απο τις ατερμονες θεωρητικες αναλυσεις μπορουσαν να συγκαλυπτουν τις δικες τους αδυναμιες να φτιαξουν πραγματα που θα ειχαν καποιο πραγματικο αντιχτυπο στο ακροατηριο, αλλα και την δικηα τους αδυναμια να συγκινουνται απο τετοια εργα. Κι ο πιο βολικος τροπος συγκαλυψης ηταν να τα χαρακτηριζουν ως “κοινοτυπα” και να τα απορριπτουν.
    Υποθετω δε οτι υπαρχουν και καποιοι αλλοι ανομολογητοι λογοι που ερμηνευουν αυτη την ταση ορισμενων για απορριψη καθε στασης και ενεργειας που μπορει να επιτρεψει στην αριστερα να κατακτησει την εξουσια και να βελτιωσει καπως την καθημερινοτητα των απλων ανθρωπων. Δεν αναφερομαι μονο στην αισθηση της προσωπικης αδυναμιας διαχειρισης αυτης της εξουσιας, αλλα και σε ενα συνδρομο “αγαπης-μισους” που τους διακατεχει. Γιατι ολοι αυτοι οι υπερεπαναστατες θελουν κατα βαθος σαν τρελλοι να βρεθουν σε καποια θεση εξουσιας κι επειδη συνειδητοποιουν οτι αυτο ειναι ανεφικτο γι αυτους –με τα μυαλα που κουβαλανε !- κανουν οτι μπορουν ωστε να εμφανισουν καθε αλλο δρομο προς την εξουσια ως ανεφικτο ή ως ανηθικο για οποιον δεν συμμεριζεται μεχρι κεραιας τις αποψεις τους. Κρυβονται λοιπον διαρκως πισω απο ιδεολογηματα που μιλανε για “λαϊκη εξουσια”, η οποια καταληγει να ειναι τοσο ανεδαφικη, ωστε να μην κινδυνευει ποτε να κατακτηθει απο κανενα. Προκειται για μια γελοιογραφικη εκδοχη του στιχου “σαν βγεις στο γυρισμο για την Ιθακη εχε τον νου σου να΄ν μακρυς ο δρομος”.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλά όλα αυτά, Αστερίξ μου, και έχεις δίκιο. Έχω την εντύπωση, όμως, ότι κανένας εδώ μέσα δεν υποστήριξε τον Λαφαζάνη. Επικεντρωθήκαμε στον Βουδούρη.
    Όσο για τον Καρυπίδη, δεν ξέρω πολλά από Κοζάνη, εκτός από όσα βγήκαν στη φόρα για τα εγκλήματα του Εμφυλίου και ήταν θαμμένα τόσα χρόνια.
    Η υπόθεση Καρυπίδη ξεσήκωσε τη βάση του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα. Είναι άσχετη, λοιπόν, με την υποψηφιότητα Βουδούρη.
    Μια τελευταία ερώτηση: εντάξει, ένα κόμμα του 4% δεν είχε αρκετά στελέχη για να προβάλει στις εκλογές. Δεν βρήκε, όμως, έντιμους ανθρώπους όπως η Κυρίτση; Ήταν ανάγκη να μαζέψει ό,τι περνούσε απέξω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μιχάλη, μου άρεσε ο παραλληλισμός με τους τεχνοκριτικούς.
    Θα τον χρησιμοποιώ!
    Τα ίδια λεω κατά καιρούς σ' ένα φίλο μου σκηνοθέτη, ο οποίος θέλει να κάνει "ταινίες για λίγους".
    Αυτή τη λογική των " διανοητικών ελίτ" ποτέ δεν μπόρεσα να τη συμμεριστώ.

    Επίσης, ενδιαφέρουσα η... ψυχαναλυτική διάσταση που έδωσες.
    Αυτό το σύνδρομο "Αγάπης-μίσους" προσπάθησα κι εγώ να παρουσιάσω παραπάνω, αλλά το έκανες καλύτερα.


    Λωτοφάγε, στη... δευτερολογία μου δεν εννόησα ότι υποστηρίζετε εσύ, ο Λύσιππος και ο Παναγιώτης το Αριστερό Ρεύμα.
    Στα σχόλια απάντησα επι των συλλογισμών και όχι επί προσωπικού φυσικά.

    Ως προς το τελευταίο που αναφέρεις, το τι πιστεύει η βάση είναι σχετικό.
    Ο καθένας βάσει των δικών του συναναστροφών μπορεί να έχει άλλη εντύπωση για τη γνώμη της βάσης.
    Το μόνο χειροπιαστό είναι η ψήφος των τοπικών οργανώσεων.
    Και στην Πελοπόννησο καταψήφισαν Βουδούρη, ενώ στη Μακεδονία υπερψήφισαν Καρυπίδη.
    Επομένως δεν είναι λογικό ότι είτε θα πούμε πως πρέπει να γίνεται σεβαστή η απόφαση της τοπικής κοινωνίας είτε θα πρέπει να γίνεται σεβαστή η εκτίμηση της κεντρικής επιτροπής;;

    Περί στελεχών, δεν ξέρω αν υπήρχαν διαθέσιμα στελέχη με τα κατάλληλα χαρακτηριστικά για τη δικεκδίκηση της περιφέρειας.
    Απ' τα λίγα που διάβασα σχετικά, είδα ότι όποια πόρτα χτυπουσε ο Τσίπρας την έβρισκε κλειστή.
    Όλοι ("μετριοπαθείς" και "ριζοσπάστες") προαλείφονται για τις αυριανές υπουργικές καρέκλες και αρνούνταν να κατέβουν στην αυτοδιοίκηση.
    Η Κυρίτση είναι ένα λαχείο.
    Αλλά πόσα λαχεία μπορεί κανείς να βρει όταν μιλάμε για τόσες περιφέρειες, τόσους δήμους και ευρεκλογές;
    Και τελοσπάντων, άλλο η κριτική αυτού του είδους όπως γίνεται εδώ, πως δεν ήταν η καταλληλότερη επιλογή ο κάθε Βουδούρης, και άλλο η πολεμική που, απ' ό,τι βλέπω στα μίντια και στο διαδίκτυο, αναπτύσσει το Αρ. Ρεύμα στις κεντρικές επιλογές.
    Δεν έχω δει υποστηρικτικές κινήσεις για τίποτα από αυτούς, παρά μόνο γκρίνιες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μαζεστίξ έθεσες πολλά ζητήματα πάνω στα οποία μπορούμε να κάνουμε μεγάλη κουβέντα αλλά θα περιοριστώ σε μερικές γραμμές.

    Για το θέμα των συνεργασιών συμφωνώ ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με δεδομένο ότι το ΚΚΕ φυσικά απορρίπτεται ως σύμμαχος σε μελλοντική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για τους λόγους που είπες. Αφού θα κάνεις ειδική ανάρτηση γι' αυτό, θα πω μόνο ότι συμφωνώ με τη λογική του μετώπου αλλά με αξιόπιστα πάνω απ' όλα πρόσωπα (κάτι που ο Βουδούρης δεν είναι), όπως έμμεσα λέει και ο Λωτοφάγος.

    Το Αριστερό Ρεύμα είναι μεν υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα για τους λόγους του αλλά στηρίζει και σέβεται το γεγονός ότι δεν είναι θέση του κόμματος η άμεση αποχώρηση από το ευρώ. Δε φεύγει από την κοινή προσπάθεια γιατί άλλος είναι ο εχθρός και γιατί μπορεί η σύγκρουση με τους δανειστές να είναι τόσο σφοδρή που αναγκαστικά να αλλάξουμε νόμισμα, καθώς υπάρχει και το ενδεχόμενο σταδιακής διάλυσης της Ευρωζώνης.

    Τέλος, οι υποθέσεις Καρυπίδη και Βουδούρη είναι ξεχωριστές.
    Δεν αποφάσισε ακριβώς η βάση για τον Καρυπίδη γιατί υπερψηφίστηκε μετά τα όσα έγιναν από το Περιφερειακό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ και όχι από τις Νομαρχιακές Επιτροπές ή τις οργανώσεις μελών της περιοχής. Επιπλέον υπήρξε μεγάλη αντίδραση από όλες τις τάσεις του κόμματος, από τη βάση γενικότερα, αλλά και από κορυφαία στελέχη γιατί τέτοια "ανοίγματα" είναι έξω από τη λογική του πλαισίου των συνεργασιών που έχει τεθεί.
    Στην Πελοπόννησο η αντίδραση είναι σχεδόν καθολική (και δε νομίζω ότι ελέγχεται εξ' ολοκλήρου από το Α.Ρ.). Δες τις ψηφοφορίες: bit.ly/1cPGaeQ , bit.ly/1jvn9Tn και bit.ly/1gM8cvZ . Πώς λοιπόν θα βγουν οι Συριζαίοι της Πελοποννήσου να στηρίξουν αυτήν την υποψηφιότητα όταν δεν τη θέλουν; Θα πάνε οι Αθηναίοι να του κάνουν προεκλογική εκστρατεία μήπως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ ότι έπρεπε να ληφθεί υπ' όψιν προκαταβολικά (και όχι κατόπιν εορτής) η γνώμη των τοπικών μελών, επειδή ακριβώς δε θα κατέβουν οι Αθηναίοι να στρίξουν την υποψηφιότητα.
      Δεν ξέρω, βέβαια, κατά πόσο υπήρχαν διαθέσιμα πρόσωπα κατάλληλα για να διεκδικήσουν μια δύσκολη περιφέρεια. Τους λόγους τους εκθέτω και παραπάνω στον Λωτοφάγο.
      Και τελοσπάντων, πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η πολιτική δεν ταυτίζεται με την ηθική.
      Ηθικός οφείλει να είναι ο στόχος, αλλά επειδή ο κόσμος είναι ένα σύμπλεγμα συμφερόντων, τα μέσα δεν μπορούν πάντα να ακολουθούν τους ηθικούς κανόνες.
      Διότι από ηθικής και αξιακής άποψης η συνεργασία με τον Καμμένο και το κόμμα του είναι αδιανόητη. Αλλά. εφόσον δεν υπάρχει άλλη υπαρκτή λύση (αν δεν τα καταφέρει να βγει η Δημάρ στη Βουλή), δεν παρακάμπτουμε το ηθικό και αξιακό μέρος για χάρη του ηθικού σκοπού να αλλάξουν τα πράγματα;
      Επομένως, μήπως και στην Πελοπόννησο συμβαίνει κάτι παρόμοιο;
      Δηλαδή μήπως επιχειρήθηκε ένα άνοιγμα προς αυτούς που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και (κυρίως) ΔΗΜΑΡ στις προηγούμενες εκλογές, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα;
      Δεν ξέρω αν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά σίγουρα τα καθορίζει.


      ΥΓ.:Στα υπόλοιπα σχόλια θα απαντήσω αργότερα, διότι τώρα δεν προλαβαίνω.

      Διαγραφή
    2. Είναι προφανές ότι έγινε άνοιγμα σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ αλλά επαναλαμβάνω ότι μάλλον θα χαθούν ψήφοι παρά θα κερδηθούν με τέτοιες επιλογές αφού αφενός δεν στηρίζεται από τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ (με βάση τις αποφάσεις ΝΕ, οργανώσεων μελών και νεολαίας) και αφετέρου οι ψηφοφόροι αυτοί, αν αποστασιοποιήθηκαν πλέον από ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, δε θέλουν άλλα αναξιόπιστα πρόσωπα (όπως ο Βουδούρης) αλλά έντιμα και κατάλληλα για την περιφέρεια.
      Εδώ θα είμαστε όμως και αν επιμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτήν την επιλογή μέχρι τέλους, θα δούμε τα αποτελέσματα.

      Τώρα, όπως λέει και ο Λαθρεπιβάτης παρακάτω που ξέρει καλύτερα από μας τα τοπικά, υπήρχε για παράδειγμα η επιλογή του Νίκου Πατσαρινού που, με μια πρώτη ματιά χωρίς φυσικά να γνωρίζω προσωπικά παραπάνω πράγματα, φαίνεται ως μία καλή αριστερή επιλογή. Έλλειψη γενικότερα διαθέσιμων προσώπων φαίνεται πως υπήρχε σε κάποιο βαθμό, ωστόσο η τελική επιλογή Βουδούρη θεωρώ ότι κάνει ακόμα χειρότερο το πρόβλημα αυτό και δε συσπειρώνει τον κόσμο εκεί.

      Καλό ξημέρωμα.

      Διαγραφή
  12. Νομίζω πως την καλύτερη απάντηση στο θέμα που θίγεις την δίνει ο Θανάσης Κρατερός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Καρτερός -και όχι Κρατερός- κάνει πλακίτσα. Όμως, στο παρελθόν, δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις δημάρχων που στήριξε η Αριστερά και αποδείχτηκαν κάλπικοι ή και λαμόγια.
      Μόνο που τότε κανείς δεν έδινε δεκάρα, επειδή όλα τα αριστερά κόμματα μάζευαν ένα 10% όλο κι όλο. Σήμερα είναι αλλιώς και ήδη έχουν γίνει πολλές μαλακίες.
      Μην ξεχνάμε ότι ο ελληνικός λαός είναι, στην πλειονότητά του, συντηρητικός, γερασμένος και πουριτανός. Θα επιστρέψει στα γνωστά και ασφαλή, έστω κι αν υπογράφει έτσι την καταδίκη του.

      Διαγραφή
    2. Λωτοφάγε, σωστά Καρτερός, λόγω κεκτημένης ταχύτητας έναν αναγραμματισμό τον πάθαμε!
      Πώς να μην τον πάθουμε με το ταράκουλο που μας έχει επιβληθεί.
      Αστειάκι όπως λες μπορεί να κάνει ο Καρτερός, όμως κάποια πιο αυστηρά κριτήρια θα έπρεπε να τίθενται για το ποιος μπαίνει σε κάθε χώρο και όχι ο καθένας να λέει ό,τι τον συμφέρει ή τον βολεύει. Τελοσπάντων, το ζήτημα είναι αν θα ξυπνήσει η αριστερά και φανεί υπεύθυνη και αντάξια των περιστάσεων.
      Χλωμό το βλέπω και τις προδοσίες φοβάμαι!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    3. Κρατερός ή Καρτερός... σίγουρα έγραψε πάντως!
      Θα παραθέσω το κείμενό του παρακάτω, διότι λέει τα ίδια πάνω κάτω με μένα, αλλά πιο επτυχημένα με λεπτή ειρωνεία...

      Διαγραφή
  13. Μέσω μιας γενικόλογης παρατήρησης, θα πω πως, ας κάτσουν κάτω να δούνε τι θέλουν και τι μπορούν, γιατί, με ένα "άτυπο" γκάλοπ που κάνω με όσους συναντώ (και καταφέρνω να τους εκμαιεύσω τις προθέσεις τους περί εκλογών) βλέπω τον ΣΥΡΙΖΑ "να τρίβει τα μάτια του με το αποτέλεσμα" σύμφωνα με τα λεγόμενα κάποιου, που έχει βάλει πλώρη για ένα πολύ.....δεξιοφασιστικό κόμμα... Με τούτα και με κείνα, πάλι εμείς θα την πληρώσουμε στο τέλος, αν εκλεγούν τίποτα τενεκέδες ξεγάνωτοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε βέβαια, με όλη αυτήν την γκρίνια και τη μηδενική στήριξη καμιάς υποψηφιότητας, προς το παρόν κάνουν πάρτυ οι υπόλοιποι.
      Εδώ κινδυνεύει να περάσει ο δήμος Αθηναίων στα χέρια του Κασιδιάρη και στον Σύριζα τρώγονται για το ποιος είναι ο... αντιμνημονιακότερος!

      Διαγραφή
  14. Όλες οι απόψεις είναι πολύ ενδιαφέρουσες, όπως και η πρόταση του Κρατερού δεν θα ήταν κακή ιδέα, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, όμως το θέμα είναι φλέγον.
    Όπως αναφέρει και η Πέτρα παραπάνω, η αγωνία πολλών είναι αν θα επιτρέψουμε πάλι στους εαυτούς μας να υποστούμε μία από τα ίδια ή θα αποφασίσουμε ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ώστε να ακολουθηθούν κοινές τακτικές από εκείνους που μπορούν κάτι ν' αλλάξουν.
    Δυστυχώς, ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.
    Πολύ φοβάμαι όμως ότι θα το φάμε πάλι το κεφάλι μας!
    Μια φορά σ' αυτό τον ρημαδότοπο δεν μπορούμε να δούμε ρεαλιστικά, με αποφασιστικότητα και ενότητα την κατάσταση, ώστε ν' απαλλαγούμε από τα χειρότερα;
    Δε θέλω να σκέφτομαι το πιο σκοτεινό σενάριο... πάντα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού αρκετών!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πολύ δύσκολη υπόθεση η αίσθηση της ομαδικότητας.
      Προκειμένου να μη βάλουμε τον εαυτούλη μας κάτω από έναν συλλογικό στόχο, είμαστε ικανοί να διλύσουμε ό,τι φτιάξαμε.
      Κι όταν λέμε ομαδικότητα, αν αισθάνεσαι μέλος μιας ομάδας (έστω και θεωρητικά μέλος), τότε την ώρα του αγώνα δε σηκώνεις ανταρσύα κατά του συστήματος που επέλεξε το τεχνικό τιμ.
      Εκφράζεις τη δαιφωνία σου, αλλά απ τη στιγμή που αποφασίζεται, κάνεις το καλύτερο για να κερδίσει η ομάδα.
      Αν ξεκινήσει ο αγώνας και δεν πηγαίνει καλά, έχεις το χρόνο στο ημίχρονο να καταθέσεις τη διαφωνία σου και να διορθωθούν τα λάθη.
      Το να κατέβεις όμως στον αγώνα και να γκρινιάζεις εκείνη την ω΄ρα, δείνχει αν μη τι άλλο έλλειψη ομαδικότητας.
      Και βέβαια δε μιλώ τόσο για μας που είμαστε αποδέκτες όλων αυτών των καταστάσεων, αλλά για τους υπευθύνους.

      Διαγραφή
  15. ο Βουδούρης; ουδέποτε μετάνοιωσε. Επιπλέον είναι και μέλος του ΔΣ της σκοτεινής εταιρείας του φιλο-ναζιστή Πάλλη (το Hot Doc τον ξεσκέπασε) και ενάντιοι ατην υποψηφιότητά του είναι σχεόν όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ πλην ηγεσίας και μιας μόνο συνιστώσας.
    Το άρθρο σου πάσχει σε πολλά σημεία, βασίζεται σε ελλιπή και λανθασμένα στοιχεία και δεν κατανοώ γιατί δεν το διορθώνεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε νομίζω ότι ο Σύριζα είναι στο κίνημα του "Μετανοείτε".
      Η αλλαγή στάσης είναι έμπρακτη στην πολιτική. Οι μετάνοιες είναι για το Θεό.

      Επίσης, δεν έχω κανένα λόγο να διορθώσω τίποτα.
      Όποιος διαφωνεί, τα σχόλια εδώ είναι για να εκθέσει και να δικαιολογήσει την άποψή του.

      Διαγραφή
    2. Δεν είναι αναγκαίο να ανήκει κανείς στο κίνημα "μετανοείτε" για να δηλώσει με ειλικρίνεια ότι το μνημόνιο που ψήφισε ήταν λάθος (του).

      Στην πραγματικότητα ο Βουδούρης δήλωσε ακριβώς το αντίθετο, επιμένοντας ότι ΟΛΑ όσα έκανε ήταν 100% σωστά.

      Δεν έχω τη δήλωση πρόχειρη, αλλά... αν ήμουν στη θέση σου θα την έβρισκα και θα την παράθετα, κάνοντας και τη σχετική διόρθωση.

      Οσον αφορά την... ψυχιατρική απαξίωση που ανέλαβες να κάνεις σε βάρος του Αριστερού Ρεύματος αυτό είναι λάθος αλλά είναι θεμα ΑΠΟΨΗΣ. Το μόνο που μπορώ να προτείνω είναι να επικεντρωθείς στην ΟΥΣΙΑ των απόψεων που κριτικάρεις, η οποία δεν βρίσκεται στο θέμα Βουδούρη, αλλά στη βιωσιμότητα του οικονομικού προγράμματος που προτείνει ο Μηλιός κι ο Σταθάκης. Οπως;ξέρεις, σημαντικοί αριστεροί οικονομολόγοι διαφωνούν (π.χ. Λαπαβίτσας).

      Προσωπικά θα προτιμούσα χίλιες φορές το Βαρουφάκη από το Μηλιό, αν μιλάμε για στρατηγικές εντός-ευρωζώνης.

      Διαγραφή
  16. Πολύ ολισθηρός ο δρόμος "η βάση ξέρει λίγα,η ηγεσία όλα,άρα μπορεί να περιφρονεί τη βάση"
    Δεν λες όμως
    -γιατί η "μετανοημένη Μαγδαληνή"ΠΡΕΠΕΙ να πάρει καρέκλα και δεν γίνεται απλό μέλος?

    -τα τερτίπια ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ από πότε έγιναν εργαλείο ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΟ και υιοθετούνται για να κριθούν 13 άνθρωποι πακέτο και όχι ο καθένας ξεχωριστά.Πως το βλέπεις?ορθό και δημοκρατικό ή κατάπτυστο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατ' αρχάς να σημειώσω εδώ πως δεν υποστηρίζω την άποψη πως "η ηγεσία που τα ξέρει όλα πρέπει να επριφρονεί τη βάση που δεν ξέρει την τύφλα της".
      Γι αυτό άλλωστε παραπάνω έγραψα:
      "έπρεπε να ληφθεί υπ' όψιν προκαταβολικά (και όχι κατόπιν εορτής) η γνώμη των τοπικών μελών, επειδή ακριβώς δε θα κατέβουν οι Αθηναίοι να στρίξουν την υποψηφιότητα."

      Από κει και πέρα, υπάρχουν φορές που η βάση των μελών, εξαιτίας της εξαιρετικά μικρής αντιστοιχίας της με την πραγματική βάση υποστηρικτών, δεν εκφράζει επαρκώς το χώρο αυτόν.
      Τώρα θα μου πεις "όποιος ήθελε, ας γραφόταν".
      Δίκιο θα 'χεις.
      Αλλά αυτή η αναντιστοιχία δημιουργεί δομικά προβλήματα που οδηγούν σε αυτά που βλέπουμε.

      Και επίσης χρησιμοποίησα το θέμα της βούλησης της βάσης ως εξής: γιατί μας πειράζει ΜΟΝΟ η περιφρόνηση της βούλησης της βάσης της Πελοποννήσου που δε θέλει το Βουδούρη και δεν μας πειράζει η περιφρόνηση της βάσης της Μακεδονπαις που θέλει τον Καρυπίδη;

      Όσο για τα τερτίπια με το ένα άρθρο τα θεωρώ απαράδεκτα.
      Μου φαίνεται πως ήταν μια κακή αντίδραση του Τσίπρα στην κακή αντίδραση του Αριστερού Ρεύματος.

      Διαγραφή
    2. Εδώ είχες επει κάτι πάρα πολύ σωστό, Ματζέστιξ
      γιατί μας πειράζει ΜΟΝΟ η περιφρόνηση της βούλησης της βάσης της Πελοποννήσου που δε θέλει το Βουδούρη και δεν μας πειράζει η περιφρόνηση της βάσης της Μακεδονπαις που θέλει τον Καρυπίδη;

      Η απάντηση ίσως είναι ότι... ορισμένα θέματα (π.χ. αρχών και λογικής) ΔΕΝ μπορούν να αποφασίζονται "δημοκρατικά", ιδίως σε ΤΟΠΙΚΟ επίπεδο.

      Δηλαδή...
      π.χ. αν μια τοπική οργάνωση πιστέψει πως τα "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών" είναι γνήσια και όχι απάτη της αστυνομίας του Τσάρου, αυτό τα κάνει γνήσια?? ΟΧΙ βεβαια..

      Δεν είναι δυνατόν, επίσης να αποφασίζεται "δημοκρατικά" το αν ισχύει ή όχι ένα μαθηματικό θεώρημα. Αποφασίζεται ΜΟΝΟ μαθηματικα.

      Αυτά είναι θέματα ορίων της δημοκρατίας και ορίων του στοχασμού.

      Ομως το θέμα δεν είναι η υποκειμενική κρίση κάποιας τοπικής οργάνωσης. Το θέμα είναι η απόλυτα διαφανής συν-εξέταση ΟΛΩΝ των σχετικών παραμέτρων (και λόγων για να είναι ή για να μην είναι, ένα πρόσωπο, μέσα στο συγκεκριμμένο κόμμα..).

      Διαγραφή
    3. Την απάντησή σου στο ερώτημά μου την είχα ήδη στο μυαλό μου, αλλά παραδόξως κανείς άλλος δεν την ανέφερε.
      Επομένως, τίθεται το θέμα τι είναι "θεώρημα" και τι όχι.
      Διότι, δεν ξέρω αν θυμάσαι και τον καβγά που 'χε ξεσπάσει γύρω από τις αντι-σιωνιστικές απόψεις του Τζίμη Πανούση..
      Είναι λεπτή η γραμμή του τι είναι αδιαπραγμάτευτο (σαν θεώρημα) και τι όχι.
      Στην πολιτική εννοείται, όχι στα μαθηματικά.

      Τελοσπάντων, βλέποντας αυτά που συμβαίνουν στην Ουκρανία, τη Βενεζουέλα κλπ, σκέφτομαι πως σπαταλάμε φαιά ουσία σε θέματα άνευ σημασίας, όπως η Βουδουρειάδα.

      Διαγραφή
  17. Νομίζω ότι η κριτική σου στο Α.Ρ. με παράδειγμα το θέμα Βουδούρη είναι ατυχής. Η κριτική είναι βάσιμη αλλά το θέμα των "μετανοημενων" πασοκων που εγκατέλειψαν το καράβι που βουλιάζει και για λόγους προσωπικής πολιτικής επιβίωσης ποντάρουν τώρα στο γερό άλογο είναι ευρύτερο. Γενικά ο τρόπος που πολιτεύεται και αντιπολιτευεται ο ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο χρόνο είναι απογοητευτικός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με αφορμή τα περί αυτοδιοίκησης, κρίνω το Αριστερό Ρεύμα συνολικά για την παρουσία του.
      Και νομίζω πως είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει μες στον Σύριζα.
      Χειρότερο κι απ' τον Κοτσακά...

      Ο Σύριζα αδυνατεί να πολιτευτεί όπως θα θέλαμε, όσο έχει μια συνεχή γκρίνια επί παντός επιστητού από το 1/3 των στελεχών του.
      Ο Τσίπρας προσπαθεί μονίμως να τηρεί ισορροπίες γιατί αν πει μια λέξη που δεν αρέσει στο Λαφαζάνη, την άλλη μέρα θα βγει το μισό διαδίκτυο και τα μισά άρθα αριστερών εφηεμρίδων να τον κρα΄ξουν πατόκορφα.
      Έτσι, υπό ένα δαρκώς απειλούμενο φατούρο, δεν μπορεί να παραχθεί πολιτική.
      Αντί το Αρ. Ρεύμα να καταναλώνει όλες του τις δυνάμεις για να αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση, τις καταναλώνει αντιπολιτευόμενη πότε τον Τσίπρα, πότε τη Δούρου, πότε τον Δραγασάκη, πότε τον Σταθάκη, πότε τον Τσακαλώτο, πότε τον Μητρόπουλο και όποιον άλλον πει καμιά κουβέντα που δε θα είναι αρεστή.

      Όπως είπα και παραπάνω, μια ομάδα αποτυγχάνει σίγουρα όταν δεν λειτουργεί εμ ομαδικό πνευμα.
      Δεν ξέρω αν και πόσο θα πολιτευόταν καλύτερα ο Σύριζα με ομαδικό πνεύμα.
      Είναι σχεδόν βέβαιο πάντως πως με αυτό το κλίμα, δηλαδή οι μισοί να περιμένουν στη γωνία τους άλλους μισούς, δεν υπάρχει περίτπωση να πολιτευτεί αποτελεσματικά.

      Διαγραφή
    2. Φίλε μου καλά τους τα λες γιατί οι κύριοι του Α.Ρ.έχουν ξεχάσει πως φτάσανε στο 27% στις εκλογές και ποιοί τους ψήφισαν .Έχουν ξεχάσει ότι ο Γλέζος είχε συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ. Έχουν ξεχάσει από ποιούς βγήκε η Σακοράφα πρώτη βουλευτής σ’όλη την επικράτεια. Αυτοί είναι ευχαριστημένοι με την κακομοιριά του 3% και το μαγαζάκι τους . Αν δεν μας θέλουν ας μείνουν με την κομματική καθαρότητά τους .

      Διαγραφή
    3. Χαίρομαι που συμφωνούμε.
      Ελπίζω να εισακουστούμε.

      Διαγραφή
  18. Η «Αυγή» ζητάει να μπει ISO αριστεροσύνης: Τι προφίλ πρέπει να έχει κάποιος για να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ

    «Θα ήταν ίσως χρήσιμο για την πολιτική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ να υπάρξει μια τυποποίηση των προϋποθέσεων που απαιτούνται, για να πιστοποιηθεί κάποιος ως υποψήφιος συνεργαζόμενος. Κάτι σαν αριστερό ISO» γράφει σε άρθρο της η Αυγή, και αναφέρει τις προϋποθέσεις.

    Γράφει σε άρθρο ο Θανάσης Κρατερός:
    Έτσι που να ελέγχεται διαφανώς και χωρίς καυγάδες το πολιτικό μητρώο και η συνέπειά του. Διότι, τι να τον κάνει σήμερα η Αριστερά έναν σύμμαχο ασταθή, προσωρινό, ταλαντευόμενο, συμβατικό;
    Στοιχεία του σχετικού ερωτηματολογίου μπορεί να είναι:
    * Πρώτον, πόσα κόμματα έχει αλλάξει; Αν, ας πούμε, ήταν κατά σειρά στο ΚΚΕ, στο ΚΚΕ Εσωτερικού, στην ΕΑΡ, στον Συνασπισμό, στον ΣΥΡΙΖΑ, ή σε ένα, δύο, τρία τροτσκιστικά κόμματα και στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι εντάξει; Ή θεωρείται γυρολόγος;
    * Δεύτερον, τι υποστήριξε κατά καιρούς; Αν συμπάθησε τον Στάλιν ή τον Τρότσκι, αν επαγγέλθηκε τη δικτατορία του προλεταριάτου, αν σήκωσε το χέρι σε διαγραφές, είναι εντάξει; Έχει υπάρξει παραγραφή ή όχι;
    * Τρίτον, μέχρι ποια χρονική στιγμή μπορούσε να είναι φίλος, μέλος ή συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ; Αν έχει βοηθήσει τον Ανδρέα κόντρα στην Αριστερά, υπάρχει πρόβλημα; Αν έχει διατελέσει βουλευτής; Ή αυτά σβήνονται με τη μετέπειτα στάση του; Και πόσο πρέπει να διαρκεί η περίοδος από τη μεταστροφή του μέχρι την αποδοχή του;
    * Τέταρτο, είναι πολιτικώς ορθόν να γίνει δεκτός ως συνεργαζόμενος, αν τουλάχιστον δεν μετανοήσει δημοσίως για το παρελθόν του; Αν δεν ζητήσει συγγνώμη για όσα κατά καιρούς είπε κατά της Αριστεράς και κυρίως για όσα διέπραξε κατά του λαού;
    * Πέμπτο, αν έχει ψηφίσει ένα Μνημόνιο, αλλά έχει έρθει σε αντίθεση σε συνέχεια με όλη την πολιτική των Μνημονίων, το συζητάμε; Ή θα πρέπει να ισχύει καταισχύνη αιώνια για όποιον ταλαντεύτηκε με τα Μνημόνια;
    * Έκτον, μέχρι ποίου σημείου είναι σωστό να δοκιμάζεται η αντοχή του; Αν αντέχει να τον αποκαλούν γυρολόγο, καριερίστα, οπορτουνιστή, φιλόδοξο, καρεκλοκυνηγό, περνάει; Ή πρέπει να βρούμε κι άλλα;
    * Έβδομον, αφού ο υποψήφιος συμπληρώσει όλα τα στοιχεία, ποιος θα τον κρίνει; Μήπως πρέπει να συσταθεί μια ειδική επιτροπή ελέγχου υποψηφίων συνεργαζομένων, όπως παλιότερα οι επιτροπές επαγρύπνησης, η οποία να εξετάζει και να προτείνει αναλόγως;
    Παρατήρηση: με όλα αυτά μπορεί να υπάρξει έλλειμμα συνεργαζομένων. Θα υπάρξει όμως σίγουρα περίσσευμα αρετής. Αλλιώς, αλίμονο, θα συμφωνούσαμε ότι τίποτε το ανθρώπινο δεν μας είναι ξένο - και στην πολιτική...

    Πηγή: Η «Αυγή» ζητάει να μπει ISO αριστεροσύνης: Τι προφίλ πρέπει να έχει κάποιος για να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/143439#ixzz2tcCamh8k

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Υπάρχει πλήθος ενδείξεων ότι η επικρατούσα κλίκα ή τάση στο ΣΥΡΙΖΑ θελει να απαλλαγεί εντελώς από το Αριστερό Ρεύμα, εξωθώντας το να αποχωρήσει, αν δεν υποχωρήσει σε ΟΛΑ...

    Κάτι τέτοιο υπαινίχθηκε στο τέλος ενός άρθρου του και ένας κατάπτυστος (κατ' εμέ) λιβελλογράφος που γράφει στην Αυγή, ο Δημήτρης Χρήστου (δεν έχω το λινκ πρόχειρο, αλλά... θα επανέλθω μόλις το βρω). Ουσιαστικά ο Χρήστου "την είπε χοντρά" στο αριστερό ρεύμα, σε στυλ "αμα δεν σας αρέσει, να φύγετε..."

    Τώρα όμως, το αριστερό ρεύμα μαζί με τους συμπαθούντες του, είναι παραπάνω από 25% της συνολικής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ και τυχόν εξώθησή του σε αποχώρηση (σε καιρό εξουσίας) θα σήμαινε ΑΜΕΣΗ ΠΤΩΣΗ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό τόχει σκεφτεί επαρκώς ο Χρήστου? ή όλοι οι άλλοι που δαιμονοποιούν το Αριστερό Ρεύμα (και μάλιστα για λάθυς λόγους)? Χλωμό το βλέπω...

    ...εκτός αν, στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφέρονται καν να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση (ή να διαρκέσει μια τέτοια κυβέρνηση). Με τις εξαιρετικά ήπιες, ξενέρωτα-συμβιβαστικές πολιτικές που στηρίζουν (Μηλιού-Σταθάκη,κλπ.) είναι εξαιρετικά απίθανο να υλοποιηθούν οι αναγκαίες αλλαγές στην κατάσταση της χώρας, οπότε δεν αποκλείεται να πουλάνε και τρέλλα, επιδιώκοντας στην πραγματικότητα τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να ενωθεί με σάπιες πολιτικές δυνάμεις όπως της ΔΗΜΑΡ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειναι αρκετα περιεργο -αλλα και ενδεικτικο ενος φανατικου τροπου σκεψης- οτι χρησιμοποιεις τον χαρακτηρισμο "ταση" ή "κλικα" για την πλειοψηφια οσων στηριζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Μεχρι σημερα νομιζα οτι τετοιοι χαρακτηρισμοι -ουτως ή αλλως ακαιροι και καταστρεπτικοι στις εποχες που ζουμε, οπου χρειαζεται καποια στοιχειωδης ενοτητα για να σωθει η χωρα- περιγραφουν μειοψηφιες. Θα ηθελα παντως να σε πληροφορησω οτι το Α.Ρ δεν αποτελει το 25% της τωρινης δυναμης του ΣΥΡΙΖΑ (του ανω του 30% του εκλογικου σωματος) αλλα του παλαιου ΣΥΡΙΖΑ των "συνιστωσων" και του 4-5%. Απλως, στο συνεδριο, επικρατησαν οι αδρανειακες τασεις του παληου γραφειοκρατικου μηχανισμου κι ετσι προεκυψε το 25%. Βγες στον δρομο, μιλησε με απλους ανθρωπους και θα διαπιστωσεις ποια ειναι η πραγματικη πραγματικοτητα κι οχι αυτη που επιμενεις να κουβαλας στο μυαλο σου, επαληθευοντας, δυστυχως, απολυτως την προγενεστερη, καπως σχηματικη, αναλυση μου γι αυτο το τμημα της αριστερας που εκπροσωπεις. Ο κοσμος καιγεται, ανθρωποι πεθαινουν, η χωρα εξευτελιζεται και ξεπουλιεται οσο-οσο, ελοχευουν πληθος εθνικων κινδυνων σε μια διακεκαυμενη γεωπολιτικα ζωνη με πανισχυρους εχθρους κι εσυ ασχολεισαι με "λιβελλογραφους" της ΑΥΓΗΣ. Δυστυχως φιλε μου, δεν σε ενδιαφερει να βελτιωθει η ζωη των απλως συμπολιτων μας και να πεσει η κυβερνηση των δοσιλογων. Σε ενδιαφερει μονο να εχεις δικηο στις αποψεις σου. Αυτο ομως αποτελει ψυχαναλυτικη κι οχι πολιτικη επιλογη.

      Διαγραφή
    2. Βλέπω ότι αντί να επικεντρωθείς σε θέματα ουσίας καταφεύγεις ΚΑΙ εσύ σε προσωπικές επιθέσεις και αστήρικτα ad hominem.

      Φαίνεται ότι ειναι μια συνήθεια που ορισμένοι "κληρονομήσατε" από το ΚΚΕ, τι να πω...

      Ομως (εκτός από λάσπη) παραμένει μια τακτική ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ.

      Η ουσία ειναι αλλού. "Πληρωμένη" απάντηση δόθηκε ήδη π.χ. εδώ
      http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15322:sapounas-ola-aristerh-platforma&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

      Διαγραφή
  20. Υ.Γ. Ομως το Αριστερό Ρεύμα έχει δικά του κολλήματα και λάθη που κάνουν την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη. Π.χ. δεν μπορεί να απαλλαγεί από μια αθεράπευτη μάταιη ελπίδα να προσελκύσει το ΚΚΕ... δεν μπορεί να δει τίποτα θετικό σε συμμαχίες με κάποιους άλλους, που απορρίπτει, κ.ο.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Δε με ενδιαφέρει η λέξη "μετανοώ".
    Με ενδιαφέρει η έμπρακτη αλλαγή στάσης.
    Και ο Λαφαζάνης και οι λοιποί του Αριστερού Ρεύματος, που σήμερα σκίζουν τα ρούχα τους ενάντια στην Ευρωζώνη, δε γνωρίζω αν έχουν κάνει δηλώσεις μετάνοιας για την τότε στάση τους.
    Και ούτε έχει και σημασία!
    Σημασία έχει η πράξη της αλλαγής στρατοπέδου.
    Επομένως κι ο Βουδούρης στην πράξη τίθεται ενάντια σ' αυτήν την πολιτική.
    Άρα τοποθετεί τον εαυτό του από την πλευρά που επιθυμεί άμεση αλλαγή πολιτικής και τερματισμό της νεοφιλελεύθερης λιτότητας.

    Εξάλλου, μην ξεχνάμε πως μεγάλο μέρος της σημερινής δύναμης του Σύριζα, υποστήριξε ή ανέχττηκε το πρώτο Μνημόνιο και δεν μετανιώνει γι αυτό.
    Κλασική ατάκα το "εδώ που τα λέμε, έπρεπε να γίνει κάτι, να μαζευτεί το πράγμα".
    Η μεγάλη μετακίνηση έγινε από το δεύτερο μνημόνιο και μετά.
    Και προσδοκά ο Σύριζα σε επιπλέον μετακινήσεις, γι αυτό φαντάζομαι πως χρησιμοποιεί, μεταξύ άλλων, και άτομα με τα οποία θα ταυτιστεί πιο εύκολα ο πολίτης που ψήφισε ανεκτικά προς το Μνημόνιο στις τελευταίες εκλογές.
    Επομένως, πολιτικά έχουν λογική κάποιες επιλογές σ' αυτήν την κατεύθυνση.

    Και τελοσπάντων, δικαιούται φυσικά ο καθένας να κάνει κριτική σε ό,τι δεν του αρέσει.
    Μου φαίνεται, όμως, πως το Αριστερό Ρεύμα δεν κριτικάρει, αλλά παραγοντίζει.
    Σαν τους Μητσοτακικούς στη ΝΔ και τους Τσοχατζοπουλικούς στο ΠΑΣΟΚ κάποτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Το όλον θέμα είναι πιο απλό.
    Η εκτίμηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου είναι χαμένη από χέρι και συνεπώς βόλευε να γίνουν πειραματισμοί - ανοίγματα που σημειολογικά μπορεί κάπου να χρησιμεύσουν στο μέλλον.
    Οι βοελευτές Πετράκος και Κοδέλας που μετρήθηκαν δημοσκοπικά δεν είχαν καλά αποτελέσματα. Άρα έπρεπε ή να κατέβει ο φίλος Νίκος Πατσαρίνος (εκλεκτός και ιδεολόγος) ή να γίνει το άνοιγμα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ που φλέρταρε αλλά δεν ακολουθούσε το ΣΥΡΙΖΑ.
    Το σφάλμα που είναι:
    α) έγιναν κουρέλια οι διαδικασίες προτάσεων από τη βάση.
    β) Το αποτέλεσμα από τον Βουδούρη θα είναι για γέλια. Κανένα από τα σοβαρά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Πελοπόννησο δεν θα τον ακολουθήσουμε.
    γ) οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ θα τον απορρίψουν ως προδότη.
    Άλλη επιλογή υπήρχε;
    Και βέβαια του καθηγητή Πανούση που μάλιστα έχει και κατά το παρελθόν εκφράσει την επιθυμία να είναι υποψήφιος στη Περιφέρεια. Και μάλιστα με πιθανότητες επιτυχίας. Εξετάσθηκε αλλά πολιτικά απορρίφθηκε.
    Τελικά τι:
    Ο Βουδούρης σύντομα θα ξεχαστεί.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ σε βάθος χρόνου θα εκμεταλευτεί την απόφαση - άνοιγμα (ανέμακτη μάλιστα) και θα περάσει μια ήρεμη γραμμή συσπείρωσης στη δύναμή του όλων των αριστερόστρωφων τάσεων και συμμαχιών.
    Επίσης σε επίπεδο δήμων θα μπορούν με μεγαλύτερη άνεση οι επικεφαλής του ΣΥΡΖΑ να έχουν ανοίγματα στους συνδιασμούς τους προς το χώρο του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Το ΄βιαστικό μου κείμενο το διάβασα αναρτημένο και είδα τρία ορθογραφικά. Τι να κάνουμε τρέχουμε..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ποια αλλαγή στάσης? Για ρίξτε μια ματιά ΚΑΙ εδώ...

    http://enosy.blogspot.gr/2014/02/blog-post_14.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. (σχόλιο)
    Μην μας πούνε πάλι ότι δεν γνώριζαν!
    (14 Φεβρουαρίου 2014 - 2:24 μ.μ.)


    Υπάρχουν δυο έγκυρα δημοσιεύματα που έχουν σαφή αναφορά σε αυτή την δραστηριότητα του κ. Ο. Βουδούρη:

    1. Στο «EΘΝΟΣ» 1/10/2012 http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63718047
    Θύελλα για το σκάνδαλο φοροδιαφυγής

    2..Στα ΝΕΑ (του Γιώργου Λακόπουλου) 19/10/2013 http://www.tanea.gr/news/greece/article/5048489/o-anthrwpos-me-ta-xilia-proswpa/
    Αναστάσιος Πάλλης: Ο άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα

    Αυτά δεν μπορούν να τα αγνοούσαν ο ΒΙΤΣΑΣ και ο ΠΟΥΛΑΚΗΣ, όταν τον πρότειναν για περιφερειάρχη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Μιχάλη Γρηγορίου, έχω κι εγώ την ίδια αίσθηση για την πελιοψηφία του κόσμου που στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Και νομίζω πως αυτού του είδους ο αριστερίστικος παραγοντισμός είναι και η αιτία που κράτησε πολύ κόσμο (μεταξύ των οποίων και τον υποφαινόμενο) μακριά από τις κομματικές διαδικασίες και την εγγραφή μελών.


    Λαθρεπιβάτη, μου φαίνεται σωστή και ψύχραιμη η ανάλυσή σου περί κινήτρων της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με επιλογές "αλά Βουδούρη".
    Τώρα για κάποια θέματα τοπικά, δεν παίρνω θέση. Εσύ τα γνωρίζεις καλύτερα.


    Omadeon, η κουβέντα γίνεται γύρω από το δίκαιο των αιτιάσεων που απευθύνει το Αρ. Ρεύμα στην επιλογή Βουδούρη.
    Δεν ξέρω τί άλλο έχει κάνει, πάντως η δικαιολογία της αντίθεσης δεν ήταν η σχέση του με ιδρύματα, αλλά η υπερψήφιση του 1ου μνημονίου και των πρώτων προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης.
    Και, μια και προτιμάμε όλοι νομίζω να μιλάμε για την ουσία, ας μην επικεντρωθούμε στο πρόσωπο του Βουδούρη, αλλά στο κεντρικό πολιτικό ζήτημα που είναι η πολιτική νομιμοποίηση του ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ προς επιλογές "αλά Βουδούρη".
    Αυτό νομίζω είναι το μείζον και αυτό θα μας απασχολήσει στο επόμενο διάστημα.
    Θα υπάρξουν και άλλοι "Βουδούρηδες".
    Το ζήτημα είναι πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον υπογράφοντα ως "Μιχάλη Γρηγορίου"...
    For a start, ο σύνδεσμος στο προφίλ του οδηγεί στο ιστολόγιο ενός γνωστού και αξιόλογου συγγραφέα... που δεν είναι ο ίδιος!!! Αλλά... ας το παραβλέψουμε αυτό, προς το παρόν.

    Δεν μου αρέσει να λούζομαι με λάσπη χωρίς λόγο πάντως, και το ίδιο θεωρώ ισχύει για σένα Ματζέστιξ ή άλλους σοβαρούς σχολιαστες.

    Αν μιλάμε για το Αριστερό ρεύμα με σκοπό να εκφράσουμε φανατισμούς και απωθημένα, είτε υπέρ του είτε εναντίον του, νομίζω έχουμε χάσει τη μπάλλα προ πολλο΄πυ.

    Αν μιλάμε επικριτικά όμως με κάποιο εποικοδομητικό σκοπό, ο τελευταίος δεν μπορεί να είναι άλλος, νομίζω, από το να σημειωθεί μια φιλο-λαϊκή νίκη κατά των μνημονιακών (και επίσης των ακροδεξιών) δυνάμεων, Σ' αυτό το θέμα οφείλουμε να ειμαστε συνεπείς. Και από ό,τι ξέρω, ΕΙΜΑΣΤΕ συνεπείς, όσο κι αν διαφωνούμε σε επιμέρους θέματα.

    Εγώ νομίζω ότι το Αριστερό Ρεύμα ορθώς κριτικάρει την επιλογή Βουδούρη, αλλά ότι η συνεισφορά του είναι άλλη. Ο θέμα Βουδούρη απο-προσανατολιζει. Το κουράσαμε, τώρα πια...

    Είναι φανερό ότι κάποιοι επιμένουν φανατικά υπέρ του Βουδούρη, τουλάχιστον εξίσου φανατικά όσο κάποιοι άλλοι εναντίον του. Προσωπικά... ΧΕΣΤΗΚΑ. Οπως είπα, το θέμα είναι αλλού.

    Το θέμα ειναι κατά πόσον μια "ΠΑΣΟΚΟποίηση" του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και μια ΔΗΜΑΡοποίηση, όχι μόνο θα διώξουν πλήθος κόσμου, αλλά και θα αχρηστεύσουν στην πράξη τις όποιες θετικές εξελίξεις μετά το σχηματισμό μιας αριστερής / αντι-μνημονιακής κυβέρνησης, σε τέτοιο βαθμό μάλιατα ώστε μια πιθανή γρήγορη πτώση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσει σε ανατριχιαστιιή άνοδο της δεξιάς ενωμένηης με την ακροδεξιά (και με ΔΗΘΕΝ "αντι-μνημονιακό" προσωπείο").

    Τα υπόλοιοα τα θεωρώ δευτερεύοντα. Πάντως... από το 2010 που μπλογκάρω συχνά για τα θέματα κρίσης, ως ανένταχτος, δεν νομίζω ότι ήθελα ποτέ κάτι ριζικά διαφορετικό από ό,τι θέλει και ο ματζέστιξ. Τα υπόλοιπα είναι αστήρικτες εικασίες και υποθέσεις χωρίς αντίκρυσμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. O υπογραφων Μιχαλης Γρηγοριου, (δηλαδη εγω !) , ειμαι ο συνθετης Μιχαλης Γρηγοριου (συμβαινει να ειμαι και συγγραφεας, οχι ομως λογοτεχνιας οπως ο μακαριτης συνωνοματος, αλλα θεωρητικων κειμενων, καθως επισης και αρχιτεκτων του ΕΜΠ και διδακτωρ του Ιουνιου Πανεπιστημιου). Απο αυτη την πλευρα λοιπον ολα πανε καλα και δεν χρειαζεται να ανησυχεις. Το μονο προβλημα ειναι οτι στο Google -εαν εψαξες εκει- υπαρχουν κι αλλοι δυο τουλαχιστον συνωνοματοι. Ο ενας ειναι προπονητης ποδοσφαιρου (νομιζω), ο αλλος ειναι διαιτολογος. Ελπιζω να σου ελυσα την απορια. Οπως λεει και το τραγουδι -και το παληο ουζο- "υπαρχω".

      Διαγραφή
    2. Ναι, mea culpa, διότι... είχα μπερδέψει το (μοναδικό) blog που ακολουθείς, με το... δικό σου (που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ). Φταις κι εσύ βέβαια, που... μπουκάρεις στη συζήτηση με τόνους λάσπη και... υπεροψία εκατό καρδιναλίων ενώ δεν ακολουθείς παρά ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ μπλογκ χωρίς να έχεις καν δικό σου, οπερ σημαίνει ότι είσαι ¨"βρέφος" (newbie) και από τη φύση σου απόλυτα ικανός να μας.., πρήξεις τ' @@ χωρις λόγο.

      Δεν με ξέρεις βέβαια, γι' αυτό και έσπευσες να με λούσεις με... δηλητηριώδες σαμπουάν... ατζαμήδων του διαδικτύου. Θα σου πω κάτι τώρα, που αν... σε διασκεδάσει τότε είσαι υγιής και με ελπίδες βελτίωσης:

      Γενικά, δεν εμπιστεύομαι κανέναν πολιτικό που δεν έχει ζυμωθεί σοβαρά μέσα στο διαδικτυακό διάλογο, σαν εμάς εδώ τώρα...
      Δηλαδή,
      Αν δεν τεστάρεις τις απόψεις και τις αντιδράσεις του άλλου μέσα σε ατμόσφαιρα ελεύθερου διαλόγου, και μάλιστα γραπτού όπως εδώ (όπου αποκλείονται παραποιήσεις εκ των υστέρων)... δεν ξέρεις σχεδόν τίποτα (ακόμη) για τις πραγματικές του ιδέες και την πραγματική του ιδεολογική... ψυχοσύνθεση (δηλαδή την ιδεολογία που ενσαρκώνει στην ΠΡΑΞΗ, όχι την ιδεολογία που ΝΟΜΙΖΕΙ πως εκφράζει).

      Πολλοί άνθρωποι γενικώς, εντελώς άλλα νομίζουν ότι πιστεύουν, από όσα πιστεύουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Το διαδίκτυο ξεσκεπάζει τα πάντα...

      Κι έτσι δεν πολυ-εμπιστεύομαι τον ημίτρελλο, πλην όμως... έντιμο Λαφαζάνη, σε ορισμένα θέματα κρίσεων για άλλα πρόσωπα. τον εμπιστεύομαι όμως στον τομέα του, καθώς είναι βαθύς γνώστης της οικονομικής επιστήμης και του μαρξισμού.

      Για άλλους πολιτικούς, καλύτερα... να μη μιλήσω, Πολύ ελάχιστοι εξ αυτών έχουν πραγματικά ζυμωθεί στον ελεύθερο διαδικτυακό διάλογο.

      Διαγραφή
    3. Καλά, δε χρειάζεται να δείχνουμε και ταυτότητες.
      Έτσι κι αλλιώς όλοι ανώνυμα ή ψευδώνυμα γράφουμε.

      Διαγραφή
  28. Υ.Γ. σόρυ για λάθη γραφής, έχω ένα... διαλυμένο πληκτρολόγιο. Δυστυχώς δεν δίνεται και δεύτερη ευκαιρία να δω τα σχόλια πριν δημοσιευτούν κι ειμαι και κουρασμένος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Τουλάχιστον φαίνεται να συμφωνούμε στο μείζον.
    Ακριβώς αυτό λέω κι εγώ.
    Να τις λέμε και τις ελάσσονες διαφωνίες μας, δεν είναι κακό- αντιθέτως είναι δίκαιο, δημιουργικό και δημοκρατικό-, αλλά να μην αφήνουμε στην άκρη το μείζον που είναι η ανατροπή της σημερινής κατάστασης.

    Δεν ταυτιζόμαστε, βέβαια, έχουμε διαφωνίες όλοι μεταξύ μας, αλλά μας ενώνουν περισσότερα απ' όσα μας χωρίζουν.
    Αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή