Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Συνέντευξη μ' έναν τρομοκράτη

Το blog έχει την τιμή να παρουσιάσει τη συνέντευξη ενός μέλους της 17Ν, του οποίου το όνομα για ευνόητους λόγους δε θα δημοσιεύσουμε.

-Λοιπόν *****; Ώστε είσαι τρομοκράτης, όπως λένε;
-Ε είμαι κι απ' αυτό, για να το λένε. Εγώ βασικά δηλώνω άνθρωπος.
-Άνθρωπος που σηκώνει πιστόλι σε άλλους ανθρώπους, όμως;
-Άλλοι σηκώνουν καταθέσεις, άλλοι σηκώνουν φουστάνια.. ε, εγώ είπα να σηκώσω πιστόλι, μπας και δούμε άσπρη μέρα.
-Μήπως όμως είναι ψιλομαύρη η μέρα, όταν σκοτώνεται κόσμος;
-Καλά ντε κι εσύ! Για σήριαλ κίλλερ με πέρασες; Άκου "κόσμος"...
-Ε καλά, δεν το λες και μεμονωμένο περιστατικό. Ούτε ο Δένδιας δε θα το 'λεγε έτσι.
-Κοίταξε. Τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Δε σκοτώναμε για να σκοτώσουμε.
-Αλλά γιατί; Για να δείτε αν δουλεύουν τα πιστόλια;

-Άκουσε φίλε. Η επαναστατική πάλη, να πούμε, επαμφοτερίζουσα μεταξύ δύο στρεβλώσεων της κοινωνικοοικονομικής νομενκλατούρας, βασικά, τροφοδοτεί το διαλεκτικό προτσές της αμφίβολης ύπαρξης του επαναστατικότροπου ιδεαλισμού, να πούμε, αλλά και του ιδεαλιστικότροπου επαναστατισμού, ο οποίος, βασικά, ως στρέβλωση του νεο-φεντεραλιστικού μανιχαϊσμού αποτελεί υβρίδιο της ενδοβ...
-(τον διακόπτω) Ώπα, με ζάλισες! Σκότωσες μωρέ ή δε σκότωσες;
-Μα πάνω που θα στο 'λεγα! Στο καλύτερο μ' έκοψες!
-Ναι, ό,τι θα 'βγαινε κι ο Ζουράρις στο παράθυρο.
-Λοιπόν, για να τελειώνουμε και για να μη δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις στο μαλάκα μικροαστό -τον οποίο κατά τ' άλλα τιμούμε ως δυνητικό ταξικό σύμμαχο- αν κι εφόσον μείνει κάποια στιγμή στο παγκάκι...
-(τον ξαναδιακόπτω) Ώπα! Δηλαδή σα να λέμε, εσείς κι ο Άδωνις θα πανηγυρίζετε μόνο για τις εξώσεις!
-Είναι κι αυτό μια λύση! Για να τελειώνουμε με τα ημίμετρα του κομφορμισμού  που δημιουργεί ανωκατωκινούμενες κοινωνικοοικονομικές αναταράξεις από τα πάνω, οι οποίες, να πούμε, διαιωνίζουν τον καπιταλισμό.
-Αμήν.
-Βοήθειά μας.

-Θα μου πεις ποιος σου δίνει το δικαίωμα να σηκώσεις το 45άρι και να αφαιρέσεις μια ζωή;
Κατ' αρχάς κόψε την τηλεοπτική φρασεολογία. Άκου "45άρι"... Εγώ 45άρια ξέρω μόνο κάτι δισκάκια του Πασχάλη που 'παιρνε η θεια μου και μας ζάλιζε τα τέτοια με τον Αλέξη που κρύβεται πίσω απ' τις λέξεις.
-Α! Μια και το 'φερε η κουβέντα... για πες: και πίσω απ' τις δικές σου λέξεις κρύβεται ο Αλέξης; Ξέρεις ποιον Αλέξη σου λέω...
-Με τον Αλέξη δεν τα πάμε καλά, γιατί παλιά ήταν κνίτης κι εμείς αυτούς τους θεωρούμε ρουφιάνους.
-Ε καλά τότε, τουλάχιστον με το Λαφαζάνη τα πάτε καλά όμως.
-Πιστεύεις στ' αλήθεια ότι θα δεχόμασταν -αναρχικοί άνθρωποι- να ανακατευτούμε με άνθρωπο που 'χει μαύρο μαλλί και άσπρο μούσι;
-Τώρα γίνεσαι κακός. Τελοσπάντων με τους Συριζαίους τελικά είστε παρεούλα ή όχι;

-Κοίταξε, καλά παιδιά είναι, κι από σπίτι. Έρχονται και στα Εξάρχεια να πιούνε καμιά μπύρα και βλεπόμαστε. Αλλά αυτοί, μόλις σκάσει κάνα δυναμιτάκι έχουν καλέσει ραδιοταξί να φύγουν. Κατάλαβες; Δεν είναι μόνο χέστες. Είναι και καπιτάλες!
-Δηλαδή δεν έχετε σχέσεις;
-Κοίτα, η μάνα μου μου 'λεγε πως αυτοί του "Εσωτερικού" είναι ντιντήδες κι οι γκόμενες αξύριστες. Καλή η ιδεολογία, αλλά εγώ στη ζωή μου δε θέλω πούστηδες κι αξύριστες. Πάντα προτιμούσα τις αστές.
-Γιατί; Για να βγάζεις το άχτι σου;
-Περίπου. Τους εξηγώ στην πράξη τι είναι το ταξικό μίσος.
-Κι αυτές πώς αντιδρούν;
-Καπιτλιστικά. Μου εξηγούν "με τον τρόπο τους" πώς η ελεύθερη ροή κεφαλαίων επιδρά ευεργετικά στο σώμα τους.
-Δηλαδή θα μου πεις ένα σύντομο διάλογο με αστή στο κρεβάτι;
-Θα σου πω. Της λέω "έλα μωρό μου να σου κάνω μια ανακεφαλαιοποίηση" και μου απαντάει "ναι, αλλά πήρες απ' το περίπτερο ασφάλιστρα κινδύνου;"
-Μπρρρ. Τι να σου πω; Πολύ γουστόζικο...
-Καλά δε με νοιάζει αν αρέσει σ' εσένα. Εσύ μη μου κάτσεις.


-Καλά, δε βαρέθηες τόσα χρόνια να ασχολείσαι μ' αυτά; Γέρασες και μυαλό δεν έβαλες.
-Κοίτα, το θέμα είναι να μην μπλέξεις στην αρχή. Άμα μπλέξεις, το καλύτερο που 'χεις να κάνεις είναι να μην ξεμπλέξεις. Να τους κρατάς και να σε κρατάνε. Αλλιώς σε δίνουν και τελείωσες.
-Μην ανησυχείς, σου λέω. Όπου να 'ναι έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ στα πράγματα και θα σας δώσει αμνηστία.
-Τα πιστεύεις αυτά που λες; Αυτοί, ρε, για να πείσουν τον Κεδίκογλου πως ούτε που μας ξέρουν, είναι ικανοί να μας χώσουν ακόμα πιο μέσα.

-Πώς βλέπεις την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή;
-Τι να σου πω; Κρίμα που διαλυθήκαμε! Θα καθαρίζαμε πολύ κόσμο σήμερα!
-Και τι θα καταφέρνατε; Τα μνημόνια θα καταργούνταν;
-Ε όχι! Άσε κάτι και για τον Τσίπρα! Απλά θα ξαλαφρώναμε λιγάκι τον τόπο από μερικά παράσιτα.
-Θες να μου πεις μερικά ονόματα;
-Όχι, δεν είναι σωστό. Διότι μπορεί να ξεχάσω κάποιους και να τους αδικήσω.
-Καλά, δε βρίσκεσαι στα βραβεία Γκράμμυ. Στην Ψυρρού είσαι.
-Νομίζεις! Από τότε που 'ρθε ο Λάκης εδώ μέσα, όλα άλλαξαν! Ροζ κουρτίνες στα κρατητήρια, spa στην απομόνωση... Ευρώπες!

-Με τον Άκη έχεις μιλήσει καθόλου;
-Μπα όχι. Αυτός μας ξέχασε. Παλιά, όταν ήταν ακόμη σοσιαλιστής, τα λέγαμε μια χαρά. Τώρα έχει τις μαύρες του. Δεν εννοεί να καταλάβει από πού την πάτησε. Το μουνί καράβια σέρνει, φίλε.
-Τελικά ο Ανδρέας υπήρξε αρχηγός σας;
-Αυτά τα έλεγε ο χαρο-Καμμένος για να πουλήσει την παπάτζα του. Η αλήθεια είναι βέβαια πως μας συμπαθούσε και τον συμπαθούσαμε τον Ανδρέα. Αλλά αρχηγός μας δεν ήταν. Ούτε στην οργάνωση, απ' όσο ξέρω. Ήταν μια σχέση αλληλοεκτίμησης.
-Με το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ πώς τα πηγαίνατε;
-Ε κοίτα, με τον Πάγκαλο ήμασταν συντρόφια στο Παρίσι το Μάη του '68, το Λαλιώτη τον ήξερα απ' τους τροτσκιστές, το Γιαννόπουλο τον είχε λοχία ο πατέρας μου στο βουνό, ο Σημίτης ήξερε από πυρίτιδα... Γενικά οι πασόκοι πάντοτε είχαν τεχνογνωσία! Γι' αυτό πετύχανε! Κάνανε παρέα και με τον Πάμπλο... Μέχρι ένα σημείο ήτανε και γαμώ τα παιδιά!
-Δηλαδή τα πηγαίνατε καλά!
-Ναι σου λέω! Τη δεκαετία του '70 κάναμε και παρεούλα! Μέχρι και τη δεκαετία του '80. Και μάλιστα μας λέγανε κατ' ιδίαν "ρε καλά τους κάνετε και καθαρίζετε μερικούς".
-Και γιατί τώρα σας κυνηγάνε;
-Ε μωρέ κάποια στιγμή τα γύρισε ο Σημίτης λόγω Ολυμπιάδας και άρχισαν όλοι να κάνουν πως δε μας ξέρουν. Πολιτικάντηδες, μωρέ. Τους ξέρεις τώρα!


-Γιατί το 'σκασε ο Ξηρός;
-Συγνώμη, αλλά για υπηρεσιακά θέματα δεν απαντώ...
-Τι εννοείς; Ότι μπορεί και να 'χει βάλει το χεράκι της και κάποια υπηρεσία στην υπόθεση;
-Τι να σου πω; Ζω για τη μέρα που οι προβοκάτορες θα προβοκάρουν την προβοκάτσια.
-Θα 'ναι μια μέρα ελευθερίας;
-Όχι, αλλά θα 'χει πλάκα.

-Το Σαμαρά πώς τον βλέπεις;
-Ανατριχιάζω και μόνο στην ιδέα πως η Βίσση είπε το "Αυτός που περιμένω" για πάρτη του...
-Τελικά είναι απλά άλλος ένας δοτός της Ευρώπης ή κρυφοφασιστάκος;
-Γιατί; Υπάρχει διαφορά;
-Τη Ντόρα; Τον Αβραμόπουλο;
-Εντάξει, η Ντόρα είναι αντίδικος και δεν μπορώ να μιλήσω. Είναι στη μέση κι ο Μητσοτάκης, που γνωριζόμαστε από παλιά και καταλαβαίνεις τώρα... Όσο για τον Αβραμόπουλο, νομίζω πως του ταιριάζει απόλυτα ο χαρακτηρισμός που του 'χε δώσει το παλιό μας συντρόφι, ο Πάγκαλος: "ο κύριος Τίποτα".
-Για τη Χρυσή Αυγή τι λες;
-Σου είπα πως δεν απαντώ για υπηρεσιακά θέματα. Ακούει κι ο δεσμοφύλακας!
-Τι θα ψηφίσεις;
-Τζήμερο, για να γελάσουμε. Εγώ έτσι κι αλλιώς μέσα είμαι. Εσείς θα τον λουστείτε όποιον βγει! χαχα
Γενικά πάντως προτιμώ τη δεξιά στην κυβέρνηση. Γιατί αυτή μας χρειάζεται περισσότερο και επομένως μπορεί και να μας βγάλει έξω κι εμάς σαν το Χριστόδουλο! Ενώ για την αριστερά μόνο μπελάς είμαστε.

-Καταδικάζεις τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται;
-Ίσα ρε Ντινόπουλε! Δεν απαντώ σε τετοια ερωτήματα! Άμα ήταν να απαντώ, θα πήγαινα και στον Ευαγγελάτο που μ' έχει καλέσει πενήντα φορές να βγω με πλάτη στην κάμερα.
-Γιατί με πλάτη; Ντρέπεσαι να δείξεις τη φάτσα σου;
-Όχι, καλέ. Ο Νίκος το θεωρεί πιο εντυπωσιακό τηλεοπτικά... Θυμάσαι και τη "μάνα ρέιβερ"; Είχε χτυπήσει 60άρια τηλεθέαση...
-Τελικά τι είναι τρομοκρατία; Είναι η φτώχεια, όπως λένε οι τηλεοπτικοί αριστεροί;
-Κοίταξε. Τρομοκρατία είναι η επανάσταση που δεν κέρδισε ακόμη. Δες όλους τους επαναστάτες: πριν νικήσουν, τους αποκαλούσαν τρομοκράτες! Μετά τη νίκη τους, τους λέγανε "κύριε Μαντέλα, κύριε Αραφάτ, κύριε Καντάφι" κλπ και κόβαν βόλτες στο οβάλ γραφείο.

-Δηλαδή εσείς έχετε τέτοια φιλοδοξία;
-Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού είναι βολεψάκηδες και δε γουστάρουν να αγωνιστούν για το δίκιο τους.
-Δηλαδή εσύ αγωνίζεσαι για το δίκιο τους σκοτώνοντας ένα καθίκι τα δυο χρόνια; Ξέρεις, η ανακύκλωση καθικιών είναι πιο γρήγορη από το πιστόλι σου...
-Τα χτυπήματά μας είναι συμβολικά. Χτυπάμε εμείς πρώτοι, μπας και ακολουθήσουν οι υπόλοιποι στη διεκδίκηση του δίκιου τους.
-Και ποιος είσαι εσύ που θα τους πεις ποιο είναι το δίκιο τους; Κι αν το δίκιο τους τελικά είναι η αστική δημοκρατία, εσύ τι ζόρι τραβάς;
-Ε αν είναι αυτό, τότε καλά να πάθουν. Μέχρι τότε εγώ θα είμαι ο τρομοκράτης κι αυτοί οι νομοταγείς, φιλήσυχοι πολίτες.


-Γιατί επιλέξατε αυτό το όνομα ως οργάνωση; Για να ταυτιστείτε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου;
-Όχι, γιατί μας βόλευε ζωδιακά. Ξέρεις, όσοι γεννιούνται στο τρίτο δεκαήμερο του Σκορπιού έχουν πολλά αρχίδια! Άσε που ο Κομμουνισμός έχει κυβερνήτη τον Ποσειδώνα! Μα τι ρωτάς ρε φίλε;
-Βλέπω ακούς και Λίτσα Πατέρα;
-Φυσικά! Όλοι οι αντικαπιταλιστές ακούμε. Μην ξεχνάς ότι είναι η μόνη που προέβλεψε έγκαιρα την πτώση του καπιταλισμού! (σ.σ. βίντεο Λίτσα Πατέρα- κατάρρευση καπιταλισμού)
-Μάλιστα. Τελικά έχουν συλληφθεί όλα τα μέλη της 17Ν;
-Φυσικά, όπως και όλα τα μέλη του παραδικαστικού! Εμπιστευόμαστε την ελληνική δικαιοσύνη και την αφήνουμε να κάνει απερίσπαστη και ανεξάρτητη τη δουλειά της. Οι Έλληνες δικαστές, όπως και οι πιλότοι, είναι οι καλύτεροι στον κόσμο! μπουαχαχαχαχαχα

-Θέλω να σ' ευχαριστήσω για τη συνέντευξη.
-Κι εγώ. Γιατί είσαι ο μόνος που καταλαβαίνει τι δράμα περνάμε κι εμείς οι τρομοκράτες!
-Και γιατί συνεχίζεις, αφού είναι τόσο δράμα;
-Γιατί, φίλε, όπου υπάρχει Δράμα, υπάρχει και Δόξα!
-Μιλάς με γρίφους γέροντα...

19 σχόλια:

  1. Ωραία συνέντευξη. σαν να δίνει διαπιστευτήρια νομιμότητας ένας συριζεος νεοέλληνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, κάπως έτσι θα το χαρατήριζα κι εγώ.
      Ή και διαπιστευτήρια παρανομίας...

      Διαγραφή
  2. Πολύ καλή Μαζεστίξ μου!!
    Την απόλαυσα!!

    Καλό απόγευμα Κυριακής:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν και σου απαντώ... Δευτέρα, χαίρομαι που συνόδευσα ευχάριστα το κυριακάτικο απόγευμά σου!

      Διαγραφή
  3. Απολαυστική η συνέντευξη αν και χρειάζομαι λεξικό σε κάποια σημεία...ξέρεις ποια! :))

    Μου έμεινε το τελευταίο μπουαχαχαχαχα στα αυτιά! Εκκωφαντικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, το τελευταίο γέλιο ήταν το "κλου" της συνέντευξης...
      Μην ανησυχείς πάντως! Σε εκείνα τα σημεία, ούτε εγώ ήξερα τι έγραφα!

      Διαγραφή
  4. Μάλιστα. Ενόσω εμείς αυτοσχεδιάζαμε λοιπόν, εσύ έφτιαχνες αυτοσχέδιες "βόμβες" παρέα με έναν τρομοκράτη... Ελπίζω να την βρήκαν ενδιαφέρουσα τη συνέντευξη οι αρμόδιοι (μην ξεράσω) καθώς εδώ, σκιαγραφείς ένα (υποθέτω) ρεαλιστικό πορτρέτο, από κάθε άποψη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει γούστο να μου την πέσει η αντιτρομοκρατική, ε;
      Θα 'ρθεις για μάρτυρας και θα καταθέσεις σαν άλλοθι ότι "εκείνη την ώρα αυτοσχεδιάζαμε"!

      Διαγραφή
  5. Λοιπόν, με αυτή σου τη συνέντευξη έκανες μια πολύ καλή πρόβα για ακόμη μια φορά, ξέρεις εσύ...
    Μια κάμερα έλειπε ή το θεατρικό σανίδι, για να συμπληρώσουν όσα δεν περιλαμβάνονται στο κείμενό σου! Εκτός αν στην επόμενη παρόμοια προσπάθεια τα συμπληρώσεις με το στυλό σου...
    Για να δούμε!
    Ο γέροντας άπαιχτος με τις απαντήσεις του, ε, κι 'συ, καλός με τις ερωτήσεις σου!!!

    "Και γιατί συνεχίζεις, αφού είναι τόσο δράμα;
    -Γιατί, φίλε, όπου υπάρχει Δράμα, υπάρχει και Δόξα!"
    Ευρηματικότατο το κλείσιμο!!!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γέροντας ήταν, ό,τι μπορούσα έκανα κι εγώ για να συνεννοηθώ!
      Η συνέχεια στα δικαστήρια!

      Διαγραφή
  6. " Ζω για τη μέρα που οι προβοκάτορες θα προβοκάρουν την προβοκάτσια."
    Κι εγώ. Λες να θεωρηθώ ύποπτη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Όλοι είμαστε ύποπτοι
      κι εγώ κι εσύ κι η γάτα μου μαζί"
      που τραγουδούσαν κι οι Κατσιμιχαίοι...

      Διαγραφή
  7. Αγαπημένε μου Γαλάτη.
    Δεν ξέρω για σας εκεί στην Αρμορίκη , αλλά απ'ότι φαίνεται, εδώ, στη χώρα της (Γ)Ελ(λ)άδας, ( που μακάρι να ήταν τρελή) οι κοινωνικοπολιτικοί προβληματισμοί δεν έχουν και πολύ πέραση. Ο " γεροανάρχας" , δεν πιάνει μία μπροστά στον " κερατούκλη" της προηγούμενης ανάρτησης. Έτσι εξηγείται η παρουσία του εκάστοτε αρχι(γ)ελ(λ)αδάρη, που μας σαλαγάει.
    Σε αφήνω τώρα (πάω για βοσκή)....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα μου
      Είναι από τις λίγες φορές που θα διαφωνήσω μαζί σου.
      Δεν ξέρω ποια είναι η θέση του αρχηγού πάνω σ' αυτό που λες, αλλά νομίζω ότι αδικείς λίγο όλους όσους γράφουμε στα μπλογκ της παρέας εδώ γύρω. Γνωρίζεις το πώς μας αγγίζουν όλους τα ζητήματα που αφορούν στην κοινωνική και πολιτική μας κατάσταση και σε γενικές γραμμές ποιες είναι οι θέσεις μας.
      Απλά θεωρώ ότι αν αναμασάμε συνεχώς τη μιζέρια, την αγωνία, τη στενοχώρια, ή θα καταλήξουμε στο τρελοκομείο (το οποίο θα βρούμε κι αυτό κλειστό) ή στον τάφο, αφού αρρωστήσουμε αιφνίδια ή σιγά-σιγά!!!
      Είναι ψυχική ανάγκη η εκτόνωση μέσω της "αβάσταχτης ελαφρότητας του είναι"...
      Ελπίζω να μη σε αδικώ εγώ!
      Συγνώμη για τη σφήνα! Έχει γίνει συνήθεια σε όλους πια μου φαίνεται, όπως γίνεται στις παρέες!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Δεν έχω την πρόθεση να αδικήσω κανέναν και νομίζω ότι δεν το κάνω. Αυτό που έγραψα, είναι η (όσο μπορούσα συγκρατημένη) κραυγή της απόγνωσης, εν όψει όλων αυτών που βιώνω καθημερινά, τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο. Απελπίζομαι και με αυτήν ακόμα την ψυχική μας κόπωση, που μας καταστέλλει και μας κάνει αδρανείς. Και ο πρώτος με τον οποίον εκνευρίζομαι, είναι η υποφαινόμενη.
      Ζητώ συγγνώμη αν κάποιους στενοχωρησα άδικα. Χαίρομαι αν ταρακουνήσω κάποιους άλλους, μαζί και τον εαυτό μου.

      Διαγραφή
    3. Βρε Άννα μου, πρέπει να σταματήσουμε το αυτομαστίγωμα (χρησιμοιποιώ συχνά τη λέξη και τη διαδικασία).
      Ας μαστιγωθούν όσοι από αδιαφορία ή συμφέρον μένουν εντελώς αδρανείς!
      Για τους χειραγωγούς μας, τα τοξικά μη ανακυκλώσιμα (επαναλαμβάνομαι εδώ), δεν ξέρω τελικά τι πρέπει να κάνουμε. Με πιάνει ώρες ώρες απελπισία!
      Μακάρι να βρούμε όσο είναι καιρός όλοι μας κάποια λύση!
      Γλαύκη

      Υ.Γ.
      Ε, όχι να ζητάς και συγνώμη, Αννούλα μας! Θέλω να πιστεύω ότι έχουμε γίνει μια μικρή παρέα, που εκτιμάμε ο ένας τον άλλο μέσα από το λίγο που γνωριζόμαστε. Από τις σκέψεις του άλλου μπορείς να καταλάβεις πολλά για την προσωπικότητά του.

      Διαγραφή
    4. Άννα, θα ανησυχήσω όταν συμβεί το αντίθετο!
      Ακόμη κι εδώ στη Γαλατία, τον Ρωμαίο μπορεί να τον ανεχτούμε, αλλά το κέρατο ποτέ!

      Διαγραφή
  8. Ψευτο-Γαλάτη.
    Από την αρχή σε είχα καταλάβει ότι είσαι η Άννα της Ριανκούρ!!!
    Κύριε Δέεεενδια!
    Κύριε Χρυσοχοϊδηηηη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μη σου πω ότι είμαι κι ο ίδιος ο... Ριανκούρ!
      Πιάστε με! Δε θα μιλήσω!
      (θα τα ξεράσω όλα)

      Διαγραφή