Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

Η συγχώρεση του κλέφτη

Τον συνάντησε στο δρόμο μετά από κάτι παραπάνω από 10 χρόνια. Ο Νίκος είχε κλέψει τότε από τον Παντελή 10.000 ευρώ. Ο Παντελής ποτέ δεν το ξέχασε και γι' αυτό τώρα έκανε πως δεν τον έβλεπε.
Μα ο Νίκος, αφού δεν τα κατάφερε με τα νεύματα, τον έπιασε απ' τον αγκώνα.
Ο Παντελής προσποιήθηκε πως χάρηκε που τον είδε, του είπε ένα τυπικό "γεια" και κίνησε να στρίψει παραπέρα.
Ο Νίκος όμως επέμεινε. Τον έπιασε απ' τον ώμο και του είπε:
"Άκου φίλε, ξέρω, έχεις δίκιο που δε μου συγχωρείς εκείνη την παλιά ιστορία. Χρόνια τώρα με βαραίνει στο στήθος το κρίμα αυτό.
Ήρθε η ώρα, όμως, να σου ζητήσω έμπρακτη συγχώρεση κι ελπίζω να τη δεχτείς.
Να, πάρε τα 10 χιλιάρικα που σου 'χα κλέψει τότε.
Πάρε και άλλα 5, έτσι, για τη συγνώμη.
Δε θέλω να χρωστάω σε κανέναν τίποτα.
Και θέλω να διορθώσω το κακό που έκανα τότε."

Ο Παντελής σιωπούσε και τον κοιτούσε σκεπτικά και διστακτικά, χωρίς να κάνει κίνηση να πάρει τα χρήματα.
Ο Νίκος επέμεινε κραδαίνοντας τα χρήματα: Πάρε τα 15 χιλιάρικα, σε παρακαλώ!
Ο Παντελής απάντησε: Όχι.
Ο Νίκος έμεινε άναυδος. Μα πώς...;
Παντελής: Δε θέλω τα 15 χιλιάρικα. Δε μου πήρες τόσα.
Νίκος: Μα δε σου είπα; 10 σου 'χα φάει κι άλλα 5 στα δίνω χάρισμα για το καλό που μου 'κανες, έστω και άθελά σου.
Παντελής: Αλήθεια είναι. Μα με τα 10 αυτά χιλιάρικα, εσύ μπόρεσες να πληρώσεις τα χρωστούμενα της επιχείρησής σου τότε και κατάφερες να την κρατήσεις ανοικτή και δυνατή. Σωστά;
Ν: Σωστά. Ε και;
Π: Πριν πάρεις τα δικά μου λεφτά, δεν ήσουν έτοιμος να κλείσεις την επιχείρησή σου;
Ν: Ναι, ήμουν.
Π: Με αυτά που μου έκλεψες δεν την κράτησες ανοιχτή;
Ν: Ναι, αλλιώς θα είχε κλείσει.
Π: Αφού την κράτησες ανοιχτή, μετά σιγά-σιγά δεν πήρε τα πάνω της;
Ν: Ναι, από τότε και μετά ήταν κερδοφόρος.
Π: Έκτοτε δεν κερδίζεις πάνω από 3.000 ευρώ το μήνα;
Ν: Ναι, δόξα τω Θεώ.
Π: Και μετά, αφού ομαλοποιήθηκε η επιχείρησή σου, δεν κατάφερες να πάρεις εκείνο το ωραίο σπίτι πληρώνοντας τις δόσεις από τα κέρδη της;
Ν: Ναι, και σε λίγο καιρό θα το έχω ξεχρεώσει.
Π: Και μετά, έχοντας μια ομαλή ζωή με δουλειά, χρήματα και σπίτι, δεν κατάφερες να βρεις τη γυναίκα που αργότερα παντρεύτηκες;
Ν: Ναι, πριν ήμουν σε άθλια κατάσταση για να σκέφτομαι τέτοια πράγματα.
Π: Και με τη γυναίκα σου δεν κάνατε δυο παιδάκια, τα οποία μεγαλώνεις ήσυχα χάρη στο ότι η δουλειά σου πάει καλά και έχεις και φαγητό να τα ταΐσεις και σπίτι να τα κοιμίσεις;
Ν: Ναι, έτσι είναι. Χωρίς το σπίτι και τα χρήματα, πού να χωρούσα τη γυναίκα και τα παιδιά μου; Πώς να ζούσαμε;
Π: Ε λοιπόν δε μου χρωστάς 10.000 ευρώ.
Ν: Και τι σου χρωστάω;
Π: Μου χρωστάς όλα τα κέρδη σου εδώ και 10 χρόνια, μου χρωστάς την επιχείρησή σου, το σπίτι σου, τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου.
Ν: Και τι να κάνω;
Π: Αν είσαι τίμιος, δεν αρκεί να μου δώσεις 10 χιλιάδες ευρώ. Ούτε 15.
Ν: Και τι να σου δώσω;
Π: Την επιχείρησή σου, το σπίτι σου, τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου!
Ν: Ε μα αυτό δε γίνεται. Είναι τρελό! Πώς να στα δώσω; Μπορώ να σου δώσω τη ζωή μου;
Π: Είδες λοιπόν; Εσύ έκλεψες από μένα τη ζωή σου και για να πατσίσουμε μου γυρίζεις... 15 χιλιάρικα! Τόσο την κοστολογείς;
Ν: Όχι, αλλά τι να σου δώσω και πώς να στο δώσω; Δεν μπορώ να σου δώσω τη ζωή μου!
Π: Δεν ξέρω. Πάντως εγώ, εξαιτίας του κακού που μου έκανες, δεν κατάφερα να αγοράσω σπίτι, έχασα το ρευστό που είχα στην άκρη για να σώσω την επιχείρησή μου σε μια δύσκολη ώρα και αναγκάστηκα να την κλείσω, και -μ' αυτά και μ' αυτά- δεν μπόρεσα ποτέ να κάνω οικογένεια, να 'χω γυναίκα και παιδιά, όπως εσύ που τα απέκτησες κλέβοντάς με.
Δε μου 'κλεψες 10 χιλιάρικα. Μου 'κλεψες μια ζωή.
Ν: Και για όλα αυτά φταίνε τα 10 χιλιάρικα που σου 'κλεψα;
Π: Ναι, γιατί η δυσκολία που μου δημιούργησες άρχισε να με κατατρώει, το μαγαζί δεν είχε ρευστό και κινδύνευε κι έτσι τα νεύρα πολλαπλασιάστηκαν και -με τα πολλά- διαλύθηκε η σχέση που είχα χρόνια τότε με τη γυναίκα που θα παντρευόμουν και θα κάναμε παιδιά μαζί. Μετά, αφού το μαγαζί αναγκάστηκα να το κλείσω για λίγα χιλιάρικα χρέη, δεν είχα πια εισόδημα, δούλευα από 'δω κι από κει σκόρπια μεροκάματα κι έτσι έμεινα για πάντα στο νοίκι. Γερνάω μόνος, άτεκνος και στο νοίκι. Κι εσύ μου ζητάς να πατσίσουμε με 10 ή 15 χιλιάρικα;
Ν: Και πώς να πατσίσουμε δηλαδή;
Π: Θα μου φέρεις αυτά που μου έκλεψες. Το σπίτι, τη δουλειά, τη γυναίκα και τα παιδιά σου!
Ν: Σου είπα, αυτό δε γίνεται.
Π: Ε τότε, μείνε για πάντα με τις τύψεις πως η ζωή που ζεις είναι κλεμμένη. Έκλεψες μια ζωή και μου ζητάς να πατσίσουμε με μερικά χιλιάρικα. Γεια σου φίλε.

Ο Νίκος έμεινε σαστισμένος και προβληματισμένος, καθώς ο Παντελής γύρισε την πλάτη του φεύγοντας και άρχισε να σφυρίζει το σκοπό ενός ρεφρέν:

28 σχόλια:

  1. Αμάν ρε άνθρωπε! Αργείς να χτυπήσεις, αλλά έρχεσαι και μας κάνεις λιώμα!! Άσε που μου θύμισες κάτι λεφτά που μου φάγανε μια φορά (και δεν εννοώ τα λαμόγια που μας κυβερνούν) και δεν τα πήρα ποτέ πίσω... Αν ερχόντουσαν να μου τα δώσουν, θα τα έπαιρνα σαν τρελή, καθότι ήταν κι αυτοί καλά λαμόγια και δεν με νοιάζει πως περνούν... Τη χαρίζω τη γενναιοδωρία μου στον Παντελή....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο καθένας λογικά θα έπαιρνε πίσω τα λεφτά που του κλέψανε.
      Εκτός αν τα χρήματα που του κλέψανε δεν ήταν απλά χρήματα.

      Διαγραφή
  2. Αγγίζει σαν αγκάθι το κείμενό σου!!!
    Επαναφέρει στο νου προσωπικό βίωμα, όπου ευτυχώς δεν κόστισε ακριβώς ολόκληρη τη ζωή, αλλά την πήγε πολλά βήματα πίσω...
    Έτσι, κάποιες φορές δεν αναλογιζόμαστε τις συνέπειες των πράξεων μας, μένοντας αχάριστοι και αδιάφοροι απέναντι σ' αυτούς που μας βοήθησαν, μας στάθηκαν στις δύσκολες στιγμές!
    Πόσα χρωστούν, άραγε, όλοι οι καρεκλοκένταυροι και οι δραχμομάτσο (δική μου λέξη) σε όσους ανθρώπους δε θα μπορέσουν να ζήσουν τη ζωή τους, όπως θα ήθελαν, γιατί τους κλέβουν το μέλλον;;;
    Είναι μια κλεψιά που δεν συγχωρείτε και η τάξη των πραγμάτων δεν αποκαθίσταται... Η πληγή είναι βαθιά!
    Φυσικά, εκεί απαιτείς το όλα ή τίποτα!!!!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές φορές οι συνέπειες των πράξεών μας ξεπερνούν κατά πολύ αυτήν την ίδια την πράξη.
      Ωραία το έθεσες: "η τάξη των πραγμάτων δεν αποκαθίσταται"

      Διαγραφή
  3. Σωστός ο Παντελής! Για τις τύψεις του Νίκου έχω μιαν αμφιβολία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι τύψεις του Νίκου δεν αφορούν όλους τους Νίκους του κόσμου.
      Μα μερικοί απ' αυτούς τους Νίκους έχουν και τύψεις.

      Διαγραφή
  4. Δεν υπαρχει ανθρωπος,που δεν τον εχουνε κλεψει καπιοι...Λαμογια, κλεφτες...
    Αλλα και κακομοιρηδες, που νομιζουνε οτι θα ζησουνε απο την ελεημοσυνη των κοροιδων, που τους βοηθουνε...
    Αφεντικα που δεν πληρωσαν ποτε μεροκαματα...
    Δανειστες, πο ξεχασαν....

    Το σημαντικο για μενα ειναι ..
    Οτι καποια ΚΟΝΤΙΝΗ εποχη...
    Αρχισαμε και να θεωρουμε τους κλεφτες, τα λαμογια..ΕΞΥΠΝΟΥΣ....!!

    Και τους ΤΙΜΙΟΥΣ τους ειπαμε ΚΟΡΟΙΔΑ.....

    Και τωρα καταστρεφονται τα παιδια μας..Επειδη εμεις πληρωνουμε τα κλεμμενα ΑΥΤΕΙΝΩΝ τωρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς Μαχαίρη. Είναι πολύ κοντινή η εποχή που ο τίμιος θεωρούταν μαλάκας κι ο άτιμος μάγκας και ξύπνιος.
      Στην ουσία δεν αλλάξαμε και πολύ σ'αυτά τα χρόνια.
      Απλά έχουμε τα νεύρα μας που δεν έχουμε λεφτά κι υπάρχουν άλλοι που έχουν ακόμη.
      Όπως κι αν τα απέκτησαν

      Διαγραφή
  5. Είναι πράγματα που δεν συγχωρούνται.
    Δεν τα 'τακτοποιείς' πληρώνοντας!
    Πως να δώσεις πίσω τη ζωή που χάλασες;....

    Πολύ καλό Μαζεστίξ μου!

    Φιλάκια:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μερικά πράγματα δε διορθώνονται με τίποτα.
      Αν καταστρέψεις τη ζωή κάποιου, πώς να γυρίσεις μετά το χρόνο πίσω;
      Δε γυρίζει ο άτιμος!
      Και ὃ γέγονε, γέγονε...

      Διαγραφή
  6. Ωραίος ο Παντελής ...έφυγε σφυρίζοντας!

    Πάω να το κάνω κι εγώ ...Μόνο που .... δεν ξέρω να σφυρίζω! :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, ο Παντελής έφυγε σαν άλλος Λούκυ Λουκ (ή Κηλαηδόνης, φτωχός και μόνος καουμπόυ)
      Μπορείς κι εσύ να το επαναλάβεις και αντί για σφύριγμα, να χρησιμοποιήσεις το "νανα νανα"

      Διαγραφή
  7. Να μια ωραία ιδέα: να βγουν όλοι οι άνεργοι στους δρόμους, φωνάζοντας "δώστε μας πίσω τη ζωή μας"!
    Αλλά δεν έχουν τα κότσια. Κάθονται σπίτι τους και γλείφουν τις πληγές τους, οι ανόητοι.
    Πολύ καλό κείμενο, Αρχηγέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι το σημαντικότερο απ'όλα.
      Να αναζητήσουν όλοι να πάρουν τη ζωή τους πίσω.
      Κι αν αυτή που χάθηκε δεν μπορεί να επιστραφεί, αυτή που θα χαθεί από δω και μπρος ίσως και να μπορεί να σωθεί.
      Έστω και τώρα...

      Διαγραφή
  8. Μας κλέβουν τις ζωές χωρίς να λέμε τίποτα, χωρίς να έχουν τύψεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτοί δεν έχουν τύψεις. Οι τύψεις δημιουργούνται κάποιες φορές, προϊόντος του χρόνου. Και αφού βέβαια διαπιστώσουν ότι ούτε και οι ίδιοι κέρδισαν.
      Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως κι εμείς δε ζητάμε πίσω τίποτα από τη ζωή μας.
      Περιμένουμε κάνα ΕΣΠΑ απλά να πληρώσουμε το νοίκι...

      Διαγραφή
  9. Δεν βλέπω κάποιο ενδιαφέρον στο κείμενο!
    Κάτι θέλεις να πεις αλλά τα έχεις χιλιομπερδέψει μέσα σου!

    Ασφαλώς και αν έγραφες για τη τη δουλειά, την προοπτική, τη ζωή, που λήστεψαν κάποιοι από την επόμενη γενιά, τα παιδιά μας, θα είχε ενδιαφέρον.

    Όποιος έδωσε οικονομική βοήθεια βοηθώντας φίλο του, συναθρωπό του, καλώς έπραξε!
    Μην αναζητάς ευθύνες σε κάποιον που έκανε μόχλευση επί του ποσού και είχε θετικό αποτέλεσμα. Μην μνησικακείς.

    Θεωρρώ ότι το κείμενο είναι λίγο προβοκατόρικο!
    Δηλαδή τι μύνημα θέλεις να στείλεις. Μην βοηθάτε αυτούς που έχουν ανάγκη γιατί αυτοί μπορεί να σωθούν και συ να καταποντισθείς;
    Όχι φίλε. Σήμερα στη Κοινωνία πρέπει να υπάρχει αλληλοβοήθεια. Η αναλγησία της εξουσίας δεν πρέπει να μας συμπαρασύρει και να γυρνάμε τη πλάτη στους έχοντες ανάγκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον δεν πρόσεξες πως δεν είπα πουθενά για "οικονομική βοήθεια, ελεημοσύνη κλπ".
      Εξαρχής μίλησα καθαρά για κλοπή.
      Και ο "Νίκος" είναι ο μετανοήσας κλέφτης που έρχεται μετά από χρόνια να "διορθώσει" την αδικία που έκανε, προσφέροντας το ποσό που έκλεψε και με τόκο.
      Επομένως δεν βλέπω πού είναι η προβοκάτσια ή το κοινωνικό μήνυμα "μη βοηθάτε αυτούς που έχουν ανάγκη"

      Διαγραφή
  10. Καλή η πρωινιάτικη φάπα. Και τώρα τι; Περιμένεις απάντηση;
    Αν ήμουν στη θέση του κλέφτη θα θεωρούσα αυτονόητη τη συγχώρεση. Αν ήμουν στη θέση του θύματος θα τον πλάκωνα στις κατακεφαλιές που μου κατέστρεψε τη ζωή. Άκρη δεν θα βγει αλλά δεν πάω και για άγιος.

    Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Μαχαίρη: "Αρχισαμε και να θεωρουμε τους κλεφτες, τα λαμογια..ΕΞΥΠΝΟΥΣ....!! Και τους ΤΙΜΙΟΥΣ τους ειπαμε ΚΟΡΟΙΔΑ.....

    (Εξακολουθείς να "προβοκάρεις" για να μαζεύεις αντιδράσεις. Και το κάνεις καλά)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εκεί είναι όλο το θέμα: ωραία τον έδειρες. Με τη ζωή που έχασες, τι γίνεται; Και δεν διορθώνεις την κατάσταση και χάνεις πιθανότητες και στην εκλογική κούρσα για άγιος...
      Τώρα θα μου πεις "κερδίζω την ηθική ικανοποίηση ότι του τσάκισα τη μούρη του παλιο&%**$%"!
      Σωστό.
      Αλλά πέραν τούτου, ουδέν.

      (βλέπω μ' έχεις ψυχολογήσει...)

      Διαγραφή
  11. Μιλάμε απλά για κλοπή, ή γενικότερα για βλάβη;
    Διότι αν κάποιος σε βλάψει με κάποιον τρόπο, τι θα πρέπει ν απαντήσουμε;
    Σύμφωνα με το συμπέρασμα με τα φλώρικα
    "η σιωπή μου προς απάντησή σου", ή "δεν θα κατέβω στο επίπεδό σου";
    Κι εγώ έχω την εντύπωση προβοκατόρικου κειμένου.
    "Καταδικάζουμε την βία απ όπου κι αν προέρχεται" και άλλα πολιτισμένα, ας πούμε;
    Ρε αρχηγέ, μπας κι είσαι μπάτσος;
    Αν ναι, μια χαρά το κρύβεις.

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν υπάρχουν και τόσοι συμβολισμοί στο κείμενο, όσους του αποδίδετε.
      Αν υπάρχει ένα μήνυμα είναι το εξής: στερώντας σου κάποιος τα υλικά αγαθά, συχνά σου στερεί πολύ περισσότερα από τα ίδια τα υλικά.
      Δηλαδή μπορεί να σου ανατρέψει ολόκληρη τη ζωή σου, ακόμη και στο άυλο κομμάτι της.
      Και το ερώτημα είναι αν και κατά πόσο μπορεί ποτέ να εξοφληθεί αυτή η υφαρπαγή με υλικά.
      Και το ερώτημα απαντάται σαφώς στην ιστορία.

      Αν ήμουν μπάτσος, θα με είχα ήδη συλλάβει πάντως.

      Διαγραφή
    2. Αρχηγός και μπάτσος ασύμβατη αγάπη...!!!
      Ελάφι ή γουρούνι;;;
      Αμάν, μου έμεινε κουσούρι από τις αναρτήσεις της Petras!!!!
      Γλαύκη

      Υ.Γ.
      Αρχηγέ, δες την απάντηση στο δίλλημα που έθεσε η Petra:
      Μαζεστίξ ή Πέτρος

      Διαγραφή
    3. δίλημμα - την σκότωσα τη λέξη!!! Ντροπή!
      Έβγαλα μάτι!!! Όποιος βιάζεται σκοντάφτει...
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    4. Αχαχαχαχαχα!!! Γλαύκη, δεν υπάρχεις μάνα μου!!!

      Αρχηγέ, ο Πέτρος έχει "χτυπήσει" και πάλι, εσύ θα μείνεις στην απέξω;;

      Διαγραφή
    5. Γλαύκη και Πέτρα, νομίζω πως του απάντησα δεόντως...

      Διαγραφή
  12. Δυνατη ιστορια... Πολλες φορες τα λαθη δεν διορθωνονται, ακομα κι αν εγιναν απο αναγκη. Παντως εγω αν μου εφερνε αυτος που μου χρωσταει τα λεφτα, τοσα περιπου οσα του Παντελη, θα τα επαιρνα, ακομα κι αν του εκανα τις ιδιες ερωτησεις, οχι τιποτα αλλο αλλα τα χρειαζομαι, δεν ειμαι τοσο λαρτζ... Οσο για το σχολιο του Μαχαιρη, ειναι η νεοτερη ιστορια μας σε λιγες μονο αραδες... και δεν νομιζω να αλλαξει κατι... Ας βρει ο νεοελληνας τροπο να αντιστραφουν οι οροι και να γινει ο ιδιος το λαμογιο που τα μασαει και μετα βλεπουμε που θα πανε οι κουβεντες για δικαιοσυνη, αλληλεγγυη κλπ. Οι Νικοι ειναι οι εξαιρεσεις σε εναν πολυ δυνατο κανονα...
    Καλη εβδομαδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ δε νομίζω να ήμουν τόσο γενναιόδωρος, όπως ο Παντελής.
      Τα ίδια θα πίστευα, αλλά όπως λένε "αν δεις φαΐ, κάτσε, αν δεις ξύλο, φύγε".
      Και μιας και το χρήμα φέρνει φαΐ, θα τα 'παιρνα.
      Αλλά το πρόβλημα δεν είναι τόσο αν θα παίρναμε τα λεφτά, αλλά αν θα είχαμε ξοφλήσει μ'αυτά.

      Διαγραφή