Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Υπάρχουν τελικά αριστερές και δεξιές τσέπες;


Οι καταθέσεις ως μονάδα μέτρησης ιδεολογίας.

Μετά τις θεωρίες περί δύο άκρων περάσαμε στις θεωρίες περί δύο τσεπών: της αριστερης και της δεξιάς τσέπης.
Ένας κατευθυνόμενος (από τα καθεστωτικά ΜΜΕ) κουρνιαχτός έχει ξεσπάσει με αφορμή τις περιουσίες αριστερών βουλευτών και ξύπνησε την παλιά συζήτηση για το αν ο αριστερός έχει δικαίωμα να αυτοαποκαλείται τέτοιος όταν έχει μια αξιόλογη περιουσία.

Αυτή η συζήτηση έχει μια αξιολογική βάση: αυτός που επικαλείται την περιουσία του αριστερού για να αποδείξει τη ΜΗ αριστεροσύνη του, προφανώς αξιολογεί ως κριτήριο της ιδεολογίας την περιουσιακή κατάσταση.
Επομένως, θεωρεί αυτονόητο ότι ο πλούσιος σκέφτεται μόνο τα συμφέροντά του και ο φτωχός μονο τα συμφέροντά του.
Άρα, ο πλούσιος (ό,τι μάσκα κι αν φορέσει) είναι ένας αδίστακτος καπιταλιστής, ενώ ο φτωχός (ό,τι μάσκα κι αν φορέσει) είναι ένας φλογερός σοσιαλιστής.
Ωπ! Εδώ έχουμε άτοπο!
Ο συλλογισμός πάσχει αδέρφια!
Διότι με βάση το σκεπτικό πως δεν υπάρχει ειλικρινής πλούσιος αριστερός, με το ίδιο σκεπτικό οδηγούμαστε και στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει ειλικρινής φτωχός δεξιός!

Κι όμως είναι αποδεδειγμένο διαχρονικά πως η πλειοψηφία των πολύ φτωχών ανθρώπων συντάσσεται συνήθως με τις υπερσυντηρητικές ιδεολογίες!
Εκτός αν θεωρήσουμε πως ο φτωχός δεξιός... υποκρίνεται τον δεξιό και υποκρίνεται τον υποστηρικτή των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών κι ότι στο βάθος είναι... αριστερός αλλά δεν το ξέρει!
(μιλάμε για παράνοια...)
Επειδή, όμως, η αριστερά προϋποθέτει ΠΑΙΔΕΙΑ και ΟΧΙ ΤΣΕΠΗ, είθισται να απαρτίζεται ως χώρος από ανθρώπους που σε μεγαλύτερο ποσοστό ανήκουν -όχι στους "φτωχοδιαβόλους"- αλλά στα μικρομεσαία, μεσαία και μεγαλομεσαία κοινωνικά στρώματα, από αυτούς δηλαδή που έχουν λάβει την κατάλληλη παιδεία.
Επομένως, προϋπόθεση... "αριστεροσύνης" δεν αποτελεί η τσέπη, αλλά οι αξίες που αποτελούν τον αξιακό κώδικα που χτίζεται μέσω της παιδείας.
Όλα τ' άλλα είναι μπούρδες.

Οι αξίες που βρίσκονται πάνω-πάνω στον αξιακό κώδικα του αριστερού είναι η δικαιοσύνη και η ελευθερία. Ε λοιπόν, μάθετε ότι η δικαιοσύνη και η ελευθερία δεν μετριούνται με φράγκα ούτε απαιτούν το Ε-1 σου για να μπουν στην ψυχή σου.
Ή τις έχεις ή δεν τις έχεις.
Αν τις έχεις, ακόμη και δέκα ακίνητα να έχεις στο Λονδίνο, δεν βγαίνουν από μέσα σου.
Θα τις κουβαλάς ακόμη κι αν κολυμπάς στα πλούτη σαν τον Τζων Λέννον.
Αν δεν τις έχεις, ακόμη και στο παγκάκι να κοιμάσαι (ως φτωχός πλην τίμιος προλετάριος) τότε το στόμα σου, όταν δεν καταναλώνει υπολείμματα σκουπιδιών, θα τρέχει να τονίσει πως αναγνωρίζει το δικαίωμα του εφοπλιστή να μην πληρώνει φόρους, μην τυχόν και μας φύγει. Και πού και πού θα φωνάζει "ε ρε χούντα που σας χρειάζεται".



Όποιος, λοιπόν, μετράει το αίσθημα της δικαιοσύνης και της ελευθερίας με τα φράγκα, ας ρίξει μια ματιά στον καθρέφτη του. Εκεί είναι το πρόβλημα. Και όχι στις καταθέσεις κάθε συμπολίτη του που δηλώνει αριστερός.
Εξάλλου, στην εποχή της σημερινής κρίσης, οι περισσότεροι άνθρωποι που γνωρίζω να έχουν πραγματικό πρόβλημα επιβίωσης, είναι πλέον υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής.
Ε λοιπόν νιώθω πως με ενώνουν πολύ περισσότερα πράγματα με τον κάθε Τσουκαλά και την κάθε Βαλαβάνη που έχουν μεγάλες καταθέσεις και έχουν ταχθεί υπέρ των συμφερόντων μου, παρά με τους φτωχούς πλην τίμιους ανέργους που υποστηρίζουν τον φασισμό.
Είναι άλλος άξονας ο ιδεολογικός και άλλος ο άξονας της οικονομικής κατάστασης του καθενός.
Χ και Ψ που λένε στα μαθηματικά. Μπορεί να 'χουν κάποια σχέση μεταξύ τους, αλλά σίγουρα δεν ταυτίζονται.

Και τελοσπάντων αυτοί που απαξιώνουν και αναθεματίζουν, λόγω των καταθέσεών τους, τον Τσουκαλά, τη Βαλαβάνη και τον Σταθάκη, θα πρέπει για τους ίδιους λόγους να αναγάγουν σε... λαϊκό ήρωα τον Τσίπρα που έχει καταθέσεις της τάξεως των 100 ευρώ!
Έτσι δεν είναι;
Αν αυτοί είναι δεξιοί λόγω καταθέσεων, τότε ο Τσίπρας είναι... προλετάριος επαναστάτης λόγω καταθέσεων!
Τι; Δεν άκουσα καλά; Δεν είναι προλετάριος επαναστάτης ο Τσίπρας επειδή έχει καταθέσεις 100 ευρώ;
Μα γιατί; Δεν είπαμε προηγουμένως πως οι καταθέσεις είναι η μονάδα μέτρησης της ιδεολογίας;
Τι λοιπόν; Δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Τελικά δεν είναι οι καταθέσεις μονάδα μέτρησης της ιδεολογίας;
Μα γιατί; Κι ο Αργύρης ο Ντινόπουλος λίγες καταθέσεις έχει!
Λέω να τον κατατάξουμε στους ταξικούς συμμάχους!
Αμ πως!

Εξάλλου θα ήθελα να μάθω από τους κατηγόρους των εχόντων περιουσία αριστερών τι θα έκαναν οι ίδιοι αν είχαν καταφέρει να αποκτήσουν περιουσία τα προηγούμενα χρόνια.
Θα τα μοίραζαν στους φτωχούς και στους άστεγους;
(είπε άραγε ποτέ κανείς πως η αριστερά είναι ένα σωματείο αναξιοπαθούντων ή πρωτοχριστιανών;)
Θα τα χάριζαν στο κράτος; Θα τα χάριζαν στο Κόμμα;
(ένα είναι το Κόμμα και παίζει κι όλη μέρα πρώτο θέμα στο Mega)
Θα τα έκαιγαν χορεύοντας "θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου";
Θα τα έπαιζαν στα ζάρια;
Θα πήγαιναν άραγε στο λογιστήριο της τάδε ασφαλιστικής εταιρίας και θα έλεγαν με ύφος Νίκου Ξανθόπουλου "πάρτα αυτά από μπροστά μου, εγώ είμαι φτωχόπαιδο κι αν τα πάρω δεν θα 'χω μούτρα να ξανακουμπήσω στον ώμο του Γιακουμή του λιμενεργάτη! Δεν τα θέλω τα λεφτά σου!" ;
Τι στο διάολο θα το έκαναν το εκατομμύριο που θα τους προσέφερε η χ ασφαλιστική εταιρία;



Αν απαντήσουν ειλικρινά, η απάντηση είναι μία: θα το κρατούσαν για να εξασφαλίσουν μια άνετη ζωή και στην οικογένειά τους και στα παιδιά τους.
Κι αυτό είναι και νόμιμο και ηθικό. Αν δεν το κλέψει, αν δεν το κερδίσει με ανήθικους τρόπους, τότε δε βλέπω το λόγο να κατηγορείται κάποιος γιατί έχει αποκτήσει περιουσία.
Εγώ πάντως, αν είχα καταθέσεις, σιγά μην τις άφηνα εδώ στο κουμάντο του κάθε Στουρνάρα.
Στην Αγγλία θα τις πήγαινα για σιγουριά. Ούτε καν στην Ελβετία. Στην Αγγλία.

Όλοι λοιπόν θα κρατούσαν τα χρήματα, όπως τα κρατούν όλοι, αριστεροί και δεξιοί.
Και τα κρατούν όλοι διότι δεν υπάρχουν δεξιές και αριστερές τσέπες.
Υπάρχουν αριστερές και δεξιές ιδέες, που δε μετριούνται με ευρώ και δολλάρια.
Μετριούνται με την αίσθηση του δικαίου, με την ταύτιση με κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, μετριούνται με τη συμμετοχή σε κοινωνικές διεκδικήσεις.

Όποιος, πάλι, τα χρήματα που δικαιούνταν δεν τα κρατούσε για... ιδεολογικούς λόγους, τότε οι άγνωστοι θα τον ονόμαζαν άγιο και οι γνωστοί μαλάκα. Πάντως όχι αριστερό.

31 σχόλια:

  1. Τάσσομαι εν μέρει με τις δικές σου απόψεις. Πάντα πίστευα πως ο αριστερός δεν πρέπει να είναι λιγούρης, αρκεί (κάτι που ισχύει για όλους) τα περιουσιακά του στοιχεία να είναι νομίμως αποκτηθέντα, δηλωθέντα και φορολογηθέντα.
    Κάπου όμως το πράγμα με τον Τσουκαλά μπάζει. Θα ασχοληθώ μόνο μαζί του γιατί γνωρίζεις το κόλλημά μου, έχω μια ιδιαίτερη απέχθεια προς τους επαγγελματίες συνδικαλιστές. Και όταν εμφανίζονται με περιουσίες, κάτι με γαργαλάει να πω περισσότερα.
    Ο Τσουκαλάς δήλωσε 17 ακίνητα και όλα πλην ενός είναι λέει από κληρονομιά. Πολύ τυχερός πρέπει να είναι ο άνθρωπος, εμένα κανένας δεν πέθανε να μου αφήσει κάτι. Εσένα;
    Το περίπου 1 εκατομμύριο είναι λέει από ιδιωτικό ασφαλιστικό πρόγραμμα της «GENERALLI» στο οποίο συμμετείχε όλο το προσωπικό της τράπεζας «ABN-AMRO» που δούλευε (λέμε τώρα!). Θα περιμένω να διαβάσω και περιπτώσεις άλλων εργαζομένων της ίδιας τράπεζας που έλαβαν παρόμοια ποσά.
    Το ότι επικαλείται πως δεν έχει μισθοδοτηθεί ποτέ από το δημόσιο είναι μια μαλακία και μισή. Εδώ και 1,5 χρόνο μισθοδοτείται αδρά από το δημόσιο και φαίνεται να το ξέχασε.
    Πάμε παρακάτω. Οι παχυλές αμοιβές που ελάμβανε στην ιδιωτική τράπεζα που «δούλευε» επιβάρυναν ναι ή όχι τους καταθέτες και τους δανειολήπτες; Αυτή η τράπεζα δάνειζε μόνο τον ιδιωτικό τομέα ή είχε και πελάτες Δ.Υ.; Πότε θα σταματήσει επιτέλους αυτή η μαλακία που λέει πως ο Δ.Υ. πληρώνεται από όλους ενώ ο ιδιωτικός βγαίνει τη νύχτα στην εξοχή και μαζεύει τα 100ρικά που βρέχει;
    Να σου πω κάτι; Όπως δεν μπορεί να με πείσει ο Ντερμπεντέρης, ο Μπάμπης, ο Αυτιάς ο Πορδοσάλτε και δεκάδες άλλοι κονομημένοι πως κόπτονται για τα φτωχά λαϊκά στρώματα, δεν καταφέρνει να με πείσει και ο Τσουκαλάς για το πώς απέκτησε απότομα 1 εκατομμύριο.
    Πάντως οι ασφαλιστικές εταιρείες απέκτησαν τσάμπα διαφήμιση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω πώς και γιατί πήρε τέτοιο εφάπαξ.
      Αλλά ξέρω περιπτώσεις μη πολιτικών προσώπων, γνωστών και συγγενών μου, που βγαίνοντας στη σύνταξη πήραν επίσης πολύ μεγάλο εφάπαξ.
      Όχι εκατομμύριο, αλλά από 300.000 και πάνω.
      Και μάλιστα από το Δημόσιο.
      Χωρίς κάποια παρατυπία. Απλά το δικαιούνταν.
      Τώρα, αν είναι δίκαιο που το δικαιούνταν ή όχι, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο και γι' αυτό δεν ευθύνεται ο δικαιούχος.
      Όταν το ποσό είναι μεγάλο, σαφώς και πρέπει να ελέγχεται, λοιπόν, η προέλευσή του είτε στον Ι.Τ είτε στον Δ.Τ.
      Αλλά δεν είναι και πρωτοφανές, νομίζω, να παίρνει κάποιος πολύ μεγάλο ποσό ως εφάπαξ.

      Τελοσπάντων δε θεωρώ ότι κανείς κόπτεται για μένα προσωπικά, αλλά έστω και από ψώνιο βρίσκονται κάποιες φορές άνθρωποι που βγαίνουν μπροστά για να κάνουν κάτι σπουδαίο και καμιά φορά, όταν το πετύχουν, βγαίνει κι ο κόσμος κερδισμένος.
      Το αν οι συγκεκριμένοι τύποι είναι κατάλληλοι γι' αυτή τη δουλειά θεωρώ πως θα κριθεί από πολλά που δεν έχουν να κάνουν με τις καταθέσεις και τα εφάπαξ τους.

      Διαγραφή
  2. Και γαμώ το θέμα γαλάτη. Διαχρονικά πίκαιρο, πόσω μάλλον τώρα.
    Όπως κι ο Πέτρος, θα συμφωνήσω μαζί σου, μα έχω κι εγώ κάποιες ενστάσεις.
    Κατ αρχάς, το νάσαι αριστερός (μιλάμε γενικά, ή ειδικότερα στο είδος του αριστερού τύπου συριζα; εγώ μιλώ περιλαμβάνοντας ένα ευρυτερο φάσμα από αριστεριστές ως κομμουνιστές. Όσους τέλος πάντων αγγίζουν κάποιες ευαισθησίες) και ειδικότερα κομμουνιστής επειδήςςς την δεδομένη στιγμή είσαι στον πάτο κι άφραγγος, τελέιωμένος, εμένα δεν μοπυ λέει τίποτα. Αντιθέτως με κάνει πιο επιφυλακτικό για το τι θα εξελιχτείς άμα με το καλό πιάσεις κάνα φράγκο. Γι αυτό λένε πως οι αριστεροί είναι οι πιο φτηνά εξαγοράσιμοι. Από κάτι τέτοιους παίρνουν παράδειγμα και τα λένε, άλλωστε είδαμε πολλούς-τώρα πια κι επώνυμους και στην άλλη όχθη.
    Το νάχεις περιουσία όμως, το νάχεις τη δυνατότητα να ζεις πέρα από άγχη, στερήσεις, ανασφάλειες, να μην πεινάς κι αντιθέτως να κάνεις ό,τι σου καυλώσει που εξαρτάται από την χρηματική άνεση, η καλλιέργεια δεν σε βοηθάει στο να γίνεις προδότης της τάξης σου και να ενταχτείς σε μια "παρέα" μιας άλλης τάξης ανθρώπων, που στην καλύτερη περίπτωση, μόνο πίκρες και απογοητεύσεις θάχει να σου δώσει. Στη χειρότερη, διώξεις φυλακίσεις, τα γνωστά.
    Η καλλιέργεια, δεν αρκεί. Θέλει άλλου είδους παπάρια κι ευαισθησίες, που λίγοι έχουν. Γι αυτό και είναι τόσο λίγοι κι έχουν μείνει στην ιστορία. Και έγραψαν ιστορία για λογαριασμό μας.
    Γενικότερα πιστεύω πως δεν έχει σημασία το τι δηλώνεις πως είσαι, μα το πως φέρεσαι σε σχέση μ αυτό που είσαι.
    Πρόχειρο παράδειγμα, ο Αλαβάνος. Αστός, προδότης της τάξης του, όπως πολύ εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Ρούσης. Ο ίδιος ο Ρούσης. Οι παλαιότεροι, Λαμπράκης, Αγγελόπουλος, Κόκκαλης, για να μείνω σε μερικά πρόχειρα παραδείγματα και μόνο στα καθ ημάς. Γιατί αν αρχίσουμε με Μαρξ, Κάστρο και Τσέ, θα βάλουμε τα κλάμματα απ τη συνειδητοποίηση του πόσο λίγοι είναι όλοι αυτοί διεθνώς.
    Απ την άλλη, άρχισε να μετράς σιχάματα, που όσο βρακί δεν είχε ο κώλος τους ήταν οι θερμότεροι επαναστάτες ντεμέκ, τόσο φάνηκε η γύμνια της ψυχής τους μόλις έπιασαν μια δεκάρα, έστω και σαν βολευτές. Όλοι τους ξέρουμε.
    Μ άλλα λόγια, δεν μπορεί κανείς να προδικάσει, αν δεν έρθει εκείνη η ρημάδα η στιγμή, όπου ξεχωρίζουν οι πούστηδες απ τα παληκάρια (με το πούστηδες, μην παρεξηγηθώ, δεν έχει να κάνει με τους καθ όλα αποδεκτούς από μένα ομοφυλόφιλους).
    Οπότε, δεν ξέρω ούτε για κανέναν απ όσους βρίσκονται σήμερα στην επικαιρίτητα το τι θα πράξει. Θα δείξει.
    Για όσους έχουν περάσει από κομμουνιστικές νεολαίες, ίσως γίνει καταννοητό το ανεπίσημο ρητό που λέει αλοίμονο σ αυτόν που τούτυχε γκόμενα ή αφεντικό, πρώην κνίτης. Για πολλούς λόγους λέγεται, μα ο ένας είναι πως επειδήςςς κάποιος βρέθηκε κάποια στιγμή σε ένα χώρο, δεν σημαίνει πως το λέει και το πιστεύει κιόλας.
    Σίγουρα δεν είναι ό,τι καλύτερο 'επικοινωνιακά, ενας χώρος αριστερών να απαρτίζεται και άπό μερικούς λεφτάδες.
    Και για να ξαναγυρίσω στο παράδειγμα του Αλαβάνου, αυτός και συνελήφθη και τον δείρανε και δεν ξέρω κι αν φυλακίστηκε. Αστός όντας.
    Πολλοί προλετάριοι όμως, κάποια εκατομμύρια όχι μόνο δεν έκαναν ούτε στα λόγια μια αντίσταση, μα υπερθεμάτιζαν για την χούντα.
    Για να λέμε και τα πράγματα με τ όνομά τους και όπως πολύ σωστά τάχει περιγράψει κι ο μακαρίτης Βασ. Ραφαηλίδης.
    Είδαμε και το τότε άφραγγο Τσοχατζόπουλο πως τίμησε την τάξη του.

    mbiker


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η συζήτηση επανήλθε μετά από καιρό. Έχουμε ρίξει καβγάδες σε παρέες, όταν εγώ υποστήριζα τον Αλαβάνο κι οι φίλοι μου Κωστάκη, Γιωργάκη και... Αϊ-Γιώργη (ένας είναι ο πρόεδρος)! Και κλασικά όλοι εκεί σταματούσαν: στο ότι είχε λεφτά.
      Ο πιο ευκατάστατος αριστερός έχει ένα ατού σε σχέση με τον πιο φτωχό, αλλά και μερικά μειονεκτήματα.
      Το ατού του είναι πως αφού είναι ήδη αριστερός έχοντας λεφτά, δε φοβάσαι μήπως τα κονομήσει και το γυρίσει στο τσάμικο.
      Επίσης έχοντας καλύψει τις βασικές του ανάγκες, συνήθως δεν είναι τόσο λιγούρης, μόλις δει εξουσία και φράγκα. (δες τι απόγινε ο Άκης, που ξεκίνησε φτωχόπαιδο και έγινε όπως έγινε)
      Μειονέκτημα είναι ότι δεν έχει την ίδια κάψα με τον φτωχό, το ίδιο ζόρι κι έτσι πολλές φορές η αριστεροσύνη του είναι κάπως εκτός κλίματος, διότι εξαντλείται σε ήσσονος σημασίας θέματα και όχι στα καίρια και ζωτικά για τους υπολοίπους.
      Τέλος, το να 'χει λεφτά ο αριστερός έχει το αρνητικό ότι, επειδή ακριβώς δεν έχει ζόρι, μπορεί να κάνει απλώς το ψώνιο του, να κάνει την πλάκα του. Αυτό είναι αρνητικό, αν δει κανείς την πορεία του Αλαβάνου. Πάει, οργανώνει φορείς και κόμματα, συσπειρώνει κόσμο και μετά από λίγο σηκώνεται και φεύγει για να φτιάξει κάτι άλλο. Εδώ, ίσως η καλή οικονομική κατάσταση να τον κάνει κάπως πιο πολιτικά.... μποέμ τον αριστερό.

      Πάντως, το ότι μπορείς κάλλιστα να είσαι και αριστερός και πλούσιος το έχει αποδείξει η ιστορία με τόσα παραδείγματα, ώστε δε χρειάζεται καν η επιχειρηματολόγηση.

      Διαγραφή
  3. Ας πούμε ότι ήσουν Έλληνας φαντάρος στο αλβανικό μέτωπο το '40 και υπήρχε "Πάμε στοίχημα". Λόγω της υπεροπλίας των Ιταλών, πόνταρες τα λεφτά σου σε ήττα δική μας. Με πόση αυταπάρνηση και αυτοθυσία θα πολεμούσες τους εισβολείς; Το να υπερασπιστείς την πατρίδα σου, είτε είσαι πλούσιος είτε είσαι φτωχός, είναι ιδέα. Τα πλούτη του σε αυτήν την περίπτωση - όσα έχει ο καθένας - τα "προσφέρει" στην υπεράσπιση μιας ιδέας η οποία σύμφωνα με τον αξιακό του κώδικα υπερβαίνει το στενό ατομικό συμφέρον (και, ίσως, σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσαμε να πούμε, ότι ένας πλούσιος διακινδυνεύει πολλά περισσότερα από έναν φτωχό, γιατί έχει περισσότερα να "χάσει" από αυτή του την απόφαση).
    Το να είσαι πλούσιος λοιπόν, δεν είναι απαγορευτικό του να είσαι ιδεολόγος ή να συντάσσεσαι ακόμα και με την αριστερά. Αν όμως και όταν... μέρος του πλούτου σου το "παίζεις", το επενδύεις σε χρεόγραφα της Blackrock, της JP Morgan και άλλων κερδοσκοπικών εταιριών, που τα συμφέροντά τους είναι αυτά που έρχονται σε ξεκάθαρη αντίθεση με τα ελληνικά λαϊκά και εθνικά συμφέροντα, τότε πώς θα τα υπερασπιστείς αυτά, από τα χαρακώματα της αριστεράς που βρίσκεσαι; Η υποκρισία από ότι γνωρίζουμε δεν είναι ούτε αρετή ούτε ιδέα, είτε φτωχός είσαι είτε πλούσιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ήμουν στο μέτωπο, τότε με την ίδια αυτοθυσία θα πολεμούσα, διότι όντας στο μέτωπο διακινδυνεύω όχι απλώς ένα ποντάρισμα, αλλά πολλά περισσότερα. Αυτά που με έχουν σύρει ως το μέτωπο και η παρουσία μου εκεί με κάνει να πολεμώ για τη ζωή μου.
      Για τη ζωή τους πολεμούν πιο σκληρά οι άνθρωποι και όχι για τη νίκη.
      Επομένως, το προαπαιτουμενο για να πολεμήσεις σκληρά δεν είναι το να μην έχεις παίξει στοίχημα, αλλά η ίδια συμμετοχή σου εκεί.

      Χαριτολογώντας, θα σου πω πως ο αδερφός μου είναι Ολυμπιακός και τα προηγούμενα χρόνια έπαιζε συνεχώς στοίχημα ότι θα χάσει (στο Τσάμπιονς Λιγκ). Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδιζε καθ'όλη τη διάρκεια του αγώνα να είναι με τον Ολυμπιακό κα να λέει "΄αντε ρε παιδιά, πάρτε επιτέλους μια εκτός έδρας νίκη", ούτε τον εμπόδιζε να πανηγυρίζει τα γκολ.
      Απλώς, κάθε φορά που τέλειωνε το ματς και είχε χάσει ο Ολυμπιακός, αυτός γνώριζε πως θα περάσει απ'το προποτζίδικο να πάρει κάνα ψιλό.

      Τι θέλω να πω μ' αυτό; ότι έχει σημασία όχι αν ποντάρεις τα λεφτά σου κάπου, αλλά αν μπορείς να επηρεάσεις το ποντάρισμα και το αποτέλεσμα.

      Αν έχω μαζέψει ένα κομπόδεμα και, ψάχνοντας να το τοποθετήσω κάπου για σίγουρα, το τοποθετήσω σε κάποιες μετοχές, αυτό δε με κάνει συνένοχο με τις όποιες πρακτικές της εταιρίας.
      Δηλαδή αν είχα κάποτε μετοχές της Εθνικής Τράπεζας, αυτό με κάνει συνένοχο στα τραπεζικά εγκλήματα; Κάποια λεφτουδάκια θα είχα και θα τα έβαζα στο πιο σίγουρο μέρος.

      Και οι περί ων ο λόγος, το ίδιο μου φαίνεται πως έκαναν. Έβαλαν ποσά τα οποία είναι αμελητέα γι αυτούς τους χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς, κρίνοντας ως οικονομικοί αναλυτές ότι εκεί αυτή τη στιγμή είναι πιο σίγουρα.
      Αυτό δεν τους εμποδίζει αύριο να τα πάρουν από κει και να τα βάλουν σε μετοχές άλλων εταιριών.
      Και ούτε θα αλλάξει σε κάτι την πολιτική του Σύριζα, αν και όταν γίνει κυβέρνηση το ότι έβαλε ο άλλος 500 χιλιάδες σε μια μετοχή.
      Λες να πάει ο Σταθάκης στον Τσίπρα και να του πει "Αλέξη, πάρτο αλλιώς, άλλαξε πολιτική, γιατί έχω μετοχές σ εκείνη την τράπεζα;"
      Προφανώς και δεν έχει σχέση το πού έβαλες τα λεφτά σου για πιο σίγουρα με το ποια πολιτική θα ακολουθήσεις.

      Δηλαδή, αν εσύ είχες αυτή τη στιγμή ένα εκατομμύριο ευρώ περιουσία, τι θα το έκανες;
      Πού θα το τοποθετούσες;

      Διαγραφή
    2. Στη Blackrock βέβαια. Πού αλλού; Ματζεστίκ, εσύ είσαι ή έχεις βάλει κάνα τρολ;

      Διαγραφή
    3. Εγώ είμαι. Απλώς σιχάθηκα τους ανθρώπους κι εμένα μαζί.
      Δε θέλουμε να αλλάξουμε τίποτα.
      Το έχουμε αποδείξει με όλους τους τρόπους.
      Επομένως, ας ψάξουμε να δούμε πώς θα τη βγάλουμε καθαρή.

      Σήμερα πάλι, μια γυναίκα που τρέφεται από την πρόνοια κι απ' τη γειτονιά, δεν έχει ρεύμα, δεν έχει θέρμανση και δεν έχει φράγκο ούτε για τσιγάρα, μου υπερασπιζόταν τον Σαμαρά "γιατί δε γινόταν αλλιώς"...
      (Σημειωτέον, ο γιος της έχει γίνει χρυσαυγίτης, μπας και βγάλει κάνα μεροκάματο από κάτι παρανομίες που κάνουν οι υπόλοιποι χρυσαυγίτες της περιοχής)
      Έχω άδικο λοιπόν να λέω να πά να γαμηθούνε όλοι;
      Δεν μπορώ να ασχολούμαι πλέον με το να αλλάξω τα μυαλά αυτών των ανθρώπων.
      Δεν μπορώ να ασχολούμαι ούτε με επαναστάσεις ούτε με ανατροπές ούτε με τίποτα.
      Δεν αξίζει ο λαός μας τίποτα άλλο, παρά αυτό που ζει.
      Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
      Θέλω την ησυχία μου.
      Θα γίνω ακόμη χειρότερος όσο περνάει ο καιρός.

      Διαγραφή
    4. ΥΓ.: Σε λίγο θα σκεφτώ μήπως υποστηρίξω κι εγώ τη Χρυσή Αυγή, μπας και ξεβρωμίσει τον τόπο απ' τους Έλληνες.
      Να μας κάνει μια γενοκτονία, να τελειώνουμε.
      Να μη μείνει Έλληνας για Έλληνας στον κόσμο, να ησυχάσει η γη και να τιγκάρει η κόλαση.

      Διαγραφή
    5. Σιγά μη μεταλλαχθείς για πάρτη τους, αρχηγέ!!!
      Πολύ μεγάλη χάρη θα τους κάνεις!
      Βγαίνει πολύς θυμός... αλλά απόλυτα κατανοητός!!!
      Έτσι, ανάποδες παίρνω κι εγώ αλλά και πολλοί άλλοι!!!
      Θα μείνουμε τελικά στην όποια ησυχία μας;;;
      Κατάφεραν τόσο πολύ να μας κουράσουν και από τόσο νωρίς;;;
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  4. Αγαπητε συντακτη, θα συμφωνησω απολυτως μαζι σου οτι δεν υπαρχουν αριστερες και δεξηες τσεπες. Το θεμα που εχει ανακυψει λοιπον δεν εχει να κανει με το υψος της περιουσιας ορισμενων στελεχων του ΣΥΡΙΖΑ, σχετιζεται μονο με την υπαρξη ορισμενων χαρτοφυλακιων, (δηλαδη πλουτοπαραγωγικων πηγων) που βρισκονται σε ευθεια αντιθεση με την αριστερη ιδεολογια. Οταν ειναι καποιος μετοχος σε καποιους απο τους εγκληματικους οργανισμους που ευθυνονται για την καταστροφη των λαων, τοτε σημαινει οτι συμμετεχει εμμεσως σ' αυτη την καταστροφη. Η JP Morgan, η Black Rock, η Goldmann Sachs, κλπ κερδοσκοπουν πανω στην δυστυχια. Οσο μεγαλυτερη δυστυχια προξενουν με τα χρηματιστηριακα τους κολπα, με τις διαφορες "φουσκες", τις "αξιολογησεις" τραπεζων και κρατων, κλπ, τοσο μεγαλυτερα κερδη αποκομιζουν, κι απο αυτα τα κερδη επωφελουνται οι κατοχοι των μετοχών τους. Δεν προκειται δηλαδη για απλες καπιταλιστικες επιχειρησεις που ειναι εισαγμενες στο χρηματιστηριο και που αποκομιζουν κερδη μεσω της παραγωγης προϊοντων, αλλα για υβριδικα τερατα που εχουν μετατρεψει την παγκοσμια οικονομια σε μαφιοζικο καζινο. Οταν λοιπον δυο απο τους βασικους οικονομικους συμβουλους του ΣΥΡΙΖΑ συμμετεχουν σε τετοια παιγνιδια -εστω εμμεσως- τοτε σιγουρα υπαρχει καποιο προβλημα. Δεν αμφισβητω βεβαιως την εντιμοτητα και το ηθος τους, μπορω ομως να τους εγκαλεσω για πολιτικη αφελεια. Ξερεις, καποτε ο Ταλεϋρανδος, μιλωντας για την πολιτικη, ειχε πει το κλασσικο "c' est pire q'un crime, c' est une faute", δηλαδη "ειναι χειροτερο απο εγκλημα, ειναι λαθος". Στην πολιτικη μετραει το αποτελεσμα και στην συγκεκριμμενη ιδιαιτερη συγκυρια, σε μια Ελλαδα που βρισκεται σε εμπολεμη κατασταση, το αποτελεσμα τετοιων αφελειων και παραλειψεων ειναι καταστρεπτικο. Ανθρωποι που πεθαινουν της πεινας, που μαζευουν τροφιμα απο τα σκουπιδια, που ξεπαγιαζουν ή που ειναι αστεγοι πολυ δυσκολα θα παρηγορηθουν με θεωρητικες αναλυσεις περι αριστερης ιδεολογιας. Οι πιο αφελεις ή οι πιο εμπαθεις -αν θελεις- απο αυτους θα οδηγηθουν στο -λανθασμενο- συμπερασμα του "ολοι ιδιοι ειναι". Κι επειδη στην παρουσα φαση ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναλαβει την διακυβερνηση σε παρα πολυ δυσκολες συνθηκες και θα χρειαστει να παρει πολυ ριζικες αποφασεις για την σωτηρια της χωρας, αποφασεις που δεν θα ικανοποιουν ολους οσοι ειναι βολεμμενοι με την πασοκικη νοοτροπια, γι αυτο ακριβως χρειαζεται μια οσο γινεται μεγαλυτερη λαϊκη υποστηριξη. Αυτη την υποστηριξη την πριονιζουν τετοιες ενεργειες, ακομα κι αν δεν υποκρυπτουν διολου προσωπικες ιδιοτελειες, αλλα απλη αφελεια και απρονοησια. Η δικηα μου γνωμη ειναι πως και ο Σταθακης και ο Τσακαλωτος θα εκαναν καλα να παραιτηθουν για λογους ευθιξιας, παραμενοντας ως συμβουλοι του Τσιπρα, οχι ομως απο την πιο περιοπτη και πολιτικα ευαλωτη θεση του βουλευτη. Με τον τροπο αυτο θα κερδιζαν και οι ιδιοι στις συνειδησεις του κοσμου, αλλα κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποκτουσε ενα τεραστιο ηθικο και αποστομωτικο πλεονεκτημα απεναντι στους διαφορους Μουρουτηδες και Σια. Μπορει κατι τετοιο να ηταν σκληρο για τετοιους αξιολογους και εντιμους ανθρωπους που στηριζουν τις ιδεες της αριστερας, θα ηταν ομως πολιτικα παρα πολυ ωφελιμο. Μην ξεχναμε οτι σε αλλες χωρες, οπως η Αγγλια, υφυπουργοι παραιτουνται επειδη αποκαλυπτεται ξαφνικα οτι δεν πληρωνουν τα γραμματοσημα της προσωπικης τους αλληλογραφιας αλλα τα χρεωνουν στο κρατος (!). Αυτο δεν σημαινει οτι η αγγλικη κυβερνηση που δολοφονει αμαχους στην Φαλουτζα διαπνεεται απο καποια υψηλη "ηθικη", αλλα οτι οι θεσμοι λειτουργουν διαφορετικα, εστω κι αν συγκαλυπτουν βαθυτατες υποκρισιες σε αλλα πεδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω μαζί σου στα περί πολιτικής αφέλειας.
      Έξυπνο το ρητό που ανέφερες, διότι αντικατοπτρίζει αυτό ακριβώς: ότι είναι ένα πολιτικό λάθος, διότι ξέρεις ότι οι αντίπαλοί σου θα το βρουν και θα το εκμεταλλευτούν με τον τρόπο τους, αφού έχουν και το σύστημα διαμόρφωσης κοινής γνώμης μαζί τους.
      Την παραίτηση θα τη θεωρούσα πολιτικό λάθος, διότι θα επισημοποιούσε το ανήθικο του πράγματος. Και εξάλλου η διαγραφή των Άκη και Γιάννου απ' το ΠΑΣΟΚ ή του Βουλγαράκη απ' τη ΝΔ καθόλου δεν ωφέλησε τα δύο κόμματα. Είτε διαγραφούν είτε όχι, η στάμπα μένει. Και επισημοποιείται μάλιστα, όταν διαγραφούν.
      Σχετικά με το τελευταίο, θα ήθελα να πω πως υπάρχει μια υποκρισία στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Δηλαδή πράγματι παραιτούνται υπουργοί που χρέωσαν στην υπηρεσία ένα πακέτο τσιγάρα, αλλά παραμένουν ακμαιότατοι και ισχυρότατοι οι πολιτικοί που έχουν κάνει παράνομα ντηλ δισεκατομμυρίων (έναντι... αζημίωτου) π.χ. με τη Ζήμενς.
      Επομένως, θα ήμουν σύμφωνος και με το τελευταίο, αν και εφόσον η δικαιοσύνη ήταν καθολική και αναλογική.
      Δεν μπορώ να υποστηρίξω την παραίτηση κάποιου για ένα λάθος, όταν στο διπλανό έδρανο αναπαύεται ευτυχής κάποιος που έχει διαπράξει εγκλήματα. Κι όταν μάλιστα ο δεύτερος είναι αυτός που απαιτεί, καθοδηγεί και τροφοδοτεί τον εξευτελισμό και την παραίτηση του πρώτου.

      Στο σάπιο μας κράτος, εξάλλου, όλοι ζούμε με παρατυπίες. Επομένως, όποιος κι αν μπει από οποιονδήποτε χώρο, θα μπορούν να βρεθούν παρατυπίες του. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να αλλάξουμε πρόσωπα, αλλά να αλλάξουμε σύστημα, δημιουργώντας ένα κράτος, στο οποίο οι παρατυπίες δε θα είναι αναγκαίες για να επιβιώσει κανείς σ' αυτή τη χώρα και δε θα είναι ο κανόνας, αλλά η εξαίρεση.

      Διαγραφή
  5. Αγαπητε Μαζεστιξ, ουτε προς στιγμη δεν μιλησα για διαγραφη αυτων των αξιολογων ανθρωπων. Μιλησα μονο για την εκδοχη της αυτοβουλης παραιτησης απο το βουλευτικο αξιωμα για λογους ευθιξιας. Δεν εχει καμμια σημασια εαν στα διπλανα εδρανα βρισκονται ολα τα γνωστα υποκειμενα του πολιτικου υποκοσμου που εχουν καταληστεψει τον λαο. Ακριβως επειδη αυτα τα υποκειμενα δεν θα ειχαν ποτε το σθενος και το ηθος να παραιτηθουν, μια τετοια απροβλεπτη ενεργεια απο την μερηα αριστερων βουλευτων -συνοδευομενη απο την αναλογη πολιτικη δηλωση που θα εξηγουσε τους λογους- θα τους ανυψωνε στα ματια του κοσμου και θα προσεφερε μεγαλο ηθικο κυρος (αλλα και εκλογικα ωφελη) και στον ΣΥΡΙΖΑ. Μια τετοια θαρραλεα ενεργεια οχι μονο δεν θα αποτελουσε ομολογια καποιας ενοχης αλλα ενδειξη πολιτικου θαρρους που θα λειτουργουσε εμψυχωτικα για τον κοσμο, μεγαλο τμημα του οποιου προς το παρον ακολουθει τον ΣΥΡΙΖΑ βασισμενο πανω στο δογμα του "το μη χειρον βελτιστον" κι οχι επειδη εχει πειστει επαρκως για μια εναλλακτικη προταση για τα αδιεξοδα της χωρας. Οταν μιλησεις με καθημερινους ανθρωπους -που δεν ειναι αναγκαστικα αριστεροι- το καταλαβαινεις αυτο. Εαν ζουσαμε σε κανονικες συνθηκες, τοτε θα μπορουσε να ισχυει αυτο που λες, οτι "στο τωρινο κρατος ολοι ζουμε με παρατυπιες". Oι συνθηκες ομως δεν ειναι διολου κανονικες, βρισκομαστε και κανονικη εμπολεμη κατασταση που δεν επιτρεπουν το "ολιγον εγγυος" και φοβαμαι πολυ οτι ενα μερος των στελεχων του ΣΥΡΙΖΑ δεν το εχει συνειδητοποιησει αυτο αλλα εξακολουθει να λειτουργει πανω στα προτυπα μιας συμβατικης και γραφειοκρατικης ελληνικης αριστερας προηγουμενων εποχων. Αυτο φαινεται ξεκαθαρα κι απο την διαρκη αναφορα στο οροσημο των ευροεκλογων του Μαϊου. Οι ανθρωποι δεν εχουν καταλαβει οτι μεχρι τοτε μπορει να μην υπαρχει καν η Ελλαδα που γνωριζουμε. (Αρκει να δει κανεις γραμμενα οσα εχουν εκχωρηθει στο ΤΑΙΠΕΔ για να το καταλαβει αυτο). Ορισμενοι λειτουργουν ακομα με την λογικη του "ωριμου φρουτου", για να μην πω οτι ορισμενοι αλλοι κατα βαθος εξακολουθουν να προτιμουν την αριστερα ως κλαμπ υπαρξιακων και φιλοσοφικων προβληματισμων και δεν θελουν να αναλαβουν τις ευθυνες της εξουσιας. (Ο τραγελαφος των διαφορων "συνιστωσων" που παρεπεμπε κατευθειαν στους Monty Pythons δεν εχει εξαφανιστει απο πολλα μυαλα). Σε εκτακτες περιστασεις απαιτουνται εκτακτες ενεργειες εδω και τωρα και δεν αρκουν οι αναφορες σε καποιο μελλοντικο ιδεατο συστημα οπου θα εχουν αλλαξει τα πραγματα. Σε καθε περιπτωση βεβαια διατυπωνω προσωπικες αποψεις που μπορει να ειναι λανθασμενες και πολιτικα αφελεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Μιχάλη, δεν είναι καθόλου αφελείς οι απόψεις σου.
      Απλώς αυτό στο οποίο προβληματίζομαι είναι στο κατά πόσο αυτό το πολιτικό ρίσκο της αυτόβουλης παραίτησης θα μπορούσε να ωφελήσει ή να ζημιώσει τη συνολική προσπάθεια.
      Είναι ζήτημα πρόβλεψης.
      Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα τί θα μπορούσε να γίνει.

      Στα υπόλοιπα περί ευρωεκλογών συμφωνώ εν γένει, αν και, πλάι στη νωχελικότητα των επίσημων φορέων, θα έβαζα και τη νωχελικότητα ημών, των πολιτών, που έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε καμία διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα και να δράσουμε σύμφωνα με το επείγον του πράγματος.

      Διαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ειπώθηκαν από όλους σας πολλά παραπάνω, με τα οποία σε μεγάλο βαθμό συμφωνώ και απόλαυσα την επιχειρηματολογία σας. Θα μπορούσα να πω κι εγώ κι άλλα κι άλλα... ή να εστιάσω στο δυνατό σημείο του καθενός, όμως θα φλυαρούσα άσκοπα, καθώς η ουσία βρίσκεται, για μένα, στο παρακάτω απόσπασμα από το κείμενο του Μαζεστίξ:
    "Επομένως, προϋπόθεση... "αριστεροσύνης" δεν αποτελεί η τσέπη, αλλά οι αξίες που αποτελούν τον αξιακό κώδικα που χτίζεται μέσω της παιδείας.
    Όλα τ' άλλα είναι μπούρδες.
    Οι αξίες που βρίσκονται πάνω-πάνω στον αξιακό κώδικα του αριστερού είναι η δικαιοσύνη και η ελευθερία. Ε λοιπόν, μάθετε ότι η δικαιοσύνη και η ελευθερία δεν μετριούνται με φράγκα ούτε απαιτούν το Ε-1 σου για να μπουν στην ψυχή σου.
    Ή τις έχεις ή δεν τις έχεις."
    Στάθηκα σ' αυτά τα λόγια, γιατί θεωρώ ότι αυτά είναι που έχει ανάγκη ο Έλληνας σήμερα όσο τίποτε άλλο! Φυσικά όχι μόνο ο αριστερός...
    Ας ξεκινήσει όμως αυτός είτε με γεμάτη την αριστερή του τσέπη είτε άδεια! Τι σημασία έχει, όταν στηρίζεται σ' έναν ισχυρό αξιακό κώδικα;
    Τον έχει; Κι αν ναι, ποιος είναι αυτός ο αριστερός, για να μπει μπροστά;
    Και λέω αριστερός, γιατί η δεξιά τσέπη και όποια άλλη μένει κλεισμένη στον μικρόκοσμό της!
    (Το "αριστερός" δε σημαίνει ότι θα είναι ένα πρόσωπο.)
    Ας τελειώσουν πια τα δίπολα, γιατί πολύ συμφέρουν όσους τα θρέφουν και τα προωθούν και κανέναν άλλο!!!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή με τα υπόλοιπα συμφωνώ (αφού τα 'χω γράψει εγώ-χεχε) θα σταθώ στα περί διπόλων.
      Λοιπόν, δική μου θέση είναι πως τα δίπολα είναι μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος εκ φύσεως οδηγείται.
      Συμφωνώ με τον Ηράκλειτο που μιλούσε για τον πόλεμο των αντιθέτων, ο οποίος κινεί τον κόσμο.
      Πατήρ πάντων πόλεμος.

      Διαγραφή
    2. Τι μας λες, βρε γαλατοαρχηγέ;;
      Σου κλέψαμε τα πνευματικά δικαιώματα;; Χεχε!!!

      Συμφωνώ με τον Ηράκλειτο και με σένα σε σχέση με τα δίπολα, όμως τελικά ούτε πόλεμο ούτε κάθαρση βλέπω να έρχονται!
      Τα δίπολα για μένα είναι και η εύκολη λύση, που την καρπώνονται οι επιτήδειοι, για να κάνουν τη δουλειά τους!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    3. Οι επιτήδειοι παρεμβαίνουν στο τι σόι δίπολα θα δημιουργηθούν και όχι στην ίδια την ανάγκη κατασκευής διπόλων.
      Είναι η "κακή χρήση" που λέμε...

      Διαγραφή
  8. Άποψη, όλα τα λεφτά. Διαβάστε την οπωσδήποτε.

    "Το πόθεν έσχες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε «λαβράκια». Εφάπαξ ενός εκατομμυρίου ευρώ για τον Δημήτρη Τσουκαλά, χιλιάδες λίρες Αγγλίας για τη Νάντια Βαλαβάνη, επενδύσεις χιλιάδων ευρώ από τον Γιώργο Σταθάκη και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο σε διάφορα funds.

    Η Νέα Δημοκρατία πανηγύρισε για τις αποκαλύψεις. «Ώστε αυτοί, λοιπόν, είναι οι αριστεροί φίλοι του λαού και των φτωχών; Αυτοί είναι οι μαχητές κατά των τραπεζών;», αυτά και άλλα ερωτήματα θέτουν εδώ και μέρες οι πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ.

    Είναι γνωστό χρόνια τώρα ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είχε και τις καλύτερες επιδόσεις στην επικοινωνία. Όσοι έζησαν την εποχή Λαλιώτη, θα θυμούνται τη ΝΔ σαν τη μικρή χαζούλα που δεν απέφευγε ούτε μία παγίδα που της έστηνε ο «διαόλου κάλτσα» . Έπεφτε μέσα σε όλες. Ήταν η εποχή που ο Λαλιώτης και το ΠΑΣΟΚ έχαναν μόνο όποτε εκείνοι το ήθελαν.

    Ναι, γνωρίζω ότι ένα ποσοστό φίλων και μελών του ΣΥΡΙΖΑ απογοητεύθηκε από τους πλούσιους βουλευτές του κόμματός του. Η πλειοψηφία τους όμως ανήκει σ’ εκείνο το 4% που σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχει ανάγκη. Ο αγώνας για την κατάληψη της εξουσίας απαιτεί και θυσίες. Συνήθως κάποιων αφελών ιδεολόγων.

    Η αποκάλυψη του πόθεν έσχες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ίσως ένα από τα μεγαλύτερα βήματα για τη νίκη του στις επόμενες εκλογές. Αν η ΝΔ το είχε λίγο το επικοινωνιακό παιχνίδι, τότε ή θα απαγόρευε τη δημοσίευση των πόθεν έσχες ή θα κρατούσε όσο πιο χαμηλά γινόταν τους τόνους στο θέμα των Τσουκαλά, της Βαλαβάνη, του Σταθάκη και του Τσακαλώτου.

    Η ΝΔ κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές κάνοντας σημαία της την επικινδυνότητα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ η οποία «θα μας βγάλει από το ευρώ, θα φέρει τη χρεωκοπία και την απομόνωση». Η ΝΔ διαθέτοντας σήμερα ένα επικοινωνιακό επιτελείο στην κυριολεξία για τα μπάζα, αλλά και συμβούλους του πρωθυπουργού που δεν κάνουν ούτε για μπακαλοπαίδια, στηρίζει ακόμη όλο τον αγώνα επιβίωσής της επάνω στην «επικίνδυνη διγλωσσία του Τσίπρα».

    Στηρίζει η κυβέρνηση τη διάσωσή της στη φθορά που θα προκαλέσει στον ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζοντάς τον ως το κόμμα που «θα φέρει τη δραχμή, που θα καταστρέψει τη χώρα με μονομερείς αποφάσεις, που θα παραδώσει τις τράπεζες στους κουκουλοφόρους». Με αυτόν τον τρόπο είχε το προβάδισμα στους φιλήσυχους «νοικοκυραίους».

    Και ξαφνικά χάνει τα πάντα και δωρίζει όλο το εκλογικό της κοινό στον ΣΥΡΙΖΑ. Η αποκάλυψη ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν όλα τα χαρακτηριστικά των «νοικοκυραίων», με καταθέσεις, επενδύσεις και συμφέροντα κοινά με τους τραπεζίτες μετέτρεψε ξαφνικά, στα μάτια των «νοικοκυραίων», τον ΣΥΡΙΖΑ από υποστηρικτή των κουκουλοφόρων σε περιζήτητο γαμπρό.

    Η αποκάλυψη ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγαλοκαταθέτες σε ελληνικές τράπεζες σβήνει μονοκονδυλιά το επιχείρημα της ΝΔ ότι ο Τσίπρας εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λόμπυ της δραχμής. Η αποκάλυψη ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ επενδύουν σε ξένα funds σβήνει κάθε «φόβο σύγκρουσης με απρόσμενα αποτελέσματα». Η αποκάλυψη ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τους βουλευτές της ΝΔ κι ότι καμία κοινωνικό-οικονομική ηρεμία δεν κινδυνεύει από πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δε θα μπορούσε να επιτευχθεί ούτε με ένα εκατομμύριο διαβεβαιώσεις του Τσίπρα.

    Η αποκάλυψη του πόθεν έσχες βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ τον έκανε απόλυτα φιλικό σε ένα εκλογικό κοινό που μέχρι χτες τον φοβόταν. Και η Νέα Δημοκρατία των Κρανιδιώτη και Κεδίκογλου φρόντισε να το μάθει όλη η Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη. Ναι, μπορεί κάποιοι αριστεροί να πληγώθηκαν…. Ναι, μπορεί η Αριστερά να έχασε τον ΣΥΡΙΖΑ… Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε ότι είναι έτοιμος να κυβερνήσει εκπροσωπώντας επάξια τους «νοικοκυραίους».""

    Από δω
    http://kartesios.com/?cat=28

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τι έντεχνο τρόπο δίνεται τελικά η πάσα!
      Μήπως...;
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Μπορεί εσκεμμένο να μην είναι, μα όσο το ξαναδιαβάζω, μια χαρά μου φαίνεται ο συλλογισμός.
      "Ρε, αυτοί σαν και τους άλλους είναι κι ίσως και να μας ελαφρύνουν απ την πολυτελή διαβίωση των τζιπών μας. Δεν τους δοκιμάζουμε;"

      mbiker

      Διαγραφή
    3. Ενδιαφέρουσα άποψη.
      Η ανάδειξη της αστικής πλευράς της αριστεράς δεν πιστεύω πως είναι εσκεμμένη (διότι έχει κι αυτή αρκετό πολιτικό κόστος), αλλά σίγουρα θα επηρεάσει την σύνθεση των υποστηρικτών της.
      Δηλαδή ενδεχομένως να επηρεαστεί πράγματι ένα κομμάτι της αστικής τάξης και να κινηθεί με λιγότερο φόβο προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
      Το μεγαλύτερο τμήμα της αστικης τάξης βέβαια (όπως κι οι πιο συντηρητικοί "νοικοκυραίοι") δε θα το κάνει αυτό το βήμα, νομίζω, διότι αν θέλει να επιλέξει μια δύναμη ασφάλειας, θα προτιμήσει τη δεξιά που και ξέρει καλύτερα τη δουλειά και έχει και περισσότερη εμπειρία και προσβάσεις στην ΕΕ.
      Νομίζω πως όλη αυτή η ιστορία θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά μόνο ένα μέρος των πιο απολιτίκ μεσοαστών, που επιθυμεί μεν σταθερότητα, αντιτίθεται δε στη σημερινή πολιτική.

      Διαγραφή
  9. Εν πολλοίς συμφωνώ μαζί σου, Μαζεστίξ, με μία επιφύλαξη: Είναι κοινή πεποίθηση και είναι και δική μου πεποίθηση ότι οι μεγάλες περιουσίες σπανίως αποκτώνται με απόλυτα τίμιο τρόπο. Ακόμη κι αν αποκτήθηκαν νόμιμα! Ό,τι είναι νόμιμο δεν είναι και δίκαιο, συνεπώς στην περίπτωση αυτή τίθεται εν αμφιβόλω η ειλικρινής προσήλωση των ανθρώπων αυτών στις αξίες της αριστεράς, όπως τις ανέφερες, και ιδίως στην αξία της δικαιοσύνης. Βέβαια, δεν ξέρω για τι ποσά μιλάμε κι αν αυτά είναι εύλογα με βάση την επαγγελματική τους δραστηριότητα, γιατί δεν παρακολούθησα καθόλου την επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες.
    Καληνύχτα κι αν δεν ξαναμιλήσουμε προσεχώς καλές γιορτές να 'χεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μιλάμε πάντοτε με βάση το να μην προέρχονται τα ποσά από μεγαλοαπάτες και βλάβη του δημοσίου συμφέροντος.
      Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, τότε πάει αλλού το πράγμα.
      Όσο για το άλλο που θέτεις, είναι αλήθεια πως για να χεις εσύ κάτι παραπάνω, κάποιος άλλος έχει κάτι παρακάτω. Αλλά κατά πόσο εσύ καθόρισες το παραπάνω σου και το παρακάτω του άλλου;
      Δηλαδή αν εγώ μισθοδοτούμαι από μια εταιρία με 1.500 ευρώ, αδικώ τον συνάδελφό μου που παίρνει 700 ευρώ;

      Διαγραφή
  10. Απαντήσεις
    1. Ναι, διάβασα και το δικό σου και συμφωνώ, αλλά ήταν αργά και δεν είχα κουράγιο να σχολιάσω...

      Διαγραφή
  11. Αριστερές και δεξιές τσέπες............
    Αριστερά και δεξιά στομάχια..........

    Αριστερά και δεξιά μυαλά...............

    Το τρίτο υπάρχει στα σίγουρα........

    Τις δεκαετίες του 80 του 90 και του 2000 αρκετοί από μας δουλέψαμε σκληρά και δημιουργήσαμε ένα μικρό ή σχετικά μεγάλο κομπόδεμα. Μας ευνόησε το γεγονός ότι υπήρχαν πολλές δουλειές και πολλές ευκαιρίες για πολλαπλές δραστηριότητες.
    Δεν ήταν δύσκολο για κάποιον που ήθελε, να βρίσκει δουλειά και πέραν του βασικού ωραρίου. Δεν είναι τυχαίο που οι υπερωρίες και τα Σαββατοκύριακα ήσαν σε κάθε εξωφλητικό. Δεν είναι τυχαίο που κάθε ελεύθερος επαγγελματίας δούλευε ακατάπαυστα ανεβάζοντας τους στόχους του και προφανώς και το βιός του.
    Κακό δεν είναι. Αντίθετα είναι άκρως τιμητικό για κάποιον που ταυτόχρονα ανακατεύτηκε και με τα κοινά να μην έχει αλείψει το λαρύγγι του με μέλι. Είναι άκρως τιμητικό να κρατά την Ιδεολογία του σε σταθερή γραμμή και να αγωνίζεται με γνώμονα το κοινό συμφέρον.

    "Μέσα από το κοινό συμφέρον προκύπτει και το ατομικό συμφέρον........."

    Η μεγαλύτερη τιμή για έναν που ασχολείται με τα κοινά είναι η έξωθεν καλή μαρτυρία. Η Κοινωνία που σε γνωρίζει έχει τέτοιες προσλαμβάνουσες που πιστέψτε με δεν κάνει λάθος. Και κατατάσσει τον καθένα μας (και μεμονομένα) εκεί που πραγματικά αξίζει !!!!





    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδώ θα συμφωνήσω- τουλάχιστον δεοντολογικά.
      Δηλαδή η κοινωνία τελικά είναι αυτή που κρίνει αν εγκρίνει τη δράση ενός εκλεγμένου αξιωματούχου.
      Βέβαια, δεν είμαι αθόλου βέβαιος πως το κάνει πάντα. Διότι η κοινωνία έχει εγκρίνει και απίστευτους τύπους με απίστευτες πολιτικές συμπεριφορές και πρακτικές.
      Αλλά τότε σημαίνει πως τους αποδέχεται ως ομοίους, άρα άξια βρίσκονται εκεί να την εκπροσωπούν...

      Διαγραφή
  12. Καλές Γιορτές και ...καλά κρασιά!

    "Γκλουπ!

    Υπάρχουν μερικές θέσεις που είναι υπερασπίσιμες κάτω από ένα συγκεκριμένο πρίσμα. Υπάρχουν κι άλλες που είναι τόσο αδύνατο να τις υπερασπιστείς, όπου κάθε προσπάθειά σου να το κάνεις, ανοίγει τον δικό σου λάκκο. Οι συριζαίοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε μια κατάσταση σαν τη δεύτερη.

    Όταν ο μάγος της επικοινωνίας ζακ σεγκελά κλήθηκε να υπερασπιστεί την περιέ* διότι βρέθηκαν κάτι πολύ επικίνδυνα χημικά στο γάργαρο νερό της, ήξερε ότι είχε να κάνει με τη δεύτερη περίπτωση. Και δεν προσπάθησε ποτέ να ανασκευάσει. Έβαλε απλά ένα νερό περιέ να κλαίει. Και ζήτησε την ειλικρινή συγνώμη των καταναλωτών. Το ίδιο έκανε και η BP όταν κατέστρεψε τον μισό κόλπο του μεξικού. Δυστυχώς οι συριζαίοι επικοινωνιολόγοι την πάτησαν προσπαθώντας να υπερασπιστούν κάτι που ήταν αδύνατο να τύχει υπεράσπισης. Και σκάβουν τον λάκκο τους ακόμα πιο βαθιά...."
    Περισσότερα, εδώ:
    http://www.techiechan.com/?p=2091

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διαφωνώ, αλλά ανέπτυξα το σκεπτικό μου παραπάνω.

      Διαγραφή