Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Τα βάφει με Καβάφη

Kavafis
Αίσθηση έχει προκαλέσει η απόφαση των συγκοινωνιακών αρχών να ντύσουν τα αστικά λεωφορεία με στίχους του Καβάφη.
Με μια πρώτη ματιά θα 'λεγε κανείς πως υπακούουν τον Πλάτωνα που έλεγε "πρέπει ή οι βασιλείς να φιλοσοφήσουν ή οι φιλόσοφοι να βασιλεύσουν" και, παρότι ο αρχαίος φιλόσοφος προέκρινε τη δεύτερη λύση, οι σημερινοί "wannabe" βασιλίσκοι επιλέγουν την πρώτη.
Είναι όμως έτσι; Αποφάσισαν να φιλοσοφήσουν;

Έχει ενδιαφέρον η επιλογή των διάσπαρτων στίχων που επελέγησαν.
Θα 'λεγε κανείς πως όλο αυτό το πανηγύρι στήθηκε για να αναρτήσουν στα λεωφορεία έναν στίχο και μόνο.
Το στίχο της φωτογραφίας.
"Είν' επικίνδυνον πράγμα η βία"...
Στίχος που παραπέμπει σαφέστατα στην πολιτική προπαγάνδα των ημερών.

Θα 'λεγε κάποιος επισκέπτης στην Ελλάδα, βλέποντάς το, πως ο κορυφαίος ποιητής συστρατεύεται με τη Σώτη, το Χειμωνά, τον Χωμενίδη και τα άλλα ρετάλια της ανθυποδιανόησης στο κίνημα της "μη βίας" με τα άσπρα μπλουζάκια του Καμίνη.
Αυτοί μας απευθύνονται λες κι είμαστε βρέφη δυο ετών και μας υποδεικνύουν "καλόοο" όταν καθόμαστε ήσυχοι στην κούνια μας και "κακόοοο" όταν ανακατευόμαστε "στις δουλειές των μεγάλων".
Και μπορεί να φάμε και καμιά ξυλιά για να το συνειδητοποιήσουμε και να μην το επαναλάβουμε στο μέλλον.

Το πρόβλημα με το συγκεκριμένο στίχο όμως είναι πως η αποσπασματικότητα της αναγραφής του διαστρέφει το νόημα τόσο, όσο χρειάζεται για να χρησιμοποιηθεί ως διανοουμενίστικη προπαγανδιστική ψιχάλα στην καταιγίδα της παραπληροφόρησης.
Ο Καβάφης μιλώντας για "βία" αναφέρεται στη βιασύνη.
Γιατί, ναι ω εθνογνώστες, η λέξη βία σχεδόν σε όλη την αρχαία, νεώτερη και σύγχρονη ελληνική γραμματεία (πριν εμφανιστεί η Σώτη κι ο Χειμωνάς) σήμαινε "βιασύνη".

Επειδή λοιπόν παίζουμε με την αποσπασματικότητα, κι επειδή ξέρουμε κι εμείς το παιχνίδι αυτό, να μεγαλώσω κι εγώ με τη σειρά μου λίγο το απόσπασμα, για να δείτε πώς άλλαζει το νόημα:

{....}Ἴσως δέν ἔφθασεν ἀκόμη ὁ καιρός.
Να μή βιαζόμεθα∙ εἶν’ ἐπικίνδυνον πρᾶγμα ἡ βία.
Τά πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.{...}


Θυμηθείτε το στίχο του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν" του Σολωμού επίσης, που λέει:
"σε γνωρίζω από την όψη
που με βια μετράει τη γη"
 
Μάλιστα ειχε δημιουργηθεί πολιτικό θέμα πριν χρόνια, όταν ο Αλαβάνος απ' το βήμα της Βουλής χρησιμοποίησε το εν λόγω χωρίο για να δικαιολογήσει την πολιτική βία, για να εισπράξει την άμεση ορθή απάντηση από την άλλη πλευρά ότι "βία=βιασύνη".
Σήμερα οι ίδιοι "ξεχνούν" αυτήν την αλήθεια και προπαγανδίζουν χρησιμοποιώντας ανερυθρίαστα έναν σπουδαίο καλλιτέχνη που, αν ζούσε σήμερα, θα τους έφτυνε πατόκορφα.

Δεν είναι παράξενο που αυτοί αποσπασματικοποιούν τα γεγονότα για να τα διαστρέφουν και να τα φτιασιδώνουν, ώστε να μεταβληθούν σε αυτό που τους βολεύει.
Από την ειδική στα μοντάζ "ομάδα αλήθειας" του παραδρόμου της Συγγρού μέχρι τα βιντεάκια του Θέμου, η ίδια λογική χρησιμοποιείται.

Χιουμοριστικό εικαστικό σχόλιο από τον "Πιτσιρίκο"

Τέλος θα ήθελα να σημειώσω κάτι. Δεν σας φαίνεται παράξενο πως η λέξη "βία" σε όλη την ελληνική γραμματειακή ιστορία έχει ως επί το πλείστον το νόημα της βιασύνης και όχι την έννοια της βιαιοπραγίας;
Οι Έλληνες ιστορικοί, ποιητές, φιλόσοφοι κλπ δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο "βία" για να περιγράψουν αυτό που περιγράφουμε εμείς.
Γιατί αυτό;

Ίσως επειδή τους φαινόταν πάντοτε αδιανόητο να δώσουμε ένα ενιαίο νόημα και να τσουβαλιάσουμε πράξεις όπως η άμυνα ενάντια σε κάποιον που μας επιβουλέυεται, η άμυνα για να σώσουμε τον εαυτό μας ή αγαπημένα μας πρόσωπα, η έργοις υπεράσπιση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας... με πράξεις όπως η δολοφονία, η ληστεία κλπ.!
Οι αρχαίοι στην πραγματικότητα δεν όριζαν όπως εμείς αυτήν την έννοια ("βία"), γι' αυτό και δεν δημιούργησαν και την αντίστοιχη ορολογία, όπως έκαναν με όλες τις άλλες έννοιες.
Όταν ήθελαν να πουν "με τη βία", έλεγαν συνήθως "κατά κράτος".
Λέγοντας "βία" εννοούσαν επίσης την ανάγκη. Και μάλιστα κατά τόπους την είχαν θεοποιήσει κιόλας και υπήρχε μέχρι και ιερό της "θεάς Βίας". Δηλαδή της "θεάς Ανάγκης".
Αφού λοιπόν η Βία=Ανάγκη, αυτό σημαίνει πως κάθε πράξη που σχετίζεται με αυτήν, κρίνεται από την ουσία αυτής της ανάγκης και όχι τόσο απ' τα μέσα.
Διότι "ἀνάγκ καί θεοί πείθονται"...

Η έννοια της βιαιοπραγίας, δηλαδή όπως την ενοούμε σήμερα, προσδόθηκε στη λέξη στην αρχή μάλλον μεταφορικά, αφού η βιασύνη συνοδεύεται από βίαιες ενέργειες, και στη συνέχεια σιγά-σιγά, πήρε τη θέση της κυριολεκτικής σημασίας.
Κάθε βίαιη ενέργεια έπρεπε κατ' αυτούς να κρίνεται κατά περίπτωση και όχι τσουβαλιασμένη μέσα σ'ένα νεφελώδες πλαίσιο "μη βίας".
Εξάλλου, η "θεά της Σοφίας", η Αθηνά, φορούσε πάντα περικεφαλαία και κρατούσε ασπίδα και ακόντιο. Όχι για να καρφώνει μπιφτέκια, φαντάζομαι...
Αλλά γιατί η βία (με τη σημερινή της έννοια) είναι απαραίτητη για την υπεράσπιση των πνευματικών και υλικών επιτευγμάτων του ανθρώπινου πολιτισμού.



Αντί επιλόγου, και λόγω της αναφοράς στον σπουδαιότατο των ποιητών, αφιερώνω ένα ποίημά του στην ψυχή που σκέφτηκε αυτή τη γελοιότητα με την αποσπασματική ποίηση στα λεωφορεία.

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911) 



ΥΓ.: Δεν μπορώ να μην το μοιραστώ μαζί σας...
Έλιωσα στα γέλια!
Σύνδεσμος ενσωματωμένης εικόνας
Από το αμίμητο ποίημα του Τηλέμαχου Χυτήρη:
ΟΔΥΣΣΕΙΑ (Από τη συλλογή "Τόποι νέοι")

Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος
Δεμένος στο κατάρτι μου.
Τόσα νερά στο δωμάτιό μου!
...
Ας έρθουν οι σύντροφοι
Ας έρθουν οι σειρήνες
Ας έρθει - έστω - ένας υδραυλικός.

31 σχόλια:

  1. Ο παλιός Μαζεστίξ επέστρεψε!!!
    Σήμερα χτύπησες για μένα κορυφή!
    Εξαιρετικό κείμενο και γλυκύτατη αναφορά στον πιο αγαπημένο μου ποιητή!
    Έναν ποιητή απόμακρο, μοναχικό, ανήσυχο, στην ουσία του τρυφερό και αρκετές φορές δυσπρόσιτο, με βαθιά γνώση του ανθρώπου και της Ιστορίας! Πολύ μπροστά για την εποχή του...!!! Γι' αυτό οι σύγχρονοί του δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν το πνεύμα του!
    Τι μοναξιά, να είσαι εκεί σε μια γωνιά να παλεύεις με τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπές σου, χωρίς να έχεις τη δυνατότητα να μοιραστείς τις ανησυχίες, τις πρωτότυπες και δημιουργικές σκέψεις σου με άλλους και να χαρείς!!!
    Για να μη βγω τελείως εκτός θέματος, τα αποσπάσματα από τα ποιήματα στα λεωφορεία είναι η συνέχεια της πλύσης εγκεφάλου!!
    Χρησιμοποιούν τελικά κάθε μέσο, ακόμα και το πιο φθηνιάρικο, προκειμένου να ισχύσει το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα"...!!
    Ξεφτίλα!!!!
    Η επιλογή του ποίηματος άψογη!!
    Α, και ο τίτλος, φυσικά του κειμένου σου, ευρηματικός!
    Είχες έμπνευση...
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είδα κι εγώ το πρωί αυτή την είδηση και γέλασα πικρά. Πιστεύουν ό,τι με επικοινωνιακού τύπου βλακοκολπάκια θα ευαισθητοποιήσουν το λαό; Και προς ποια αλήθεια κατεύθυνση;
    Προφανώς αυτή που πάει ντουγρού στον τοίχο!
    Αντί να φροντίσουν να διορθώσουν τα χιλιάδες κακώς κείμενα (κυριολεκτικά) των σχολικών βιβλίων, επιδίδονται σε αμερικανιές.
    Μου θυμίζουν τον κατακτητή που ρίχνει φειγ-βολάν πετώντας πάνω από την ερειπωμένη πόλη για να πείσει για τις ευεργετικές ιδιότητες των βομβαρδισμών.
    Έχω δει φωτογραφίες από ΜΜΕ του εξωτερικού που είναι πραγματικά έργα τέχνης. Οι δικοί μας τι πήγαν να παραστήσουν; Τους κουλτουριάρηδες; Με επιλεγμένα αποσπάσματα που, όπως επισημαίνεις, αλλοιώνουν το έργο του ποιητή και προσπαθούν αν περάσουν με το ζόρι μηνύματα; Θα μπορούσαν να γράψουν τις σάχλες τους χωρίς να αναφέρουν το όνομα κανενός ποιητή, αφού προφανώς δεν τον αντιπροσωπεύουν.

    Κάποιος είχε πει (στο περίπου): “Οι σοφές ρήσεις δημιουργούνται από τους ευφυείς, οι βλάκες απλά τις επαναλαμβάνουν”
    (επειδή κι εγώ το ίδιο έκανα, μη με ρωτήσεις ποιος το είχε πρωτοπεί αυτό γιατί θα χ^στούμε)


    ΥΓ: Ψάχνω να βρω ένα λεωφορείο για να γράψω:
    ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΒΡΕΧΕΙ;
    3ο Γυμνάσιο Αμπελοκήπων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χυδαιοι κι ηλιθιοι ανταμα...Κι ο Καβαφης που αποσρεφοταν οσο τιποτα την "πολλη συναφεια του κοσμου,των σχεσεων και των συναναστροφων την καθημερινην ανοησια"να γινεται βορα στην προπαγανδα της εξουσιας..ΠΙΣΩ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ!!!! ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα μείνω στον τίτλο που με έκανε να λυθώ στα γέλια.... γιατί οι γελοιότητες με τρελαίνουν (πόσες ακόμα θα ζήσουμε;)
    Αναρωτιέμαι αν μπορούσε να επιστρέψει και να περπατήσει στους δρόμους της Αθήνας ο ποιητής κι έβλεπε τα λόγια του να ντύνουν οχήματα πώς θα ένιωθε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Α..Ρε Βασω...Τα ειπες ολα....!!!
    Ξαναγραφω κι εγω...
    ΠΙΣΩ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ....!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τέλειος ο τίτλος! Είχα γράψει γι' αυτή την πρωτοβουλία την τρίτη, αλλά η πηγή μου δεν είχε αυτόν το στίχο.

    Η Βία, κατά τους αρχαίους ήταν αδελφή του Κράτους, το οποίο δεν είχε τη σημερινή σημασία, αφού το κράτος τότε λεγόταν Πολιτεία (κράτος, επι-κρατώ).
    Άλλωστε, κι η γνωστή παροιμία "αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα" σήμαινε "τα λάθη των γονιών εκπαιδεύουν τα παιδιά" και δεν τα βασανίζουν, όπως πιστεύουμε σήμερα.

    Εν ολίγοις, με το μικρό μυαλουδάκι τους νομίζουν πως θα μας πιάσουν κώτσους, χώνοντας έναν στίχο που άλλη σημασία του είχε δώσει ο Ποιητής.
    Κακόμοιροι...

    Από την άλλη, η ιδέα του Ιδρύματος πέτυχε τον αρχικό της στόχο: ανάγκασε δεκάδες χρήστες του διαδικτύου να αναζητήσουν τα ποιήματα του Αλεξανδρινού και χιλιάδες τα διάβασαν.
    Γιορτάσαμε, λοιπόν, τα 150 χρόνια από τη γέννησή του, έστω και για λάθος λόγους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γλαύκη, ο τρόπος γραφής του Καβάφη είναι τόσο ιδιόρρυθμος, ώστε ξεπερνάει τα όρια της συνηθισμένης ποίησης. Γι'αυτό άλλωστε είναι ένας απ'τους 2-3 ποιητές παγκοσμίως που είναι αταξινόμητος. Δεν ανήκει ούτε σε είδη ούτε σε λογοτεχνικά ρεύματα ούτε σε εθνικές σχολές ούτε πουθενά.
    Ανήκει στον εαυτό του και στους αναγνώστες του.
    Και η επιχείρηση προπαγάνδας μέσω του έργου του, εκτός από επιίνδυνη, είναι και γελοία.


    Πέτρο, πραγματικά πολύ εύστοχη η παρομοίωση με τους κατακτητές καιτ α φέιγ βολάν... κατανόησης!
    Το χειρότερο είναι πως μπορέι και να... πιάνει το κόλπο με τα φέιγ βολάν!
    Ή με την ανθρωπιστική βοήθεια...

    Λες γι'αυτό να μη θυμάμαι κι εγώ σχεδόν ποτέ σοφές ρήσεις;
    Ουφ! Και ανησύχησα κάποια στιγμή!


    Βάσω, αυτοί που το σκέφτηκαν αυτό ή δεν έχουν διαβάσει ποτέ Καβάφη ή τον διάβαζαν... ανάποδα!
    Διότι δείχνουν να μην έχουν καταλάβει τίποτα.
    Μια ποίηση μοναχική σε πολύβουα λεωφορεία! Ο Καβάφης θα στριφογυρνά ενοχλημένος αυτή τη στιγμή.
    Αλλά η ποίησή του δεν είναι μοναχική μόνο ως προς τον πομπό, αλλά και ως προς τον δέκτη.
    Διαβάζεται με την ίδια μοναχικότητα και αποστασιοποίηση.


    Αριστέα, όπως λέω και στη Βάσω πιο πάνω, ο ποιητής δε θα αισθάνεται άνετα στις τζαμαρίες λεωφορείων. Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο ο ίδιος ο ποιητής. Αυτό είναι το λιγότερο. Το πρόβλημα είναι πως ούτε οι στίχοι του θα αισθάνονται καλά εκεί αλλά ούτε κι οι αναγνώστες του.
    Πάντως δεν μπροείς να πεις... Μετά το Σάκη Ρουβά και τις τσίχλες του, τα λεωφορεία ντύθηκαν με κουλτούρα! Αναβαθμιστήκαμε!


    Μαχαίρη, το πρόβλημα σ'αυτή τη χώρα είναι πως οι άσχετοι αναλαμβάνουν να κάνουν αφιερώματα σε ανθρώπους που δε γνωρίζουν, γι'αυτό και τα καθιστούν γελοιότητες.
    Φαντάζομαι πως η επόμενη κίνηση θα είναι να ντύσουν τους εκσκαφείς της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στις Σκουριές με Ρίτσο:

    "Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
    αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα,
    αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
    αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο".

    Αν έχει λίγο χιούμορ ο Αντωνάκης, θα το κάνει κι αυτό...


    Λωτοφάγε, το Κράτος και η Βία ήταν οι φύλακες του σπιτιού του Δία, που έκρυβε μέσα όλη τη γνώση. Είχα σκεφτεί κάποια στιγμή να γράψω κάτι γι'αυτό το συμβολισμό.
    Η παρετυμολογία είναι ένα απ'τα εθνικά σπορ των Ελλήνων, γι αυτό και δεν πρέπει να μας κάνουν εντύπωση αυτές οι ερμηνευτικές ακροβασίες, όπως η συνήθης με το "παιδεύω".
    Θα προτιμούσα άλλο τρόπο, πιο αποδοτικό, όχι τόσο για να τιμηθεί, αλλά για να γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό ο Καβάφης.
    Μισά στιχάκια σε τζάμια λεωφορείων δε νομίζω πως καταφέρνουν κάτι.
    Διότι ο Καβάφης, σε αντίθεση με πολλούς άλλους ποιητές, δεν έχει στίχους κατάλληλους γι'αυτή τη "δουλειά". Δεν έχει συνθηματολογική γραφή και γι'αυτό δεν είναι δυνατή ούτε και αποδοτική η λήψη μονόστιχου ή δίστιχου.

    Ίσα ίσα που αν κάποιος που έχει ακουστά τον Καβάφη, βρει την ευκαιρία στο λεωφορείο και διαβάσει τους στίχους που έχουν αναρτηθεί, τι θα δει;
    «Ξένος εγώ ξένος πολύ»
    «Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά.»
    «Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό»
    «είν' επικίνδυνον πράγμα η βία»
    «Το σώμα μου στες ηδονές θα δώσω»
    ...
    αν κάποιος δει αυτούς τους στίχους εύλογα θα πει
    "τι λέτε ρε παιδιά; αυτά έγραφε ο... σπουδαίος Καβάφης; Αυτά εγώ τα γράφω στην τουαλέτα μου!"

    Και θα 'χει δίκιο, διότι αυτοί οι στίχοι διαβασμένοι απασπασματικά και αποκομμένοι από το υπόλοιπο ποίημα, δε σημαίνουν απολύτως τίποτα!
    Και μοιάζουν με μπαρούφες ποιητικής αναζήτησης γυμνασιόπαιδου.
    Μάλλον ευτελίζεται και δυσφημείται το καβαφικό έργο μ'αυτόν τον τρόπο τίμησής του και καθόλου δεν αναδεικνύεται, νομίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χμ, μάλλον δίκιο έχεις. Καμιά φορά νομίζουμε πως όλοι καταλαβαίνουν αυτό που γνωρίζουμε ή εννοούμε.
      Όμως, επιμένω ότι πολλοί ανέτρεξαν στα ποιήματά του, κάτι παλιά αδιανόητο για τη γενιά αυτή.
      Καληνύχτα.

      Διαγραφή
    2. Λωτοφάγε, γράφω και στην Κερασιά παρακάτω πως αν ήθελαν να γνωρίσουν την ποίηση του Καβάφη στον κόσμο, θα ήταν πολύ ωραίο και αποδοτικό να αναρτήσουν ολόκληρα ποιήμτά του στο εσωτερικό των λεωφορείων και του ηλεκτρικού.
      Εκεί θα είχαν όλο το χρόνο χιλιάδες επιβάτες να διαβάσουν πραγματικά τον Καβάφη, να άρουν μια πραγματική γεύση απ΄την ποίησή του και να την εκτιμήσουν.
      Και μετά, θα ήταν αρκετά πιθανό, αν τους άρεσε, να ψάξουν περισσότερα ποιήματά του.
      Αλλά μάλλον περισσότερο τους αφορά η επικοινωνία, η μόστρα, και ελάχιστα η ουσία.

      Διαγραφή
  8. Συμφωνώ με όλους! Τι να πω; Η ανάρτηση σου μου έδωσε αφορμή να ξαναθυμηθώ τον Καβάφη. Χθες βράδυ κοιμήθηκα μαζί του! Αγαπημένη αίσθησις!
    Μοναδική απάντηση στη βλακεία είναι ο πολιτισμός στην ουσία του, η αναζήτηση του, όχι το fast-food σερβίρισμα. Και ξέρεις τι λένε για την ημιμάθεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μου έδωσες πάσα σήμερα, αλλά αυτό με τον Χυτήρη(το ποίημα) δεν το είχα δει χθες, είναι απλά τέλειο!!! Αχαχα! Βρε, μήπως να το πρόσθετα στην ανάρτηση;; Για να μην ξεχνιόμαστε, καλές και άγιες οι αναρτήσεις σου, αλλά και η αμπελοφιλοσοφία σου, δεν υπάρχει μάνα μου!

    "Να δείτε που θα χωρίσουν (αλά ΑΤΕ BANK) τη Χρυσή Αυγή σε "καλή" και "κακή"!
    Την "κακή" θα την βγάλουν στην παρανομία και με την "καλή" θα συγκυβερνήσουν..." !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σοφία, την καλύτερη δουλειά έκανες!
    Τουλάχιστον απ'όλη αυτή τη φαρσα, βγήκες κερδισμένη.

    Το fast food πάντα είναι ζημιογόνο για την ποιότητα.


    Πέτρα, νόμιζα πως είχα αλλάξει την αμπελοφιλοσοφία μου, αλλά φαίνεται πως δεν την έπιασε την αλλαγή.
    Και τώρα δε θυμάμαι τί ήθελα να γράψω!
    Τις αμπελοφιλοσοφίες μου τις ξεχνώ στο δίλεπτο...

    Πάντως το ποήμα του Χυτήρη είναι απίστευτο!
    Είχα πολλά χρόνια να το διαβάσω!
    Πολύ γέλιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτό το "είναι επικίνδυνο πράγμα η βλακεία", είναι απολύτως διαχρονικό.
    Και, δυστυχώς, υποδεικνύει έναν από τους μεγαλύτερους, ανίκητους εχθρούς της ανθρωπότητας.
    Αδερφέ μου, "έπηξα".
    Για λίγο γέλιο, όποτε ευκαιρήσεις μπες στα mail σου.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω σε μια λεπτομέρεια: στον στίχο τού Σολωμού "που με βια μετράει τη γη", η "βια" δεν είναι βιασύνη αλλά βία. Συνεπώς, ο Αλαβάνος είχε δίκιο και ο Καρατζαφύρερ που τον κοντράρισε είχε άδικο. Ο
    "Ύμνος προς την ελευθερίαν" είναι ωδή στην βία, χωρίς την οποία δεν κατακτάς την ελευθερία σου: "Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού, την τρομερή..."
    Διαβάστε το ολόκληρο και θα συμφωνήσετε πως, αν τότε υπήρχε η γνωστή σήμανση, αυτό το καταπληκτικό ποίημα θα είχε σημανθεί ως "ακατάλληλο για ανηλίκους".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εξαιρετκό ποστ Μαζεστίξ! Οι "πειραγμένες" φωτογραφίες, θεϊκές!!! Όλο πολύ εύστοχο.

    Όταν είδα στο τρόλει αυτή τη φράση του Καβάφη ομολογώ οτι έπαθα ένα ξάφνιασμα, σαν να μην κατάλαβα, κουλό μου φάνηκε το όλο σκηνικό.

    Πριν δω την υπογραφή σκέφτηκα "μα τι γράφουν τώρα πάνω στα τρόλει, είναι δυνατόν;"

    Μετά που είδα την υπογραφή το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν οτι αυτή η μικρή φράση είναι κομμένη από κάπου, από ένα ποίημα ολόκληρο ή πεζό και έτσι από μοναχή της δεν λέει τίποτα.

    Αν είναι δυνατόν! Τι ζώα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Άννα, το μήνυμα ελήφθη.
    Για να νικηθεί η βλακεία υπάρχει ένα όπλο: το χιούμορ.
    Γι'αυτό πέρα από γέλιο, τα φωτομοντάζ ωντ ελευταίων ημερών προσφέρουν και τροφή για σκέψη.


    Teddy, συμφωνώ πως και ο Σολοωμός (όπως και κάθε σώφρων άνθρωπος) αντιλαμβάνεται πως η βία είναι αναπόστπαστο μέρος του ανθρώπινου πολιτισμού και ταυτόχρονα μέσο διεκδίκησης της ελευθερίας, των κοινωνικών, πολιτικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

    Αυτό βέβαια δε σημαίνει απαραίτητα πως στη συγκεκριμένη φράση "που με βια μετράει τη γη" πως εννοεί τη βία με τη σημερινή της έννοια.
    Ο Σολωμός αναφέρεται ευθέως στο απαραίτητο σπαθί για την ελευθερία.
    Αλλά στη συγκεκριμένη φράση αναφέρεται στη βιασύνη.
    Διότι η "όψη" δε μπορεί, λογικά, να μετρηθεί με βία, αλλά με βιασύνη. Βιαστικά, γρήγορα.
    Το ότι ο Καρατζαβλάκας εκμεταλλεύτηκε αυτή την εμρηνεία με άστοχες και ανακριβείς γενικεύσεις για να αντιπαραταχθεί στη μορφή βίας που υποστήριξε/δικαιολόγησε ο Αλαβάνος, δεν καθιστά βέβαια το Σολωμό ακούσιο συνήγορο του παρολίγον φυρρερίσκου.
    Για το συγκεκριμένο χωρίο είχε δίκιο. Αλλά ή δεν είχε διαβάσει τον υπόλοιπο ύμνο, που ομνύει στο σπαθί που φέρνει ελευθερία, ή τον απέκρυψε εντέχνως για να επιβάλει την ανόητη θεωρία επρί μη βίας. Της μη κρατικής εννοείται...


    Κερασιά, δλαδή ήσουν πρώτα αυτόπτης μάρτυρας και μετά ενημερώθηκες σχετικά;
    Φαντάζομαι το σοκ σου! :-)

    Η πιο ωραία πρ΄τοαση που διάβασα ήταν, αφού υποτίθεται πως θέλανε να γνωρίσουν τον καβάφη στον κόσμο, να βάζανε ολόκληρα ποιήματά του στο εσωτερικό των λεωφορείων, ούτως ώστε να έχει το χρόνο να τα διαβάσει πραγματικά ο επιβάτης. Ολόκληρα, για να εκτιμήσει πραγματικά το βάθος αυτής της ποίησης. Κι άμα γουστάρει, να ψάξει μετά στο σπίτι και τα υπόλοιπα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. H "θεά της Σοφίας", η Αθηνά, φορούσε πάντα περικεφαλαία και κρατούσε ασπίδα και ακόντιο, αλλά όταν αυτό ήταν η σφραγίδα του Μαυροκορδάτου, η εταιρεία του Παρισιού, όταν αυτό απεικονιζόταν στον εσωτερικό θόλο του Καπιτωλίου, δίπλα της ήταν ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο Μόρς, το ουράνιο τόξο και κάτι τύποι με διαβήτες, τότε το πράγμα πήγαινε αλλού... Άλλο έλεγε κι άλλο εννοούσε ο ποιητής του δυτικού "κράτους δικαίου" και αυτό είναι που περιγράφεις ως σημερινό πρόβλημα κράτους βίας και αδικίας. Δεν ξεπήδησε λοιπόν ξαφνικά, δεν εξέπεσε η δημοκρατία, απλώς η εξέλιξη βρίσκεται στην φάση εκείνη, που τα λίγα που δόθηκαν προσωρινά, και ως δόλωμα, τώρα αφαιρούνται, επειδή το δόλωμα δεν χρειάζεται πια. Προβληματίσου απ' την αρχή ποια ήταν αυτή η Μαριάννα που παρίστανε την δημοκρατία, ποια ήταν η θεά της δικαιοσύνης με το ξίφος και ποια δικαιοσύνη εννούσε εκείνο το Σύνταγμα, για χάρη του οποίου δολοφονούσαν...
    Απ' την έξω μεριά του θόλου υπάρχει ένα άγαλμα. Παριστάνει την ελευθερία με κάτι πουλιά και αστέρια στο κεφάλι. Μμμμ, είναι σαν αυτό που φωτίζει στο λιμάνι της Ν. Υόρκης, σαν την σημαία της Ε.Ε.... Τόσο δίκαια κι αυτά, αφού μας γλύτωσαν από τους κακούς και άδικους μονάρχες
    Ποιος εγκατέλειψε τον Αντώνιο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Σουλεϊμάν, εσύ προφανως ποστηριζεις τα προ διαφωτισμού καθεστώτα με τους απόλυτους μονάρχες, γι' αυτό και θεωρείς υπεύθυνη για όλα τα δεινά τη δημοκρατία.
    Η σημερινή πολιτική κρίση σαφέστατα και δεν ωφείλεται στην "πολλή δημοκρατία", αλλά αντιθέτως στο σνεχιζόμενο πετσόκομμά της.
    Αντί η δημοκρατάι να επεκτείενται και να εδραιώνεται, οι δυτικές κοινωνίες, αντί να προχωρήσουν προς στην ολοκληρωμένη, αυτές πήραν πάλι το δρόμο πίσω για τον προ διαφωτισμού κόσμο.
    Τουλάχιστον εσύ που είσαι, όπως είναι φανερό, θαυμαστής εκείνων των καθεστώτων, θα πρέπει να είσαι ευτυχής σήμερα που οδεύουμε και πάλι ολοταχώς προς τα κει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Η προβοκατόρικη συλλογιστική σου
    α. παίρνει την θέση της απάντησης
    β. επιθυμεί να εκτρέψει το κλίμα και το θέμα
    γ. επιβεβαιώνει ότι κριτήριο του ανθρωπισμού είναι το "καλό". Αυτό που διαπιστώνεται στην πράξη, όχι στις επιγραφές που συνοδεύουν την παραπληροφόρηση, την πλύση εγκεφάλου και τις 4 μαθηματικές πράξεις που βγάζουν οφ οποιονδήποτε τεχνοκράτη οικονομολόγο, εκσυγχρονιστή ή μη.

    Το "καλό" είναι αυτό που στην νεότερη ιστορία (αυτήν που είναι πιο γνωστή και κάπως ευκολότερο να επαληθευτεί) διαρκώς αναβάλλεται και διαψεύδεται. Ενώ θα ψάχνεις την Μαριάννα, λύσε, αν μπορείς και το θέμα που μας βασανίζει μέσω εκλογών. Εκεί θα διαπιστώσεις ότι το θέμα που σε βασανίζει είναι υποσύνολο αυτού για το οποίο κάνω λόγο. Και για να μην το πάρεις προσωπικά και σου δοθεί και πάλι η ευκαιρία να ξεφύγεις απ' τον εαυτό σου, θα το πω γενικότερα.
    1. Αν επαναφέρουμε σήμερα το βιοτικό επίπεδο στο σημείο που ήταν το 2009, θα συνεχίσει να διαπιστώνεται κάποιο πρόβλημα "χούντας";
    2. Διαπιστωνόταν κάποιο πρόβλημα τυραννίας στην ελληνική τυραννία το 2009 και σε ποιο βαθμό;
    3. Αν σήμερα όντως επιστρέφαμε με κάποιον τρόπο στους μισθούς, στους φόρους, στα Εφάπαξ, στην ΕΡΤ και στα ...κάθε "γενόσημα" του 2009, ο ίδιος αριθμός ατόμων θα είχε την γνώμη του 2009 για το πολίτευμα; Και μην βιαστείς να πεις ότι η συγκυρία είναι αυτή που διαμορφώνει "διαστρεβλώσεις", γιατί οι άπειρες ιστορικές αντιφάσεις και τα αναπάντητα ερωτήματα των τελευταίων 200 ετών περιμένουν απάντηση, μαζί με τα σύμβολα των σκοταδιστών του "φωτός" για την "ισότητα" και την "αδελφοσύνη" που πρώτοι ανακάλυψαν (!) τέκτονες, ιακωβίνοι, καρμπονάροι, μπολσεβίκοι, ριζοσπάστες, αριστεροφιλελεύθεροι και κεντροαριστεροι (πολύ ελπιδοφόρο το κείμενο των 58, να ρωτήσουμε τον Αλιβιζάτο αν γέρνει προς τον Σμιθ, τον Ρουσσώ ή τον Μπένθαμ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ελληνική ΚΟΙΝΩΝΙΑ, όχι "ελληνική τυραννία" στο 2.

      Διαγραφή
  18. Σουλεϊμάν, η κριτική σου στον ανθρωπισμό και το διαφωτισμό θυμίζει την κριτική πολλών στο χριστιανισμό και στον σοσιαλισμό.
    Το γεγονός δηλαδή ότι στο όνομα του χριστιανισμού έγιναν εγκλήματα (και στην ανατολή και στη δύση), αυτό δε σημαίνει πως ο Ιησούς και οι μαθητές του είχαν κάποιο σκοτεινό σχέδιο, ούτε βέβαια πως χρησιμοποιούσαν ως πρόσχημα την αγάπη προς το συνάνθρωπο για να εγκληματήσουν.
    Ούτε βέβαια τα εγκλήματα που έγιναν στο όνομα του σοσιαλισμού (σε ΕΣΣΔ και αλλού) σημαίνει πως φταίει η ίδια η ιδέα της ισότητας και της κατάργησης των ταξικών διακρίσεων.
    Επομένως και ο διαφωτισμός που έφερε μαζί του τις ιδέες της ισότητας, των ατομικών και κοινωνικών διαιωμάτων κλπ δεν ευθύνεται για όποια εγκλήματα έγιναν αργότερα με πρόφαση αυτόν.
    Κι αν οι ΗΠΑ σήμερα βομβαρδίζουν χώρες με πρόσχημα τη δημοκρατία, προφανώς δε φταίει η ίδια η δημοκρατία.
    Άλλο η ιδέα και άλλο το να χρησιμοποιηθεί από κάποιους ως πρόσχημα.
    Αν εσύ αύριο σκοτώσεις αυτόν που θα μπει στο σπίτι σου για να σε κλέψει, προφαώς δε θα φταίει η ιδέα της... ιδιοκατοίκησης ή της ιδιοκτησίας για την πράξη σου!

    Ως προς τα υπόλοιπα που ααφέρεις, θα σου απαντήσω συνολικά.
    Το κυριότερο μέγεθος της πολιτικης είναι η οικονομία.
    Το νούμερο 1 κίνητρο για την πολιτική ατιπαράθεση είναι και ήταν πάντα η οικονομία.
    Επομένως, αν ζούσαμε καλά οικονομικά, πιθανότατα και οι κοινωνικές ατιδράσεις για την κυβερνητικη πολιτικη σε άλλα θέματα (δηλ. ο αντιδημοκρατικός τρόπος διακυβέρνησης) θα είχαν μικρότερο αντίκτυπο απ' ό,τι σήμερα.
    Το στομάχι προηγείται του νου.
    Αν είχαμε γεμάτο το στομάχι και η κυβέρνηση λειτουγούσε αντιδημοκρατικά, τότε θα άλλαζε αι η ίδια η σύνθεση του διαμαρτυρόμενου κοινωνικού σώματος.
    Δηλαδή θα βλέπαμε ανθρώπους που τώρα εμφανίζονται ως υποστηρικτές της κυβέρνησης στο αντικυβερνητικό στρατόπεδο και τούμπαλιν.
    Η ελευθερία, η δημοκρατία και τα πάσης φύσεως δικαιώματα είναι πάντοτε ζητούμενα για τον άνθρωπο και ποτέ δεν αφαιρούνται χωρίς πολλές αντιδράσεις από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.
    Απλώς, σε εκείνη την περίπτωση, θα άλλαζαν οι όροι της αντίδρασης.

    Οι αντιδημοκρατικές πρακτικές φυσικά και δεν εγκαινιάστηκαν το 2009. Προϋπήρχαν, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό, γι αυτό και αφορούσαν μικροτερο μέρος της κοινωνίας.
    Το 2009 αυτό που έγινε είναι πως διακόπηκε βιαίως και μονομερώς το "κοινωνικό συμβόλαιο" μεταξύ άρχουσας τάξης και μεσαίων και λαϊκών τάξεων.
    Αυτή η κίνηση είναι που άλλαξε τους όρους του παιχιδιού και σε οικονομικό και σε πολιτικό, εργασιακό, κοινωνικό επίπεδο.
    Οι διαρκώς αυξανόμενες μικροπαρατυπίες στο κοινωνικό συμβόλαιο μέχρι το 2009 δεν επηρέαζαν ακόμη σημαντικά τη ζωή των μικρομεσαίων στρωμάτων.
    Το 2009 ξαφνικά άλλαξαν μονομερώς οι όροι και εξ ου οι ατιδράσεις σε κάθε επίπεδο.
    Δεν είναι ότι "ξαφικά ξυπήσαμε το 2009".
    Είναι ότι το 2009 έγινε πράγματι κάτι συνταρακτικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την "ταξική διάκριση" την γέννησε αυτός που θέλησε να αιτιολογήσει την αδικία που ο ίδιος επέβαλε, ή την δικαιοσύνη που ο ίδιος εμπόδιζε. Έτσι γεννήθηκε και ο νεότερος "σοσιαλισμός" ως δήθεν αντίπαλος του καπιταλισμού. Λες και η αδικία, η κακία υπήρχαν μόνον στις βιομηχανικές κοινωνίες. Εκτός κι αν πιστεύεις ότι περιμέναμε το ξανθό κοριτσάκι για να διαπιστώσουμε το μπάχαλο στους δήμους και ότι γι αυτό ευθύνονται εξωγήινοι και όχι το διαρκές κράτος κατοχής. Ταξικά ζητήματα, χειραφέτηση γυναικών και άλλα συναφή εκτός από μηχανισμοί παραπλάνησης για την δημιουργία σύγκρουσης είναι και βόμβες ματαιοδοξίας. Θα έχεις ακούσει την θεωρία του Χέγκελ για το τι επακολουθεί την σύγκρουση δυο αντίθετων δυνάμεων: η σύνθεση. Και η διαρκής σύνθεση μέσα από την (προκαλούμενη) διαρκή σύγκρουση τείνει προς τι; Προς την βασιλεία του σκότους, όταν ο πλήρως παραπλανημένος και ποδοπατημένος δώσει την εξουσιοδότησή του. Εκτός κι αν πιστεύεις ότι το "διαίρει και βασίλευε" το εφηύραν οι μεσαιωνικοί άρχοντες. Και ο Νίμροντ; που τον επαίνεσαν πρώτον πρώτον πέρσι στην "Ολυμπιάδα"; Τι έκανε ο κυρ Νίμροντ και το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στο Στρασβούργο έχει το σχήμα του πύργου της Βαβέλ;
      Λυπάμαι που το χάλασα, αλλά αυτό το "ταξικό" εδώ μου κάθεται και ξέχασα να το σχολιάσω, περήφανα νιάτα, τιμημένα γηρατειά.

      Διαγραφή
  19. Ο διαφωτισμός που έφερε μαζί του τις ιδέες της ισότητας, των ατομικών και κοινωνικών διαιωμάτων ήταν 100% ψευδής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλοι οι διασκοταδιστές του ήταν στο κόλπο, ή όλοι ήταν το ίδιο χωμένοι στο ψέμα. Η μασονική τους ιδιότητα τους έκανε να πιστεύουν ότι παλεύουν γι' αυτό που είναι έμφυτο στον άνθρωπο (ισότητα, δικαιοσύνη) όχι όμως σε αυτούς που κρύβονται (δεν ξέρω ποιοι είναι) πίσω από τις στοές.
    Η οικονομία είναι πολιτική. Ναι, φυσικά, μόνο που αυτό γεννήθηκε στην Σκωτία, μαζί με τις ιδέες περί modernized έθνους και modernized (πολιτικού) ήθους. Τι σύμπτωση ε; Φούσκωσε στον 16ο αιώνα και εξεράγη στον επόμενο. Αποτέλεσμα ήταν ο εμφύλιος της Αγγλίας (τι σύμπτωση ε;) να κόψει το κεφάλι του Βασιλιά (πρωτοτυπία μηδέν). Μόνο που γι αυτό η ιστορία δεν έκανε μεγάλο σαματά, όπως με του Λουδοβίκου από τους Γάλλους "δημοκράτες" 150 χρόνια μετά. Γιατί; Επειδή επανερχόμενος ο γιός του αποκεφαλισμένου στον αγγλικό θρόνο, δεν πείραξε το διάταγμα που υπέγραψε ο Κρόμγουελ και σύμφωνα με το οποίο το εβραϊκό κεφάλαιο μπορούσε να επιστρέψει εκεί απ' όπου το έδιωξαν πριν τριακόσια τόσα χρόνια. Η συνέχεια, αναμενόμενη.
    Η αντιστροφή της ιστορίας και η νεοτερική άποψη με την οποία προφανώς έχεις μεγαλώσει, η άποψη που λέει ότι η πολιτεία συγκροτείται "πολιτικά" και εχθρός είναι η θρησκεία των χριστιανών, δεν σου επιτρέπουν να δεις τι παιχνίδι παίζεται. Εξ άλλου, και να το δεις, θα το απορρίψεις, γιατί αντιφάσκει με κάτι που το θεωρείς παραμύθι. Όσο όμως πραγματικότητα είναι τα μήλα των εσπερίδων και το χρυσόμαλλο δέρας, (όχι φυσικά όπως διασώζονται) άλλο τόσο πραγματικότητα είναι ο συνεχής υπόγειος πόλεμος, ο οποίος πηγαίνει και προ Χριστού, των δυνάμεων του σκότους με τις δυνάμεις του φωτός. Οι πρώτες προσποιούνται ότι είναι οι δεύτερες. Δεν χρειάζεται να πιστέψεις πρώτα χωρίς προϋποθέσεις. Μπορείς να πας κι από άλλο δρόμο. Μυαλό έχεις, μπορείς να το διαπιστώσεις, ανακαλύπτοντας πρώτα, ότι όπου υπάρχουν νεότερες επαναστάσεις υπέρ του "λαού" κάποιος τις χρηματοδοτεί από πίσω. Και όπου υπάρχουν φωνές για νεοτερική "δημοκρατία" και "κράτος δικαίου" ένα σωρό δολοφονίες και δολοπλοκίες, καλά οργανωμένες, αντιφάσκουν πλήρως με τους "ευγενείς" σκοπούς. Άσε πια τα δάνεια, που μόνον την Ελλάδα να δεις, θα καταλάβεις ότι Αγγλία-Γαλλία αρχικά, στην συνέχεια ΗΠΑ, υπήρξαν οι μεγαλύτεροι εχθροί, όχι φυσικά επειδή Άγγλοι-Γάλλοι-Πορτογάλλοι είχαν προσωπικά με τους Έλληνες, αλλά επειδή τα κράτη τους ήταν κατεχόμενα από τρίτη δύναμη, που κρυβόταν πίσω από την "δημοκρατία" τους και εξέδιδε το νόμισμά τους. Ο λαός μαθαίνει μόνον ό,τι του επιτρέπουν, [ελέγχουν μμε, πανεπιστήμια και παιδεία] και κολακεύεται να πιστεύει ότι είναι ελεύθερος, επειδή επιλέγει στην κάλπη. Μόνον που στην κάλπη επιλέγει από προεπιλογές, ενώ ούτε διανοείται ότι Χριστιανοδημοκράτες-Σοσιαλδημοκράτες Γερμανοί, Φιλελεύθεροι-Εργατικοί Βρετανοί, Ρεπουμπλικάνοι-Δημοκρατικοί Αμερικανοί έχουν διαφορά μόνον στην ετικέτα και στην βαθύτερη αφέλεια πολλών μελών τους. Τι κάνει σχεδόν αδύνατη την ανατροπή αυτής της αηδούς κατάστασης (βλ. ΠΑΣΟΚΟΝΕΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ εδώ;) η ανθρώπινη ματαιοδοξία, ο ανθρώπινος εγωισμός, η μη δυνατότητα μετάνοιας, αφού κανείς σχεδόν δεν τολμάει να ομολογήσει, ούτε μετά θάνατο, ότι ήταν αιχμάλωτος μέσω Χριστοφοράκου χθες, Μπόμπολα προχθές, Συγγρού αντιπροχθές και πάει λέγοντας.
    Υπάρχει και ένας μηχανισμός ψέματος που θα τον έχεις ακουστά. Λέγεται συκοφαντία. Αυτός αναλαμβάνει να κλείσει την πόρτα της διεξόδου.
    Αν με ρωτήσεις τι λύση θα έδινα αν είχα την δυνατότητα, θα σου έλεγα ΔΕΝ ξέρω, ΔΕΝ έχω τέτοια δυνατότητα, μόνο για την πλάνη είμαι βέβαιος, για την ενημέρωση προσπαθώ και σε χούντα δεν προσκυνώ. Κυρίως όμως δεν προσκυνώ σε όποιον προσπαθεί να με ξεγελάσει, κάνοντάς μου τον φίλο, ενώ είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Επομένως, Σουλεϊμάν, πιστεύεις πως οι άνθρωποι έπρεπε να υπομείνουν τις βάρβαρες εξουσίες προ διαφωτισμού, μην τυχόν καιβρεθούν κάποιοι να εκμεταλλευτούν την αναμπουμπούλα για να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα;

    Ήθελα επίσης κάτι να σημειώσω.
    Αναφέρθηκες απαξιωτικά στη θεωρία της σύγκρουσης αντίρροπων δυνάμεων που φέρνουν τελικά τη σύνθεση σε μια συνισταμένη.
    Μα αυτή δεν είναι μια φυσική ιδιότητα της φύσης και των ανθρώπινων κοινωνιών;
    Από την καθημερινότητά μας με΄χρι τα μεγάλα ζητήματα, αυτός είναι ομηχανισμός με τον οποίο προχωρούμε τη ζωή μας.
    Έτσι έβλεπε τον κόσμο και ο Ηράκλειτος, ο οποίος προφανώς δεν ήταν μέσα στο... κολπο! Έβλεπε τον κόσμο να δοεύει βασισμένος στη σύγκρουση και τη σύνθεση.
    Έτσι προχωρά ο κόσμος. Εκτός αν θέλουμε να μένει στάσιμος.
    Το ότι η εξέλιξη δεν έχει πάντα θετικά αποτελέσματα, αλλά συχνά έχει και αρνητικά, αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να αναζητήσουμε τη στασιμότητα, αλλά πως πρέπει να αναζητήσουμε τις καλύτερες συνθήκες ώστε η εξέλιξη να εχει τα ωφελιμότερα αποτελέσματα για τον άνθρωπο και την κοινωνία.

    Επίσης, τα πολιτικά δίπολα που σχηματίζονται δνε είναι απόρροια μιας συνωμοσίας ή προσυνεννόησης, αλλά επίσης μια φυσιολογική κατάσταση.
    Στην ρπώτη δημοκρατία του κόσμου, στην Αθήνα, αμέσως δημιουργήθηκε ένα δίπολο ανάμεσα σε δημοκρατικούς και ολιγαρχικούς.
    Στη Ρώμη ανάμεσα σε πατρίκιους και πληβείους.
    Ανέκαθεν, παντού και πάντα συμβαίνει το ίδιο.
    Άρα γιατί να το χρεώσουμε σε κάποια... προαιώνια συνωμοσία και να μη το θεωρήσουμε μια φυσιολογική κατάσταση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Αν πραγματικά δεν καταλαβαίνεις, να πω το παρακάτω: κάποιος που κάνει την πρώτη ερώτηση, είναι αυτός που δέχεται ως υπαρκτά, μόνο αυτά που βλέπει, κάποιος που πάει το παιδί του στον γιατρό, αλλά δεν το βαφτίζει, επικαλούμενος την ελευθερία της βούλησης, κάποιος που δεν αφήνει το παιδί του να πιάσει μαχαίρι (περίπατο η ελευθερία βούλησης), αλλά αρνείται να φτύσει τον διάβολο (βάφτιση), επειδή τον θεωρεί το ίδιο ανύπαρκτο όπως τον Θεό. Μόνο που τόσο τον διάβολο, όσο και τον Θεό τους γνωρίζει από πληροφορίες που προέρχονται από την πρώτη πλευρά. Και η πλευρά αυτή υποστηρίζει την ανυπαρξία των δυο πλευρών, άρα επικαλείται το σκηνικό που η ίδια στήνει.

    Σου έδωσα μερικά στοιχεία που δείχνουν ως εκ γενετής ψευδείς και πονηρές τις δήθεν αγαθές κατακτήσεις της Δύσης που μετά από σκοτάδι [του χριστιανισμού] ανακαλύπτουν το φως [του κοσμικού κράτους και της επιστήμης]. Δεν τα δέχεσαι, καλώς. Τότε, δεν δέχεσαι την λογική. Το μόνο ελαφρυντικό είναι το ότι απορρίπτεις ακόμα και τα μεμονωμένα στοιχεία που βλέπεις ως αληθή, επειδή σου φαίνεται αδύνατο κάποια ανθρώπινη δύναμη να στήνει ένα παιχνίδι υπογείως σε ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ. Μα…, αυτό οφείλεται στην προηγούμενη άρνησή σου και η άρνηση αυτή στηρίζεται στην λογικοφάνεια. Άρα ο μόνος δρόμος για σένα είναι η λογική. Εσύ όμως πάντα καταλήγεις στην ΠΙΣΤΗ σου, που επικαλείται τα προαποφασισμένα («Μεσαίωνας») και τα λογικοφανώς αδύνατα (μα πώς γίνεται;).

    Η τελευταία σου ερώτηση έχει αξία, παρά το ότι παραγνωρίζει πολλά από όσα έχω ήδη καταθέσει. Μιλάς για πατρίκιους και πληβείους, αλλά αρνείσαι πεισματικά να δεις ότι αυτοί που το 1800 μιλούσαν για το ίδιο θέμα ως πληβείοι, αυτοί συνεργάστηκαν μόνον με τους πατρίκιους. Γιατί το έκαναν; ΟΧΙ επειδή ήταν καμουφλαρισμένοι ιδιοτελείς. Αυτό είναι η επιφάνεια, ακόμα κι όταν είναι πραγματικό. Το έκαναν επειδή ήταν στρατευμένοι στην δύναμη που θέλει να υποδουλώσει ΌΛΟΥΣ τους ανθρώπους. Αυτό μπορεί να το πετύχει μόνον με την ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ των ανθρώπων. Γι’ αυτό και δελεάζει και ξεγελάει πρώτα λίγους, τους ορκίζει με όρκους απατηλούς να μην πούνε τίποτα, και στην συνέχεια δρα η ματαιοδοξία των ολίγων εναντίον των εύπιστων πολλών. Όταν λοιπόν βλέπεις χιλιάδες να στηρίζουν μια σκοταδιστική «πρόοδο», τότε να θυμάσαι ότι η πλειοψηφία έχει πιάσει το κλείσιμο του ματιού προς το βόλεμα, όπως η ελίτ που την καθοδηγεί. Η τελευταία έχει υπερβολευτεί και ξεπληρώνει το γραμμάτιο αυτό με την καθοδήγηση της μάζας. Έχει όμως βαθύτερη γνώση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δεν αναφέρθηκα απαξιωτικά, αλλά διαφωτιστικά στην σύγκρουση των αντίρροπων δυνάμεων. Δέχεσαι ως «φυσική» ανθρώπινη ιδιότητα την σύγκρουση, αλλά απορρίπτεις την μόνιμη σύγκρουση των δυνάμεων του καλού και του κακού, στην οποία μόνον η μια από τις δυο κρύβεται και αλλάζει μορφές. Αυτός που δρα από το παρασκήνιο δημιουργεί ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΔΙΧΑΣΜΟΥΣ. Δεν υπάρχει μεγάλος γνωστός εμφύλιος που να μην έχει δημιουργηθεί έτσι. Αλλά και οι νεότεροι πόλεμοι τέτοιοι είναι, αφού τα δυο κόμματα παλεύουν δήθεν για το ποιο θα επικρατήσει. Τους Στάλιν-Ρούσβλετ-Χίτλερ-Τσώρτσιλ δυσκολεύεσαι να δεις ως εικονικούς αντιπάλους, ωστόσο όλοι έδρασαν εναντίον των Ελλήνων. Δεν αποτελεί ένα ερώτημα πώς μετά τον α’ παγκόσμιο πόλεμο κατάφερε η ηττημένη Γερμανία να εξοπλιστεί σαν αστακός; Πόθεν έσχε; Μετά τους πολέμους, άλλο πλοκάμι του ίδιου τέρατος εμφανίζεται ως ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ (βλ. ΟΗΕ, ΕΕ και πρέσβεις καλής θελήσεως σήμερα). Η «Κύπρος» δεν βγάζει μάτι; Το EFSF έχει δώσει νέο ορισμό στην «αλληλεγγύη»; Δεν θα έπρεπε να αποδείξει ενώπιον της δικαιοσύνης ο Γεωργίου ότι το έλλειμμα του 2009 ήταν όντως 15,4%; Όλη η καλοσύνη του κόσμου είναι στον σύλλογο «Ελπίδα» και τον αναγνωρίσιμο Σάκη; Αφού ο David Rothschild ενδιαφέρεται για τον περιορισμό του πλαστικού, γιατί δεν απαγορεύει τελείως το πετρέλαιο; Πώς γίνεται και εξαφανίζονται όλοι οι κινητήρες που καίνε άλλα καύσιμα; κλπ
    Και ο θάνατος του Μεταξά; αφού ήταν δικτάτορας δεν χρειαζόταν νεκροψία ε; γιατί; μήπως τους τέλειωσαν οι ιατροδικαστές όπως αυτός που πρώτος εξέτασε το πτώμα του Ανδρούτσου και έβαλε στο πόρισμα και το ποιόν του ανθρώπου όσο ζούσε;

    Δέχεσαι ότι ο κόσμος πηγαίνει συνεχώς προς το καλύτερο. Είναι αυτό στο οποίο σε ώθησαν να πιστεύεις, έτσι εξυπηρετείται η πορεία προς την επόμενη φάση της κατάκτησης. Βαφτίζεις συνωμοσιολόγους, όσους τα λένε αυτά. Είναι το γνωστό επιχείρημα για να σταματά η συζήτηση, μην τύχει και αυτή αρχίσει, οπότε η «λογική» θα αποδειχθεί παράλογη. Ταυτόχρονα όμως δέχεσαι ότι το «προοδευτικό» κράτος στο οποίο ζεις είναι αποτέλεσμα της δράσης τριών συνωμοτών: Σκουφά, Τσακάλωφ, Ξάνθου (αυτό ούτε ο Βερέμης το ισχυρίζεται, ρώτα τον αν δεν με πιστεύεις). Δικαιολογημένο από την μια, αφού η πλευρά που επαναστάτησε όχι μόνον το έκρυψε, αλλά συνεχίζει μέχρι σήμερα να το κρύβει. Αδικαιολόγητο όμως, αφού όλες οι εσωτερικές μάχες που δόθηκαν από το 1750 με αποκορύφωμα το 1807, το 1824 και το 1831 είχαν ως διακύβευμα την μη ανασύσταση πολυεθνικού χριστιανικού κράτους. Αδικαιολόγητο γενικώς, αφού η ερμηνεία κάθε κρίσιμης ιστορικής στιγμής είναι προβληματική σύμφωνα με όσα επικροτείς. Είτε είμαστε στον Έρασμο, είτε στον Κρόμγουελ, είτε στο υπέρτατο ον της γαλλικής επανάστασης, στον Μαρξ, στον Δαρβίνο, στον Νίτσε, στον Σόρος και στην Κουλούρη (η Ρεπούση είναι πιο άγαρμπη, ίσως έχει μεγαλύτερα γραμμάτια).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Στα τελευταία 2000 χρόνια αντίπαλος της «προόδου» είναι οι Χριστιανοί, νωρίτερα ήταν οι Έλληνες, ενώ η πρώτη γνωστή απόπειρα παγκοσμιοποίησης (του κακού) επιχειρήθηκε στην τότε Βαβυλώνα. Επομένως δεν πρόκειται για κάτι νέο. Λείπουν χιλιάδες ιστορικά στοιχεία και όλα όσα βρίσκονται ή μισοβρίσκονται, όλα, μα όλα οδηγούν προς την ίδια κατεύθυνση. Σε καλώ να επανεξετάζεις το καθένα, χωρίς να βασίζεσαι στην κυρίαρχη αριστερή άποψη που τα τελευταία 500 χρόνια «ανακάλυψε» τον ανθρωπισμό. Το 1066 οι Νορμανδοί κατέλαβαν το νησί που λέμε Αγγλία. Μέσα στα πρώτα 20 χρόνια είχαν ολοκληρώσει ένα κτηματολόγιο μέσω της απογραφής που διέταξε ο Γουίλιαμ. Survey των Νορμανδών; Γουάου! Α. Εμείς μόλις σήμερα το ανακαλύπτουμε. Άρα είμαστε υπανάπτυκτοι. Β. Δεν το έκανε ο πράκτωρ Λαλιώτης, άρα καταρρέει το συνωμοσιολογικό σενάριο. Δεν δέχεσαι τις δύο απαντήσεις ως ιστορική ερμηνεία; Καλά κάνεις. Μέσω του κτηματολογίου οι Νορμανδοί ήθελαν να διαχειριστούν τις περιουσίες υπό την στέγη της νομιμότητας. Αυτό σου λέει κάτι; Λέει κάτι το ότι σύντομα κάποιοι πλούτισαν σε βαθμό απίστευτο; Λεει κάτι περισσότερο ότι η εβραϊκή διείσδυση στο νησί συνέπεσε με την είσοδο των Νορμανδών; Ότι οι τελευταίοι εμφανίζονται ως οι ισχυρότεροι εχθροί της Νέας Ρώμης και ότι η πτώση της ξεκινάει από την στιγμή που δίνονται προνόμια στους Βενετούς για να βοηθήσουν με τον στόλο τους την πάταξη των Νορμανδών; Θες να ψάξουμε για συνδετική κόλα μεταξύ Νορμανδών-Βενετών και Βίκινγκς; (α λα Στάλιν-Χίτλερ-Ρούσβελτ-Τσώρτσιλ;) Πάντως οι χιλιάδες «συμπτώσεων» τείνουν όλες προς την επαλήθευση της εσωτερικής μάστιγας της χριστιανικής Ρώμης, που λίγο πριν εκπνεύσει ως πολιτικό κατασκεύασμα είχε δυο κόμματα: ενωτικούς και ανθενωτικούς. Η ίδια μάχη συνεχίστηκε και φούντωσε ιδιαίτερα μετά το 1750, άρα ενδεικτικά ΔΥΣΗ=αντίπαλος των Ελλήνων είναι ο κατακτητής της Δύσης, ο εχθρός των Χριστιανών που -τάχα- ουδέποτε υπήρξαν Έλληνες. Δηλαδή η μετά τον Μ. Αλέξανδρο μάχη (τυχαία τον βγάζει έξω απ’ τον Ελληνικό πολιτισμό η Δύση; Τι πήγε να κάνει εκεί πέρα; Γιατί τόσο μένος εναντίον του Φιλίππου;) είναι περί τους ΡΩΜΑΙΟΥΣ, όπου «Ρωμαίος» σημαίνει παγκόσμιος. Ποιος θα επικρατήσει; Ο χριστιανός Ρωμαίος (Έλληνας κατά βάση) ή ο Ρωμαίος του αντίχριστου που θα κληθεί να «σώσει» την ανθρωπότητα από το χείλος του γκρεμού που ο ίδιος θα την σπρώξει; Μέτρα πόσοι επιδίωξαν τον τίτλο του Ρωμαίου Αυτοκράτορα από τον 5ο αιώνα ως σήμερα και την έδρα της τρίτης Ρώμης και πες νούμερο. Μέγας αντίπαλος του χριστιανικού κράτους της Κων/πολης ήταν οι εθνικοί. Αυτοί που έβαζαν το έθνος πάνω από την πίστη. Πολιτισμικά υπάρχει παράδειγμα στο αν η γλώσσα (το κυριότερο στοιχείο της εθνότητας) είναι περισσότερο καθοριστικό (ανθεκτικό, συνεκτικό) από την πίστη στα οντολογικά, αυτήν που διαμορφώνει κανόνες συνείδησης και κανόνες συμβίωσης. Τους νεότερους εθνισμούς στην Ευρώπη ποιος τους δημιούργησε; Μήπως αυτός που τους χρησιμοποίησε και τώρα κατηγορεί τα έθνη κράτη ως πολεμόφιλα; Αυτός που μιλάει για διεθνισμό και ταυτόχρονα υπονομεύει και πυροδοτεί τις εθνικές ενότητες φέρνοντας τον πληθυσμό της Ασίας στην Ευρώπη; Άιντε και η υπομονή έχει όρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Την περίπτωση Ηράκλειτου δεν την ξέρω σε βάθος. Όσο όμως την ξέρω, δεν μου λέει κάτι που να έχει ιδιαίτερη αξία. Αντίθετα, ο Πλάτων λέει πάρα πολλά, πάνω στα οποία η δήθεν αρχαιοελληνόφρων Δύση τηρεί σιγή ιχθύος.

    Το άρθρο με τον Καβάφη περιγράφει κάτι καταφανές. Και δεν νομίζω ότι θα βρεθεί εύκολα κάποιος που έχει αντίθετη άποψη, ή δεν καταλαβαίνει τον εμπαιγμό, την σκοπιμότητα και την προσβολή της νοημοσύνης και της τέχνης που επιχειρεί η κυβέρνηση. Το προσπέρασα ως αυτονόητο, και πήγα κατ’ ευθείαν στο βαθύτερο ΓΙΑΤΙ μόνιμα συμπεριφέρεται ΕΤΣΙ το κομματικό σύστημα και εδώ και στο πρωτότυπο του. Και γιατί δεν πέφτει; Γιατί κατ’ αρχήν δεν υπάρχει αντίπαλη άποψη καθολικά αποδεκτή, γιατί ο εχθρός με την μακροχρόνια δράση του έχει διαιρέσει την κοινωνία σχεδόν σε τόσα κομμάτια, όσα τα μέλη της. Αλλά και γιατί την στηρίζει το εσωτερικό, συνειδησιακό καλό της πλειοψηφίας, που αναγνωρίζει την διαδικασία των εκλογών (η μεγαλύτερη απάτη όλων των εποχών), αγνοεί όμως σε βάθος και πλάτος το μέγεθος της πλάνης, της παραπληροφόρησης, των πραγματικών γεγονότων, αγνοεί το στρατόπεδο των δυο μονομάχων, εκβιαζόμενη ή ιστορικά εξαπατώμενη από «ουμανισμούς, διαφωτισμούς, φονταμεταλισμούς, καπιταλισμούς, σοσιαλισμούς, κεντροαριστερισμούς..». Δηλαδή αν δείχναμε ότι μετά τους δυο παγκόσμιους πολέμους οι Έλληνες καταδιώχθηκαν από τους «συμμάχους» τους, αν δείχναμε ότι εκτός από τα κατοχικά δάνεια η Δύση μας χρωστάει έντοκα και τα δάνεια του 1824-25 που ουδεμία νομιμοποίηση είχαν έναντι της λαϊκής βούλησης, δεν θα χρειαζόμασταν ούτε τα κοιτάσματα πετρελαίου, αερίου, χρυσού, οσμίου, ούτε θα ψάχναμε γιατί οι Ισραηλινοί ονόμασαν το δικό τους κοίτασμα «Λεβιάθαν». Θα δανείζαμε ΑΤΟΚΑ όλα σχεδόν τα κράτη του ΟΗΕ, δηλαδή αυτά που έχουν χρέος και θα τελείωναν οι πόλεμοι, οι αδικίες και οι βαρβαρότητες που γενάνε η εξαθλίωση και η αγραμματοσύνη και η πονηρή διείσδυση.

    Δεν μπορεί άπαντες ανά τους αιώνας να μιλούν για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και αυτή να μην έρχεται ποτέ. ΠΟΣΟΥΣ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΟΣΟΙ ΜΙΛΟΥΝ; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα. Γιατί αν όντως μιλούν ΔΥΟ, τότε ο ΕΝΑΣ ΨΕΥΔΕΤΑΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Σουλεϊμάν, η συνεννόησή μας έχει ένα εγγενές πρόβλημα:
    δεν συμφωνούμε στη βάση δεδομένων και επομένως δεν έχουν σημασία οι διαφωνίες στην περιπτωσιολογία.

    Πιστεύεις σε δυνάμεις του κακού και του καλού, μάλλον μιλώντας για αγγέλους και δαίμονες και τα λοιπά.
    Για μένα αυτά δεν υπάρχουν.

    Ούτε βέβαια υπάρχει καμία βάση στον ισχυρισμό περί αντιπαλότητας "χριστιανισμού-προόδου" που διαδέχθηκε το δίπολο "ελληνισμός-πρόοδος", όταν μάλιστα ο (αρχαίος) ελληνισμός είναι το ακριβές συνώνυμο της προόδου.
    Όταν μάλιστα και ο χριστιανισμός στην εποχή του αποτέλεσε τον πόλο της προόδου.
    Υποπίπτεις σε αναχρονίες.

    Επομένως, αφού υπάρχει τεράστια διαφορά στην αντίληψη των βασικών εννοιών, δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση στο επίπεδο της ανάλυσής τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Όχι ακριβώς -αναφέρομαι μόνον σε 1η, 2η, 4η παράγραφο-, και τώρα μπαίνουμε στο άχαρο μέρος της συζήτησης μέσω προσωπικών αντωνυμιών και αυτοπροσδιορισμών. Όταν σου φέρνω επιχειρήματα που βασίζονται στην μέθοδό σου, το κάνω επειδή είναι και δική μου, την έχω εφαρμόσει. Από εκεί προκύπτει η δική μου βάση δεδομένων. Άρα μόνον τυφλή πίστη δεν ζητάω, δεν πήγα ούτε εγώ από αυτό τον δρόμο. Εγώ βλέπω ότι σταματάς την συζήτηση και την λογική, επικαλούμενος την πίστη μου. Μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο; Κι έτσι να ναι όμως, δεν πειράζει. Η διαδικασία αυτή θέλει πολύ χρόνο, προσωπική βούληση και συνταρακτικό κίνητρο, προφανώς θέλει και πιο κατάλληλους από μένα. Εγώ απλώς καταθέτω στοιχεία για μελλοντική χρήση. Κι αυτό το κάνω γιατί βλέπω ότι ο τρόπος που σκέπτεσαι έχει περιθώρια, εννοώ για τα δικά μου μέτρα. Σε άλλους αριστερότοπους ούτε καλημέρα δεν μπορώ να πω.

    Πάντως αν δεν υπάρξει συνεννόηση αναμεταξύ μας, το μόνο στο οποίο μπορεί να ελπίζουμε είναι η συνεννόηση βάσει των τρεχουσών ιδεολογιών και των αντίστοιχων προσωπικοτήτων :-( Ιδού το κίνητρό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Σουλεϊμάν, χαίρομαι που εισπράττεις αυτό που θέλω πάνω απ' όλα να δώσω: τη συζήτηση επί οποιουδήποτε θέματος με οποιεσδήποτε απόψεις.
    Συζήτηση με επιχειρηματολογία, ακόμη κι αν δε μας αρέσει η επιχειρηματολογία του άλλου.
    Αυτό το θεωρώ σημαντικότερο από το να συμφωνήσουμε στις απόψεις.
    Είναι ζήτημα πολιτισμού και δημοκρατίας. Να έχουμε όχι μόνον ισηγορία, αλλά και παρρησία, δηλαδή πλήρη ελευθερία λόγου.
    Να ξέρεις πως ακόμη κι ότνα απορρίπτω μιαν άποψη, την επεξεργάζομαι.
    Και χαίρομαι που το κάνεις κι εσύ.
    Μπορούμε να διαφωνήσουμε και για άλλα πράγματα.
    Τα παραπάνω νομίζω πως τα εξαντλήσαμε με τα προλεχθέντα.
    Κι ο Σωκράτης με τον Πρωταγόρα, όταν δεν μπορούσαν να βρουν άκρη σ' ένα διάλογό τους, αποφάσισαν να δώσουν ένα τέλος στο συγκεκριμένο διάλογο και να τα ξαναπούν με κάποια άλλη ευκαιρία απ' την αρχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή