Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Για μισή κουταλιά καφέ...


Στα απλά, καθημερινά πράγματα φαίνονται οι ιδέες.
Λόγου χάρη στον καφέ.
Είσαι άφραγκος, είναι πρωί και στο κουτί του νεσκαφέ έχει μείνει ποσότητα που φτάνει για... ενάμιση καφέ!
Δε μένεις μόνος. Είναι κι η γυναίκα σου μαζί.
Μόλις έχεις ξυπνήσει λοιπόν και πας να φτιάξεις τον καφέ.
Τον πίνεις με δυο κουταλιές καφέ. Κι αυτή το ίδιο.
Αλλά ο καφές που έχει μείνει είναι για τρεις κουταλιές!
Τι θα κάνεις;

  • Θα φτιάξεις τον καφέ σου όπως τον πίνεις, με τις δυο κουταλιές, και "άμα σηκωθεί η γυναίκα, βλέπουμε";
  • Θα βάλεις μια κουταλιά (που δε σου φτάνει για να ξυπνήσεις) για να τον πιει αυτή όπως τον θέλει, με τις δύο;
  • Ή θα βάλεις μιάμιση κουταλιά (που και πάλι δε σου φτάνει), για να μοιραστείτε τη χασούρα διά δύο;

Από κει θα δεις αν είσαι σοσιαλιστής, καπιταλιστής ή απλώς μαλάκας.
Κι όχι απ' τις απόψεις σου περί... Κεφαλαίου!

Και πρόσεξε: δε θα κριθείς απ'την απάντησή σου τώρα!
Θα κριθείς απ' τον καθρέφτη σου, όταν σου τύχει...

Μπορεί να μην θες να πατήσεις επί πτωμάτων για μια χούφτα δολλάρια.
Αλλά, για μισή κουταλιά καφέ, να σκοτώνεις άνθρωπο...

15 σχόλια:

  1. Χαχαχα! Πράγματι, για μισή κουταλιά καφέ σκοτώνεις άνθρωπο. Τι εξάρτηση κι αυτή!
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαζεστίξ, σύντροφε και αρχηγέ του Γαλατικού χωριού, σε αυτή την περίπτωση που μας περιγράφεις δεν πρέπει να ξεχνάμε νομίζω τι σημαίνει συντροφικότητα...!
    Σε δύσκολες στιγμές μοιράζεσαι και το λίγο που έχεις, γιατί το σημαντικό είναι ότι έχεις τον άλλο δίπλα σου! Συμπαραστάτη και και συνοδοιπόρο.
    Κι αν είχες συνηθίσει να θέλεις να σκοτώσεις για μια κουταλιά καφέ, τι να τον κάνεις τον τέλειο καφέ, όταν θα τον πίνεις μόνος σου!!
    Τα ζόρικα είναι λίγοτερο επώδυνα, όταν τα μοιράζονται δύο παρά να τα φέρει στην πλάτη του κάποιος μονάχος...
    Φυσικά, είναι πάντα θέμα επιλογών στη ζωή, αλλά και συναισθημάτων προς τους άλλους. Ίσως και προσωπικής θεώρησης απέναντι στον άνθρωπο γενικά.
    Τι έχει αξία για τον καθέναν μας, τελικά!
    Οι άνθρωποι ή οι συνήθειές μας, από τις οποίες δεν υποχωρούμε ούτε βήμα;
    Μπορούμε αλήθεια να φύγουμε από το "εγώ" και να σκεφτούμε μέσα από το "εμείς";
    Πόσο δύσκολο μοιάζει στη σύγχρονη εποχή, τελικά!
    Στο "εμείς" πάντως έχει αποδειχτεί ότι συμβαίνουν τα πιο όμορφα και δυνατά πράγματα στη ζωή!!
    Αρκεί να έχεις επιλέξει συνειδητά τους συνοδοιπόρους σου...
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσα είπα έχουν προέλθει από τον καθρέφτη μου, όταν το βίωσα!
      Σίγουρα είναι και η προσωπική μου θεώρηση για τον άνθρωπο και τη ζωή!
      Η δική σου άποψη πάνω στο θέμα, που έθεσες, ποια είναι;
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  3. Εγώ που είμαι γυναίκα να πω;;
    Πρωί χωρίς καφέ;.....δεν υπάρχει:P
    Πρέπει να διαλέξουμε από τις 3 απαντήσεις σου;
    Κι αν έχουμε άλλη;
    Κι αν διαλέξουμε θα μας πεις που κατατασσόμαστε;
    Εγώ που δεν πίνω, δεν καπνίζω, η μόνη μου εξάρτηση είναι ο καφές, δεν πρέπει να έχω κάποιο πλεονέκτημα;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λωτοφάγε, το πρωί με την τσίμπλα στο μάτι, πράγματι ορισμένες φορές γινόμαστε επικίνδυνοι!
    Καλύτερα να μου κρύψεις το φαΐ, παρά τον καφέ.


    Γλαύκη, η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη δοκιμάζονται κάθε μέρα, σε κάθε μικρή, μηχανική μας κίνηση και συμπεριφορά.
    Το ερώτημα "θα προτιμούσες να πίνεις μόνος σου τον τέλειο καφέ ή με παρέα έναν κακόγευστο;" είναι αμείλικτο και βασανιστικό,με πολλές προεκτάσεις.
    Την απάντηση δεν τη δίνω εγώ.
    Τη δινει ο καθένας στον εαυτό του.
    Κι εγώ την ψάχνω...


    Σερενάτα, ως γυναίκα έχεις πάντα το πλεονέκτημα της επιλογής συντρόφου.
    Επομένως μπορείς να επιλέξεις κάποιον που να μην πίνει καφέ και να τελειώνει ιστορία!
    Αν είναι όμως να έχεις πλεονέκτμα στον καφέ, τότε κι ο άλλος που π.χ. καπνίζει, θα απαιτήσει κι αυτός τα δικά του πλεονεκτήματα...
    Όπως είπα και παραπάνω, δε δίνω εγώ απαντήσεις και φυσικά δεν κατατάσσω κανέναν.
    Εδώ δεν μπορώ να κατατάξω τον εαυτό μου καλά-καλά!
    Τροφή για σκέψη έδωσα μόνο. Ούτε εγώ την έχω επεξεργαστεί ακόμη καλά.
    Απλά εχθές είχα αυτόν τον προβληματισμό κι είπα να τον μοιραστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι πως μας προβληματίζει....
      Πόσο γενναιόδωροι είμαστε τελικά;
      Θέλουμε να μας φέρονται κάπως αλλά εμείς σε μια 'δύσκολη' δτιγμή πως αντιδρούμε;
      Ναι με έβαλες σε σκέψεις......

      ΥΓ. Το γεγονός πως είμαι γυναίκα δε σημαίνει πως διαλέγω σύντροφο...μάλλον το αντίστροφο γίνεται.

      Διαγραφή
    2. Η δύσκολη γενναιοδωρία φαίνεται στα μικρά πράγματα, εκεί που κάποιος δεν προσέχει να δείξει κάτι.

      Το ΥΓ σηκώνει πολλή κουβέντα...

      Διαγραφή
  5. Αγαπητέ Αρχηγέ.
    Τα (μη ρωτήσεις πόσο) παλιά χρόνια, όταν ήμουν παιδί, που δεν περίσσευαν οι πολυτέλειες, όταν στο ψυγείο μας έμπαινε ένα κουτί πχ γλυκά, το τελευταίο κομμάτι, κατέληγε κατά κανόνα στα σκουπίδια. Κανένας δεν το άγγιζε, για να μην το στερήσει από τους άλλους. Κανείς δεν μας το είχε επιβάλλει αυτό, ήταν σαν άγραφος νόμος.... Κανείς;;;..... Λάθος. Ειχε νομοθετήσει το παράδειγμα των γονιών.
    Στην αντιπαράθεση εγωισμός /αλτρουισμός, λοιπόν, έχω την γνώμη ότι καθοριστική βαρύτητα έχει η ανατροφή μας . Ακολουθεί η ιδιοσυγκρασία μας.
    Εσύ τι λες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ε, όχι ρε φίλε! Μιάμιση ο καθείς με ανάλογο περιορισμό νερού. Ούτε νερομπουρμπούλι θα είναι, ούτε θα χάσει η Βενετιά βελόνι με πέντε γουλιές λιγότερες.
    Τι διάολο, για τα πάντα απ' τα κομμούνια περιμένετε τη λύση;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λύση Νο1: Χρησιμοποιείς και τις 3 κουταλιές καφέ με τις ανάλογες ζάχαρης. Αν στις 2 καφέ βάζεις και 2 ζάχαρη (όπως εγώ) στις 3 καφέ βάζεις 3 ζάχαρη με την αντίστοιχη αύξηση σε νερό. Δεν είναι δα και δύσκολο.
    Λύση Νο2. Φτιάχνεις έναν μόνο καφέ και τον μοιράζεστε.

    Η χειρότερη επιλογή, για διάφορους λόγους, είναι να τον πιείς μόνος σου.
    Ο κυριότερος λόγος για να μη το κάνεις είναι ότι το μεσημέρι θα έχει μαγειρέψει μόνο για πάρτη της.
    (και καλά να σου κάνει!)

    ΥΓ: Ποτέ μου δεν είχα εξάρτηση από τον καφέ. Θεωρώ μάλιστα – επιτρέψτε μου – αστείο το ότι πολλοί δεν ξυπνούν άμα δεν πιούν τουλάχιστον έναν. Ποτέ καφές δεν με «ξύπνησε». Έχω πιεί φραπέ στις 4 τα χαράματα και σε ένα λεπτό είχα αποκοιμηθεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ελπίζω, σε σχέση με τα ερωτήματα, να μην έχεις αντιστοιχίσει και τις κατηγορίες: "σοσιαλιστής, καπιταλιστής ή απλώς μαλάκας", καθώς εγώ έχω σκοπό να διαλέξω το τρία!! Αν και......γυνή και δεν ξέρω αν ρωτήθηκα, που λέει κι η Σερενάτα (αλλά εγώ απάντησα, σιγά μην το άφηνα αυτό να περάσει έτσι!!) Σε φιλώ γλυκά!! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λοιπόν η σημερινή Αριστέα θα έφτιαχνε μισό-μισό, με 1,5 κουταλάκι καφέ και μικρότερη ποσότητα! Ε δεν χάθηκε ο κόσμος θα έλεγα να πιω λιγότερο από το να μην πιω καθόλου!
    Η ερωτευμένη Αριστέα του χτες θα το έφτιαχνε όλο του "αγά" της και θα έμενε χωρίς καφέ! ( βούρλο το ξέρω! ευτυχώς εδώ και χρόνια έχω αλλάξει κι ας μιλάω για χτες)!
    Η μόνη περίπτωση που δεν παίζει είναι να τον έφτιαχνα όλο για πάρτη μου! Δεν με μεγάλωσε έτσι η μάνα μου!

    ΥΓ: Τον καφέ τον ελληνικό τον πρωί δεν τον χρειάζομαι για να ανοίξει το μάτι μου! Τον χρειάζομαι για να αναφωνήσω: Η ζωή είναι ωραία για αυτές τις μικρές της απολαύσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μιας και μούχει τύχει κάμποσες φορές κι όχι μόβο στον καφέ, μα και στο τσιγάρο και στο γλυκό και στο φαγητό..
    Δεν ξέρω αν είμαστε σοσιαλιστές εγώ κι η γυναίκα μου, μα αμφότεροι αφήσαμε τη μερίδα του λέοντος για τον άλλο.
    Η προηγούμενη δε, που έπινε και τις 3 κουταλιές, που διάλεγε τα ξεροψημένα φυστίκια στηνώμενη επί ένα τέταρτο τριμπολογώντας πριν σερβίρει, που πάντα κατοχύρωνε για πάρτη της τις γωνίες στο ψωμί και διάλεγε αποκλειστικά ποιά τεινία θα δούμε, γερνάει μόνη κι αγάμητη εδω και 10τόσα χρόνια. :-))))

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Επειδή μόλις ξύπνησα, μισό λεπτό να πιω μια γουλιά καφέ....!
    Καταρχάς σ' αυτό το δίλημμα δεν έχω βρεθεί ποτέ, γιατί στο σπίτι μου μπορεί να μην έχω φαγητό, αλλά καφέ έχω οπωσδήποτε! Το δίκαιο είναι μισό-μισό και μάλλον αυτό θα επέλεγα. Γενικά όμως είμαι καλόβολος άνθρωπος, οπότε θα μπορούσα να βολευτώ και με λιγότερη ποσότητα, αν για τον άλλον ήταν πιο σημαντικός ο πρωινός καφές (όχι συνέχεια, μη μας περάσουν και για μαλάκες!). Αν όμως επέλεγα να τον πιω με δυο κουταλιές για να μη χαλάσω την απόλαυσή μου, θα πήγαινα μετά εγώ ν' αγοράσω καφέ γι' αυτόν πριν ξυπνήσει! Είναι θέμα σεβασμού. Για το τσιγάρο όμως σκοτώνω! Αλλά και πάλι αν είχα ένα τελευταίο τσιγάρο κι ο άλλος δίπλα μου είχε το ίδιο πάθος, θα το μοιραζόμουν. Ως ένδειξη κατανόησης στο κοινό μας πάθος!

    Καλημέρα και στην υγειά μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άννα, πάντα οι γονείς νομοθετούν.
    Ό,τι νομοθετήσουν οι γονείς, αυτόν το νόμο θα τηρούν τα παιδιά εφ' όρου ζωής.


    Στρατολάτη, η λύση που έδωσε -πάλι- ο κομμουνιστής ήταν ευφυής!
    Ο περιορισμός του νερού φανερώνει γνώστη των καταστάσεων και των αναλογιών!
    Συν-φραπεδομάχο σε κόβω!


    Πέτρο, η λύση Νο1 έχει τα δίκια της. Βέβαια η μικρότερη ποσότητα καφέ δημιουργεί ρπόβλημα, καθώς δε σε ξυπνάει αρκετά.
    Η λύση Νο2 δεν προτείνεται όταν ο ένας βάζει γάλα και ο άλλος όχι.
    Ο φόβος του αποκλεισμού απ' το μεσημεριανό είναι τρομερός...
    Ο παθώς είναι μαθώς;


    Πέτρα, είσαι σίγουρη πως ξέρεις την απάντηση που αντιστοιχεί στο "μαλάκα";
    Φυσικά και απευθυνεται σε όλους... διαφυλετικά!


    Η ερωτευμένη Αριστέα του χθες είναι πλέον... "μετανοούσα";
    Η Αριστέα του σήμερα -που εύχομαι να είναι και ερωτευμένη- καλείται να πάρει το αίμα της πίσω, με πολύ καφέ για πολλές αξέχαστες στιγμές με ελληνικό και φουσκάλα!


    Mbiker, βλέπω τρέφεις... ευγενή αισθήματα για την προηγούμενη φραπεδομάχο!
    Αν πάντως αφήνετε πλέον τη μερίδα του λέοντος για τον άλλον, τελικά δε θα βγάζετε άκρη!
    και λιγότερο καφέ θα πίνετε και θα σας μένει κιόλας...


    Σοφία και η δική σου λύση είναι πρακτική.
    Αλλά να σου πω την αλήθεια το ρπωί βαριέμαι τόσο πολύ να πάω για ψώνια, όσο δε φαντάζεσαι!
    Το εκτιμώ, αλλά δε θα το 'κανα να σου πω την αλήθεια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή