Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Κατασπαράσσοντας και τον Μάλαμα


Ζούμε στην εποχή της ανθρωποφαγίας.
Ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης έχουμε γίνει μισαλλόδοξοι και έτοιμοι να κατασπαράξουμε όποιον δεν ανταποκριθεί στο αίτημά μας την ώρα που θέλουμε, με τον τρόπο και την ένταση που θέλουμε.
Ξεσηκώθηκε κουρνιαχτός στο διαδίκτυο με πολύ βαριές εκφράσεις μάλιστα εναντίον του Σωκράτη Μάλαμα, ο οποίος δε δέχτηκε να γίνει παρέμβαση την ώρα της συναυλίας του από ένα σύλλογο γονέων και καθηγητών της Πετρούπολης, που ήθελε να διαμαρτυρηθεί για την κατάσταση στην Παιδεία.
Εκείνοι, όπως ανέφεραν στην εμπρηστική τους ανακοίνωση μετά το συμβάν (εδώ η ανακοίνωση), ζήτησαν να παρέμβουν, αλλά ο Μάλαμας και οι διοργανωτές της συναυλίας δεν αποδέχθηκαν το αίτημα και τελικά ο σύλλογος αυτός επιχείρησε να κάνει με το "έτσι θέλω" την παρέμβασή του. Κάτι τέτοιο, όπως ήταν αναμενόμενο, απετράπη.
Και, αφού απετράπη, άρχισε η διασπορά της είδησης με βαρύτατους μάλιστα χαρακτηρισμούς.
"Το Ξεφτιλίκι του Μάλαμα" τιτλοφορείται η σχετική είδηση και μάλιστα από αριστερά sites δυστυχώς.
Και μάλιστα αρκετοί εκ των σχολιαστών κάνουν παραλληλισμούς με... Διβάνη, Σαββόπουλο, Δημουλά κλπ.!
Ο άκυρος παραλληλισμός δε γίνεται μετά από κάποια εμπρηστική αντικοινωνική τοποθέτηση του Μάλαμα, αλλά μόνο και μόνο επειδή δεν αποδέχθηκε το αίτημα για παρέμβαση μιας ομάδας πολιτών την ώρα της συναυλίας του!

Νομίζω πως στη χώρα μας έχει χαθεί τελείως η λογική και η ψυχραιμία.
Πριν καναδυό χρόνια το καλλιτεχνικό... δίδυμο αδερφάκι του Μάλαμα, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ενώ γενικώς αποθάρρυνε τέτοιες εκδηλώσεις στις συναυλίες του (αφού σε κάθε συναυλία του γινόταν το ίδιο πράγμα), έκανε εξαίρεση κάποια φορά και επέτρεψε σε μια συλλογικότητα να ανέβει στο βήμα και να βγάλει λόγο σχετικά με τα παραβιαζόμενα δικαιώματα των κρατουμένων στις φυλακές.
Φυσικά όπως καταλαβαίνετε, από την παρέμβαση δεν έλειψαν και τα καλέσματα για αγώνα για την αναρχία, για την επανάσταση και λοιπές σχετικές τοποθετήσεις.

Την επομένη, ένα εμπρηστικό επικριτικό άρθρο μιας δημοσιογράφου αποτέλεσε την απαρχή ενός δημόσιου ξεσκίσματος του Παπακωνσταντίνου από ανθρώπους που δήλωναν πως πληρώνουν για να ακούσουν έναν αγαπημένο τους καλλιτέχνη και όχι για να παρευρεθούν σε μια ολομέλεια αναρχικής οργάνωσης.
Διεκδικούσαν το δικαίωμά τους στην ιδεολογική διαφορετικότητα και δήλωναν την επιθυμία τους να μη γίνεται καπηλεία του συναυλιακού χώρου από πολιτικές ομάδες, ιδίως όταν δεν υπάρχει σχετική γνωστοποίηση εκ των προτέρων ότι πρόκειται για συναυλία συμπαράστασης στους Τάδε.
(εδώ το άρθρο της δημοσιογράφου και εδώ η απολογητική απάντηση του Παπακωνσταντίνου)

Το θέμα είναι ότι, παρότι το περιεχόμενο της διαμαρτυρίας ήταν δίκαιο -ποιος άλλωστε λογικός άνθρωπος δεν συμφωνεί ότι πρέπει να προστατεύονται τα δικαιώματα όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων-, ταυτόχρονα είχαν δίκιο και αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν για το συμβάν της παρέμβασης των αναρχικών.
(Σημειωτέον: μετά την ανακοίνωση, ακούστηκαν και συνθήματα υπέρ των "Πυρήνων της Φωτιάς" και του σχετικού ένοπλου αγώνα, τα οποία φυσικά αποποιήθηκε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, αλλά πλέον ήταν μάλλον αργά...)



Οι καλλιτέχνες σε αυτά τα περιστατικά έρχονται σε πολύ δύσκολη θέση και καλούνται να διατηρήσουν ισορροπίες που ενίοτε γίνονται επικίνδυνες.
Είναι γνωστό ότι στις συναυλίες του Σωκράτη Μάλαμα και του Θανάση Παπακωνσταντίνου μαζεύεται αρκετός κόσμος που πρόσκειται πολιτικά στον αριστερό, ακροαριστερό και αναρχικό χώρο.
Το γνωρίζουν και οι ίδιοι καλά.
Οι διάφορες πολιτικές ομάδες βρίσκουν ευκαιρία λοιπόν στις συναυλίες αυτές να έχουν μπροστά τους ένα πολυπληθές κοινό, με το οποίο κατά ένα μέρος υπάρχει και κάποια ιδεολογική συνάφεια, για να κάνουν ανακοινώσεις, παρεμβάσεις κλπ.
Θεωρούν μάλιστα τους συγκεκριμένους δημιουργούς αρκετά ελαστικούς και χαλαρούς σ'αυτά τα ζητήματα, γι'αυτό και παίρνουν και το θάρρος.
Και τελικά θεωρούν και αυτονόητο πως ο καλλιτέχνης πρέπει να αποδεχθεί ασυζητητί το αίτημά τους.

Ταυτόχρονα όμως στις συναυλίες τους παρευρίσκεται και πολύς κόσμος που δεν έχει σχέση με αυτόν τον πολιτικό χώρο και απλά πάει να ακούσει έναν αγαπημένο του καλλιτέχνη.
Σε κάθε συναυλία τους όμως, κάποια ή κάποιες ομάδες πολιτών που διαμαρτύρονται για κάτι κάθε φορά, ζητούν από τους καλλιτέχνες το μικρόφωνο για κάποια λεπτά.
Ο καλλιτέχνης τι να κάνει;
1. Να δίνει το βήμα κάθε φορά ικανοποιώντας όλα τα αιτήματα παρεμβάσεων, εξοργίζοντας ένα μέρος του κοινού του και δημιουργώντας μια παράδοση... μουσικού διαλείμματος για αγωνιστικές παρεμβάσεις;
2. Να δίνει το βήμα κάποιες φορές επιλέγοντας πρόσωπα και καταστάσεις, δημιουργώντας πάλι έριδες του τύπου "γιατί αυτούς κι όχι εμάς";
3. Ή να μη δίνει το βήμα καθόλου, κρατώντας έτσι τις αγωνιστικές παρεμβάσεις έξω απ'το συναυλιακό χώρο, εξοργίζοντας έτσι το πιο... επαναστατικό μέρος του κοινού του;
Ό,τι και να κάνει, θα τα ακούσει μετά!
Την άλλη μέρα το πρόσωπό του θα φιγουράρει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και από κάτω θα ακούει μπινελίκια από κάποιους που δε γουστάρουν τους άλλους. όποιοι κι αν είναι οι κάποιοι, όποιοι κι αν είναι οι άλλοι.

Εγώ αν ήμουν στη θέση του Μάλαμα ή του Παπακωσταντίνου, θα επέλεγα το τρίτο πάντως.
Θα επέλεγα να μη γίνονται πολιτικές παρεμβάσεις στις συναυλίες μου, γιατί πάντα δημιουργούν αναταραχή και δεν επιτελούν και τον σκοπό τους σε τελική ανάλυση.
Θα ζητούσα ευγενικά από το κοινό και τις διάφορες πολιτικές ομάδες να σεβαστούν αυτή μου την επιθυμία, εξηγώντας σαφέστατα και τους λόγους της απόφασής μου.



Έτσι κι αλλιώς οι συγκεκριμένοι συμμετέχουν σε τόσες και τόσες συναυλίες διαμαρτυρίας, όπου φυσικά εξυπακούεται ότι θα γίνουν τέτοιου είδους παρεμβάσεις.
Στις συναυλίες όμως που δεν περιλαμβάνουν αγωνιστικό κάλεσμα και δεν αποτελούν μέρος κάποιας κινητοποίησης, παρά μόνο ανεξάρτητο καλλιτεχνικό γεγονός, δεν μπορεί να υπάρχει απαίτηση αποδοχής του αιτήματος διεξαγωγής πολιτικής παρέμβασης.

Είχα βρεθεί κάποια φορά σε συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου που (αφού ζήτησε συγνώμη από το κοινό) έδωσε το βήμα σε κάποια ομάδα επανάστασης να διαμαρτυρηθεί για κάτι (δε θυμάμαι για τί) και θυμάμαι πως παρά την όποια ιδεολογική ανοχή του κοινού στη συγκεκριμένη ομάδα, δεν άργησε να φανεί η αγανάκτηση από το μεγαλύτερο μέρος του κοινού (κι εγώ ανάμεσα) που βαριόταν να ακούσει γι άλλη μια φορά τα ίδια και τα ίδια και ηθελε απλώς να διασκεδάσει στη συναυλία.
Δε νομίζω πως παρακολούθησαν πολλοί εκείνη την αγωνιστική παρέμβαση...
Αντιλαμβάνομαι λοιπόν την αμηχανία του καλλιτέχνη που αναγκαστικά θα στενοχωρήσει κάποιους. Και μάλιστα πολλούς. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Διότι τα ίδια συμβαίνουν και στον Αγγελάκα και στα Διάφανα Κρίνα και στον Χαρούλη και στους Χαΐνηδες και πάει λέγοντας...
Οι διάφορες ομάδες που πρόσκεινται στον αναρχικό-ακροαριστερό χώρο, θεωρούν ιδιοκτησία τους τον καλλιτέχνη και το συναυλιακό χώρο, επειδή έχει εκφράσει κάποιες φιλικές προς το χώρο απόψεις.



Και τελικά, σκέφτομαι πως και στη δουλειά μου αν ερχόταν μια ομάδα διαμαρτυρομένων για κάτι -όσο δίκαιο κι αν ήταν αυτό-, θα ερχόμουν σε πολύ δύσκολη θέση και, παρόλη την πιθανή συμφωνία μου με τα αιτήματα, ενδεχομένως να μην το επέτρεπα ούτε κι εγώ, σεβόμενος τη δαιφορετική πολιτική τοποθέτηση των υπολοίπων παρευρισκομένων στο χώρο εργασίας μου.

Εξάλλου, υπάρχει πρόσφορο έδαφος για αγώνες και αυτό είναι στους δρόμους και στις πλατείες, στις διαδηλώσεις και τις απεργίες.
Η εύκολη λύση της συναυλίας ως "έτοιμου κοινού" είναι μάλλον προσβλητική για τους ίδιους τους αγώνες, αφού φαίνεται έτσι εμμέσως πως και οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι αναγνωρίζουν πως σε μια συναυλία παρευρίσκονται περισσότεροι απ'όσους κατεβαίνουν σε μια διαδήλωση!
Αυτό δεν είναι και ιδιαίτερα τιμητικό για τον αγώνα.
Και φυσικά τα αναθέματα, για την αδυναμία μας να αντιδράσουμε και να αγωνιστούμε μαζικά και αποφασισμένα για μια καλύτερη ζωή, δεν αρμόζουν στο Σωκράτη Μάλαμα ή στο Θανάση Παπακωνσταντίνου, αλλά μάλλον στις συνδικαλιστικές ενώσεις, στα πολιτικά κόμματα και κυρίως σ' εμάς τους ίδιους.

52 σχόλια:

  1. Είναι δίκοπο μαχαίρι. Αλλά και ο καλλιτέχνης θα πρέπει κάπως να προστατευθεί. Δεν μπορεί να δίνει βήμα στον καθένα. Διότι είναι σαν υιοθετεί και την θέση του άλλου. Και αυτό μπορεί να είναι κάποιες φορές χειρότερο από το να μην επιτρέψει το λόγο.
    Συμφωνώ με την θέση του Μάλαμα.
    'Όσο για την κακεντρέχεια κάποιων, υπάρχει έτσι και αλλιώς. Αυτός είναι ο σκοπός τους άλλωστε. Το θέμα είναι όμως ότι δημιουργούν εντυπώσεις που ο κόσμος πλέον δεν έχει το μυαλό, ούτε και τη θέληση, να διαχειριστεί.
    Καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ό,τι και να κάνει ο καλλιτέχνης, στο τέλος αυτόν θα βρίσουν οι μεν ή οι δε.
      Άσε το άλλο, που πρέπει συνεχώς να δικαιώνουν το επαναστατικό πρότυπο που έχουν δημιουργήσει αυθαίρετα οι θαυμαστές του, χωρίς συνήθως τη δική του ευθύνη και στηριζόμενοι συνήθως σε τραγούδια.
      Αλλά άλλο τα τραγούδια κι άλλο η ζωή.
      Γι'αυτό κι ο Θανάσης Παπ/νου συνεχώς επαναλαμβανει στις συνεντέυξεις του "δεν είμαι αναρχικός, είμαι μικροαστός".
      Κάτι ξέρει και το λέει...

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ με την τοποθέτησή σου ... Παρότι το περιεχόμενο της διαμαρτυρίας ήταν δίκαιο... Νομίζω ότι έχουμε χάσει πολύ περισσότερα από λογική και ψυχραιμία.
    Έρχομαι από ένα τέτοιο απαξιωτικό για τον καλλιτέχνη άρθρο κι εκνευρίστηκα δεόντως!
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουμε ξεχυθεί όλοι στην αρένα και αλληλοκατασπαρασσόμαστε.
      Πυροβολούμε κατά δικαίων και αδίκων για να εκτονώσουμε τα -δικαίως- τεντωμένα νεύρα μας.
      Αυτή η κατάσταση είναι πολύ επικίνδυνη και δεν ξέρω πού μπορεί να μας βγάλει.
      Σε καλό πάντως όχι.

      Διαγραφή
  3. Ο συναυλιακός χώρος δεν μπορεί να είναι πεδίο λογίδριων, μανιφέστων, πολιτικής αντιπαράθεσης. Υποψιάζομαι ότι υπήρχαν και θεατές άλλων παρατάξεων. Φαντάζεσαι να ανέβαινε δεξιός η χρυσαυγίτης να πει τι μαλακίες του τι θα επακολουθούσε;
    Όποιος θέλει να βγάλει λόγους να συγκεντρώσει κόσμο γι’ αυτό το σκοπό ακριβώς. Όποιος έρθει να τον ακούσει θα είναι ενημερωμένος εκ των προτέρων τι πρόκειται να γίνει και δεν πρόκειται να έρθει αυτός που δεν συμφωνεί. Το να ανακατεύουμε τα πάντα μέσα στη κεφάλα μας και να έχουμε την απαίτηση από τους άλλους να συναινούν, βολεύει αλλά δεν είναι λύση. Μάλλον το πρόβλημα είναι.
    Επί παραδείγματι δεν μπορώ ούτε καν να φανταστώ ένα συλλαλητήριο κατά της κυβερνητικής αλητείας που θα γεμίσει τους δρόμους με χιλιάδες πολίτες, να ακουστούν τα «ζήτω η θρησκεία/ζήτω η νέα δημοκρατία», «το πασόκ είναι εδώ/ενωμένο δυνατό», ή το (θα ξεράσω!) «αίμα/τιμή/χρυσή αυγή». Παρότι το συλλαλητήριο έχει καθαρά πολιτική αφετηρία και χροιά, παρόμοια συνθήματα σε προκαλούν για γέλιο και ξύλο!
    Όποιος διαφωνεί με τα παραπάνω ας μαζέψει υπογραφές να βάζουν οι καλλιτέχνες στην εισαγωγή κάθε CD τους πολιτικά μανιφέστα.
    Για τέτοιου είδους …επαναστάσεις προσφέρεται ο Λαζόπουλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ό,τι γίνεται με μέτρο μπορεί να διαχειριστεί.
      Η υπερβολή πάντοτε ζημιώνει.
      Αν μια φορά στα 2-3 χρόνια απευθύνονταν στο κάθε Μάλαμα θαυμαστές του που ήθελαν να ανακοινώσουν κάτι που ήταν πραγματικά μεγάλη ανάγκη να ακουστεί από εκεί, καθώς δεν θα μπορούσε να ακουστεί από πουθενά αλλού, τότε είμαι σίγουρος πως κι ο κάθε Μάλαμας θα έδινε το ΟΚ του να βγουν να τα πουν και να ακουστούν.
      Όταν όμως σχεδόν σε κάθε συναυλία του έρχονται και δυο τρεις που ζητούν το μικρόφωνο να κάνουν μια ανακοίνωση λες και είναι φοιτητικό αμφιθέατρο (που κι εκεί έχει ακταντήσει αηδία πια), τότε αναγκαστικά μαζί με τα χλωρά καίγονται τα χλωρά και τελικά δε δίνεται το βήμα σε κανέναν.
      Γιατί;
      Επειδή κάποιοι άνθρωποι με κοινωνικές ευαισθησίες προσέφεραν στο κοινό ελευθερίες τις οποίες το κοινό δεν μπόρεσε να διαχειριστεί, τις σφετρίστηκε και τελικά -όπως συμβαίνει πάντα- τις απώλεσε.

      Δεν είναι δυνατόν να κάνεις την παρουσίαση του έργου ενός καλλιτέχνη ορμητήριο πολιτικών δηλώσεων.

      Διαγραφή
    2. Και μόλις τώρα φαντάστηκα την κατάσταση να ανοίγεις το CD του τραγουδιστή και να 'χει παραχωρήσει το πρώτο δεκάλεπτο σε κάποια πολιτική ομάδα να βγάλει ανακοίνωση...
      Σουρρεαλισμός!

      Διαγραφή
  4. Καλησπερα!
    Καλα εννοειται οτι συμφωνω απολυτως! Αν ειναι δυνατον καθε φορα που δινει κανεις συναυλια να του τη διακοπτουν!
    Αλλα, δεν θα σταθω καν σε αυτο. Διαβαζοντας το θεμα για το Μαλαμα και καπακι την αντιθετη διαμετρικα περιπτωση για τον Παπακωνσταντινου, για αλλη μια φορα ενιωσα την ελπιδα να βουλιαζει σαν λασπη κατω απο τα ποδια μου. Γιατι τι ελπιδα μπορεις να εχεις οταν βλεπεις εναν λαο τοσο υποκριτη, τοσο μισαλλοδοξο, τοσο φασιστα, τοσο προβατο που διαβαζει μια αποψη και τρεχει να κρινει να αναπαραγει, να κατασπαραξει, να ξεσκισει; Εναν λαο που δεν μπορει να αποφασισει τελικα ποιος εχει δικιο; Εναν λαο που δειχνει τη διψα του για αιμα, την μικροπρεπεια του σε καθε ευκαιρια; Σκατα και ας μου συγχωρεθει η φραση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό φοβάμαι κι εγώ: τα τεντωμένα νεύρα μας που θολώνουν την κριτική μας ικανότητα.
      Παθιαζόμαστε στο καθετί και είμαστε έτοιμοι να βρίσουμε οποιονδήποτε τολμήσει να κάνει κάτι που εμείς δε συμφωνουμε.
      Πολλές φορές μάλιστα, το αν θα συμφωνήσουμε ή όχι εξαρτάται από τον τίτλο της περιφερόμενης είδησης.
      Και αυτό μεγεθύνεται όταν πρόκειται για ανθρώπους πετυχημένους και κοινωνικά αναγνωρισμένους.
      Εκεί βγάζουμε και λίγα απωθημένα...

      Διαγραφή
  5. Καλησπέρα Μαζεστίξ, καλησπέρα και στους αγαπητούς φίλους μας. Προφανώς και εγώ θα συμφωνήσω με τα λεγόμενα όλων εδώ. Δυστυχώς, με τέτοιες (λανθασμένες) ενέργειες, ο κόσμος που προβαίνει σε τούτες τις ενέργειες, χάνει το δίκιο του... Πρέπει να καταλάβουν ότι είναι άλλο μια συναυλία καθαρά μουσικού χαρακτήρα, και άλλο μια συναυλία υποστήριξης στο τάδε κίνημα/διαμαρτυρόμενη ομάδα κλπ...

    Επίσης, θα παραθέσω μια άποψη ενός ανθρώπου που διάβασα στα σχόλια για το άρθρο κατά του Μάλαμα, που μου προκάλεσε το ενδιαφέρον και το παραθέτω εδώ αυτολεξεί: "Η αλήθεια όμως είναι , και δώστε μου όποιο χαρακτηρισμό θέλετε, ότι είμαστε τόσο δειλοί που ακόμα και τώρα που μας έπιασε ο επαναστατικός οίστρος ψάχνουμε για έτοιμο κοινό στο άσχετο. Δεν έχουμε τα κότσια να δημιουργήσουμε το δικό μας κοινό σε πάρκα σε πλατείες και ταβέρνες, ή έτσι μάθαμε να ζούμε λάθρα (ιδιαίτερα μαθήματα, γλειψίματα, διαπεπλεγμένες συσπειρώσεις συγκάλυψης κτλ);;; Κάποτε στον εμφύλιο ο στρατός γέμιζε κάρα με
    γυναικόπαιδα και τα έσερνε σε ύποπτες περιοχές ώστε αν ήταν ναρκοπέδια να πεθάνουν αθώοι και άσχετοι με τον αγώνα, ας μην κάνουμε τα ίδια. Ή έχουμε τα κότσια να κοντραριστούμε στα ίσα για να αποδείξουμε ότι μας αξίζει η απόφαση για μακροχρόνιες απεργίες και άλλες θυσίες ή λουφάζουμε όπως κάναμε και τον Μάιο
    του 2010 και το Φλεβάρη του 2011 τότε που μπήκαν οι υπογραφές για όλα αυτά που "αγωνιζόμαστε" τώρα να ανατραπούν. Βέβαια τότε καιγόταν οι παράγκες και τα χαμόσπιτα της γειτονιάς μας και εμείς πρώτον χαιρόμασταν που επιτέλους τα δικά μας σπίτια αναβαθμιζόταν αφού καθάριζε το τοπίο και δεύτερον ελπίζαμε
    ότι έτσι θα την βολέψουμε εμείς. Τώρα όμως πήραν φωτιά τα δικά μας μπατζάκια ….
    Και εκεί που είμαστε λαλίστατοι και βγάζαμε (και πολύ σωστά)ψηφίσματα συμπαράστασης στον κάθε επί γης κατατρεγμένο, τώρα «ξεχάσαμε» να κάνουμε την παραμικρή αναφορά
    συμπαράστασης στο 1800000 ανέργους – απολυμένους αλλά παλεύουμε μόνο για τα δικά μας παιδιά (συγνώμη συναδέλφους). Τέτοιοι δάσκαλοι είμαστε τέτοια κοινωνία κάναμε: Να βολέψουμε την πάρτη μας και μετά κάνουμε (Αν ΚΑΝΟΥΜΕ) και μια επίδειξη
    του ψευτοεπαναστατισμού μας."

    Θα ήθελα την άποψή σας επί αυτής της τοποθέτησης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δεν έχουμε τα κότσια να δημιουργήσουμε το δικό μας κοινό σε πάρκα σε πλατείες και ταβέρνες, ή έτσι μάθαμε να ζούμε λάθρα (ιδιαίτερα μαθήματα, γλειψίματα, διαπεπλεγμένες συσπειρώσεις συγκάλυψης κτλ);;;" Συμφωνώ απόλυτα μ' αυτό!
      Όμως θα αντιπαράθετα κι αυτό που λέει ο mbiker παρακάτω για καιρούς ασυνήθιστους που μας βρήκαν μπόσικους και απροετοίμαστους.Για να βγει κανείς από τη βολή του, τον εαυτούλη του θέλει πολλή δουλειά!
      Του χρειάζεται ένα δυνατό χαστούκι πρώτα (μάλλον αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ακόμα χάδι), ώστε να χάσει εντελώς την ισορροπία του κι έπειτα να την ξαναβρεί!
      Θα χρειαστεί χρόνος, χρόνος, χρόνος...!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Πάνο, αυτό το σχόλιο το διάβασα στο alfavita πριν γράψω την αναρτηση και ακταρχήν σκέφτηκα να το κάνω "αντιγραφή επικόλληση", διότι με έβρισκε απόλυτα σύμφωνο.
      Είπε μάλιστα περισσότερα απ' αυτά που είχα σκεφτεί εγώ.


      Γλαύκη, το χαστούκι μάλλον το 'χουμε φάει, αλλά ακόμη είμαστε ζαλισμένοι και δεν ξέρουμε πού πατάμε.
      Δεν ξέρω αν το μόνο που απαιτείται είναι ο χρόνος.
      Μ' ένα χαστούκι κι εμείς έχουμε πάθει επιληπτικό σοκ.
      Παίρνουμε γιατρειά;

      Διαγραφή
    3. Παίρνουμε γιατρειά, ίσως να μην υπάρξει πλήρης ίαση, αλλά παίρνουμε.
      Μόνο μπροστά στο απόλυτο, που είναι ο θάνατος, δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα...!
      Όχι, δεν δέχομαι ότι είμαστε εκεί...
      Χρόνος και θεραπεία μέσα από τη ζύμωση που εξελίσσεται κάτω από αυτές τις καταστάσεις που βιώνουμε.
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  6. Δίκοπο μαχαίρι πράγματι.
    Μα και καιροί ασυνήθιστοι.
    Κάποιοι καλλιτέχνες και κυρίως αυτοί που στην ανάρτηση αναφέρονται, είναι και και ευαίσθητοι και πολιτικοποιημένοι και ταξικά τοποθετημένοι.
    Που σημαίνει στρατευμένοι. Δεν είναι απαραίτητο κατά τη γνώμη μου, ο Θ.Παπακωνσταντίνου νάναι μέλλος κάποιου κόμματος (εν προκειμένω δεν θεωρώ απαραίτητο να φοράει κοκκινόμαυρα μακό με φωτό του Τσε) για να καταλάβω πως είναι στρατευμένος καλλιτέχνης. Αρκεί που έγραψε το υπέροχο "Σάν Μικέλε". Τον πάω με 1000. Κι όλους τους προαναφερθέντες.
    Απ την άλλη όμως...
    Με αυτά τα ΜΜΕ. Μ αυτούς τους παπάρες στα πράγματα. Μ αυτόν το αποκλεισμό οποιασδήποτε διαφορετικής φωνής, ή εν πάσει περιπτώσει τον αποκλεισμό της απλής διατύπωσης και της άλλης άποψης βρε αδελφέ.
    Πως στο καλό θα βρούνε βήμα όλοι αυτοί;
    Μιλώ πάντα με γνώμονα την αρχική μου σημείωση περί περίεργων και πρωτόγνωρων καιρών που μας βρήκαν μπόσικούς, απροετοίμαστους και διαιρεμένους.
    Νομίζω πως αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα, επιβάλλει τώρα πια, μια πιο λάιτ εκδοχή της καλλιτεχνικής αυστηρότητας περί διακοπής (θυμίζω πως κάποτε κάποια μεγάλα ονόματα διέκοπταν την παράςταση επειδή κάποιος έμπαινε καθυστερημένος στο θέατρο).
    Νομίζω πως θα μπορούσαν οι υπ όψιν καλλιτέχνες, να κάνουν μια κάποια αξιολόγηση, να εξηγήσουν μ εναν μικρό πρόλογο γιατί διακόπτουν το πρόγραμμα και δίνουν κάπου το λόγο και όχι κάπου αλλού , άσε που κατά κανόνα οι περισσότεροι ακροατές δεν νομίζω να έχουν αντίρρηση και σε τελική ανάλυση, αν χαλαστεί ο αποιοσδήοτε παπάρας που πήγε ν ακούσει Αγγελάκα, Μάλαμα ή Θ. Παπακωνσταντίνου χωρίς να έχει αντιληφθεί ούτε το ποιοί τραγουδάνε, ούτε γιατί τραγουδάνε αυτά που τραγουδάνε, ούτε τι εκπροσωπούν, μάλλον βρίκεται εκεί με τζάμπα εισιτήριο, ή είδε φως και μπήκε, ή να πάει να κοιταχτεί.
    Θεωρώ πως τέτοιοι θαμώνες, δεν θάπρεπε να τους απασχολούν.
    Διαφωνώ κι εγώ με το κράξιμο που έκαναν στον Μάλαμα, Καταφανώς τον αδικούν, μα έλεος κι αυτοί (οι υπ όψιν καλλιτέχνες).
    Ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς (κατά την αρχαία κινεζική κατάρα).
    Ας βάλουν λίγο νερό στο κρασί τους...

    mbiker

    ΥΓ Οι κινέζοι λέγανε θέλοντας να πουν κάποια κακία ή ας πούμε κατάρα σε κάποιον.
    "Σου εύχομαι να ζήσεις σε ενδιαφεροντες καιρούς" ξέροντας προφανώς, πως τέοιοι καιροί δεν μπορεί νάναι ήσυχοι, ήρεμοι κι ευτυχισμένοι. Σαν αυτούς που ζούμε τώρα.





    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολιτικοποιημένοι, ναι. Στρατευμένοι, όχι.
      Ο στρατευμένος καλλιτέχνης γράφει έργα για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους ιδεολογικούς/πολιτικούς/κομματικούς σκοπούς, πράγμα που νομίζω πως δε συμβαίνει.
      Πόσο μάλλον στην περίπτωση του Μάλαμα που πραγματικά δεν μπορώ να υποθέσω ούτε καν τι ψηφίζει...

      Το επιχείρημα που αναφέρεις αποτέλεσε και τον εσωτερικό μου αντίλογο όταν σκέφτηκα το θέμα.
      Αλλά ξέρεις κάτι;
      Το ότι οι καιροί είναι "ενδιαφέροντες" δε σημαίνει πως όλα και όλοι θα χορεύουν στο ρυθμό που θέλουμε εμείς.
      Ξέρεις, κι εγώ θα χαιρόμουν αν ο Μάλαμας άρχιζε απ' το μικρόφωνο τα γαμωσταυρίδια για την κυβέρνηση.
      Αλλά σε καμία περίτπωση δε μπορώ να του το απαιτήσω.
      Και βέβαια προσπαθώ να μπω στη θέση του για να καταλάβω τη στάση του. Και νομίζω πως κι οι περισσότεροι από μας δε θα κάναμε κάτι πολύ διαφορετικό.

      Κι όμως, μην εκπλαγείς καθόλου αν ρωτήσεις μεγάλο τμήμα από το κοινό των Μάλαμα, Θανάση, Χαρούλη κλπ για τις πολιτικές του απόψεις.
      Οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί μου ακούν αυτού του είδους τη μουσική, αλλά δεν είναι ταυτόχρονα αρσιτεροί ή κάτι τέτοιο.
      Υπάρχει ένα αυξημένο ποσοστό, αλλά δεν υπάρχει και ταύτιση, ιδίως μετά την Πριγκηπέσσα του... Καρρά!
      Μάλιστα σε μια συναυλία του Θανάση στην παρέα μου ήταν ένας που πλέον υποστηρίζει Χρυσή Αυγή!
      Βλέπεις, είναι κάπως σχετικά όλα αυτά.

      Πάντως, οι επαιδευτικοί δεν έχουν ανάγκη μια συναυλία για να κοινοποιήσουν τα αιτήματά τους.
      Όλη η Ελλάδα τα ξέρει.
      Ευτυχώς την τηλεόραησ την ακούνε πλέον λίγοι.
      Και το κοινό που ήταν εκεί, κατά βάση νεανικό, τα γνωρίζει κι απ' το ίντερνετ.

      Διαγραφή
  7. Μόλις τώρα άνοιξα το λίνκ για την περίπτωση ου Θ. Παπακωνσταντίνου που παραθέτεις μαζέστικ.
    Κοπιάρω δυο μόνο απ τα σχόλια.
    Εγώ αν λεγόμουν Θ. Παπακωνσταντίνου, θάμουν ευτυχισμένος αν με υποστηρίζανε μ αυτά τα λόγια.

    ................

    costinho says:
    Ιουνίου 11, 2012 στις 8:08 μμ
    πιο άκυρη, πεθαίνεις. πες στην Άννα όταν θα μάθει ότι για κάθε όμορφη ζακετούλα που φοράει από του Ζάρα, έχουν χαθεί μερικά δάχτυλα και παιδικές αθωότητες, να πάει να ζητήσει τα χρήματά της πίσω. μαζί με το μυαλό της.


    "Νίνα" says:
    Ιουνίου 11, 2012 στις 9:16 μμ
    επίσης, πες στην Άννα ότι πήγε στη συναυλία του Παπακωνσταντίνου ν’ακούσει τον στίχο “όσες κι αν χτίσαν φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό, που όλο θα δραπετεύει”. Πήγε στη συναυλία του Θανάση για να ακούσει για το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν. Θα έπρεπε να είναι προετοιμασμένη για το τι πήγαινε να ακούσει. Δε νομίζω ότι την έσυρε κανείς στη συναυλία. Εκούσια πήγε. Όπως είπε και η ταμίας δημοκρατία έχουμε.
    Αυτός ο “καπιταλιστής” έδωσε βήμα σε έναν άνθρωπο να μιλήσει για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης ενός άλλου ανθρώπου. Αυτός ο “καπιταλιστής” έχει παίξει σε περισσότερες δωρεάν συναυλίες αλληλεγγύης σε κάθε είδους κοινωνική ομάδα από όσες όλοι μαζί οι ψευτοκομμουνιστές συνάδελφοί του. Αυτός ο “καπιταλιστής” θυσίασε δύο λεπτά από τον -υπερπολύτιμο αναμφίβολα- χρόνο της Άννας για να επιτρέψει σε έναν άνθρωπο να ακουστεί. Κι όσο για τον ατυχέστατο παραλληλισμό με τη Χρυσή Αυγή, ας θυμηθεί η Άννα ότι αυτή η ναζιστική οργάνωση εισβάλλει καθημερινά στα σπίτια μας μέσω των ΜΜΕ. Τι να κανω, Άννα? Να παω στη ΔΕΗ να ζητήσω τα λεφτά μου πίσω?

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, κι επειδή συχνάζω στη γειτονιά, να διευκρινίσω ότι η ανωτέρω συνονόματη, ουδεμία σχέση έχει με την Άννα της Πάρου.
      Σχετικά, τώρα, με το επίμαχο θέμα, κι εγώ θα συμφωνήσω ότι σε τόσο ραγδαία μεταβαλλόμενες καταστάσεις, δεν υπάρχει συνταγή επιθυμητής συμπεριφοράς. Ίσως το μόνο που μπορεί κανείς να κάνει (αν... μπορεί) είναι να ακολουθήσει την συνείδησή του.
      O tempora o mores!
      Άννα Πάρος

      Διαγραφή
    2. Πολύ καλά έκανες και το διευκρίνησες Άννα Πάρια.
      Πάνω που ετοιμαζόμουν να ξεφωνίσω όσες ακούν στο Άννα, Αννούλα, Αννούσκα, Διαμαντοπούλου, Νταλάρα, Άννα του χιονιά, Άννα του Καράλη και Άννα-Μαρία του Κοκού
      :-)

      mbiker

      Διαγραφή
    3. Όταν είχε γίνει εκείνο το σκηνικό είχα πάρει τη θέση υπέρ του Θανάση Παπ/νου και ενάντια στο ξέσκισμα που υφίστατο.
      Μετά από εκεί κατάλαβα πως την επόμενη φορά δε θα δώσει το βήμα και καλώς δε θα το δώσει.

      Διαγραφή
  8. Τι σχέση έχει ένας σύλλογος γονέων και εκπαιδευτικών με τους Πυρήνες της Φωτιάς; Προφανώς και έπρεπε να επιτρέψει ο Μάλαμας να γίνει η παρέμβαση, σε αυτή τη συγκεκριμένη συγκυρία που βρισκόμαστε τώρα. Να πάρουν θέση οι καλλιτέχνες, αλλιώς ποιος ο λόγος υπάρξής τους; Και το να παίρνεις θέση φυσικά έχει και κόστος. Τώρα άμα κάποιος σκέφτεται μόνο μη χάσει τις διάφορες κότες από την πελατεία του, το αγοραστικό κοινό του, εντάξει, κατανοητό κι αυτό!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε συνέδεσα φυσικά τους εκπαιδευτικούς με τους Πυρήνες της φωτιάς.
      Ένα περιστατικό ανέφερα και η αναφορά στο σύνθημα στους Πυρήνες έγινε παρεμπιπτόντως.

      Ο λόγος ύπαρξης του καλλιτέχνη είναι να γαληνεύει τις ψυχές μας με το έργο του, τα τραγούδια του, τις μουσικές του.
      Αν από κει και πέρα θελήσει να πάρει και θέση πολιτική, τότε καλώς να την πάρει και θα ρκιθεί γι αυτήν,.
      Αλλά δεν καταλαβαίνω από που προκύπτει πως θα πρέπει όλοι οι καλλιτέχνες να στοιχίζονται πίσω από τις πολιτικές μας απόψεις.

      Δεν ξέρω ποια η άποψη του Μάλαμα για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και -να σου πω την αλήθεια- δε με πολυενδιαφέρει κιόλας.
      Ο άνθρωπος δε διεκδίκησε ποτέ θέση σχολιαστή πολιτικής κατάστασης ή τηλεδιανοούμενου, ώστε να περιμένω κάτι παραπάνω.
      Ωραία τραγούδια γράφει, μας διασκεδάζει, μας ταξιδεύει, μας συγκινεί... Αυτός είναι ο ρόλος του.
      Μου φτάνει και μου περισσεύει.

      Για την επανάσταση αρκούμε εμείς και χωρίς τον Μάλαμα.

      Διαγραφή
  9. Ξαναγύρισα!
    Να σε αναδημοσίευσω στο φέις γιατί παρτάρουν εκεί μέσα και δεν τους αντέχω άλλο!
    Να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά και μπορείς να αναδημοσιεύεις ό,τι και όσο θες από 'δω μέσα και χωρίς να με ρωτάς!
      Ελεύθερα!

      Διαγραφή
  10. Δεν γνώριζα το περιστατικό. Ευτυχώς δεν ακούω Μάλαμα. Έχω ως μότο στο άκουσμα του συγκεκριμένου καλλιτέχνη το εξής: "Αυτοκτονώ αύριο, όχι απόψε".
    Αλλά από όσο γνωρίζω το συγκεκριμένο κοινό του Μάλαμα, θα ήταν σύμφωνο με την ανάγνωση αυτής της ανακοίνωσης. Δεν είναι του Κολωνακίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα γιατί;
      Μεγάλο μέρος των τραγουδιών του είναι πολύ κεφάτα και χορευτικά και πανηγυρτζίδικα!

      Για το κοινό του Μάλαμα μην παίρνεις κι όρκο! Και παραπάνω λέω στον Mbiker το ίδιο, ότι δηλαδή δεν υπάρχει τέτοιου είδους ταύτιση. Απλώς αυξημένο ποσοστό σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες.

      Υπέρ του περιεχομένου της ανακοίνωσης φυσικά και θα ήταν οι περισσότεροι, αν όχι όλοι.
      Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να απαιτούμε από αυτόν να δίνει κάθε φορά το μικρόφωνο στους εκάστοτε αναξιοπαθούντες.

      Διαγραφή
  11. Συμφωνω μεχρι κεραιας με την τοπιθετηση του mbiker. ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδώ να σημειώσω κάτι που ήθελα να πω παραπάνω και έχει να κάνει με τις επαναστατικές απαιτήσεις που έχουμε από καλλιτέχνες.
      Είχα πετύχει κάποια φορά πριν καναδυο χρόνια το Μαχαιρίτσα στην τηλεόραση και τον ρώταγε ο δημοσιογράφος αν κατεβαίνει σε διαδηλώσεις, μια και είναι αριστερός.
      Κι ο Μαχαιρίτσας μέσεςπάκρες του απάντησε "όχι δεν ακτεβαίνω σε διαδηλώσεις, δεν μπορώ να παίξω τον επαναστάτη γιατί όλοι ξέρουν πως είμαι βολεμένος. Βγάζω γερά λεφτά απ' το τραγούδι, μένω σε μεγάλο σπίτι, έχω περιουσία... Τι να πάω να κάνω δίπλα στον άνεργο; Θα 'ναι σα να τον κοροϊδεύω. Η μόνη ενέργεια που μπορώ να κάνω για να ικανοποιώ τις ιδεολογικές μυο ανάγκες είναι να πηγαίνω να τραγουδάω σε συναυλίες συμπαράστασης κλπ για να δίνω, με τον τρόπο μου, κουράγιο στους απεργούς, στους διαδηλωτές και σ' αυτούς που αγωνίζονται".

      Πάνω-κάτω έτσι τα 'χε πει και το θυμάμαι γιατί μου έκανε πολλή εντύπωση η ειλικρινέστατη τοποθέτησή του.
      Και με αφορμή την ειλικρίνεια του Μαχαιρίτσα, μπορούμε να δούμε τελικά τί ρόλο απαιτούμε να υπηρετήσουν οι αγαπημένοι μας καλλιτέχνες, επειδή έχουν κάποια στιγμή της ζωής τους εκφράσει κάποιες απόψεις και αν τελικά έχουμε δίκιο να απαιτούμε κάτι τέτοιο.

      Διαγραφή
  12. Δεν ξέρω να βοηθάει, αλλά θα πρότεινα να διαβάσει κανείς και ένα άρθρο του Ουμπέρτο Έκο για κάτι σχετικό : Η μπριζόλα και η πολιτική
    http://yvainesblog.blogspot.gr/2011/11/1973-maurizio-pollini.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βοηθάει βέβαια στη συνολικότερη θέαση του ζητήματος τέχνη και πολιτική.
      Ο Pollini πάντως επέλεξε ο ίδιος να κάνει μια φορά σε κάποια συναυλία του μια πολιτική παρέμβαση.
      Έχει μεγάλη σημασία ότι την έκανε μία φορά (και όχι συνέχεια) και ότι την έκανε ο ίδιος.
      Αυτές οι δύο παράμετροι διαφοροποιούν αισθητά την υπόθεση Pollini και την υπόθεση Μάλαμα, όπου κάθε φορά στοιβάζονται πολιτικές/κοινωνικές ομάδες να ανακοινώσουν κάθε φορά κάτι.
      Όχι τίποτα άλλο, αλλά πλέον αποκτά εθιμοτυπικό χαρακτήρα και χάνει και το νόημά της η παρέμβαση.
      Κι αυτά δεν τα λέω τώρα. Τα έλεγα από το πανεπιστήμιο ήδη, όταν κάθε τρεις και λίγο μπαίνανε συνδικαλιστές στα μαθήματα να κάνουν παρεμβάσεις από μικροφώνου.
      Και όταν κάποιος καθηγητής (προοδευτικής μάλιστα τοποθε΄τησης) τους είπε "΄οχι, τώρα κάνυομε μάθημα, ό,τι θ΄λετε θα το πείτε στη Γ.Σ. του συλλόγου σας" έλαβε ως απάντηση κάτι γιούχες και χαρακτηρισμούς όπως "φασίστα".
      Αυτά μ' ενοχλούσαν πάντα.

      Διαγραφή
  13. υπάρχει κάτι στο κείμενο-καταγγελία της ένωσης γονέων, που δεν σχολιάζεται απο κανεναν, και νομίζω είναι ουσιαστικό στην κριτική που πρέπει να γίνει στον μάλαμα για το συμβάν. όχι τόσο που δεν επέτρεψε την διαμαρτυρία, αν και ήταν δίκαιη. αλλά η φράση που είπε στην αρχή της συναυλίας. "απ' ότι λένε ΚΑΠΟΙΟΙ η κατάσταση που ζούμε είναι απάνθρωπη". Είναι μια άποψη και αυτό, όταν όμως την εκφράζεις δημόσια, και μάλιστα απέναντι σ'αυτούς τους κάποιους, είσαι διαθέσιμος για κριτική. Προσωπικά, θεωρώ ξεφτιλίκι και έλλειψη αξιοπρέπειας, απέναντι σε κάποιους που δίνουν μια μάχη,να τοποθετήσαι με τέτοια ειρωνεία. Και όσο και αν μου αρέσουν τα τραγούδια του Μάλαμα, δεν θεωρώ οτι εξαιρείται μιας κριτικής που πρέπει να ασκείται σε όσους δημόσια, παίρνουν τέτοια θέση. Αυτό είναι για μένα το ζήτημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κανείς δεν εξαιρείται της κριτικής φυσικά.
      Αλλά νομίζω πως τελικά επιρρίπτουμε ευθύνες σε ανθρώπους που δεν τους αναλογούν.

      Δεν αυτοδιαφημίστηκε ποτέ ο Μάλαμας ως πολιτικός στοχαστής.
      Επομένως δεν έχει νόημα να παίρνουμε μια αμφιλεγόμενη προφορική του φράση και να διυλίζουμε τον κώνωπα.

      Τα τραγούδια του μας προσφέρει μ'όλες του τις δυνάμεις και δε ζήτησε άλλο κουστούμι να του φορέσουμε πέρα απ'αυτό του μουσικού.

      Αν θέλουμε πάντως να βρίσουμε οπωσδήποτε κάποιον, θα τον βρούμε πανεύκολα.
      Και μεταξύ αμς να ψαχτούμε, όλο και κάποια μαλακία θα χει πει ο καθένας μας που θα ναι μια χαρά αφορμή για κράξιμο.
      Το θέμα είναι να μην ψαχνόμαστε σώνει και καλά για να κράξουμε κάποιον.

      Διαγραφή
  14. Έχει πει ο Μάλαμας για τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά ότι είναι "Συμπαθείς , ασθμαίνοντες, ανησυχούντες , με μεγάλες φιλοδοξίες σε ζόρικους καιρούς"? Διότι παρατηρώ ότι αυτή η ατάκα χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα για το κράξιμο στο πρόσωπό του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν και νομίζω πως δεν είναι το ζητούμενο οι πολιτικές του απόψεις, μια και το ανέφερες, ορίστε το link από τη συγκεκριμένη συνέντευξη.
      http://www.aixmi.gr/index.php/interview-malamas/

      Η αποσπασματική ανάγνωση μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα.

      Αν αντί γι αυτό την ατάκα, κυκλοφορούσαν την παρακάτω ατάκα από την ίδια συνέντευξη, όλοι θα λέγανε ζήτω ο επαναστάτης.
      (σημειωτέον ότι η συνέντευξη είναι λίγες μέρες πριν τις εκλογές του Ιουνίου)

      "Η θρησκεία που ονομάζεται «ελεύθερη αγορά» , η επιστήμη της αγοράς του χρήματος, Οίκοι Αξιολόγησης και όλος ο συρφετός των επιτήδειων, εργαζόμενοι σκληρά, όσο εμείς και πολλά άλλα έθνη ομφαλοσκοπούμε, μεταμόρφωσε το κοινωνικό, οικονομικό , πολιτισμικό, πνευματικό μας σπίτι σε χοιροστάσιο. Έβαλε πάγκους του τζόγου και έπαιξε με μεγάλο ενθουσιασμό τα κεφάλια όλων. Αριβίστες –κυνικοί, εφευρέτες μιας πλασματικής οικονομίας , αντικατέστησαν τα χαρτιά των πλεονεκτημάτων σε χαρτιά χρέους. Έπειτα έβαλαν στοίχημα ποιος θα εξαφανιστεί πρώτος απ’ τις οθόνες τους. Κανείς δεν πήρε μυρουδιά ότι όλα είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου; Ούτε και τώρα κατανοούν ότι ένας χαμένος μεταμορφώνει τους πάντες σε χαμένους;"


      Και, μια και κυκλοφορεί η ατάκα για Σαμαρά, Βενιζέλο, να δουμε τι λέει μια μέρα πριν τις εκλογές περί προτίμησης κυβέρνησης, με πόλωση στο τέρμα:

      - Πώς θα σου φαινόταν ο Αλέξης Τσίπρας για πρωθυπουργός;

      -Ποιο συμπαθητικός από τους προηγούμενους ή τους εραστές της πρωθυπουργίας. Νέος που θα μάθει πολύ γρήγορα της απαραίτητες κινήσεις, όπως και όταν χρειαστεί.


      Και η γνώμη για την Ε.Ε.:

      "Γνωρίζουμε ότι η επιστροφή στο παλιό μας νόμισμα ισοδυναμεί με αποδιοργάνωση των πάντων. Οι κοινωνικές και οικονομικές αναταράξεις θα γίνουν εκρηκτικές. Επίσης, η παραμονή μας στο ευρώ με τους υπάρχοντες όρους θα κοστίσει τα αυτονόητα. Το πνεύμα των Ελλήνων και στις δύο περιπτώσεις θα δοκιμαστεί στο έπακρο. Αυτός είναι ο μύθος της Σκύλλας και της Χάρυβδης. Αν εξετάσετε ειλικρινά την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα διαπιστώσετε ότι οι οικονομικά ισχυρές προς στιγμήν οικονομίες, κερδοσκοπούν πάνω στα κεφάλια των αδύναμων. Δεν υπάρχει πολιτική βούληση, δεν υπάρχει ένωση. Η αρχή του ευρωπαϊκού οράματος λέγεται διαχωρισμός."


      Μπορεί να απομονώσει όποιος θέλει δέκα διαφορετικα σημεία της συνέντευξης και να παρουσιάσει δέκα διαφορετικά συμπεράσματα...

      Όπως έγραψα και παραπάνω, αν θέλουμε να κράξουμε κάποιον, όποιος κι αν είναι αυτός, θα βρούμε πολλές καλές δικαιολογίες για να το κάνουμε.
      Αρκεί να θέλουμε.

      Διαγραφή
    2. Σαφώς και δεν έχουν σημασία τα πολιτικά του πιστεύω, απλώς όπως είπα και αρχικώς, βλέπω ότι όλοι όσοι κράζουν απομονώνουν τη συγκεκριμένη φράση για να αρχίσουν την επίθεση. Αλλά συμφωνώ στο ότι αν θέλει να κράξει κάποιος κάποιον άλλον, θα το κάνει όπως και να έχει...

      Διαγραφή
  15. Εάν πιστεύει ο καλλιτέχνης ότι πρέπει να στηρίξει κάτι, πρέπει να το κάνει χωρίς κανόνες (οι οποίοι μάλιστα απαριθμούνται στο άρθρο με 1,2,3 λες και είναι μαθηματικά) και χωρίς να φοβάται μήπως δυσαρεστήσει κάποιον. Διαφωνώ ότι η απάντηση του Παπακωνσταντίνου είναι "απολογητική". Μάλλον ξεκάθαρη θα έλεγα:"...όποτε νοιώθω ότι πρέπει να στηρίξω την ανθρώπινη αξιοπρέπεια,θα το κάνω ακόμα κι αν μείνω μόνος ,να παίζω και να τραγουδάω στις πέτρες του Κισσάβου". Ντόμπρα πράματα χωρίς "μα μου". Άλλωστε δεν καπελώνεται κανένας εάν ενημερωθεί για τα αιτήματα μίας ομάδας συνανθρώπων του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είπα ότι είναι κακό το να προβάλει μια πρωτοβουλία.
      Αλλά ότι δεν μπορεί να εξαναγκαστεί γι'αυτό.
      Και ότι καλό είναι να μπούμε και στη θέση του άλλου και να κατανοήσουμε τη δυσκολία.
      Κριτική ναι, ξέσκισμα όχι.

      Διαγραφή
  16. Στην εποχή που ζούμε ένας καλλιτέχνης επιλέγει οτι σήμερα είναι αγωνιστής (συναυλία αλληλεγγύης) και αυριο οχι (συναυλία ιδιωτική) ? Τι είναι αυτό αν όχι υποκρισία? Να αφήνει κάποιος όλες τις παρεμβάσεις? Οχι. Μονο αυτές που τον εκφράζουν και δεν τον προσβάλλουν. Επίσης, αυτός ο φόβος του κειμένου μην υπάρξει πουθενά αναταραχή? Γιατί όχι πάλι? Χωρίς αναταραχή είμαστε λίγο πιο κοντά στον θάνατο. Συμφωνω ότι δεν χρειάζεται να κατασπαραξουμε κανέναν. Να μαθαίνουμε τα γεγονότα και να αποφασίζουμε αν θα ξαναστηρίξουμε τον καθένα. Η εποχή που ζούμε δεν είναι "απλή". Δεν είναι διασκέδαση μόνο. Οταν τραγουδάς πολιτικό στίχο, εχεις βάλει ο ίδιος την πολιτική στην συναυλία σου. Ναι, με τρομάζουν αυτοί που κατασπαράζουν στον πρώτο ατόπημα. Με τρομάζουν και αυτοί που λένε, στην εποχη μας ξανατονίζω, "εγώ ήρθα εδώ να διασκεδάσω", δεν θέλω να ακούσω τα αιτήματα κανενός. Αυτός είναι ο ίδιος που σε μια απεργία βλέπει την "ταλαιπωρία του κοινου" και οχι τα αιτήματα του απεργού-απολυμένου-ανεργου-συνταξιουχου κλπ Επίσης δεν θεωρω απολογιτική την επιστολή του Παπακωνσταντίνου που καταλήσει: "όποτε νοιώθω ότι πρέπει να στηρίξω την ανθρώπινη αξιοπρέπεια,θα το κάνω ακόμα κι αν μείνω μόνος ,να παίζω και να τραγουδάω στις πέτρες του Κισσάβου."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα αν αρχίσει να δέχεται τις παρεμβάσεις, είναι λογικο πως σχεδόν όλες θα τον αναγκάζουν ηθικά να τις ανεβάζει.
      Όπως έχουν χίλια (και παραπάνω) δίκια οι εκπαιδευτικοί, άλλα τόσα έχουν και οι πολύτεκνοι και οι άνεργοι και οι μετανάστες και οι απολυμένοι και πάει λέγοντας.
      Φυσικά και θα τον εκφράζουν όλοι οι παραπάνω και δε θα τον προσβάλλουν αισθητικά.
      Αλλά μπορεί να γίνεται αυτό;
      Ή τελοσπάντων, ακόμη κι αν κάποις επιλέξει για τους χ,ψ λόγους να το κάνει, αξίζει λιθοβολισμό όταν κάποιος δεν επιλέξει να μην το κάνει;
      Δεν έγινε δα και.. εχθρός του λαϊκού κινήματος!

      Όταν τραγουδάς πολιτικό στίχο, δεν είναι απαραίτητο να ανέβουν στη σκηνή οι διαμαρτυρόμενοι για να τα πουν.
      Τα λένε όλα τα τραγούδια.
      Δε νομίζω επί Χούντας στο "Μεγάλο μας τσίρκο" να χρειαζόταν να ανέβουν πάνω στη σκηνή οι βασανισθέντες για να βγάλουν κάποια ανακοίνωση.
      Η ίδια η μουσική και η πρόζα τα έλεγαν όλα!

      Διαγραφή
  17. ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ ΑΚΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΖΟΥΝΕ ΕΙΝΑΙ ΑΦΟΡΗΤΗ . ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΟΙ Ο ΛΑΟΣ ΖΕΙ ΜΙΑ ΑΦΟΡΗΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΖΕΙ ΑΥΤΟΣ.ΔΕΝ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΑΠΛΑ ΕΙΠΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΥΤΟΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΠΝΙΓΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΛΑ. ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΛΤΣΑ .ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΛΟΙ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ, έχοντας παρακολουθήσει συναυλίες και συνεντεύξεις του, εκλαμβάνω την ατάκα ως ειρωνική. Αλλά μπορεί και να κάνω λάθος.

      "Εμείς που αντιδρούμε" είπες.
      Αντιδρούμε πράγματι;
      Δε μας έχω δει πουθενά.
      Μόνο αν μας τάξουν κλαμπατσίμπανα (πχ. συναυλία ΕΡΤ) ξεκολλάμε απ'τους καναπέδες.

      Ο Μάλαμας έχει πλέον λεφτά και δικαιολογείται να μην έχει το πάθος μας.
      Εμείς δε δικαιολογούμαστε.

      Διαγραφή
    2. πρωτα ανατρεχουμε να δουμε ποιος μας γράφει και μετα κριτρικάρουμε . Μέσα σε αυτη την ραστώνη που δεν ειναι βέβαια ραστώνη ειναι καζάνι που βράζει, και που θα σκάσει, υπάρχουν και κάποια άτομα που κινουνται που φωνάζουν που πανε στις διαδηλωσεις που προσπαθουν να παρακινήσουν τους υπόλοιπους, που όταν τους μιλάς για τα προβλήματα της χώρας δεν σου λενε μην μας ενοχλείς όπως εκανε ο Μαλαμας. Λιγα, γραφικα. Ετσι ειμαι και εγω ενας απο τους γραφικούς.

      Διαγραφή
    3. Δε διαφωνεί κανείς (από μας) με το περιεχόμενο της διαμαρτυρίας.
      Εκεί που εστιάζουμε είναι κυρίως στο ξέσκισμα ενός ανθρώπου όχι επειδή εκφράστηκε εναντίον κάποιου, αλλά επειδή δε δέχτηκε να γίνει η συναυλία του χώρος και χρόνος ενημέρωσης για -δίκαια- αιτήματα.
      Το ότι θα μπορούσε να τα δεχτεί, ναι θα μπορούσε.
      Αλλά δεν είναι και λόγος τέτοιου δημόσιου ξεσκίσματος -και μάλιστα από προοδευτικούς εκπαιδευτικούς- η μη αποδοχή ενός αιτήματος.
      Δεν μπορώ να δεχτώ αυτήν την κουλτούρα της απολυτότητας.
      Δε συνάδει με τη φιλοσοφία μου.

      Διαγραφή
  18. Καταρχάς, βασιζόμαστε μόνο στο κείμενο-καταγγελία της αγωνίστριας που "έφαγε απόρριψη" από το Μάλαμα. Καλό θα 'ταν να είχαμε και τη δική του οπτική, ή έστω τη μαρτυρία κάποιου τρίτου που βρισκόταν στο χώρο, προτού στήσουμε λαϊκό δικαστήριο. Και ασφαλώς υπάρχει διαφορά από μια συναυλία αλληλεγγύης (διοργάνωση από μη κερδοσκοπικούς φορείς με εθελοντική εργασία, απλή συμμετοχή μαζί με άλλους καλλιτέχνες χωρίς χρήματα, ελεύθερο κοινό) και μια συναυλία επαγγελματική (διοργάνωση από επαγγελματίες που θέλουν να βγάλουν τα λεφτά τους, να πληρώσουν τους εργαζόμενους, τη διαφήμιση, το χώρο κλπ). Συμφωνώ επίσης με το σχόλιο κάποιων φίλων περί έτοιμου κοινού και με το πόσο εύκολα μπορεί να παρεξηγηθεί η στάση ενός καλλιτέχνη ό,τι κι αν κάνει.
    Εν κατακλείδι, αν οι καιροί είναι δύσκολοι, ας μην ψάχνουμε για εύκολες λύσεις κι ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα...ο Μάλαμας δεν είναι Ρέμος!

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως, σκεπτόμενος με τη λογική των φωνασκούντων, αν δεχθούμε πως το κοινό του Μάλαμα είναι το "ψαγμένο" πολιτικά, συμπεραίνω πως είναι λάθος η επιλογή της συγκεκριμένης συναυλίας για προβολή των αιτημάτων, αφού πιθανότατα το κοινό τα γνωρίζει.
      Θα ήταν πιο χρήσιμη η επιλογή μιας συναυλίας πολιτικά πιο "άψαχτων" (Χατζηγιάννης, Ρέμος, Σταβέντο κλπ) όπου το κοινό θα μπορούσε πράγματι να ενημερωθεί για κάτι που ίσως αγνοεί. Που δε νομίζω πως το αγνοεί, αλλά τελοσπάντων.

      Διαγραφή
  19. Αυτό το αλληλοφάγωμα είναι θλιβερό και εξοργιστικό.
    Νομίζω πως ξεκινά από 2 αιτίες:
    1) Τόσα χρόνια με πρωινάδικα και σκουπιδοεκπομπές, μάθαμε να τα βγάζουμε όλα στη φόρα και ξεχάσαμε τη ρήση "τα εν οίκω μη εν δήμω". Αφού τα βγάλουμε, τα σχολιάζουμε κιόλας. Και με το διαδίκτυο, αυτό γίνεται σε κλάσματα δευτερολέπτου. Όσο χρειάζεται για να γραφτεί η λέξη "τζαμπατζής".
    2) Απόγνωση και παθητικότητα δεν είναι καλός συνδυασμός. Όλοι περιμένουν έναν Μεσσία, που θα μας βγάλει από το τέλμα. Κι αν ο Μεσσίας-καλλιτέχνης δεν συμφωνεί με τις απόψεις μας, τόσο το χειρότερο γι' αυτόν.
    Όμως, "η άποψη είναι σαν την κωλοτρυπίδα: όλοι έχουν από μία", είχε πει ο 'Ιστγουντ.
    Καλή σας νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύστοχες και οι δύο αιτίες Λωτοφάγε.
      Έχουμε διαπαιδαγωγηθεί στο ξεκατίνιασμα, μετά από χρόνια απρακολούθησης "κοινωνικών εκπομπών" Δρούζα, Στεφανίδου, Μάρκου και Μικρούτσικου, ώστε αυτού του τύπου η συμπεριφορά εντυπώθηκε στο συλλογικό μας ασυνείδητο.
      Κι έτσι μόλις βρέθηκε η πρώτη ευκαιρία, βγάλαμε τον χειρότερο εαυτό μας προς τα έξω.
      Δεξιοί κι αριστεροί. Μηδέ εμού εξαιρουμένου.

      Διαγραφή
  20. μπορεί να μας εξηγήσει ο αρθρογράφος πόσο συχνά άκουσε για το θέμα διαμαρτυρίας που αναφέρετε στη συναυλία του Παπακωνσταντίνου; το οποίο όμως δεν θυμάται σε τι αναφερόταν... αλλά θυμάται ότι το έχει χιλιοακούσει.

    "Είχα βρεθεί κάποια φορά σε συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου που (αφού ζήτησε συγνώμη από το κοινό) έδωσε το βήμα σε κάποια ομάδα επανάστασης να διαμαρτυρηθεί για κάτι (δε θυμάμαι για τί) και θυμάμαι πως παρά την όποια ιδεολογική ανοχή του κοινού στη συγκεκριμένη ομάδα, δεν άργησε να φανεί η αγανάκτηση από το μεγαλύτερο μέρος του κοινού (κι εγώ ανάμεσα) που βαριόταν να ακούσει γι άλλη μια φορά τα ίδια και τα ίδια και ηθελε απλώς να διασκεδάσει στη συναυλία."

    μην ενοχλείτε σας παρακαλώ το κοινό του Μάλαμα και λοιπών "καλλιτεχνών"...γιατί όπως δήλωσε και ο ίδιος στο δυθιραμβικό αφιέρωμα στο MEGA δεν έχει χρόνο για να στενοχωριέται...έχει περάσει δύσκολα στη ζωή του για να έχει τέτοια "πολυτέλεια".
    το τσιγαράκι του να έχει ... και στα ... απο αυτά του όλα τα άλλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε θυμάμαι πια το θέμα της διαμαρτυρίας, αλλά θυμάμαι την εντύπωση που μου είχε μείνει.
      Νομίζω πως αυτό συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους και δεν αντιλαμβάνομαι την ειρωνεία.

      Διαγραφή
  21. να σου υπενθυμίσω λοιπόν εγώ ότι αφορούσε για μια προφυλακισμένη κατηγορούμενη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και σε ένα γενικότερο πλαίσιο για την κατάσταση και την κατάχρηση εξουσίας που υπόκεινται οι κρατούμενες στις γυναικείες φυλακές.
    αυτό το θέμα όσο και αν θες να μας πείσεις δεν είναι όυτε ήταν κάτι που ακούει κάποιος συνέχεια (τα ίδια και τα ίδια). είναι προφανές λοιπόν ότι δεν σε ενδιαφέρει η θεματολογία των αναρχικών δράσεων και σου φαίνονται όλες "μια από τα ίδια".
    η ειρωνία είναι απλή και μεταφράζετε:
    "εγώ να περνάω καλά , και άσε τους άλλους να πνίγονται"
    αυτό δήλωσε ο Μάλαμας και αυτό υπερασπίζεσε και εσύ
    δικαιωμά σου
    εγώ όμως δεν συμφωνώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου έβαλες την ταμπελίτσα σου, όπως συνηθίζει ο χώρος σου άλλωστε.
      Παίρνει κάποιος μια διαφορετικηή θέση σε κάτι και τότε "εγώ να περνάω καλά κι άσε τους αλλους να πνίγονται".
      Δε μετράει η συνολική πορεία και στάση ενός ανθρώπου για σένα.
      Αρκεί μια φορά να μη συμφωνήσει μαζί σου σε κάποιο επιμέρους θέμα κι αμέσως έγινε "ιδιώτης, σκυλί των αφεντικών, καπιταλόμουτρο κλπ"

      Θα το επαναλάβω άλλη μια φορά, με την κρυφή ελπίδα ότι ίσως ακόμη ακούς.
      Δεν είμαι αντίθετος σε παρεμβάσεις για δίκαια αιτήματα.
      Λέω απλώς πως καταλαβαίνω τον καλλιτέχνη που κρατά μια απόσταση από τις παρεμβάσεις, διότι πολλάκις συνάδελφοί του έχουν βρει τον μπελά τους.
      Και δεύτερον, έχοντας παρευρεθεί σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις, έχω συμπεράνει πως δεν έχουν και ιδιαίτερο νόημα, διότι όση πολιτική σκέψη έχει ή δεν έχει κάποιος και όσο πολιτικό ενδιαφέρον έχει ή δεν έχει κάποιος, δε θα το επηρεάσει μια τρίλεπτη παρέμβαση σε μια συναυλία.
      Συνήθως ελάχιστοι παρακολουθούν αυτές τις παρεμβάσεις και όσοι τις παρακολουθούν δεν έχουν την ανάγκη της παρέμβασης για να ενημερωθούν σχετικά.
      Τώρα πια που υπάρχει το ίντερνετ και έχει πρόσβαση όλος ο κόσμος, δεν υπάρχει ανάγκη τέτοιου είδους πληροφόρησης.

      Διαγραφή
    2. την ταμπέλα την έβαλες εσύ,
      τις προσβλητικές σου υποδείξεις δεν τις σχολιάζω καν.
      σημασία έχει ότι τα
      επιχείρηματα σου είναι κάτι παραπάνω από αφελείς

      κανείς δεν έχει βρει τον μπελά του, όπως λες.
      το πρόβλημά τους είναι επειδή εκτίθονται και ρισκάρουν να χάσουν καποιο κοινό και εν συνεχεία τα αγαπημένα του λεφτουδάκια
      αυτό είναι το πρόβλημα λοιπόν με τους ψευτο-καλλιτέχνες στυλ Μάλαμα

      έτσι έχτισε την καριέρα του ο άνθρωπος,
      κρατώντας αποστάσεις από τα κοινωνικά προβλήματα του κόσμου
      οι άλλοι δηλαδή είναι χαζοί που παίζουν σε συναυλίες αλληλεγγύης, φεστιβάλ του ΚΚΕ ΚΛΠ?
      αλλά αυτά βλέπει ο μάλαμας και σου λέει καλύτερα μη εκτεθεί και χάσει το κοινό του=money

      πολύ ασχολήθηκα όμως με τον Νέο Νταλάρα

      γράψε την τελευταία σου απάντηση ως γνήσιος ψευτο-εναλλακτικός
      και σε αφήνω ήσυχο να τον απολάυσεις

      Διαγραφή
    3. Εντάξει μπορείς να θαυμάζεις τους καλλιτέχνες που συνωστίζονται για λίγο έτοιμο κοινό στα φεστιβάλ της κνε.
      Αυτούς τους αγνούς ιδεολόγους.
      Χαιρετισμούς στο NiVo...

      Διαγραφή