Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Αναθεώρηση του δικαιώματος ψήφου

Υπάρχει ένα θέμα που θεωρώ πως χρειάζεται να το ξαναμελετήσουμε.
Αυτό είναι το δικαίωμα ψήφου, που αυτή τη στιγμή είναι καθολικό από 18 ετών μέχρι και το τέλος της ζωής.

Η πρότασή μου πιθανότατα θα ξενίσει πολλούς στην πρώτη της ανάγνωση, αλλά καλό είναι, πριν τα αναθέματα, να σκεφτούμε μήπως πράγματι χρειάζεται μια αναθεώρηση του ζητήματος.

Σ' ένα σύστημα αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας η ανώτατη πολιτική διαδικασία είναι η ψήφος.
Η ψήφος είναι πολύ σοβαρή διαδικασία.


Από τι πρέπει να διέπεται η ψήφος;
  • Από γνώση του παρελθόντος
  • από αίσθηση του παρόντος και
  • από προσδοκία για το μέλλον.

Κάποιος που ψηφίζει λοιπόν, την ώρα που προσέρχεται στην κάλπη, πρέπει πρώτα απ' όλα να έχει την -ελάχιστη δυνατή έστω- εμπειρία από προηγούμενες καταστάσεις.
Δηλαδή να μπορεί να έχει δική του κρίση για τα κόμματα, τους συνδυασμούς και τα πρόσωπα που ζητούν την ψήφο του. Να γνωρίζει το παρελθόν τους.
Να γνωρίζει αν το Τάδε κόμμα στις προηγούμενες εκλογές έταξε πράγματα που δεν υλοποίησε ή αν το Δείνα κόμμα έχει στο -πρόσφατο έστω- παρελθόν του διατυπώσει απόψεις ή προβεί σε πράξεις που τον βρίσκουν σύμφωνο ή αντίθετο.
Θα πρέπει να έχει δει με τα ίδια του τα μάτια (και όχι από διηγήσεις άλλων) ποιοι απαρτίζουν τον ένα πολιτικό χώρο, ποιοι απαρτίζουν τον άλλο, ποιοι τον τρίτο και να έχει βιώσει -ει δυνατόν- κάποιες πρακτικές τους.
Επίσης -το κυριότερο- να έχει βγει στον ενεργό στίβο της ζωής και να έχει βιώσει την κατάσταση όντας είτε εργαζόμενος είτε φοιτητής είτε άνεργος είτε φαντάρος.
(να έχει δηλαδή τη δυνατότητα να έχει βιώσει, ανεξαρτήτως προσωπικής επιλογής)


Αυτός που ψηφίζει επίσης εξυπακούεται πως πρέπει να έχει συμφέροντα στο παρόν.
Είτε είναι εργαζόμενος είτε άνεργος είτε επιχειρηματίας είτε νοικοκυρά είτε άεργος είτε συνταξιούχος είτε φοιτητής είτε εισοδηματίας, είναι δεδομένο πως σε κάποιες πολιτικές θέσεις ακουμπάει και το προσωπικό του συμφέρον. Ή, αν θέλετε, το ταξικό του συμφέρον.
Κάποιος π.χ. που έχει ιδιοκτησία, ενδιαφέρεται άμεσα για το φόρο ακίνητης περιουσίας, κάποιος εργαζόμενος για τα εργασιακά δικαιώματα, κάποιος επιχειρηματίας για τη φορολογία, κάποιος συνταξιούχος για τις επικουρικές, κάποιος άνεργος για την εύρεση εργασίας και πάει λέγοντας.
Άρα ο ψηφοφόρος πρέπει να έχει τρέχοντα συμφέροντα, ώστε να αποφασίζει και με βάση αυτά την πολιτική του προτίμηση και δυνητικά την επόμενη κυβέρνηση.



Αυτός που προσέρχεται στην κάλπη, τέλος, πρέπει να έχει και άμεσο προσωπικό ενδιαφέρον για το μέλλον.
Η επίδραση των αποφάσεων μιας κυβέρνησης δεν εξαντλείται άλλωστε στα τέσσερα χρόνια που κυβερνά, αλλά διατηρείται για πολλά ακόμη χρόνια.
Για του λόγου το αληθές ακόμη σήμερα συζητάμε για την ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση κυβερνήσεων των δεκαετιών του '70, του '80 και του '90...
Συμπεραίνουμε πως ο ψηφοφόρος δεν πρέπει να επιλέγει με βάση μόνο τη γνώση του παρελθόντος και τα τρέχοντα συμφέροντά του, αλλά αναλογιζόμενος και τις συνέπειες της πολιτικής του επιλογής στα επόμενα χρόνια.
Διότι αν του υποσχεθεί το τάδε κόμμα ότι θα του αυξήσει τη σύνταξη παρόλο, επιλογή που πιθανότατα θα δημιουργήσει αργότερα πρόβλημα καταβολής συντάξεων απ' τα ταμεία, ο υπερήλικας ψηφοφόρος είναι λογικό να επιλέξει αυτό το κόμμα που του δίνει άμεση βοήθεια, αδιαφορώντας για τις συνέπειες της πράξης του αυτής για τις επόμενες γενιές.
(αυτή τη λογική μάλιστα τη ζούμε στο πετσί μας, ιδίως με τη σημερινή κυβέρνηση)



Πού καταλήγουμε λοιπόν;
Ο ψηφοφόρος πρέπει να έχει (με βάση αντικειμενικά κριτήρια) αναγνωρίσιμο παρελθόν, ενεργό παρόν και προσδόκιμο μέλλον.
Ποιος πολίτης έχει κα τις τρεις αυτές ιδιότητες;

  • Ο 18χρονος έχει παρόν, έχει μακρύ μέλλον, μα δεν έχει παρελθόν. Οι εμπειρίες του είναι μηδαμινές, όντας μέχρι πρότινος τυπικώς και ατύπως προστατευόμενο μέλος.
  • Ο 25χρονος, 30χρονος, ο 40χρονος, ο 50χρονος, ο 60χρονος, ο 70χρονος έχει και παρελθόν για να κρίνει και παρόν για να έχει προσωπικό ενδιαφέρον και μέλλον για να έχει προσδοκία.
  • Ο 80χρονος έχει πλούσιο παρελθόν, έχει βεβαίως παρόν, αλλά δεν είναι σε θέση να προσδοκά για το μέλλον. Κρίνει μόνο με βάση τα τρέχοντα και τα παρελθόντα. Όχι όμως με τα μέλλοντα.

Γι' αυτό, καταλήγω, θα ήταν μια καλή ιδέα να αναθεωρηθούν τα ηλικιακά όρια του δικαιώματος της ψήφου.
Οι 18χρονοι δεν είναι ακόμη έτοιμοι να ψηφίσουν. Πρέπει να τους δοθεί ένα μικρό περιθώριο ενήλικης ζωής, ώστε να αποκτήσουν μια -ελάχιστη έστω- εμπειρία των πολιτικών καταστάσεων και να μπορούν να κρίνουν ποια κυβέρνηση είναι κατάλληλη για τον τόπο.
Το κατώτατο όριο θα μπορούσε να μπει στα 21 έτη.
Τρία χρόνια ενηλικίωσης μέσα στα οποία μπορεί να έχει δουλέψει, να έχει σπουδάσει, να έχει παντρευτεί ή να έχει πάει φαντάρος κάποιος, αρκούν για να σχηματίσει μια πρώτη ιδίαν άποψη για την κοινωνία.



Το ανώτατο όριο είναι πιο δύσκολο να καθοριστεί. Θα ήταν μια καλή ιδέα ίσως να οριστεί κοντά στο "προσδόκιμο ζωής". Δηλαδή κάπου μεταξύ 75 και 80 ετών. Εγώ πάντως θα διάλεγα τα 75 έτη, χωρίς να είμαι απόλυτος.
Η σοφία των γερόντων είναι πολύτιμη, φυσικά, μα αυτό δε συνεπάγεται και την ικανότητά τους να αποφασίζουν με σύνεση για το μέλλον του τόπου και των ανθρώπων του.
Το κόψιμο του νήματος της ενεργού δράσης στο παρελθόν και η αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης είναι τα δύο μεγάλα εμπόδια στην ορθή κρίση του γέροντα.
Διότι από ένα σημείο και μετά, ο άνθρωπος, μη βιώνοντας "ιδίοις όμμασι" την κοινωνία και καθηλωμένος απ' το χρόνο σε ένα μικρόκοσμο, παύει να κρίνει με βάση "τα καλά και συμφέροντα", αλλά με βάση το τί... έκανε στον εμφύλιο ή στα Ιουλιανά!
Αυτό είναι αποτέλεσμα της φυσιολογικής και αναμενόμενης προσκόλλησης του γέροντα στο παρελθόν.
Εξάλλου είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να τους σέρνουν τα παιδιά τους στην κάλπη και να τους βάζουν το ψηφοδέλτιο στην τσέπη, διότι συνήθως δεν... καλοβλέπουν κιόλας! Αυτό είναι αποτέλεσμα της σταδιακής υποχώρησης της δυνατότητας αυτοεξυπηρέτησης.
Η ψήφος των γερόντων, λοιπόν, είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό διαστρεβλωμένη από, άσχετα με την εκλογική διαδικασία, κριτήρια.
Η ύπαρξη εξαιρέσεων δεν ανατρέπει, φρονώ, τον γενικό κανόνα.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η μη συμμετοχή (ως ψηφοφόροι και ως υποψήφιοι) μιας ηλικιακής ομάδας στις εκλογές δε συνεπάγεται τον κίνδυνο απώλειας της προσοχής που τυγχάνει από την κοινωνία και την πολιτεία.
Ούτε οι ανήλικοι (κάτω των 18) έχουν δικαίωμα ψήφου, αλλά δε νομίζω πως τίθεται θέμα στοχοποίησής τους από την πολιτεία. Όχι τουλάχιστον περισσότερο απ'τη στοχοποίηση των ενηλίκων (που έχουν και το δικαίωμα ψήφου...)


Επομένως, πρότασή μου είναι το δικαίωμα του εκλέγειν (και του εκλέγεσθαι φυσικά) να αναθεωρηθεί και να οριστεί στα 21 έως 75 έτη.


ΥΓ.: Και τώρα, βαράτε!

28 σχόλια:

  1. Σαν πρόταση έχει πολλά σωστά σημεία. Αναρωτιέμαι αν η εφαρμογή θα θεωρούνταν από πολλούς ρατσιστική ή και άδικη !
    Εγώ πάλι έκανα κάτι άλλο στις προηγούμενες εκλογές: Δεν άφησα τον 80χρονο πατέρα μου να ψηφίσει. Και για να γλιτώσουμε τις διαμαρτυρίες βάλαμε μπροστά τον εγγονό του να του κρύψει την ταυτότητα!
    Είχα σοβαρούς λόγους να το κάνω!
    Καλό μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγω δεν θα βαρεσω, θα επικροτησω. Πολυ σωστη η αποψη και πολυ καλα εμπεριστατωμενη. Εξ' ορισμου λοιπον απορριπτεται απο το συστημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Μαζεστίξ, το υστερόγραφο παραπέμπει σε πιθανές διαφωνίες.
    Ερώτηση: Εσύ συμφωνείς με το κείμενό σου;

    Αναρτήθηκε στην "Ιδεοπηγή".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τρομερό! Με την αύξηση του κατώτατου ορίου ηλικίας κόβεις ψηφοφόρους από τη ΧΑ και με τη θέση ανώτατου ορίου από τη ΝΔ! Είσαι σατανικός!
    Σοβαρά τώρα, δε μ' έχει απασχολήσει ποτέ το θέμα...θα το επεξεργαστώ και θα επανέλθω.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επειδή μάλλον σε βασανίζει μια φαγούρα στον αποτέτοιο σου, θα τα ακούσεις.
    Η βλακεία δεν είναι θέμα ηλικίας. Ξεπερνάει ηλικιακά κριτήρια, τη στρατόσφαιρα, το ηλιακό μας σύστημα, πάει σε άλλους γαλαξίες. Να ζήσουμε να την ξεχάσουμε!

    Πήγαινε σε συνέλευση της ΜΑΚΙ (αυτή υπάρχει ακόμα;) να δεις τι ταμπούρλο βαράνε εκεί μέσα και μετά πήγαινε σε πορεία υπερηλίκων να ακούσεις παλμό και συνθήματα.
    Έλα μετά και πες μου τι κατάλαβες!

    Η μαλακία και το αλτσχάιμερ θερίζει από τα γενοφάσκια. Τα γερόντια παίρνουν κανονικά τα φάρμακά τους και ορισμένοι έρχονται στα ίσια τους. Τα βλαμμένα που τα πηγαίνουν οι γονείς τους και τα γράφουν σε τοπικές για να τους γεμίζουν το ακατοίκητο πίτουρα, λες να παίρνουν χαμπάρι από ηλικιακά χαρακτηριστικά. Αυτά τα μαθαίνουν από τη στιγμή που μπουσουλάνε να μην έχουν άποψη, λες αργότερα να το ψάξουν;

    Η λύση είναι μια και μοναδική (γι’ αυτό και δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστεί και θα ψάχνουμε για ημίμετρα): όποιος πολιτικός καριόλης αθετήσει τις δεσμεύσεις του να τουφεκίζεται για παραδειγματισμό!
    Το βρίσκεις ακραίο;
    Να είσαι σίγουρος πως αν υπήρχε τέτοιος νόμος, δεν θα είχε πεθάνει κανένας. Γιατί πολύ απλά θα είχε το φόβο. Τώρα τι να φοβάται; Ακόμα και ο Άκης που θα καταδικαστεί, τα περισσότερα αδικήματα του είναι προ πολλού παραγεγραμμένα!

    (Είπαμε είσαι μαζόχα, αλλά τόοοοσο πια…!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αριστέα, πολύ καλά έκανες και δεν άφησες τον πατέρα να ψηφίσει! χαχα
    Αν το κάναμε όλοι, δε θα 'χαμε σήμερα αυτά τα χάλια...

    Η πρόταση αυτή μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους άδικη, αλλά νομίζω πως στο δικαίωμα της ψήφου υπάρχουν κριτήρια.
    Εκείνοι που θα το θεωρήσουν άδικο, θεωρούν άδικο ταυτόχρονα και το ότι δεν ψηφίζουν τα 14χρονα;
    Λόγω κάποιων κριτηρίων εξαιρούνται από τη διαδικασία οι κάτω των 18 ετών. Άρα με παρόμοια κριτήρια δεν μπορούν να εξαιρεθούν και οι άνθρωποι πάνω από μια ηλικία;


    Butterfly, κατ'αρχάς σ'ευχαριστώ που δε βαράς!
    Το σύστημα χρειάζεται τη γεροντική ψήφο διότι οι άνθρωποι έχουν την τάση να συντηρητικοποιούνται με το πέρασμα του χρόνου.
    Επομένως, κορόιδα είναι να το συζητήσουν;


    Κλεισθένη, αν και δε συμφωνώ πάντα 100% μ'αυτά που λέω, εντούτοις τώρα συμφωνώ!
    Η "προδιόρθωση" που επιχειρώ (έτσι λέγεται στη θεωρία της ρητορικής αυτό) οφείλεται στις αντιδράσεις που έχει ρποκαλέσει η πρότασή μου όταν την έκανα προ καιρού προφορικά.
    Αν και οι περισσότεροι δε διαφωνούσαν στα σημεία της πρότασης ένα προς ένα, ορισμένοι τη χαρακτήρισαν έως και ρατσιστική!


    Σοφία, παραδέξου το: είσαι κι εσύ εξίσου σατανική που το ψυλλιάστηκες!
    χαχα

    Περιμένω την πλήρη τοποθέτησή σου επί του θέματος!



    Πέτρο, η μαλακία δεν έχει χρόνια κι εποχές.
    Ποσοστό μαλακίας θα βρεις σε όποια ηλικία κι αν ψάξεις.

    Το ηλικιακό μέτρο όμως ξεφεύγει από τα όρια της υποκειμενικής και συγκριτικής μαλακίας.
    Έχει να κάνει με τη ανθρώπινη φύση.
    Εκ των πραγμάτων ο γέρος έχει αναφορές μόνο στο παρελθόν και στο παρόν που ζει-και αυτό με όρους παρελθόντος.
    Ομοίως ο ανήλικος δεν ε΄χει ακθόλου αναφορές στο παρελθόν.
    Κι εγώ όταν ήμουν 16 ετών είχα πολιτική άποψη (ναι ήμουν απ'αυτά τα σπαστικά που νόμιζαν πως είχαν και άποψη), αλλά μη έχοντας εμπειρίες, τελικά διαπίστωνα πως έλεγα μαλακίες και πως η πολιτική μου άποψη ήταν μια εφηβική βερσιόν της άποψης των γονιών μου.
    Ούτε στα 18 μπορώ να πω πως η άποψή μου ήταν πράγματι δική μου.
    Και ήμουν πάντοτε από τα πλέον πολιτικοποιημένα άτομα.
    Μετά τα 21 άρχισα πράγματι να κρίνω με βάση τις δικές μου εμπειρίες και παραστάσεις τα πράγματα και να σχηματίζω δική μου άποψη.
    Φαντάσου πόσο μάλλον οι περισσότεροι που είναι και απολιτικοποίητοι στα χρόνια της εφηβείας!

    Για την άλλη σου πρόταση, ένα θα σου πω:μη μου βάζεις ιδέες!


    ΥΓ.: Είμαι μαζόχα, στο 'χω πει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΟΧΙ ΜΟΝΟ δεν θα βαρεσω...Αλλα θα επεκτεινω...!!!
    Οποτε....
    ΔΕΝ θα πρεπει να εχουν εκλογικα δικαιωματα..Αυτοι που δεν εργαζονται..Με δικη τους υπαιτιοτητα...
    Αυτοι που..ΔΕΝ παντρευονται..Γιατι δεν γουσταρουν ευθυνες...
    Αυτοι..Που δεν κανουν παιδια,γιατι τα...Συχαινονται....!!


    Και οι γεροι...Οποιος βγαινει στη συνταξη..ΟΥΤΕ να ψηφιζει,ουτε να εκλεγεται...!!!..Ουτε να συμμετεχουν στα ψηφοδελτια των Κομματων..ΣΥΓΚΕΝΕΙΣ ηδη βουλευτων..Και εκλεγμενων αρχοντων...!!
    Μεχρι τριτου βαθμου συγκενειας...!!

    Να μην ψηφιζουν οι καταδικασμενοι με κακουργημα... [αφου δεν μπορουν να ζησουν στην κοινωνια]..Να μην παραγραφονται τα εγκληματα..ΠΟΤΕ..Οπως γινεται με τα...ΧΡΕΗ...!!

    Και η αποχη..Να κατοχυρωθει,ως ΨΗΦΟΣ...!![Δεν ειναι;;;;]
    Οποτε σε καθε περιφερεια..ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΙΤΑΙ αριθμος βουλευτικων εδρων..Ισος με την αποχη...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μαχαίρη, επειδή το "με δική τους υπαιτιότητα" δεν μπορεί να κριθεί αντικειμενικά (γιατί μπορεί ο άλλος να ρθει να σου πει "δεν είναι με δική μου υπαιτιότητα"), δε θα το τολμούσα κάτι τέτοιο

    Για τους συγγενείς εκλεγμένων αρχόντων συμφωνώ απολύτως.
    Όπως βέβαια και για τους καταδικασμένους για κακούργημα να αφαιρούνται ισοβίως τα πολιτιά δικαιώματα.

    Όσο για την αποχή, συμφωνώ για την "τιμωρία" της, αλλά έχω σκεφτεί διαφορετική μέθοδο.
    Να είναι όλοι πολίτες υποχρεωμένοι να προσέλθουν στα εκλογικά τμήματα. (ειδάλλως να διώκονται ποινικά)
    Και να έχουν το δικαίωμα, αν έτσι νομίζουν, να υπογράφουν δήλωση άρνησης άσκησης εκλογικού δικαιώματος για πολιτικούς λόγους.

    Επομένως, να μην έχουν οι απέχοντες την επιλογή να μην πάνε να ψηφίσουν και να πάνε για μπάνιο ή για καφέ.
    Να προσέρχονται στα τμήματα αναγκαστικά και, αν πράγματι πιστεύουν πως δεν τους εκφράζει τίποτα, να το δηλώνουν εγγράφως.

    Και, αφού ασκήσουν την υποχρέωσή τους, να είναι ελεύθεροι να πάνε για καφέ, για μπάνιο ή όπου αλλού νομίζουν (όπως πάνε και όσοι ψηφίζουν)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απόλυτα με αυτή σου την άποψη για τους απέχοντες, όπως και με το θέμα της ηλικίας που έθεσες στο κείμενό σου.
      Κάτω των 18, όπως είπες, δεν έχουν εμπειρίες και είναι σημαντικό αυτό, για να έχεις πιο σφαιρική αντίληψη του κόσμου. Πάνω από 80 πάλι, όσους έχω συναναστραφεί δεν είναι σε θέση να δουν τις καταστάσεις ως έχουν. Ή είναι κολλημένοι στα πιστεύω τους ή φτάνουν στο άλλο άκρο και ακολουθούν έυκολα όποιον τους παραμυθιάσει. Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτά έχω δει. Λίγοι είναι αυτοί που έχουν και διαύγεια πνεύματος και ανοιχτό μυαλό με ολοκληρωμένη άποψη για όλα. Δεν θεωρώ επίσης ότι ενέχει η πρότασή σου στοιχεία ρατσισμού, αφού θεωρώ ότι είναι καλά τεκμηριωμένη και ξεκάθαρη. Κάποιοι βέβαια μπορεί να θέλουν φαντάσματα... Τι να κάνουμε συμβαίνει και αυτό!
      Σχετικά με τους απέχοντες, ναι, πρέπει να μπει και εκεί "τάξη" (μπορεί να ξενίζει η λέξη). Φτάνει πια με τα κορόιδα και τους "έξυπνους"!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. ΟΧΙ δεν συμφωνω,εγω..Διοτι δεν θεωρω δικαιωμα του Πολιτη να απεχει...!!!
      Αλλα αυτο..Δεν θα το καταλαβουνε ΠΟΤΕ..Αυτοι που απεχουν...
      Και δεν θα το καταλαβουν..Διοτι ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ κομματα..[μαλλον τα κομματα εξουσιας-καταλαβες τη διαφορα ετσι;;;]
      ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΟΥΝ εμμεσως και αμεσως την ΙΔΙΩΤΕΥΣΗ...
      Δηλαδη την συνειδητη αποχη...[ολοι ιδιοι ειμαστε]
      ΟΠΟΤΕ..με την μεθοδο που ειπα, πιο πανω..ΔΕΝ τιμωρω τον ιδιωτη..Τιμωρω το κομμα που τον εκανε ιδιωτη...!!!
      Αν τα Αστικα Κομματα καταλαβουνε, με καποιο τροπο, οτι..ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ...!!!
      Θα σταματησουν να προπαγανδιζουν...
      Αυτο θελω..!!
      Οι Πολιτες, απο μονοι τους, θα αντιληφθουνε το πολιτικο τους καθηκον, αν εκλειψει η προπαγανδα...!!

      Διαγραφή
    3. Γλαύκη, δε χρειάζεται να μας τρομάζει η λέξη "τάξη".
      Το ότι την έχουν ιδιοποιηθεί τα απολυταρχικά καθεστώτα, δε σημαίνει πως η λέξη έχει πραγματικά αρνητικό νόημα.
      Έτσι κι αλλιώς ολόκληρο το σύμπαν διέπεται από τάξη, η ανθρώπινη κοινωνία γιατί όχι;


      Μαχαίρη πιστεύω πως αυτό πρέπει να γίνει για την καταπολέμηση της αποχής, διότι θεωρώ πως οι απέχοντες οδηγούνται σε αυτήν την επιλογή είτε από απολιτίκ βαρεμάρα είτε από μόδα είτε από απροθυμία ανάληψης ευθύνης.
      Σε περίτπωση που προσέρχονται υποχρεωτικά στα εκλογικά τμήματα, πιστεύω πως ελάχιστοι απ'αυτούς θα υπέγραφαν χαρτί άρνησης ψήφου και πως θα αναγκάζονταν τελικά εκ των πραγμάτων να ψηφίσουν.
      Αυτό βέβαια αποτελεί υπόθεση και ενδεχομένως να είναι πιο αποτελεσματική η δική σου μέθοδος.
      Το σίγουρο είναι πως θα πρέπει να καταπολεμηθεί αυτή η αντικοινωνική συμπεριφορά της αποχής.

      Διαγραφή
  9. Φιλε Μαζεστιξ, μετα απο πολυ καιρο καλησπερα. Θα διαφωνησω. Κι εξηγουμαι. Θα μπορουσες να αποκλεισεις απο εναν ανθρωπο π.χ. σαν τον Γλεζο να μην ψηφισει (και να μην ψηφιστει);
    Προσωπικα, αν ηθελα να να αποκλεισω καποιους, που δεν θελω, θα ηταν οσοι βλεπουν τηλεοραση πανω απο μια ωρα τη μερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κανεις πλακα ετσι;;
      Διοτι εγω..Με τα μαγειρεμματα και τα μαστορεματα....
      Χανω το εκλογικο μου δικαιωμα...!!!

      Ο Γλεζος ειναι...Εξαιρεση..!!
      Αν τον ρωτησεις τον ιδιο..Θα σου ειπει,οτι οι γεροι..ΔΕΝ πρεπει να ψηφιζουν...
      Στο φιναλε..Θα θυσιαζα τον Γλεζο..Αν επροκειτο να απαλλαγω, απο..Αλλον..Μεγαλυτερο του...!!!
      Που πολιτευεται..Συν γυναιξι και τεκνοις, και εγγονοις...Και ξαδερφοις..Και...Βαφτιστηροις...!!!
      Θα τον θυσιαζε τον εαυτο του..Και ο ιδιος ο Γλεζος...!!!

      Γιατι, φιλε..Αν περιμενουμε απο τον..Θεο...!!!


      ΔΕ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ....!!!

      Διαγραφή
    2. Καλώς τον Αχιλλέα!
      Καιρό έχουμε να τα πούμε!

      θα προσυπογράψω την απάντηση του Μαχαίρη, πως ο Γλέζος είναι μια εξαίρεση (υπάρχουν λίγες ακόμη) και πως κι ο ίδιος ίσως θα θυσίαζε τον εαυτό του προκειμένου να προστατεύσει την κοινωνία από τη γεροντική ψήφο.
      Και φυσικά Αχιλλέα, μην ξεχνάς πως για κάθε ένα Γλέζο υπάρχουν πενήντα Μητσοτάκηδες!

      Και μην ξεχνάς πως αυτοι που βλέπεις στην τηλεόραση όλη μέρα επηρεάζουν κυρίως τους γέρους που η μόνη επαφή που έχουν με την κοινωνία συνήθως είναι το κουτί..

      Διαγραφή
  10. Ερώτηση.
    Μαζί με τον Γλέζο. ήταν και κάποιος άλλος (δεν ζει πια).
    Χωρίς να γκουγκλάρετε, απαντήστε πως τον λέγανε.

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mbiker, συγνώμη αλλά το σχόλιό σου κατά λάθος το είχε βάλει η υπηρεσία του blogger στα ανεπιθύμητα και στο επανέφερα.

      Δε χρειάζεται "γκουγκλάρισμα" νομίζω από κανέναν εδώ μέσα.
      Αυτό είχα γράψει πριν δυο χρόνια που πέθανε:
      http://toixo-toixo.blogspot.gr/2011/04/2.html

      Νομίζω πως αυτοί, που έκαναν τους δύο ήρωες... έναν και τους ονόμαζαν μαζί (σε γραπτά διαγωνισμάτων ιστορίας) "Απόστολο Γκλέτσο", δεν κατοικοεδρεύουν εδώ.

      Διαγραφή
  11. Όπως έχει προλεχθεί από σοφότερους εμού του αφελούς χρηστου πολιτη, "αν οι εκλογές μπορούσαν να φέρουν την αλλαγή θα ήσαν παράνομες..."
    Έτσι προτείνω στη συζήτηση τη χρήση του όρου "εκλογικός αυνανισμός" αντί "εκλογικό δικαίωμα", αφού ανάλογο στείρο αποτέλεσμα παράγουν και οι δύο πράξεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρήστο, ώσπου να αλλάξει αυτό το πολιτειακό σύστημα, θα πρέπει να ζήσουμε με αυτό.
      Και υπ'αυτό το πρίσμα, είναι χρήσιμη νομίζω η αναθεώρηση πολλών στρεβλώσεών του.
      Μπορεί π.χ. η απλή αναλογική να μην είναι και η λύση των προβλημάτων, αλλά σίγουρα είναι ένα αποφασιστικό βήμα προς την δικαιότερη αντιπροσώπευση των κοινωνικών αναγκών και επιλογών.

      Διαγραφή
  12. Συμφωνώ απολύτως μαζί σου Μαζεστίξ, αν και εγώ θα έβαζα το ανώτατο όριο ακόμα πιο χαμηλά, στα 60-65 έτη, άντε 70 στο τσακίρ γλέντι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάνο, είμαστε μην πάρουμε φόρα!
      Άμα πάρουμε, σε λίγο θα αποκλείσουμε και τους εαυτούς μας!
      Αστειεύομαι.

      Για το κατώτατο όριο ηλικίας είμαι πεπεισμένος πως τα 21 είναι η καλύτερη λύση.
      Για το ανώτατο, δεν είμαι βέβαιος πού ακριβώς πρέπει να τεθεί, αλλά σίγουρα πρέπει να είναι τουλάχιστον μετά το όριο συνταξιοδότησης.

      Διαγραφή
  13. Εγώ πάλι θα διαφωνήσω αν και καταλαβαίνω τη λογική της πρότασής σου.

    Διαφωνώ διότι ο αποκλεισμός ορισμένων πολιτών από το δικαίωμα της ψήφου λόγω ηλικίας είναι (κατά τη γνώμη μου βέβαια) άδικος αφού δε μπορείς να γνωρίζεις το πόσο ικανός είναι ο καθένας να ψηφίσει.
    Άλλωστε ο καθένας έχει τα κριτήριά του για να ψηφίσει και δε μπορείς να τον υποχρεώσεις να σκεφτεί με συγκεκριμένο τρόπο, δυστυχώς ή ευτυχώς.

    Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Γλέζου που αναφέρει ο axil kar.

    Αν καταφέρουμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία των πολιτών τότε, σταδιακά, ακόμα και οι γέροι θα ψηφίζουν πιο υπεύθυνα.
    Προφανώς θα πρέπει να περάσουν χρόνια αλλά αυτές οι αλλαγές δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παναγιώτη, οι νόμοι υπό κανονικές συνθήκες βγαίνουν υπολογίζοντας τα γενικά χαρακτηριστικά μιας ομάδας πολιτών και όχι έναν-έναν ξεχωριστά. Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο άλλωστε.
      Δηλαδή, όπως ο Γλέζος είναι ένα πολιτικά ενεργό μυαλό ικανό να αποφασίσει με κριτήρια πολιτικά, αν και υπέργηρος, αναλόγως υπάρχουν και αρκετοί ανήλικοι που διέπονται από μια εξαιρετική πολιτική ωριμότητα και ενδεχομένως να είναι σε θέση να κρίνουν πολιτικά.
      Ο νόμος όμως δεν μπορεί να εξετάζει περιπτωσιολογικά.
      Διότι με αυτή τη λογική, θα έπρεπε να κατεβάσουμε το όριο ηλικίας και κάτω απ'τα 18, επειδή υπάρχουν ορισμένα παιδιά ώριμα να ψηφίσουν.
      Είναι πιο συνετό, θεωρώ, να κρίνουμε βάσει κοινωνικών, βιολογικών και ψυχολογικών κριτηρίων, αν και κατά πόσο μια ηλικιακή ομάδα ειναι κατά κανόνα ικανή να ψηφίσει, παρά με περιπτωσιολογικά κριτήρια.

      Διαγραφή
  14. Στην αρχή ενθουσιάστηκα με την ιδέα σου. Και τα επιχειρήματά σου είναι βάσιμα και ίσως σε κάποια μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος θα μπορούσε να συζητηθεί και αυτό. Όμως, γενικά δε συμφωνώ με τη συρρίκνωση του εκλογικού σώματος. Πιστεύω πως στο Κοινοβούλιο πρέπει να εκπροσωπούνται όλες οι τάξεις και όλες οι ηλικίες και μέσα από την εκεί ζύμωση των απόψεων και το συμβιβασμό των συγκρουόμενων συμφερόντων να προκύπτει η καλύτερη δυνατή λύση για τους περισσότερους. Αυτή είναι η ουσία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Μην κοιτάς που εδώ οι βουλευτές είναι υποχείρια της κομματικής πειθαρχίας και εν τέλει η εκτελεστική εξουσία έχει το πάνω χέρι.
    Οι 18άρηδες αποκτούν πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις, όμως για τίποτα από όλα αυτά δεν έχουν προηγούμενη εμπειρία ούτε είναι έτοιμοι. Μέσα από την άσκηση αυτών όμως "ανδρώνονται". Εξάλλου, πρακτικά δεν ψηφίζουν όλοι οι νέοι για πρώτη φορά στα 18. Μπορεί να ψηφίσουν για πρώτη φορά και στα 21, ανάλογα με το πότε γίνονται εκλογές.
    Για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας το θέμα είναι ακόμη πιο "ευαίσθητο", γιατί στην περίπτωση αυτή αφαιρείς από κάποιον ένα δικαίωμα που ασκούσε επί δεκαετίες. Είναι σαν να του αφαιρείς την ιδιότητα του πολίτη. Ασφαλώς και συμβαίνουν όλα αυτά που λες, όμως το αν κάποιος άνω των 70, ας πούμε, έχει διαύγεια πνεύματος άρα δικαιοπρακτική ικανότητα άρα εκλογικό δικαίωμα θα μπορούσε να διαπιστωθεί με κάποιο τρόπο.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός που αναφέρεις είναι ο εσωτερικός μου αντίλογος.
      Η αντιπαράθεση κοινωνικού συμφέροντος και ατομικών δικαιωμάτων είναι ένα θεμελιώδες πρόβλημα των οινωνιών και δεν επιδέχεται εύκολες λύσεις.
      Ναι μεν η αφαίρεση του εκλογικού δικαιώματος μπορεί από κάποιους να ιδωθεί ως αφαίρεση της ιδιότητας του πολίτη, αλλά πιστεύω πως θα καταστεί ωφέλιμη για το κοινωνικό συμφέρον και εν τέλει και για τους ίδιους τους "πληττόμενους", αφού κάθε πολίτης ευημερεί σε μια ευημερούσα πολιτεία.
      Άρα το ερώτημα είναι: η κοινωνία θα ευημερήσει μέσω των πολιτών ή οι πολίτες θα ευημερήσουν μέσω της κοινωνίας;

      Πιστεύω πάντως πως υπάρχουν συγκεκριμένα δικαιώματα τα οποία έτσι κι αλλιώς έχουν ηλικιακό κριτήριο.
      Παραδείγματος χάρη το δίπλωμα οδήγησης.
      Κανονικά από μια ηλικία και πέρα αρχικά επανεξετετάζεται η ικανότητα οδήγησης και στη συνέχεια νομίζω αφαιρείται το δίπλωμα.
      Οι γέροι σε γενικές κατά κανόνα αρνούνται να παραχωρήσουν ι αυτό το δικαίωμα και ψάχνουν με διάφορες αλχημείες να διατηρήσουν αυτό το δικαίωμα.
      Τους φαίνεται σα να τους στερείται η δυνατότητα να κάνουν κάτι που κάνουν επί 40 ή 50 χρόνια. Σαν καταπάτηση ενός δικαιώματός τους.
      Νιώθουν σαν "ξεγραμμένοι" επειδή ο νόμος δεν τους αναγνωρίζει την a priori ικανότητα οδηγικής αντίλψης.
      Αλλά τι πρέπει να γίνει; Να έχουν το δικαίωμα να οδηγούν για να μη στενοχωρηθούν;
      Αφού δεν είναι πια σε θέση να οδηγήσουν και καθίστανται συχνά επικίνδυνοι για τα υπόλοιπα αυτοκίνητα και τους πεζούς...

      Έτσι αντίστοιχα και για το θέμα του δικαιώματος ψήφου, παρά τις όποιες γκρίνιες που δεδομένα θα δημιουργούνταν, θεωρώ πως πρέπει να προταχθεί το γενικό συμφέρον και να αναθεωρηθεί η "εκλογική ικανότητα αντίληψης" των ηλικιωμένων.

      Και, αν στη διαδικασία της επανεξέτασης της οδηγικής αντίληψης γίνονται κάποια τεστ αντανακλαστικών κινήσεων, όρασης, ακοής κλπ, στο θέμα όμως της πολιτικης ανίληψης δεν μπορεί να γίνει κανένα αντικειμενικό τεστ που να διαχωρίζει ικανούς και μη. Θα ήταν τουλάχιστον επικίνδυνο.
      Επομένως ή να θεσπιστεί ένα ανώτατο ηλικιακό όριο που θα ισχύσει για όλους ή να αφεθεί όπως είναι τώρα.

      Διαγραφή
  15. Καλέ μου φίλε. Κατόπιν παρατεταμένης συσκέψεως με τον... εαυτό μου (γι αυτό και το σχόλιό μου είναι τόσο καθυστερημένο, αν και σε διάβασα από την πρώτη στιγμή) έρχομαι να συνταχθώ με την θέση της Σοφίας.
    Νομίζω πως μια Δημοκρατία, οφείλει πριν απ'όλα να προστατεύει την ίδια τη δημοκρατικότητά της. Το να δημιουργείς προηγούμενο "απαγορεύσεων" άσκησης δημοκρατικων δικαιωμάτων σε ψυχικά και πνευματικά υγιείς ανθρώπους, ενδέχεται να προκαλέσει επικίνδυνες "κατολισθήσεις" φαινομένων, που πρώτος εσύ δεν θα ήθελες να δεις. Να θυμίσω ότι δεν είναι μακριά η εποχή που απαγορευόταν η ψήφος στις γυναίκες.
    Η πιστοποίηση της ψυχικής και πνευματικής υγείας, πάλι, δεν είναι κάτι ανέφικτο. Και θα το πρότεινα, μάλιστα, σαν προϋπόθεση για την άσκηση εκλογικού δικαιώματος, ανεξαρτήτως ηλικίας. (Εδώ απαιτείται πιστοποιητικο υγείας για να ασκήσεις αθλητισμό).
    Στόχος μας, όπως πολλοί πολύ σωστά επισήμαναν, είναι να φέρουμε ακόμα περισσότερους στην ενεργό άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων. Εδώ συμφωνώ απόλυτα με την ανάγκη κατάργησης της αναιτιολόγητης αποχής.
    Όλοι μας, σ' αυτήν την παρέα, πιστεύω ότι αγωνιζόμαστε κι αγωνιούμε για τα ίδια πράγματα. Ας μην χάσουμε την ψυχραιμία και την σύνεση μας. Για το καλό, πριν από όλα, της κοινωνίας που υπερασπιζόμαστε.
    Ευχαριστώ. Άννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα θεωρώ πως η έννοια της απαγόρευσης δεν είναι αναντίστοιχη της δημοκρατίας.
      Ως παράδειγμα θα σου θέσω τον προσωπικά άδικο αλλά κοινωνικά σωτήριο νόμο του οστρακισμού στην αρχαία Αθήνα.
      Κατά τη γνώμη μου όταν η δημκρατία δεν είναι αυστηρή, καταλήγει σε ανομία και συδοσία που αποβαίνει πάντοτε εις όφελος των ισχυροτέρων.

      Το δικαίωμα ψήφου δεν παύει να είναι καθολικό μ'αυτόν τον τρόπο, αφού όλοι πολίτες, άντρες και γυναίκες, θα έχουν το δικαίωμα ψήφου από 21 έως π.χ. τα 70.

      Διαγραφή
  16. Ο μπαρμπα Γιάννης Σκαρίμπας είχε προτείνει στα τέλη της δεκαετίας του 1970 να αφαιρείται το δικαίωμα ψήφου μετά τα 65.
    Υπόψη ότι ο ίδιος είχε ήδη ξεπεράσει τότε τα 70 και η πνευματική του διαύγεια ήταν αξιοζήλευτη.

    Ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου Μαζεστίξ: ψήφος από τα 21 μέχρι τα 75 το πολύ.
    Επίσης και το δίπλωμα οδήγησης να δίνεται μετά τα 21. Επειδή η αυτοκινητοβιομηχανία θέλει να πουλήσει, δεν είναι λόγος να χάνουμε τόσα νέα παιδιά κάθε χρόνο. Μόλις πριν από λίγες μέρες σκοτώθηκε στα Γιάννενα ένας 18χρονος κι ο 23χρονος συνοδηγός. Και το χειρότερο; Ο αδελφός του 18χρονου είχε επίσης σκοτωθεί σε τροχαίο!
    Και φυσικά να αφαιρείται το δίπλωμα μετά τα 70-75. Χωρίς τσιριμόνιες.
    Όσο για το πιστοποιητικό πνευματικής και ψυχικής υγείας, ε, θα γίνουν τα γνωστά ελληνικά, όπως στο πάλαι ποτέ προγαμιαίο πιστοποιητικό.
    Για την αποχή; Τρεις μήνες κοινωφελής εργασία. Για να καταλάβουν πως η ψήφος δεν είναι προαιρετική. Σκοτώθηκαν άνθρωποι για αυτήν.
    Καληνύχτα και καλή εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γενικώς νομίζω πως οποιαδήποτε δραστηριότητα απαιτεί πνευματική διαύγεια, εμπειρία λαι μνήνη, πρέπει να δίνεται αυστηρά με βάση της κριτικής σας.

      Διαγραφή