Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Ένα χειμωνιάτικο πρωί μες στο κατακαλόκαιρο


Χαίρετε. Σας καλημερίζω από το σπίτι μου, διότι οι δημόσιες συναθροίσεις απαραορεύονται για σήμερα.
Δημοκρατία από άυριο πάλι. Έχουμε καιρό για τέτοια...

Όχι πως θα πήγαινα σε καμιά διαδήλωση, αλλά να....
Είχαμε κανονίσει παρεούλα για περιπτερόμπυρα το μεσημεράκι, αλλά το ακυρώσαμε διότι μπορεί να μας μπαγλαρώνανε τούτοι οι μπάτσοι που 'ρθαν τώρα αν τυχόν μας άκουγαν να λέμε καμιά κακιά λέξη!
Στην κατεχόμενη Ελλάδα τριγυρνάει σήμερα ο Σόιμπλε και επειδή του βρωμάμε λιγάκι οι αυτόχθονες, είπε να μας θέσει σε κατ' οίκον περιορισμό ή να βγαίνουμε ένας-ένας να διασπάται η βρώμα στον αέρα.
Πολλοί μαζί ίσως δημιουργούσαμε εστίες μικροβίων. Και ο Σόιμπλε είναι υποχόνδριος.

Επομένως, τι είναι το σημερινό;
Ένα χειμωνιάτικο πρωί μες στο κατακαλόκαιρο.
Γιατί κάθε που τραυματίζεται η δημοκρατία κι η ελευθερία, πάντα έχει χειμώνα και σκοτάδι.

Το χθεσινό ήταν το πρώτο μνημονιάκι που με βρήκε χωρίς τηλεόραση.
(Στα μέρη μου ήρθε πρόσφατα η ψηφιακή και δεν παίρνω αποκωδικοποιητή.)
Έτσι, δεν τρόμαξα ιδιαιτέρως για το τί θα γίνει αν ο μέγας αγωνιστής Κακλαμάνης ή ο παλαίμαχος της ζωής Ταμήλος προτάξουν τα φουσκωμένα στήθια τους μπροστά στον Σαμαρά και του πουν "μολών λαβέ" ούτε ήλπισα στα σοσιαλιστικά αντανακλαστικά του Πάρι Κουκουλόπουλου ούτε ανακουφίστηκα σαν τον Ψαριανό μόλις πιάσαμε τους 152 κι έτσι πέρασε και δεν ακούμπησε.
Αν και, να σας πω τη μαύρη μου αλήθεια, εδώ και δυο μέρες δεν μπορώ να κάτσω και δεν ξέρω τί μου φταίει...

Το σαρδάμ του Σαμαρά (αυτήν την καθ' όλα ανθρώπινη στιγμή) το είδα τελευταίος.
Πρώτα το είδατε εσείς και πρωτύτερα κάποιοι άλλοι.
Οι ψηφοφόροι του Νίξον, που κάθε που ετοίμαζε καταστροφική απόφαση, έβγαινε κι έκανε μια χαζομάρα στην τηλεόραση για να πέφτουν τα φώτα αλλού.
Αν αυθόρμητα, πάντως, του 'φευγε και καμιά χριστοπαναγία, θα αντιμετώπιζε την οργή του Άνθιμου.
Γι' αυτό και περιορίστηκε στα όσα ξέρουμε.
Στο ότι είναι μαλάκας.



Δεν τους μισώ.
Δεν τους κοροϊδεύω.
Δεν τους λυπάμαι.
Δεν τους καταλαβαίνω.
Δεν τους δικιολογώ.
Δεν τους κατηγορώ.
Απλά τους σιχαίνομαι.


ΥΓ.1: Κατοχή δεν έχουμε επειδή έρχεται ο Σόιμπλε.
Κατοχή έχουμε επειδή κυβερνούν οι Τσολάκογλου (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) σε συνεργασία με τους γερμανοτσολιάδες (Χρυσή Αυγή).


ΥΓ.2: Να 'χετε ένα σάκο έτοιμο με χειμωνιάτικα.
Όπου να 'ναι, έρχεται η κυβέρνηση του βουνού.


ΥΓ.3: Αν δεν προλάβουμε, να ξέρετε πως και στη Μακρόνησο έχει κρύο και υγρασία τους χειμώνες.


ΥΓ.4: Αντ' εμού, ας μιλήσει η Σοφία Σακοράφα:


{............} Η άλλη ερμηνεία – και θα μείνω σε αυτήν- είναι ότι τελικά όσο η πολιτική και ιστορική ευθύνη αποδίδεται με τρόπο γενικό, με χαρακτηρισμούς που χωρούν εκτεταμένες κοινωνικές ομάδες, η ευθύνη τελικά δεν καταλογίζεται.
Δείτε τι συνέβη με τους δοσίλογους της κατοχής.
Δεν κατονομάστηκαν κι έτσι μετά την εγκληματική τους προδοσία γινήκανε ευυπόληπτα μέλη της μεταπολεμικής Ελλάδας, χωρίς να ξεχνούν βέβαια την παλιά τους δράση. Και τους ξανασυναντάμε το '63 στον Λαμπράκη, το '65 στον Πέτρουλα, το '67 σαν πυλώνες της χούντας και τους γιους τους άξιους συνεχιστές και συνδαιτυμόνες-προστατευόμενους συγκεκριμένης υπουργού της κυβέρνησης του 2004.
Δείτε τι συνέβη επί χούντας.
Οι χαφιέδες δεν κατονομάστηκαν ή καλύτερα ελάχιστοι χαφιέδες ταυτοποιήθηκαν. Άλλοι συνέχισαν ανενόχλητοι τη δράση τους μέσα σε ένα σύστημα που τελικά δεν αποχουντοποιήθηκε ποτέ, αφού οι χτεσινοί τραμπούκοι σήμερα είναι αρχηγοί κόμματος, αφού οι χτεσινοί τσεκουροφόροι σήμερα έχουν δεσπόζουσα θέση στο κοινοβούλιο.
Έτσι λοιπόν θα αναγκαστώ να μιλήσω για μια ευθύνη άλλου τύπου.
Μια ευθύνη σαφώς πολιτική, σαφώς ιστορική, σαφώς κατά την άποψή μου στα όρια της προδοσίας του λαού μας, αλλά που έχει ονοματεπώνυμο.
Δε θα διαφωνήσω ότι φταίει το σάπιο πολιτικό σύστημα, δεν θα διαφωνήσω και με τους συντρόφους του ΚΚΕ, ότι φταίει ο καπιταλισμός που παράγει αυτά τα φαινόμενα.
 
Όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τούτα τα μέτρα και τα προηγούμενα για να περάσουν κάποιοι τα έχουν υπογράψει.
Τα μνημόνια κάποιοι – διαβασμένοι ή μη- αυτό μου είναι αδιάφορο, κάποιοι τα υπέγραψαν.
Τον ξαφνικό θάνατο χιλιάδων εργαζομένων, κάποιοι τον υπογράφουν.
Το πραξικοπηματικό μαύρο στις οθόνες, κάποιοι το υπέγραψαν.
Τη διάλυση της υγείας, κάποιοι την υπέγραψαν και την υπογράφουν.
 
Κάποια στιγμή και στην πατρίδα μας θα πρέπει να μιλήσουμε και για την προσωπική ευθύνη.
Για την προσωπική πολιτική ευθύνη του κ. Βενιζέλου, για τον οποίο ανασύρω ένα μόνο παράδειγμα, το κούρεμα, το οποίο είχε καταστροφικές επιπτώσεις στα ταμεία, στους μικροκαταθέτες, ακόμη και στην κυπριακή τραγωδία.
Για την προσωπική ευθύνη του κ. Στουρνάρα, του εκπροσώπου μόνον των τραπεζών, καθώς δεν απολαμβάνει την θεσμική ιδιότητα του αιρετού, που οδηγεί την κοινωνία στα βράχια και την οικονομία στο τέλμα.
Για την προσωπική ευθύνη του κ. Καψή -αυτά θα τα πούμε και μεθαύριο- που μετέτρεψε τη δημόσια τηλεόραση στο πειρατικό του καπετάν Μπόμπολα.
Για την προσωπική ευθύνη του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος γόνος πιστός της εκτροπής, δεν κατηγορείται μόνο για πολιτική εκτροπή, αλλά για την εκτροπή της ζωής και αξιοπρέπειας χιλιάδων ανθρώπων στο βωμό των εντολών που λαμβάνει από αυτούς που με οικογενειακή συνέχεια και συνέπεια υπηρετεί.
Και βέβαια για προσωπική ευθύνη του ενορχηστρωτή αυτής της πολιτικής παρέας, η οποία διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά της συμμορίας της καταστροφής, όπως τη χαρακτήρισε και ο Πρόεδρος μας, Αλέξης Τσίπρας, για προσωπική πολιτική ευθύνη του κ. Σαμαρά.
 
Πριν δύο περίπου χρόνια από τούτο το βήμα είχα καταθέσει την πρόταση για τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Δημόσιου χρέους.
Μια ιστορία που φυσικά και τα κόμματα της εξουσίας δεν την αποδέχτηκαν για πολλούς λόγους.
Ένας από τους σημαντικότερους υπήρξε ότι αυτός ο έλεγχος θα έδινε ονοματεπώνυμα, θα έδινε πράξεις ή σκόπιμες παραλείψεις, συγκεκριμένων ανθρώπων, σε συγκεκριμένα υπουργεία, συγκεκριμένες στιγμές, προς όφελος συγκεκριμένων συμφερόντων.
Σήμερα, με όλα αυτά που συμβαίνουν, τα οποία δεν αποτελούν απλώς σοκ και δέος, αλλά ένα βαθύ και προμελετημένο έγκλημα, η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί.
 
Σήμερα έχουμε ανάγκη και από μία προσωπική πολιτική δέσμευση:
καμία προσπάθεια συμψηφισμού των υποθέσεων με σκοπό τον μηδενισμό του κοντέρ, δε θα υπάρξει ούτε καν σαν σκέψη.
Με την πολιτική υποχρέωση, το ηθικό καθήκον που μου αντιστοιχεί ως βουλευτού του ελληνικού κοινοβουλίου και της αριστεράς, δεσμεύομαι ότι τούτα τα εγκλήματα θα προσπαθήσω να μη μείνουν ατιμώρητα.
Να μη θαφτούν όπως αυτά που διέπραξαν οι προκάτοχοι ή οι πρόγονοι αρκετών από αυτούς που σήμερα υπογράφουν με μόνο κύρος αυτό που έχει ένας εντολοδόχος.
Ο καθείς και τα όπλα του.
Ο εκβιασμός, ο φόβος, η καταστολή τα δικά σας όπλα.
Η κάθαρση και η απόδοση δικαιοσύνης τα δικά μας όπλα.
Η δε τιμωρία, προϋπόθεση της κάθαρσης, σαφώς δεν αποτελεί όπλο σε προσωπική φαρέτρα, αλλά το όπλο του λαού μας, το οποίο σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές το ενεργοποίησε.
Όταν... “ο λαός είναι εχθρός”,
Όταν... “η μετανάστευσις είναι ευλογίαν δια τον τόπον”,
Όταν θέλετε... “χίτες σκυλιά λυσσασμένα να γαυγίζουν”,
Όταν τα νομικά πραξικοπήματα... “είναι ο Παρθενών της συγχρόνου Ελλάδος”,

Τότε η προσωπική δέσμευση ενέχει τη θέση της μεγαλύτερης πολιτικής δέσμευσης
και η πραγματοποίησή της μετατρέπεται σε κορυφαία πολιτική πράξη!
 
http://www.youtube.com/watch?v=auQjno5tq3U
 

15 σχόλια:

  1. Φως ελπίδας; Υπάρχουν αρκετοί πολιτικοί με συνείδηση; Μακάρι! Ξέρεις, Μαζεστίξ, φτάνει η ώρα που πραγματικά δεν εμπιστεύεσαι κανέναν και δεν πιστεύεις τίποτα. Φυσικά, ισχύει αυτό που είχες πει παλαιότερα, πως υπάρχουν και οι στιγμές που ασιοδοξείς. Τότε αποσύρεται για λίγο η μαυρίλα, αναθαρρείς, πεισμώνεις και λες που θα πάει, στο τέλος ο κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του, ακόμα κι αν απαραίτητο να περάσουμε πρώτα τα μαρτύρια του Προμηθέα!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΥΓ 4 : ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ!

    ( Αυτό, που δυσκολεύεσαι να κάτσεις, είναι ελπιδοφόρο δείγμα υγείας. Γι αυτόν που το συνήθισε και δε νιώθει τίποτα, η περίπτωση είναι ανίατη!)

    Καλησπέρα ως εκειπέρα
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γλαύκη, πιστεύω πως, εξαιρουμένων κάποιων λίγων περιπτώσεων, οι πολιτικοί είναι άνθρωποι σαν κι εμάς που απλώς μπλέχτηκαν παραπάνω στα δημόσια πράγματα και χρησιμοποιώντας τις γνωστές και άγνωστες "μεθόδους" ανελίχτηκαν στην κομματική ιεραρχία.
    Αλλά βέβαια υπάρχουν αρκετοί απ αυτούς οι οποίοι πιστεύουν αυτά που λένε και προσπαθούν να τα πραγματοποιήσουν.
    Και αυτό το αναγνωρίζω και σε άτομα της αντίπερα όχθης.
    Στη Σακοράφα, βέβαια, έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία και οι ομιλίες της συνήθως με κερδίζουν.


    Άννα, μακάρι να το συνηθίζαμε να τελειώνουμε δηλαδή!
    Για να μην ταλαιπωρούμαστε κιόλας.
    Δείγμα υγείας είναι για λίγο.
    Όταν πονάς μονίμως, ή το κόβεις μαχαίρι ή το συνηθίζεις και το απολαμβάνεις.
    Η μέση οδός πονάει στην περίπτωση αυτή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα Μαζεστίξ, το ανάρτησα στν "Ιδεοπηγή".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μαζεστιξ ξέρεις ποιός "ανακάλεσε" σήμερα την κινητοποίηση των ανθρώπων του ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ευθύνη είναι σπουδαία λέξη! Κι αν θέλει κάποιος να βοηθήσει αυτόν τον τόπο, πρέπει να ξεκινήσει από αυτή. Χωρίς απόδοση ευθυνών, χωρίς τιμωρία, χωρίς δικαιοσύνη καμιά κάθαρση και καμιά αλλαγή δεν θαρθει σ' αυτή τη χώρα και σ' αυτή την κοινωνία. Διαφορετικά θα το γυρίσουμε όλοι στην αυτοδικία.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλησπέρα Κλεισθένη.

    Αποστόλη, δεν ξέρω.
    Δεν πολυπαρακολουθώ.

    Σοφία, πιστεύω πως "Φταίνε όλοι= δε φταίει κανείς".
    Γι' αυτό πρέπει να προσωποποιούνται οι ευθύνες και να αποδίδονται.
    Η έλλειψη δικαιοσύνης αποτελεί αρχή εκτροπής.
    Και, όπως λες, οδηγεί στην αυτοδικία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλησπερα! Κατι διαβασα για πεταλουδες και ειπα να μπω.
    Η κα Σακοραφα αποτελει τη μεγαλη εξαιρεση στον κανονα των αβουλων/πουλημενων/προδοτων/αδιαφορων κλπ πολιτικων που δυστυχως προβλεπω οτι δεν θα την αφησουν για πολυ καιρο ακομα να λεει αληθειες...
    Βεβαια, ολους αυτους που ανεφερε ως υπευθυνους, καποιοι, πολλοι τους ψηφισαν... Ειναι και η προσωπικη ευθυνη λοιπον βαρυ πραγμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τους σιχαίνομαι κι αυτούς αλλά κυρίως εκείνους που τους ψηφίζουν ακόμα... Έλεος παιδιά... Μας πεθάνανε, δεν το βλέπετε;...

    Έλα από κει, έχουμε στήσει κατάσταση μαζί με την Αννούλα (της Πάρου) ερήμην σου! Ελπίζω να γελάσεις και να μην τα πάρεις στην κράνα! Χαχα!
    http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/07/blog-post_19.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλησπέρα. Είναι η πρώτη μου φορά που αφήνω σχόλιο!
    Συστημένη από την Πέτρα σε διαβάζω σιωπηλά εδώ και καιρό!
    Είμαι μάλλον η μόνη που δεν τα έχω με τους πολιτικούς.
    Όχι δεν μας φταίνε καθόλου αυτοί! Αυτοί είναι αυτοί που είναι!
    Όσοι τους ψηφίζουν ...αυτούς σιχαίνομαι ...και το σιχαίνομαι ( όπως και το μισώ) δεν το χρησιμοποιώ εύκολα στη ζωή μου και στο λόγο μου! Γα τις κατσαρίδες και το ψέμα συνήθως!
    Ε και για τους ψηφοφόρους!
    Καλό απόγευμα!
    Αριστέα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πυραμιδική εξαπάτηση και εκβίαση21 Ιουλίου 2013 - 11:15 π.μ.

      Αν καταλάβαινες πώς εξαπατούνται, πώς εκβιάζονται αυτοί που "ψηφίζουν" δεν θα τα έλεγες αυτά. Όχι ότι είναι άμοιροι ευθυνών, αλλά δεν έχουν την πρωταρχική ευθύνη. Στην βάση του, αυτό που λες είναι μια μορφή αλαζονείας, συγχωρητέα βέβαια. Γιατί νομίζεις ότι έκαναν τα αδύνατα δυνατά να συμπεριλάβουν στην νεωτερική αστική εποχή την "δημοκρατία" των κομμάτων;

      Και αν ρωτάς ποια είναι η λύση, θα έλεγα "εξαρτάται ποιο θεωρείς πρόβλημα", αν δηλαδή θεωρείς ότι πριν το 2009 όλα ήταν εντάξει και απλώς ζούμε μια μείωση εισοδήματος και περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών.

      Διαγραφή
  11. Η Σακοράφα είναι απλώς υπέροχη! Καμιά σύγκριση με πολλά άλλα στελέχη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Butterfly, σ' αυτά που λες κολάει και το ρητό με τις πεταλούδες.
    Θα υπομείνουμε πολλές κάμπιες ώσπου να δούμε πεταλούδες!
    Και αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής.


    Πέτρα, έπαθα μεγάλη πλάκα με το πανηγύρι που χει στηθεί στα μέρη σου.
    Φυσικά και γέλασα!


    Αριστέα, αν ειχα ραδιοφωνική εκπομπή, θα έλεγα "χαίρομαι που επιτέλους ακούω τη φωνή σου"!
    Τελοσπάντων, σε κάθε περίπτωση, καλωσήρθες και ως επισήμως αντιληπτή πλέον!

    Ξέρεις οι κατσαρίδες έχουν κοινά με το ψέμα.
    Και τα δύο γεννιούνται στους υπονόμους και αρκεί η παραμικρή τρύπα για να μπουν και να ξεσηκώσουν το σπίτι.


    Λωτοφάγε, την έχω ξεχωρίσει εδώ και καιρό.
    Αξίζει όσο εελάχιστοι εκεί μέσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. παρ'οτι είμαι θαλλασανθρωπος δεν μπορώ τα ξερονήσια .Με ψήνει ποιο πολύ το βουνό!
    Ραντεβού στη Πίνδο λοιπόν !
    Nick the seaman

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Νίκο, αυτό είναι άδικο!
    Εγώ θέλω θάλασσα.
    Θα πάρω και μαγιό μαζί!
    Εσύ να βάλεις βύσμα να πας Πίνδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή