Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Τη Ρόδο ή το πήδημα;


Πράγματι, η απεργία είναι εκβιασμός.
Δεχόμενοι, άλλωστε, πως κάθε δουλειά παρέχει μια υπηρεσία αναγκαία για το κοινωνικό σύνολο, ο εργαζόμενος όταν θίγεται έχει έναν τρόπο να πιέσει καταστάσεις:
να εκβιάσει τον εργοδότη, διαμέσου της κοινωνικής πίεσης που θα δημιουργηθεί από την διακοπή της παροχής της παρεχόμενης υπηρεσίας.
Έτσι, όσο πιο σημαντική είναι η υπηρεσία, τόσο πιο μεγάλη γίνεται η πίεση του κοινωνικού συνόλου.
Η πίεση αυτή ήταν πάντοτε ο μοχλός πίεσης του εργαζομένου προς τον εργοδότη, αφού κάποια στιγμή η κοινωνία απηυδισμένη απαιτούσε από τον εργοδότη να υποχωρήσει, ικανοποιώντας κάποια αιτήματα, προκειμένου να γυρίσουν οι εργαζόμενοι στη δουλειά τους και να συνεχιστεί η παροχή της υπηρεσίας τους.

Τα τελευταία χρόνια όμως έχουν αλλάξει τα πράγματα.
Η επικοινωνιακή μηχανή παραγωγής προπαγάνδας έχει φτάσει στο απώγειο της δύναμής της και έχει αντιστρέψει τους όρους.
Έτσι, η κοινωνική πίεση από όπλο των εργαζομένων έχει καταστεί όπλο του εργοδότη.
Κάθε φορά που προκηρύσσεται απεργία σε κάποιο κλάδο, τα ΜΜΕ καταφέρνουν και εν ριπή οφθαλμού στρέφουν την κοινή γνώμη κατά της απεργίας.
Εξαφανίζουν τα δίκαια αιτήματα των εκάστοτε απεργών και αναμασούν συνεχώς μια αορίστως σφυγμομετρημένη (απ' τους ίδιους) κοινωνική αγανάκτηση, η οποία δημιουργεί κλίμα, προβάλλουν ήσσονος σημασίας αιτήματα των απεργών και εσχάτως τονίζουν κάποια περιστατικά διαφθοράς σ' αυτόν τον κλάδο.
Έτσι, συκοφαντούν τον κλάδο, διακωμωδούν τα αιτήματα και δημιουργούν παράσταση... νίκης των απεργοσπαστικών μηχανισμών.
Παράλληλα, εκμεταλλεύονται την απουσία κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης και επιδίδονται σε ασκήσεις κοινωνικής μηχανικής, φέρνοντας σε αντιπαράθεση επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες.
Εξυπηρετούνται μάλιστα και από τη μειωμένη δυναμική των κοινωνικών αγώνων, αφού, με λίγες εξαιρέσεις, οι απεργίες διεξάγονται από τους ίδιους και τους ίδιους.



Πώς πρέπει να απαντήσουν οι εργαζόμενοι σε αυτήν την πραγματικότητα;
Να το δούμε πρακτικά.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα τους εκπαιδευτικούς που διαβουλεύονται για απεργία μέσα στις επόμενες μέρες.
Όλοι γνωρίζουμε πως οι κοινωνικές επιπτώσεις από την αναβολή των πανελλαδικών εξετάσεων (αλλά και των ενδοσχολικών εξετάσεων των υπόλοιπων τάξεων) έτσι κι αλλιώς θα ήταν τεράστιες.
Αλλά αν συνυπολογίσουμε και τα προλεχθέντα περί αντι-απεργιακής προπαγάνδας, μπορούμε να φτάσουμε στο ασφαλές συπέρασμα πως η κοινωνία θα στραφεί σύσσωμη σχεδόν ενάντια στους απεργούς εκπαιδευτικούς.

Επειδή όμως αυτό που ενδιαφέρει όλους μας, υποθέτω, είναι η επιτυχία μιας απεργίας, ενός κοινωνικού αγώνα, και όχι η απεργία ως αυτοσκοπός, πρέπει να συνυπολογίσουμε τα πάντα πριν αποφασίσουμε να ταχθούμε υπέρ ή κατά της προκήρυξης απεργίας μέσα στις εξετάσεις.

Ωφελεί σε κάτι μια απεργία που θα αναβάλει τις εξετάσεις, θα δημιουργήσει αναταραχή και ανατροπή του προγραμματισμού χιλιάδων οικογενειών, αν αυτή τελικά διεξαχθεί από τους ίδιους και τους ίδιους εργαζομένους;
Κατά τη γνώμη μου, σαφέστατα όχι.
Αντιθέτως, μια τέτοια απεργία αφενός θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα για τον κλάδο, αφού θα δοθεί η αφορμή και για περαιτέρω καταστροφικές -γι' αυτόν- κυβερνητικές αποφάσεις και αφετέρου μπορεί να οδηγήσει και σε συνολικότερη επίθεση κατά των εναπομεινάντων εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Ήμουν πάντοτε αντίθετος με τις απεργίες των λίγων.



Ξέρετε τι θα γίνει, αν πάρουν την απόφαση της απεργίας πάνω τους οι πρόεδροι των κατά τόπους ΕΛΜΕ;
Θα κρυφτούν πίσω τους οι εκπαιδευτικοί, ευθυνόφοβα "θα κόψουν κίνηση" στην αρχή και μόλις σφίξουν τα πράγματα με απειλές της κυβέρνησης περί επιστράτευσης κλπ, οι εργαζόμενοι θα κρεμάσουν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και θα κάνουν τους ανήξερους που "ήθελαν να δουλέψουν, μα οι συνδικαλιστές δεν τους άφηναν".

Επειδή λοιπόν η εξέλιξη αυτή μοιάζει σχεδόν βέβαιη (βάζω και στοίχημα, που λένε), υπάρχει μία και μόνο λύση που μπορεί να δώσει λύση στο ζήτημα:
Να στηθούν κάλπες στα σχολεία και -ει δυνατόν- όλοι οι καθηγητές να αποφασίσουν αν θέλουν να προχωρήσουν σε αυτήν την ακραία κίνηση.

Αν το αποφασίσουν συνολικά σαν κλάδος, τότε αναλαμβάνουν και το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί και εξωθούνται αναγκαστικά στη στήριξη της απόφασης που θα λάβουν, όποια κι αν είναι αυτή.
Αν ψηφίσουν κατά της απεργίας, τότε ούτε γάτα ούτε ζημιά, θα κάτσουν να απολαύσουν με την έγκρισή τους τον μνημονιακό βιασμό.
Αν ψηφίσουν υπέρ, τότε θα αναγκαστούν να την τηρήσουν και να την περιφρουρήσουν, γνωρίζοντας εξαρχής τη δυσκολία του εγχειρήματος.

Έτσι, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να κινηθεί ενάντια στον κλάδο συνολικά και όχι απλώς σε κάποιους συνδικαλιστές αμφιβόλου ποιόητητος και προθέσεων.
Η κοινή γνώμη στην απεργία δε θα βλέπει πάλι "δέκα συριζαίους που γουστάρουν να κάνουν μπάχαλα", αλλά έναν κλάδο υψώνει το ανάστημά του ενάντια στην κυβέρνηση.
Τότε και η κοινή γνώμη θα το αντιμετωπίσει αλλιώς το ζήτημα.
Άλλο είναι εξάλλου η επαναστατική γυμναστική δέκα φιλομπάχαλων και άλλο ο αγώνας σύσσωμου του κλάδου.

Τελοσπάντων, σε αυτή τη χώρα ας αναλάβουμε κάποια στιγμή ο καθένας μας την ευθύνη των πράξεων και των επιλογών μας.
Να μην κρυβόμαστε πίσω από συνδικαλιστικές ηγεσίες, από κομματικές επιλογές και τα τοιαύτα.
Η επιλογή στις εκλογές είναι εύκολο πράγμα και δίχως κόστος.
Η επιλογή του αγώνα όμως είναι μια δύσκολη και συνειδητή επιλογή δίχως γυρισμό.

Αν θέλουν οι πολλοί την απεργία, έχει καλώς. Ιδού η Ρόδος...
Αν όμως θέλουν την υπακοή, απλά τα πράγματα: Ιδού το πήδημα!
Ας επιλέξει ο καθένας συνειδητά: τη Ρόδο ή το πήδημα;

17 σχόλια:

  1. Η διαδικασία είναι η εξής: Ορίζεται μέρα συνέλευσης της ΕΛΜΕ στην οποία και προσέρχονται οι εκπαιδευτικοί που ανήκουν σε αυτή, όχι μόνο συνδικαλιστές αλλά η βάση. Γίνονται τοποθετήσεις, προτάσεις, ψηφοφορία. Κάλπες στο ξεκάρφωτο μέσα στο χώρο εργασίας δεν προβλέπεται και δεν έχει και νόημα. Στη συνέλευση θα φανεί και θα κριθεί η μαζικότητα, θα ακουστούν οι απόψεις και θα γίνει ψηφοφορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επειδή οι απαξιωμένες συνελεύσεις χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα αποχής από τους κρυπτο-απεργοσπάστες, ας παρακαμφθεί η διαδικασία μια φορά και ας γίνει με κάλπες μέσα στα σχολεία.
    Ή έστω να γίνει η ψηφοφορία στις συνελεύσεις με πρόβλεψη για απαρτία.
    με 30%; 40%; 35%; Στον ακριβή αριθμό δε θα τα χαλάσουμε.
    Να πάρει όμως την ευθύνη της απεργίας ο κλάδος.
    Μόνο έτσι μπορεί να έχει επιτυχία η απεργία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως, μόνο με μαζική συμμετοχή από τα κάτω μπορεί να γίνει. Συμφωνούμε!

      Διαγραφή
  3. Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι αυτοί που θα ψηφίσουν υπέρ της απεργίας, μετά από 2-3 μέρες δεν θα επιστρέψουν στα σχολεία; Φαντάζεσαι ότι τους δεσμεύει η ψήφος τους;
    Θα γελάσω και δεν το θέλω.

    Το πρόβλημα Μαζεστίξ δεν είναι μόνο οικονομικό. Έννοιες όπως ‘αλληλεγγύη’, ‘αλτρουισμός’, ‘αγώνας’, έχουν εξαλειφθεί από το στόμα και το μυαλό των περισσότερων από εμάς. Αυτό έχουν καταλάβει και τα πολιτικά μας καθάρματα και μας πάνε συνεχώς καβάλα!

    Βοήθησέ με (αν το ξέρεις): Η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών προβλεπόταν σε κανένα μνημόνιο; Αν ναι, τότε είναι αλήτες οι της ΟΛΜΕ που περίμεναν τις πανελλήνιες για να αντιδράσουν. Αν όχι - και πρόκειται για νομοσχέδιο της τελευταίας στιγμής - τότε πηδιόνται οι κυβερνητικοί (αυτό το ξέραμε!) που το έφεραν τώρα.

    Σε κάθε περίπτωση και ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ θύματα είναι τα παιδιά. Μεταξύ αυτών και το δικό μου που δίνει φέτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πέτρο, εντάξει, δεν τους δεσμεύει.
    Αλλά τους φορτώνει την ευθύνη της πράξης τους.
    Δε θα μπορεί η κάθε κυράτσα μετά να βγαίνει να λέει πως της φταίνε οι αριστεροί που γουστάρουν απεργίες.
    Θα έχει πλέον η ίδια την ευθύνη της πράξης.
    Ακόμη κι αν την ανακαλέσει μετά, η πράξη θα βαραίνει την ίδια.

    Για το ζήτημα του ωραρίου δε γνωρίζω αν είχε προβλεφθεί προηγουμένως από κάποιο Μνημόνιο.

    Σχετικά με το παιδί σου, αν θες τη γνώμη μου, ίσως και να ψιλοβολευτεί λιγάκι, γιατί θα χει παραπάνω χρόνο για επανάληψη.
    Ξέρεις, ε; Χαλαρώσανε πολύ τα άτιμα επειδή έπεσε αργά φέτος το Πάσχα και τα περισσότερα ξαφνικά τώρα τρέχουν και δε φτάνουν!
    Άντε τώρα μετά απ' τα κοκορέτσια να επανέλθει το μυαλό τους μεμιάς στον Αριστοτέλη!

    Πέρα απ' την πλάκα, το πρόβλημα δεν είναι τόσο η αναβολή, όσο το ότι δεν ξέρουν πότε θα αρχίσουν να γράφουν και ανατρέπεται ο προγραμματισμός τους.

    Σε κάθε περίπτωση πάντως, πες του να μη χαλαρώσει το διάβασμα διότι δεν την βλέπω την απεργία να πολυτραβάει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αύξηση του ωραρίου είναι απόρροια της επικείμενης απόλυσης 10.000 συμβασιούχων. Ποιος θα κάνει τις ώρες που είχαν ώς τώρα αυτοί;

      Δεν έγινε και τίποτε τρομερό αν τα παιδιά δώσουν αργότερα. Στη δική μου εποχή δίναμε Σεπτέμβριο.
      Εξάλλου, οι γονείς "φάγανε" αδιαμαρτύρητα τα πάντα: συγχωνεύσεις σχολείων, καταργήσεις σχολών, απολύσεις εκπαιδευτικών, αμορφωσιά των παιδιών τους. Ας λουστούν τις συνέπειες της δουλικότητάς τους.

      Διαγραφή
    2. Η αύξηση του ωραρίου πάει πακέτο με το 5 προς 1 που έγινε 10 προς 1, με τιις συγχωνεύσεις κλπ
      Αφού εξαλντήληθκαν τα περιθώρια συγχωνεύσεων, επόμενο βήμα ήταν η αύξηση ωραρίου, προκειμένου να μη χρειαστούν προσλήψεις.
      Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά γιατί ο ΑΣΕΠ των εκπαιδευτικών είναι από τους ελάχιστους αδιάβλητους θεσμούς στη χώρα.
      Και γι αυτό φυσικά ενοχλεί τους κυβερνοπαπάρες.

      Ως προς τα παιδιά τώρα, αν το ξέρανε από τώρα ότι θα γράψουν Σεπτέμβριο, δε θα υπήρχε πρόβλημα.
      Αλλά το να είμαστε μια βδομάδα πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία έναρξης και να μην ξέρουν αν θα ξεκινήσουν να γράφουν σε μια βδομάδα, σε δύο, σε τρεις, σε ένα μήνα, σε δυο μήνες ή ποτέ, αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα.

      Γι' αυτό επιμένω για τη σοαρότητα της απεργίας.
      Αν το θέλουν πράγματι οι πολλοί, τότε ας γίνει.
      Η κοινωνία θα οφείλει να δείξει κατανόηση, παρά την ταλαιπωρία της.
      Αν δεν το θέλουν οι πολλοί, να μη γίνει και να μην ταλαιπωρηθει κανείς που δε φταίει.

      Διαγραφή
  5. Μαζεστιξ καλησπερα,
    Την ψηφοφορια με καλπες την προτειναν αν δεν κανω λαθος και οι δεξιοι της ολμε. προσωπικα διαφωνω. μπορουν οι συλλογοι καθηγητων ή η γενικη συνελευση των κατα τοπους ελμε να αποφασισουν αν υπαρχει απαρτια ανοιχτα. στο κατω κατω ας αναλαβει ο καθενας τις ευθυνες του και ας μην κρυβεται πισω απο μια καλπη.
    Στο τελευταιο μνημονιο απο οτι ξερω δεν μιλουσε αμεσα για αυξηση ωραριου, αλλα απο τα νουμερα των περικοπων για την παιδεια, φαινοταν οτι εκει παει το πραγμα, οπως και σε συγχωνευσεις ή καταργησεις σχολειων. Περισσοτερα μπορεις να δεις στα αρθρα του Κατσικα στο Alfavita και αλλου. Παντως σε προηγουμενες συναντησεις του αρβανιτοπουλου με την ολμε φανερα τουλαχιστον ελεγε οτι δεν ειναι του παροντος.
    Για τα παιδια που δινουν εξετασεις και τους γονεις τους θα ελεγα ψυχραιμια και καλη επιτυχια, αν και πιστευω οτι τα τελευταια χρονια μας ενδιαφερουν περισσοτερο οι εξετασεις και οχι η εκπαιδευση, (σ' αυτο δεν θεωρω και τους εκπαιδευτικους χωρις ευθυνες, κυριως γιατι δεν το αποκαλυψαμε αρκετα, πιθανα και απο ιδιοτελεια).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αχιλλέα καλησπέρα.
    Η αλήθεια είναι πως οι εκπαιδευτικοί έχουν αποδειχθεί ως κλάδος κατώτερος των προσδοκιών τα τελευταία χρόνια.
    Κι αυτό διότι η φύση του επαγγέλματός τους τούς φέρνει αναγκαστικά στην πνευματική πρωτοπορία του κόσμου της εργασίας.
    Αλλά το εξετασιοκεντρικό σύστημα βόλευε τα ιδιαίτερα, τα οποία κάλυπταν τα κενά των πενιχρών έως αστείων μισθών τους.

    Το διαβάζω το alfavita. Δεν ήξερα ότι είναι του Κάτσικα...

    Περί απεργίας τώρα, γνώμη μου είναι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να αποφασίσει η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών την κήρυξή της ή μη, διότι οι ισορροπίες στο θέμα είναι πολύ λεπτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όπως το λες: "απουσία κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης".
    Αυτό συνοψίζει πλήρως την ρίζα του κακού.
    Όλα τα άλλα έπονται.
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Άννα, στην Ελλάδα της ευμάρειας καταργήθηκε η πάλη των τάξεων.
    Κι επομένως καταργήθηκε και η ταξική συνείδηση.
    Ο καταναλωτικός ατομικισμός αλλοτριώνει την κοινωνική συνείδηση του ατόμου κι αυτό δεν ισχύει μόνο στις εκθέσεις της Γ' λυκείου, αλλά και γενικότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το παιχνίδι ήταν στημένο κι από πριν ξεπουλημένο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πιστέ φίλε, το ερώτημα "Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου με μας;" παραμένει αιωνίως αναπάντητο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συμφωνώ απόλυτα με τον joan petra, έγραψα κάτι σχετικό, όποιος δεν βαριέται μπορεί να το διαβάσει στο
    http://ideopigi.wordpress.com/2013/05/10/%CE%BE%CE%B5%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%B1-%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%81%CE%B5-%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%81%CE%B9/.
    Οι σημερινές εξελίξεις πιστεύω ότι με επιβεβαιώνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Κλεισθένη, βρίσκω σωστό το συλλογισμό σου σχετικά με τους σκοπούς των συνδικαλισταράδων της ΔΑΚΕ που ξαφνικά την είδαν αντάρτικο.
    Κλασικές τακτικές "καλού μπάτσου-κακού μπάτσου" ακολουθούν οι κυβερνώντες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. "Λωτοφάγος10 Μαΐου 2013 - 12:59 π.μ.
    Η αύξηση του ωραρίου είναι απόρροια της επικείμενης απόλυσης 10.000 συμβασιούχων. Ποιος θα κάνει τις ώρες που είχαν ώς τώρα αυτοί;

    Δεν έγινε και τίποτε τρομερό αν τα παιδιά δώσουν αργότερα. Στη δική μου εποχή δίναμε Σεπτέμβριο.
    Εξάλλου, οι γονείς "φάγανε" αδιαμαρτύρητα τα πάντα: συγχωνεύσεις σχολείων, καταργήσεις σχολών, απολύσεις εκπαιδευτικών, αμορφωσιά των παιδιών τους. Ας λουστούν τις συνέπειες της δουλικότητάς τους."

    Με τρείς σειρές, τα είπε όλα.
    Να συμπληρώσω μόνο πως όπως "όλοι μας" (όλοι μας εννοώ τους βλάκες που έδωσαν σε δύο εκλογές πλεονέκτημα σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ), ειδικότερα οι "μορφωμένοι" εκπαιδευτικοί, δεν έκαναν τον κόπο να διαβάσουν τα πανταχόθεν στο διαδίκτυο δημοσιευμένα μνημόνια όπου απ το πρώτο κιόλας (για κάθε χρόνο στο τέλος των υποτιθέμενων εσόδων για κάλυψη του ποσού των χρεών, σημείωναν τα μεγαλύτερα ποσά που υπολόγιζαν πως θα εισπράξουν, από "μη καθορισμένα μέτρα"), προβλεπόταν ό,τι τώρα υλοποιείται.
    Αν νόμιζαν πως αυτά τα "μη καθορισμένα μέτρα" θα τους άφηναν στην απέξω, με γειά τους.
    Και καθηγητές και δημόσιους και ιδιωτικούς και τους κάθε μαλάκες που ακόμα δεν ανακάλυψαν την αμερική.
    Ξεφτίλες του κερατά που ξερουν μόνο να μιλάνε για "δις ις σπάτρα" (ή μήπως πάρτα;) περασμένα μεγαλεία και αγώνες προγόνων.
    Να θυμίσω πως όταν η γενοπ προκήρυξε απεργία συμπαράστασης στην απεργία των μετροτέτοιων, δεν ακολούθησε κανείς. Ούτε καν οι πλειοψηφία των δεητζήδων (κι ένοιωσα και πολύ μαλάκας και απογοητευμένος από συναδέλφους που τάχαν όλα γραμμένα στα τέτοια τους).
    Η ιστορία διδάσκει. Στο χέρι του καθενός ήταν να διδαχτεί. Ας υποστούν τώρα τις συνέπειες.
    Ας τα διάλα πια...

    mbiker



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Έτσι είναι Mbiker.
    Η γενόπ πρώτη έκανε μια κίνηση γι απεργία αλληλεγγύης σε άλλο κλάδο και δεν ακολούθησε κανείς.
    Αυτό τα λέει όλα για το λαό μας.
    Και τώρα όλοι θα γελούν χαιρέκακα στον καναπέ τους όταν θα βλέπουν τους καθηγητές να επιστρατεύονται.
    Αυτό μας αξίζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή