Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Το ανέκδοτο του Ζίζεκ και το Κογιότ

«Θυμηθείτε την κλασική σκηνή στα κινούμενα σχέδια όπου οι πρωταγωνιστές συνεχίζουν απλώς να περπατούν πέρα από το χείλος του γκρεμού, αγνοώντας ότι δεν υπάρχει έδαφος κάτω από τα πόδια τους: πέφτουν μόνο όταν κοιτάξουν και συνειδητοποιήσουν ότι κρέμονται πάνω από την άβυσσο», αρχίζει το άρθρο του ο Ζίζεκ. «Κάπως έτσι δεν πρέπει να νιώθουν και οι Κύπριοι αυτές τις ημέρες;», αναρωτιέται.
(σ.σ. όπου Κύπριοι, βάλε και Έλληνες και Ισπανοί κλπ)

«Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η χώρα τους δεν θα είναι ποτέ η ίδια, ότι έχει συντελεστεί μία καταστροφική πτώση του βιοτικού τους επιπέδου», όπως γράφει χαρακτηριστικά. «Οι πλήρεις συνέπειες του γεγονότος ωστόσο δεν είναι ακόμα ορατές, με αποτέλεσμα για κάποιο χρονικό διάστημα (οι Κύπριοι) να έχουν την πολυτέλεια να συνεχίσουν τη ζωή τους όπως το καρτούν που κρέμεται στον αέρα»… «Οι πραγματικές συνέπειες θα φανούν σιωπηλά, όταν ο πανικός κοπάσει»


Αυτά και άλλα πολλά είπε ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ.
Για μας που μεγαλώσαμε βλέποντας Looney Tunes, είναι πολύ γνώριμη η σκηνή που περιγράφει ο Ζίζεκ.
Για του λόγου το αληθές, θαυμάστε τη σκηνή:

 
Πόσο πιο παραστατική εικόνα θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς για να περιγράψει τη θέση όλων ημών
που συνεχίζουμε -θέλοντας ή μη- το αέναο κυνήγι φαντασμάτων;
Το ξέρουμε πως πρόκειται για φαντάσματα, το ξέρουμε πως το "μπιπ-μπιπ με κανέναν τρόπο δεν μπορούμε να το πιάσουμε, αλλά συνεχίζουμε αιωνίως να το κυνηγάμε.
 
Και ξέρετε γιατί δεν μπορούμε να το πιάσουμε;
Γιατί ό,τι είναι ο Θεός για το Σύμπαν, το ίδιο είναι και ο σκιτσογράφος για το κόμικ.
Είναι ο Θεός του κωμικού του σύμπαντος.
Κι έτσι όσο και να το θέλει το φτωχό Κογιότ, δεν πρόκειται ποτέ να πιάσει το "μπιπ-μπιπ".
Όποιος ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού, άλλωστε, αυτός είναι που επιλέγει και το νικητή.
Κι ο σεναριογράφος είναι με το μέρος του "μπιπ-μπιπ"!
 
Αλλά σε τελική ανάλυση ποιος όρισε τη βουλιμία του Κογιότ για "μπιπ-μπιπ";
Μήπως το ίδιο το Κογιότ;
Όχι βέβαια!
Μα φυσικά ο Θεός του κωμικού σύμπαντος το όρισε κι αυτό!
Ο σεναριογράφος δεν ορίζει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά ορίζει και την θέληση του ήρωα της ιστορίας.
 
Έτσι ζούμε, φίλοι μου.
Στο κωμικοτραγικό σύμπαν μας, εμείς οι Έλληνες, οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι κλπ είμαστε το Κογιότ που τρέχει και θα τρέχει αιωνίως να πιάσει ένα "μπιπ-μπιπ" άπιαστο.
Κι όποτε αυτό θα στρίβει απότομα ανατρέποντας τους νόμους της Φύσης (αφού ο σεναριογράφος τους ορίζει κι αυτούς), τότε εμείς θα συνεχίζουμε τρέχοντας στον αέρα.
Και θα συνεχίζουμε να τρέχουμε πατώντας στον αέρα, εωσότου αναλάβουμε την ευθύνη να κοιτάξουμε κάτω και δούμε το απόλυτο κενό.
Και τότε μόνο, αντιλαμβανόμενοι το κενό που βρίσκεται από κάτω μας, θα πέσουμε για να καταλάβουμε πόσο κορόιδα είμαστε.
 
 
Γιατί για μας ο νόμος της βαρύτητας λειτουργεί και θα λειτουργεί.
Και δυστυχώς στο κωμικοτραγικο μας σύμπαν δεν ισχύει μια παράμετρος του κωμικού:
όταν γκρεμοτσακιστούμε από τόσο ψηλά, μετά δεν ξεσκονιζόμαστε και συνεχίζουμε το τρέξιμο.
Αντίθετα, συνήθως διαλυόμαστε.
 
Εμείς έχουμε προσπεράσει προ πολλού το στάδιο των Κυπρίων που τώρα τρέχουν ολοταχώς προς το γκρεμό.
Εμείς είμαστε ήδη στον αέρα και ρίχνουμε λοξές ματιές κάτω.
Απλά δεν έχουμε αποφασίσει πού ακριβώς θα πέσουμε.
Προσπαθούμε, οι ανόητοι, να σημαδέψουμε κιόλας...
 

13 σχόλια:

  1. Μόνη λύση να γίνουμε εμείς οι σεναριογράφοι, οι σκηνοθέτες, οι Θεοί της ζωής μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κεράσια και Κρίνοι, έχεις πολύ δίκιο. Αλλά για αρχή ας γίνουμε τουλάχιστον πρωταγωνιστές στη ζωή μας, γιατι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι - είμαστε- απλοί θεατές...


    Μαζεστίξ φαντάζομαι ότι κι εσύ θα πρέπει να ήσουν από τους φανατικούς οπαδούς του μπιπ- μπιπ, ή κάνω λάθος;

    Δεν θα ξεχάσω τη μέρα που μια φίλη Μεξικάνα μου είπε ότι στην πραγματικότητα είναι σαν μικρά κοτοπουλάκια και μου κατέστρεψε την εικόνα των ψηλών λιγερόκορμων ηρώων των παιδικών μου χρόνων.
    Κόντεψα να πέσω σε κατάθλιψη!

    Ευτυχως ήμουνα ήδη 25 χρονών κάτι που με βοήθησε να ξεπεράσω τις ψυχολογικες επιπτώσεις σχετικά γρήγορα και να μη μου μείνουν τραύματα!!!



    Γιάννης Τ.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ο Ζίζεκ θα ζήσει από πρώτο χέρι τη δική μας εμπειρία. Ο ΟΑΣΑ προτείνει "μνημόνια" και για τη Σλοβενία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κερασιά, μάλλον έχουμε έλλειψη έμπνευσης..
    Δε βρίσκουμε πρωτότυπο σενάριο!
    Γι' αυτό και αναλωνόμαστε στο αναμάσημα των παλιών ιδεολογικών και ιστορικών σχημάτων.


    Γιάννη, εγώ πάντοτε ήμουν με το Κογιότ!
    Νευρίαζα κάθε φορά που το κωλοπούλι έβρισκε κάποιο τρόπο και ξέφευγε!
    Από τότε που βρήκα επεισόδιο με το Κογιότ να τρώει το "μπιπ-μπιπ", αποκαταστάθηκε η δικαιοσύνη μέσα μου!



    Αποστόλη, δεν ξέρω μόνο αν ο Ζίζεκ διαμένει στη Σλοβενία.
    Θα... περάσουν καλά κι αυτοί, σίγουρα!
    Δε ρωτούν κι εμάς;
    Ελπίζω τουλάχισοτν οι Σλοβένοι να τον ακούν τον Ζίζεκ και να μην ακούν Σλοβένους "Πάσχους"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ναι! Πρέπει να αλλάξουμε σεναριογράφο! Επειγόντως!

    Κι ακούστε τώρα τι συνειρμός μου ήρθε (υπόψιν δεν είμαι στα καλά μου τελευταία):

    http://www.youtube.com/watch?v=wNlSLcHwtIs

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εαν η Σλοβενια δεν ειχε Πασεκ..Δεν θα προτειναν μνημονιο,και γι αυτους...
    Σεναρια πολλα βρισκουμε..Πρωτοτυπο κανενα..Δεν ειναι και ευκολο...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σοφία, εντάξει... δικαιολογημένη!
    Οι καλύτεροι συνειρμοί είναι οι... ψιλοάσχετοι!
    Ν αρχίσουμε να γράφουμε ίποτα σενάρια λέγω γω, καλού-κακού...


    Μαχαίρη, χρειαζόμαστε φαντασία.
    Άμα θέλουμε να είμαστε πρωοτοπόροι, πρέπει να 'μαστε και πρωτότυπο..
    Όσο καλά κι αν ήταν τα παλιά υλικά, με τον καιρό χάνουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η ιστορία σου αναδημοσιεύεται ήδη.
    http://ksipnistere.blogspot.gr/2013/04/cartoons.html?m=1

    Πολλοί οι φίλοι του κογιότ τελικά.
    Κάνα αλεξίπτωτο θα στείλει κανένας;

    Καληνύχτα, Μαζεστίξ.
    Καλά κάνεις και γράφεις. Η γνώση μπορεί να γίνει έδαφος κάτω απ'τα πόδια μας.
    Πολλά φιλιά.
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άννα, μετά το μήνυμά σου χτες έκατσα και το 'γραψα.
    Με... τσίγκλισες!

    Δεν είμαι σίγουρος πάντως αν αυτά που γράφουμε όλοι μας προσφέρουν γνώση ή από-γνωση.

    Καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πρόβα κατοχής τα ξημερώματα στην Ιερισσώ.  ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΊΣ;;;
    Πώς θα ξυπνήσουμε από τον εφιάλτη;;;
      Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και φυσικά σημαδεύουμε.
    Τι μας πέρασες;
    Για τις τρύπες στο νερό πάντοτε χρησιμοποιούσαμε διαβήτη.

    Έχω "πιάσει" πολλούς να κρυφογελάνε που βρέθηκε κάποιος (Κύπρος) σε χειρότερη (;) θέση από εμάς.
    Αρρώστια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μαζεστίξ τά 'μαθες;
    - “Γαλατικό χωριό δεν μπορεί να υπάρχει στην Ελλάδα”. Είπε ο χιλίαρχος.
    - Φυλάξου από τους εκατόνταρχους, τους λεγεωνάριους, αλλά και κάτι άτομα τύπου
    " Βάσανους Αβάστακτους " (η διχόνοια).
    - Μαγικός ζωμός σου βρίσκεται;
    - Αχ και να καταφέρναμε δείχναμε στον χιλίαρχο, πως όλη η χώρα μπορεί να γίνει
    Γαλατικό Χωριό.
    Καλό ξημέρωμα.
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Άννα, τον άκουσα τον Δένδιους.
    Θα φάει καλά κι αυτός.
    Πρώτη φορά βλέπω αστυνομία να εγκαταλείπει το τμήμα της περιοχής από φόβο μήπως τη δειρουν οι κάτοικοι!
    Αυτά ούτε εδώ στην Αρμορική!!!

    Δεν ήρθε ακόμη η ώρα για το μαγικό ζωμό.
    Άσε που δεν περνά απ' το χέρι μου!
    Ο δρουίδης είναι υπεύθυνος...

    Έχουμε καιρό ως τότε, όπως φαίνεται.


    Πέτρο, η αρρώστια είναι ένα απ' τα κύρια γνωρίσματα στην μπουρδελοκοινωνία μας.
    Το μόνο καλό που 'χε πει ο Χουντόδουλος ήταν το ανέκδοτο για τον Έλληνα και την κατσίκα του γείτονα.
    Δε πα να πεθάνυομε εμείς...; Αν το γείτονά μας τον πεθανουν και τον βιάσουν κι από πάνω, εμείς θα πάμε με ένα χαμόγελο ΝΑ στον Άγιο Πέτρο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή