Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Αποφάσισα ότι...

Αποφάσισα ότι...
  • είμαι αδύναμος να αλλάξω έστω και το παραμικρό σ' αυτόν τον κόσμο, αλλά είμαι δυνατός να αλλάξω τον κόσμο ολόκληρο
  • είμαι πολύ μικρός για να μετακινήσω τους βράχους, αλλά μπορώ να μετακινήσω τα βουνά
  • κάθε μέρα που περνάει θα ζω και χειρότερα
  • δεν μπορώ να σταματήσω την κατρακύλα
  • δεν υπάρχει εναλλακτική σ' αυτόν τον κόσμο, πέρα από τη λύση που σερβίρουν κάθε βράδυ στις 8 ή τη μετακόμιση σε άλλο κόσμο
  • ακόμη και να μην υπήρχε η τωρινή τριάδα, όποιος και να 'ταν στη θέση της, την ίδια δουλειά θα έκανε
  • είναι ο καπιταλισμός κι όλοι είστε ηλίθιοι
  • δεν είναι ώριμες όμως οι συνθήκες για το σοσιαλισμό
  • πρέπει λοιπόν να υπομείνω όσα ζω μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες
  • όποιος ισχυρίζεται πως μπορεί να βοηθήσει να βάλουμε ένα χεράκι να βγάλουμε τουλάχιστον το κεφάλι έξω απ' το νερό, με κοροϊδεύει
  • ή θα πνιγώ ή θα αρχίσω το κρόουλ, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει
  • όλοι οι άλλοι είναι μαλάκες, γελασμένοι ή πουλημένοι, εκτός από μένα φυσικά που έχω δει το Φως το αληθινό
  • αφού εγώ πήρα τις πλάκες με τις θεϊκές εντολές, πάντα εγώ θα 'χω δίκιο
  • όσο δεν κάνω τίποτα, κανείς δε θα 'χει και να με κατηγορεί για κάτι που έκανα
  • το μόνο για το οποίο θα με κατηγορούν κάποιοι, θα είναι γιατί δεν έκανα κάτι
  • αυτοί που θα με κατηγορούσαν όμως αν έκανα κάτι, σήμερα με συγχαίρουν για την αδρανή, αλλά υπεύθυνη, καθαρότητά μου
  • μπορεί να ξεμπροστιάζω, εξαπολύοντας μύδρους, σε όποιον τον κανακεύει το σύστημα, αλλά όταν κανακεύουν εμένα, αυτό δε σημαίνει τίποτα άλλο παρά προβοκατόρικες επιθέσεις φιλίας
  • όλες οι συνωμοσίες είναι εναντίον μου, ενώ όλοι οι άλλοι είναι βρώμικοι κακοί που θα με λερώσουν αν πλησιάσουμε στα πέντε μέτρα
  • επειδή ο παππούς μου ήταν ήρωας κι επαναστάτης, αυτοδικαίως είμαι κι εγώ τέτοιος ως εγγονός του
  • όταν οι άλλοι ζητούν κάτι επιμέρους, αυτό είναι οππορτουνισμός, αλλά όταν το ζητώ εγώ, αυτό είναι ταξική πάλη
  • ο εθισμός στο κάπνισμα σκοτώνει, αλλά ο εθισμός στην καθαρότητα τυφλώνει
  • κάλλιο σαράντα χρόνια στεγνοί και καθαροί
  • παρά μιας ώρας -έξω απ' τη γυάλα- ζωή
Με συντροφικούς χαιρετισμούς,
η νεοεκλεγείσα Κ.Ε. του Καθαρού Κόμματος Ελλάδος
 
 
Έμπειρο, σταθερό, δοκιμασμένο
στους λαϊκούς, ροκ και ποπ αγώνες...

33 σχόλια:

  1. Είναι ο καπιταλισμός κι όλοι είστε ηλίθιοι!

    Χαχαχα! Καλό!

    Για μένα το ΚΚΕ είναι τελειωμένο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σεχταριστικό του συνέδριο αποτελεί τον επιθανάτιο ρόγχο του...

      Διαγραφή
  2. Παρασύρεσαι Μαζεστίξ...
    Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα Γαλάτη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω πώς θα παραμείνει ζωντανό, μόνο του στον κόσμο, πάντως η συνταγή του μαγικού ζωμού θα παραμείνει μυστική και εντός των ορίων της Γαλατίας...

      Διαγραφή
  3. Παιδιά, σεμνά, "τελειωμένο", "σεχταριστικό".
    Το ΚΚΕ τραβάει εδώ και πολύ καιρό τον μοναχικό του δρόμο, διατηρεί μεγάλο σχετικά ποσοστό ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη τα κομμουνιστικά κόμματα έχουν εξαερωθεί.
    Παλιότερα κατηγορήθηκε ότι σνομπάρει το κίνημα των αγανακτισμένων.
    Ας δούμε με ψυχραιμία τι πρόσφερε αυτό το κίνημα.
    α) το κόμμα Καμμένου.
    β) την άνοδο του νέου πασοκοσύριζα.
    γ) την άνοδο της χρυσαυγής.
    δ) την δημιουργία πολλών μικροκομματιδίων παντελώς άχρηστων πολιτικά, εγώ τα ονομάζω καπετανάτα.
    ε) την απομάκρυνση Παπανδρέου και ταυτόχρονα την επικράτηση της πολιτικής Παπανδρέου.
    Μπορεί όποιος θέλει να διαφωνεί και να καταγγέλει το ΚΚΕ, ένα είναι σίγουρο, δεν έχει πέσει έξω στις προβλέψεις του. Η θέση του ότι δεν μπορεί το ψευτοιδεολόγημα "αντιμνημόνιο" να στηρίξει κομματικούς σχηματισμούς με βρίσκει σύμφωνο.
    Πιστεύει κάποιος από 'σας ότι υπάρχει κυβερνώσα αριστερά με προοπτικές σήμερα; Ξεχνάτε την κατάντια Κουβέλη; Έλεος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εμένα το ΚΚΕ μου θυμίζει ανθρώπους που έπιασε φωτιά το σπίτι τους κι αυτοί κάθονται στη μέση της πυρκαγιάς και αναλύουν (εύστοχα μεν..) τα αίτιά της, προτείνουν και αυθεντικούς τρόπους κατάσβεσης αλλά ώσπου να υιοθετήσει και η Πυροσβεστική αυτούς τους τρόπους, δεν σηκώνονται να ρίξουν κάνα κουβά νερό ούτε καταδέχονται βοήθεια από τους γείτονες γιατί διαφωνούν ως προς τα κατασβεστικά μέσα και μεθόδους.
    Στο μεταξύ το σπίτι εξακολουθεί να καίγεται (κι ο κ.... μας μαζί), αλλά τι σημασία έχει αυτό μπροστά στην ιδεολογική καθαρότητα;

    Σοφία

    ΥΓ.: Το σπίτι που καίγεται δεν είναι το καπιταλιστικό οικοδόμημα. Αυτό ζει και βασιλεύει. Ο λαός είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε μου, υπεραπλουστεύεις τα πράγματα, Η διαφωνία με τους "γείτονες" που λες δεν είναι στον τρόπο κατάσβεσης αλλά στο ότι οι γείτονες ρίχνουν βενζίνα για να σβήσουν την φωτιά.

      Διαγραφή
    2. Τότε μάλλον διαφωνούμε στα οκτάνια! Και πράγματι, υπεραπλουστεύω. Όμως μετά από πολλά χρόνια που 'χω φάει στη μάπα τόνους θεωρίας, έχω μάθει να εκτιμώ τα απλά ευθεία λόγια. Και η θεωρία είναι απαραίτητη ως εφαλτήριο για την πράξη. Όταν γίνεται τροχοπέδη και ανάχωμα, δεν προσφέρει και πολλά στον κόσμο στον οποίο υποτίθεται ότι απευθύνεται. Έτσι λοιπόν, τα "σύκα" είναι σύκα και όχι "οργανωμένο σχέδιο του κεφαλαίου με σκοπό της αλλοίωσης της λαϊκής ταξικής συνείδησης" και η "σκάφη" είναι σκάφη και όχι "εργαλείο χειραγώγησης του λαού για την επικράτηση του παγκόσμιου καπιταλισμού" και η "πείνα" είναι πείνα και η "χούντα" χούντα! Κι ο ελιτισμός δεν ταιριάζει σε ένα λαϊκό κόμμα.
      Κι επειδή άλλοι απείρως σπουδαιότεροι από εμένα είχαν κάποτε το ίδιο όνειρο και την ίδια ελπίδα, άκου αυτό:

      http://www.youtube.com/watch?v=gOMc4d8rIew

      Σοφία

      Διαγραφή
  5. Σ όλα δίκηο Κλεισθένης
    Πουθενα στον κόσμο δεν επεβίωσε άλλο κομμ. κόμμα. Κι ο λόγος σωστός. Προσπάθησαν να ενταχθούν στην αστική διαχείρηση κλπ κλπ. Ειδικά στην Τζύπρον, μαντάρα.
    Όμως...κάτι με τρώει και έχω και κάποιες ενστάσεις.
    Όσα έπαθαν τα ανύπαρκτα πια ξένα κομμουνιστικά κόμματα, δεν τάπαθαν τώρα δα.
    Ιταλοί και Γάλλοι ανακατεύτηκαν με τα πίτουρα την εποχή των παχιών αγελάδων, ο μισός πληθυσμός της ευρώπης δανείζονταν, έπειρνε σπίτια, αυτοκίνητα, γκόμενες, πιστωτικές ένα ξέφρενο πάρτυ, όλα προμηνύονταν ρόδινα καπιταλιστικά.
    Ειδικά μετά την πτώση του υπαρκτου.
    Όλα τα πρόβλεψε το ΚΚΕ, σωστός ως εδώ.
    Αλλά...
    Σε τι θα μας χάλαγε μέσα στα πλαίσια της αστικής οικονομικής διαχείρισης (που τίποτα καλό δεν θα μπορούσε να κάνει ένα κομμουνιστικό κόμμα σύμφωνοι), να βάλει χέρι με κάποιες συμφωνίες 5-10 ελάχιστων σημείων στα κάτωθι; Ή να εμποδίσει να διαλυθούν κάποια απ αυτά;
    Δικαιοσύνη
    Αστυνομία
    Ρατσιστικά εγκλήματα
    Υγεία
    Παιδεία
    Παραπομπή στη δικαιοσύνη και στα σίδερα-όχι μαλακίες, όλων όσων τα σκάτωσαν όπως τώρα.
    (Βάλτε κι εσείς ό,τι άλλο χρήσιμο νομίζετε).
    Θα πρέπει να περιμένουμε το 80% των ψηφοφόρων που αποτελεί την πλέμπα και δεν κατάλαβε ως τώρα τίποτα, πότε θα ξυπνήσει και βάσει αυτού να διεκδικήσει συθέμελη αλλαγή του πολιτικού στάτους;
    Ας είμαστε σοβαροί...
    Ψηφοφόρος του ΚΚΕ ήμουν ως τιςεκλογές των μαίου-ιουνίου.
    Κατάλαβα πως δεν έχει καμμιά πρόθεση ν αλλάξει τίποτα και δικαιολογίες σοβαροφανείς υπάρχουν πολλές.
    Ή μας ψηφίζει σούμπιτος ο λαός, ή δεν συμμετέχουμε σε τίποτα.
    Λες κι ο λαός είναι ομοούσιος και αδιαίρετος και δεν υπάρχουν επί μέρους μικρομεγαλοσυμφέροντα που καθιστούν αδύνατη τέτοια σύμπλευση.
    Και το ΕΑΜ εν πάσει περιπτώσει να καταλάβει την εξουσία ήθελε.
    Μα πολέμησε πρώτα να διώξει τον γερμανό.
    Βάλτα τώρα τα τότε με το τώρα.
    Σαν να λέμε, λαϊκή εξουσία, μα αν δεν βγεί στο βουνό όλος ο πληθυσμός και δεν φύγει ο γερμανός, δεν ασχολούμαστε.
    Και σε τελική ανάλυση, αν είναι να διώξουμε τους όποιους ντανατζήδες μόνοι μας, γιατί να φωνάξουμε την όποια αλέκα στο γκουβέρνο; Τόοοοσο μαλάκες είμαστε πια;

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. #Και σε τελική ανάλυση, αν είναι να διώξουμε τους όποιους νταβατζήδες μόνοι μας, γιατί να φωνάξουμε την όποια αλέκα στο γκουβέρνο; Τόοοοσο μαλάκες είμαστε πια;#

      Φίλε μου μόλις έδωσες μόνος σου την απάντηση.

      Διαγραφή
  6. Σόρυ που επανέρχομαι, μα μόλις τέλειωσα το σχόλιο, διάβασα στο "βαθύ κόκκινο" αυτό. Τα λέει όλα νομίζω.

    Γ. Δελαστίκ: Στο 4.5% το παρέλαβε το ΚΚΕ η Α. Παπαρήγα, στο 4.5% το παρέδωσε


    Από το "Εθνος" 16/4

    Είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια πέρασαν από το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ που άρχισε στις 19 Φεβρουαρίου του 1991, με την ολοκλήρωση των εργασιών του οποίου η Αλέκα Παπαρήγα αναδείχθηκε οριακά γενική γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος μετά από λυσσαλέα φραξιονιστική διαπάλη ανάμεσα στη γραφειοκρατική και τη δεξιά πτέρυγά του, έχοντας ήδη από το 1989 από κοινού πετάξει εκτός ΚΚΕ την αριστερή πτέρυγα.

    Ενδεικτικό της οξύτητας της εσωκομματικής σύγκρουσης είναι ότι η Αλέκα Παπαρήγα, η οποία ήταν ήδη μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και επί χρόνια γραμματέας της κατά πολύ ισχυρότερης οργάνωσης του κόμματος, της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ), δεν είχε καν εκλεγεί... αντιπρόσωπος (!) στο συνέδριο εκείνο στο οποίο συμμετείχαν πάνω από 1.200 σύνεδροι.

    Συμμετείχε αριστίνδην στο συνέδριο ως μέλος του απερχόμενου Πολιτικού Γραφείου και εξελέγη γραμματέας του ΚΚΕ με την αδιανόητη για κομμουνιστικό κόμμα οριακή διαφορά των 57 ψήφων έναντι 53 που πήρε ο αντίπαλός της Γιάννης Δραγασάκης που προερχόταν από το αντίπαλο στρατόπεδο, σε ψηφοφορία της Κεντρικής Επιτροπής που έγινε στις 27 Φεβρουαρίου του 1991. Είναι εξόφθαλμο ότι το ΚΚΕ ακόμη και σε επίπεδο Κεντρικής Επιτροπής είναι διχασμένο σε δύο σχεδόν ίσα κομμάτια. Η διάσπαση είναι απλώς ζήτημα χρόνου και όντως ολοκληρώνεται στις 8 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1991 συνέρχεται στον Περισσό το 14ο έκτακτο συνέδριο του ΚΚΕ που απλώς επικυρώνει τη νέα διάσπαση.

    Στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση υπό την ηγεσία της Αλέκας Παπαρήγα, το 1993, το ΚΚΕ σημειώνει το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα της ιστορίας του: μόλις 4,54%! Μοναδική παρηγοριά της ότι ο ΣΥΝ, το υπόλοιπο κομμάτι του τέως ενιαίου Συνασπισμού της Αριστεράς, παίρνει 2,94% και μένει εκτός Βουλής. Μια θλίψη το ποσοστό του ΚΚΕ συγκρινόμενο με το 9,89% του 1985, το 10,93% του 1981 ή το 9,36% του 1977 που το ΚΚΕ είχε κατεβεί μόνο του.

    Στις τρεις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989 και Μαρτίου 1990 ο ενιαίος Συνασπισμός, στον οποίον συμμετείχε το ΚΚΕ, είχε πάρει 13,13% και 10,97% και 10,28% αντιστοίχως.
    ................................
    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. .......................................


    Οι δεύτερες βουλευτικές εκλογές με ηγεσία Παπαρήγα φέρνουν το ΚΚΕ σε πολιτικά ακόμη χειρότερη θέση επί της ουσίας. Βρισκόμαστε στο 1996 και ναι μεν το ΚΚΕ τσιμπάει μια εκατοστιαία μονάδα και ανεβαίνει στο 5,61% αλλά ο ΣΥΝ επανέρχεται δυναμικά και ξαναμπαίνει στη Βουλή, από την οποία δεν θα φύγει έκτοτε, με 5,12%.

    -Συνολικά, δεκαπέντε χρόνια με την Αλέκα στο τιμόνι το ΚΚΕ φυτοζωεί εκλογικά αδυνατώντας να φτάσει το 6%. Στις εκλογές του 2007 έρχεται η ανάκαμψη με 8,15%, σε εκείνες του 2009 το ποσοστό πέφτει λίγο στο 7,54%, τον Μάιο του 2012 εκ νέου εκτόξευση στο 8,48%. Μετά από έναν μήνα, στις εκλογές του Ιουνίου, η οικτρή καταβαράθρωση: ποσοστό 4,50%, νέο αρνητικό ρεκόρ. Εχει έρθει το ουσιαστικό τέλος της πολιτικής κυριαρχίας της Αλέκας, η οποία παραδίδει το ΚΚΕ στα εκλογικά συντρίμμια που το παρέλαβε προ εικοσαετίας και πλέον.

    Η Παπαρήγα ανέλαβε γραμματέας σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τους κομμουνιστές. Δύο μήνες πριν αναλάβει, στις 25 Δεκεμβρίου 1990, είχε διαλυθεί και τυπικά η Σοβιετική Ενωση. Κατόρθωσε να αποτρέψει τη διάλυση του ΚΚΕ και να διασφαλίσει την επιβίωσή του με τις αριστερότερες θέσεις από οποιοδήποτε κομμουνιστικό κόμμα στην Ευρώπη. Από οργανωτική σκοπιά και παρά την κρίση που σήμερα σοβεί στις γραμμές του, η Αλέκα παρέδωσε το ΚΚΕ σε πολύ καλύτερη κατάσταση από εκείνη που το παρέλαβε. Εσωκομματικά καλά τα πήγε. Απέτυχε όμως και ενδεχομένως παταγωδώς στον τομέα των σχέσεων του ΚΚΕ με τον λαό και τον ευρύτερο κόσμο της Αριστεράς.

    Δικαιούται απολύτως να υπερηφανεύεται ότι έπαιξε τον κυρίαρχο, πρωταγωνιστικό ρόλο στην επικράτηση της γραφειοκρατικής πτέρυγας επί της δεξιάς, της αυτοαποκαλούμενης «ανανεωτικής» το 1991. Σήμερα όμως το ΚΚΕ έχει και πάλι το 4,50% των ψήφων, μόλις το ένα... έκτο (!) του 26,89% του ΣΥΡΙΖΑ.

    Το ΚΚΕ απειλείται πλέον με περιθωριοποίηση την ώρα της μεγαλύτερης κρίσης στην ιστορία του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Κινδυνεύει να καταστεί ασήμαντος παράγοντας ακόμη και στην Αριστερά, για την οποία όλως παραδόξως πέρυσι η Αλέκα Παπαρήγα ανακάλυψε ξαφνικά ότι... δεν υπάρχει και ότι το ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση μαζί της!
    Καλά, αν δεν υπάρχει Αριστερά, τότε πώς η Αλέκα πρωταγωνιστούσε στη συγκρότηση προ 25ετίας στα του ενιαίου «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου», διαγράφοντας από το ΚΚΕ όσους θεωρούσαν καιροσκοπικό εκείνον τον ενιαίο συνασπισμό Φλωράκη - Κύρκου; Ουδέποτε μίλησε γι' αυτό αλλά δεν έχει καμιά σημασία πλέον.

    Η εποχή της Αλέκας τελείωσε άδοξα! Οσο για τον διάδοχό της, ισχύει η ρήση «αρχή άνδρα δείκνυσι». Θα κριθεί από τα έργα του.

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Αλέκα παρέλαβε συντρίμια και παρέδωσε μαυσωλείο!

      Διαγραφή
  8. Μέχρι να δω ποιος υπέγραφε, πήρα μια τρομάρα!
    Λέω, πάει κι ο τελευταίος λογικός, μόλις μας τελείωσε...
    Ουφ! Νιώθω ανακούφιση, γιατί διαπιστώνω πως μιλάς για κάτι που, όχι μόνο απλά προϋπήρχε, αλλά θα συνεχίσει να υπάρχει στον αιώνα των αιώνων, ως έχει... Είναι ο "κομμουνισμός" κι εξακολουθεί να φοράει αυτό το ηλίθιο το μοντγκόμερυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λοιπον συμφωνω με τον Κλεισθενη...
    Η μεγαλη αδυναμια του ΚΚΕ ειναι η συνεχιζομενη απομονωση του...
    Τα αλλα Κομμουνιστικα κομματα της Ευρωπης Κατι εκαναν και εξαερωθηκαν Το ΚΚΕ κατι ΔΕΝ εκανε...!!
    Οσον αφορα, το λογο που πεφτει μεσα στις προβλεψεις του...
    Βεβαια ειναι διαβασμενο...Εχει ιδεολογια που λεει..
    Εχει επιστημονικα δεδομενα,που δεχονται ακομα και οι αντιπαλοι του...
    Δεν θα επεφτε εξω με τιποτα...Δεν ειναι εντυπωσιακο αυτο..
    Εντυπωσιακη ειναι η απραξια...!!
    Η ακινησια...
    Σε βαθμο,ισως Μοιρολατρειας, θα ελεγα...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Λυπάμαι αγαπητέ Φίλε Μαζεστίξ. Με κάθε σεβασμό στην άποψή σου, το κλείσιμο του άρθρου σου επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ για υποτιθέμενο αριστερό.
    Άλλο πράγμα η κριτική, σκληρή στο ΚΚΕ, και άλλο η ΑΝΤΙ-ΚΚΕ υστερία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κλεισθένη, σχετικά με την πολιτική του ΚΚΕ δεν έχω να απαντήσω τίποτα παραπάνω απ' όσα έγραψε η Σοφία.
    ν κάνει σωστές προβλέψεις, να βάλει 090 να βγάλει κάνα φράγκο.
    Η πολιτική είναι δράση όμως. Δεν είναι προβλέψεις.
    Και μάλιστα δράση πιο άμεση κι απ' το 100.
    Αν την ώρα που γράφεται ιστορία, ένας πολιτικός χώρος μοιρολατρεί, αναλώνεται σε προβλέψεις και δε φαίνεται διατεθειμένος να κουνήσει ούτε καν το μικρό του δαχτυλάκι προκειμένου να προσφέρει μια ανακούφιση στον κόσμο που υποφέρει, τότε ο χώρος αυτός είναι πλέον ελλιπής χρησιμότητος, ήτοι άχρηστος.

    Όσο για τα κινήματα των πλατειών (θεωρώ υποτιμητική γι' αυτά τη χρήση του όρου "αγανακτισμένοι") έχω πολύ διαφορετική άποψη περί του τί εξέθρεψε.
    Εγώ είδα ότι έβγαλε απ' τα μαντριά εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, οι οποίοι έκτοτε άρχισαν να αναζητούν τί είναι καλύτερο για τη ζωή τους, πέρα από ρουσφέτια κλπ, άρχισαν να ξαναποκτούν σχέση με την πολιτική, πολύς κόσμος γνώρισε για ρώτη φορά τους κοινωνικούς αγώνες, απέκτησε ταξική συνείδηση κλ.
    Αν ψάχνεις την πηγή της υπαρξης των χρυσαυγιτών, ψάξε αλλού.
    Όσους γνωρίζω να υποστηρίζουν πλέον τη ΧΑ, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ απ' αυτούς δεν κατέβηκε στην παραμικρή διαδήλωση.
    Αντιθέτως, ένας απ' τους λ΄γοους που τη στηρίζουν είναι για να... ξεμπερδέψουν πια μ' αυτήν την αναρχία των διαδηλώσεων και την απεργιών.
    Και σε τελικη ανάλυση, αν το ΚΚΕ θεωρούσε ότι μπορεί να εκκολάπτεται κάτι επικίνδυνο σ' αυτά τα κινήματα, τότε δεν είχε παρα να παρεισφρύσει και να δώσει τον τόνο της ταξικής πάλης.
    Αλλά και πάλι απουσίαζε και μάλιστα αποθάρρυνε τον κόσμο απ' το να κατεβαίνει να διαδηλώνει εκεί, στις πλατείες!


    Σοφία, συμφωνώ απολύτως.
    Δεν εχω κάτι να προσθέσω πέρα από την απόλυτη συμφωνία μου.
    Ευστοχότατη η αλληγορία σου.


    Mbiker, μεριές φορές αμφιταλαντεύτηκα και κόντεψα να ψηφίσω ΚΚΕ, αλλά τελικά δεν το έκανα. Απ' το 2008 και μετά, ήμουν σίγουρος.
    Αυτό το κόμμα είναι βολεμένο στην κατάσταση και άνει το παν για να μην αλλάξει τίποτα. Για να μην ξεβολευτεί. Η ηγετική του ομάδα είναι μια κάστα γραφειοκρατών που είναι ικανή για το παν, αρκεί να διατηρήσει τις καρέκλες της και τα (πολιτικά;) οφέλη απ' αυτές.

    Όσο για την ιστορική αναδρομή που κάνεις, τα περίεργα πίσω-μπρος του κόμματος έχουν εξήγηση.
    Η "φάρμα των ζώων" του Όργουελ περιγράφει άριστα όχι μόνο τη στταλινική ΕΣΣΔ, αλλά και το ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πιστέ μου φίλε, ειλικρινά καμιά φορά αναρωτιέμαι τί θα γινόταν αν ο εμφύλιος είχε διαφορετική έκβαση.
    Οι ιδεολογικά καθαροί γραφειοκράτες του ΚΚΕ θα μετατρέπονταν σε εξουσιαστές που δε θα άφηναν σε χλωρό κλαρί όποιον τολμούσε να μην είναι πιστός στη γραμμή του κόμματος.
    "Αρχή άνδρα δείκνυσι" έλεγαν οι αρχαίοι. Δηλαδή η εξουσία δείχνει το ποιόν του ανθρώπου.
    Αυτοί με εξουσία επί ενός μικρού μέρους της κοινωνίας σπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο.
    Τρέμω στην ιδέα να είχαν μεγαλύτερη εξουσία.
    Και μη μου πει κανείς "μα στον κομμουνισμό ο λαός έχει την εξουσία".
    Διότι ο "κομμουνισμός" τον οποίο πρεσβεύει το ΚΚΕ έχει και παραέχει και είναι μάλιστα εξίσου σκληρή -και ενίοτε σκληρότερη- και από την επάρατο καπιταλιστική εξουσία.


    Μαχαίρη, το πρόβημα είναι πως το ΚΚΕ γι' αυτό ακριβώς νοιαζόταν πάντοτε και γι' αυτό ακόμη νοιάζεται: για την επιβίωσή του. Για να υάρχει έστω σε μια γωνιά της ελληνικής κοινωνίας, να έχει τα ποσοστάκια του, τις οργνωσούλες του κλπ και να συντηρείται.
    Σ' αυτήν την κατεύθυνση έκανε πολύ καλή δουλειά.
    Μόνο που δεν το χρειάζεται ο κόσμος ένα κόμμα που ενδιαφέρεται μόνο για την επιβίωσή του και όχι για τη βελτίωση της ζωής του λαού μιας χωρας.
    Δεν κάνει λάθη, διότι για να κάνει κανείς λάθη, είναι απαραίτητη προϋπόθεση να κανει γενικώς κάτι.
    Οι νεκροί, οι κοιμώμενοι και οι ακίνητοι δεν κάνουν ποτέ λάθη.


    Γιάννη, εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω τούτο.
    Το ΚΚΕ και κάθε υποστηρικτής του έχει το δικαίωμα να κράζει υστερικά και να ξεφωνίζει κάθε υποστηρικτή κάθε διαφορετικής άποψης, ιδίως δε όταν αυτή η άποψη προέρχεται από τον αριστερό χώρο.
    Όσοι όμως τολμούν να κράξουν το ΚΚΕ, τότε αυτοί διώκονται για... αντικομμουνισμό!
    Σαν τους Εβραίους ένα πράγμα. Αυτοί μπορούν να βρίζουν όλους τους άλλους, αλλά αν πεις μια κουβεντούλα γι' αυτούς, αυτομάτως κατηγορείσαι για αντισημιτισμό.
    Επίσης έχω να σχολιάσω κάτι για το σαβουάρ βιβρ της αποδεκτής κριτικής προς το ΚΚΕ.
    Είναι αποδεκτή μόνο οταν είναι "με το σεις και με το σας", όταν προηγηθεί μια μακροσκελής αναγνώριση του ιστορικού ρόλου του κόμματος, όταν προηγηθεί μια σύντομη αναγνώριση την ηρωικών αγώνων του ΠΑΜΕ και ύστερα μπορείς να κάνεις μια κριτική στο ΚΚΕ. Με το γάντι πάντοτε, διότι μπορεί να χαρακτηριστείς αντικομμουνιστής.
    Αντιθέτως το ΚΚΕ μπορεί εύκολα να λέει π.χ. για το Χρόνη Μίσσιο "ε, ντάξει, πέρασε κι αυτός μια βόλτα απ' τη Μακρόνησο αλλά μετά παρασύρθηκε απ' τον αντικομμουνιστικό οππορτουνισμό".
    Κι εξάλλου το ΚΚΕ αρνείται οποιαδήποτε σχεση του με την αριστερά (διότι προφανως του βρωμάμε) και επομένως μου δίνει έτσι το ελεύθερο να κράζω, χωρίς να είμαι διασπαστής.
    Αφού το ίδιο το ΚΚΕ δεν είναι διχαστικό και δεν είναι απαράδεκτο για αριστερό κόμμα την ώρα που ξεφωνίζει όλους τους άλλους (αφού άλλωστε δεν δέχεται ότι είναι αριστερό), άρα μάλλον ούτε εγώ είμαι απαράδεκτος και διχαστικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σόρρυ που πετάγομαι απρόσκλητος. Εδώ όμως που τα λέμε αν βάλουμε κάτω το ότι π.χ. εγώ (ως υποστηρικτής του ΚΚΕ) κι εσύ (του ΣΥΡΙΖΑ) είμαστε ιδιώτες και όχι στελέχη ή εκπρόσωποι κομμάτων και συγκρίνουμε την κριτική σου προς το ΚΚΕ με την κριτική μου προς το ΣΥΡΙΖΑ, τότε ναι, είσαι "απαράδεκτος και διχαστικός".
      Νομίζω ότι δικαιούμαι να το θέσω αυτό, δεδομένου ότι ο ίδιος αναφέρεσαι σε "υστερικό κράξιμο" του ΚΚΕ και των υποστηρικτών του.
      Φυσικά δικαιούσαι να είσαι όσο απαράδεκτος και διχαστικός γουστάρεις. Αστική δημοκρατία έχουμε (όχι σταλινισμό για να κινδυνεύεις από μένα). Σε καλώ όμως φιλικά να ξεχωρίσεις την "πολιτική κριτική" από την κριτική πασαλομπήχτη.

      Διαγραφή
    2. Στρατολάτη, θα 'χεις διαπιστώσει φαντάζομαι πως όταν γίνεται σφοδρή κριτική σε άλλους χώρους, πλην ΚΚΕ, τότε συζήτηση γίνεται επί του θέματος.
      Δηλαδή άλλοι εκθέτουν τη συμφωνία τους και άλλοι τη διαφωνία τους.
      Όταν όμως η κριτική αυτή αφορά το ΚΚΕ, τότε η συζήτηση είναι περί... "αντικομμουνισμού" συνήθως.
      Ευτυχως εδώ γίνεται συζήτηση επί του θέματος, ακόμη κι αν καμιά φορά ανεβαίνουν οι τόνοι.
      Αυτό οφείλεται πιθανότατα στην ποιότητα των σχολιαστών.
      Ας πάρουμε ως παράδειγμα ένα δημοφιλές αριστερό blog.
      π.χ. το "Βαθύ Κόκκινο". Αν δεις εκεί κείμενα στα οποία γίνεται κριτικη΄στο ΚΚΕ και στο ΣΥΡΙΖΑ, οι μεν φιλοσυριζαίοι σχολιαστές ή δεν σχολιάζουν ή κράζουν κι αυτοί το κόμμα ή εξηγούν τη διαφωνία τους, οι δε φιλοΚΚΕ σχολιαστές, οι περισσότεροι απ' αυτούς, αρχίζουν τη δαιμονολογία, τους αφορισμούς κλπ και δε δέχονται το παραμικρό να συζητήσουν.

      Αλλά μπορείς να δεις και σε συζητήσεις στον... έξω κόσμο.
      Αν ρωτήσεις 10 αριστερούς (πλην ΚΚΕ) να σου πουν τί τους εκνευρίζει στα κόμματα που στηρίζουν/ψηφίζουν, θα σου πει ο καθένας 50 πράγματα, πρόσωπα και καταστάσεις που τους τη δίνουν στα νεύρα και που διαφωνούν.
      Αν ρωτήσεις 10 φίλους του ΚΚΕ να σου πουν πού διαφωνούν με το κόμμα, τότε οι απαντήσεις που θα εισπράξεις, ως επί το πλείστον, είναι:
      -το κόμμα καλά τα λέει, ο κόσμος δεν ακολουθεί
      -και τι σε νοιάζει εσένα; έλα στο ΚΚΕ και το συζητάμε
      -δεν υπάρχει κάτι που διαφωνώ. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και η Κ.Ε. εκφράζει τη θέληση όλων μας
      Και αρκετές άλλες παντήσεις ανάλογου ύφους και περιεχομένου.
      Με λίγα λόγια ενας φίλος του ΚΚΕ είναι εξαιρετικά σπάνιο να εκφράσει τη διαφωνία του με κάποιες επιμέρους θέσεις του κόμματος, με τον τρόπο λειτουργίας ή ακόμη και την αντιπάθειά του για πρόσωπα-μπροστάρηδες.
      Είναι αυτό φυσιολογικό;
      Γιατί σε όλα τα άλλα κόμματα/οργανώσεις δε συμβαίνει;

      Διαγραφή
  13. Έχεις δίκιο Μαζεστίξ!!!!
    Αυτό που επιτυχώς κάνει το φιλήσυχο, κατεστημένο, εθνικό, κομμουνιστικό κόμμα, το (ΚΚΕ), είναι με την παρουσία του να νομιμοποιεί και να επικυρώνει την κοινοβουλευτική χούντα
    που έχει επιβληθεί στη χώρα.
    Αυτή είναι άλλωστε η λογική των κομμάτων,ευπειθώς προσκείμενα στους χρηματοδότες τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σελανα, το πρόβλημα με το ΚΚΕ κατ' εμέ είναι ότι δεν δείχνει να επιθυμεί την ανατροπή της παρούσας κατάστασης και επαναπαύεται στις δάφνες της συνεχούς και αδιάλλιεπτης κοινοβουλευτικής παρουσίας, λες και αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξής του ή και κάθε κόμματος/οργάνωσης που πρόσκειται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στις σοσιαλιστικές ιδεολογίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Την ίδια στάση με το ΚΚΕ είχαν και εκείνοι οι βρομόγεροι στο Μάπετ Σόου.
    Ως ιστορικός δεν έχω το δικαίωμα, αλλά ως μπλογκερ αναρωτιέμαι:
    1. Τι θα γινόταν αν αντί της Αλέκας είχε εκλεγεί ο Δραγασάκης;
    2. Τι θα γινόταν αν στήριζαν το κίνημα των Αγανακτισμένων αντί να το περιφρονούν;
    3. Τι θα γινόταν αν τον Ιούνιο στήριζαν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;
    4. Τι θα γίνει αν επιμείνουν στην άρνησή τους;
    Μόνο για το τελευταίο θα υπάρξει απάντηση.
    Όταν έχουμε κοινωνικό σεισμό, δεν κάνουμε πικνικ στας εξοχάς.
    Έχω στενοχωρηθεί για πολλούς που διέγραψαν (αυτός είναι και ο λόγος που πλέον δεν το ψηφίζω), αλλά πιο πολύ για τον Ευτύχη Μπιτσάκη. Δεν το άξιζε αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θα συμφωνήσω με τον Λωτοφάγο.
    Οι απαντήσεις στα 3 πρώτα ερωτήματα που έθεσε είναι μία: θα έβγαινε από τη σαλαμούρα και θα αναλάμβανε δράση!

    Το ΚΚΕ προτίμησε και προτιμά την προσφιλή τακτική των τελευταίων 30-βάλε χρόνων: καθόμαστε στη μπάντα, μένουμε στους αγώνες των παλαιότερων (ηρώων θα έλεγα) κομμουνιστών, αναλύουμε αφ’ υψηλού τα τεκταινόμενα - κάτι σαν ιερός Βούδας ένα πράμα -, όπου χρειαστεί στέλνουμε το ΠΑΜΕ για να δηλωθεί η παρουσία μας, ότι δεν καπελώνουμε το οικτίρουμε κλπ κλπ.

    Σε καμιά 100στή χρόνια που θα αναλύσουν αυτά που συμβαίνουν σήμερα και τα χαμηλά ποσοστά του κόμματος, ίσως (;;;) καταλήξουν στο συμπέρασμα πως ο λαός συντάχθηκε με το ΚΚΕ και πάλευε μαζί του όποτε το ΚΚΕ ήταν παρών.
    Όποτε το ΚΚΕ καθόταν στη μπάντα, το άφηνε και ο λαός εκεί.

    Τρέφει κανείς αυταπάτες για την από δω και πέρα πορεία του;
    Για να διαλυθεί δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση.
    Πολύ φοβάμαι και για να προσφέρει επίσης.
    Αλλά, ξέρω. Φταίει ο λαός που είναι ανώριμος!


    ΥΓ: Το λάθος Μαζεστίξ δεν το κάνει το ΚΚΕ. Το λάθος το κάνουμε εμείς, όπως το έχουμε πλάσει μέσα στη κεφάλα μας και φαντασιωνόμαστε πράγματα που δεν είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Κάπου πήρατε μερικολι φόρα και το παρακάνατε νομίζω.
    Ας μην μπερδεύουμε τους κομμουνιστές με το κόμμα κι ας τους έχει εγκλωβίσει η παπαρήγα στη λογική της, ή στη λογική ορισμένων καμμένων φλατζών.
    Δεν είναι σταλινικό κόμμα κι ας το δήλωσε η ΓΓ επειδή εκείνη έτσι φτιάχνεται.
    Μην τα παρασέρνουμε όλα. Άλλο το ότι δεν ενρτγεί με χίλιες δυό δικαιολογίες κι άλλο το πόσο και άν άσχημα θάμασταν υπό την κηδεμονία ενός ΚΚ.
    Όσο δε για τον δραγασάκη, κάντε όρεξη. Δεν βλέπετε που τ μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μην πάει χαμένο το κοστούμι του υπουργού πούραψε;

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αγαπητοί φίλοι, αναρωτιέμαι τι ζητάμε απ' το ΚΚΕ. Να συνεργαστεί με την "αριστερά"; Ποια "αριστερά" άραγε; Τον ΣΥΡΙΖΑ; Την ΔΗΜΑΡ; Μήπως με το ΠΑΣΟΚ;
    Ξεχνούν μερικοί τον πολιτικό συσχετισμό που υπάρχει σήμερα.
    Είτε μας αρέσει είτε όχι η δεξιά, σε όλες τις εκφάνσεις της είναι πανίσχυρη. Δείτε τα ποσοστά των εκλογών ή των δημοσκοπήσεων.
    Πρέπει να παραδεχτούμε ότι παρόλο το μικρό του εκλογικό ποσοστό έχει δυσανάλογα μεγαλύτερη επιρροή στην κοινωνία.
    Τι μπορεί να κάνει ένα κομμουνιστικό κόμμα μέσα σ' αυτό το περιβάλον; Μήπως να ζωστούν οι κομμουνιστές τα φυσεκλίκια, να φορέσουν τα αμπέχωνα και ν'ανέβουν στο βουνό; Έλεος.
    Αυτό που κάνει πάντως μέσω του ΠΑΜΕ είναι να συμμετέχει και να ενισχύει με κάθε δυνατό τρόπο τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων.
    Αξίζει να σημειώσω ότι ουδεμία σχέση έχω με το ΚΚΕ, για να μην παρεξηγηθώ. Αυτό όμως δεν μου στερεί το δικαίωμα νάχω γνώμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με συγχωρείς που επεμβαίνω, αλλά αυτή η "δυσανάλογα μεγαλύτερη επιρροή στην κοινωνία" είναι μια καραμέλα του παρελθόντος, η οποία δεν ισχύει πια -αν δεχτούμε ότι ίσχυε κάποτε.
      Όσο για τις συμμετοχές του, είναι συνήθως διασπαστικές.

      Διαγραφή
  19. Ο Όργουελ σίγουρα έγραψε τη φάρμα των ζώων για το ΚΚΣΕ.
    Το θέμα όμως είναι οτι σε όλο μα όλο τον κόσμο και με όποιο κόμμα στην "εξουσία" λίγο πολύ για τις ίδιες "φάρμες ζώων" επρόκειτο.
    Αν κάτι διαφορετικό πήγε να γίνει αυτό ήταν στην Ισπανία μερικά χρόνια πρίν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
    Το ζήτημα είναι πως μπορεί ο άνθρωπος μεγαλώνοντας σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον που διέπεται απο σειρές εξουσιαστικών θεσμών να αναπτύξει ουμανιστική/σοσιαλιστική αντίληψη των πραγμάτων ώστε στην συνέχεια να διαμορφώσει την ζωή του σε συνεργασία με την φύση και με συναγωνισμό (και όχι ανταγωνισμό)με τα μέλη της κοινωνίας.
    Η βασική διαφορά αναρχικών κομμουνιστών η ΕΞΟΥΣΙΑ (και πώς αυτή διαφθείρει).
    Προς το παρόν αδιέξοδο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Η ΕΞΟΥΣΙΑ διαφθειρει...
    Και μετα ανακαλυφθηκε η..Πυριτιδα...!!

    Λοιπον ξερετε τι νομιζω;;..
    Τα προνομια εξουσιας..Που δινουν οι ΟΠΑΔΟΙ διαφθειρουν....!!

    Οταν οι...Ολυμπιακοι..ΔΩΣΑΝΕ στον Κοκκαλη την ομαδα..ΔΩΡΟ...
    Θα γινοταν κατι αλλο..Απ αυτο ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ;;;
    Οταν φτιαχθηκαν...Εκκλησιες..!! στο ονομα του.."Αγιου Προεδραρα"
    Εφημεριδες και.."αφοσιωμενοι"...Ταλεμπαν φρουροι του.."καθεστωτος"..
    Βεβαιως και διεφθαρη αυτο...!!

    Και..αλλου,το ιδιο εγινε..!!

    Οποτε..Μην χανεστε σε αναλυσεις, για την διαφθορα της εξουσιας...
    Που ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ προκαλουμε...!!
    Το θεμα ειναι..
    Μπορει να υπαρξει εξουσια..Χωρις διαφθορα;;;

    Νομιζω πως..ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ...!!

    Ομως μπορει ο Πολιτης να γινει ΠΙΟ λιγο ΟΠΑΔΟΣ...
    Και περισσοτερο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ο ιδιος...

    Οσο το προσπαθει αυτο..ΜΕΙΩΝΕΙ τη διαφθορα των εξουσιαστων του..Στον ιδιο βαθμο με την προσπαθεια του...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Λωτοφάγε, τα ερωτήματα αυτά μένουν αναγκαστικά αναπάντητα.
    Θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι καλύτερα ή και χειρότερα από τώρα.
    Το θέμά είναι ότι στη ζωή μπαίνουν πραγματικά διλήμματα, τα οποία χρήζουν απάντησης, η οποία πολλές φορές δεν είναι η εκ των προτέρων επιθυμητή, αλλά μια αναγκαστική λύση.
    Αν όμως κάποιος έχει αποφασίσει εξαρχής ότι "όλα είναι ψευτοδιλήμματα", τότε αφήνει τη ζωή να προχωρά μπροστά του και αυτός περπατά πίσω τους, πάντα σε απόσταση ασφαλείας.


    Πέτρο, αυτούς θα τους φάει η πολλή ανάλυση.
    Στον κόσμο υπάρχουν αυτοί που ζουν τη ζωή κι αυτοί που την αναλύουν.
    Οι δεύτεροι έχουν συνήθως δίκιο στις διαπιστώσεις τους. Αλλά απουσιάζουν.
    Οι πρώτοι κάνουν και πολλά λάθη. Αλλά ειναι παρόντες και το παλεύουν με τα καλά τους και τα στραβά τους.
    Νομίζω πως στο ΥΓ σου έχεις πολύ δίκιο.


    Mbiker, προφανώς και αναφέρομαι στην ηγεσία του κόμματος και στην τακτική της και όχι φυσικά στους κομμουνιστές που ακόμη το στηρίζουν.
    Θεωρώ ότι το κόμμα έχει απολυταρχικό χαρακτήρα κι ας έχει "δημοκρατικό συγκεντρωτικό" μανδύα.
    Δε βλέπεις πώς κάνανε πέρα όσους διαφώνησαν με επιμέρους τακτικά θέματα; (Μπογιόπουλος, Σκυλλάκος κλπ)
    Δεν ανέχονται την παραμικρή κριτική.
    Φαντάσου να είχαν κι εξουσία!
    Και δε χρειάζεται πολλή φαντασία βέβαια.
    Ο "υπαρκτός" είναι σχετικά πρόσφατος. Δεν ευτύχησε δα κι ο κόσμος...
    Αλλά παρόλο που τελικά το πείραμα είχε πάρα πολλές αδυναμίες, το ΚΚΕ επιμένει σε αυτό χωρίς να κάνει την παραμικρή κριτική ή αναθεώρηση των απόψεών του.
    Όλα καλά στην ΕΣΣΔ, στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία, στην Αν. Γερμανία, στην Ουγγαρία, στη Τσεχοσλοβακία, στην Κούβα, στη Β. Κορέα, στην Κίνα κλπ
    Το μόνο που διαπίστωσαν απ' όλη αυτήν την ιστορία είναι ότι οι κακοί καπιταλιστές φταίνε για όλα. Οι κομμουνιστές τα έκαναν όλα θαυμάσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Κλεισθένη, κατ' αρχάς να σημειώσω πως δε χρειάζεται ακνείς να απολογείται επειδή πρόσκεται ιδεολογικά κάπου. Όλοι μας κάπου γέρνουμε περισσότερο.
    Κατά τα λοιπά, το ΚΚΕ δεν δέχεται να συμπράξει με κανέναν άλλον ούτε καν όταν με κάποιον άλλον λέει τα ίδια.
    Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα ενός σωματείου εργαζομένων που αναφέραμε προ καιρού (δε θυμάμαι ποιο) στο οποίο οι φιλοεργοδοτικές παρατάξεις συντάχθηκαν σε κοινό μέτωπο και πήραν 70 ψήφους, ενώ οι φιλοεργατικές ήταν σπασμένες στα δύο και ήραν από 60 περίπου ψήφους. Έτσι διά της σχετικής πλειοψηφίας, πέρασε το πλαίσιο των πρώτων, αν και ήταν λιγότεροι. Τώρα θα μου πεις "μήπως ευθύνεται και η άλλη φιλοεργατική παράταξη;". Δεν είμαι βέβαιος στο συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά η εμπειρία λέει ότι το ΚΚΕ δεν αποδέχεται τη σύμπραξη με κανεναν...
    Δηλαδή, ξέχωρα από το κεντρικό πολιτικό τοπίο, ακόμη και στα καθαρά εργατικά ζητήματα, το ΚΚΕ με την άρνησή του να προβεί σε οποιαδήποτε συμμαχία, τελικά δίνει τη δύναμ στην εργοδοσία να περνάει τα δικά της συμφέροντα μέσω των φιλα προσκείμενων σ' αυτήν παρατάξεων.
    Εδώ στις διαδηλώσεις δεν καταδέχεται να περπατήσει κοντά στους υπόλοιπους. Τι συζητάμε τώρα;
    Του βρωμάμε οι υπόλοιποι; Δεν κατάλαβα δηλαδή...
    Τι είμαστε; Προδότες της εργατικής τάξης;
    Ε μα πια!


    Ανώνυμε (10:12), όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη και όπου "Ρώμη", η εξουσία.
    Φυσικά η εξουσία είναι αυτή που διαφθείρει, που αλλοτριώνει ανθρώπους, κόμματα και συνειδήσεις.
    Και θεωρητικώς και πρακτικώς, αυτό είναι αυταπόδεικτο.
    Αποδεχόμενοι αυτό, τότε βρίσκουμε το λάθος που τελικά οδήγησε στην μη επιτυχία των κομμουνιστικών καθεστώτων. Το λάθος αυτό δηλδή που επιμένει να μη βλέπει το ΚΚΕ.
    Το ζήτημα τώρα είναι πώς μπορεί αυτό να υπερκεραστεί.
    Κατά τη γνώμη μου και με βάση την παγκόσμια κατάσταση, αυτό δεν μπορεί να ξεπεραστεί εντελώς.
    Αλλά και μόνο η αναγνώρισή του αρκεί για να σε οδηγήσει να ψάχνεις πώς μπορείς να το βελτιώσεις.
    Είναι αυτό που λέει από κάτω ο Μαχαίρης: όσο ο πολίτης γίνεται πιο υπεύθυνος και λιγότερο οπαδός, τόσο βελτιώνεται το ζήτημα αυτό.
    Αλλά βέβαια αυτό έχει ως βασική προϋπόθεση να εχουν θεσπιστεί τέτοιοι κανόνες, ώστε να μη σε μετατρέπει το ίδιο το καθεστώς σε υπήκοο.
    Γιατί αν κάνει ο πολίτης το λάθος και δώσει μεγάλη εξουσία σε κάποιον, μετά -ακόμη κι αν το μετανιώσει- δεν είναι καθόλου εύκολο να το διορθώσει.


    Μαχαίρη, συμφωνώ μαζί σου, όπως εξηγώ και στον ανώνυμο φίλο από πάνω.
    Ακόμη κι όταν δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο, τουλάχιστον πρέπει να παλεύεις για να αλλάξεις τη θέση σου σε αυτόν τον κόσμο.
    Και δε με νοιάζει αν αυτό λέγεται ρεφορμισμός, οππορτουνισμός ή ό,τι άλλος -ισμός κατεβαίνει στο κεφάλι του καθενός.
    Δε με νοιάζει πώς λέγεται, αλλά μόνο ότι η ζωή έτσι γίνεται καλύτερη.
    Αν δεν μπορώ να βρω το φαγητό που θέλω, αυτό δε σημαίνει πως θα κάθομαι νηστικός, μέχρι να βρω αυτό ακριβώς που θέλω. Ως τότε, θα πρέπει να αναζητώ το καλύτερο δυνατό φαγητό που μπορώ να αποκτήσω.
    Κι αν έρθει η στιγμη να μπορώ να διεκδικήσω αυτό που θέλω, τότε θα το κάνω.
    Αλλά αν παραμείνω νηστικός, ως τότε θα χω πάει απ' την πείνα και δεν έχουν κανένα νόημα όλα αυτά τα σχέδια επί χάρτου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Για να απαντήσω στην ερώτηση του Κλεισθένη.
    Ζητάμε ένα ΚΚΕ χωρίς εξουσιομανία,ανοικτό στην κοινωνία και στην κριτική.
    Επαναστατικό και απαλλαγμένο απο κοινοβουλευτικές αυταπάτες.
    Όσο για το κράτος οι πρώτοι που είναι εναντίον του είναι όλοι οι νεοφιλελεύθεροι στο όνομα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας αλλά μόλις αρχίζουν εργατικές διεκδικήσεις το επικαλούνται για την επιβολή της τάξεως..
    Οι ίδιοι λειτουργώντας στο οικονομικό επίπεδο Αναρχικά (καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής)και το απολαμβάνουν όπως και διεθνιστικά (ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων και επιχειρήσεων) επικαλούνται την προστασία απο το κράτος (που μισούν) σε κάθε Αναρχική ιδέα οργάνωσης της κοινωνίας και σε κάθε προσπάθεια διεθνιστικής αλληλεγγύης των λαών.
    Απο τα παραπάνω καταλαβαίνουμε την ίδρυση και ύπαρξη των κρατών ως μέσο χειραγώγησης της κοινωνίας και των λαών και ως εκ'τούτου θα έπρεπε ένα κόμμα σαν το ΚΚ να είναι κατά της διατήρησης τέτοιων θεσμών και όχι να εναγκαλίζεται με αυτούς..
    Οι Κινέζοι το έκαναν Μαχαίρη όχι εγώ.
    Και ολίγον έγκυος δέν γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή