Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Γκάντηδες, Άρηδες ή Μπολιβάροι;;;


Εικόνες απ' το (κοντινό) μέλλον μιας κατεχόμενης χώρας είναι αυτές που παρακολουθούμε στην Ιερισσό.
Κατεχόμενης όχι από τον ξένο παράγοντα, αλλά από την ολιγαρχία του πλούτου, η οποία με αφορμή της Κρίση, αποφάσισε να κάνει ολική έφοδο στα δικαιώματα του πολίτη.
Η ολιγαρχία, χρησιμοποιώντας τους ένστολους κουκουλοφόρους μπράβους της, επιτίθεται σε εργασιακές ομάδες, σε τοπικές κοινωνίες, στον κάθε πολίτη που αντιστέκεται και ορθώνει το ανάστημά του μπροστά στη λεηλασία.
Στην Ιερισσό παρακολουθούμε την έφοδο των κατασταλτικών, κρατικών και παρακρατικών, μηχανισμών.

Νομίζει κανείς μωρός ότι θα αργήσουν να έρθουν και σ' εμάς;
Εικόνες από το πολύ κοντινό μας μέλλον είναι.
Στη θέση των κατοίκων της Ιερισσού θα βρεθούμε πολύ σύντομα κι εμείς.
Έτσι μας αντιμετωπίζει πλέον το Κράτος.
Με βία, με χημικά, με εισβολές στα σπίτια, με προληπτικές προσαγωγές, με τραμπουκισμούς, με εκβιασμούς, με επίθεση στα σχολεία...
Καταστολή χωρίς αναστολές.
Η Ελλάδα έχει μεταβληθεί σε μια απέραντη Ειδική Αστυνομική Ζώνη.
Και προσεχώς Στρατιωτική...

Είναι ένοπλοι και είμαστε άοπλοι.
Είναι αδίστακτοι αλήτες, ενώ εμείς για όπλο έχουμε μόνο το δίκιο.
Είναι έτοιμοι και να σκοτώσουν για να πετύχουν αυτό που θέλουν.
Εμείς δεν είμαστε σαν τα μούτρα τους.
Δεν θέλουμε να ματώσουμε τα χέρια μας.

Άρα πώς θα τους αντιμετωπίσουμε;
Άοπλοι είμαστε χαμένοι.
Ένοπλοι, ούτε θέλουμε αλλά ούτε και μπορούμε να νικήσουμε.
Δε θέλουμε γιατί δεν είμαστε φονιάδες.
Δεν μπορούμε γιατί αυτοί είναι πιο ισχυροί.

Σαν... Γκάντηδες θα μας λιανίσουν!
Σαν... Άρηδες θα μας γαζώσουν!



Ποια είναι η λύση;

Ποια μπορεί να είναι αν δεν είναι η ειρηνική επανάσταση, όπως την έδειξε ο μεγάλος Ούγκο Τσάβες;
Κι αυτός, όταν απέτυχε στον ένοπλο αγώνα, διαπίστωσε ότι ένας δρόμος υπάρχει: η πολιτική επικράτηση.
Και μέσω αυτής ένα δυναμικό κίνημα να πιάσει τα πόστα παντού στη δημόσια ζωή, στη δημόσια διοίκηση, στην πολιτική εξουσία, στα συνδικάτα, στην ενημέρωση... παντού!
Ένα δυναμικό κίνημα που θα ανατρέψει αυτήν τη βάρβαρη πολιτική και θα υπερασπιστεί τα οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά και ατομικά δικαιώματα του πολίτη.
Ένα δυναμικό κίνημα που θα αλώσει το "κράτος-μεσολαβητή εξυπηρετήσεων μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων" και θα βάλει τις μηχανές του εκ νέου μπροστά για να δουλέψει το δημόσιο προς όφελος των πολιτών.
Ένα δυναμικό κίνημα που θα επαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής τον Άνθρωπο, εκτοπίζοντας το πάση θυσία Κέρδος. Με τον Άνθρωπο κεντρομόλο δύναμη.
Ένα δυναμικό κίνημα που θα θέσει στο κέντρο του στόχου την παιδεία, την υγεία, την ασφάλεια, την εργασία, την ελευθερία.
Ένα δυναμικό κίνημα ευρύ, ενωτικό, με σαφή προσανατολισμό και συγκεκριμένα αιτήματα.
Ένα δυναμικό κίνημα που δε θα φοβάται τον ίσκιο του.
Ένα δυναμικό κίνημα πάνω απ' όλα με πίστη.
Πίστη στον αγώνα και στη νίκη.




ΥΓ: Με αφορμή το κείμενο, φίλος της σελίδας ανέβασε το παρακάτω βίντεο.
Τον ευχαριστώ, όποιος κι αν είναι.
 http://www.youtube.com/watch?v=l96b_Qa9INA

9 σχόλια:

  1. Καλημέρα Μαζεστίξ. Ναι. Αυτό είναι Το Όραμα! Και δεν είμαστε λίγοι αυτοί που το μοιραζόμαστε. Είμαστε πολλοί, αλλά, όπως έχουμε ξανά συζητήσει, είμαστε σκόρπιοι . Μας πήρανε αμπάριζα, που λέει και το τραγούδι... Μας πήρανε αμπάριζα, κυρίως οι φόβοι, η ατολμία και η συνήθεια. Συνήθεια στην αδράνεια, που επήλθε μετά από χρόνια υπνωτικής επίδρασης χυδαίου καπιταλισμού. Ξυπνήσαμε με μαλθακό υπογάστριο, σε μια εποχή που απαιτεί κότσια. Πρέπει... να οργανωθούμε, που λέει και το ανέκδοτο. Και, απουσία κάποιου ατόμου ικανού "μπροστάρη", πρέπει να οργανωθούμε μόνοι μας. Το διαδίκτυο βοηθάει, φθάνει όμως; "Ο καιρός οξύς" θα λέγανε οι αρχαίοι. Προλαβαίνουμε;;;;
    Με αγωνία
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. :Έχεις δίκιο Μαζεστεξ και συμφωνώ με το καταπληκτικό άρθρο σου.
    Όμως για να υπάρξει τέτοιο πολιτικό κίνημα όπως το οραματίζεσαι
    χρειάζεται και ένας λαός με ταξική συνείδηση και πολιτικοποιημένος
    μέχρι το κόκκαλο.
    Απεναντίας ο ελληναράς αρκείται σε δύο πράγματα με απόλυτη συνείδηση και για τα δύο. Το ένα είναι το κόμμα και το άλλο το βόλεμα.
    Έτσι λίγο να την "βολεύει'' και ας κάθεται στην ουρά για το κόκκαλο,
    ή ας ξεπαγώνει.
    Πιστεύει ότι κάποτε θα γυρίσει ο τροχός και θα πάρει πίσω ότι
    έχασε μπορεί και περισσότερα!!!!!
    Είμαστε για κλάμματα Μαζεστίξ .
    Όσο για αυτούς που διαφοροποιούνται ένας είναι ο δρόμος για την ξευτίλα που λέγεται ελληνικό κράτος,η τρομοκρατία και το μπουζούριασμα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πιστεύω στην πολιτική επανάσταση. Η εξουσία πάντα διαφθείρει, το ξέρω. Ο δρόμος όμως δεν μου φτάνει πλέον. Υπάρχει όμως κάποιος που θα κάνει αυτό το όραμα πραγματικότητα. Ας δοκιμάσουμε λοιπόν.
    Αλλά ποιος θα αλλάξει το μυαλό του; Όσο υπάρχει έστω και ελάχιστο λίπος δεν θα αλλάξει τίποτα.

    Καληνύχτα.

    υγ. Σου έχω στείλει ένα μέιλ. Το είδες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Eιναι ωραια και σωστα αυτα που λες..
    Και ειναι επαναστατικη πραξη να σκεφτεσαι ετσι..
    Ομως..
    Εγω πιστευω στην λεγομενη αρχη λειτουργιας..Και οχι στα προσωπα που τα θεωρω τυχαια..
    Τυποι σαν τον Γκαντι..Και σαν τον Ναζωραιο υπηρξαν πολλοι..
    Ομως ο Τσαβες..Υπηρξε την στιγμη που τον ανεδειξε..Ενω ο Αλλιεντε οχι...
    Γι αυτο..Λεω να δουμε την αρχη λειτουργιας...
    Ας δουμε τι ειναι αυτο που δεν θα ανεχοταν η πλειοψηφια των Πολιτων αυτης της χωρας...
    Οσο υποχωρητικοι κι αν ειναι...
    Απο κει θα αρχισουν ολα...
    Γι αυτο και οι ενοχλησεις πρεπει να ειναι συνεχεις..[Ετσι νομιζω] Μια και την αρχη..Δεν την ξερει κανεις ποια ειναι...
    Αυτη η 24ωρη..Μπορει να αποτυχει..Η αλλη οχι...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πάντα προλαβαίνουμε, Άννα μου, και πάντα θα 'ναι αργά.
    Όποτε και να ξεκινήσεις για κει που πρέπει να πας, το θέμα είναι να πας.
    Η αργοπορία δυσκολεύει το δρόμο μας, αλλά αν είναι να πάμε, θα πάμε.


    Σελάνα, σίγουρα η πλειοψηφία είναι όπως την περιγράφεις.
    Υπάρχει όμως και μια δυναμική και πολυπληθής μειοψηφία που ξεπηδάει στις Σκουριές, στην Κερατέα, στην Αλεξανδρούπολη, στην Ιεράπετρα και αλλού.
    Αυτός είναι ο σπόρος της ανατροπής.
    Θα 'ρθει- δε μπορεί να μην έρθει.
    Έτσι κι αλλιώς τις ανατροπές ποτέ δε την έφεραν οι πλειοψηφίες.
    Οι δυναμικές πλειοψηφούσες μειοψηφίες την φέρνουν πάντα και η πλειοψηφία ακολουθεί το νικητή.


    Μαρία, η εξουσία διαφθείρει.
    Δεν είναι μόνο η εξουσία όμως που διαφθείρει.
    Και κάθε σύστημα, όσο εναλασσόμενα κι αν είναι τα πρόσωπα, φτάνει η ώρα που σαπίζει και πέφτει σαν ώριμο φρούτο και περνάει ο χειμώνας ώσπου να ξαναρθεί η άνοιξη και αν ξαναφυτρώσει.
    Η αναπόφευκτη ύπαρξη του θανάτου δεν μπορεί να μας εμποδίσει να αποζητούμε τη ζωή.

    Τώρα είδα το μέιλ.


    Μαχαίρη, σίγουρα δεν είναι τα πρόσωπα το παν.
    Ότνα τα πρόσωπα αποκτούν τέτοιου είδους ζωτικη΄σημασία, τις περισσ΄τοερες φορές δεν είναι για καλό.
    Το θέμα είναι να χειραφετηθούμε μαζικά ως λαός.
    Κάποια/ες προσωπιότητες βέβαια είναι υπεραπαραίτητες για να ξεσηκώσουν, να διεγείρουν και να εμπνεύσουν το κίνημα της ανατροπής.
    Οι "ενοχλήσεις" στις οποίες αναφέρεσαι βέβαια και ειναι απαραίτητες.
    Ώσπου να γίνει η καλή η ενόχληση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όσο κι αν θέλω να το πιστέψω, όταν "βλέπω" Ελβετίες, Γερμανίες κλπ, να...σφύζουν από τις ελληνικές καταθέσεις(και δεν εννοώ των πλουσίων στρωμάτων μόνο..) ξέρω(φοβάμαι) πως είναι πάρα πολύ δύσκολο...

    Παρόλαυτα το παλεύω..
    "ΟΙ "ΣΚΟΥΡΙΕΣ" ΠΟΥ ΣΑΠΙΣΑΝ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ.."

    http://pistos-petra.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πιστέ φίλε, δύσκολο είναι.
    Αν δεν ήταν άλλωστε θα είχε γίνει ήδη.
    Και ποιο χρήσιμο και παραίτητο πράγμα στον κόσμο δεν είναι δύσκολο;
    Δύσκολο λοιπόν, μα όχι ακατόρθωτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Υπάρχει μια λεπτομέρεια που διακρίνει τον Τσάβες απο τον Αλλιέντε.
    Ο Τσάβες κατάφερε να έχει με το μέρος του τον Στρατό ενώ ο Αλλιέντε όχι..
    Καλό το πολιτικό κίνημα αλλά στα ..ζόρια βοηθάει πολύ να έχεις και τα στρατά με το μέρος σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σωστή η παρατήρηση ανώνυμε φίλε.
    Αυτό συμβαίνει ίσως επειδή ο στρατός 9 στις 10 φορές έχει τα αντίθετα κίνητρα από τους εκάστοτε Αλιέντε.
    Ο Τσάβες ήταν και καπάτσος αλλά και τυχερός σ' αυτό το θέμα.
    Προερχόταν άλλωστε από το στράτευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή