Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Απόψε γυρίζουμε τα ρολόγια αιώνες πίσω...


Απόψε θα αλλάξει η ώρα.
Μα δε θα αλλάξει τίποτε άλλο.
Δε θα αλλάξει ούτε η μέρα ούτε ο χρόνος ούτε η μαυρίλα τους.
Όλα θα παραμείνουν αφόρητα ίδια.
Γιατί δεν είναι παρά μικρές κι ασήμαντες κουκκίδες στη γραμμή της ιστορίας.
Μια γραμμή που επεφύλασσε για μας έναν πολύ δύσκολο ρόλο.
Ενδεχομένως τον πιο δύσκολο απ' όλους. Αυτό θα μας το δείξει το πολύ κοντινό μέλλον.

Απόψε θα γυρίσουμε τα ρολόγια μας μια ώρα μπροστά.
Πόσο θα 'θελα να τα γυρίζαμε χρόνια μπροστά.
Να χαθούν με το γύρισμα ενός δείκτη όλα τα χρόνια που μας μέλλει να ζήσουμε μέσα σ' αυτήν την καταχνιά.
Να χαθούν όπως θα χαθεί αυτή η ώρα ανάμεσα στις 3 και τις 4.
Μια ώρα που δε θα τη ζήσουμε ποτέ.
Πάντα θα ξέρουμε ότι την ώρα 3 με 4 τα ξημερώματα της 31ης Μαρτίου 2013 δεν τη ζήσαμε ποτέ.
Την προσπεράσαμε χωρίς μια ανάσα.
Πώς θα 'ταν άραγε να προσπερνούσαμε έτσι και τα χρόνια;

Να γυρίσουμε το δείκτη ξεκινώντας απ' τις 3 τα ξημερώματα απόψε και να βρεθούμε μονομιάς στις 4 τα ξημερώματα της 31ης του Μάρτη του 2025 ή του 2032...!
Να κοιτάμε προς τα πίσω και να μην υπάρχει τίποτα. Μόνο κενό!
Και μαύρες μέρες που θα ζούσαμε, αλλά δεν τις ζήσαμε τελικά προσπερνώντας τις με ένα παιχνίδι της μοίρας!

Ή τί λέτε να γυρίζαμε τους δείκτες των ρολογιών πίσω;
Αλλά αρκετά πίσω. Από κει που ξεκινήσαμε τα μεγάλα μας τα λάθη.
Πότε, άραγε, ξεκινήσαμε τα μεγάλα μας λάθη;
(Δεν εννοώ τα προσωπικά. Στα συλλογικά αναφέρομαι)
Για τον καθένα μας ήταν άλλη η στιγμή του λάθους που θα 'θελε να γυρίσει πίσω και να αλλάξει, να ξαναγράψει την ιστορία απ' την αρχή.

Γι' άλλον η στιγμη αυτή είναι η 17η του Ιούνη, γι' άλλον το Καστελλόριζο του ΓΑΠ, γι' άλλον η μέρα που μπαίναμε στην Ευρωζώνη, γι' άλλον η μέρα που μπήκαμε στην ΕΟΚ, γι άλλον η μέρα που προσγειώθηκε ο Καραμανλής στο Ελληνικό, γι' άλλον η αποστασία του Μητσοτάκη, γι' άλλον η δολοφονία του Λαμπράκη, γι' άλλον η ήττα της ΕΔΑ, γι' άλλον η Βάρκιζα, γι' άλλον ο Σαγγάριος, γι' άλλον το Γουδί, γι' άλλον η δολοφονία του Καποδίστρια, γι' άλλον το '21, γι' άλλον η άλωση της Πόλης γι' άλλον το Σχίσμα, γι' άλλον το Βυζάντιο και πάει λέγοντας...



Πριν μου πείτε εσείς πόσο ακριβώς θα θέλατε να γυρίσουμε τους δείκτες, θα ξεκινήσω εγώ.
Ο καθένας μας θα γύριζε τους δείκτες στο σημείο που νομίζει πως έγινε το λάθος, για να το διορθώσει και να ξαναγινόντουσαν αλλιώς τα πράγματα!

Εγώ λοιπόν θα γύριζα τους δείκτες ως εκείνη τη μέρα που ο Δημοσθένης εκφωνούσε το λόγο του στην Εκκλησία του Δήμου ενάντια στη συμμαχία-υποταγή της Αθήνας στον Φίλιππο της Μακεδονίας και υπέρ της υπεράσπισης της αυτοδύναμης αθηναϊκής δημοκρατίας.
Δυστυχώς δεν εισακούστηκε ο φλογερός δημοκράτης Δημοσθένης και οι συμπολίτες του, με... think tank τον Ισοκράτη της "πανελλήνιας ιδέας", κουρασμένοι έσκυψαν το κεφάλι στο Φίλιππο και συντάχθηκαν μ' αυτόν. Υποτάχθηκαν σ' αυτόν.
Κι η απόφαση αυτή σήμανε το τέλος της Δημοκρατίας.
Από τότε μέχρι σήμερα η Δημοκρατία αγνοείται.

Εκεί ήθελα να γύριζα, στην Πνύκα.
Να έβγαινα στο βήμα, στο πλευρό του Δημοσθένη και να φώναζα στους Αθηναίους πως η απόφασή τους αυτή θα έθαβε για πάντα το σπουδαιότερο πνευματικό επίτευγμα του Ανθρώπου: τη Δημοκρατία.
Και να τους τόνιζα ότι από το σήκωμα του χεριού τους κρινόταν το μέλλον της ανθρωπότητας.
Κι ότι στο χέρι τους αυτό που θα σηκώσουν για να ψηφίσουν ναι ή όχι, δεν κυλά μόνο το αίμα της καρδιάς τους, αλλά και το αίμα της Δημοκρατίας που με τόσο κόπο, τόσο αίμα και τόσα βάσανα δημιούργησαν και διατήρησαν οι Αθηναίοι δημοκράτες.
Θα τους φώναζα ότι στο χέρι τους κυλά ο "Μαραθώνας" της Δημοκρατίας!
Κι ότι οι Φειδιππίδες μετά το σπουδαίο αθηναϊκό "όχι", θα 'ναι έτοιμοι να τρέξουν στα πέρατα της γης για να κηρύξουν πέφτοντας "ΝΕΝΙΚΗΚΕΝ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"!

23 σχόλια:

  1. Προχθές είχα μια ενδιαφέρουσα συνομιλία με μια φίλη
    που τυχαίνει να είναι και οργανωμένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ από παλιά.
    Όταν φτάσαμε στο θέμα που καίει δλδ τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,τη συντακτική συνέλευση, δημοκρατικές διαδικασίες με δημοψηφίσματα τοπικά ή πανελληνία,μου έδωσε μια απάντηση που με πάγωσε ''ο λαός δεν είναι έτοιμος!!! και το επιχειρηματολόγησε με το αν γινόταν σήμερα δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό το 80% θα ήταν υπέρ της απέλασης! Στην απάντηση μου ότι ακόμα και αυτό θα ήταν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ με κοίταξε σαν εξωγήινο!
    Έκοψα άμεσα τη συζήτηση σκεπτόμενος ότι αν και οι προοδευτικοί στη σκέψη άνθρωποι φοβούνται τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν έχουμε καμιά ελπίδα!!!
    nicktheseaman

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. O λαος δεν ειναι ετοιμος..Ποτε δεν ηταν ετοιμος για καθεστωτα ευθυνης...!!
    Οπως αυτο που περιγραφει ο φιλος..Που αυτος το λεει "δημοκρατια"
    Κι ας ειχε ψηφιστει πριν..
    Η εκστρατεια στη Σικελια..
    Η σφαγη των Ροδιων..
    Η Καταδικη του Σωκρατη..
    Και τοσα αλλα...

    Ετσι ειναι..nicthesaman..Οσο κι αν βρωμαει αυτο..Ανθρωπιλα..
    Εγω Νομιζω, κι ας κρινετε,ποσο σωστο ειναι..

    Οτι η ΔΗΜΟΚΡΑΥΙΑ...ΔΕΝ υπηρξε, απο καποτε και πριν...
    Ουτε καταλυθηκε απο τοτε και μετα...

    Η Δημοκρατια υπαρχει..Ωρισμενες στιγμες..Και ωρισμενες αλλες καταλυεται

    Οταν το λοιπον..Η Δημοκρατικη Πολιτεια..
    Ψηφιζει την αντισταση στον Περση..Υπαρχει..
    Οταν καλει τους Σπαρτιατες..ΔΕΝ υπαρχει..!!

    Οταν..Ο Κολοκοτρωνης βαζει το πιστολι..Στον κροταφο του Δεσποτη..Και τον αναγκαζει να..Ευλογησει τα.."οπλα τα ιερα"..Υπαρχει..
    Οταν υπογραφει δανειο με την "Ιγγλετερα"..Δεν υπαρχει...!!

    Οταν ο μεταξας..Εξαναγκαζεται να πει, "και καλα" ΟΧΙ...ΥΠΑΡΧΕΙ...!!

    Οταν μπαινουν οι Γερμανοι...Δεν υπαρχει...

    Οταν φιλευεις ψωμι..Ενα μεταναστη Υπαρχει..
    Αλλα οταν εσυ..Που εχεις ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ μεταναστες, στον κοσμο..!!
    Με δημοψηφισμα..!!
    Ψηφιζεις να φυγουν,απο την δικη σου χωρα οι..Λιγδηδες...!!

    Εμ..!! Δεν υπαρχει ρε φιλε...!!

    Γιατι εχεις γινει με την ψηφο σου...!!Ξανα το ζωντανο εκεινο το αρπαχτικο..Που ακολουθαγε τον λυκο..Και ετρωγε τα αποφαγια του...!!

    Που θες και ψηφο..!!

    Μηπως θες και Ταμπλετ..!!

    Η "Δημοκρατια" Κυριε Νικο μας..!!
    ΔΕΝ σημαινει να ασκεις εξουσια, δια της ψηφου...Στην καταστροφη πληθυσμων..!!..Αυτο γινεται στην Αμερικανικη "δημοκρατια"

    -ΓΙΕΕΕΕΣ..!!

    Που εχει σχεση με την δημοκρατια..Οσο ο Ομπαμα..Με τον Ναζωραιο...!!

    Καταλαβες;;;

    Γι αυτο φαγανε τα αεροπλανα στο κεφαλι...!!
    Και κινδυνευουνε και τωρα, να φανε παλι σφαλιαρες και να κλαινε...!!..[εκ των υστερων παλι]....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγνώμη Μαχαιρη σέβομαι τις απόψεις σου, που μάλιστα διαβάζω πολύ συχνά!
      Τα ρατσιστικές,υπάνθρωπες και μισάνθρωπες απόψεις μακριά από μένα!
      Δημοκρατία είναι δύσκολο πράγμα διότι χρειάζεται συνέχει αγώνα και σύγκρουση σκέψεων και απόψεων!
      Τώρα τα παραδείγματα που θέτεις δεν καταλαβαίνω τη σχέση έχουν με τη δημοκρατία.
      Στη περίπτωση Κολοκοτρώνη μιλάμε για επανάσταση,στη περίπτωση μεταξά για φασιστική χούντα προερχομένη από κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και στην Αμερική απ' όσο ξέρω έχουν πολίτευμα το RERUBLIC!
      Όσον αφορά το παράδειγμα μου θέλω να πω πως αν!ΑΝ λέω φτάσουμε ποτέ στη περίπτωση να ερωτηθούμε ελεύθερα και δημοκρατικά για ένα τέτοιο σοβαρότατο ερώτημα αν ο κόσμος κατά πλειοψηφία ψηφίσει απέλαση, τότε και εμείς οι προοδευτικοί θα έχουμε αποτύχει!
      Θα με χαροποιούσε πολύ να διάβαζες και τις δικές απόψεις στο θέμα
      μέσα από το blog μου
      http://nicktheseaman.wordpress.com/2012/10/18/%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%AE%CF%81%CE%B8%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9/
      YΓ Ο Σωκράτης όταν του πρότειναν να φύγει από την Αθήνα, απάντησε πως αυτό θα ήταν αντίθετο με αυτό που πάντα πρέσβευε ότι η γνώμη του δήμου θα πρέπει να είναι πάντα σεβαστή!
      nicktheseaman

      Διαγραφή
  3. Χμμμ...! :-)
    Για τον διάλογο-διαφωνία του ναυτικού και του Μαχαίρη.
    Επειδή λοιπόν προκύπτουν τέτοιου είδους μαλακίες αποφάσεις παρμένες δημοκρατικά (ή "δημοκρατικά"), τείνω να συνταχτώ με την ανέφικτη μεν, πλήρους σοφίας δε (θέσφατο να το πω;) άποψη των αναρχικών που η μόνη δημοκρατία που δέχονται, είναι αυτή της απόλυτης πλειοψηφίας.
    Μ άλλα λόγια, ή συμφωνούμε όλοι (μα όλοι) σε κάτι, ή, πάπαλα.
    Άσε δε που εδώ και πολλές δεκάδες χρόνια πιστεύω πως δεν είναι και τόσο σοφή πια, η ρήση του βολταίρου περί διαφωνίας με όσα λες, μα υπεράσπισης του δικαιώματός σου να το λες, γιατί μπορεί στον καιρό του νάβγαινε στο μπαλκόνι ο κάθε μαλάκας και να προπαγάνδιζε κάτι, μα τον ίδιο τρόπο είχε κι όποιος είχε αντίλογο.
    Βάλτε τα τώρα με το μεγκάλο κανάλι (κι όλα τ άλλα) που 24 ώρες μας ζαλίζουν τ αρχίδια και αντίλογο ο οποιονδήποτε που του απαγορεύουνε ακόμα και σε μπαλκόνι να βγεί και να σκούξει.
    Άλλες εποχές, άλλη τεχνολογία, άλλα μέσα προπαγάνδας, άρα και κάποια προσαρμογή χρειάζεται.
    Άσε που σε τελική ανάλυση, ποτέ δεν κατάλαβα τι είδους δημοκρατία είναι η πλειοψηφία του 50%+1.
    4.000.000 απ τη μια και 4.000.001 απ την άλλη, από που κι ως που λογίζεται σαν πλειοψηφία; Ακυρώνονται με μιας 4 εκατομμύρια γνώμες, επειδής ένας βρέθηκε ας πούμε μαλάκας;

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νίκο και Μαχαίρη, μια και θίγετε το ίδιο θέμα, θα πω τη δική μου γνώμη.

    Αν περιμένουμε να καταστεί έτοιμος ένας λαός για τη Δημοκρατία, ποτέ δε θα καταστεί τέτοιος.
    Η Δημοκρατία τον καθιστά έτοιμο.
    Δηλαδή ένας λαός δεν ωριμάζει πρώτα και εμτά πιάνει τη ΔΗμοκρατία.
    Αλλά ωριμα΄ζει μέσα από την ίδια τη Δημοκρατία.
    Οι διαδικασίες της τον ωριμάζουν.

    Υάρχουν όμως και θέματα, τα οποία δεν μπορούν, κατά τη γνώμη μου, να τεθούν σε ψηφοφορία κατά πλειοψηφία.
    Όπως ας πούμε κάποια θεμελιώδη δικαιώματα.
    Δηλαδή δεν νοείται να ωηφίσουμε κατά πλειοψηφία στο ερώτημα "να τους πετάξουμε στη θάλασσα ή όχι;"
    Απ' την άλλη μεριά προκύπτει το ζήτημα "ποιος ορίζει τί μπορεί να τίθεται προς συζήτηση και τί όχι;"
    Αυτό είναι ένα πρόβλημα δυσεπίλυτο.

    Κατά τη γνώμη μου πρέπει να θεσπίζεται ένα Σύνταγμα τέτοιο ώστε να αυτοπροστατεύεται και να 'χει ισχύ πυο θα υπερβαίνει τις επιμέρους ψηφοφορίες.
    Δηλαδή να ψηφιστεί θεμελιώδες άρθρο "στη χώρα μας προστατεύονται τα χ, ψ και ω ανθρώπινα δικαιώματα και δεν τίθενται προς επιμέρους εξαιρέσεις".
    Και η αναθεώρησή του να απαιτεί αριθμό υπογραφών και ψήφων μετέπειτα, ώστε να καθίσταται αδύνατη η ευκαιριακή του ανατροπή.

    Όλα τα πολιτεύματα είναι στατικά.
    Η Δημοκρατία είναι ένας διαρκής αγώνας προς την πραγμάτωσή της.
    Ποτέ δεν επιτυγχάνεται στο 100%.
    Είναι μια ουτοπία.
    Χρέος κάθε δημοκράτη είναι να κάνει την κοινωνία του κάθε μέρα και λίγο πιο δημοκρατική.

    Ίσως αυτό μας φοβίζει. Ότι δεν είναι "μπαμ και κάτω".
    Αλλά απαιτεί τη συνεχή μας εγρήγορση και τον διαρκή μας αγώνα για να την στηρίζουμε, να τη βελτιώνουμε και να την εξελίσσουμε συνεχώς.

    Το 'χω γράψει πολλές φορές ότι είμαι σίγουρος πως αν αρχίσουμε τώρα στα καλά καθούμενα τα δημοψηφίσματα, στην αρχή όντας ανώριμοι, θα κάνουμε μαλακίες.
    Αλλά η διαδικασία αυτή θα αμς ωριμάσει πολύ γρήγορα, θα μας χειραφετήσει και θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους και πολίτες.
    Και επομένως έτσι θα βελτιωθεί και η κοινωνία μας συνολικότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Mbiker, η τακτική της απόλυτης πλειοψηφίας είναι ωραία στα χαρτιά, αλλά θα δημιουργούσε μια τελείως δυσκίνητη κοινωνία.
    Διότι δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να εφαρμοστεί.
    Δε θα μπορούσε να ψηφιστεί τίποτα και θα γίνονταν αιώνιες συζητήσεις επί συζητήσεων.

    Το ζήτημα του 50+1 είναι το αναγκαίο κακό -αν θέλεις- για να λαμβάνεται κάποια απόφαση για την πόλη.
    Μην ξεχνάς ότι σε μια Δημοκρατία, μπορεί να επικρατεί η άποψη της πλειοψηφίας, αλλά με δεδομένο το σεβασμό στη μειοψηφία.

    Σε μια κοινωνάι πάντοτε υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα.
    Δεν μπροούν να συμφωνήσουν όλοι.
    Αλλά το θέμα είναι τί βάζουμε πιο ψηλά; Το άτομο ή το σύνολο;

    Αν βάλουμε το σύνολο πάνω απ' το άτομο, τότε η μειοψηφία κάθε απόφασης θα πρέπει να σέβεται και να υπακουέι στο θέλημα της πλειοψηφίας.
    Έτσι κι αλλιώς την άλλη εβδομάδα, στο επόμενο δημοψήφισμα, πιθανότατα πολλοί απ' αυτούς που σήμερα μειοψηφούν, τότε να πλειοψηφίσουν.
    Αυτό που θέλουν οι πολλοί δεν είναι το απόλυτο κριτήριο για το καλό της κοινωνίας, αλλά είναι το ασφαλέστερο κριτήριο που έχει βρεθεί μέχρι στιγμης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αρχηγέ, εκ πρώτης όψεως έτσι φαίνεται, γι αυτό άλλωστε το χαρακτήρησα κι ανέφικτο.
    Απ την άλλη όμως...σάμπως το δοκιμάσαμε και ποτές;
    Κι αν δουλεύει;
    Αντικρουόμενα συμφέροντα που δεν θα συμφωνούν επ ουδενί ας πούμε.
    Μήπως τώρα γίνεται κάτι το διαφορετικό; Μάλλον ακόμα χειρότερο γίνεται, γιατί παραπλανούν, χρηματίζουν, επηρεάζουν πολλούς που χαμπάρι δεν παίρνουν ποιανών συμφέροντα εξυπηρετούν. Αρκεί όμως να εμψανιστεί μια σχετική πλειοψηφία. Και ώ του θαύματος! με δημοκρατικές διαδικασίες σε κάποιο δημοτικό συμβούλιο πέρασε το συμφέρον κάποιου. Ή, δεν πέρασε το συμφέρον των πολλών, επειδή ο κάποιος βρήκε έναν κρετίνο παραπάνω ας πούμε.
    Δεν θα μπορούσε να παρθεί απόφαση ενόσω δεν προέκυπτε πλήρης συμφωνία. Και λοιπόν; ποιός θάχανε; Οι ίδιοι οι πολίτες.
    Η ανάγκη του να παρθούν κάποιες αποφάσεις, θα επέβαλε και την απόλυτη συμφωνία.
    (Θυμήσου τι έγινε με το μπίπ-πανο εκείνο της δημάρ που περίμενε την έκβαση της ψηφοφορίας στη βουλή για να ψηφίσει ανάλογα. 50%+1 το ισχύον.)
    Μ άλλα λόγια, θεωρώ πως το αγώγι κάνει τον αγωγιάτη.
    Ας μπούμε στα βαθειά λοιπόν, να μάθουμε ν αποφασίζουμε οι ίδιοι για την παρτη μας κι ας αφήσουμε κατά μέρος τους σωτήρες που το μόνο που κάνουν είναι να σώζουν τους εαυτούς τους. Εσαεί.

    mbiker



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Oι αναρχικοι λενε για την αρχη της απολυτης πλειοψηφιας, γνωριζοντας οτι ειναι ανεφικτη..!!
      Διοτι,κατα την γνωμη ακριβως την δικη τους..Η ΙΔΙΑ η κοινωνια ειναι ανεφικτο να ειναι δημοκρατικη...!!
      Ως αγγελη..!!
      Η δημιουργια ακριβως της οποιαδηποτε κοινωνιας ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ εξαναγκασμο..
      Μην τρελλαινεστε..Γνωστα πραμματα ειναι αυτα...!!
      Εκτος αν τρελλαθηκα εγω..!!

      Το θεμελιωδες προβλημα ειναι..Να αντιλαμβανεται ο Πολιτης...ΑΠΛΩΣ οτι δεν εχει δικαιωμα να παιρνει αποφασεις.."πλειοψηφικες" Που καταστρεφουν αλλους..!!

      Η ΒΑΣΑΝΟΣ επομενως...[νομιζω] ΔΕΝ ειναι στον τυπο της "δημοκρατιας...Αλλα στον τυπο ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ...!!
      Να αντιληφθει Ο ΠΟΛΙΤΗΣ..!! Οτι η συμμετοχη στην δημοκρατια..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΚΗΣΗ εξουσιας, σ αυτους που συμμετεχουν..Η στους "απ εξω"

      ΣΥΜΦΩΝΩ..Οτι ακρβως οι διαδικασιες, θα "Ψησουν" τα πολιτικα αντανακλαστικα..Οπως το γραψιμο "ψηνει" τον συγγραφεα...Και η ΛΙΜΑ φτιαχνει τον μαστορα...!!
      ΟΜΩΣ..
      Πως θα πεισθουν οι νεωτεροι..Οτι η εμπειρια των γηραιοτερων...Ειναι σωτη..!!

      Οποτε..Μυλος...!!

      Διαγραφή
  7. Mbiker, η διαφθορά, οι χρηματισμοί κλπ είναι ίδιον κυρίως της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
    Επειδή μιλώντας για Δημοκρατία, εννοώ την Άμεση (ή τελοσπάντων κάποια μορφή της), είναι προφανές ότι είναι αρκετά δύσκολο να υπάρξει χρηματισμός τόσο μεγάλου μέρους πληθυσμού.
    Θεσμοί αντιπροσώπευσης μόνο όπου είναι απαραίτητοι και αυτοί "δεμένοι" πολύ σφιχτά από τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων.

    Όχι ότι στην Άμεση Δημοκρατία δεν υπάρχει ούτε ιχνος διαφθοράς, αλλά σίγουρα είναι πολύ περιορισμένη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εγώ θέλω να γυρίσουν τα ρολόγια 25006 ημέρες πίσω.

    (σε περιμένω στην προηγούμενη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μιας και περί άμεσης δημοκρατίας ο λόγος, αυτή θα μπορούσε να εφαρμοστεί καταρχάς σε τοπικό επίπεδο, σε επίπεδο κοινοτήτων (μια τάξη μεγέθους αντίστοιχη της αρχαίας Αθήνας) με τη συμμετοχή του συνόλου των δημοτών και με εκ περιτροπής ανάληψη ευθυνών και αξιωμάτων και ad hoc εκπροσώπηση χωρίς αποζημιώσεις, έξοδα παράστασης κλπ. Μετά από τόσα χρόνια κομματικής καφρίλας και ύπνωσης από την ιδιωτική τηλεόραση, νομίζω ότι πρέπει να εκπαιδευτούμε ξανά ως πολίτες με δικαιώματα και υποχρεώσεις εντός μιας δημοκρατικής πολιτείας. Ιδού η Ρόδος! Όχι να λέμε μόνο "ξέρεις τι θα 'κανα εγώ αν ήμουν πρωθυπουργός!". Ομοφωνία δεν μπορεί να υπάρξει, παρά μόνο με την έννοια ότι οι μειψηφούσες απόψεις θα αναγκάζονται να προσχωρούν στις επικρατέστερες, διαφορετικά θα είναι αδύνατη η λήψη οποιασδήποτε απόφασης. Το δημοψήφισμα εντός μιας αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δημιουργεί την ψευδαίσθηση της άμεσης δημοκρατίας, αλλά δεν είναι πάντα. Πρώτον, υπάρχουν ζητήματα που έχουν δεκάδες παραμέτρους και η απάντηση σε αυτά δεν μπορεί να είναι ένα "ναι" ή ένα "όχι". Δεύτερον, το αποτέλεσμά του εξαρτάται από το πως τίθεται το ερώτημα από την κρατική εξουσία (και τι προπαγάνδα πέφτει ασφαλώς). Έτσι, στο ζήτημα της μετανάστευσης, αν το ερώτημα ενός υποθετικού δημοψηφίσματος είναι γενικά "να απελαθούν οι μετανάστες", τι θα πρέπει να απαντήσουν αυτοί που δεν έχουν πρόβλημα με τους νόμιμους μετανάστες, αλλά επιθυμούν την απέλαση των παράνομων; Ναι ή όχι; Δεν είμαι αντίθετη στα δημοψηφίσματα, απλά θεωρώ ότι δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση και το αποτέλεσμά τους μπορεί να καθοδηγηθεί.
    Για μένα δεν μπορεί να υπάρξει άμεση δημοκρατία, όσο υπάρχει ο θεσμός των κομμάτων. Τα κόμματα είναι κλειστές γραφειοκρατικές οργανώσεις και ως τέτοιες επιδιώκουν την αυτοσυντήρησή τους και την επικράτησή τους έναντι των αντίπαλων κομμάτων στο κηνύγι της εξουσίας. Εκμαυλίζουν και αδρανοποιούν, καλουπώνουν και καπελώνουν τους πολίτες, γιατί δεν θέλουν πολίτες, θέλουν οπαδούς. Αυτόκλητοι σωτήρες σε ένα κράτος-τσιφλίκι που υπόσχονται να μας λύσουν όλα τα προβλήματα, για να μπορούμε εμείς να παρακολουθούμε απερίσπαστοι το Σουλειμάν. Αντιμάχονται και υπονομεύουν ακόμη και τους άλλους συνταγματικά κατοχυρωμένους θεσμούς (Βουλή, δικαιοσύνη, σινδικαλισμό), όταν δεν εξυπηρετούνται από αυτούς. Τι θέση έχει μέσα σε όλα αυτά η δημοκρατία; Το κράτος δικαίου; Αν θέλουμε να μιλάμε για δημοκρατία, πρέπει να διαλύσουμε τα κόμματα και τις κομματικές ταυτότητες. Ανοιχτές flat οργανώσεις κινηματικού χαρακτήρα. Αλλιώς δε θα 'χουμε καλύτερη τύχη από τα γουρούνια του Όργουελ στη "Φάρμα των Ζώων".
    Όσα για τα γυρίσματα του χρόνου, δεν θέλω να πάμε ούτε μπρος ούτε πίσω. Εδώ στο σήμερα να παλέψουμε για να διώξουμε την καταχνιά για να 'μαστε κάποτε περήφανοι ότι εμείς φέραμε τον ήλιο. Εμείς γράψαμε τη δική μας ιστορία.(Άσε που δε με συμφέρει να πάμε στο 2025. Ξέρεις πόσο χρονών θά 'μαι τότε;). Ούτε πίσω. Κι αν επικρατούσε τότε η άποψη του Δημοσθένη, κάποια άλλη στιγμή κάποιοι άλλοι άνθρωποι θα κάναν πάλι λάθος.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σοφία κι εγώ συμφωνώ πως πρέπει πρώτα να εφαρμοστεί σε τοπικό επίπεδο, για να δοκιμαστούν οι θεσμοί και να μάθουν οι πολίτες να λειτουργούν μ' αυτόν τον τρόπο.
    Και μετά σιγά-σιγά σε επίπεδο περιφερειών και ακολούθως σε επίπεδο κρατικό.

    Επίσης, για να διασφαλιστεί το ζήτημα του πώς τίθεται το ερώτημα, θα πρέπει να μην τίθεται από μια κεντρική διοίκηση κατά πλειοψηφία, αλλά και από τις μειοψηφούσες πλευρές.
    Τώρα το ζήτημα είναι πώς διαμορφώνονται οι πλευρές αυτές.
    Δομές αντιπροσώπευσης θα μπορούσαν να υπάρξουν σε θεματική βάση.
    Να ψηφίζονται δηλαδή αντιπρόσωποι ανά θεματική ενότητα για να καταθέτουν νομοσχέδια προς ψήφιση, αυτά να ψηφίζονται από το λαό και να είναι υποχρεωμένη η εκτελεστική εξουσία να τα εφαρμόσει κατά γράμμα. Σε αντίθετη περίπτωση να υπάρχει δυνατότητα άμεσης ανακλητότητας.
    Τελοσπάντων, είναι αρκετά περίπλοκο το θέμα, αλλά δεν πρέπει να διστάσουμε μπροστά στην πολυπλοκότητά του. Γιατί η Δημοκρατία πρέπει να λειτουργεί με πάρα πολλές ασφαλιστικές δικλείδες, αλλιώς κινδυνεύει.

    Σχετικά με την ύπαρξη κομμάτων, τώρα, ακόμη και στην άμεση δημοκρατία είναι αναπόφευκτη η δημιουργία πολιτικών παρατάξεων, οι οποίες συσπειρώνοντια γύρω από μια ιδεολογική πλατφόρμα.
    Οι πολιτικές παρατάξεις αποτελούν μια κοινωνική αναγκαιότητα, αφού πάντοτε οι άνθρωποι με κοινές πεποιθήσεις έχουν την τάση να ομαδοποιούνται.
    Και μάλιστα όταν ο αντιπροσωπευτισμός χάνει τα προνόμιά του (π.χ. εν λευκώ εκλογή-ανάθεση για τέσσερα χρόνια επί παντός επιστητού) τότε μειώνεται δραματικά και η δυνατότητα συναλλαγής εξουσίας- πολιτών, αφού η εξουσία δεν είναι μία και σταθερή, αποτελούμενη από τετραετείς ηγεμόνες, αλλά θεσμός διευκόλυνσης των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών.
    Έτσι, σε συνθήκες άμεσης δημοκρατίας, θα μπορέσει να ξαναϋπάρξει ο πραγματικός δημιουργικός ρόλος των κομμάτων και θα μπορούν αυτά να τον επιτελέσουν στις νέες συνθήκες.
    Και βέβαια σε τέτοιες συνθήκες δε θα υπάρχουν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ.
    Θα υπάρχουν "προοδευτικοί, συντηρητικοί, μετριοπαθείς, ριζοσπάστες" κλπ. Δηλαδή πολιτική ομαδοποίηση με βαση το ιδεολογικό περιεχόμενο των πολιτών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το βασικό πρόβλημα της άμεσης δημοκρατίας είναι στην ουσία του ίδιο με της έμμεσης : η διαφορετική δυνατότητα επιρροής ατόμων ή ομάδων κύρίως στη βάση της οικονομικής τους ισχύος και όσων αυτή συνεπάγεται.

    Με άλλα λόγια, το πρόβλημα είναι ότι 5, 10 ή 100 τύποι σαν τον Μπόμπολα πχ, μπορούν με τον έλεγχο της ενημέρωσης και γενικά με τις χρηματοδοτήσεις που μπορούν να κάνουν σε κόμματα και ομάδες να ελέγξουν τα αποτελέσματα εκλογών και δημοψηφισμάτων και τους φορείς άσκησης πολιτικής.

    Αν το πρόβλημα κατεύθυνσης της πλειοψηφίας από κάποιους με σχετικά μεγαλύτερη δυνατότητα επιροής υπήρχε στην Αρχαία Αθήνα, φανταστείτε τι έχει να γίνει σε περίπτωση άμεσης δημοκρατίας σήμερα με τις τεράστιες ανισότητες στην κατανομή του πλούτου και της δύναμης...

    Η δημοκρατία γενικά και πολύ περισσότερο η άμεση δημοκρατία για να λειτουρήσει σωστά προυποθέτει σχετικα ίση κατανομή του πλούτου και υψηλό πολιτικό και γενικότερα πνευματικό επίπεδο των πολιτών.
    Οσο αυτά φαντάζουν ουτοπίες τόσο και η πραγματική δημοκρατία θα είναι ουτοπία.

    ΥΓ:¨Οσο για το ρολόι θα συμφωνήσω με τον αρχηγό, αλλά νομίζω πως πρέπει να το πάμε λίγο πιο πίσω, πρίν από τον πελοπονησσιακό πόλεμο. Κάπου εκεί μάλλον χάθηκε το παιχνίδι...



    Γιάννης Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Γιάννη, να ρωτήσω όμως κι εγώ με τη σειρά μου:
    σε συνθήκες άμεσης δημοκρατίας, δεν είναι ρεαλιστικότερα δυνατός ο έλεγχος της εξουσίας;
    Δηλαδή, τώρα με φουλ αντιπροσώπευση, περνούν νόμοι και διατάξεις που χαρίζονται στους καναλάρχες, στους μεγαλοεπιχειρηματίες κλπ
    Σε συνθήκες άμεσης δημοκρατίας όμως, δεν είναι πιο εύκολο να τεθεί το θέμα του νομοθετικού πλαισίου σχετικά με την ιδιοκτησία τηλεοπτικού σταθμού, εφημερίδας κλπ και το ασυμβίβαστό του με άλλες δραστηριότητες;
    Επίσης δεν είναι πιο εύκολο να φορολογηθεί ο πλούτος, αφού δεν είναι δυνατός ο χρηματισμός των αποφασιζόντων;
    Σε αντίθεση με τώρα που ο χ υπουργός τα παίρνει από τον χ επιχειρηματία και νομοθετεί υπέρ του και συντηρεί αιωνίως το άνοιγμα της ψαλίδας;


    Όσο για το θέμα του αν πρέπει πριν δοκιμάσουμε τους αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς, πρώτα να χτυπηθεί η οικονομική ανισότητα, νομίζω πως η σειρά δεν εχει ιδιαίτερη σημασία.
    Ή μάλλον αναγκαστικά θα γίνουν σχεδόν ταυτόχρονα.
    Ό,τι και να επιλέξεις πρώτο απ' τα δύο, θα σου λείπει το άλλο.
    Η γνώμη μου περί σειράς λοιπόν είναι: ό,τι μας κάτσει πρώτο!
    (φοβερή γνώμη, ε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Συμφωνώ με τον Γιάννη: τα δεινά μας ξεκίνησαν με τους Πελοποννησιακούς Πολέμους. Σε μια ρημαγμένη Ελλάδα υπερίσχυσε ο Φίλιππος. Μετά ήρθαν οι μέλισσες... συγγνώμη, οι Ρωμαίοι και πάπαλα.
    Όμως και εκείνη η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν μόνο για άντρες και μάλιστα ελεύθερους. Συνεπώς, ήταν ό,τι πιο κοντινό σε δημοκρατία τότε.
    Επιπλέον, ακόμα και τότε, ήταν δυνατή η χειραγώγηση της πλειοψηφίας. Θυμηθείτε τα έξοδα για την οικοδόμηση του Παρθενώνα και πώς τα μπουρδούκλωσε ο Περικλής, αλλά και τη σαγήνη που ασκούσε ο φαύλος Αλκιβιάδης.

    Σήμερα έχουμε τον Σίμο Κεδίκογλου και τον Pretender, τα συγκροτήματα Αλαφούζου και Μπόμπολα, καθώς και τον Άδωνι. Εντάξει, μην φωνάζετε, σε παρακμή ζούμε.

    Αν, όμως, δεν πάμε τόσο πίσω, θα ήθελα να ανακόψω τη σφαίρα που σκότωσε τον Καποδίστρια, την επιστροφή του Ανδρέα στην πολιτική σκηνή, ή, έστω, την απόφαση του ΚΚΕ να μην συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Δυστυχώς, όμως, δεν έχουμε τη μηχανή του χρόνου.

    Δημοκρατία δεν υπάρχει. Μιλάμε όσο μας επιτρέπουν, ψηφίζουμε ό,τι μας υπαγορεύουν, νόμοι προσφέρουν ατιμωρησία σε υπουργούς και βουλευτές και, τελευταία, ανακαλύψαμε ότι χρεοκοπούμε για να σώζουμε εσαεί τις τράπεζες.

    Όσο για το δημοψήφισμα για τους μετανάστες, το αποτέλεσμά του είναι προδιαγεγραμμένο: ακόμα και μια γειτονοπούλα μου, που αμφιβάλλω αν έχει δει ποτέ της Πακιστανό, μου δήλωσε ότι απειλούμαστε από αυτούς τους "βρομερούς και άξεστους μετανάστες"!
    Την κατάκοιτη γιαγιά της, βέβαια, την φροντίζει μια ταλαίπωρη Γεωργιανή, τα πορτοκάλια της τα μαζεύουν Ινδοί, η μαμά της δουλεύει σε τράπεζα όπου χιλιάδες Αλβανοί έχουν τις καταθέσεις τους και το σπίτι της το έβαψε Βούλγαρος.
    Αυτά και καλό μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Υ.Γ. Ωστόσο συμφωνώ με τον Γαβρά, που είπε πρόσφατα: "Ναι, πιστεύω στη Δημοκρατία. Έχετε καλύτερη πρόταση;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αν το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας είναι 5.000.001 ναι και 4.999.999 όχι και αυτό συνιστά δημοκρατία τότε να την χαίρεστε.
    Η 100% συμφωνία είναι ανέφικτη και συνεπώς ουτοπική.
    Ο κανόνας της χρυσής τομής (62 - 38) ίσως δίνει κάποια δημοκρατικότερη και πραγματοποιήσιμη απάντηση. Από μαθηματική και αρχιτεκτονική πάντως άποψη είναι η αρμονικότερη σχέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Λωτοφάγε, φαντάσου ότι όταν δημιουργήθηκε η δημοκρατία στην Αθήνα, αυτή η έννοια δεν υπήρχε ποτέ και πουθενά.
    Φυσικά δεν ήταν δυνατόν να γίνει απ' τη μια μέρα στην άλλη μια καθολική δημοκρατία.
    Πειραματιζόμενοι προχώρησαν.
    Κι εξάλλου η δημοκρατία, η ελευθερία, η ισότητα, ο σοσιαλισμός κι η αναρχία δεν είναι στάσεις. Είναι δρόμοι προς το άπειρο...

    Πάντως για τους εγγεγραμμένους Αθηναίους πολίτες, το πολίτευμα εκείνο ήταν το δημοκρατικότερο στην ιστορία.
    Δημοκρατικότερο όλων των δημοκρατιών.

    Έκτοτε η ανθρωπότητα αντί να επεκτείνει την ιδιότητα του πολίτη σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, αποφάσισε να αντικαταστήσει τον πολίτη με τον υπήκοο.
    Με επιτυχία για 2000 και κάτι χρόνια.
    Στον αιώνα μας (τον 20ό, ντε!) ζήσαμε τον ενδιάμεσο ρόλο του πολίτη-υπηκόου. Ήταν κι αυτό μια πρόοδος αναμφίβολα και το εκτιμάμε τώρα που ξαναγυρίζουμε στον αμμιγή ρόλο του υπηκόου.


    Κριέ, το ζήτημα της πλειοψηφίας είναι ένας θεμελιώδης προβληματισμός περί λήψης αποφφάσεων στη δημοκρατία.
    Η απάντησή μου δεν μπορεί να είναι κατηγορηματικά υπέρ αλλά ούτε και κατά.
    Γιατί;
    Μα γιατί φυσικά συμφωνω μαζί σου βασιζόμενος στη λογική της ευρύτερης δυνατής κοινωνικής συναίνεσης σε κάθε απόφαση.
    Όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των αποφασιζόντων, τόσο ευνοϊκότερη είναιι θεωρητικά για την κοινωνία αυτή η απόφαση.
    Απ' την άλλη μεριά, τελείως πρακτικά σκεπτόμενος, αναρωτιέμαι: και ποιος και με ποιο κριτήριο μπορεί να θέσει το όριο στο 62%, στο 66% ή οπουδήποτε αλλού;
    Και κυρίως αναρωτιέμαι τί πρέπει να γίνει όταν και εάν σε μια απόφαση δεν μπορεί να βρεθεί πλαίσιο που να υπερψηφιστεί από το 60+% του πληθυσμού;
    Θα ψηφίζουμε αιωνίως;
    Δεν πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος που να διασφαλίζει την ευελιξία του δημοκρατικου πολιτεύματος;
    Και αν όχι αυτός, τότε ποιος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ευγενεστατη και πολυ εμπεριστατωμενη..Και πολυ ομορφη παραθεση αποψεων περι δημοκρατιας...
    Εμαθα πολλα αποψε και σας ευχαριστω ολους που ειπατε τη γνωμη σας...!!
    Μπορει να μην υπαρχει συμφωνια αποψεων...Υπαρχει ομως επιτελους επιθυμια, να γινει κατι..Και αυτο το θεωρω πολυ σημαντικο...
    ΠΟΛΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ...
    Και θα ηθελα να τα ξαναπουμε, ολοι μαζι...!!

    ΝΑΥΤΗ..!! Με συγχωρεις για το υφος μου...!!
    Ηταν δεικτικο..Και δεν ηθελα να γινει ετσι...!!
    Ειναι οι μονολογοι του κομπιουτερ..Και η μονολιθικοτητα μου...
    Συγγνωμη..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν υπάρχει πρόβλημα και μένα μου αρέσουν οι διαφωνίες με κάνουν καλύτερο!
      nicktheseaman

      Διαγραφή