Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Συνέντευξη με τον Μαζεστίξ

Μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία του "τοίχο-τοίχο"!
Ακολουθεί η πρώτη (εφ' όλης της όλης) συνέντευξη του Μαζεστίξ.
Ο δημοσιογράφος μας αλίευσε όσα θέλετε να μάθετε γι' αυτόν, αλλά και όσα δεν θέλετε να μάθετε!

-Μαζεστίξ, τί τύπος είσαι;
-Τρίτος τύπος. Γι' αυτό και μ' αρέσουν οι στενές επαφές.
-Όλα τα κράζεις. Τελικά τί περιλαμβάνει το κουτί σου;
-Περιλαμβάνει τη σοφία του 18χρονου και την ενέργεια του 50χρονου.
-Μήπως τα λες ανάποδα;
-Όχι, καθόλου! Πιστεύω πως σοφός είναι ο άνθρωπος που κάνει τα πάντα για να ζήσει νέες εμπειρίες κι όχι εκείνος που κρίνει τα πάντα με βάση τις εμπειρίες που έχει ήδη ζήσει.
-Καλά, για τη σοφία του 18χρονου μας εξήγησες. Για την ενέργεια του 50χρονου;
-Μα ακριβώς επειδή το σκέφτομαι αυτό, πάει να πει πως δεν έχω την ενέργεια του 18χρονου. Εκείνος που ζει τη ζωή που θέλει, δεν την αναλύει.
Είμαι, λοιπόν, κάπου ανάμεσα στους δύο...

-Πώς προέκυψες στον κόσμο του διαδικτύου;
-Είχα πολλά νεύρα και ήθελα να ξεσπάσω. Κάπου να τα πω!
-Πώς ξεκίνησες το blog;
-Ανέκαθεν είχα την τάση να γράφω, αλλά δεν είχα σκεφτεί να φτιάξω έναν προσωπικό χώρο για να εκφράζομαι.
-Και πώς το σκέφτηκες τελικά;
-Έγραψα ένα κειμενάκι κάποια στιγμή και το έστειλα σαν επιστολή αναγνώστη στο blog "tromaktiko". Αυτό το κείμενο προκάλεσε πολλά σχόλια και ανταπαντήσεις επί ανταπαντήσεων. Με αφορμή αυτό λοιπόν, είπα να φτιάξω τον προσωπικό μου χώρο για να εκφράζομαι.

-Ποιος είσαι, Μαζεστίξ;
-Είμαι ένας μέσα απ' το πλήθος. Πάντοτε είχα την τάση να λειτουργώ λίγο μέσα-λίγο έξω απ' το πλήθος, αλλά μέσα εκεί είμαι.
-Κριτικάρεις όλους και όλα. Θες να μας πεις ότι εσύ είσαι ο άγιος;
-Δεν είμαι άγιος. Είμαι ναυ-άγιος. Αυτά που λέω στους υπολοίπους, τα λέω πρώτα απ' όλα στον εαυτό μου. Πολλές φορές παρεξηγούμαι με τον εαυτό μου, εξαιτίας αυτών που γράφω. Γιατί συχνά αγγίζει κι εμένα αυτή η κριτική.
-Τι είσαι τελικά; Αριστερός; Σοσιαλιστής; Προοδευτικός; Πατριώτης; Αναρχικός; Δημοκράτης;
Γιατί σαν κάτι να μου λέει....
-(διακόπτω) Να σου λεέι τι; Ότι δεν προήλθα από παρθενογένεση; Ας ψαχτούμε όλοι να δούμε από πού προήλθαμε και πώς ήρθαμε εδώ που ήρθαμε. Δεν ντρέπομαι για τίποτα απ' όσα έχω κάνει στο παρελθόν. Γνώρισα αυτόν τον κόσμο και τον έφτυσα την ώρα που οι πολλοί ακόμη συνωστίζονταν για μια χειραψία κι ένα ρουσφέτι.
-Μιλάς σαν κάτι να κρύβεις. Σαν κάποιο ενοχικό συναίσθημα να σε καταδιώκει.
-Δεν κρύβω τίποτα. Έτσι κι αλλιώς εδώ μέσα κανείς δεν μπήκε με ταυτότητα και πιστοποιητικό φρονημάτων. Δε θα προσέφερε τίποτε άλλο, παρά προβλήματα στην επικοινωνία των απόψεων και των σκέψεών του.
-Συνεχίζεις να μιλάς με γρίφους. Τι σέρνεις στην καμπούρα σου;
-Στην καμπούρα μου σέρνω το όραμα και τη διάψευση μιας ολόκληρης κοινωνίας. Κυρίως τη διάψευση. Γιατί για να δεις όραμα πρέπει να ξαπλώνεις μ' ανοιχτά μάτια και όχι να κοιμάσαι όρθιος.

-Γιατί επιλέγεις την ανωνυμία; Δεν δηλώνει δειλία αυτό;
-Επιλέγω να γράφω ανώνυμα, ή καλύτερα ψευδώνυμα, διότι επιθυμώ στο κέντρο της κριτικής να βρίσκονται τα γραφόμενά μου και όχι εγώ, όπως μοιραία θα συνέβαινε αν έγραφα επώνυμα.
Θέλω οι απόψεις μου να αναμετρώνται με την ορθότητά τους και όχι συσχετιζόμενες με την προσωπικότητά μου.
-Γιατί; Έχεις κάτι να κρύψεις;
-Μα ακριβώς για να μην κρύβω, για να μη λέω τα "κατά συνθήκην ψεύδη" της επωνυμίας, διατηρώ την ανωνυμία μου. Χάριν της πληρότητας των γραφομένων υπ' εμού.
-Όταν έρχεσαι σε δύσκολη θέση αρχίζεις τα καθαρευουσιάνικα ή λάθος νομίζω;
-Δεν ήρθα σε καμία δύσκολη θέση.
-Κι αφού γράφεις ανώνυμα, γιατί επιλέγεις μερικές φορές να γράφεις ιστορίες γνωστών και φίλων σου στο blog; Δε φοβάσαι μήπως τις αναγνωρίσουν;
-Πρώτον, η επισκεψιμότητα στο blog δεν είναι δα και τόσο μεγάλη ώστε να συγκεντρώνει τόσες πολλές πιθανότητες πια να διαβάσει την ιστορία που γράφω ο χ ή ο ψ γνωστός ή φίλος μου.
Δεύτερον, λαμβάνω κι εγώ τα "μέτρα ασφαλείας" σ' αυτό το θέμα και πάντα αλλάζω τα ονόματα ή κάποια επιμέρους στοιχεία στις ιστορίες που γράφω, για να μην είναι εύκολα αναγνωρίσιμες από όσους τις γνωρίζουν από τον προσωπικό μου κύκλο γνωριμιών.



-Έχω παρατηρήσει ότι έχεις μια τάση να αρχαΐζεις με τη γλώσσα σου. Είναι συμβατό αυτό με την ιδεολογία σου;
-Πράγματι, ο δημοτικισμός εκφράζει την πλειοψηφία των συνιδεολόγων μου, αλλά εγώ, και λόγω ιδιότητας, είμαι φίλα προσκείμενος προς τον αρχαιοπρεπή λόγο. Η διαφορετικότητα σ' αυτά τα θέματα είναι γοητεία...
-Γιατί τέτοια μανία με τη γλώσσα; Βοηθάει σε κάτι;
-Η γλώσσα δεν είναι μόνο αυτά που λες. Κι αυτά που σκέφτεσαι κι αυτά που ονειρεύεσαι από μέσα σου, με λέξεις τα λες. Με γλώσσα. Διαφυλάττοντας την υψηλή αισθητική της γλώσσας λοιπόν, διαφυλάττουμε και την υψηλή αισθητική των σκέψεων και των ονείρων μας.
-Να φανταστώ λοιπόν ότι ακούς κλασική μουσική στις ελεύθερές σου ώρες;
-Ωχ! Τόσο κατεστραμμένος δείχνω; Όχι, δεν ακούω κλασική μουσική. Τουλάχιστον, όχι ως πρώτη επιλογή. Αλλά, μεταξύ μας, είναι υπέροχο να ακούς Μπετόβεν. Αραιά και πού, βάζω λίγη...
-Είδες πού στα 'λεγα;
-Όχι, όχι! Στην καθημερινότητά μου, όταν έχω χρόνο, ακούω πιο συμβατική μουσική. Ή κάνα παλιό ροκάκι, στυλ Beatles, Doors, Pink Floyd ή κάνα ελληνικό (Σιδηρόπουλο, Παπακωνσταντίνου, Τρύπες κλπ) ή κάνα εντεχνολαϊκό. Ξέρεις, Χαρούλα, Σωκράτη, Θανάση, Ρασούλη, Παπάζογλου κλπ.
Τελευταία μ' έχει πιάσει να ακούω και πολύ Χιώτη...

-Με το ποδόσφαιρο ασχολείσαι;
-Αν παίζω εννοείς; Πλέον πολύ σπάνια. Δεν έχω χρόνο. Και δεν είναι εύκολο να βρεις δέκα άτομα να πάτε για μπάλα.
Αλλά τώρα πια ούτε να βλέπω θέλω. Να πάνε να γαμηθούνε όλοι.
Αηδία έχουν καταντήσει τα πάντα.
Αυτό το μπουρδέλο το στοίχημα το κατέστρεψε διά παντός.
-Υπάρχει κάποιο τραγούδι που ταιριάζει στη σημερινή κατάσταση;
-Ναι, υπάρχει ένα τραγούδι: το "φταίνε τα τραγούδια" του Τσακνή.
Διότι όταν οι φασίστες οργανώναν αντάρτικο στον Άγιο Παντελεήμονα, η Αριστερά έκανε ακόμη αντίσταση μέσω των τραγουδιών. Μαζεύονταν κι ακούγανε Ρούκουνα και Μπαγιαντέρα σε κάτι υπόγες, λες και τους κυνηγούσε ακόμη ο Μπαϊρακτάρης να τους κόψει το μανίκι. Εκατό χρόνια μετά...
Ξαναζούσε την επανάσταση που δεν έζησε κι έτσι ξέχασε να κάνει την επανάσταση που της έλαχε να ζήσει.

-Γιατί ασχολείσαι περισσότερο με πολιτικά θέματα στο blog;
-Έλα ντε! Συνέχεια λέω "κάτσε να γράψω τίποτ' άλλο", αλλά σχεδόν πάντα κάτι με οδηγεί στο να γράψω κάτι για όλα αυτά που γίνονται γύρω μου. Όταν γράφω για άλλα θέματα, το απολαμβάνω πολύ περισσότερο, αλλά αυτό φαίνεται πως είναι το τίμημα της απόλαυσης: η σπανιότητά της.
-Έχω παρατηρήσει ότι σε σχέση με τον πρώτο καιρό του blog έχεις ρίξει πολύ τους τόνους. Πού οφείλεται αυτό; Σε έθελξε κι εσένα η κυβερνητική προοπτική έναντι της επανάστασης;
-Χμμμμ, ίσως έχεις δίκιο σε αυτό. Έχω πράγματι ρίξει τους τόνους. Γιατί όμως; Γιατί θεωρώ ότι "κάθε πράμα στον καιρό του". Τον καιρό των λυρικών λογυδρίων μου περί επαναστατικής ανατροπής, συνέβαινε πράγματι στην κοινωνία μας αυτή η επαναστατική διεργασία. Με τα καλά της και τα στραβά της. Και μάλιστα δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα και καμία άλλη προοπτική αλλαγής πέραν αυτής.
Σήμερα δεν έχω αυτό το συναίσθημα, διότι τελείωσε άδοξα αυτή η διεργασία. Και τελείωσε επί του καναπέως.
Εξάλλου προσπαθώ, αν και είναι δύσκολο όταν γράφεις συχνά, να μην επαναλαμβάνομαι. Τα είπαμε, τα ξαναείπαμε. Τι να τα ξαναλέμε τώρα; Εντάξει, όλοι το καταλάβαμε: είναι Ούνοι.
Διαλέξαμε πλευρά πλεόν οι περισσότεροι. Τότε που η γραφή μου ήταν πιο επιθετική ήταν ακόμη σε εξέλιξη αυτή η διαδικασία επιλογής πλευράς και είχαν νόημα αυτά τα κείμενα. Εξάλλου η συνεχής επανάληψη λόγων και φρασεολογίας με ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση τελικά αποβαίνει εις βάρος του στόχου της. Όλα χρειάζονται μέτρο και φειδώ.
Όταν και αν ξαναέρθει αυτή η στιγμή, εδώ θα είμαστε με ίδιο και ίσως και περισσότερο πάθος.
Τώρα είμαστε μάλλον στη φάση που, αφού έχουμε επιλέξει πλευρά, αναζητούμε τους καλύτερους δυνατούς τρόπος διεξόδου απ' αυτήν την κατάσταση.

-Τώρα δηλαδή έχουμε επιλέξει πλευρά ο καθένας μας;
-Ναι, ως επί το πλείστον. Και ξέρεις, παραδόξως, σ' αυτό βοήθησαν ιδιαιτέρως οι εκλογές. Διότι την ώρα που έπεσε πραγματικά το δίλημμα στα χέρια μας, τότε ξεχώρισε ή ήρα απ' το στάρι. Ξέρω πολλούς που μέχρι το Φλεβάρη-Μάρτη έβριζαν, καταριόνταν κι αναθεμάτιζαν κυβερνήσεις και μετά, μόλις η ευθύνη ήρθε στα χέρια τους, έτρεξαν στην αγκαλιά του Σαμαρά.
Γι' αυτό επιθυμούσα πολύ να γινόταν το δημοψήφισμα που είχε προαναγγείλει ο ΓΑΠ. Τότε θα γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι με πολλούς που έβριζαν την τότε κυβέρνηση, ενώ αποθεώνουν τη σημερινή.

-Συμφωνείς με τα γιαουρτώματα σε πολιτικούς;
-Συμφωνώ με τα γιαουρτώματα, όχι και τόσο όμως όταν κατευθύνονται στους πολιτικούς (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που γεια στα χέρια τους όποιοι το 'καναν). Διότι τρώνε οι πολιτικοί όλη τη λέζα, για να βγαίνουν ατσαλάκωτοι οι πραγματικοί εξουσιάζοντες και υπεύθυνοι για όλα αυτά, το μεγάλο Κεφάλαιο.
-Έχεις συμμετάσχει ποτέ σε πάσης φύσεως "μπάχαλα";
-Φυσικά! Και δυο-τρεις περιπτώσεις μάλιστα θεωρώ πως είναι οι σημαντικότερες συμμετοχές μου στη δημόσια ζωή! Καμιά φορά και η κλωτσοπατινάδα χρειάζεται. Αντιπαθώ όμως τις μολότωφ και τα επαγγελματικά "μπάχαλα". Τώρα να γίνει κάνα σκηνικό, να πέσει καμιά "ψιλή", να δείρεις κάνα μπάτσο... δεν είναι δα και έγκλημα!
-Μπορείς να μου προσδιορίσεις για τί είδους μπάχαλα μιλάμε;
-Καταλαβαίνω τις ανάγκες σου για ρεπορτάζ, αλλά αντιλαμβάνεσαι κι εσύ πως αυτά δε λέγονται...
Σε διαδήλωση πάντως δεν έχω πετάξει ποτέ ούτε καπάκι από εμφιαλωμένο.



-Σε ποιους απευθύνεσαι όταν γράφεις;
-Όταν ξεκίνησα να γράφω, δεν είχαν ακόμη ξεκαθαρίσει τα πράγματα και απευθευνόμουν σε όλους. Προσπαθούσα να βάλω το λιθαράκι μου κι εγώ σ' αυτή τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
Πλέον το θεωρώ σχεδόν περιττό. Δεν απευθύνομαι σε όλους. Απευθύνομαι στους "δικούς μου". Σ' αυτούς δηλαδή που νιώθω πως ζουν στον ίδιο κόσμο μ' εμένα. Με τις συμφωνίες και τις διαφωνίες μας, βέβαια, αλλά στα πλαίσια του ίδιου κόσμου.
-Δεν είναι λιγάκι ελιτίστικο αυτό;
-Μπα, μάλλον το αντίθετο. Τους ελιτιστές αφήνω απ' έξω, τους βάρβαρους αφήνω απ' έξω, τους φασίστες αφήνω απ' έξω. Οι υπόλοιποι όλο και κάτι ενδιαφέρον μπορούν να βρουν στο λημέρι μου. Και σίγουρα πολλά ενδιαφέροντα έχουν να μου πουν κι αυτοί.
-Αυτά που γράφεις εδώ μέσα, τα λες και έξω;
-Έξω λέω και χειρότερα ώρες-ώρες. Διότι scripta manent, verba volant.
Άλλες φορές βέβαια, αυτολογοκρίνομαι είτε έξω είτε μέσα. Πάντα τα ίδια λέω στην ουσία, αλλά ανάλογα με το περιβάλλον, τα σερβίρω με διαφορετικό τρόπο.

-Υπάρχει κάποιο blog που ζηλεύεις; Που λες "θα 'θελα να είναι έτσι το δικό μου".
-Ό,τι ζήλεψα από άλλα blogs, το 'χω ήδη αντιγράψει στο δικό μου, φίλτατε!
-Θεωρείς εαυτόν έμπειρο στο διαδικτυακό κόσμο; Διότι έχεις πέσει σε λούμπες κάποιες φορές.
-Πρόσβαση στο διαδίκτυο έχω εδώ και περίπου 15 χρόνια. Αλλά η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι πιο ενεργά. Και μάλλον το διαδίκτυο το έμαθα καλά μετά που έφτιαξα το blog. Στην αρχή ήμουν πολύ άπειρος και μπορούσα να πιστέψω ό,τι παπαριά γραφόταν. Πλέον έχω βρει τρόπους να ξεχωρίζω κάθε site/blog τί ρόλο βαράει.
Για τις λούμπες που είχα πέσει, ζήτησα συγνώμη.
Αλλά ουσιαστική συγνώμη είναι το να μην ξαναπέφτεις εκεί. Και έχω γίνει πολύ πιο προσεκτικός στη διύλυση κάθε δημοσίευσης.
-Έχεις facebook, όπως έχω παρατηρήσει. Σε τι σου χρησιμεύει;
-Ναι, έχω. Άνοιξα το λογαριασμό όταν ξεκίνησε η υπηρεσία αυτή να επεκτείνεται και στην Ελλάδα και αναμφίβολα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Η αλήθεια είναι ότι το έφτιαξα με προτροπή ενός παλιού συμμαθητή μου, ο οποίος μου είπε να μπω εκεί, να βρούμε παλιούς συμμαθητές και κυρίως συμμαθήτριες και να οργανώσουμε μια γιορτή επανένωσης, διότι είχε παρατηρήσει ότι κάποια... πρώην "ασχημόπαπα" έχουν μεταβληθεί σε "πανέμορφους κύκνους". Για όλα φταιν' οι γκόμενες, που λέει και το άσμα... Τελικά δεν το καταφέραμε, αλλά η αλήθεια είναι ότι ξαναήρθα σε επαφή με κόσμο που είχα χρόνια να συναντήσω.
Με τον καιρό το FB εκφυλίστηκε με την είσοδο κάθε χαζοπαπάρα που μοστράρει με μπλουζάκια V το ξυρισμένο στέρνο του και κάθε χαζογκόμενας που βγάζει φωτογραφίες στην τουαλέτα της βάζοντας προσθετικά στο σουτιέν της και ποζάροντας σαν τσιπούρα.
Θα το είχα σβήσει, αλλά στη συνέχεια σκέφτηκα να φτιάξω μια σελίδα του blog και εκεί και πλέον το χρησιμοποιώ κυρίως για τη σελίδα.

-Όλο μας το παίζεις δήθεν αντισυστημικός, αλλά παντού μέσα είσαι!
-Σου είπα εξαρχής: είμαι ένας απ' το πλήθος.
-Έχεις πάει ποτέ μπουζούκια;
-Μια και δυο; Πολλές φορές έχω πάει. Δεν ήταν ποτέ του στυλ μου, αλλά στα φοιτητικά μου χρόνια πήγαινα για να ρίξω καμιά γκόμενα.
Εμένα μου άρεσε πάντα να παίρνουμε με την παρέα τις κιθάρες, τα μπουζούκια, τα βιολιά κλπ, να μαζευόμαστε σε σπίτια και να σκαρώνουμε γλεντάκια με άφθονο κρασί και μεζεκλίκια.
Αλλά η επιθυμία μου δε γινόταν πάντοτε πράξη και, μεταξύ μας, και τα μπουζούκια είχαν κι αυτά την πλάκα τους!
Άσε που πάντα έμπλεκα με σκυλούδες και αναγκαζόμουν να ανεβοκατεβαίνω την Ιερά Οδό ξημερώματα...
-Σε λίγο θα μου πεις πως έχεις πάει και Μύκονο...
-Ναι, έχω πάει και πέρασα υπέροχα! Πρέπει να ντραπώ και γι' αυτό;
Και Μύκονο έχω πάει και Σαντορίνη και Κέρκυρα...
Αλλά έχω πάει και Αντίπαρο και σε άλλα camping.
Και σε πολλά άλλα μέρη. Και μαζική και εναλλακτική κουλτούρα. Όλα μέσα!
Γενικώς, αν και δε μου φαίνεται, δε λειτουργώ με ταμπέλες.
Μπορώ να περάσω καλά οπουδήποτε.
Και δεν ντρέπομαι για την καλοπέραση.
Για σήμερα ντρέπομαι που δεν μπορώ να πάω ούτε ως το περίπτερο.
-Τώρα θα μας το παίξεις και φτωχαδάκι; Ας πρόσεχες! Ας μην έπαιρνες σβάρνα τα τουριστονήσια!
-Τι μου ζητάς τώρα; Να απολογηθώ επειδή παλιότερα είχα τη δυνατότητα να κάνω μια καλή ζωή; Να απολογηθώ επειδή επέλεξα να ζήσω με βάση αυτά που είχα και να μη μιζεριάζω αιωνίως σκεπτόμενος και συσκεπτόμενος; Όχι, δε θα το κάνω.
Πάντα σκεφτόμουν και πάντα γλεντούσα. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Δεν υπήρξα ποτέ πλούσιος. Αλλά με αυτά που είχα έζησα πέντε πράγματα που δε θα τα ξεχάσω ποτέ. Έτσι κι αλλιώς είτε τα ζούσα είτε δεν τα ζούσα, θα ερχόταν η κρίση και δε θα με άφηνε να τα ζήσω ποτέ. Πάλι καλά που πρόλαβα σαν φοιτητής να ζήσω πέντε πράγματα, να λες... Γιατί μετά γαμήθηκε ο Δίας.
Ελπίζω βέβαια να μην υπονοείς πως για την παγκόσμια κρίση φταίει ένα τετραήμερο που πήγα κάποτε στη Μύκονο και μια ζεμπεκιά που 'ριξα στο Μαζωνάκη...
-Μαζί τα φάγαμε, τελικά, ρε Μαζεστίξ;
-Ταυτόχρονα τρώγαμε, αλλά χώρια τρώγαμε. Άλλοι έπαιζαν με δισεκατομμύρια κι άλλοι απλώς ζήσανε άνετα κάποια χρόνια. Όταν όμως στέρεψε το πηγάδι, έγινε φανερό ότι δεν τα φάγαμε μαζί, διότι στους δικούς μας λογαριασμούς υπήρχαν μόνο χρέη ενώ στους δικούς τους υπήρχαν εκατομμύρια. Ακόμη κι αν κάποιος επιμένει πως μαζί τα φάγαμε, αυτό που δεν μπορεί να αρνηθεί είναι πως τον φάγαμε χώρια. Μόνο εμείς. Οι άλλοι έχουν κάνει το δρομολόγιο ΕΤΕ-HSBC... Κολιάτσου-Παγκράτι.
Το σίγουρο είναι ότι το λογαριασμό μόνοι μας τον πληρώνουμε.
-Τελειώνοντας τη συνέντευξή μας, τί θα ήθελες να πεις σ' αυτούς που μας διαβάζουν;
-Να ζουν τη ζωή τους όσο καλύτερα μπορούν, όσες δυσκολίες κι αν συναντούν, να χαμογελούν, να μη μιζεριάζουν, να ελπίζουν, να ονειρεύονται και να αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο.


ΥΓ.: Μπορείτε κι εσείς με τη σειρά σας να συνεχίσετε να κάνετε ερωτήσεις προς τον Μαζεστίξ κι αυτός προθύμως θα σας απαντήσει

 
Ιδιαζόντως...
 (Βασ. Παπακωνσταντίνου - Ελένης Ράντου)
 
Ιδιαζόντως ευφυής
και τρυφερός σαν εραστής
στα λάθη πάντα συνεπής
ο πιο καλός ο μαθητής

Κοινωνικά διαπρεπής
στον πειρασμό επιρρεπής
με σιγουριά ανασφαλής
ένας νορμάλ σχιζοφρενής

Ιδιαζόντως ευφυής
και μανιώδης στοχαστής
μιας υψηλής αισθητικής
Πειραϊκής Πατραϊκής

Βαθύτατα εσωστρεφής
γεμάτος ίχνη ενοχής
μες στη χαρά μου δυστυχής
κομπλεξικός εκ γενετής

Γι' αυτό και συ παράτα με
κολυμπά να σωθείς
παίξε σε κάτι σίγουρο
ν' αποκατασταθείς

Γι' αυτό και 'συ παράτα με
κολυμπά να σωθώ
γιατί είμαι είδος σπάνιο
μην εξαφανιστώ

Ιδιαζόντως ευφυής
κι ιδεολόγος παρακμής
περήφανα εγωιστής
στο κάτω - κάτω της γραφής

Ιδιαζόντως ευφυής
και εραστής περιωπής
με επιδόσεις αντοχής
άντε μετά ν' αντισταθείς

Ιδιαζόντως ευφυής
μάλλον σπουδαίος γόνος
ιδιαζόντως πληκτικός
κι ιδιαζόντως μόνος

29 σχόλια:

  1. -Γιατί τέτοια μανία με τη γλώσσα; Βοηθάει σε κάτι;
    -Η γλώσσα δεν είναι μόνο αυτά που λες. Κι αυτά που σκέφτεσαι κι αυτά που ονειρεύεσαι από μέσα σου, με λέξεις τα λες. Με γλώσσα. Διαφυλάττοντας την υψηλή αισθητική της γλώσσας λοιπόν, διαφυλάττουμε και την υψηλή αισθητική των σκέψεων και των ονείρων μας.

    1. ΑΥΤΟ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ...
    2. Η ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΑ ΣΠΑΕΙ ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ!
    3. ΠΑΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΩ...ΖΗΚΟ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περιμένω...

      (Γιατί Ζήκος;;;)

      Διαγραφή
    2. Αμάν βρε αρχηγέ γεν έχεις δει τον Ζήκο;

      Διαγραφή
    3. Φυσικά και τον έχω δει.
      Απλά δεν έπιασα το υπονοούμενο!

      Διαγραφή
    4. -Θα ξανάρθω Ζήκο!
      -Να ξανάρθεις!
      Ο διάλογος Χατζηχρήστου-Ρίζου είναι μάνα μου, τζάμπα τις βλέπεις και τις ξαναβλέπεις τις ελληνικές;

      Ερώτηση: Τι θα συμβούλευες να προσέχει μια νέα μπλόγκερ στον χώρο; (σαν και του λόγου μου εννοώ).

      Είδα και ανάλυση προσωπικότητας παρακάτω. Αχά!... Πα μαλ...(γαλλικό είναι αυτό βρε άσχετε!)
      Είσαι "φάτσα" αλλά αυτό θα στο έχουν ξαναπεί!
      Εγώ πάντως το έχω πάρει απόφαση γιατί ισχύει: ΠΑΝΤΑ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ! ΟΚ; Κοιμήσου ήσυχος "αρχηγέ"!

      Διαγραφή
    5. Εντάξει, τώρα που το είπες το θυμήθηκα. Δεν είπα ότι ξέρω απ' έξω και όλες τις ατάκες από όλες τις ταινίες!


      Τι θα σε συμβούλευα;
      Να κάνεις τα δικά σου λάθη και να διορθωθείς απ' αυτά.
      Πριν υιοθετήσεις κάτι, ψάξε τις πηγές του και διαπίστωσε αν είναι σοβαρές.
      Και... "γκούγκλαρέ" το μετά το θέμα για να δεις και τι άλλες απόψεις υπάρχουν για το ζήτημα και αν τουλάχιστον το γεγονός είναι γενικώς παραδεκτό.

      Άλλο; Να μη γράφεις πολύ ιδιαίτερα προσωπικά στοιχεία, γιατί ανάμεσα σε όλους μας μπορεί να υπάρχει και κάποιος που δεν έχει και τόσο αγαθές προθέσεις.
      Δηλαδή όταν γράφεις κάτι προσωπικό, να το απομακρύνεις από το φυσικό του χώρο και να το αφήνεις να αιωρείται ανάμεσα στον καθένα μας.

      Επίσης, όταν έχεις νεύρα, μην ξεσπάς στα κεφάλια των γύρω σου.
      Γράψε τίποτα γαμωσταυρίδια στο blog και αμέσως θα νιώσεις περδίκι!

      Και τελοσπάντων... ΞΕΡΩ ΓΑΛΛΙΚΑ!!!
      Ca comprit???

      Διαγραφή
    6. Γιατί θα έρθει μια μέρα που και συ, θα πέσεις από τα σύννεφα για κάποιους..

      Διαγραφή
  2. Γράφεις σε αρχαΐζουσα; Δεν το πρόσεξα. Γνωρίζεις πολύ καλά ελληνικά. Αυτό το πρόσεξα και το απολαμβάνω.
    Η σοφία του 18χρονου και η ενέργεια του 50άρη είναι θαυμάσια αιτιολογημένες.
    Το ίδιο και η ψευδωνυμία.

    Ερώτηση 1: Τι θα σε έκανε να κλείσεις το μπλογκ;
    Ερώτηση 2: Πιστεύεις ότι μπορεί κάποτε το διαδίκτυο να δώσει την άμεση δημοκρατία χωρίς περιορισμούς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, προφανώς, δε γράφω σε αρχαΐζουσα.
      Δεν ξέρω πώς του 'ρθε του... αλήτη του δημοσιογράφου!
      Απλώς μ' αρέσει να συμπεριλαμβάνω αρχαιοπρεπείς εκφράσεις στο λόγο μου (και στον προφορικό) κι έχω τη γνώμη πως ο δημοτικισμός οδηγήθηκε και συνεχίζει να οδηγεί σε υπερβολές. Έγινε η γλώσσα κάποτε πεδίο κομματικών συγκρούσεων. Μεγάλο λάθος.


      Απάντηση 1: Η αίσθηση ότι δεν έχω κάτι άλλο να πω. Αν δηλαδή για ένα μεγάλο διάστημα δεν έχω ανάγκη να γράψω τίποτε.
      Να' ναι καλά τα γουρούνια όμως, αυτό δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα.
      Αν και απότομα μπορεί να βαρεθώ, αν κάτι με ξενερώσει.
      Και αυτό είναι κάτι απροσδιόριστο.
      Θα το καταλάβω μόνο εάν και όταν συμβεί.


      Απάντηση 2: όπως ξέρεις, πιστεύω ένθερμα στην άμεση δημοκρατία. Δεν είμαι πλήρως πεπεισμένος όμως για την αξιοπιστία του διαδικτύου στη διαχείριση της ηλεκτρονικής ψήφου. Απ' τη στιγμή που όποιος κωδικός δημιουργείται, εύκολα "σπάει" από τους ειδικούς, δεν ξέρω αν μια τέτοια διαδικασία θα ήταν πλήρως αδιάβλητη.
      Οι απόψεις διίστανται στο ζήτημα αυτό. Οι ειδικοί ξέρουν καλύτερα. Εγώ πάντως έχω επιφυλάξεις.
      Ίσως θα αισθανόμουν ασφαλής αν βρισκόταν η χρυσή τομή ανάμεσα στη διαδικτυακή ψήφο και στη φυσική ψήφο (κάλπη).
      Δεν το έχω επεξεργαστεί ακόμη 100% στο υμαλό μου, επειδή δεν έχω την ειδική γνώση επί του θέματος.

      Διαγραφή
  3. Καλέ, τι σ' έπιασε και αυτοσυνεντευξιάζεσαι;

    Εγώ δεν θα σε ρωτήσω τίποτα. Αρκετά έγραψες από μόνο σου! - τρόμαξα να τα διαβάσω, ήμαρτον!!!

    Αλλά αυτό με τον Μαζωνάκη, με πλήγωσε. Στον Μαζωνάκη ρε Μαζεστίξ; Ανατρίχιασα, μπρρρρ!

    Αφιερωμένο, για το "μαζί τα φάγαμε"

    http://www.youtube.com/watch?v=UTZumi_s2GU&playnext=1&list=PL327161757BE5CE5C&feature=results_main

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σεντόνιασα πάλι, ε;
      Μα ήταν συνέντευξη-ποταμός!
      Και ήθελα να συνεχίσω, αλλά είπα να μην κουράσω άλλο...

      Γιατί μωρέ; Τι έχει ο Μαζωνάκης;
      Χαβαλεδομπουζούκια είν' αυτά!
      Εκείνον τον καιρό μπορούσες να με βρεις από υπόγες των Εξαρχείων που βάραγαν Χέντριξ μέχρι μπουζουκλερί στυλ Αντύπα!
      Ωραίες εποχές!

      Διαγραφή
  4. Ούτε μια ερώτηση για ερωτικά και τέτοια; Τι δημοσιογράφος είναι αυτός, έλεος...

    Η δική μου ερώτηση: Ποιο είναι το όνειρο σου;

    (ωραία ιδέα για παιχνιδάκι αυτή πάντως)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο δημοσιογράφος, όπως και κάθε άλλος συνάδελφός του που σέβεται τον εαυτό του, είχε προσυμφωνήσει το ερωτηματολόγιο...
      Κι εξάλλου, εμείς οι ψευτο-κουλτουριαραίοι στις συνεντεύξεις μας δε μιλάμε για ερωτικά.
      Μόνο όταν πέσουν οι πωλήσεις μας τα θυμόμαστε...


      Χμμμμ, δύσκολη η ερώτησή σου.
      Δεν έχω ένα όνειρο. Έχω πολλά. Και πολλά απ' αυτά αλληλοσυγκρουόμενα.
      Θα σου πω μερικά απ' αυτά, όπως μου 'ρχονται στο μυαλό.

      Θέλω κάποια στιγμή να λύσω το βιοποριστικό, ούτως ώστε να έχω τον χρόνο και τα υλικά μέσα για να ηχογραφήσω τα τραγούδια μου.
      Αυτά νομίζω είναι το πολυτιμότερό μου αγαθό ως τώρα.
      Εκεί μέσα με βρίσκω περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού.

      Θέλω να βρεθεί στο δρόμο μου μια γυναίκα που να συνδυάζει την εξωτερική ομορφιά και την προσωπικότητα που γουστάρω.
      Διότι συνεχώς πετυχαίνω ή το ένα ή το άλλο.
      Δεν μπορώ να πιάσω... συνδυασμό!
      Και μ' αυτήν να κάνουμε πολλά παιδιά.

      Θέλω να ξαναφτιάξω μια παρέα, όπως η παλιά μου, με την οποία να βρισκόμαστε, να σαχλαμαρίζουμε, να πίνουμε, να γλεντάμε σα να μην υπάρχει αύριο.

      Θέλω κάποια στιγμή να μπορέσω να φτιάξω ένα ίδρυμα μελέτης της ηθικής φιλοσοφίας, της τέχνης, της πολιτικής επιστήμης, της αρχαίας ελληνικής σκέψης και γλώσσας, που να απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους κι ενήλικες και να έχει στόχο την προσφορά στην πολιτιστική παιδεία, με την ευρύτερή της έννοια.
      Κάτι σαν τις αρχαίες σχολές φιλοσοφίας που είχαν ευρύτατη γκάμα ενδιαφερόντων.
      (αυτό μου 'χει κάτσει στο μυαλό τελευταία)

      Θέλω να ξαναδώ τριγύρω μου τον κόσμο χαμογελαστό.
      Διότι τί να την κάνεις την προσωπική ευτυχία αν τριγύρω υπάρχει δυστυχία;

      Διαγραφή
  5. Μαζεστιξ...Ενθουσιαστηκα...!!..Δηλωνω αμεσως ενθερμος οπαδος και ψηφοφορος...!!!
    Και τωρα οι ερωτησεις μου...
    Ναξο εχεις παει;;;
    Παντρεμμενος εισαι;;
    Παιδια εχεις;
    Το σινεμα σ αρεσει;
    Πινεις;
    Χαρτοπαιζεις;
    Παιζεις σκακι;
    Ποιο ειναι το χομπι σου;; Και ποιο ειναι το..ΧΟΥΙ σου;;
    Θελεις να γνωρισεις προσωπικα αλλους μπλογκερς;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. 1)Δεν έχω πάει ακόμα στη Νάξο.

    2)Δεν είμαι παντρεμένος. Παρ' ολίγον να συμβεί κι αυτό κάποια στιγμή, αλλά ευτυχώς δε συνέβη.
    Λέω ευτυχώς, διότι με τη συγκεκριμένη δε θα ήθελα να περάσω τα χρόνια της ζωής μου...

    3)Παιδιά δεν έχω.
    Αλλά θέλω να αποκτήσω.
    Βέβαια, θέλω να τ' αποκτήσω με την κατάλληλη κι αυτή (για τους λόγους που αναφέρω και παραπάνω στη Μαρία) δεν την έχω βρει.

    Πάντως για αν είμαι πιο σαφής, δε θέλω να παντρευτώ. Θέλω να συζώ. Δε μ' αρέσουν τα συμβόλαια του παπά και του δημάρχου.
    Αρκεί η αγάπη για να κρατήσει δυο ανθρώπους μαζί.
    Άμα αυτό που κρατάει ένα ζυγάρι είναι μόνο το χαρτί και η σφραγίδα, τότε καλύτερα να το διαλύσει.
    Δεν θεωρώ το γάμο κάτι κακό.
    Αλλά κάτι μη απαραίτητο.
    Κι αφού δεν είναι απαραίτητο, δε βρίσκω λόγο να το κάνω.
    Βέβαια, θα μου πεις, απ' τις γυναίκες δεν ξεφεύγεις έτσι εύκολα...
    Σωστό κι αυτο. Διότι όπως σου είπα, παραλίγο να μην ξεφύγω κάποια στιγμη΄στο παρελθόν..
    Αλλά μέχρι να διαψευστώ από την πραγματικότητα, είμαι εναντίον του γάμου, όσο κι ο Παπακωνσταντίνου στα "Χαιρετίσματα"
    (σας αγαπάω, μα δεν παντρεύομαι" τραγουδούσε παλία και μετά το 'κανε "μα δεν κουρεύομαι"!)

    4)Το σινεμά μ' αρέσει, μα είναι ακριβό και πηγαίνω πολύ σπάνια.
    Στο dvd και στην τηλεόραση ό,τι έχω δει.
    Μ' αρέσουν απ' τη μια οι βαριές κουλτούρες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου του 60-70 κι απ' την άλλη οι ελαφροχολλυγουντιανές κωμωδιούλες ή και κομεντί!
    Άμα θέλω σκέψη, βλέπω Γκοντάρ, άμα θέλω μελαγχολία και συγκίνηση βλέπω Χιου Γκραντ κι άμα θέλω χαχανητά βλέπω το "τρελό γουικέντ στου Μπέρνι"!
    Αλλά καμιά φορά και για κάνα ψυχολογικό θριλεράκι, δε λέω όχι!
    Επίσης έχω δει σχεδόν ολες τις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και γελάω ακόμα όποτε τις βλέπω!
    Είμαι καλά γιατρέ μου;


    5)Πίνω σχεδόν καθημερινά καναδυό ποτηράκια.
    Κι άμα τύχει μια στις τόσες (εσχάτως καμία στις τόσες) το τσούζω και λιγάκι παραπάνω!
    Επίσης καπνίζω αρκετά.


    6)Μ' αρέσει πολύ το χαρτί.
    Κι έχω αδυναμία στην πόκα!
    Τώρα βέβαια που δεν εχουμε λεφτά, δε με συγκινεί να παίζω με φυστίκια, οπότε δεν παίζω πια.
    Και καζίνο πήγαινα παλιά.
    Και μάλιστα όταν έκανα τη σούμα την τελευταία φορά που πήγα, διαπίστωσα πως είχα βγει κερδισμένος κατά ένα μισθό περίπου!
    Ρουλετίτσα φυσικά...

    7)Το σκάκι δε μου πολυαρέσει, Βασικά το βαριέμαι.
    Ξέρω να απίζω, αλλά όχι καλά.
    Τάβλι έπαιζα παλιά καλό, αλλά πλέον το βαριέμαι κι αυτό.
    Άμα πηγαίνω μια στις τόσες για κάνα καφεδάκι προτιμώ πια να κουβεντιάζω, παρά να παίζω.

    8)Το χόμπι μου; Η κιθάρα μου!
    Όταν βρίσκω ησυχία και χρόνο, της δίνω και καταλαβαίνει!

    9)Το χούι μου;
    Η γκρίνια...
    Δεν παλεύομαι!
    Έχω κι άλλα, όπως η ισχυρογνωμοσύνη, η αντιδραστικότητα, η "ξερολίαση", η αφηρημάδα, η ανοργνωτικότητα κλπ.
    Αλλά η γκρίνια βγαίνει πρωταθλήτρια, με ψηφοφορία κοινού!


    10)Έχω την απορία ποιοι κρύβονται πίσω από αυτου΄ς τος μυστηριώδεις λογαριασμούς των blogs.
    Ξέρεις, είναι σαν τους παραγωγούς του ραδιοφώνου.
    Ακούς καθημερινά τη φωνή τους και χτίζεις μια εικόνα γι' αυτούς.
    Έτσι κι εγώ έχω αυτήν την επιθυμία να λύσω αυτό το "μυστήριο των bloggers".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποκα με..Φασολια ελεφαντες Πρεσπων...Ο κερδισμενος θα κερασει το.."πλακι"
      Και η ρακη δωρεαν...!!
      Εισαι ωραιος φιλε...!! Και να ερθεις να παμε Ναξο...
      Και στην Ευβοια, την νεα μου αγαπη...!!

      ΧΑΧΑΧ Σεατ ιμπιζα...!! Απιστευτο...!!

      Ιδρυμα Αρχαιας Ελληνικης σκεψης...!!
      Αυτο κι αν ειναι απιστευτο...!!

      Εδω σε λιγο θα καψουν και την Γραμματεια που εχει διασωθει...!!
      Δεν χρησιμευει λεει...!!

      Και το τραγουδακι...Ακομα απιστευτοτεροτερο...!!

      Ευχαριστω που δημοσιευεις τους στοιχους...Τα γραφω αυτα, φιλε...Οπως σημειωσες κι εσυ την δικη μου αδυναμια..Και παλι ευχαριστω...!!

      Διαγραφή
    2. Ελέφαντες για τα χοντρά, μαυρομάτικα για τα ψιλά...
      Αυτές είναι μάρκες!

      Σε κολλησε κι εσένα η Μαρία με την Εύβοια;
      Μεταδοτικό είναι;

      Τις αδυναμίες τις καταγράφουμε μόνοι μας, πριν προλάβουν να τις καταγράψουν οι άλλοι!

      Να 'σαι καλά σοφέ φίλε Μαχαίρη!

      Διαγραφή
  7. τελικά, αν μαζευτούμε, θα έιμαστε πολλοί ε;
    εμένα μου άρεσε αυτό: "Ξαναζούσε την επανάσταση που δεν έζησε κι έτσι ξέχασε να κάνει την επανάσταση που της έλαχε να ζήσει."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή τη σκέψη τη σχημάτισα όταν διάβασα στου Celin (δες δίπλα στα αγαπημένα ιστολόγια) ένα καταπληκτικό κείμενο με τον περικεκτικότατο τίτλο "η αιώνια αναπαράσταση που σκότωσε την επανάσταση".

      Διαγραφή
  8. Μια που έχουμε το ελεύθερο να κάνουμε ερωτήσεις, να παίξουμε λίγο το "αν ήσουνα.... τι θα ήσουν"; (πχ: αν ήσουν μουσικό όργανο, μάλλον θα ήσουν κιθάρα).
    -Αν ήσουνα αυτοκίνητο, ποιο μοντέλο θα ήσουν;
    -Αν ήσουν μηχανή;
    -Αν ήσουν κινηματογραφική ταινία, ποιος θα θελες να σε έχει σκηνοθετήσει;
    -Αν ήσουν μουσική κλίμακα, θα ήσουν μινόρε ή ματζόρε;
    -Αν ήσουνα καιρικό φαινόμενο, τι θα ήσουν;
    Ελπίζω οι ερωτήσεις μου να μην θεωρηθούν αδιάκριτες :-)
    Πολλά φιλιά. Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω ναι! Είναι ωραίο παιχνίδι!

      -Seat Ibiza (δηλ. πολύ κακό για το τίποτα)

      -Scooter (αναπαυτικό, ζορίζεται αλλά τραβάει την ανηφόρα)

      -Ο Γκοντάρ, γιατί είναι ο μόνος που θα χωρούσε όλες τις φιλοσοφίες μου! (ψώνιο!)

      -Κλίμακα μινόρε με κλεισίματα ματζόρε

      -Ήλιος με δόντια...

      Διαγραφή
  9. Δεν ξέρω γιατί, αλλά διαβάζοντας τη...συνέντευξή σου, μου 'ρθε στο μυαλό αυτό το τραγούδι:

    http://www.youtube.com/watch?v=J8IQNLlM3fg

    Ακόμη κι αν αυτοί που θέλαμε δε γίναμε
    ακόμη κι αν αυτοί που ήμασταν δε μείναμε.
    Είμαστε ακόμα εδώ, είμαστε ακόμα εδώ,
    ψάχνοντας στα τυφλά καινούριους τρόπους.

    Σου το χαρίζω λοιπόν...χωρίς ερωτήσεις. Τα είπες όλα, που λέει και ο αγαπημένος μου Μίλτος.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία, υπέροχο το τραγούδι που διάλεξες!
      Δεν το είχα ξανακούσει.
      Κατάλαβα πάντως γιατί σου το θύμισα...

      Μόλις μου έβαλες ιδέα να προσθέσω το κατάλληλο τραγούδι στη συνέντευξη!
      Το προσθέτω αμέσως!
      http://www.youtube.com/watch?v=6ORgrPhDCx4

      Ιδιαζόντως ευφυής
      και τρυφερός σαν εραστής
      στα λάθη πάντα συνεπής
      ο πιο καλός ο μαθητής

      Κοινωνικά διαπρεπής
      στον πειρασμό επιρρεπής
      με σιγουριά ανασφαλής
      ένας νορμάλ σχιζοφρενής

      Ιδιαζόντως ευφυής
      και μανιώδης στοχαστής
      μιας υψηλής αισθητικής
      Πειραϊκής Πατραϊκής

      Βαθύτατα εσωστρεφής
      γεμάτος ίχνη ενοχής
      μες στη χαρά μου δυστυχής
      κομπλεξικός εκ γενετής

      Γι' αυτό και συ παράτα με
      κολυμπά να σωθείς
      παίξε σε κάτι σίγουρο
      ν' αποκατασταθείς

      Γι' αυτό και 'συ παράτα με
      κολυμπά να σωθώ
      γιατί είμαι είδος σπάνιο
      μην εξαφανιστώ

      Ιδιαζόντως ευφυής
      κι ιδεολόγος παρακμής
      περήφανα εγωιστής
      στο κάτω - κάτω της γραφής

      Ιδιαζόντως ευφυής
      και εραστής περιωπής
      με επιδόσεις αντοχής
      άντε μετά ν' αντισταθείς

      Ιδιαζόντως ευφυής
      μάλλον σπουδαίος γόνος
      ιδιαζόντως πληκτικός
      κι ιδιαζόντως μόνος

      Διαγραφή
    2. Κι εγώ δεν ήξερα το τραγούδι που διάλεξες. Πολύ καλό. Μου θύμισε ένα ποιηματάκι που σκάρωσα κάποτε για τον εαυτό μου με τίτλο "Κότα περιωπής"!

      Σοφία

      Διαγραφή
    3. Είδες; Τα μεγάλα πνεύματα συναντινούνται!
      :-)

      Θα ήθελες να μοιραστείς το ποίημα σου μαζί μας;

      Διαγραφή
  10. Προσωπικά στοιχεία για την πάρτη μου κατά καιρούς έχω γράψει. Καμιά φορά το μετανιώνω, αλλά πάλι λέω «και τι έγινε, όποιος κυβερνητικός μαλάκας θέλει μπορεί να με βρει με την IP». Με αυτό ως δεδομένο κανένας δεν είναι «ανώνυμος». Και χ#στηκα αν θα με ανακαλύψουν. Εδώ αυτοί μου πηδάνε τη ζωή, τα γαμωσταυρίδια τους πείραξαν;

    Παρατηρώ ότι ως αυτό-συνεντευξιαζόμενος έχεις οίστρο. Μόνο που «ξεχνάς» να σε ρωτήσεις και να σου απαντήσεις τα πλέον σημαντικά και φλέγοντα.
    Για παράδειγμα:
    - γιατί σου έριξε χυλόπιτα η γκόμενα; (εκτός και αν είσαι ακόμη με την πρώτη) :((
    - γιατί σε απωθεί η χ.α; δεν αγαπάς τα ζώα;
    - ποιο μπλογκ κρίνεις καλύτερο όλων; (πες το δικό μου γιατί θα’ρθω να σε βρω)
    - Μας αγαπάει ο Σαμαράς;
    - το Πασόκ θα πιάσει το 3% να μπει στη Βουλή;
    - η ζωή τραβάει την ανηφόρα ή η ανηφόρα σέρνει τη ζωή;
    - ούζο με παγάκι ή χωρίς;
    - θα βρέξει αύριο να πάρω ομπρέλα;
    …και άλλα λιγότερο σημαντικά!

    Και για να μη νομίζεις ότι δεν σε έχουμε καταλάβει ποιος πραγματικά είσαι, βρήκα την πραγματική σου φωτογραφία. Σε καταγγέλλω στο πλήθος και παρακαλώ να κατεβάσεις την πρώτη φωτο και να ανεβάσεις αυτή, την αληθινή.
    http://alithinapsemata.files.wordpress.com/2011/06/ceb1cf82-cebcceb9cebbceaecf83cebfcf85cebcceb5-ceb5cf80ceb9cf84ceadcebbcebfcf85cf82-ceb7-ceb5cebbcebbceacceb4ceb1-ceb1cebdceaecebaceb5.png

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο, είναι γνωστός ο προβοκατόρικος ρόλος που παίζεις!
      Που 'ναι ο Σαμαράς να σου βγάλει την κουκούλα!
      Καταγγέλω πως η φωτογραφία που έβαλες είναι από το μακρινό μου παρελθόν (ή μέλλον) και απαιτώ να αποσυρθεί ως προϊόν αριστερίστικου γκεμπελισμού με αντιδημοκρατικές προεκτάσεις!


      -Αν εννοείς την παλιά συμμαθήτρια που 'χα σταμπάρει, δεν έφαγα χυλόπιτα. Απλά δεν καταφέραμε να διοργανώσουμε το πάρτυ επανένωσης και άρα δε βρεθήκαμε τελικά.
      Αν εννοείς τις γκόμενες στα μπουζούκια, εκεί είχα επιτυχία...
      :-)

      -Τα ζώα τα συμπαθώ. Τα αποβράσματα σιχαίνομαι.

      -Δε θέλω να σε στενοχωρήσω ούτε να με στενοχωρήσω, αλλά νομίζω πως ο "Πιτσιρίκος" είναι ο κορυφαίος.

      -Η ζωή τράβαγε την ανηφόρα μέχρι που εφευρέθηκε το ασανσέρ. Στις διακοπές ρεύματος γαμωσταυρίζουμε.

      -Ούζο με παγάκι, γάλα με κακάο και φραπέ με τσιγάρο.

      -Πάρε ομπρέλα αύριο. Του ήλιου...

      Διαγραφή
  11. Ευφυέστατο! Έχεις πολύ πλάκα τελικά! Όσα διάβασα έρχονται να επιβεβαιώσουν όσα είχα αντιληφθεί για σένα, πάντα σε γενικές γραμμές, γιατί σίγουρα δεν είσαι μόνο αυτά που αναφέρεις στην "κουρτίνα"!
    Σε άλλο σχόλιό σου μου είπες ότι δεν θέλεις τη λογοτεχνία, όμως πέρα από τη μουσική, πιστεύω ότι σε θέλει και μάλιστα με ανυπομονησία ερωτευμένης γυναίκας εκείνη... τι λες; Μη βιαστείς, μπορεί να χρειαστεί να περάσουν χρόνια ακόμα, να έχεις συγκεντρώσει κι άλλες εμπειρίες... Βέβαια,όχι τόσα όσα να μυρίζει μούχλα!
    Α! Βρε, πολυμήχανο πλασματάκι!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχα σκεφτεί κάποια στιγμή να καταπιαστώ με τη λογοτεχνία, αλλά θεώρησα πως δε θα καταφέρω τίποτα καλό.
      Γιατί σκέφτηκα πως αν δε διαβάζεις λογοτεχνία, τότε δεν μπορείς να γράψεις λογοτεχνικό έργο.
      Πάντως έχω σαν απωθημένο να γράψω ένα θεατρικό έργο.
      Αλλά δεν μου 'χει κάτσει ακόμα η ιδέα.
      Μάλλον, όπως λες κι εσύ, χρειάζεται να περάσουν ακόμη μερικά χρόνια ώσπου να αποκτήσω μια συνολικότερη εικόνα του κόσμου.
      Γιατίσ τη λογοτεχνάι δεν αρκεί να χτίσεις το χαρακτήρα που γουστάρεις εσύ (και που ταυτίζεσαι ως ενα σημείο), αλλά πρέπει να μάθεις να σκιαγραφείς και τελείως διαφορετικούς χαρακτήρες.
      Συνήθως οι ατάλαντοι συγγραφείς φτιάχνουν και τον "καλό" και τον "κακό" να σκέφτονται με το ίδιο σκεπτικό.
      Άρα δεν εχουν ολοκληρωμένη εικόνα του κόσμου.

      Διαγραφή