Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε...

Η ιστορία των αυτοκτονιών και το θράσος της εξουσίας, δοσμένες με το λεπτό, αιχμηρό και πάντοτε εύστοχο μαύρο χιούμορ του Αρκα

Ποιος από μας να φανταζόταν ότι θα συμβαίνουν όλα αυτά;
Φτώχεια, εξαθλίωση, αυτοκτονίες, βασανιστήρια, απαγωγές, χουντική βία, έργω κατάλυση του πολιτεύματος, ναζί, καταστροφή, ξεπούλημα, τρομοκρατία...
Ποιος να φανταζόταν πριν μερικά χρόνια ότι εμείς, οι ξέγνοιαστοι της Μεσογείου, θα μπαίναμε στο πιο σκοτεινό τούνελ της υφηλίου και θα πρωταγωνιστούσαμε σε μια πρωτοφανή ιστορία ληστείας των πολλών απ' τους λίγους;

Όσο ψυλλιασμένος και πονηρεμένος και να ήταν κάποιος όλα αυτά τα χρόνια, όσο και να έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας τα κακώς κείμενα μιας κοινωνίας που έχανε τον εαυτό της, σίγουρα δε θα μπορούσε να φανταστεί αυτό που ζούμε σήμερα.
Κι ακόμη περισσότερο αυτό που έχουμε ακόμη να ζήσουμε.
Αν ζήσουμε...
Αγαμέμνονες ήμασταν. Όχι Κασσάνδρες.

Το πικρόχολο σχόλιο στο ακόλουθο σκίτσο του Αρκά είναι ενα από τα πιο πετυχημένα σχόλια για την πραγματικότητα που ζούμε.
Ξεστομίζεται από έναν μελλοθάνατο κρατούμενο, ο οποίος οδηγείται στον τόπο της εκτέλεσης συνοδεία παπά, κρατικού λειτουργού και δεσμοφυλάκων και μεταξύ σοβαρού κι αστείου, απευθυνόμενος στους συνοδούς του, λέει: "Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε"!



Ναι, κάπως έτσι είναι!
Το αξεπέραστο μαύρο χιούμορ του Αρκά συμπυκνώνει μια αιώνια αλήθεια.
Ότι "όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν, λιώνουν, τελειώνουν και ξαναρχίζουν", που λέει και το τραγούδι...

Ο κόσμος πολλές φορές στην ιστορία έζησε τη φτώχεια και το μαρασμό, τον πόλεμο και την αρρώστια, το φασισμό και την εξορία, το θάνατο και τον ξεριζωμό.
Και όμως στο τέλος κάθε περιπέτειας, κοίταξε πίσω του και ξαναχαμογέλασε.
Χαμογέλασε βγαίνοντας νικητής μέσα από μεγάλες μάχες.
Γιατί η ζωή τελικά πάντα κερδίζει το θάνατο.

Χαμογελά όμως εκείνος που 'χει καθαρή τη συνείδησή του πως έζησε αξιοπρεπώς όλη αυτήν την περίοδο.
Χαμογελά ο τίμιος, ο δίκαιος.
Κι αυτό είναι ένα καθαρό χαμόγελο.
Δε χαμογελά το λαμόγιο, ο κακομοίρης, ο μαυραγορίτης, ο σαλταδόρος, ο γλείφτης.
Δε χαμογελά γιατί πάντα έχει στο μάτι του το κακό.

Και τώρα εμείς ζούμε τη δική μας μαυρίλα. Τα δικά μας πέτρινα χρόνια.
Θα ξαναχαμογελάσουμε όμως, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Το ζήτημα είναι να είμαστε οι πολλοί ακόμη παρόντες τότε.
Και να 'ρθει σύντομα εκείνη η ώρα.
Για να τους τρίψουμε το χαμόγελό μας στα μούτρα!

10 σχόλια:

  1. Έλεγε ο Λογοθετίδης στην κάλπικη λίρα:
    Τιμιότης θα πει να έχεις καθαρή συνείδηση, πας το βραδύ στο σπιτάκι σου, τραβάς κάτι ύπνους ξεγυρισμένους και τραντάζεται το κεραμίδι από το ροχαλητό.
    Αυτό να προσπαθούμε πάντα. Ειδικά τώρα.
    Μπράβο αρχηγέ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαζεστίξ, πες τίποτα να μας σώσεις, γιατί δεν σωνόμαστε με τίποτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχαχαχα
    Μεγάλη ατάκα Λογοθετίδη!

    Έτσι είναι...
    Αν θυμάσαι και τον "Ηλία του 16ου", ο ξάδερφος Πανάγος έλεγε και ξανάλεγε "εμείς οι Μπερμπεραίοι το κούτελό μας το χουμε καθαρό"

    Η παραδουλεύτρα ξαδέρφη όλα μπορούσε να τ' ανεχτεί, εκτός από την προσβολή της τιμιότητάς της.

    Πέρα από το κωμικό στοιχείο των έργων, πρέπει να μας προβληματίσουν για το τί τελικά αξίζει στη ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πιστέ μας φίλε, δεν έχω εγώ τη συνταγή.
    Ο Πανοραμίξ την έχει και την κρατάει μυστική ο βρωμόγερος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποσα θελει ο Πανοραμιξ για τη συνταγη Αρχηγε;;;
    Ενα ποτο,μαγικο..Μια σουπα σουπερ...
    Να μας κανει να ξεχασουμε ΤΟ ΧΩΡΟ που υπερασπιζομαστε ολοι...
    Ξεχνωντας το ΛΟΓΟ...!!
    Να θυμηθουμε τον Θαναση...Με το πολυβολο στο Πεδιο βολης...
    Ναι να πεθανουμε..Τελικα κανεις δεν γλυτωνει απ τον νεκροθαφτη...!!
    Αλλα να πεθανουμε για καποιο ΛΟΓΟ...!!
    Οχι για καποιο ΧΩΡΟ γαμοτο...!!

    Διοτι τελικα..Ο ιδιος ΧΩΡΟΣ μας αναλογει ολλουνων...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μαχαίρη, ο ίδιος χώρος αναλογεί σε όλου μετά...
    "Πριν" φαίνεται πως μας αναλογεί διαφορετικός χώρος.

    Ο Πανοραμίξ κρατάει τη συνταγή μυστική αιώνες τώρα.
    Τη συνταγή τη ρίσκει ο καθένας μόνος του.
    Και καταλαβαίνει ότι τη βρήκε μόνο εκ του αποτελέσματος.
    Σε βιβλίο δε θα τη βρούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σωστά μιλάς, Μαζεστίξ: υπήρξαμε Αγαμέμνονες, όχι Κασάνδρες. Δυστυχώς. Άφρονες και εγωπαθείς σαν τον Αγαμέμνονα. Τον πιο ανόητο και επηρμένο ήρωα της Ιλιάδας.
    Απόψε έχω τις μαύρες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λωτοφάγε, δώσε μας ρεπορτάζ από το τί έγινε στην Αθήνα σήμερα.
    Είχε κόσμο η συγκέντρωση;
    Έγινε τίποτα αξιοσημείωτο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Ποιος από μας να φανταζόταν ότι θα συμβαίνουν όλα αυτά;"

    Ο παππούς μου!! Σοβαρά μιλάω. Πέθανε το 2000. Μου τα είχε περιγράψει ακριβώς όπως τα ζούμε σήμερα, κάμποσα χρόνια πριν. Εγώ ο μαλάκας κουνούσα το κεφάλι κι έλεγα "πάει, τά 'παιξε μιλάμε ο γέρος". Δεν ήταν προφήτης, ούτε μασώνος. Ήταν απλά διαβασμένος πολιτικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Όττο, ο παππούς σου που μπορούσε να το δει, δεν μπορούσε να το σταματήσει.
    Όσοι μπορούσαμε να το σταματήσουμε, δεν μπορούσαμε να το δούμε.
    Αν ξέραμε πόση σοφία κουβαλούν τα γερόντια, θα γλιτώναμε από πολλά. Όπως κι αν αυτά ένιωθαν λιγάκι το αίμα που βράζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή