Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Ας κοπάσουν οι πανηγυρισμοί! (3 + και 2 - Ελλάδας και Κύπρου)

Είναι προφανής η ανάγκη μας να ξεσπάσουμε, να πανηγυρίσουμε τινά τρόπον, με αφορμή το κυπριακό "όχι" στο ευρω-σχέδιο.
Παρότι αντιλαμβάνομαι την ανάγκη αυτή, οφείλω να τονίσω πως πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι και να μην εκπίπτουμε σε πυροτεχνήματα, βαρελότα και διθυραμβικούς τίτλους.
Ούτε πρέπει να πιστεύουμε πως ό,τι γίνεται στην Κύπρο, μπορεί να γίνει απαραίτητα το ίδιο και στην Ελλάδα.
Υπάρχουν κάποιες παράμετροι που διαφοροποιούν σημαντικά τις δυνατότητες των δύο χωρών και επομένως και τους πιθανούς κινδύνους της καθεμιάς.

Έχουμε τρία + και δύο - σε σχέση με την Κύπρο.
Για να τα δούμε.

  • +1
Η Κύπρος χωρίς τις τράπεζές της ισχυρές δεν μπορεί να σταθεί.
Στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον τραπεζικό τομέα και ένα ενδεχόμενο "ατύχημα" μπορεί να την ισοπεδώσει οικονομικά.
Η Ελλάδα ευτυχώς έχει πολύ μεγαλύτερη παραγωγική βάση, έχει πολύ μεγαλύτερη αυτάρκεια και δυνατότητα να αντεπεξέλθει μερικώς σε ενδεχόμενο "ατύχημα".

  • +2
Η Κύπρος σύμφωνα με τις εκτιμήσεις όλων των ειδικών δεν αποτελεί "συστημικό κίνδυνο" για την Ευρωζώνη.
Επομένως, αν οι Ευρωπαίοι αποφασίσουν να την πτωχεύσουν, η απόφασή τους αυτή δεν θα επηρεάσει σημαντικά τη βιωσιμότητα της Ευρωζώνης.
Άρα δεν το 'χουν σε τίποτα να το κάνουν.
Η Ελλάδα, αντίθετα, είναι μια χώρα της οποίας η έξοδος από την ευρωζώνη θα κοστίσει, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, πάνω από 1 τρισ. ευρώ στην παγκόσμια οικονομία και πιθανότατα θα οδηγήσει σε συνολική χρεωκοπία ή αποσταθεροποίηση χωρών της Ευρώπης ή και εκτός Ευρώπης.
Οι ΗΠΑ και η Κίνα επανειλημμένα προειδοποίησαν την Ευρώπη "μην τυχόν και κάνει καμιά μαλακία με την Ελλάδα".
Επομένως ένα όχι των Κυπρίων μπορεί να θέσει σε εφαρμογή τους ωμούς εκβιασμούς της Ευρώπης για χρεωκοπία, ενώ ένα ελληνικό όχι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα οδηγήσει την Ευρώπη σε κάποια τέτοια απόφαση, καθώς αυτή θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία.

  • +3
Επίσης, αν η Ευρώπη δεν αντιδράσει τιμωρητικά στο"όχι" της Κύπρου, τότε θεωρείται δεδομένο πως οι λαοί των χωρών του ευρωπαϊκού νότου θα δουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι οι εκβιασμοί περί εξόδου από το ευρώ, περί χρεωκοπίας κλπ δεν ήταν τίποτα άλλο παρά τουφεκιές στον αέρα.
Έτσι, θα απελευθερωθούν από το φόβο και θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση μέχρι την ολοκληρωτική επικράτηση πολιτικών δυνάμεων που τίθενται ενάντια στα ευρω-πρόγράμματα λιτότητας στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία.
Αυτός ο κίνδυνος ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών είναι πολύ μεγάλος για το ευρωπαϊκό (και ιδίως το γερμανικό) Κεφάλαιο και επομένως η Ε.Ε. θα κάνει τα πάντα για να τον αποτρέψει.
Θα χρειαστεί λοιπόν να θυσιάσει μια χώρα που δεν αποτελεί "συστημικό κίνδυνο", δηλαδή την Κύπρο, για να προειδοποιήσει σκληρά και να σπείρει τον τρόμο στους λαούς των επικίνδυνων χωρών του ευρωπαϊκού νότου.
Αυτή η θυσία εξάλλου θα είναι η μόνη αναίμακτη για τους ίδιους, αλλά θα αρκέσει για να μυρίσουν το αίμα οι λαοί του νότου και να φοβηθούν να επιχειρήσουν την ανατροπή της λιτότητας.



  • -1
Εδώ βέβαια πρέπει να πούμε πως η Κύπρος έχει κι ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με την Ελλάδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Είναι τόσο μικρό το κόστος διάσωσης, ώστε καθίσταται πολύ πιο εύκολη η εύρεση εναλλακτικής πηγής χρηματοδότησης από χώρες όπως η Ρωσία.
Είναι άλλο να χρειάζεσαι 5 δισ. ευρώ και άλλο να χρειάζεσαι 30 ή 40 δισ.
Και το γεγονός αυτό είναι αυτό που ίσως θα τη σώσει -προσωρινά τουλάχιστον- από τη χρεωκοπία.

  • -2
Επίσης, στα πλεονεκτήματα της Κύπρου προσμετράται και η εκπαίδευση των Κυπρίων στην αντιμετώπιση των μεγάλων κινδύνων αλλά και της διεθνούς τρομοκρατίας.
Οι Κύπριοι πρόσφατα βίωσαν την τουρκική εισβολή και την και την κατοχή του μισού νησιού τους.
Κι όποιος έχει ζήσει πόλεμο, μετά φοβάται πολύ λιγότερο.
Επίσης πρόσφατη είναι και η ιστορία του "σχεδίου Ανάν", στο οποίο ψήφισαν κόντρα στην τρομοκρατία που υπέστησαν από το σύνολο σχεδόν του διεθνούς σκηνικού.
Έχουν μάθει, ως λαός, να διαχειρίζονται τέτοιες ακραίες καταστάσεις χωρίς πανικό. Γι' αυτό και βλέπουμε τους πολιτικούς της Κύπρου να βγαίνουν και να μιλούν καθαρά και χωρίς μισόλογα συζητώντας όλα τα ενδεχόμενα.
Μιλούν καθαρά, χωρίς φόβο και ταμπού για το ενδεχόμενο χρεωκοπίας του κράτους ή των τραπεζών, για το ενδεχόμενο εξόδου από την ευρωζώνη κλπ. Ακόμη και οι ακραιφνείς φιλομνημονιακοί λειτουργούν έτσι.
Εμείς αντίθετα δεν έχουμε μάθει να διαχειριζόμαστε τέτοιες καταστάσεις.
Τα πάντα κυλούσαν τόσο ήρεμα εδώ και πολλές δεκαετίες, ώστε έχουμε γίνει μαλθακοί για να αντεπεξέλθουμε σε ακραίες καταστάσεις και στο διεθνές κλίμα τρομοκρατίας. Και οι Έλληνες και οι Ιταλοί και οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι. Τώρα μαθαίνουμε, σιγά-σιγά, αυτό που οι Κύπριοι ξέρουν καλά εδώ και χρόνια.



 
***
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι πρέπει να επιδείξουμε αυτοσυγκράτηση στους πανηγυρισμούς και στα βεγγαλικά για το κυπριακό "όχι". Τουλάχιστον ώσπου να κάτσει κάπου η μπίλια.
Κι αυτό διότι μπορεί να εκτεθούμε ανεπανόρθωτα.
Σε περίπτωση (που δεν είναι καθόλου απίθανη, όπως είδαμε) που η Κύπρος δεν τα καταφέρει και δε βρει άλλο τρόπο χρηματοδότησης, τότε ή θα αναγκαστεί να υπογράψει αυτό που απέρριψε χθες ή θα αναγκαστεί να πάει σε χρεωκοπία.
Δηλαδή, αν δε βρει λεφτά από αλλού είναι πολύ πιθανό (όχι βέβαιο, αλλά πολύ πιθανό) να βρεθεί μπροστά στο δίλημμα:
Ή θα ταπεινωθεί ψηφίζοντας "ναι" εκεί που έφτυνε ή θα πέσει όρθια ψηφίζοντας "όχι", αλλά θα πεινάσει απότομα.

Κατά τη γνώμη μου, το δεύτερο ενδεχόμενο (δηλ. παύση χρηματοδότησης και έξοδος από την ευρωζώνη) θα αποβεί ευεργετικό μακροπρόθεσμα, αλλά βραχυπρόθεσμα θα γίνει πράξη ο εκβιασμός της Ε.Ε., ο οποίος όμως θα έχει ιδιατέρως αρνητικά άμεσα αποτελέσματα και οι εικόνες που θα δούμε τον πρώτο καιρό ίσως να είναι ανυπόφορες.
Τότε οι εικόνες θα είναι τέτοιες που θα χρησιμοποιηθούν από το τρομοκρατικό μπλοκ των Μνημονίων για να αποθαρρύνουν κάθε σκέψη για "όχι" και στην Ελλάδα.
Και το χειρότερο; Θα τα καταφέρουν!

Είναι μεγάλο το ρίσκο, λοιπόν, να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στο κυπριακό "όχι" και να το καταστήσουμε φάρο της δικής μας αντίδρασης στα ευρω-σχέδια.
Διότι η πιθανότητα να μας γυρίσει μπούμερανγκ είναι πολύ μεγάλη και θα έχει οδυνηρά αποτελέσματα στην προσπάθεια που κάνουμε να πείσουμε την πλειοψηφία του λαού μας να πει το δικό της μεγάλο "όχι".

14 σχόλια:

  1. Να υπενθυμίσω ότι ο Μακάριος -αρχομανής αλλά μεγάλος ηγέτης- εγκαινίασε μια πολύ καλή σχέση με τη Σοβιετική Ένωση, η οποία συνεχίζεται και σήμερα, που η Ρωσία είναι ξανά μεγάλη δύναμη.
    Εμείς, αντίθετα, δεν έχουμε συμμάχους πουθενά. Οι κυβερνήσεις μας ακολουθούν σαν σκυλάκια τους εταίρους, που μάλλον εταίρες με την αρχαία έννοια είναι.
    Ένα ναι χθες θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου για όλη την Ευρώπη. Οι Κύπριοι τον κράτησαν κλειστό.
    Ήδη το Βερολίνο δήλωσε έτοιμο για διαπραγματεύσεις!

    Στην Ελλάδα, αντίθετα, τα κοράκια του Προβόπουλου ετοιμάζονται να ορμήσουν κατά των υποκαταστημάτων κυπριακών τραπεζών. Ακόμα και ο... Σάλλας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τις αδικεις τις...Εταιρες, φιλε...!!!
      Δυσαρεστημενος και φτωχος..Κανενας δεν εφυγε απ αυτες...!!
      Αντιθετα...

      Διαγραφή
    2. Δεν τις αδικώ, Μαχαίρη, διότι προτιμούσαν πάντα τον πιο πλούσιο.
      Και, ναι, φτώχυναν κάμποσους.

      Διαγραφή
  2. Σίγουρα οι φόβοι σου είναι βάσιμοι Μαζεστίξ. Ομως άσε μας να χαρούμε ένα ΟΧΙ που ακούστηκε στην περιοχή! Εχουμε μπαφιάσει πια με τα δικά μας ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ. Ετσι για το γαμώτο δηλαδή...

    Βέβαια τα σενάρια που λές είναι δυστυχώς πιθανά. Παρ όλα αυτά νομίζω πως ήταν ώρα να δούμε μέχρι που είναι διατεθειμένοι να το τραβήξουν οι Γερμανοί.

    Ενδεχόμενη χρεοκωπία της Κύπρου -όσο κιαν λένε ότι δεν είναι σημαντική η Κύπρος για το ευρωπαικό οικοδόμημα - είναι απίθανο να μην έχει σοβαρές συνέπειες και παρενέργειες. Ειναι διατεθιμένοι να το ρισκάρουν για παραδειγματισμό; Δυσκολο μου φαίνεται. Στο τέλος μάλλον θα βρεθεί μια λύση. Κι ακόμα κιαν δεν απέχει πολύ από αυτή που απορρίφθηκε θα είναι μια νίκη με σημαντικές -ψυχολογικές τουλάχιστον- συνέπειες στους λαούς του νότου και ιδιαίτερα σε εμάς.

    Οπως και να έχει πάντως βλέπουμε μόνο τη μια όψη του νομίσματος όταν συζητάμε για πιθανή καταστροφή της Κύπρου από το ΟΧΙ. Υπάρχει και η άλλη όψη που είναι τι επιπτώσεις θα είχε το ΝΑΙ και τα υπόλοιπα ναι που θα ακολουθούσαν.

    Για να μη μακρυγορώ, παρόλο που αυτά που λες είναι βάσιμα, νομίζω - και ελπίζω- ότι το ΟΧΙ αυτό θα φέρει τουλάχιστον καλύτερες εξελίξεις στην Κύπρο και την ευρωζώνη από ότι το ΝΑΙ.

    Οι γερμανοί αυτή την φορά βιάστηκαν και το έβαλαν το θέμα πολύ σκληρά και χωρίς να προηγηθεί η απαραίτητη τρομοκράτηση, όπως έκαναν εδώ. Ισως συνήθησαν με τους δικούς μας νενεκους της βουλής και σκέφτηκαν ότι και στη βουλή της Κύπρου θα γίνει το ίδιο.
    Οπότε μπορεί και να την πάτησαν
    Για να δούμε...


    Γιάννης Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντι σχολιου..Να συμφωνησω απολυτως με τον ανωνυμο φιλο

      Γιαννη Τ...

      Ρε Μαζεστιξ...!!!
      Βαλτος εισαι αδερφε μου...!!
      Κατσε πιες μια ρακη..Να ζητωκραυγασουμε λιγο...
      Να μαςε φυγει η μπιχλα...!!..Που τηνε καναμε ...Συζυγο στο κρεββατι μας...!!
      Κι απο αυριο..Προσγειωνομαστε παλι στη λογικη...

      Αμαν..!!

      Διαγραφή
    2. το "με τους δικούς μας νενέκους" μ'άρεσε

      Διαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λωτοφάγε, η ελληνική κυβέρνηση για μια ακόμη φορά φέρεται σαν γύπας στην Κύπρο και πάει να λεηλατήσει παρέα με την επιχειρηματική ελίτ τη ρημαγμένη χώρα.
    Τόσες δεκαετίες και επαναλαμβάνεται το ίδιο παραμύθι.
    Βάλε κι ότι έχουμε κάνει παγκόσμιο ρεκόρ στα "ναι" και συμπληρώνεις το παζλ της αθλιότητας.


    Γιάννη, όσο κι αν αυτό ακούγεται... σκληρό, η περίπτωση της Κύπρου μπορεί να αξιοποιηθεί από εμάς ως ένα στοιχείο για το "ως πού μπορούν να φτάσουν" οι Ευρωπαίοι, σε περίπτωση που τα βρουν σκούρα μ' εμάς.
    Αφού η Ελλάδα έγινε το πειραματόζωο του "ναι", τώρα η Κύπρος γίνεται -ίσως, αν αντέξει- το πειραματόζωο του "όχι".
    Σε κάθε περίπτωση θα εξάγουμε πολύ χχρήσιμα συμπεράσματα, τα οποία ίσως διαύσουν και κάποιες βεβαιότητές μας.
    Ας έχουμε υπομονή για να δούμε πώς θα πάει το πράγμα.
    Πάντως τον Αναστασιάδη δεν τον εμπιστεύομαι καθόλου μα καθόλου.


    Μαχαίρη, ναι, σε καταλαβαίνω.
    Πρέπει να γελάσει λίγο και το χειλάκι μας.
    Κι η δική μου πρώτη αντίδραση πανηγυρική ήταν.
    Αλλά να ξέρεις πως έχω μια ιδιοτροπία: όπου πάνε οι πολλοί, εγώ πάω από την ανάποδη για να κρατήσω ισορροπίες.
    Αυτό το διήμερο όλοι πανηγυρίζουν για την Κύπρο και αισθάνθηκα την ανάγκη να επιστήσω την προσοχή στους πανηγυρίζοντες.
    Αν την ίδια στιγμή όλοι βγαίνατε επιφυλακτικοί, θα ερχόμουν και θα σας έλεγα "αφήστε μωρέ τη μιζέρια, ελάτε να πανηγυρίσουμε λίγο να γουστάρουμε! άντε γιατί μας έχουν πάρει τον αέρα τρία χρόνια τώρα"!
    Σιγουράκι αυτό. Όσοι με ξέρουν, με έχουν συνηθίσει...
    :-)


    Decomposeur (ή... "Πληνθέτη" κατά το ελληνικότερον) θέλω απλά να σου δώσω τα συγχαρητήριά μου για την επιλογή του ονόματος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Μαζεστίξ, έλεος χριστιανέ! Άσε με να πανηγυρίσω για ένα "ΟΧΙ", που κανένας μας δεν πιστεύει πως ήταν το απόλυτο σώσιμο, δείχνει όμως πως τα νομίσματα έχουν κι άλλη όψη...

      Υ.Γ Στο σχολείο πρέπει να ήσουνα πολύ σπασικλάκι.. Χαχαχα!
      Ευτυχώς τουλάχιστον που το παραδέχεσαι πως το κάνεις για να κρατάς το "ίσο" και πως αν όλοι σήμερα βρίζαμε για το όχι, εσύ θα μας έλεγες τ'ανάποδο! Ώρε ανωμαλία..!

      Διαγραφή
    2. Όχι και σπασικλάκι!
      Εντάξει, ήμουν πάντα ο καλύτερος μαθητής, αλλά ήμουν μέσα σ' όλους τους καυγάδες, τις αλητείες και τα μπλεξίματα!
      Απλά είμαι πνεύμα αντιλογίας...

      Διαγραφή
  5. Αμάν ρε φίλε που προσπαθείς να μας προσγειώσεις. Άσε να πανυγηρίσουμε ένα ΟΧΙ (επιτέλους!!!!!) που λένε και οι από πάνω. Χώρος και χρόνος για μιζέρια υπήρχε και υπάρχει άφθονος. Και όταν πανηγυρίζουμε τις νίκες της ομάδας ξέρουμε ότι αύριο θα πέσουν πάλι φάπες, χαιρόμαστε όμως τη στιγμή και αύριο πάλι εδώ θα είμαστε να αρχίσουμε την κλαούνα!

    ΥΓ: Την πρώτη μου αντίδραση την διάβασες στα μέρη μου. (Το σχόλιό σου ομολογώ δεν το κατάλαβα, αν θες το εξηγείς). Ταυτόχρονα ετοίμαζα και κάτι άλλο που θα αναρτήσω σήμερα-αύριο, αφού κάτσει η σκόνη και συλλέξω πληροφορίες. Πέραν του τι τελικά θα γίνει, αυτό το ΟΧΙ έχει το συμβολισμό του, όπως συμβολισμό έχει και το ΝΑΙ.
    Η διαφορά όμως είναι τεράααααστια! Ακόμη κι αν τελικά οδηγηθούν στο ντροπιαστικό ΝΑΙ, έστειλαν ένα μήνυμα, τουλάχιστον στους "αδύναμους" κρίκους του νότου.
    Αυτά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εντάξει βρε Πέτρο... για θυμήσου: όταν πήγαινες στο γήπεδο και νικούσε η ομάδα και πανηγύριζαν όλοι, δε βρισκόταν ένας γραφικός να πει "ναι ρε παιδιά, νικήσαμε, αλλά με την ομάδα που 'χουμε δεν πάμε πουθενά";
    Ε αυτός ο γραφικός σήμερα είμαι εγώ!
    Κάποιος πρέπει να παίξει κι αυτό το ρόλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. α. Η τζύπρος δεν έχει δημόσιο χρέος, ή μάλλον είναι ασήμαντο. Ο καυγάς γίνεται για τις μαλακίες των τραπεζιτών (έκθεση σε ελληνικά ομόλογα, χέρι εδώ και καιρό στις καταθέσεις προς ίδιον όφελος και δεν ξέρω γω τι άλλο). Κι επειδήςςςς έτυχε νάχει πράμα ως φαίνεται στα οικόπεδά της, όρμηξαν να τη φέρουνε σε μειονεκτική θέση και να της το φάνε.
    β. Η βαριά βιομηχανία της τζύπρος, είναι το ξέπλυμα χρήματος (γενικώς).
    Δεν κάνει τίποτ άλλο απ ό,τι κάνει το βέλγιο, το λουξεμβούργο (ο μεγαλύτερος κατώτερος μισθός κάπου 1800 ευρωτέτοια αν θυμάστε - από που σκατά τα βρίσκουν και τα δίνουν;), το λιχνεστάιν, η αγγλιτέρα και η μανούλα του είδους, ελβετία.

    20-30 χρόνια πριν, είπε να βγάλει το κατιτίς της κι η τζύπρος. Λόγω συγκαιριών μαλλον (καλά πήγαινε ο καπιταλισμός ακόμη), δεν την πειράξανε. Τέτοιου εγχειτήματος, προηγήθηκε ο λίβανος, κάμποσες δεκαετίες πριν, η ελβετία της μέσης ανατολής, όπως οι μεγαλύτεροι θα θυμούνται.
    Τα αποτελέσματα της "διόρθωσης συμπεριφοράς" απ το δυτικό κεφάλαιο εκεί, με τον απίστευτο πόλεμο χριστιανών με μουσουλμάνους, είναι γνωστά.
    Μπορούμε να περιμένουμε τα πάντα από δω και πέρα...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. mbiker, εδώ πρέπει να είμαστε ελικρινείς και να δούμε αυτο που λες.
    Ναι, φυσικά στηρίζουμε την Κύπρο, αλλά και τα όσα αναφέρεις είναι σημαντικά και πρέπει να τα έχουμε υπ' όψη μας.
    Το κυπριακό μοντέλο είναι χτισμένο πάνω στη λογική του μαύρου χρήματος, των off-shore, της φοροαπαλλαγής του κεφαλαίου κλπ.
    Απλώς λόγω καλής οικονομικής κατάστασης και μικρού πληθυσμού, ο κυπριακός λαός περνούσε καλά ακόμη και εν μέσω αυτού του ακραίου καπιταλιστικού συστήματος.

    Το ότι οι Ευρωπαίοι είναι οι τελευταίοι που μπορούν να μιλούν γι αυτό, όταν μες στα πόδια τους υπάρχουν Ελβετίες, Μάλτες, Λουξεμβούργα κλπ, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
    Αλλά κι εμείς δεν πρέπει να κάνουμε τα στραβά μάτια σ' αυτό το φαινόμενο.
    Διότι η κάθε Κύπρος είναι το ασφαλές καταφύγιο του κάθε μεγαλοφοροφυγά επιχειρηματία.

    Το πρόβλημα της ΕΕ με την Κύπρο όμως είναι ότι αυτό το πλυντήριο μαύρου χρήματος δεν το ελέγχουν οι Γερμανοί, αλλά οι Ρώσοι.

    Από κει και πέρα, βέβαια, η τραπεζοκεντρική διάρθρωση της κυπριακής οικονομίας δενα ποτελεί κανενός είδους δικαιολογία για οποιοδήποτε μαστίγωμα ενός ολόκληρου λαού.

    Αυτό που πρέπει να γίνει είναι όχι να συρρικνωθεί ο κυπριακός τραπεζικός τομέας.
    Πρέπει να συρρικνωθεί ο τραπεζικός τομέας παγκοσμίως.
    Οι οικονομίες πρέπει να μειώσουν την εξάρτησή τους από τον χρηματοοικονομικό τομέα και να επαναπροσανατολιστούν προς τον παραγωγικό τομέα.

    Άυτό φυσικά είναι μια μαξιμαλιστική τοποθέτηση.
    Προς το παρόν προέχει η προστασία των λαών (Ελλάδας, Κύπρου, Ισπανίας κλπ) από την οικονομική αποικιοκρατική επίθεση της Γερμανίας.
    Και μετά κανονίζουμε σιγά-σιγά και τα κακώς κείμενα των χωρών μας.
    Ρίχνοντας το κόστος στους πραγματικούς υπευθύνους και όχι στους λαούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή