Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Μια υποθετική ιστορία από την εντατική


Ας πούμε μια υποθετική ιστορία από την εντατική κάποιου νοσοκομείου.
Παθαίνει κάποιος γνωστός σας κάτι πολύ σοβαρό και βρίσκεται στην εντατική σε καταστολή, χωρίς επικοινωνία με το περιβάλλον εκείνη τη στιγμή.
Η κατάστασή του είναι πολύ δύσκολη.
Η δυσκολία της κατάστασης όμως δεν εγγυάται τη βεβαιότητα ότι είναι και μη αναστρέψιμη.
Αυτές τις λίγες πιθανότητες που έχει, οφείλουν οι γιατροί να τις εξαντλήσουν.
Εξάλλου υπάρχουν πολλά παραδείγματα «τελειωμένων» απ’ τους γιατρούς περιπτώσεων, οι οποίες ανέτρεψαν κάθε ιατρική πρόβλεψη και επανήλθαν στη ζωή, παρόλο που θεωρούνταν «εγκεφαλικά νεκροί».

Επίσης, το ποιόν κάθε γιατρού δεν το γνωρίζουμε.
Ένας γιατρός κρίνεται από τρία πράγματα: από τις ικανότητές του, από τις γνώσεις του και από το ήθος του.
Ξέρετε κάθε φορά σε τι γιατρό μπορεί να έχει πέσει ο γνωστός σας;

Ας πούμε λοιπόν ότι ενώ γνωστός σας βρίσκεται σε καταστολή στην εντατική, έρχεται ο νευρολόγος, κάνει την εξέτασή του και κρίνει ότι η νευρολογική του λειτουργία είναι μηδενική, ενώ ταυτόχρονα συμφωνεί και με τους υπολοίπους γιατρούς ότι η καρδιοαναπνευστική του λειτουργία είναι επίσης μηδενική.
Για αρκετές μέρες μηδέν λοιπόν. Ο νευρολόγος καθημερινά αναφέρει πως δεν ανταποκρίνεται ο γνωστός σας σε καμία μέθοδο και πως όλες οι λειτουργίες του είναι νεκρές και 100% μη αναστρέψιμες.
Συντάσσει αυτές τις αναφορές, βέβαια, διατηρώντας ταυτόχρονα την φαρμακευτική καταστολή σε υψηλά επίπεδα, εμποδίζοντας έτσι τον οργανισμό του γνωστού σας να ενεργοποιηθεί μόνος του...

Και, εν μέσω των αναφορών περί μηδενικής λειτουργίας, να ‘ρθει και μια μέρα που να σας μιλήσουν οι θεράποντες απ’ έξω-απ’ έξω για την αξία της δωρεάς οργάνων.
Και κολλητά να σας ανακοινώσουν ότι ο γνωστός σας πρέπει να περάσει από τεστ εγκεφαλικού θανάτου.
Δηλαδή σας ανακοινώνουν ουσιαστικά ότι ως γιατροί, ως επιστήμονες, διαπίστωσαν τον εγκεφαλικό θάνατο του γνωστού σας και απλώς απομένει η τυπική επιβεβαίωση από το τεστ.
Τι θα υποθέσετε πως συμβαίνει;
Θα τους αφήσετε να προχωρήσουν ανενόχλητοι το έργο τους;
Φαντάζομαι πως όχι. Θα κινήσετε γη και ουρανό για να δείτε μήπως κάτι δεν πάει καλά στην ιστορία.

Θα πάτε λοιπόν σ' αυτήν την εντατική κάποιον άλλο γιατρό, κάποιον δικό σας, της εμπιστοσύνης σας, για να διαπιστώσει αν πράγματι πρόκειται για κατάσταση εγκεφαλικού θανάτου.
Και όταν εξετάσει ο δικός σας γιατρός το γνωστό σας θα τον ακούσετε να διαπιστώνει πως όχι μόνο δεν υπάρχει ζήτημα εγκεφαλικού θανάτου, αλλά αντιθέτως ο γνωστός σας αναπνέει κανονικά και η καρδιά του λειτουργεί!
Και μάλιστα να διαπιστώνει πως ο «κλινικά νεκρός» κάνει και κάποιες –ανεπαίσθητες και ανακλαστικές έστω- κινήσεις!

Να διαπιστώσει δηλαδή πράγματα που οι γιατροί του νοσοκομείου επί μακρόν σας απέκρυπταν επιμελώς, για δικούς τους λόγους.
Και όταν μάλιστα αυτά τα ευρήματα αποτελούν τη βάση των ελπίδων για μια ενδεχόμενη ανάνηψη του γνωστού σας, τότε οι προηγούμενες υποθέσεις πως κάτι πάει στραβά στην υπόθεση, μπορούν πλέον να γίνουν και βεβαιότητες.

Αν δεν υπήρχαν αυτά τα ευρήματα, δεν θα υπήρχε ελπίδα. Αλλά απ’ τη στιγμή που βρεθούν, υποχρεούνται οι γιατροί να συνεχίσουν τη θεραπεία.
Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που δεν... "βρίσκονταν" αυτά...
Και μετά, οι γιατροί του νοσοκομείου να καταπίνουν τη γλώσσα τους ενώπιον του δικού σας γιατρού, να επιβεβαιώνουν αναγκαστικά τη διάγνωσή του και να λένε ότι... ξαφνικά εκείνη τη μέρα υπήρξε βελτίωση!
Βελτίωση δηλαδή από το… μηδέν, βελτίωση από τον εγκεφαλικό θάνατο στην ικανοποιητική καρδιοαναπνευστική λειτουργία και σε μια υπουτυπώδη νευρολογική λειτουργία!
Γίνεται; Δε γίνεται!

Τα συμπεράσματα που θα βγάλετε εκείνη την ώρα θα είναι φρικτά.
Θα διαπιστώσετε πως ο γνωστός σας είναι στο στόμα του λύκου και δε θα μπορείτε ούτε σαματά να κάνετε, αφού η ζωή του γνωστού σας θα βρίσκεται στα χέρια τους, αλλά ούτε και να μείνετε άπραγοι αφού έχετε αντιληφθεί πως οι γιατροί κάθε άλλο παρά αξιόπιστοι είναι.
 
Ανεξαρτήτως της καλής ή κακής κατάληξης της ιστορίας του γνωστού σας, πείτε μου, αν (χτύπα ξύλο) σας συμβεί ποτέ, θα έχετε πάρει τα μέτρα σας να έχετε υπογράψει άρνηση δωρεάς οργάνων; Ναι ή όχι;
Θα εμπιστευθείτε τη ζωή τη δική σας ή του γνωστού σας στα χέρια αμφιλεγόμενων χασάπηδων με πτυχίο ιατρικής;
Ξέρετε αν κάποιοι απ’ αυτούς έχουν κι άλλες… μπίζνες, παράλληλα με τα κανονικά καθήκοντά τους;
Ξέρετε τι συμφέροντα υπάρχουν πίσω από τέτοιες υποθέσεις και πόσο εύκολα μπορεί κάποιος κακοπροαίρετος να πλησιάσει γιατρούς για ν’ αποσπάσει τη συνεργασία τους σ’ ένα αλισβερίσι οργάνων;
Είναι τόσο μεγάλη και τόσο επικερδής αυτή η επιχείρηση, ώστε δεν είναι καθόλου απίθανο να παρασυρθούν μερικοί γιατροί.


Για να δούμε όμως μερικά πράγματα χρήσιμα για να καταλάβουμε την υποθετική αυτή ιστορία.
Η μεταμόσχευση γίνεται από ζωντανό σε ζωντανό.
Πώς όμως θα μπορέσει ένας γιατρός αφαιρέσει τη ζωή ενός ασθενούς;
Δε θα αντιμετωπίσει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας;

Προκειμένου λοιπόν να αποφευχθεί η νομική σκόπελος της ανθρωποκτονίας,  συμφωνήθηκε ο δότης να θεωρείται νεκρός.
Δηλαδή αν και όταν θεωρήσουν οι θεράποντες ιατροί πως ο ασθενής έχει υποστεί εγκεφαλικό θάνατο, τότε νομικώς παύουν τα όργανά του να θεωρούνται ζωντανά, αλλά πλέον θεωρούνται πτωματικά!
Για να δούμε λοιπόν τι γίνεται.

Από 1/6/2013 ισχύει ο νόμος που ψηφίστηκε επί υπουργείας Λοβέρδου και αφορά τη λεγόμενη «εικαζόμενη συναίνεση».
(ψηφίστηκε στις 15/6/2011, με το Μεσοπρόθεσμο, αλλά η έναρξη εφαρμογής του συγκεκριμένου άρθρου περί μεταμοσχεύσεων πήρε παράταση ως την 1/6/2013)
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι όποιος από εμάς κριθεί από κάποιο γιατρό εγκεφαλικά νεκρός, τότε, θεωρούμαστε αυτομάτως δότες οργάνων, εφόσον δεν έχουμε κάνει έγγραφη υπεύθυνη δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων ότι ΔΕΝ επιθυμούμε να γίνουμε δότες οργάνων.

Με το ζόρι δότες!
Δηλαδή δε θα ρωτιούνται οι συγγενείς από τους γιατρούς το βασανιστικό ερώτημα «να τραβήξουμε τα καλώδια;» ή «να χαρίσουμε τα όργανα σε κάποιον που τα έχει ανάγκη;»
Οι γιατροί θα ενεργούν αυτοβούλως, θα τραβούν τα καλώδια και θα κάνουν τη μεταμόσχευση, ανεξαρτήτως της επιθυμίας των συγγενών και του ασθενούς.
Θα πει κάποιος: και πού είναι το πρόβλημα;


Ας γυρίσουμε λίγο στο παρελθόν.
1967, Νότια Αφρική. Επιτυγχάνεται η πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς.
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: πώς θα βρεθούν δότες καρδιάς, προκειμένου να έχει νόημα το νέο αυτό ιατρικό κατόρθωμα;
Αφού για να μεταμοσχευτεί η καρδιά κάποιου, αυτός πρέπει να βρίσκεται εν ζωή και μόλις του αφαιρεθεί, τότε αυτομάτως θα πεθάνει.
Κι αφού κάποιος που του αφαιρείται η καρδιά τότε αυτομάτως πεθαίνει, αυτό αυτομάτως σημαίνει ότι μέχρι να του την αφαιρέσουν είναι ζωντανός!
Άρα ο δότης είναι ζωντανός.

1968, Harvard. Βρέθηκε η λύση. Επινοείται η ορολογία του «εγκεφαλικού θανάτου». Βρίσκεται η φόρμουλα, προκειμένου η νέα αυτή θεωρία να καταστεί συμβατή με τον ιατρικό κώδικα.

Η ιατρική επιστήμη με όρους προσφοράς και ζήτησης δηλώνει υποταγή όχι στον όρκο του Ιπποκράτη, αλλά στο Κέρδος.

Από τότε λοιπόν ακούμε τον όρο «εγκεφαλικά νεκρός».
Τι είναι όμως ο εγκεφαλικά νεκρός;
Εν ολίγοις είναι αυτός που έχει μηδενική καρδιοαναπνευστική και νευρολογική λειτουργία και η κατάστασή του κρίνεται μη αναστρέψιμη.
Πώς κρίνεται αυτό;
Με βάση την κλινική εικόνα και με το λεγόμενο «τεστ εγκεφαλικού θανάτου».
Τι γίνεται τότε;
Ο εντατικολόγος κρίνει, βάσει της κλινικής εικόνας, ότι ο ασθενής είναι εγκεφαλικά νεκρός και τότε, παρουσία ενός αναισθησιολόγου, προχωρά στο τεστ πιστοποίησης της εκτίμησής του.
Εφόσον το τεστ βγει «θετικό», τότε σύμφωνα με τη νομοθεσία, ο εντατικολόγος υποχρεούται να συντάξει αμέσως το πιστοποιητικό θανάτου και να προχωρήσει τις διαδικασίες για την αφαίρεση οργάνων, άνευ εγκρίσεως της οικογένειας και άνευ δυνατότητας διασταύρωσης της διάγνωσης του εγκεφαλικού θανάτου και από άλλο γιατρό.
Και πού είναι το πρόβλημα;
Στην υποθετική ιστορία παραπάνω...
Τώρα που διαβάσατε και τα περί νομοθεσίας, μπορείτε να ξαναδιαβάσετε την υποθετική αυτή ιστορία κάποιου υποθετικού γνωστού σας και να καταλάβετε καλύτερα πού είναι το πρόβλημα.
Είναι προφανές πως αν η ιστορία του γνωστού σας συμβεί μετά την 1/6/2013, τότε δε θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε τίποτα.
Ο γιατρός που ενδεχομένως θα "διαπιστώσει" τη δήθεν μηδενική εγκεφαλική λειτουργία, θα έχει τη δυνατότητα να εκδόσει αυτομάτως πιστοποιητικό θανάτου και να προχωρήσει στην αφαίρεση οργάνων, παρόλο που θα υπάρχουν ακόμη ελπίδες για το γνωστό σας. Παρόλο που θα είναι ακόμη ζωντανός... 


ΥΓ.1: Επίσης μπορείτε να διαβάσετε και άλλη μια υποθετική ιστορία εδώ.
 «Kαθυστερούσα να συνέλθω και βιάστηκαν να με... τελειώσουν»
Nοσηλευόταν σε κώμα, στην εντατική μεγάλου νοσοκομείου της Αθήνας και μερίδα γιατρών διέγνωσε... εγκεφαλικό θάνατο, πιέζοντας τους συγγενείς της να δωρίσουν τα όργανά της. Tελικά ανένηψε!

ΥΓ.2: Ο Δρ Αθανάσιος Β. Αβραμίδης στη διατριβή του «Ευθανασία» σημειώνει:

«Η εισαγωγή τού "εγκεφαλικού θανάτου" ως "κριτηρίου παύσεως της ζωής" συνέπεσε χρονικώς με την ανάπτυξη των μεταμοσχεύσεων, ώστε υπάρχουν και εκείνοι, οι οποίοι υποπτεύονται ότι... ήταν "επινόη­ση" προς διευκόλυνση εξευρέσεως οργάνων για τις μεταμοσχεύσεις, εφ’ όσον τα "πτωματικά" από τους " καρδιοαναπνευστικώς νεκρούς" απεδεικνύοντο ακατάλληλα.

Και επειδή ούτε αυτά επαρκούν πλέον, προς "γεφύρωση τού χάσμα­τος μεταξύ προσφοράς και ζητήσεως", υπεδείχθη κατά καιρούς, ότι θα έπρεπε να γίνουν πιο ελαστικά ή χαλαρά τα "κριτήρια" τού "εγκεφαλικού θανάτου", ή και να χαρακτηρίζεται ο "εγκεφαλικός νεκρός" ως "κτήμα της κοινωνίας" προς χρήση για μεταμοσχεύσεις.

Με τέτοιες τάσεις όμως, η διάγνωση τού εγκεφαλικού θανάτου γίνε­ται πιο επιλήψιμη και διαβλητή "για σκόπιμη επίσπευση τού θανά­του", προκειμένου να ληφθούν από ένα "ιδανικό δότη" - όπως χαρακτη­ρίζεται ένα νέο άτομο, θύμα τροχαίου ατυχήματος - όργανα προς μετα­μόσχευση. Και... "θυσιάζεται πριν ξεψυχήσει"... "για να δοθεί ζωή" σε κάποιον άλλον, που εναγωνίως περιμένει - και γιατί τάχα όχι; - με τη λογική... "ο θάνατός σου, η ζωή μου". Από κάποιον που... "δεν έσβησε η ζωή μέσα του"... ακόμη, ούτε έχει υπογραφεί "πιστοποιητικό θανά­του" γι’ αυτόν, διότι δεν έχει γίνει ακόμη πτώμα· και τού προσφέρεται κάθε δυνατή βοήθεια, ώστε τα όργανά του να διατηρούν τη ζωτικότητά τους, μέχρι να ετοιμασθεί η διαδικασία λήψεώς τους, οπότε, τα ζωντα­νά ακόμη αυτά όργανα, χαρακτηρίζονται ως... "πτωματικά" πλέον.

Τέτοιες "πληροφορίες", όταν γίνονται γνωστές - και γίνονται με ποικίλους τρόπους - έχουν δημιουργήσει σε πολλούς αλτρουιστές ερω­τήματα, επιφυλάξεις και αμφιβολίες, αν θα πρέπει να γίνονται "δωρη­τές σώματος ή οργάνων", όταν ενδέχεται κάποιοι να τους "αποτελειώ­σουν" μια ώρα γρηγορότερα και πριν ξεψυχήσουν.

Έτσι, πολλοί και παντού στον κόσμο έχουν ανακαλέσει την προσφορά τους. Διότι για πολλούς δημιουργούνται τεράστια προβλήματα συ­νειδήσεως, είτε πρόκειται για το άτομο τους, είτε όταν καλούνται να αποφασίσουν για κάποιον δικό τους άνθρωπο. Και διερωτώνται αν δεν είναι παράλογο το να καθίσταται "υπέρτερος νόμος" ή ανάγκη "εξοικο­νομήσεως" οργάνων καθ’ οιονδήποτε τρόπο και από "... μη τελείως αποθανόντες", προκειμένου να εξυπηρετηθούν κάποιοι άλλοι που χρειά­ζονται τα όργανά τους» (Αθαν. Αβραμίδη, «Ευθανασία», σελ. 44-46).






ΥΓ.3: Θεωρώ ότι ο νόμος περί «εικαζόμενης συναίνεσης» είναι ζήτημα πρώτης προτεραιότητας και ΑΠΑΙΤΩ από φορείς, κόμματα, ενώσεις και λοιπές οργανώσεις να το αναδείξουν, ούτως ώστε να ενημερωθεί ο κόσμος, να ασκηθεί μεγάλη πίεση και να κινηθούν οι διαδικασίες για άμεση ακύρωσή του.
Τα ζητήματα υγείας και ζωής είναι πάνω απ’ όλα και φυσικά είναι μη διαπραγματεύσιμα.


18 σχόλια:

  1. Ο κουμπάρος μου που είναι νευρολόγος όταν τον είχα ρωτήσει για αυτό το θέμα μου είπε οτι αυτός προσωπικά δεν θα τράβαγε την πρίζα σε κανέναν ασθενή γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα πράμα που ποτέ δεν θα καταλάβουμε και ποτέ δεν μπορούμε να προβλέψουμε.
    Αυτό βέβαια φρενάρει κάθε προσπάθεια μεταμόσχευσης.
    Δεν ξέρω τι θα έκανα πραγματικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όλα τα είχαμε Μαζεστίξ, αυτό μας έλειπε μόνο να αποτελειωθούμε...
    Μ' αυτήν την λογική, θα μας βγάζουνε όλους εγκεφαλικά νεκρούς και...τέλος;;; Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τελικά, είμαστε τελειωμένοι... Μου έκανες την καρδιά περιβόλι και νιώθω κι ότι δεν μπορώ να κάνω και τίποτα...

    Υ.Γ 1)Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν...αλληγορικό παράδειγμα...
    Υ.Γ 2)Ωραία είναι που άλλαξες τα γράμματα.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άλλη φορά να τηλεφωνιόμαστε.
    Τόση ταύτιση ρε παιδί μου!

    Διάβασε τι έγινε στην ...οργανωμένη Γερμανία: http://www.naftemporiki.gr/story/398890

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν οριζουμε πια ουτε τη ζωη,ουτε το θανατο μας!!ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητέ Μαζεστίξ. Μόλις έθιξες το σημαντικότερο, ίσως, θέμα της τελευταίας διετίας ! Και η σημασία του δεν βρίσκεται μόνον στις άμεσες επιπτώσεις , που πολύ σωστά περιέγραψες πως (χτυπα ξυλο) μπορεί να εχει σ'εμάς ή ακόμα χειρότερα στους αγαπημένους μας. Δυστυχώς, το παρόν, μαζι με άλλα μέτρα ( codex alimentaris κτλ) φανερώνουν την σταδιακή διευκόλυνση της μετατροπής του ατόμου από ον σε αντικείμενο. Σε αντικείμενο προς, οικονομική κυρίως, εκμετάλευση . Από την άλλη, με την άρση της αναγκαιότητας συγκατάθεσης για δωραιά οργάνων (αναίρεση ,ουσιαστικά, της προαιρετικότητας ) καταφέρεται μεγάλο πλήγμα στο αίσθημα αλληλεγύης,
    αφού ο φόβος θα υπερισχύει του αλτρουισμού. Τέλος πιστεύω πως ο προορισμός κάθε σωστού γιατρού είναι να μάχεται τον πόνο και τον θάνατο, μέχρις εξαντλήσεως των γνώσεων και των δυνατοτήτων του. Και κάθε πραγματικός γιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει οτι πολλες φορές είναι πολύ δυσδιακριτη η γραμμή που χωρίζει την ζωή από τον θάνατο. Και σε κάθε περίπτωση, ειναι υποχρεωμένος να υποστηρίζει την ζωή, ακόμα κι αν οι πιθανότητες είναι εναντίον της. Οι τεχνολογίες ανάπτυξης και δημιουργίας συνθετικών ή καλλιεργημένων ιστών και οργάνων, προοδεύουν ταχύτατα. Κοστίζουν όμως σαφώς περισσότερο από την χρήση των "έτοιμων". Εύκολα μετατρέπουμε λοιπόν τις Μονάδες Εντατικής σε μάντρες ανταλλακτικών...
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλησπέρα, Μαζεστίξ. Θίγεις ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, δεδομένου του εμπορίου οργάνων που γίνεται από Ινδία, Κίνα και άλλες χώρες όπου οι άνθρωποι πένονται.
    Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές τι κάνουν οι πλούσιοι βρομόγεροι αυτού του πλανήτη για να ζήσουν λίγο παραπάνω. Και φαντάζομαι ότι άνετα θυσιάζουν φτωχούς ανθρώπους για να πάρουν τα όργανα που χρειάζονται. Και παιδιά επίσης.
    Αυτούς εξυπηρετεί και ο νόμος του Λοβέρδου. Άλλωστε έχει αποδείξει πως είναι ικανός για τα πάντα. Εν κατακλείδι, παλιότερα ήμουν αναφανδόν υπέρ της δωρεάς οργάνων. Τώρα όχι και τόσο, ιδίως όταν το θύμα είναι νεαρής ηλικίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν θα συμφωνησω μαζι σας...

    ΠΑΡ ΟΤΙ, ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ...!!

    Κι εγω,που ειμαι δωρητης οργανων...ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ οτι θα με..Σκοτωσουν, για να τα παρουν...!!

    Αλλοιως ειναι αχρηστα...!!

    Τον Λοβυ...Τον εχω καταταξει εκει,οπου του αξιζει...
    Και δεν ηταν στα χερια τα δικα του το νομοσχεδιο...Αν μπορουσε..Θα ειχε αποφυγει το..."ποτηριον τουτο"

    Αλλα πητε μου...
    Με ποιο τροπο θα σωθουν,ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ δεκα νεοι ανθρωποι...Που εχουν αναγκη οργανων;;;

    Την ωρα που η διεθνης, εθελουσια προσφορα, δεν ειναι παρα το ΕΝΑ ΧΙΛΙΟΣΤΟ της ζητησης;;..Και μαλιστα στη χωρα μας..Ειναι και εκατο φορες, πιο κατω;;;

    Δεν ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ το εμποριο οργανων,στην Ινδια,την Ινδοκινα, στην Κινα και αλλου...Οταν ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ να βασταμε στη ζωη, τον παππου;;;...Μηπως και ανανηψει μετα απο δεκα..Χρονια;;;

    Δεν ενισχυεται το εμποριο φιαλων αιματος...Οταν αναγκαζεται η χωρα μας, να κανει ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ εισαγωγη,απο την Ελβετια;;;

    Επειδη ειναι στο χερι μας...Να δωσουμε αιμα, μια φορα τον χρονο;;;

    Τι θελω να πω, Μαζεστιξ...!!

    Μηπως η ΘΕΜΙΤΗ αγαπη για τη ζωη...Τελικα γινεται...Δουλωση στους Αστικους Μυθους,που θενε τα παντα, να ειναι προιοντα Συνομωσιων;;;

    ΠΟΣΕΣ ειναι αληθινα οι πιθανοτητες ανανηψης, αντικειμενικα...Απο ενα εγκεφαλικο θανατο;;;

    Και ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ζωης, που εξασφαλιζει κανεις, για τον.."ανανηψαντα" φιλο, πατερα αδερφο,συγκενη..Παιδι, συζυγο;;;

    Να ειναι ΜΕΤΑ επι χρονια...Με καλωδια, καθετηρες, και μηχανηματα...Και να..Ευχεται να πεθανει;;;

    Να ειναι ολη η οικογενεια..ΣΤΗΝ ΤΣΙΤΑ...Επι χρονια ολοκληρα...ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΙΕΤΑΙ την τυχη της;;;

    Επειδη αγαπησε την..Ζωη,που εφυγε;;;

    Γι αυτο λοιπον καταθετω, και την δικη μου, αντιθετη, γνωμη...Σε ενα θεμα ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ λυση...ΜΟΝΟ ΣΥΜΒΑΣΗ ΛΥΣΗΣ εχει...!!

    Στη βαση, της ιδεας..Οτι ακριβως, ΟΥΤΕ Η ΖΩΗ προσωποποιειται...
    ΕΠΙΛΕΓΩ να με σκοτωσουν...Και καθε εναν που με περιβαλλει, ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ...!!
    Της ετσι κι αλλοιως ΘΟΛΗΣ στιγμης, μεταξυ της ζωης, και του θανατου...
    Για να πεθανω, αξιοπρεπως...!!
    Και για να προσφερω, μια δυνατοτητα..Μια ευκαιρια...

    Σε καποιον αλλον...Να ζησει..!!

    Αλλα ειπα..ΕΠΙΛΕΓΩ...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μαρία, ο κουμπάρος σου όπως και οι περισσότεροι νευρολόγοι προφανώς και είναι ενσυνείδητοι και πράττουν σύμφωνα με τις γνώσεις τους και το ήθος τους.
    Αλλά ακόμη και ένα 10% των νευρολόγων να είναι επίορκοι, τότε μιλάμε για πιθανή άδικη απώλεια εκατοντάδων ζωών.


    Πιστέ φίλε, το παράδειγμα αφήνω στην κρίση όλων να φανεί αν είναι αλληγορικό ή όχι. Δε θα πω.
    Σου 'κανα την καρδιά περιβόλι, την ώρα που άλλοι στην κάνουν οικόπεδο προς πώληση.
    Η γραμματοσειρά άλλαξε επειδή το έγραψα στο word πρώτα και φυσικά δεν θα διατηρηθεί.


    Πέτρο, δε με εκπλήσσει το σκάνδαλο της Γερμανίας.
    Είναι εξάλλου η χώρα της Siemens και των οπλικών συστημάτων.


    Βάσω, όταν δεν ορίζεις το θάνατό σου, τότε έχεις πάψει πια να ορίζεις τη ζωή σου.
    Είσαι σαν κρατούμενος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης που δεν ξέρεις αν και πότε θα έρθει η σειρά σου.


    Άννα, η πρόοδος της ιατρικής είναι τέτοια που πλέον μπορέι να σώζει περιπτώσεις που κάποτε ήταν ξεγραμμένες.
    Και οφείλει η πολιτεία να χρησιμοποιεί τον ιατρικό κλάδο σ' αυτήν την κατεύθυνση και όχι για οργανο-μπίζνες.
    Το μονοπάτι απ' τη ζωή στο θάνατο είναι τόσο ομιχλώδες, ώστε τα ζητήματα αυτά πέρα από καθαρά ιατρικό, αποτούν και φιλοσοφικό και βιοηθικό χαρακτήρα.
    η χρήση καλλιεργημένων ιστών και οργάνων είναι μια λύση που θα μπορούσε να προσφέρει τα μέγιστα, αλλά αφενός είναι ακριβή η παραγωγή τους και αφετέρου αφαιρεί τα υπερκέρδη του παράνομου εμπορίου οργάνων.


    Λωτοφάγε, καθόλου τυχαία δεν ήταν η ένταξη του νόμου αυτού στα γενικότερα μνημονιακά σχέδια.
    Ο υποβιβασμός της αξίας της χωής, μέσω φτωχοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού, διευκολύνει την -εθελούσια ενίοτε- μετατροπή των ανθρώπων σε οργανισμούς-μηχανές παραγωγής κέρδους.
    Είτε με το καλό (εκμετάλλευση φτώχειας για εμπόριο) είτε με το κακό (να εικάζεται ότι συναινείς).
    Και στην νοτιοανατολική Ασία κάπως έτσι γίνεται.


    Μαχαίρη, οι ενστάσεις σου είναι και ενστάσεις κάθε λογικού ανθρώπου που θέλει να προσφέρει στο συνάνθρωπο ή και να βοηθηθεί αυτός (αν χρειαστεί) αντίστοιχα από το συνάνθρωπό του, μέσω της δωρεάς οργάνων.
    Συμφωνώ μαζί σου ότι η ζωή σε κώμα δεν είναι ζωή.
    Τι γίνεται όμως σε περιπτώσεις όπως το υποθετικό παράδειγμα που ανέφερα ή όπως το ΥΓ.1 ;;;
    Όταν δηλαδή κάποιοι περίεργοι γιατροί διαγιγνώσκουν εγκεφαλικό θάνατο, χωρίς αυτός να έχει επέλθει;
    Υπάρχουν πολλά περιστατικά επαναφοράς.
    Δεν είανι η πλειοψηφία βέβαια, αλλά είναι μια υπαρκτή μειοψηφία.
    Αν αύριο εφαρμοστεί (που θα εφαρμοστεί) ο νόμος αυτός, τότε και με δεδομένη την εικαζόμενη συναίνεση, είναι βέβαιο ότι αρκετές από τις περιπτώσεις αυτές δε θα έχουν την ευκαιρία να εξαντλήσουν τις πιθανότητές τους για ανάνηψη (και δε μιλώ για κώμα), αφού πια θα υπάρχει η πολύ εύκολη λύση τής αφαίρεσης οργάνων. Λύση που συμφέρει και τα νοσοκομεία, για να αντιμετωπίσουν την οικονομική τους ένδεια.
    Όπως και ημι-ιδιωτικές κλινικές που έχουν έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων ευρώ, αλλά ελπίζουν τώρα με την εικαζόμενη συναίνεση να ρεφάρουν. Δεν μπορώ να πω περισσότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή


  9. Και μια συνολική απάντηση προς όλους:
    Φίλοι μου, είμαι υπέρ της δωρεάς οργάνων, ως μέγιστη πράξη αλληλεγγύης.
    Όλοι μπορεί να βρεθούμε και στη μία πλευρά (λήπτες) και στην άλλη (δότες).
    Αλλά αυτό που θεωρώ δεδομένο και "εκ των ων ουκ άνευ" είναι η δυνατότητα διαχείρισης της αλληλεγγύης μου είτε από εμένα είτε από την οικογένειά μου.
    Παλαιότερα σε μια συζήτηση με την οικογένειά μου τους έλεγα ότι αν (ξαναχτύπα ξύλο) πάθω κάτι και εξαντοληθούν οι ελπίδες για επαναφορά, τότε ας χαρίσουμε ζωή σε κάποιον άλλον.
    Τώρα, μετά και από μερικές "υποθετικές ιστορίες", έχω οδηγηθεί στο σημείο να είμαι έτοιμος να πάω να υπογράψω άρνηση δωρεάς.
    Ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι τί έγκλημα κάνουν.
    Δε θα επιτρέψω σε κανένα χασάπη-έμπορα να με δολοφονήσει για να κονομήσει ο ίδιος κι η συμμορία του, όπως το ίδιο θα επιδιώξω να κάει και κάθε μέλος της οικογενειάς μου.
    Μόνο η οικογένειά μου μπορεί να ξέρει και να αισθανθεί πότε και υπό ποιες συνθήκες μπορεί να δοθεί συναίνεση για αφαίρεση οργάνων.
    Μόνο η οικογένειά μου και κανένας σκιτζής.
    Μόνο μετά από διασταυρώσεις επί διασταυρώσεων των ιατρικών εκτιμήσεων.
    Όχι στις δολοφονίες. Δε συναινώ. Δεν εικάζεται η συναίνεσή μου.
    Οι δικοί μου άνθρωποι ξέρουν αν και πότε θα την έδινα και έτσι θα έπρατταν.
    Όχι με νομικό εκβιασμό όμως.
    Και μάλιστα ηθικώς διάτρητο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικα και θα συμφωνησω εδω...
      Στα μελη της υπολοιπης οικογενειας μου...
      ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ μεταβιβαζω την αποφαση...Να επιλεξουν, αντ εμου την ωρα θανατου μου...
      Οπως εγω, βαρυνομαι αντιστοιχα,στο μερος που μου αναλογει, να αποφασισω αναλογως, γι αυτους...!!

      Και αυτο ισχυει νομιζω...
      Δε θα σε κοψει κανενας γιατρος, γνωριζοντας, οτι εχει ο καθε ενας δυνατοτητα να κρατησει μαχαιρι...!!

      Αλλοι και τρισαλλοι,ομως σε οποιους ΔΕΝ εχουν οικογενειες...!!

      ΕΔΩ θα γινει ....Και γινεται, η μεγαλη σφαγη των αμνων...!!

      Διαγραφή
    2. Εκεί στους "αδέσποτους" συνανθρώπους μας θα γίνει η μεγάλη σφαγή. Αλλά κι εμείς δε θα γλιτώσουμε εύκολα...

      Διαγραφή
  10. Αυτοί που δεν ντρέπονται να ζητούν εκβιαστικά φακελάκι πριν απ' την εγχείρηση, δε βλέπω τι θα τους εμποδίσει να προχωρήσουν και σε άλλες ανίερες πράξεις, με όχημα την εικαζόμενη συναίνεση.
    Εδώ είναι όλο το θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ειχα συζητηση με παρομοιο θεμα πολυ προσφατα κ η αληθεια ειναι πως οταν πρωτακουσα για το νεο νομοθετικο πλαισιο σχετικα με τη δωρεα οργανων, δεν το βρηκα κακο. δεν ειχα σκεφτει βεβαια τετοιες παραμετρους...!
    αν θυμαμαι καλα, πριν λιγο καιρο που βγαζαμε τις καινουριες φοιτητικες ταυτοτητες παντως, ειχε πεδιο που εγραφε αν επιθυμουμε να γραψουμε οτι ειμαστε δωρητες οργανων.
    αλλα τελικα ποιο το νοημα?!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Για το θέμα είχε γίνει μια μεγάλη συζήτηση σχολίων στο τότε tvxs (που είχε ανοιχτά σχόλια) όταν είχε έρθει το νομοσχέδιο προς ψήφιση.

    Προφανώς το να γίνεις δωρητής πρέπει να είναι επιλογή σου, και όχι αναγκαστικό, όπως συμβαίνει με αυτό τον απαράδεκτο και δολοφονικό νόμο.

    Όπως είχα γράψει και τότε, θα το ξαναπώ και τώρα:

    Ευχαρίστως να δωρίσω σε αυτή την πολιτεία μας, ότι πιο πολύτιμο διαθέτω σε όργανα: τ' αρχίδια μου!

    Ο Τράγκας έχει γράψει ένα εξαιρετικό σχετικό σχόλιο στο φατσοβιβλίο:

    http://www.ramnousia.com/2013/01/facebook.html?showComment=1359363808231

    Διαβάστε το οπωσδήποτε, έχει και πλάκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φανή, το γεγονός πως εκμεταλλεύονται μία ηθικά υψηλή πράξη, όπως η δωρεά οργάνω , είναι το επικίνδυνο της ιστορίας.
    Ότι δηλαδή με πρόσχημα αυτό, προχωρούν σε έναν τουλάχιστον εγκηλματιό και ανήθικο νόμο, πλασάροντάς τον με το ηθικό πλεονέκτημα της υψηλής πράξης.
    Κι έτσι εγκλωβίζουν πολλούς συνανθρώπους μας που υποστηρίζουν, όπως κι εμείς, τη δωρεά οργάνων, να διάκεινται θετικά ή με ανεκτικότητα απέναντι σ' αυτό το νόμο-έκτρωμα.



    Κερασιά, άνοιξα το link αι διάβασα το σχόλιο του Τράγκα και είναι απολαυστικό!
    Είπε μια φράση που δεν κατάφερα εγώ να τη σκεφτώ: "από 'δω και μπρος, το κράτος κατάσχει τα όργανά μας".
    Δε λέγεται δωρεά λοιπόν, αλλά κατάσχεση.
    Αυτή η λέξη ταιριάζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Περιττό να σου πω Μαζεστίξ ότι συμφωνώ απολύτως με τις θέσεις σου και να υπενθυμίσω
    ότι αυτό το θέμα έχει ξανασυζητηθεί από αυτό το site.
    Παραθέτω το link που είχα αναδημοσιεύσει τότε από το anarchypress.
    Αξίζει τον κόπο να διαβαστεί.

    http://anarchypress.wordpress.com/2011/04/01/%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%AF-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE-%CE%AE-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CF%82-%CE%B5%CE%BD-%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CE%B9/#more-11682

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. δυσκολο πολυ το θεμα παιδια.απ τη μια πλευρα ναι ποτε δεν ξερεις ποτε θα ανανηψει ενας ανθρωπος κ οφειλεις να τον κρατησεις στη ζωη.οσο αντεξει,η ανανηψει.αν ημασταν εμεις στη θεση αυτου του ασθενους,να τα ακουμε ολα να τα νιωθουμε ολα αλλα να μη μπορουμε να αντιδρασουμε?φρικτο..απ την αλλη,εχω δει ανθρωπους χρονια κ χρονια να "σαπιζουν"κυριολεκτικα πανω στο κρεβατι.κ ισως απο τα οργανα αυτα να σωθει καποιος δικος μας ανθρωπος,η εμεις οι ιδιοι.τραγικο κι αυτο.μια πολυ καλη ταινια γι αυτο το θεμα ειναι{ το σκαφανδρο κ η πεταλουδα}.πως ο ασθενης εμαθε να επικοινωνει με το ανοιγωκλεισιμο των ματιων με το περιβαλλον ενω τον ειχαν ξεγραμμενο.ελεγε πως νιωθει σαν πεταλουδα μεσα σ ενα σκαφανδρο.προκειται για αληθινη ιστορια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Selana, φυσικά και το θυμάμαι.
    Εσύ είχες δημοσιεύσει τότε το "πρόβατα επί σφαγή ή εν δυνάμει δότες οργάνων" και είχε γίνει μάλιστα πολύ μεγάλη κουβέντα με πολλούς συμμετέχοντες στα σχόλια.
    Για όποιον ενδιαφέρεται εδώ είναι τα σχόλια:
    http://toixo-toixo.blogspot.gr/2011/04/blog-post.html?showComment=1301917830979

    Αυτό το ζήτημα είναι πάρα πολύ σοβαρό και απορώ γιατί δεν ακούγεται καθόλου και "από τα πάνω"...


    Ανώνυμε (6:46) διηγούνταν μια νοσοκόμα την εξής ιστορία:
    ήταν κάποιος ξεγραμμένος που θεωρούνταν εγκεφαλικά νεκρός και ετοιμάζονταν να του τραβήξουν τα καλώδια.
    Όλο τον καιρό που ήταν διασωληνομένος, οι νοσοκόμες, γνωρίζοντας ότι δεν ακούει και δεν καταλαβαίνει, έβριζαν συνεχώς.
    Όλες εκτός από μία.
    Λίγες μέρες πριν ληφθεί η οριστική απόφαση, συμβαίνει να "ξυπνήσει" ο ασθενής.
    Και λειτουργούσε κανονικά ο εγκέφαλός του.
    Η πρώτη υο κίνηση ήταν να αγκαλιάσει αυτή, τη μία νοσοκόμα και να της πει "ευχαριστώ! άκουγα και καταλάβαινα τα πάντα! Μόνο εσύ με σεβόσουν... Δυστυχώς δεν μπορούσα όμως να αντιδράσω τόσο καιρό"

    ΑπάντησηΔιαγραφή