Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Τρολλιστάν

Απανωτές οι μπανανόφλουδες στον κόσμο του διαδικτύου και μάλιστα δύο ιδιαίτερα ηχηρές τις τελευταίες μέρες.
Την αρχή έκανε ένα κείμενο του παλαιότατου μπλογκο-γράφου Old Boy σε έντονα ειρωνικό τόνο, το οποίο αναφερόταν στο μεταναστευτικό.
Συγκεκριμένα, στο εν λόγω κείμενο, ο συντάκτης έγραφε μέσες-άκρες ότι "εντάξει, τους λυπάμαι τους μετανάστες για τη φτώχεια τους, αλλά να πάνε τη δυστυχία τους παραπέρα γιατί μου χαλάνε την αισθητική. Μετανάστη, άμα γουστάρεις, πέθανε. Αλλά να πεθάνεις σιωπηλά για να μη μου φορτώνεις κι ενοχές από πάνω".
(σας μεταφέρω το περιεχόμενο στο περίπου)
Όποιος έχει διαβάσει κείμενα του Old Boy, εύκολα θα συμπέραινε από το συγκείμενο (context) ότι ο τόνος του ήταν ξεκάθαρα ειρωνικός και ότι υποδυόταν τη ψυχοσύνθεση ενός οποιουδήποτε μισάνθρωπου φασίστα.
Ενώ λοιπόν το συγκεκριμένο κείμενο γράφτηκε πριν δύο περίπου χρόνια, βάλθηκε μία... "αγανακτισμένη" Ροδίτισσα να το αντιγράψει σχεδόν αυτούσιο και να το στείλει σε δημοφιλές ροδιακό έντυπο, που το αναδημοσίευσε!
Και μάλιστα χωρίς αναφορά ότι πρόκειται για αντιγραφή και κυρίως χωρίς αναφορά στο ότι το κείμενο δεν είναι κυριολεκτικό, αλλά ειρωνικό!
Έτσι, με το συγκείμενο να χάνεται, η συγκεκριμένη, η οποία λόγω άγνοιας το έχαψε πως πρόκειται για κυριολεκτικό, επέλεξε να εξαπολύσει το μισάνθρωπο οχετό της δίνοντας τελείως διαφορετική σήμανση στο κείμενο, που είχε την ακριβώς αντίθετη στόχευση!

Εσείς που με διαβάζετε π.χ. αν δείτε τίτλο σε κάποια ανάρτηση "θάνατος στους μετανάστες", θα καταλάβετε φυσικά πως η αναφορά μου αυτή είναι είτε ειρωνική είτε σκωπτική.
Αν το ίδιο κείμενο το δείτε δημοσιευμένο κάπου αλλού, χωρίς να αναφέρεται η πηγή, οπότε θα μπορούσε να το έχει γράψει οποιοσδήποτε άλλος, τότε θα νομίσετε πως πρόκειται πράγματι για το κείμενο ενός φασίστα.
Το συγκείμενο λοιπόν είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Διότι έτσι ξεγελάστηκε ακόμη και η γενικώς έγκριτη και σοβαρή Έλενα Ακρίτα, η οποία αναφέρθηκε στα σοβαρά στο άρθρο της ροδίτισσας ρατσίστριας από τη στήλη της στα "Νέα".
Και έτσι πήρε τρελή δημοσιότητα ως αυθεντικό δείγμα μισανθρωπίας, ένα κείμενο που ήταν καθαρά ειρωνικό!
Και δωσ' του άρθρα και αναλύσεις και κράξιμο και υποστήριξη...

Μετά, όταν επιτέλους μαθεύτηκε η πραγματικότητα, το δηλητήριο είχε ήδη κάνει τη δουλειά του.
Έτσι κι αλλιώς, οι αποκαλύψεις και τα σκάνδαλα φιγουράρουν σε βαρύγδουπα πρωτοσέλιδα, ενώ οι διαψεύσεις σε μονόστηλα, πλάι στη στήλη των διανυκτερευόντων φαρμακείων.



Πριν λίγο καιρό επίσης, το, κατά τη γνώμη μου κορυφαίο μακράν στο είδος του, σατιρικό μπλογκ "to-koulouri" ανέβασε, όπως συνηθίζει, μια υποθετική "είδηση" με πολύ χιούμορ, δημοσιεύοντας υποθετικές δηλώσεις του βουλευτή Στρατούλη, ο οποίος σ' αυτήν την... υπεραποκλειστική συνέντευξη δήλωνε "τώρα επιτέλους κατάλαβα τι είναι τα spreads!{....}ο λαός πρέπει να ρίξει τα spreads"!
Την εμφανέστατη σάτιρα του "Κουλουριού", το (αυτοαποκαλούμενο σοβαρό) site "Παραπολιτικά", αναδημοσίευσε τη σατιρική αυτή είδηση ως να ήταν πραγματική και της έδωσε δημοσιότητα, με αποτέλεσμα η "είδηση" από εύστοχη σατιρική να μετατραπεί σε προπαγανδιστική και γελοία.
Στις εκατοντάδες αναδημοσιεύσεις της είδησης αυτής ξεσπάθωναν οι φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές, οι οποίοι επιτέλους βρήκαν κάτι για να τη βγουν κι από πάνω!
Ουδέποτε υπήρξε κάποια υποσημείωση από το συγκεκριμένο site ότι πρόκειται για αναδημοσιευμένη σάτιρα, ούτε και όταν πήρε πολύ μεγάλες διαστάσεις η αναδημοσίευση της είδησης αυτής.

Σας αναφέρω ενδεικτικά σημερινούς τίτλους ειδήσεων απ' το "κουλούρι" για να καταλάβετε το σατιρικό ύφος του συγκεκριμένου μπλογκ:
Ο Γιώργος Μητσικώστας αντικαθιστούσε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο στις συναντήσεις του,
«Μυστική» συναυλία έδωσε ο Γ. Παπανδρέου με την κιθάρα του στο Νταβός,
8ωρη καθημερινή απασχόληση, το νέο χόμπι που έχει «τρελάνει» τους νέους,
Τον κανονισμό «μπει δεν μπει» καθιερώνει η Ευρωλίγκα

Οι συντάκτες του "κουλουριού" συνηθίζουν να γράφουν αστείες ιστορίες με πολύ σοβαρό ύφος. Αυτό δηλαδή που στη διαδικτυακή γλώσσα ονομάζεται "troll".
Με λίγα λόγια όποιος διάβαζε την είδηση αυτή στο koulouri, θα ήξερε εξαρχής ότι πρόκειται για σάτιρα.
Τα... έγκυρα "Παραπολιτικά" όμως δε θεώρησαν απαραίτητη την ένδειξη ότι το κείμενο είναι προϊόν σάτιρας κι έτσι η δηλητηριασμένη απ' τη βλακεία κοινωνία μας το αποδέχτηκε ως πραγματικό ρεπορτάζ.



Σα να μην έφταναν αυτές οι ιντερνετο-ξεφτίλες, πριν λίγες μόλις μέρες ο εξαίρετος μπλογκο-γράφος Γελωτοποιός δημοσίευσε έναν προφανέστατα χιουμοριστικό υποθετικό διάλογο-συνέντευξη ανάμεσα στον Παύλο Τσίμα και τον Γιώργο Μπαμπινιώτη, με τίτλο "παρέμβαση Μπαμπινιώτη για την κατάληψη της βίλα Αμαλίας".
Το κείμενο ήταν απολαυστικό, αλλά συγχρόνως τόσο ξεκάθαρα σκωπτικό, ώστε φυσικά ήταν περιττή η ένδειξη "ο διάλογος είναι προϊόν μυθοπλασίας, με στόχο τη σάτιρα και μόνον και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα".
Επειδή λοιπόν ήταν πολύ πετυχημένη η σάτιρα του Γελωτοποιού, το κείμενο απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα και εκατοντάδες αναδημοσιεύσεις.
Και κάπου εκεί, χάθηκε η μπάλα.
Αναπαρήχθη παντού ως πραγματικός διάλογος Μπαμπανιώτη-Τσίμα (παρόλο που περιελάμβανε... χαριτωμενιές και αριστερίστικα μπινελίκια από το διάσημο γλωσσολόγο!), με αποτέλεσμα να πάρει ο διάλογος αυτός τις διαστάσεις ενός αστικού μύθου!
Αρκετοί δεν κατάλαβαν ότι δεν είναι δυνατόν ο Μπαμινιώτης να δήλωσε πράγματι στον Τσίμα ότι "και ο κώλος της μαϊμούς είναι πράσινος" ή ότι "όλοι ξέρουν κύριε Τσίμα ότι είστε ρουφιάνο鴨...

Εν τέλει, και μετά από εκατοντάδες σχόλια σε πάρα πολλούς διαδικτυακους τόπους, αλλά ακόμη και στο ίδιο του το μπλογκ που πολλοί το επισκέφθηκαν με αυτήν την ευκαιρία πρώτη φορά, σχόλια τα οποία αντιμετώπιζαν το κείμενο ως πραγματικό, ο Γελωτοποιός αναγκάστηκε να καρφιτσώσει εκ των υστέρων στην κορυφή του κειμένου του την ένδειξη:
"Προσοχή: Ο διάλογος που ακολουθεί είναι προϊόν μυθοπλασίας. Ουδέποτε έγινε και ούτε πρόκειται να γίνει. Και μου φαίνεται γελοίο που χρειάζεται να το διευκρινίσω".

Τι να κάνει ο άνθρωπος;;;


Η υπόθεση αυτή μου θύμισε ένα κείμενο που είχα γράψει κάπου κοντά στις μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου, όπου ειρωνευόμενος το είδος της κριτικής προς τη λεγόμενη "γενιά του Πολυτεχνείου", η οποία καταλήγει συχνά στον κοινωνικό λόγο να στοχοποιεί την ίδια την εξέγερση και να αγιοποιεί τη Χούντα, δημιούργησα μία υποθετική αναλογία των γεγονότων του Πολυτεχνείου με τα γεγονότα της Επανάστασης του '21.
Το κείμενο είχε τίτλο "η γενιά του Μεσολογγίου μας κατέστρεψε"
Προσπάθησα λοιπόν εκεί να ερμηνεύσω τα γεγονότα της επανάστασης του '21, μέσω των όσων έγιναν κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το τέλος της επανάστασης, "δανειζόμενος" (για λίγο ευτυχώς) τη λογική αυτών που δαιμονοποιούν το Πολυτεχνείο.


Η λεζάντα που είχα βάλει κάτω απ' την εικόνα:
"Λαμόγιο με μαλλιά και μούσια.
Κοινώς, ταραξίας τεμπέλης.
Κοιτάξτε τί πράματα κουβαλάει πάνω του ο... "επαναστάτης"!

Εσείς λοιπόν που με διαβάζετε, καταλάβατε όλοι προφανώς αυτό που ακριβώς ήθελα να πω.
Επειδή όμως είμαι δύσπιστος με τον κόσμο και δεν έχω και πολλή εμπιστοσύνη στην κρίση του, προσέθεσα εκ των υστέρων ένα υστερόγραφο όπου άφηνα να εννοηθεί -σε όσους δεν το κατάλαβαν από μόνοι τους- ότι το κείμενο είχε ειρωνικό τόνο.
Ο φίλος σχολιαστής Γιάννης Τ., με συμβούλεψε να σβήσω το υστερόγραφο για να μη χαλάσω την πετυχημένη μου... "τρολλιά"!
Το κείμενο όμως αναδημοσιεύτηκε και σε άλλα μπλογκ και, όπως αναμενόταν φυσικά, εμφανίστηκαν οι αιώνιοι γνωστοί ηλίθιοι που το αντιμετώπισαν ως κυριολεκτικό και άρχισαν να με κατηγορούν ως... ανθέλληνα που πράγματι θεωρεί πως η... "γενιά του Μεσολογγίου" (η ποια;;;) μας κατέστρεψε και ότι καλύτερα ήμασταν πριν με το Σουλτάνο, χωρίς διαφθορά, δημόσιο και εγκληματικότητα!
Οι ηλίθιοι κατάλαβαν ότι ενοοώ αυτά που γράφω, παρόλο που το κείμενο είχε αναδημοσιευτεί με το υστερόγραφο μαζί!



Παραθέτω κάποια αποσπάσματα από την εξήγηση που δίνει ο "Γελωτοποιός" σ' αυτό το φαινόμενο κατάποσης κάθε αμάσητης τροφής:

Την απάντηση –ή τουλάχιστον μια πιθανή απάντηση- μου την έδωσε ένας σχολιαστής: «Ήθελα να πιστέψω ότι είχε συμβεί αληθινά. Ότι κάποιος αναγνωρισμένος [sic] θα έλεγε έξω από τα δόντια όλα αυτά που θέλουμε να τους πούμε κι εμείς.»
Η καινούρια πεποίθηση πρέπει να συμφωνεί με τις υπόλοιπες πεποιθήσεις μας.
{..........................................................}
Αν πιστεύουμε ότι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι (δεν το σχολιάζω αυτό), τότε θα δεχτούμε άκριτα οποιαδήποτε νέα πληροφορία σχετικά με τη διαφθορά τους: Ο Βενιζέλος έχει ένα εκατομμύριο δολάρια σε off shore εταιρία των νήσων Κάιμαν. Θα το πιστεύατε;
Και θα δεχόσασταν με την ίδια ευκολία την είδηση ότι ο Μανώλης Γλέζος έχει ένα εκατομμύριο σε off shore;
{.........................................................}
Αλλά και η δημοκρατικότητα του ίντερνετ ενέχει παγίδες.
 
Εξαιτίας του όγκου των πληροφοριών και της έλλειψης φιλτραρίσματος (ή λογοκρισίας) καθημερινά δεχόμαστε πολλά μεγαμπάιτ δεδομένων. Δεν προλαβαίνουμε καν να τα αφομοιώσουμε, πόσο μάλλον να τα επεξεργαστούμε και να τα διασταυρώσουμε.
Επιπλέον επειδή πιστεύουμε –όχι αδίκως όπως είδαμε- ότι ο Θεός-TV μας κρύβει πράγματα, μια εξωφρενική είδηση που έρχεται από τον Εωσφόρο-Ίντερνετ μπορεί να γίνει πιστευτή χωρίς να χρειάζεται διασταύρωση.
Κάτι ανατρεπτικό (όπως η «συνέντευξη Μπαμπινιώτη») ποτέ δε θα αναφερόταν στα κανάλια και τις εφημερίδες, έτσι δεν είναι;







Αυτά και άλλα πολλά λέει ο "Γελωτοποιός" εδώ.

Περισσότερους αστικούς μύθους που διαδίδονται μέσω ίντερνετ ως σοβαρές και πραγματικές ιστορίες, δείτε στο moufbusters.blogspot.gr

Ένα μεγάλο πρόβλημα κατά τη γνώμη μου είναι και το ότι ως λαός δεν ξέρουμε να διαβάζουμε.
Δε μάθαμε ποτέ να διαβάζουμε, παρά μόνο τίτλους, σαν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στα πρωινάδικα.
Ρίχνουμε μια ματιά αποσπασματική και βγάζουμε το σχολιαστικό μας καλάσνικωφ και πυροβολούμε κατά βούλησιν.
Χωρίς να διαβάσουμε τι έγραφε παρακάτω ο φουκαράς για να καταλάβουμε τί διάολο ήθελε να πει.
Διότι έχουμε μάθει να επικοινωνούμε με τη γλώσσα των συνθημάτων, με τον τηλεοπτικό αποσπασματικό και βαρβαρικό λόγο των τηλε-παραθύρων, όπου δίκιο έχει όποιος γκαρίζει πιο δυνατά.
Έχουμε εκπαιδευτεί στο λόγο της "μιας φράσης" των 15 δευτερολέπτων. Χωρίς να μας ενδιαφέρει το περιεχόμενό της, η επιχειρηματολογία ή ακόμη ακόμη και οι διάφορες σημασίες που μπορεί να έχει η ίδια η φράση!
Έτσι εκπαιδευτήκαμε, έτσι μάθαμε και σαν γέρικο γαϊδούρι αδυνατούμε να μάθουμε καινούρια περπατησιά.
Δεν είναι τυχαίο που σε όλες τις στατιστικές, οι Έλληνες αναδεικνύονται τελευταίοι πανευρωπαϊκώς στο διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων.
Αν διαβάζαμε τοσοδούλα λογοτεχνία, θα αντιλαμβανόμασταν τη διαφορά ανάμεσα στη δήλωση και στην υποδήλωση, στην κυριολεξία και τη μεταφορά.


Μας έφταιξε η τηλεόραση που προβάλλει προπαγανδιστικά μηνύματα και διαστρεβλώνει την αλήθεια προσφέροντάς την αμάσητη δίχως περιθώρια στην κριτική σκέψη.
Και ως αντίβαρο θεωρήσαμε το δημοκρατικό χαώδες διαδίκτυο, όπου η αμεσότητα και η αμφίδρομη επικοινωνία θα έθετε τέλος στη διασπορά ψευδών ειδήσεων.
Δυστυχώς όμως εμείς, ως τηλε-πολίτες, μεταφέραμε την τηλεοπτική μας παιδεία στο διαδίκτυο και προφανώς το κάναμε σαν... τα μούτρα της!
Επιδιδόμαστε σε άκριτη αποδοχή ό,τι μαλακίας γράψει ο καθένας, δεχόμαστε ως αληθινές τις σατιρικές "ειδήσεις" χωρίς να τις φιλτράρουμε καθόλου με τη λογική και έτσι ανοίγουμε διάπλατα την Κερκόπορτα όσων θέλουν να ελέγξουν το Διαδίκτυο, με πρόσχημα τη διασπορά ψευδών, παραπλανητικών και αδιασταύρωτων ειδήσεων.
Το δόγμα "πίστευε και μη ερεύνα", πρέπει να το αντικαταστήσουμε με το "ερεύνα και μη πίστευε", μήπως παρ'ελπίδα σώσουμε κάτι από τα κιτρινισμένα φίλτρα της κριτικής μας σκέψης.

Αυτή η εκτεταμένη απουσία κριτικής σκέψης παραπέμπει σε χώρες αραβικού τύπου, όπου τα πλήθη είναι έτοιμα να εξεγερθούν ή και να ξεκινήσουν παγκόσμιο ιερό πόλεμο, αν κάποιος καμμένος ανεβάσει ένα ανάρμοστο βιντεάκι στο youtube.
Είμαστε μια χώρα όπου trolls σαν τον Άδωνι, τον Πάγκαλο και τον Ντινόπουλο μας κυβερνούν.
Αλλά αυτά τα trolls δεν κάνουν καθόλου πλάκα...
Είμαστε ένα απέραντο τρολλοκομείο.
Ενα ευρωπαΐζον Τρολλιστάν!

5 σχόλια:

  1. Λοιπόν αρχηγέ μου πολύ ωραίο θέμα.
    Αυτό με την μις Ρόδο το διάβασα στον ελληνάκι. Και αυτή απ' ότι κατάλαβα το έχει πάρει σκοινί κορδόνι, γιατί το ίδιο είχε κάνει και στον Ελληνάκι.
    Όσο για το θέμα του Τσίμα από την αρχή κατάλαβα ότι είναι τρολια. Μόλις είδα και το όνομα του Γελωτοποιού σιγουρεύτηκα.
    Το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων το έχω σκεφτεί πολλές φορές όχι επειδή αυτά που γράφουμε είναι τόσο μεγάλης σημασίας αλλά επειδή είναι δικά μας. Γιατί, όπως γράφω και στο μπλογκ μου με τα τραγούδια, όταν ένα έργο φεύγει από το περιβάλλον που έχει γραφεί χάνει τον σκοπό του και τον χαρακτήρα του.
    Όταν λοιπόν ένα κείμενο του πιτσιρίκου ή του old boy αναδημοσιεύετε χάνει τον σατυρικό χαρακτήρα του στα μάτια κάποιου που δεν τους ξέρει.
    Επειδή στο ελληνικό διαδίκτυο υπάρχουν σελίδες που αναδημοσιεύουν από κείμενα του Σαραντάκου μέχρι κουτσομπολιά της σόου μπιζ και υπάρχουν πολλοί που απλά διαβάζουν χωρίς να ξέρουν τι διαβάζουν θα γίνεται αυτό που περιγράφεις.
    Άσε που στο facebook κυκλοφορούν πολλά τέτοια κείμενα που ο χρήστης διαβάζει μόνο την επικεφαλίδα και το υπόλοιπο το κάνει ιστορία στο μυαλό του.
    Το θέμα είναι αυτό που λες. Ότι ο Έλληνας δεν θέλει να διαβάσει.Δεν θέλει να ενημερωθεί παραπάνω. Να ξέρει από που προέρχεται μια είδηση.
    Μεγάλο θέμα που ήθελα και γω να γράψω για αυτό αλλά με κάλυψες.
    Καλό βράδυ και φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρία, καλά που μου το θύμισες. Το είχα διαβάσει κι εγώ στο "Ελληνάκι" προ ημερών.
    Ορίστε και το link για όποιον ενδιαφέρεται να δει και την υπόλοιπη δράση της Στέλλας Καρατζίκη, επαγγελματία αναμεταδότη.
    http://ellinaki.blogspot.gr/2013/01/blog-post_17.html

    Σ' αυτό το ζήτημα περί πνευματικών δικαιωμάτων, βρίσκομαι σε πλήρη σύγχυση.
    Ούτε αυτό το μπάχαλο που συμβαίνει μου αρέσει ούτε το μάντρωμα της πληροφορίας.
    Για παράδειγμα θα ήμουν υπέρ της ελεύθερης διακίνησης κειμένων σε μη κερδοσκοπικά μπλογκ, αλλά όχι σε επαγγελματικά σάιτ.

    Η μόνη πραγματικά βιώσιμη λύση βέβαια θα ήταν να μάθουμε να διαβάζουμε και να σκεφτόμαστε.
    Αλλά αυτό είναι μακροπρόθεσμο έως και ουτοπικό.
    Επομένως δεν έχω κάποια άμεση λύση στο μυαλό μου και δεν έχω γνώμη προς το παρόν.

    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω διαβάσει το αρχικό κείμενο του Old Boy (μέσω Ellinaki) και την απάντηση που έδωσε πρόσφατα στο αφαιρεμένο Καρατζίκη που μοστράρει ως δημοσιογράφα (του clopy-paste). Είχα διαβάσει και το κείμενο του Γελωτοποιού (σε άλλο blog) και κατάλαβα πως πρόκειται για μια από τις φάρσες του. Δεν ξέρω, μερικοί είναι βλάκες και τσιμπάνε εύκολα; Μήπως το κάνουν για επισκεψιμότητα; Ή στέρεψαν από ιδέες;

    Κατά καιρούς όλοι πιστεύω έχουμε αντιγράψει κείμενα ή κομμάτια τους από αλλού. Απαραίτητη προϋπόθεση κατά τη γνώμη μου είναι η δημοσίευση της αρχικής πηγής. Δεν είναι θέμα …δεοντολογίας, άλλωστε (ευτυχώς) δεν είμαστε δημοσιογράφοι, είναι θέμα στοιχειώδους σεβασμού (άγραφων-που είναι και οι σημαντικότεροι) κανόνων.

    Είχα διαβάσει και το δικό σου σχόλιο, με το οποίο, θα μου επιτρέψεις, διαφωνώ και ήθελα να στο γράψω. Είχες σχολιάσει πως αν στο μέλλον γράψεις κάποιο ειρωνικό κείμενο δεν θα επισημάνεις πως πρόκειται για αστείο για να διαπιστώσεις πόσο βλάκες είναι αυτοί που θα το αντιγράψουν.

    Συγγνώμη που θα στο πω, δεν πρόκειται να το διαπιστώσεις ποτέ.

    Οι μαλάκες δεν θα πάψουν ποτέ να σε ξαφνιάζουν. Είναι σαν την βλεννόρροια, δεν περιμένεις να συρρικνωθεί, το πιθανότερο είναι να εξαπλωθεί και να μολύνει κι άλλους. Αυτά τα μαλακισμένα κρατάνε αρχείο από τα σάιτ με μεγάλη αναγνωσιμότητα και το χρησιμοποιούν όταν θέλουν να «αποδείξουν» τα «λάθη» των αντιπάλων τους. Όταν χρειαστεί να σε χτυπήσουν για κάποια θέση που θα πάρεις θα αναδημοσιεύσουν ότι τους βολέψει και θα επικεντρωθούν στο «…αυτά έγραφε τότε». Και να είσαι σίγουρος, οι αναγνώστες τους δεν διαθέτουν και κανένα ζηλευτό δείκτη νοημοσύνης για να κατανοήσουν τι είναι πλάκα και τι δεν είναι.

    Αν δεν αναθεωρήσεις, χαρά στο κουράγιο σου να απαντάς στα τρολαρίσματα (=τρομπαρίσματα)…!

    ΥΓ: Θυμάσαι την ανάρτηση για τις ρακέτες; Στην έπεσαν κάτι τύποι λες και τους έβρισες τη μάνα!!! Παρατρίχα γλίτωσες τη μήνυση. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πέτρο, υπάρχουν πολλά σάιτ (τα διασημότερα μάλιστα) τα οποία ασχολούνται αποκλειστικά με την αναδημοσίευση.
    Επομένως αναπόφευκτο είναι να συμβούν τέτοια πράγματα, αν και εφόσον δεν γίνεται σαφής αναφορά ότι πρόκειται για ειρωνικό.
    Τελευταία έχω δει σε μεριά σατιρικά μπλογκ (όπως π.χ. του Νίκου Ζαχαριάδη) την ένδειξη "τα γεγονότα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα".
    Το πρόβλημα βέβαια είναι στην άκριτη αποδοχή οποιασδήποτε ιστορίας, αρκεί να μας βολεύει.
    Και σ' αυτή την ιστορία συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου.
    Έχω πιαστεί κι εγώ κορόιδο.
    Αλλά τουλάχισοτν καλό είναι να μαθαίνει κανείς από τα παθήματά του και να γίνεται πιο προσεκτικός στο εξής.

    Αυτό με το... "πείραμα βλακείας" να σου πω την αλήθεια με ιντριγκάρει η ιδέα να σκάσουν καμιά 30αριά trolls να με κράζουν!
    Τότε με τις ρακέτες, το είχα απολαύσει!
    Ναι, μ' αρέσει αυτό το ξεκατίνιασμα...
    Τωρα που μου το θύμισες, έκατσα και το διάβαζα και διάβασα, ανάμεσα στ' άλλα, κι ένα σχόλιο που με έκραζε με πολύ χιούμορ!

    Απ' την άλλη βέβαια αναρωτιέμαι αν χρειάζεται να κάνει κάτι παραπάνω κανείς για να διαπιστώσει ότι οι μαλάκες πλειοψηφούν...
    Επομένως μπορεί και να μην το κάνω, γιατί είναι σα να κλέβεις εκκλησία!

    Κι αν κάποιος κρατάει αρχείο από όσα γράφω... ε τότε του αξίζουν συγχαρητήρια για το φοβερό του χόμπι που βρήκε για να γεμίσει τη μέρα του!
    Άσε που για κάθε θέμα αλλάζω γνώμη πιο συχνά κι απ' τον Κουβέλη και θα... τρελαθεί στο τέλος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και πριν τεγνώσει το μελάνι...
    την πάτησε ο Αντέννα με τρολλιά απ΄' το Κουλούρι, που σας έλεγα παραπάνω!
    Έβγαλε ρεπορτάζ για είδηση που ήταν... επινόηση του ΚΟυλουριού!
    Και φώναξε το δήμαρχο της περιοχής, εταιρείες real estate και πολίτες να μιλήσουν για τη "νέα μεγάλη επένδυση των Αράβων στην... Γκιώνα"!

    Διαβάστε εδώ πώς την πάτησε κι ο ΑΝΤ-1:
    http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/35665

    ΑπάντησηΔιαγραφή