Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το βουνό κι ο Μωάμεθ

Όπως σοφά κάποιος έγραψε "Μην περιμένετε την Επανάσταση. Η Επανάσταση έγινε. Την έκανε το Κεφάλαιο και νίκησε!"
Επομένως εμείς που βρισκόμαστε από την άλλη πλευρά, αυτή τη στιγμή καλούμαστε να κάνουμε διαχείριση της ήττας μας και όχι αντεπανάσταση.
Αυτά τα αναφέρω ως εισαγωγή σε όσα θέλω να πω περί ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίον οι μισοί κατηγορούν ότι παραείναι ακραίος για τα γούστα τους, αφού στους κόλπους του έχει αναρχικούς και άλλες δυνάμεις ανατροπής του συστήματος και οι άλλοι μισοί τον κατηγορούν ότι παραείναι ελαφρύς για τα γούστα τους καθώς συμπλέει με απόψεις νοικοκυραίων και άλλες δυνάμεις ήπιας διαχείρισης του συστήματος.
Ποια είναι η αλήθεια;
Ότι είναι και τα δύο!
 
Έχει ειπωθεί ξανά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στη θέση που είναι επειδή παράτησε τις δικές του θέσεις και υιοθέτησε τις απόψεις, τις επιδιώξεις και την ψυχολογία των πλατειών, των κοινωνικών και εργασιακών κινητοποιήσεων και διεκδικήσεων.
Δεν πήγε ο κόσμος στον ΣΥΡΙΖΑ. Πήγε ο ΣΥΡΙΖΑ στον κόσμο.
Και αυτό συνεχίζει να κάνει και σήμερα.
Πηγαίνει με τα νερά του κόσμου που αντιτίθεται από μερικώς έως και ολικώς στην κυβερνητική διαχείριση της κρίσης.

Τα γκάλοπ είναι μισοστημένα, αλλά περιλαμβάνουν και κάποιες αλήθειες αξιοποιήσιμες, τις οποίες επιβεβαιώνουμε όσοι κινούμαστε στην κοινωνία και συνομιλούμε με αρκετό κόσμο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πιάσει ταβάνι, προς το παρόν τουλάχιστον.
Αν δε γίνει κάτι συνταρακτικό, πέρα από τα γνωστά που, αν και συνταρακτικά, δε μας συντάραξαν όσο θα νομίζαμε, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περνά το 30% ούτε με σφαίρες.
Και αν δεν το περάσει και αρκετά μάλιστα, κυβέρνηση δε βλέπει ούτε με κυάλι.
Το μνημονιακό στρατόπεδο είναι ευέλικτο και έχει και πανίσχυρα όπλα, με κυριότερο όλων τα ΜΜΕ.
Εξάλλου έχει αλλάξει πλέον τακτική και καταστέλλει εν τη γενέσει του οποιοδήποτε ξέσπασμα κάποιας εστίας κοινωνικής διεργασίας. Δεν ξανακανει το λάθος της ανοχής, όπως το διάστημα 2010-11, ανοχή που επέτρεψε να ζυμωθεί πολιτικά ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού που προηγουμένως κοιμόταν ατάραχο.



Όταν εξάλλου πολλοί κάναμε αγώνα να ξεσηκώσουμε κόσμο να αντισταθούμε, να προλάβουμε το κακό της υπογραφής ιδίως της δεύτερης Δανειακής Σύμβασης το Φεβρουάριο, προειδοποιώντας ότι, αν αυτή υπογραφεί και ψηφιστεί, τότε τα πράγματα είναι πλέον πολύ δύσκολα, δεν το λέγαμε για πλάκα ούτε προπαγανδίζαμε κάτι ούτε κάναμε ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής.
Απλώς έτσι είχαν τα πράγματα. Όταν μπει η ταφόπλακα από πάνω, μετά οι δυνατότητες λιγοστεύουν.
Όπως φωνάζαμε και τότε, έτσι λέω και τώρα ότι μετά από εκείνη την υπογραφή τα πράγματα είναι διαφορετικά σε σχέση με πριν.
Υπάρχουν πολύ μικρότερα περιθώρια στην ομαλή ανατροπή τους.
Η πρώτη Δανειακή ήταν κωλόχαρτο και μάλιστα πέρα ως πέρα παράνομο.
Η δεύτερη όμως είναι πολύ δεσμευτικότερη και ορισμένες διατάξεις της καθιστούν την ομαλή ανατροπή της πάρα πολύ δύσκολη.
Και απαιτεί τουλάχιστον ένα πολύ μεγάλο και πλατύ λαϊκό μέτωπο για να αντιμετωπιστεί από μια μελλοντική κυβέρνηση της αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν ένα όπλο μόνο μπορεί να έχει και να επικαλεστεί: το λαό που αντιστέκεται. Και όχι μόνο ποιοτικά. Κυρίως ποσοτικά.
Εδώ όμως υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα: ο λαός μας δεν αντιστέκεται.
Αποδέχθηκε την ήττα και πλέον στην πλειοψηφία του, αντιλαμβάνεται πως έτσι θα ζήσει τα υπόλοιπα χρόνια της κρίσης και ίσως της ζωής του, και περιμένει μπας και τσιμπήσει κάνα ξεροκόμματο από την παρούσα κατάσταση.
Άλλοι μένουν υπομένοντας, άλλοι έφυγαν ή ετοιμάζονται να φύγουν όπως-όπως στο εξωτερικό και άλλοι ψάχνουν να βρουν πώς θα τη βολέψουν.
Αυτοί που αντιστέκονταν, στην πλειοψηφία τους έχουν απογοητευθεί, διότι ενθουσιάστηκαν την εποχή των μεγάλων κινητοποιήσεων και η απότομη προσγείωση στη μικροαστική ανεκτικότητα τούς τραυμάτισε το ηθικό, ίσως και ανεπανόρθωτα.



Και τώρα τι ζητάμε από τον ΣΥΡΙΖΑ;
Να ικανοποιεί σχεδόν 2 εκατομμύρια "θέλω", όσα και τα "θέλω" κάθε πολίτη που τον στήριξε;
Πρώτα απ' όλα αυτό είναι ανέφικτο, λόγω του ετερόκλητου χαρακτήρα αυτού του πλήθους.
Μια ματιά στα ευρήματα των exit poll του Ιουνίου αρκεί για να καταδείξει πως ήμασταν όλοι μας διαφορετικοί: αριστεροί, κεντρώοι, σοσιαλιστές, πατριώτες, διεθνιστές, σοσιαλδμοκράτες, αναρχικοί, κομμουνιστές μέχρι και... εθνικιστές ήταν που στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.
Σε κάποιες έρευνες μάλιστα αναδείχτηκε κι ένα άλλο θέμα: ότι π.χ. στο μεταναστευτικό έχει μετατοπιστεί σημαντικά η άποψη του μέσου ψηφοφόρου του ΣΥΡΙΖΑ.
Παλιότερα ήταν το αμιγώς φιλομεταναστευτικό, διεθνιστικό κόμμα, αλλά τώρα εισρέοντας στους κόλπους του πολίτες από διαφορετικές ιδεολογίες, αναγκαστικά τον μετατόπισαν.
Ομοίως στα ζητήματα πολιτικής κάλυψης ακραίων μεθόδων κοινωνικής αντίστασης.
Οι παλιοί τάσσονταν εν συνόλω υπέρ, ενώ τώρα έχει ενταχθεί στο κόμμα αυτό ένα μεγάλο ποσοστό μετριοπαθέστερων πολιτών, που δεν ενστερνίζονται τέτοιου είδους ενέργειες και που αν δεν είχαν ενταχθεί αυτοί, ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα θα ήταν ακόμη το μικρό άτακτο αδερφάκι του ΚΚΕ με ένα ποσοστό το πολύ 5-6%.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ περίμενε πολύ.
Από τον Ιούνη μέχρι το Δεκέμβρη περίμενε να δει τις διαθέσεις του λαού.
Είδε ανεκτικότητα, διάθεση για διαχείριση και όχι για ακραίες και ακαριαίες πολιτικές ενέργειες.
Είδε υποτονικότητα στο εργασιακό μέτωπο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις προσπάθησε να βγει μπροστά και να τραβήξει τον κόσμο, αλλά αυτό δεν τράβηξε.
Είδε απ' την άλλη, τις δημοσκοπήσεις και το εν γένει κλίμα στην κοινωνία να διαμορφώνεται υπό την ατζέντα του "φρόνιμου κι υπάκουου παιδιού" στα μνημονιακά ζητήματα και την ατζέντα του "νόμου και της τάξης" στα άλλα ζητήματα.
Κακά τα ψέματα, ο κόσμος τσιμπάει. όλοι μας τσιμπάμε.
Το σύστημα είναι παντοδύναμο.
Μας πάει και μας φέρνει όπου, όποτε και όπως θέλει.
Μας επιβάλλει το θέμα συζήτησης, το ύφος και το όριο των απόψεων που δύνανται να γίνουν ανεκτές.



Καλείται ο ΣΥΡΙΖΑ να απαντήσει στο προαιώνιο ερώτημα αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα.
Δηλαδή να απαντήσει στο ερώτημα: θα μένει σταθερός στις θέσεις του και θα περιμένει το λαό να τον προσεγγίσει;
Ή θα μετακινείται αυτός προς τα κει που κινείται ο λαός;
Δεν υπαρχει σωστή απάντηση.
Την πρώτη τακτική την ακολουθεί δεκαετίες τώρα το ΚΚΕ, με αποτέλεσμα της δημιουργία μιας μικρής μειοψηφίας χωρίς ιδιαίτερο ρόλο στην κοινωνία. Είναι ιδεολογικά κάθαρό, αλλά είναι και στο 6-7% μια ζωή.
Η δεύτερη τακτική είναι οππορτουνιστική και φυσικά διατρέχει κινδύνους αφομοίωσης, λαϊκισμού κλπ.
Δεν υπάρχει κάτι σωστό απ' τα δύο.
Όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις, ενέχει το ρίσκο του να μην πιάσει και να κατηγορηθεί ότι αν έκανε το αντίθετο, θα ήταν καλύτερα και σίγουρα θα βρεθούν ουλάχισοτν οι μισοί να σε κατηγορήσουν γιατί δεν διάλεξες τον άλλο δρόμο.
Πάντοτε ο καλύτερος παικτης μιας ομάδας εξάλλου, είναι αυτός που δεν έπαιζε στον αγώνα χθες.

Επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ μετακινείται διαρκώς για να βρει το λαό, τους πολλούς. Το όριο αυτών που αποφασίζουν να ρισκάρουν στα εκβιαστικά διλήμματα των κυβερνώντων ήταν το 27% και μάλλον βαίνει μειούμενο, καθώς η καθεστωτική προπαγάνδα αφενός και η αριστερή μίρλα αφετέρου έχουν πάντοτε εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Οι υπόλοιποι δεν γουστάρουν σπασμωδικές κινήσεις και είναι μεγάλο ρίσκο το να περιμένεις να ξυπνήσει ο Βελουχιώτης μέσα τους.
Ε, και ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, προκειμένου να μην καταντήσει ΚΚΕ, ακολουθεί την τάση της κοινής γνώμης για μετριοπαθέστερη στάση.
Αφού ο Μωάμεθ δεν πάει στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ.
Το αν κάνει καλά το βουνό, θα κριθεί εκ του αποτελέσματος δυστυχώς.
Διότι ακόμη κι αν το βουνό περίμενε αιωνίως τον Μωάμεθ, πάλι θα το κατακρίναμε για δογματισμό και νωχελικότητα.
Το ένα ζήτημα, οπότε, είναι αν θα καταφέρουν να συναντηθούν το βουνό και ο Μωάμεθ και το σημαντικότερο είναι, αν και όταν συναντηθούν εν τέλει, προς τα πού θα πάνε μαζί. Αν και πόσο θα παρεκκλίνουν από τον αρχικό τους προορισμό.
Πάντως είναι καλύτερα, αν δε γίνεται αλλιώς, να παρεκκλίνεις κάπως από τον αρχικό σου προορισμό και να πας λίγο παραπέρα, παρά να μην πας καθόλου.
Εάν εξάλλου επιθυμούμε και ετοιμάζουμε την επανάσταση, δε χρειαζόμαστε σε κάτι τον ΣΥΡΙΖΑ. Πάμε και μόνοι μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κοινοβουλευτικό κόμμα και επομένως είναι επιλογή πολιτικής και κοινοβουλευτικής διαχείρισης της κατάστασης και όχι επιλογή επανάστασης με την κυριολεκτική έννοια του όρου τουλάχιστον.

Δεν κατηγορώ λοιπόν τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε γιατί ενστερνίζεται κάποιες φορές άτακτες μεθόδους ούτε γιατί έχει στους κόλπους του αναρχικούς.
Από πότε εξάλλου το να είσαι αναρχικός αποτελεί ποινικό αδίκημα; Μια ιδεολογία, όπως όλες οι άλλες είναι και μάλιστα η κατ' εξοχήν υποστηρικτική στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες.
Αλλά δεν τον κατηγορώ ούτε γιατί δείχνει πολλές φορές να ενστερνίζεται τη φρασεολογία και την κοσμοθεωρία του μικροαστού νοικοκυραίου.
Ούτε αυτό εξάλλου είναι εξ ορισμού κακού. Στην πραγματικότητα, όλοι μικροαστοί νοικοκυραίοι είμαστε, που απλώς κάνουμε κάποια διαλειμματάκια σε καταστάσεις κοινωνικής έντασης.

Και δεν τον κατηγορώ για ένα λόγο: γιατί προσπαθεί από κάπου να μας "πιάσει", να πάει με τα νερά μας, εμάς των πολλών.
Αλλά δε μας πιάνει πουθενά!
Γιατί εμείς, μπροστά στο να μην αποδεχθούμε επιμέρους απόψεις ή πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ με τις οποίες δε συμφωνούμε, είμαστε ικανοί να αποδεχθούμε να μας κυβερνά επ' αόριστον η ληστρική συμμορία των μνημονίων!



Έχουμε εθιστεί ως λαός σε μια παράδοξη διαδικασία:
Όταν πρόκειται για την αριστερά, βάζουμε τον πήχυ στο.... Θεό και της ζητάμε να περάσει πάνω απ' αυτόν. Αν δεν τα καταφέρει, μαύρο φίδι που την έφαγε. Δεν την δικαιολογούμε λάθη, αστοχίες, μικρότητες, φιλοδοξίες, διαφορετικές επιμέρους τακτικές ή απόψεις. Δεν της δικιολογούμε τίποτα.
Όταν πρόκειται για ΟΛΕΣ τις άλλες παρατάξεις, τότε βάζουμε τον πήχυ στο πάτωμα και προκειμένου να τις ανεχτούμε, ζητάμε μόνο να κάνουν το ελάχιστο βήμα-άλμα, για να το περάσουν!
Έτσι έχουμε ως λαός πάντοτε διαφορετική μονάδα μέτρησης της ανοχής και της υποστήριξης ενός πολιτικού χώρου.
Η αριστερά πρέπει να πιάνει και να ξεπερνά το μέγιστο, ενώ οι υπόλοιποι αρκεί να ξεπερνούν το ελάχιστο.

Έτσι, ποτέ δε θα αλλάξει τίποτα σ' αυτόν τον τόπο.
Θα ανεχόμαστε δεκαετίες, και αιώνες ίσως, την ίδια καθεστωτική ελίτ να εγκληματεί κατά των ζωών μας κι εμείς, όσο θα τσακωνόμαστε για το αν θα πρέπει να στρίψουμε το πηδάλιο λίγο πιο αριστερά ή λίγο πιο δεξιά, τόσο θα καθίσταται πιο βέβαιο πως θα πέσουμε στο βράχο που βρίσκεται μπροστά μας.
Θα βριζόμαστε μεταξύ μας για το αν πρέπει η αριστερά να υπηρετεί στην πολιτική της καθημερινότητα τον ιδεολογικό της ρόλο της ανατροπής ή τον θεσμικό της ρόλο ως κοινοβουλευτικό κόμμα και...
Μέχρι να το λύσουμε το ζήτημα, θα μας έχουν πάρει και τα σώβρακα.
Υγιαίνετε.

12 σχόλια:

  1. Δεν ζήτησε κανένας από τον ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει τις πάγιες θέσεις του. Γι’ αυτές άλλωστε ψηφίστηκε, όχι για να παριστάνει το εκκρεμές.

    Δεν μιλάμε αγαπητέ φίλε για θέσεις του κόμματος. Ο «καυγάς» γίνεται για προσωπικές στρατηγικές ήσσονος σημασίας, που όμως - είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι - επηρεάζουν το γενικό σύνολο. Ο λαός βρέθηκε κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ όχι απαραίτητα γιατί έγινε αριστερός ή Συριζαίος, αλλά επειδή θεώρησε πως σε αυτή τη δεδομένη χρονική συγκυρία αυτό είναι το κόμμα στο οποίο αισθάνεται πιο κοντά. Στο χέρι του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αντιληφθεί τα σημεία των καιρών και να σταματήσει να βάζει αυτογκόλ.

    Οι καταλήψεις-ανακαταλήψεις που καταδικάστηκαν με μισόλογα έδωσαν αφορμή στα κυβερνητικά μαλακισμένα να μιλήσουν για ιδεολογική στήριξη από το κόμμα. Έγραψα προχθές και στο blog μου για ενδεχόμενες προβοκάτσιες και δυστυχώς επιβεβαιώνομαι: για την χθεσινοβραδινή έκρηξη στο σπίτι του αδελφού Κεδίκογλου πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν. Δεν λέω ότι έχουν δίκιο, όμως όπως γνωρίζεις πολύ καλά οι κυβερνητικοί Γκαιμπελίσκοι είναι μανούλες σε κάτι τέτοια. Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε σχεδόν κάθε μέρα κάποιο κρούσμα βίας και το πρώτο που ασχολούνται κυβέρνηση και ΜΜΕ είναι το αν και το πως θα το καταδικάσει ο ΣΥΡΙΖΑ για να ‘χουμε να λέμε.

    Ο πήχης πράγματι έχει ανέβει πολύ ψηλά για τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ευτυχώς που είναι έτσι. Κάτσε να μάθεις ποιες ηλικίες και ποιο μορφωτικό επίπεδο ψήφισε ΝΔ και Πασόκ και θα καταλάβεις. Αλίμονο αν κατέβουν οι προσδοκίες επειδή οι άλλοι είναι για τα μπάζα. Τότε ας αρχίσει και ο ΣΥΡΙΖΑ να χαϊδεύει αυτιά και να πουλάει πίπες και θα κάνει περίπατο.

    Ο λαός (γνώμη μου) απαιτεί σοβαρό πολιτικό λόγο και τους θέλει όλους στον αγώνα. Αν νομίζουν ότι σε κάθε ευκαιρία θα πετάνε όποια σαχλαμάρα τους κατέβει (ερήμην του κόμματος και του Τσίπρα που τρέχει να τα μαζεύει) μάλλον δεν έχουν καταλάβει που βρίσκονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πέτρο συμφωνώ στα περισσότερα απ' όσα λες και τώρα και γενικώς.
    Δε θα μιλήσω για όσα συμφωνούμε, αλλά θα πω ένα σημείο διαφωνίας μόνο.
    Αυτό έγκειται στο θέμα της "καταδίκης" του καθετί.
    Καλώς ή κακώς μέσα στις τάξεις των τωρινών υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλοί που υποστηρίζουν πράξεις όπως καταλήψεις, άλλοι (όπως εγώ) που είναι επαμφοτερίζοντες, που δηλαδή ναι μεν δεν πολυγουστάρουν τις "βίλλες" και δεν γουστάρουν καθόλου τις μολότωφ αλλά θεωρούν πως η σημερινή αντιμετώπισή τους δεν εχει καθόλου να κάνει με αντιμετώπιση της ανομίας αλλά με πρόσχημα και αφετηρία γενικού διωγμού κάθε φωνής διαμαρτυρίας, καθ' υπόδειξιν της Χρυσής Αυγής, και άλλοι που τάσσονται υπέρ του ξεκαθαρίσματος τέτοιων καταστάσεων διόιτ πρόκειται για πράξεις (παρ-)ανομίας.

    Σκέψου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μας ικανοποιήσει όλους!
    Επειδή ακριβώς δε γίναμε... Συριζαίοι ιδεολογικά, αλλά τον στηρίζουμε πολιτικα στην παρούσα φάση, είμαστε και εύκολα... φευγάτοι αν δε μας ικανοποιήσει.
    Ποιον να πρωτοικανοποιήσει λοιπόν;
    Όποιον και να επιλέξει, εύλογα θα διαμαρτυρηθούν οι υπόλοιποι!


    Εξάλλου, αυτή η ιστορία με τις "καταδίκες" είναι επικίνδυνη.
    Διότι θα του πει "καταδικάζεις τον φραπέ που 'φαγε ο Ράιχενμπαχ;"
    Θα πει φυσιολογικά "ναι".
    Θα του πει "καταδικάζεις τις μπούφλες στο Χατζηδάκη;"
    Θα πει πάλι "ναι".
    "Καταδικάζεις τις μολότωφ και τις πέτρες;"
    "Ναι"
    "Καταδικάζεις τους προπηλακισμούς απεργοσπαστών από απεργούς;"
    "Ναι"
    "Καταδικάζεις το κλείσιμο λιμανιών σε κάποια σημαντική περίοδο;"
    "Ναι"
    "Καταδικάζεις τις μούτζες στη Βουλή;"
    "Ναι"
    "Καταδικάζεις τα υβριστικά συνθήματα κατά ΓΑΠ, Κουβέλη, Πάγκαλου, Ντόρας κλπ;"
    "Ναι"
    "Καταδικάζεις τις καταλήψεις δημοσίων υπηρεσιών και την πρόσκληση σε πράξεις ανομίας και ανυπακοής;"
    "Ναι"
    "Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη προέρχονται από τις κοινωνικές-εργασιακές κινητοποιήσεις. Άρα καταδικάζεις αυτονόητα και τις κινητοποιήσεις εν γένει;"
    Και τότε δε θα 'χει μείνει πια κανένα περιθώριο για να μην πει "ναι"...
    Άντε το πολύ-πολύ να ψελλίσει μετά το "ναι" και ένα "...μεν, αλλά...."

    Γι' αυτό πρέπει να ξεφύγει από αυτήν τη φάκα, την ατζέντα δηλαδή που του στήνουν προβοκατόρικα η κυβέρνηση, το παρακράτος και τα ΜΜΕ.
    Ούτε καταδίκες ούτε υποστήριξη.
    Να τους γράψει στα αρχίδια του και να συνεχίσει να φωνάζει γι αυτά που φωνάζουμε.

    Αλλά η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάει όπου τον πάμε.
    Άμα οι πολλοί από μας θέλουν ανυπακοή, θα ακολουθήσει.
    Αν οι πολλοί από μας θέλουν νόμο και τάξη, πάλι θα ακολουθήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να διευκρινίσω κάποια πράγματα.

      Δεν μίλησα για καταδίκη του καθετί. Είναι άλλο πράγμα να κάνεις κατάληψη στη ΔΕΗ και τις εφορίες που ξεσκίζουν τον κοσμάκη, ή να μπαίνεις μπροστάρης στους σταθμούς των διοδίων σηκώνοντας τις μπάρες για να μη πληρώνουν οι οδηγοί τα χαράτσια του κάθε Μπόμπολα, ή να συμπαραστέκεσαι στους καταληψίες απεργούς των εργοστασίων και άλλο να βαφτίζεις τα καδρόνια και τις αντιασφυξιογόνες μάσκες είδη καθημερινής χρήσης.

      Να με συμπαθάτε αγαπητοί φίλοι, εγώ στο σπίτι μου δεν διαθέτω τέτοια. Κάτι γάλατα, κάτι φυτίνες και λίγο κιμά έχω στο ψυγείο. Τα άδεια μπουκάλια μπύρας τα επιστρέφω. Και στα συρτάρια κάτι σώβρακα θα βρεις, όχι σπασμένα πεζοδρόμια.

      Μίλησα και πριν για προβοκάτσιες. Έχεις καμία αμφιβολία ότι τις τελευταίες μέρες έχει ξαμοληθεί η ΕΥΠ και η χ.α (το ίδιο είναι) για να προβοκάρουν τον ΣΥΡΙΖΑ; Εγώ δεν έχω. Ξετίναξε ο ΣΥΡΙΖΑ το μέγκα με το δάνειο, να σου την επόμενη νύχτα βόμβες σε σπίτια δημοσιογράφων. Το σύστημα είναι παντοδύναμο, ας μη του δίνουν και πατήματα για να κάνει ο Δένδιας παιχνίδι.

      Ας βγει ο Τσίπρας να καταδικάσει μέσα στη Βουλή και με δελτίο Τύπου τις επιθέσεις και να μιλήσει για καθεστωτικούς και ακροδεξιούς προβοκάτορες. Έτσι θα τους το γυρίσει μπούμερανγκ και να δεις για πότε θα το βουλώσουν!

      Και κάτι τελευταίο και βασικό. Δεν θέλω το κόμμα λάστιχο, ανάλογα τα δικά μου γούστα, τα δικά σου ή των περισσότερων. Θέλω να έχει σταθερές αρχές και να επιδεικνύει σχέδιο και ωριμότητα. Νερό στο κρασί του θα ρίξει, τα είχαμε ξαναπεί, και δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι να πάψει ο κάθε τυχάρπαστος να μας απασχολεί με τρίχες.

      Διαγραφή
    2. Πράγματι, ήξερα ότι η λέξ "καθετί" δεν είναι η σωστή, έκανα να την αλλάξω αλλά... βαρέθηκα.
      Εννοούσα τα πιο ακραία περιστατικά και όχι αυτές καθαυτές καταλήψεις υπουργείων κλπ.

      Και συμφωνώ μαζί σου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φέρεται σαν ηλίθιος και τσιμπάει στις αλητείες του κάθε Άδωνι, Κεδίκογλου κλπ.
      Και αφού τσιμπάει και υποκύπτει σ' αυτήν την ατζέντα, τότε οι προβοκάτσιες σαν τη βόμβα στου Κεδίκογλου, είναι λογική συνέχεια.

      Βλέποντας στις ειδήσεις την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ σκεφτόμουν "μα καλά μαλάκες είναι;"
      Θα περίμενα μια ανακοίνωση στο πνεύμα που περίπου την αναφέρεις κι εσύ, αλλά απογοητεύτηκα.
      Μα τι διάολο; Κάρβουνο καίνε εκεί μέσα;
      Έτσι εξηγείται η αιθαλομίχλη...
      Άκου εκεί να σε δουλεύει κι ο Κεδίκογλου!

      Διαγραφή
    3. ΥΓ.: Αντιασφυξιογόνα μάσκα έχω, προφανώς για λόγους άμυνας.
      Έπεσε πολύ χημικό στο διάστημα 2010-12 και έπρεπε να προστατευθώ.

      Διαγραφή
  3. Καλησπερα Μαζεστιξ και καλη χρονια.
    Δεν εχω να πω πολλα,τα ειπες ολα. Μονο ενα "τα παντα ρει", ας προσπαθησουμε να κανουμε να "ρει" οσο γινεται περισσοτερο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συμφωνώ με το κείμενο σου, που είναι εξόχως διαυγαστικό...

    Τόνα τους ξυνίζει, τ'άλλο τους βρωμάει,
    δουλειά δεν είχε ο διάολος, τα παιδιά τους θα πηδάει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ και με σένα και με τον Πέτρο. Μήπως θέλω ψυχίατρο;
    Δεν ξέρω. Αυτές οι καταδίκες, όμως, μου έχουν σπάσει τα νεύρα. Ένα άι σιχτίρ κάπου κάπου λειτουργεί λυτρωτικά, σε διαβεβαιώ.
    Πάντως, επειδή από παλιά ψηφίζω ΣΥΝ, δεν μου αρέσει τόσο light. Ταβάνι έπιασε σίγουρα. Αυτό φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις. Διότι, απλούστατα, ο λαός είναι μαλάκας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλησπέρα Αχιλλέα και καλή χρονιά.
    Ο Ηράκλειτος εκτός από το "τα πάντα ρει", έλεγε και ότι πατήρ πάντων πόλεμος, εννοώντας τον αέναο πόλεμο των αντιθέτων.
    Ζούμε μια τέτοια κατάσταση, μάλλον.

    Και κάτι σχετικοάσχετο: Τώρα που είπες το "τα πάντα ρει" θυμήθηκα ότι στο ομώνυμο τραγούδι του Ρασούλη, στο βίντεο κλιπ έπαιζε κι ο .... Χριστόδουλος Ξηρός. Όχι τίποτα άλλο, αλλά κολλάει με το θέμα μας!



    Omadeon, μιλάς κι εσύ για τη γνωστή αριστερή μίρλα, η οποία είναι αδυσώπητη και δε θα πάψει ποτέ.
    Μακάρι αυτή η μίρλα να ήταν πάντοτε δημιουργική, αλλά δυστυχώς τις περισσότερες φορές είναι κολλήματα και ιδεοληψίες.
    Δεν πρέπει να σταματήσουμε την κριτική και την επισήμανση των λοξοδρομιών.
    Με τη συνεχή γκρίνια, πάλι, πρέπει να κάνουμε κάτι. Μια ενδοσκόπηση τουλάχιστον. Όπως: είμαστε εμείς τόσο καθαροί, όσο καθαρό απαιτούμε να είναι το χ ή ψ κόμμα;


    Λωτοφάγε, μην ανησυχείς περί ψυχιάτρου.
    Κι ο Πέτρος δε λέει κάτι ιδιαίτερα διαφορετικό από αυτό που λέω.
    Στην ουσία στο ίδιο πράγμα αποσκοπεί η τοποθέτηση και των δύο: στο να φύγει επιτέλους η ατζέντα από τις βίλλες (Κάλλας, Αμαλίας κλπ) και να μεταφερθεί στα σπίτια μας.
    Και η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ δεν πρόκειται να μας κάνουν τη χάρη.
    Ας μας την κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και να πάψει επιτέλους να τσιμπάει.
    Ας πάρει όποια θέση θέλει, αλλά επιτέλους ας αφοσιωθεί σ' αυτά που μας καίνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κι ενω ασχολουμαστε με ολα αυτα περναει το πιο σκληρο φορολογικο και δεν ακουγεται κιχ!Απο την αλλη μετα τους σημερινους πυροβολισμους(απο ποιους αραγε;) η επιχειρηση κατασκευης εχθρων της Δημοκρατιας(μανουλα σ αυτα η δεξια) και η καλλιεργεια φοβικων συνδρομων στο εκλογικο σωμα,καλα κρατει... ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σωστά όλα όσα λες π.χ. για θέματα Βίλας Αμαλίας κλπ.

    Αλλά υπάρχει ένα σημείο που ο ΣΥΡΙΖΑ πάει κόντρα στο κοινό περί δικαίου αίσθημα που είναι πολύ διαδεδομένο: Παπανδρέου, Παπαδήμος, τριμερής συγκυβέρνηση και εσχάτη προδοσία.

    Έτσι εδώ αυτή η επιλογή δεν είναι για να πάει με τα νερά του κόσμου, αλλά με τα νερά κάποιων άλλων... Και εδώ είναι το πρόβλημα, όταν αρχίζεις τους συμβιβασμούς με τους από πάνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Έτσι είναι Βάσω.
    Αντιπερισπασμός και πολλά άλλα ακόμη πιο επικίνδυνα.
    Μόλις ανέβασα τη σημερινή ανάρτηση που μιλώ για όλα αυτά.


    Κερασιά, επειδή το θέμα της εσχάτης προδοσίας είναι το σοβαρότερο όλων, πρέπει να τεθεί με πολλή προσοχή την κατάλληλη ώρα, προκειμένου να μη γελοιοποιηθεί και να μην αστοχήσει.
    Τώρα και αν το θέσει το θέα, δεν πρόκειται να περάσει.
    Αν δεν το κάνει όμως αύριο, αν και όταν πάρει την πλειοψηφία, τότε θα είναι υπόλογος και τότε οι υποθέσεις περί ύποπτων συμβιβασμών θα αποκτήσουν ρεαλιστική βάση. Σήμερα ακόμη είναι υποθέσεις και εύλογοι φόβοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή