Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Να νικήσουμε τις Ερινύες!

Ο Ορέστης όταν αντίκρυσε τη μάνα του και τον εραστή της να σκοτώνουν εν ψυχρώ τον πατέρα του, πνίγηκε από θυμό. Από δίκαιη οργή.
Από εκείνη τη στιγμή ορκίστηκε να τιμωρήσει την ίδια τη μάνα που τον γέννησε για το κακό που εκείνη προκάλεσε.
Πράγματι, ο Ορέστης τράβηξε το βέλος απ' το τόξο του και τραυμάτισε θανάσιμα τους υπαιτίους του άδικου φόνου: τη μάνα του και τον εραστή της.
Η απόδοση δικαιοσύνης όμως δεν αρκείται στην τιμωρία των ενόχων.
Πολλές φορές πρέπει και το θύμα να ξεπλύνει τις ανομίες του, για να επανέλθει στη φυσιολογική ζωή.

Ο Ορέστης σκότωσε τους δολοφόνους, αλλά δεν απελευθερώθηκε από την κατάρα των Ατρειδών.
Έπρεπε να νικήσει κάτι ακόμα: τις ανίκητες Ερινύες.
Αυτές που σήμερα αποκαλούμε "τύψεις", οι πρόγονοί μας τους είχαν δώσει θεϊκή υπόσταση.
Οι Ερινύες δεν είναι άδικες.
Πάνε εκεί που εντοπίζουν την ύβρι, την αδικία.
Ο Ορέστης μπορεί να είχε χίλια δίκια για να τιμωρήσει την Κλυταιμήστρα και τον Αίγιστο, αλλά δεν έπαυε αυτή να είναι η ίδια η μάνα που τον γέννησε!
Η πράξη της μητροκτονίας, ανεξαρήτως κινήτρων, είναι εξ ορισμού ανίερη.
Κι αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό και απ' τον Ορέστη αλλά και απ' όλους τους ανθρώπους.
Επομένως, ο Ορέστης μπήκε σε μια τροχιά καταδίωξης από τις Ερινύες.
Μια τροχιά που έμοιαζε να είναι ατέρμονη.

Ας διδαχτούμε ως λαός απ' τον Ορέστη.
Όταν αντιλήφθηκε τις ανομίες αυτής που τον γέννησε (σ.σ. το πολιτικό, οικονομικό, δικαστικό σύστημα), την τιμώρησε σκοτώνοντάς την.
Και μετά κυνηγήθηκε άγρια από τις Ερινύες.
Μέχρι θανάτου κυνηγήθηκε.
Αλλά στάθηκε όρθιος!
Δεν γονάτισε σε μια γωνιά νιώθοντας αδύναμος να αντιδράσει!

Δεν έκανε δηλαδή ό,τι κάνουμε εμείς!
Δεν αποδέχτηκε την ήττα του εκ των προτέρων, επειδή ο αντίπαλος φάνταζε ανίκητος!
Άρπαξε τη μοίρα απ' τα μαλλιά!
Πήρε τον φίλο του τον Πυλάδη και δίνοντας όρκο συντροφικότητας και διά βίου αλληλεγγύης ξεκίνησαν τον μεγάλο τους κοινό αγώνα ενάντια στα δαιμόνια που τον κατεδίωκαν.
Πολλές φορές έμοιαζε να λυγίζει.
Αλλά αυτός δεν τα παρατούσε!
Κι όταν απελπιζόταν, του 'δινε κουράγιο ο σύντροφος στον αγώνα του, Πυλάδης!



Και τραβήξανε για τη χώρα των Ταύρων, όπου είχε την αδελφή του, την Ιφιγένεια μπροστά του και δεν την αναγνώριζε!
Δεν αναγνώριζε τη σωτηρία του!
Και κάθε που έμοιαζε να απελπίζεται, έβρισκε τις δυνάμεις να ξανασταθεί στα πόδια του!
Αντιστάθηκε στις απειλές του παντοδύναμου βασιλιά Θόα, ο οποίος ήταν έτοιμος να τον εξοντώσει.
Όταν τελικά αναγνώρισε τη ζωντανή του σωτηρία, την Ιφιγένεια, συνεργάστηκαν κι έτσι οι τρεις σύντροφοι, ο Ορέστης, ο Πυλάδης και η Ιφιγένεια το 'σκασαν από τη μαρτυρική χώρα των Ταύρων και τράβηξαν όλοι μαζί για τη σωτηρία κρατώντας στα δίκαια χέρια τους το σκήπτρο του Δία, το σκήπτρο της νόμιμης εξουσίας.

Έτσι και για μας τους Έλληνες φαίνεται πως δεν αρκεί η τιμωρία των υπευθύνων (πολιτικών-δικαστών-τραπεζιτών) για να καθαρθούμε και να τραβήξουμε προς τη σωτηρία.
Οφείλουμε να νικήσουμε και τις Ερινύες.
Να πληρώσουμε δηλαδή για την Ύβριν που διαπράξαμε επί τόσα χρόνια, αρνούμενοι την πολιτισμένη ζωή και υποκλινόμενοι στον "πολιτισμό" της κατανάλωσης.
Πρέπει να καθαρούμε πλήρως, να αποκηρύξουμε οριστικά τον παλιό μας ρόλο του αμίλητου, αδρανούς και βολεμένου κατοικιδίου αδίστακτων αφεντικών.



Οι Ερινύες όμως είναι σκληρός αντίπαλος.
Δεν είναι πουθενά γραμμένο πως θα κερδίσουμε στο τέλος, έτσι κι αλλιώς.
Για να τις νικήσουμε χρειάζεται αγώνας, αποφασιστικότητα, ελπίδα, όραμα για το μέλλον, συντροφικότητα και αλληλεγγύη.
Όπως επίσης να εμπνεύσουμε και να εμπνευστούμε από τις δικές μας Ιφιγένειες, με τις οποίες θα επιστρέψουμε μαζί, θα πλεύσουμε με τον άνεμο του Δικαίου και τα κουπιά της Ελπίδας, κρατώντας πάντα στα χέρια μας τα σκήπτρα του Δία, τα σκήπτρα της νόμιμης εξουσίας, με τα οποία θα εκδιωχθούν οι ανίεροι σφετεριστές της.

12 σχόλια:

  1. Πολυ ομορφα...
    πολυ ληθινα...

    Αλλα ολα αρχιζουν απο τον φονο της Κληταιμνηστρας και του Αιγισθου...

    Δεν αρκει,πολυ σωστα, αλλα..Ειναι προαπαιτουμενο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και βέβαια είναι προαπαιτούμενο!
    Αλλά, όπως είπες, δεν αρκεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα συμφωνήσω με το Μαχαίρη.
    Πολύ ωραίο αλλά....
    Πρώτα πρέπει να 'σκοτώσουμε την Κλυταιμνήστρα και τον Αίγισθο'.(αλλαγή πολιτικού συστήματος;)
    Ν' αντισταθούμε στις Ερινύες....αλλά για να μας κυνηγήσουν δεν πρέπει πρώτα να έχουμε κάνει κάτι;
    Ετσι το σκέφτομαι εγώ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να τιμωρηθούν όμως πρώτα. Αλλιώς δεν γίνεται να πάμε παρακάτω. Η αδικία δεν λησμονιέται, όχι από όλους τουλάχιστον...

    Εδώ πέρα έχουν γίνει εγκλήματα, τα θύματα καλούνται να ξεχάσουν;... Κι οι εγκληματίες;.......

    Επειδή χαθήκαμε, έλα καμμιά βόλτα. Έχω φάει κόλλημα με την ΔΕΗ...

    "ΔΕΗ: Δ(ΕΝ)Ε(ΧΕΙΣ)Η(ΘΟΣ) ΡΕ!"

    http://pistos-petra.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνούμε Σερενάτα.
    Απλά προχώρησα ένα βήμα πιο πέρα!
    Σα να βιάζομαι, ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τα εφηβάκια από την Αντίπαρο, κάνουν κάθε μέρα διπλή διαδρομή (μπρος-πίσω) με καράβι και πούλμαν, για να έρθουν στο σχολειό.
    (Να θυμίσω ότι η φοίτηση στι Λύκειο δεν είναι υποχρεωτική). Ανάλογες περιπτώσεις θα υπάρχουν σίγουρα σε όλη την Ελλάδα. Γι αυτούς τους περήφανους εφήβους με την έφεση στην μόρφωση και την πρόοδο, ποιοί είναι άραγε η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγισθος; Μήπως η δική μας παθητικότητα, που επιτρέπει να βιάζεται το μέλλον τους;
    Και ποιός θα τραβήξει το βέλος;
    Παγωμένο πρωινό στην Πάρο....Άννα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Άννα βάζεις ένα πολύ σημαντικό θέμα: ποιος είναι ο Αίγισθος και ποια η Κλυταιμήστρα;
    Γιατί μπορεί ν' αστοχήσουμε και να σημαδεύουμε στο βρόντο πολλές φορές.

    Τα παιδιά της Αντιπάρου, όπως και τα παιδιά του 90% των σχολείων της επαρχίας καθημερινά ταξιδεύουν για να πάνε σχολείο.
    Και για τα χωριά της στεριάς, δεν υπάρχει μεγάλο πρόβλημα και σίγουρα δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί σχολείο με πέντε παιδιά σε κάθε χωριό, ιδίως όταν πολλά χωριά είναι σε κοντινή απόσταση.
    Αλλά στα νησιά είναι εγκληματικό να βάζεις τα παιδιά καθημερινά να παίρνουν το πλοίο για να πάνε σχολείο.
    Στα νησιά θα έπρεπε να βρεθεί λύση, να λειτουργούν τα σχολεία κανονικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πιστέ φίλε, συγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση, αλλά τώρα είδα το σχόλιό σου.
    Αν λησμονηθεί η αδικία, τότε τελειώσαμε. Χάσαμε.
    Η τιμωρία, δλαδή η απονομή δικαοσύνης είναι βασικό συστατικό της πορείας αλλαγής.
    Αλλά δεν αρκεί από μόνη της να φέρει την αλλαγή.
    Η αλλαγή, αν έρθει, θα έρθει από τη δική μας αλλαγή. Της κοινωνικής πλειοψηφίας.

    Θα μπω το βράδυ στο μπλογκ σου. Τώρα δεν προλαβαίνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο Ορέστης είχε μόνο τις Ερινύες.
    Εμείς έχουμε τρόικα εσωτερικού, παπαχελλάδες, μπάμπηδες, πρετεντέρηδες, χρυσαύγουλα, παπάδες, βενιζέλους και λοιπούς συγγενείς.
    Πρώτα πρέπει να σκοτώσουμε τον πασόκο μέσα μας. Τη νοοτροπία του, δηλαδή. Και είναι πιο δύσκολος αντίπαλος από τον Αίγισθο.
    Καλή σου νύχτα, φίλε Μαζεστίξ, με τα ωραία κείμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μια ενημέρωση. Ισως και να σας ειναι γνωστο το θέμα.Νομίζω πάντως οτι αξίζει συνδρομη.
    http://spirtowebradio.com/radio/
    Αννα Παρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μαζεστίξ, έχω "μουσικό αφιέρωμα" στο "κ.κ" και στον "Λωτοφάγο" και σε προσκαλώ να τους τιμήσουμε!
    Τους έκανες...στα αχνάρια σου! Είναι εξαφανισμένοι! Αλλά που θα πάει, θα βρεθούν κι αυτοί κάποτε! ΧΑΧΑ!

    http://pistos-petra.blogspot.gr/

    "ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Λωτοφάγε, αυτοί που αναφέρεις είναι οι Αίγιστοι κι οι Κλυταιμήστρες που πρέπει να εξοντώσουμε, πριν αρχίσουμε τον πραγματικά μεγάλο και άνισο αγώνα με τις Ερινύες.

    Άννα, ευχαριστούμε για την ενημέρωση,
    Όσοι μπορούν, ας μπουν να ακούσουν και να βοηθήσουν.

    Πιστέ φίλε, φαίνεται πως έχω... δημιουργήσει σχολή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή