Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Και τώρα;;;


Τώρα, ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Εκείνοι θα απολαμβάνουν τις δάφνες της εξουσίας, έχοντας -δικαίως δυστυχώς- το άλλοθι των εκλογών του Ιουνίου.
Ενώ εμείς θα βιώσουμε τα αποτελέσματα των αισχρών νόμων που ψηφίζουν οι αισχροί συγκυβερνώντες.

Και όταν λέω "εμείς", δεν πρόκειται για ένα ομοιογενές σύνολο.
Κάποιοι από εμάς στεκόμαστε στα πόδια μας ακόμη και παρόλη τη ληστεία των λωποδυτών της συγκύβέρνησης, έχουμε τον τρόπο να επιβιώσουμε.
Δυστυχώς κάποιοι άλλοι από εμάς είναι σε δεινότερη θέση, καθώς αδυνατούν να καλύψουν και τις στοιχειώδεις τους ανάγκες.
Τρέχουν οι υποχρεώσεις, τα δάνεια, τα έξοδα των παιδιών, του φαγητού, του ενοικίου.
Και παράλληλα βιώνουν είτε την ανεργία είτε τον καθημερινό εκβιασμό της απόλυσης.
Καθώς, όπως έχουμε καταλάβει καλά, η αύξηση της ανεργίας είνα το όπλο των πλουτοκρατών, ούτως ώστε να χρησιμοποιούν τα εκατομμύρια των ανέργων ως ακούσιο απεργοσπαστικό μηχανισμό, υπό την ομηρεία της πείνας και της εξαθλίωσης.

Ας ενημερώσουμε όμως πρώτα την κουφάλα το νεκροθάφτη ότι δε θα πεθάνουμε ποτέ.
Ας μην τους κάνουμε τη χάρη.
Ας βρούμε τη δύναμη και το κουράγιο να οργανωθούμε σε εργασιακό ή τοπικό επίπεδο κι ας φτιάξουμε ένα δίκτυο αλληλεγγύης που θα απορροφά τους κραδασμούς της μετωπικής με τα κερδοσκοπικά συμφέροντα των κεφαλαιούχων, των οποίων τα συμφέροντα υπηρετεί κατά γράμμα το Καλαματιανό αίσχος.

(Α, μια και είπα Καλαμάτα, να σας πω πως χάρηκα πολύ που επιτέλους ακούστηκε από το βήμα της Βουλής -και συγκεκριμένα από τον Τσίπρα- το μέγα σκάνδαλο του Σαμαρά που όταν ήταν Υπουργός Πολιτισμού, οι εργαζόμενοι στο Μουσείο της Ακρόπολης ήταν όλοι Καλαματιανοί! Είχα μείνει με την απορία μήπως μόνο εγώ το ήξερα ή μήπως το 'χα δει στον ύπνο μου και γι' αυτό δεν το ανέφερε κανείς τόσο καιρό, αλλά χτες ανακουφίστηκα...)

Ξέρουμε ότι οι κυβερνώντες είναι αδίστακτοι και δε θα κωλώσουν μπροστά σε κανενός είδους λαϊκή αντίδραση ενάντια στις επιδιώξεις τους.
Θα χρησιμοποιήσουν κάθε όπλο (από Πρετεντέρη Μαινόμενο έως Αίαντα Υδροβόλο), προκειμένου να μη σταθούμε εμπόδιο στο σχεδιασμό τους.
Η απογοήτευσή μας ας διαρκεί όσο κι ένα ποτήρι κρασί που πίνουμε για να ξεχάσουμε αυτή τη μαύρη νύχτα της ιστορίας της χώρας μας.

Έτσι κι αλλιώς κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή.
Όπως τέλος ήταν η βραδιά που ψηφίστηκε το πρώτο Μνημόνιο κι όμως βρήκαμε την ελπίδα της ανατροπής του.
Τέλος ήταν η βραδιά του Μεσοπρόθεσμου το καλοκαίρι του 11, η βραδιά του δεύτερου Μνημονίου το Φλεβάρη που μας πέρασε.
Τέλος έμοιαζε κάι κάθε βραδιά που μας έβρισκε στο καναβάτσο.
Κι όμως κάθε φορά, το άλλο πρωί βρίσκαμε το δρόμο για να ξαναξεκινήσουμε.
Κάποια βραδιά απ' αυτές θα είναι και η τελευταία τέτοια μαύρη βραδιά.
Ίσως να ήταν η χθεσινή, ίσως να είναι η επόμενη ή η μεθεπόμενη.
Το σίγουρο είναι ότι όλα αυτά δεν έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους.



Αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα και όπως κάθε νέα μέρα θα είναι διαφορετική από την προηγούμενη.
Κι αφού νομοτελειακά θα είναι διαφορετική, ας φροντίσουμε να είναι καλύτερη.
Ας κάνουμε το παν γι' αυτό.
Και καλύτερη μέρα, καλύτερο αύριο, είναι ένα αύριο με ελπίδα, χαμόγελο και αισιοδοξία.

Να χαμογελά μπορέι μόνο εκείνος που πιστεύει πως κάπου υπάρχει ένας άλλος δρόμος.
Ας πιστέψουμε σ' εκείνον τον αχαρτογράφητο δρόμο και ίσως ιχνηλατώντας να βρούμε τους θησαυρούς.
Δεν πρόκειται πάντως να τους βρούμε στεκόμενοι στο ίδιο μέρος και εκτοξεύοντας δάκρυα ή κατάρες για τη μαύρη μας τη μοίρα.
Αν η μοίρα μοιάζει μαύρη είναι γιατί δεν τη φωτίζουμε.
Ας βρούμε τις μπαταρίες για το φακό μας και με το φως του, θα τη χρωματίσουμε τη μοίρα... σίγουρα ναι!

11 σχόλια:

  1. Εγώ πάλι δεν το αντιμετωπίζω τόσο στωικά. Θέλω να πάρω ένα όπλο και να αποδώσω δικαιοσύνη επιτέλους σε αυτό τον τόπο! Αυτή που δεν αποδίδει ούτε η αντιπολίτευση. Και ξέρεις και κάτι άλλο Μαζεστίξ. Η ζωή δεν είναι άπειρη, και αυτοί μας κλέβουν τις μέρες και τα χρόνια μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα, προσπάθησα να δώσω απάντηση στο ερώτημα.
    http://ideopigi.blogspot.com/2012/11/blog-post_8.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παρε τηλεφωνο τη μοναξια σου η βγες ξανα στο δρομο της φωτιας! ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Βάσω
    Αυτό έπρεπε νάναι το μοναδικό τραγούδι που θάπρεπε ν ακούγεται στις συγκεντρώσεις.
    Ειδικά του παμε.
    Περιέργως πως, έπρεπε να φτιαχνώμαστε με τη μαργαρίτα τη μαργαρώ και την τσιμινιέρα που πάγωσε.

    Στο δια ταύτα της ανάρτησης.
    Μια χαρά το πάνε το γράμμα. Ήδη παρασκηνιακά συγκροτούνται γκρούπες που θα πλαισιώσουν τη νέα κεντροδεξιά του σαμαρά και το νέο πασοκ του συριζα.
    Ακόμα κι αυτό το σίχαμα που έβγαλε το κκε, αφού μας έβαλε το κωλοδάχτυλο με το ναι του, άρχισε να πιάνει πόρτα για το χειμώνα.
    Μια χαρά λοιπόν εξελίσεται το σχέδιο και ας προετοιμαστούμε για τα χειρότερα.
    Όπου δυστυχώς, δεν θάχουμε πια τι άλλο να χάσουμε, οπότε για τι να παλαίψουμε; Διαρκής παθητικότητα κι αδιαφορία.
    Έτσι φαντάζομαι πως θα εξελιχθεί το πράγμα και ζωή σε λόγου μας

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κερασιά, ενώ μπορώ να έχω ακόμη υπομονή για να αλλάξουν τα πράγματα, προβληματίζομαι πολύ γι' αυτό που λες κι εσύ, οτι δηλαδή η ζωή δεν είναι άπειρη για ναμας κλέβουν τις μέρες μας.
    Και όσο κι αν την κουτσοβγάζουμε προς το παρόν, χάνουμε καθημερινά και ίσως μια μέρα θα γυρίσουμε πίσω να κοιτάξουμε και θα δούμε χρόνια χαμένα.. Άδικα χαμένα χρόνια.
    Τι να κάνουμε όμως για να μην τα χάνουμε;


    Κλεισθένη, προσυπογράφω την απάντησή σου.
    Αυτό που μπορούμε προς το παρον να κάνουμε είναι να εμποδίσουμε στο πεδίο της πραγματικης οικονομίας την εφαρμογή αυτών των μετρων.
    Και κυρίως στον τόπο εργασίας.
    Να γίνουμε τείχος απροσπέλαστο.


    Βάσω, θα σου απαντήσω κι εγώ με στίχο:

    "Κάποιοι δεν είδαν φωτιά, άλλοι την νιώσαν
    στο πετσί τους
    δεν βρίσκανε κλαδί, άλλοι κλαδεύαν την ζωή τους
    άλλοι με στάχτες δώσανε φτερά στο παραμύθι
    κι άλλοι του ονείρου σα να ζηλέψανε την λήθη
    και ξαπλώσανε στου δέντρου την σκιά
    και του τάξαν να ξυπνήσουν όταν σβήσει η φωτιά

    Τη νύχτα αυτή την λέμε εμείς φωτιά,
    εσύ την είπες δέντρο
    Οι μέρες που λαχτάρησες θα 'ρθουν,
    εσύ την είπες δέντρο"


    Mbiker, το σίχαμα πάντα ξέρει τι κάνει και πού πάει.
    Διότι δεν πάει μόνος του αλλά σαν αντιπρόσωπος κάποιου Αη-Βασίλη.
    Τώρα οργανώνουν την έξοδο του Μεσολογγίου μέσω "νεών" γκρουπούσκουλων, αλλά πιστεύω πως η απόδρασή τους από το Αλκατράζ της λαϊκής οργης θα καταλήξει στους καρχαρίες.
    Θα προτιμήσουν τους καρχαρίες της λίμνης, παρά να πέσουν στα χέρια του λαού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μακάρι να είχα την αισιοδοξία σου. Πάνω από ένα εκατομμύριο άνεργοι και στους δρόμους ήμασταν μερικές χιλιάδες. Στη δουλειά μου από 30 συναδέλφους απέργησα μόνο εγώ. Και πάλι θα το κάνω, όμως τελικά έχω καταλήξει ότι χρειάζεται περισσότερη φαντασία και στόχευση στις αντιδράσεις μας, με την ελπίδα ότι θα εμπνευστούν και άλλοι. Τι θα βγει; Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι από τους καναπέδες δε βγαίνει τίποτα.
    Εγώ πάντως αυτές τις μέρες νιώθω κάπως έτσι:
    http://www.youtube.com/watch?v=LF3hOgSMME0.

    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η χθεσινή συγκέντρωση είχε μια άλλη ποιότητα. Νομίζω ότι αλλάζουν πάλι τα πράγματα. Οι άνθρωποι δεν ήταν λυπημένοι χθες, αλλά αποφασισμένοι.
    Παρά τη βία, παρά την πλύση εγκεφάλου, παρά το φόβο. Θέλω να ευελπιστώ (που είπε κι ο Τσίπρας) ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Δεν έχω κι άλλη επιλογή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σοφία δεν είμαι αισιόδοξος.
    Απλά σκέφτομαι "τί χειρότερο μπορεί να συμβεί απ' αυτό που μας συμβαίνει";
    Με τέτοιον κατήφορο, μοιάζουμε με σκιέρ που 'χει χάσει τον έλεγχο στην πίστα στο βουνό και τρέχει με 200 ώσπου να σταματήσει κάπου, είτε στο χιόνι είτε σε δέντρο...
    Ε, δεν μποει, κάπου θα σταματήσουμε.
    Ή μόνοι μας ή θα μας σταματήσουν.

    Όσο για τη φαντασία και τησ τόχευση στις αντιδράσεις, το χω σκεφτεί αλλά δεν εχω βρει ακόμη κάτι.
    Οι ιδέες που εχουν εκφραστεί από πολλούς, του τύπου "να πάμε έξω απ τα σπίτια τους", δε με βρίσκουν σύμφωνο.
    Στο σύστημα πρέπει να επικεντρωνόμαστε και όχι στα πρόσωπα που είναι άλλωστε αναλώσιμα.
    Άλλες ιδέες δεν έχω όμως, είναι η αλήθεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λωτοφάγε, υποψιάζομαι ότι διαβάζεις Σαραντάκο!
    Μόλις πριν λίγο διάβαζα τα μαργαριτάρια της Βουλής και το είδα και αυτό.

    Κορυφαίο όλων το "εν τω μέσω μιας νυκτής" του Καιάδα (sic)!

    Πλέον και όσο περνά ο καιρός, οι αντιδράσεις, οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες έχουν γίνει πιο πολιτικές σε σχέση με την εποχή των πλατειών και μπορεί να υστερούν εκείνων σε μαζικότητα, αλλά υπερτερούν σε στόχευση και αποφασιστικότητα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εγω αντιθετα με σας...Νομιζω οτι η νεα προσπαθεια,πρεπει να γινει ΣΕ ΤΟΠΙΚΟ επιπεδο...!!
    Καλα..Περιμενε λιγο να μας περασει η ζαλουρα απο τη νεα σφαλιαρα...
    Και θα δειξει μονο του,το πραμμα...!!
    Μαζεστιξ...!!
    Μου τηλεφωνησε εχτες καποιος απο το χωριο σας..Και μου λεγε...
    Οτι αποφασιστηκε να..Δεσετε τον Κακοφωνιξ στο δεντρο,με μια πατατα στο στομα...!!!
    [Λαφαζανιξ]
    Αληθευει;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μαχαίρη, δεν ξέρω απ' αυτά.
    Μόνο κατ' όνομα είμαι αρχηγός του χωριού.
    Στην πραγματικόττα είμαι ένας περιφερόμενος νομάς...

    Περισσότερη πρόσβαση στην εσωτερική πληροφόρηση έχω για τα υπόλοιπα χωριά παρά γι' αυτό

    ΑπάντησηΔιαγραφή