Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

Η δική μας κοντινή Αργεντινή

 
Για τον εφιάλτη "που επιστρέφει στην Αργεντινή"
(και άλλες ιστορίες...)

Τις τελευταίες μέρες έχει ξεκινήσει να παίζεται στις δυτικότροπες "ειδήσεις" το θέατρο της Αργεντινής σε νέα έκδοση.
Συγκεκριμένα, τις τελευταίες μέρες διεξάγονται στην Αργεντινή μεγάλες διαδηλώσεις κατά της προέδρου της χώρας, Κριστίνα Φερνάντεζ-Κίρχνερ.
Οι αιτιάσεις εναντίον της είναι η εγκληματικότητα, η διαφθορά και η πρόθεσή της να κατέβει στις εκλογές για τρίτη φορά, αναθεωρώντας το Σύνταγμα προκειμένου να επιτραπεί νομικά μια πιθανή τρίτη επανεκλογή της στην προεδρία.
Και σκούζουν από ηδονή τα καθεστωτικά ΜΜΕ, με ύφος "ορίστε η σωσμένη Αργεντινή σας βρωμοαριστεροί"!

Αν εστιάσουμε όμως στις αιτιάσεις των διαδηλωτών ενάντια στην κυβέρνηση Φερνάντεζ, θα παρατηρήσουμε ότι δεν έχουν να κάνουν με τα οικονομικά των πολιτών.
Η Αργεντινή, αφού ταλαιπωρήθηκε, εξαθλιώθηκε για χρόνια από τις δικές της μνημονιακές κυβερνήσεις, πτώχευσε το 2001 και αφού ο λαός της χώρας έφτασε σε σημείο απόλυτης καταστροφής,  ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Νέστορ Κίρχνερ ο οποίος, εκκινώντας μεν από κεντροαριστερές αντιλήψεις, κυβέρνησε ριζοσπαστικά και έβγαλε τη χώρα από την εξαθλίωση και ξεκίνησε την ομαλή σταδιακή επαναμετάβαση προς τους φυσιολογικούς ρυθμούς ζωής, παίρνοντας μέτρα προστασίας των λαϊκών τάξεων.
Μετά τον πρόωρο θάνατό του, οι Αργεντίνοι εξέλεξαν τη σύζυγό του, Κριστίνα Φερνάντεζ, η οποία συνέχισε πολιτευόμενη στην ίδια κατεύθυνση.

Δέκα χρόνια έχουν περάσει λοιπόν από τότε και εκτός του ότι εκέγονται έκτοτε οι Κίρχνερ στην προεδρία της χώρας, δεν έχουν υπάρξει διαμαρτυρίες ή λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντι στην εφαρμοζόμενη πολιτική.
Και αυτό, αν μη τι άλλο, είναι σαφέστατη ένδειξη μιας (συγκριτικής με το παρελθόν τουλάχιστον) ευημερίας του αργεντίνικου λαού, απαλλαγμένου πια από τα δίχτυα του ΔΝΤ.
Αναμφίβολα, ο δείκτης ευημερίας ενός λαού είναι η ύπαρξη ή όχι κινητοποιήσεων.

Προ λίγου καιρού ανέκυψε μια κόντρα ανάμεσα στην κυβέρνηση Φερνάντεζ και σε κάποιους παλιούς δανειστές της Αργεντινής, όπου οι τελευταίοι απαιτούσαν κάποια λεφτά από ομόλογα πίσω.

Και... ΤΣΟΥΠ!... να τις οι διαδηλώσεις!
Τόσο ωραία, τόσο αθώα, τόσο λαϊκά, τόσο αυθόρμητα!
Και αφού, καταπώς φαίνεται, θα ακουγόταν σαν ανέκδοτο αν προέβαλλαν τη διαμαρτυρία τους ως διαμαρτυρία κατά εργασιακών, μισθολογικών, φορολογικών κλπ μέτρων, οι διαδηλωτές βγήκαν με το σύνηθες σύνθημα της πάταξης της εγκληματικότητας, της διαφθοράς, μπλα μπλα μπλα.



Όπως ακριβώς συνέβη και προ καιρού στη Βενεζουέλα, όπου η σοσιαλιστική κυβέρνηση Τσάβεζ που εκλέγεται συνεχώς από το 1998, αντιμετώπισε την φιλοαμερικανική αντιπολίτευση υπό τον Καπρίλες, που προέβαλλε ως κύριο αίτημα την πάταξη της εγκληματικότητας, αφού δεν μπροούσε να πει κουβέντα για την οικονομική και κοινωνική προστασία του λαού, την οποία εξασφαλίζει η κυβέρνηση Τσάβεζ επί 14 συναπτά έτη.
Και παραλίγο να χάσει κιόλας ο Τσάβεζ, αλλά ευτυχώς για το λαό του και τους υπόλοιπους λαούς της γης, ο Τσάβεζ κατάφερε να ξαναβγει.

Τι συμπεραίνουμε λοιπόν;
Ότι υπάρχουν διαδηλώσεις και διαδηλώσεις.
Η καθεμία εκφράζει άλλου τύπου αιτήματα, συμφέροντα, ιδεολογίες.
Κάθε διαδήλωση κρίνεται από τα αιτήματά της και από αυτό στο οποίο αντιτίθεται.
Δεν είναι πάντα και παντού δίκαιη η "αγανάκτηση". (δίκαιη, με το δικό μας μέτρο, εννοώ)
Υπάρχει και η αγανάκτηση των λίγων πάλαι ποτέ προνομιούχων που ξεσηκώνουν τους πάλαι ποτέ φρουρούς τους σε διαδηλώσεις προκειμένου να ανατρέψουν κυβερνήσεις που εφαρμόζουν προγράμματα κοινωνικής προστασίας, εργασιακής αξιοπρέπειας, λαϊκής κυριαρχίας.
Γι' αυτό και ο αντίλογος σ' αυτές τις φιλολαϊκές κυβερνήσεις εξαντλείται στην παραφιλολογία περί εγκηλματικότητας και στην παπαρολογία περί διαφθοράς ή περί κατάχρησης εξουσίας. Φλου κατηγορίες που φοριούνται όπου, όπως και όταν θέλει ο καθένας.

Αυτές οι "αυθόρμητες" διαδηλώσεις έχουν τόσο πολλά κοινά με τις αυθόρμητες διαδηλώσεις ενάντια στον Αλιέντε κάποτε, στην Μπούτο ύστερα, και πολύ πρόσφατα  ενάντια στον Τσάβεζ, τον Μοράλεζ ή και στα κάπως αμφιλεγόμενα καθεστώτα του Σαντάμ και του Καντάφι.
Πίσω από αυτούς τους "αυθορμητισμούς" κρύβονται αυθόρμητα συμφέροντα πρεσβειών ΗΠΑ, Γαλλίας, Αγγλίας και άλλων δημοκρατικών δυνάμεων, όπως των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των πετρελαιάδων, που ξεσηκώνουν, χρηματοδοτούν, προπαγανδίζουν και ενθαρρύνουν εξεγερσιακές καταστάσεις σε χώρες των οποίων οι κυβερνήσεις εξασφαλίζουν στο λαό τους μια αξιοπρεπή ζωή.
Αυτό είναι το αδίκημα της Κριστίνα Φερνάντεζ-Κίρχνερ: ότι, αντί να γίνει πειθήνιο όργανο των κάθε λογής διεθνών συμφερόντων, αυτή επέλεξε να υπηρετήσει το λαό της Αργεντινής.
Αν λειτουργούσε αντίθετα, θα μας ενημέρωναν τα αντικειμενικά παγκόσμια ΜΜΕ σχετικά με το πόσο σωσμένη είναι η χώρα της και πόσο πολλές επενδύσεις πάνε εκεί.
Μπορεί να 'χε γυριστεί και καμιά Χολυγουντιανή ταινία, με μια δακρύβρεχτη ιστορία γύρω απ' "το δράμα ενός νεαρού ζευγαριού που ζει την εξαθλίωση και την ανελευθερία στην Αργεντινή των Κίρχνερ".
Φευ!
Αυτή αντί για τις "γραβάτες", διάλεξε να 'ναι με τους εργάτες!

Η ίδια έδωσε πολιτική διάσταση στο θέμα, λέγοντας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη καμπάνια δυσφήμησης της Αργεντινής, «ώστε άλλες χώρες του κόσμου με τεράστιο χρέος να μην ακολουθήσουν τη δική μας μέθοδο λύσης του προβλήματος».

Χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα της ομιλίας της: «η Αργεντινή είναι κακό παράδειγμα, γιατί προχωρήσαμε στη σημαντικότερη αναδιάρθρωση χρέους στην ιστορία, μετά από μια στάση πληρωμών που δεν κήρυξε η δική μας κυβέρνηση και ένα χρέος που δεν δημιούργησε η δική μας κυβέρνηση.

» Δεν είναι ότι θέλουν να μας οδηγήσουν σε στάση πληρωμών, αλλά στο να αποτύχει ένα μοντέλο διαχείρισης, εντελώς αντίθετο με αυτό που εφαρμόζεται με αποτυχία στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και έχει οδηγήσει σε εκατομμύρια άστεγους».


 

Θαυμάστε "αντικειμενικό" ελληνικό δημοσίευμα επί του θέματος:

Η Αργεντινή έδιωξε τους “Τσολάκογλου”, εξέλεξε τον “Τσίπρα” της και σήμερα βρίσκεται ξανά στα ίδια!Εκατοντάδες χιλιάδες Αργεντίνοι βγήκαν ξανά στους δρόμους, εναντίον της Προέδρου Κριστίνα Φερνάντες-Κίρχνερ. Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν το βράδυ της Πέμπτης (ξημερώματα Παρασκευής εδώ). Η Φερνάντες θέλει να ….
τροποποιήσει το Σύνταγμα της χώρας, ώστε να μπορεί να επανεκλεγεί. Η Αργεντινή έλαβε σειρά περιοριστικών μέτρων για τις εισαγωγές, ενώ ο πληθωρισμός της κινείται στο 25%.

Η Κριστίνα Φερνάντες (σύζυγος του Νέστορ Κίρχνερ) είναι κεντροαριστερή (ο ΣΥΡΙΖΑ της Αργεντινής δηλαδή), εξελέγη το 2007 και επανεξελέγη το 2011.
Oι διαδηλωτές κατηγορούν την κεντροαριστερή ηγέτιδα για παράνομο πλουτισμό, σπατάλες, διαφθορά, μαφιόζικες πρακτικές, ενώ μιλούν -όπως και στην Ελλάδα- για οικονομική “γενοκτονία” (genocidio).
Λες και βρισκόμαστε στην Ελλάδα δηλαδή, μόνο που εκεί κυβερνά ο αντίστοιχος ΣΥΡΙΖΑ.
Άρα; Αδιέξοδο και ελπίδα καμία.
Η μόνη διέξοδος είναι να σοβαρευτούμε, να ενωθούμε και να στρωθούμε στη δουλειά και να μην περιμένουμε να μας σώσουν κόμματα. ίδιοι είναι όλοι.
Το Σύνταγμα της Αργεντινής απαγορεύει την επανεκλογή της για τρίτη φορά, αλλά έχοντας την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, προσπαθεί να το αλλάξει.Διαδηλώσεις έγιναν όμως και από Αργεντίνους μετανάστες σε πόλεις της Αμερικής, με σύνθημα “δεν θέλουμε μια κομμουνιστική Αργεντινή”.
 
 
"Βρίσκεται ξανά στα ίδια" λέει το δημοσίευμα.
Ποια "ίδια";
Βλέπουμε μήπως εξαθλίωση, φτώχεια και χρεωκοπία;
Τουναντίον είναι μία από τςι ελάχιστες διαδηλώσεις στον κόσμο, χωρίς οικονομικά αιτήματα.
Ή τόσο ανώτεροι χρήματος είναι οι διαδηλωτές ή κάτι άλλο συμβαίνει... (μάλλον το δεύτερο).
 
Αφήστε που ο αριθμός του πληθωρισμού που αναφέρει το δημοσίευμα είναι άκυρος.
Δεν είναι 25%. Η Αργεντινή δίνει 12%, ενώ οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ δίνουν 25%. Ποιον να πιστέψω;
Πάντως ο συντάκτης του δημοσιεύματος πίστεψε τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ.
Δε μου κάνει εντύπωση. Ο καθένας τη δουλειά του κάνει...
 
Το πρόβλημά τους είναι "οι τύποι". Προβάλλουν το πρόσχημα της αντίθεσής τους στην υποβολή υποψηφιότητας της Φερνάντεζ για τρίτη φορά.
Για την ουσία τίποτα.
Μόνο ένα συνταγματικό πρόσχημα!
Λες και δεν μπορούν τα συντάγματα να αλλάζουν!  
 
Παντού και πάντα οι φιλο-ολιγαρχικοί πολίτες ξεσηκώνονται ενάντια στις κυβερνήσεις που "χαλάνε τη σούπα" των αφεντικών τους, με σημαία τη διαφθορά, την κατάχρηση εξουσίας και την εγκληματικότητα.
Μόνο φλου αιτιάσεις, γιατί δεν μπορούν να πουν τίποτα άλλο.
 
 
Οι σημερινοί διαδηλωτές προφανώς είναι ως επί το πλείστον οι πρώην πελάτες των κομμάτων εξουσίας, αυτοί που αισθάνονται περήφανοι που "τα φάγανε μαζί" και τώρα -χάρη στους άλλους όπως πάντα- που λίγδωσε το αντεράκι τους μετά τη χρεωκοπία που επέβαλαν τα αγαπημένα τους αφεντικά, ζητούν να επιστρέψουν στο παλιό καθεστώς της ολιγαρχίας που τους βόλευε.
 
Αν τυχόν εκλεγεί και στην Ελλάδα κάποτε κυβέρνηση που θα λειτουργήσει προς όφελος του λαού, όπως οι κυβερνήσεις Κίρχνερ, να είστε βέβαιοι πως θα υπάρξουν πολυπληθείς διαδηλώσεις.
Από ποιους;
Μα από τους σημερινούς εθελοντές υπηκόους των ολιγαρχικών κομμάτων, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και της Χρυσής Αυγής!
Από τους εξαρτημένους από τους μεγαλοκαρχαρίες της χώρας, από το Βαρδινογιάννη, τον Μπόμπολα, τον Λάτση, τον Μελισσανίδη κλπ.
Ξέρετε πόσους εργαζόμενους έχουν όλοι αυτοί;
Πολλές χιλιάδες!
Υπολογίστε τους στους δρόμους αύριο-μεθαύριο, όταν μια μελλοντική κυβέρνηση χτυπήσει τα συμφέροντα εφοπλιστών, τραπεζιτών, πετρελαιάδων.
 
Θα βγουν με συνθήματα ενάντια στη διαφθορά, τους αεροψεκασμούς και τους μετανάστες.
Μια δικαιολογία θα βρουν. Σιγά το δύσκολο.
Και λεφτά θα βρουν για να οργανώσουν τις κινητοποιήσεις τους.
Τι διάολο;
Η αμερικανική, η γερμανική και η γαλλική πρεσβεία μπρίκια κολλάνε;
Ή μήπως δε θα βοηθήσει ο ελληνικός εφοπλιστικός κύκλος του Λονδίνου;
Και επικοινωνιακή-πολιτική στήριξη θα βρουν.
Το CNN και το BBC θα τους κάνει καθημερινά ηρωϊκά ντοκιμαντέρ.
Δε θα δείχνουν μολότωφ, κουκούλες και μπάτσους, μα "χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές που ζητούν δικαιοσύνη, ελευθερία και ασφάλεια ενάντια στα κρυφοκομμούνια".
 
Το ζήτημα είναι να είμαστε πάντα μπροστά τότε, όπως ελπίζω να βρεθούν και σήμερα οι Αργεντίνοι φίλοι μας μπροστά, για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα της χώρας μας και του λαού μας από τα δόντια των διεθνών και ντόπιων μεγαλοκαρχαριών και τον όχλο των θλιμμένων υπηκόων τους.


ΥΓ.: Η σημερινή τελευταία εξέλιξη εδώ: Ξεχρέωσε η Αργεντινή!

17 σχόλια:

  1. Οσο τα ΜΜΕ κάνουν το πουλημένο τους παιχνίδι,οι λαοί θα καταστρέφονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επειδή έχω σχέση με Αργεντινή επιτρέψτε μου να σας πω ότι η οικονομία της χώρας πάει απ᾽το κακό στο χειρότερο, ο πλυθωρισμός είναι όντως πολύ υψηλός. Επίσης το γεγονός ότι η Κριστίνα πρόσφατα απαγόρεψε στους Αργεντίνους να αποταμιεύουν και να αγοράζουν δολάρια δε νομίζω να συνεπάγεται μια δυνατή οικονομία. Καλή η κριτική αλλά τα γεγονότα είναι γεγονότα. Α, και επίσης δεν είναι η πρώτη διαμαρτυρία, έχουν υπάρξει και άλλα πολλά 'cacerolazos'όπως τα λένε εκεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ικτίνε, τα ΜΜΕ είναι ένας από τους μεγάλους παίκτες σ' αυτή την παρτίδα με τη σημαδεμένη τράπουλα.


    Ανώνυμε (10:35), ας μην ξεχνάμε σε τι σημείο βρήκαν τη χώρα οι Κίρχνερ.
    Στο σημείο της απόλυτης καταστροφής.
    Με το 60% κάτω απ το όριο της φτώχειας και το 20% στα επίπεδα της απόλυτης φτώχειας.
    Επίσης βρήκαν ένα κρατος που οι μνημονιακές του κυβερνήσεις είχαν ξεπουλησει όλες τις δομές της οικονομίας και όπως καταλαβαίνουμε η επαναφορά τους μπορεί να είναι σωτήρια, αλλά κοστίζει και σε χρήμα αλλά και σε χρόνο.
    Επίσης βρήκαν μια χώρα αλυσσοδεμένη από τους πιστωτές με υπέρογκα δάνεια.
    Σήμερα έχει διαγράψει μεγάλο μέρος του χρέους και η χώρα έχει πλεόνασμα.
    Επίσης οι ρυθμοί ανάπτυξης ιδίως στην πρώτη πενταετία ήταν πολύ υψηλοί.
    Και ρυθμοί ανάπτυξης= αύξηση των θέσεων εργασίας.

    Η ατυχία της Αργεντινής είναι ότι όταν άρχισε να βρίσκει και πάλι τα πατήματά της, έσκασε η παγκόσμια κρίση, η οποία δεδομένα έχει ανρητικές συνέπειες στις οικονομίες όλων των κρατών της γης.
    Έτσι, μοιραία η άνοδος της οικονομίας της Αργεντινής θα ανακοπτόταν.
    Αλλά σκέψου σε τι σημείο βρισκόταν ο λαός το 2003 και πού βρίσκεται σήμερα.
    Η πολιτική του ΔΝΤ αφήνει συντρίμμια πίσω της και πληγές που δεν επουλώνονται απ' τη μια στιμγή στην άλλη.
    Όλα τα στοιχεία συνηγορούν προς το ότι η ζωή στην Αργεντινή στην τελευταία δεκαετία βρίσκει και πάλι σταδιακά τους φυσιολογικούς της ρυθμούς, μετά από πολλά χρόνια καταστροφής που επέβαλλε ο λεγόμενος "καπιταλισμός της καταστροφής" στη χώρα.

    Η απαγόρευση εξαγοράς δολλαρίων δε συνιστά απαραίτητα ατόπημα.
    Είναι ένα μέτρο προστατευτισμού της οικονομίας και πολύ πιθανό να εφαρμόζεται, για να προφυλάξει την Αργεντινή από νέα επίθεση κερδοσκόπων.

    Είναι μια χώρα σε "κέντρο αποκατάστασης" μετά από ένα πολυ΄σοβαρό ατύχημα.
    Εδω και δέκα χρόνια κάνει φιλότιμες προσπάθειες να ξαναπερπατήσει και δείχνει καλά σημάδια.
    Μην την κατηγορούμε γιατί δεν τρέχει ακόμα.
    Δεν είναι και το διεθνές περιβάλλον κατάλληλο για τρεχάλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γι'αυτό το λόγο λέει και ο Λαφαζάνης αυτά περί μή "ετοιμότητας"..
    Σε ενδεχόμενη ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας απο τον Σύριζα θα πέσουν όλοι οι καρχαρίες να τον "φάνε".Ντόπιοι και ξένοι.
    Το παράδειγμα του Αλιέντε που αναφέρει το άρθρο είναι πολύ σωστό.
    Εδώ οι γελοίοι κατηγορούν την Αριστερά οτι ευθύνεται για τα σημερινά μας χάλια.
    Ακούσαμε ακόμη και το αμίμητο περί Σοβιετικής οικονομίας στα χρόνια που πέρασαν.
    Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα γίνει με μιά κυβέρνηση της Αριστεράς.
    Εδώ λοιπόν είναι που χρειάζεται ο συνειδητοποιημένος και οργανωμένος πολίτης που να μπορεί να αντιπαλέψει την προπαγάνδα του αντιπάλου.
    Και αυτό έχει σε πολλά σημεία να κάνει με το άρθρο και τα σχόλια
    "τι κάνουμε λάθος".
    Μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο Σύριζα που "φοβάται?" να μιλήσει για Εθνικό νόμισμα.
    Βγαίνουν στελέχη του στα ΜΜΕ και κάθονται και ακούν αυτούς τους καραγκιόζηδες που μας ξεπουλάνε να τους κατηγορούν οτι θέλουν να καταστρέψουν την χώρα επιστρέφοντας στο Εθνικό νόμισμα.
    Βέβαια όταν δέν έχεις ξεκάθαρη γραμμή για το θέμα δέν μπορείς να πείς και πολλά.
    Ας ελπίσουμε να γίνει έγκαιρα αλλαγή "πλεύσης" του Σύριζα αλλιώς την κάτσαμε την βάρκα.
    Οχι τίποτε άλλο αλλά θα δικαιωθεί η Αλέκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο Λαφαζάνης είπε το αυτονόητο, αλλά δυστυχώς σε τέτοιο επικοινωνιακό περιβάλλον φαίνεται σαν φάουλ.
    Το ότι μόλις βγει ο Σύριζα θα δεχτεί ανελέητο πόλεμο από τα καπιταλιστικά συμφέροντα είναι δεδομένο.
    Το αν θα αντέξει δεν εξαρτάται τόσο απ αυτόν, αλλά από εμάς.
    Αν και κατά πόσο θα είμαστε σε θέση 1) να τον πιέζουμε και να τον σπρώχνουμε να λειτουργεί όπως θέλουμε και 2) εφόσον λειτουργήσει έτσι, να τον στηρίξουμε ενάντια στους πολεμίους του.

    Αν θέλει η Αλέκα και η κάθε Αλέκα να δικαιωθεί διά της αδράνειας είναι πολύ εύκολο.
    Κάθε απραγος και αδρανής που απλώς παρακολουθεί τους άλλους να προσπαθούν πάντα θα έχει δίκιο στις εκτιμήσεις του.
    Άμα θέλει να δικαιωθεί πραγματικά κι αυτή και όλο το ΚΚΕ ας βάλει πλάτη.
    Αλλιώς δε με αφορά η "δικαίωσή" τους.
    Χαίρω πολύ ότι είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα με τις πιθανότητες εναντίον μας, ιδίως αν δεν υπάρχει ισχυρό και ριζοσπαστικό μέτωπο στην κοινωνία.
    Όποιος θέλει, ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα.
    Τουλάχιστον ας προσπαθήσει.
    Κι αν τα καταφέρει, τα κατάφερε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έτσι είναι. Τα ΜΜΕ ευκαιρία ψάχνουν να χλευάσουν την κυβέρνηση της Αργεντινής που πάλεψε μαζι με τον σύζυγό της, Νέστορ Κίρχνερ, ο οποίος πέθανε "αιφνιδίως" ένα χρόνο πριν τις εκλογές του 2011, στις οποίες θα ήταν εκ νέου υποψήφιος. Πάλεψε εναντίον των τραπεζιτών, των τοκογλύφων, του ΔΝΤ και της εγχώριας ολιγαρχίας.

    Είμαι λοιπόν κι εγώ Μαζεστίξ πολύ καχύποπτος απέναντι σε αυτές τις διαδηλώσεις που, όπως σωστά επισημαίνεις, γίνονται γενικά εναντίον της διαφθοράς και της εγκληματικότητας. Και πρέπει να είμαστε καχύποπτοι γιατί η ενημέρωση που έχουμε δεν είναι καθόλου αντικειμενική και γιατί δε ζούμε οι ίδιοι στην Αργεντινή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μαζεστίξ, την καλημέρα μου!

    Πιστεύω ότι κάνει κάποια λάθη το άρθρο. Δεν ξέρω όλη την κατάσταση της αργεντινής και δεν αμφιβάλλω ότι οι μεγάλες δυνάμεις έχουν τον τρόπο τους να προκαλούν εσωτερικές αναταραχές.

    Απο εκεί και πέρα όμως πιστεύω ότι είναι λάθος να χωρίζεις τις διαδηλώσεις (ιδιαίτερα αν είναι μαζικές-δεν το ξέρω αν όντως ήταν τέτοιες) σε "καλές" και "κακές", όπως και ότι είναι λάθος να προσπαθείς να "υπερασπιστείς" την πορεία της αργεντινής, γιατί πας την συζήτηση εκεί που θα ήθελε ο γελοίος του "αντικειμενικού" δημοσιεύματος.

    Στάση πληρωμών έχουν κάνει πολλές χώρες στην ιστορία. Η αιτία ήταν πάντα η ίδια. Το χρέος δεν μπορούσε να πληρωθεί (τουλάχιστον όχι χωρίς να αρχίσουν να πεθαίνουν μαζικά οι πολίτες). Το ότι ξεκίνησαν απο εκεί δεν σημαίνει ότι ακολούθησαν όλοι την ίδια πορεία. Οι ισλανδοί π.χ. έκαναν νέο σύνταγμα, οι αργεντίνοι όχι.

    Οπότε η δική μου απάντηση στον "αντικειμενικό" θα ήταν κάπως έτσι: "Δεν με νοιάζει φίλε μου τι έκανε η αργεντινή. Ούτε που είναι τώρα. Άλλο η αργεντινή, άλλο η ελλάδα (άλλο θα πει χαλκιδική και άλλο θα πει χαλκίδα :) ). Εγώ εκείνο που ξέρω είναι ότι το χρέος δεν μπορεί να πληρωθεί και άρα αργά η γρήγορα θα γίνει στάση πληρωμών. Καλύτερα γρήγορα λοιπόν παρά αργά. Το που θα πάμε από εκεί και μετά είναι στο χέρι μας"

    ΥΓ. συγχαρητήρια για το blog σου είπα? :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Παναγιώτη, η ενημέρωσή μας είναι αβέβαιη για τα όσα γίνονται στη χώρα μας. Και αν δε ζούσαμε εδώ, θα πιστεύαμε φοβερά και τρομερά πράγματα μαθαίνοντας από τα δελτία ειδήσεεων και μόνο.
    Φαντάσου δηλαδή τί τέρατα μαθαίνουμε για τα τεκταινόμενα σε άλλες χώρες!


    Defective Genes, αρχικά να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια για το blog.
    Ως προς τα υπόλοιπα, να τονίσω ότι υπεραπλουστεύω επικίνδυνα ορισμένες φορές ("καλές-κακές" διαδηλώσεις) απλά για να μη μακρηγορήσω περαιτέρω.
    Φυσικά και δεν πιστεύω ότι υπάρχουν "καλές και κακές" διαδηλώσεις.
    Το έθεσα κάπως έτσι, χαριν συνεννοήσεως και μόνο.

    Σχετικά με το κατά πόσο χρησιμεύει να ασχολουμαστε με το τί γίνεται σε άλλες χώρες, θεωρώ πως έχεις εν μέρει δίκιο.
    Ναι, βέβαια πρέπει να ασχολούμαστε με το δικό μας χρέος, με τα δικά μας προβλήματα, με τα δικά μας αδιέξοδα.
    Αλλά βέβαια θεωρώ χρήσιμη και την αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας και των όποιων διεξόδων βρήκαν οι χώρες που επέλεξαν να πουν "ναι" κι εκείνες που είπαν "όχι", των λαθών τους, όπως και των αποτελεσμάτων και των κινδύνων που αντιμετώπισαν στη συνέχεια.

    Μιλώ για αξιοποίηση της εμπειρίας τους και όχι φυσικά για αντιγραφή της.
    Διότι όπως είπες κι εσύ και ο Παπάζογλου, "άλλο θα πει Χαλκιδική κι άλλο θα πει Χαλκίδα"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αγαπητοί φίλοι, σωστά επισημαίνονται τα πιθανά κίνητρα των διαδηλώσεων, παρ'ολα αυτά οι διαδηλώσεις γίνονται.
    Η λογική ότι υπάρχουν καλές και "κακές" διαδηλώσεις δεν είναι σωστή.
    Όταν κάποιος έχει την πολιτική δύναμη να συγκεντρώνει τόσο κόσμο δε διαμαρτυρία σημαίνει ότι κάτι πάει "στραβά".
    Ας περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις πριν βγάλουμε σωστά και τεκμηριωμένα συμπεράσματα.
    Έχουμε, υποσυνείδητα, ταυτίσει τις διαδηλώσεις με την αριστερά. Φυσικά δεν μπορούμε να καταδικάζουμε διαδηλώσεις που δεν έχουν αριστερό περιεχόμενο, αν όντως έτσι συμβαίνει σήμερα στην Αργεντινή.
    Ο Αργεντίνικος λαός θα δώσει τελικά την λύση, ας έχουμε εμπιστοσύνη στους λαούς.
    Αν οι Αργεντίνοι θέλουν δεξιά στροφή κανένας δεν μπορεί να τους κατηγορήσει, οι λαοί πρέπει να ειναι ελευθεροι να διαλέγουν. Το αν ένας λαός παρασύρεται από μαύρη προπαγάνδα αυτός και μόνο αυτός μπορεί να ξεφύγει απ' αυτήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "...Στάση πληρωμών έχουν κάνει πολλές χώρες στην ιστορία. Η αιτία ήταν πάντα η ίδια. Το χρέος δεν μπορούσε να πληρωθεί (τουλάχιστον όχι χωρίς να αρχίσουν να πεθαίνουν μαζικά οι πολίτες). Το ότι ξεκίνησαν απο εκεί δεν σημαίνει ότι ακολούθησαν όλοι την ίδια πορεία. Οι ισλανδοί π.χ. έκαναν νέο σύνταγμα, οι αργεντίνοι όχι..." σχολιάζει ο Defective Genes

    Τεράστια σημασία αν δεχτώ σαν εφικτό (που δεν βλέπω και το λόγο να μην είναι) αυτό που διάβασα σήμερα στο βαθύ κόκκινο, απ όπου και αντιγράφω την παράγραφο.

    "...Οι κομμουνιστές πρέπει ΑΜΕΣΑ να ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΟΥΝ, ώστε να δημιουργηθεί ένα ευρύτατο Πανεθνικό Μέτωπο για την πραγματοποίηση ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ διαρκείας με στόχο την πτώση του κατοχικού καθεστώτος, τη διενέργεια ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ και την πραγματοποίηση ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ, δηλαδή την-από τα κάτω-δημιουργία ΝΕΑΣ πολιτείας και νέου Συντάγματος, με σαφή ΦΙΛΟΛΑΙΚΟ περιεχόμενο και σαφέστατες ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΚΛΕΙΔΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Αυτό είναι το σύγχρονο αίτημα για ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ, το οποίο ποτίστηκε με το αίμα των προγόνων μας στο έπος της Εαμικής Εθνικής Αντίστασης .
    Οι κομμουνιστές πρέπει να αναδείξουν ως πρωτίστως πατριωτικό και ταξικό, το αίτημα για Συντακτική Συνέλευση, διότι ΜΟΝΟ με τη Συντακτική Συνέλευση, θα καταφέρει ο λαός να ξεφύγει από τις δαγκάνες των ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ, στις οποίες τον έχουν εγκλωβίσει οι δωσίλογοι εδώ και 2,5 χρόνια. Βάσει και του διεθνούς δικαίου, τα Κράτη έχουν συνέχεια, δηλαδή οι διεθνείς δεσμεύσεις, που αναλαμβάνει μια κυβέρνηση, δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις. Εκτός από μια περίπτωση: Την ανατροπή της καθεστηκυίας πολιτειακής και κοινωνικής τάξης, μέσω της δημιουργίας νέου Συντάγματος, ό,τι έγινε δηλαδή πρόσφατα στην Αίγυπτο. Για να το πούμε πιο...λαικά, αν αλλάξει διεύθυνση το...μαγαζί, δεν υπάρχουν χρέη, τραβάτε να τα βρείτε με τους προηγούμενους. Αν αυτό δεν είναι επανάσταση, ή τέλος πάντων, επαναστατική διαδικασία, τότε τι είναι σύντροφοι; Εκτός κι αν νομίζουμε ότι οι επαναστάσεις γίνονται με τα θεωρητικά εγχειρίδια ανα χείρας, ή ότι λαική επανάσταση υφίσταται μόνο όταν κάποιοι εξαγριωμένοι προλετάριοι ορμούν στα Ανάκτορα με τα όπλα στα χέρια!"



    Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση, είναι τόσο απίστευτη όσο και αληθινή.

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2012/11/nschluss.html

    mbiker



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κλεισθένη, σαφώς και δεν είναι όλες οι διαδηλώσεις σύμφωνες με τα λεγόμενα "αριστερά" αιτήματα.
    Τίθεμαι βέβαια ενάντια στις επιδιώξεις αυτών των διαδηλώσεων.
    Αλλά φυσικά είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι νομίζουν.

    Όπως και αν αύριο μεθαύριο βγει ο κόσμος της ΝΔ να διαδηλώσει υπέρ των εφοπλιστών, εγώ θα ταχθώ ενάντια σ' αυτούς.
    Είναι δικαίωμά τους να διαδηλώνουν για ό,τι νομίζουν όπως είναι και δικαίωμά μου να τους κράζω.


    Mbiker, αυτό το σχέδιο είναι πολύ ριζοσπαστικό και δε νομίζω να βρει πολλούς υποστηρικτές στη χώρα μας.
    Εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε αυτό που έκαναν οι Ισλανδοί.
    Λες να κάνουμε όλα αυτά που λέει το Βαθύ Κόκκινο;
    Ας αρχίσουμε με τα βασικά γι' αρχή και βλέπουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μαζεστίξ καλησπέρα. Έχω να σου ανακοινώσω την...ίδρυση του μπλογκ μου! Θα μου κάνεις την τιμή να με επισκεφτείς; Σήμερα βγήκα στον αέρα! Θα χαρώ να τα πούμε λοιπόν!

    http://pistos-petra.blogspot.gr/ "ΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ"

    Εν αναμονή...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Έχω δει κάποιες φωτογραφίες από τη διαδήλωση: είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για ανθρώπους μεσαίας τάξης, καλοζωισμένους.
    Και στη Λιβύη "εξεγέρθηκαν" και είδαμε τα αποτελέσματα. Όσο για τη Συρία, ο δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ λέει πως οι αντάρτες είναι ως επί το πλείστον ξένοι μισθοφόροι.
    Όσο στραβό κι εν είναι το καθεστώς της Φερνάντες, μιλάμε για χώρα που ξαναγεννήθηκε από τις στάχτες της. Σε πείσμα του ΔΝΤ.
    Όπως κάποτε ίσως ξαναγεννηθεί κι η Ελλάδα.

    Υ.Γ. Φαντάζεσαι διαδήλωση εναντίον της διαφθοράς στην Ελλάδα; Αδιανόητο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Οι εξεγέρσεις του σήμερα είναι ως επί το πλείστον πιο βρώμικες κι από τα καθεστώτα τα οποία αντιπαλεύουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Εξαιρετική η ανάρτηση και συμφωνώ απόλυτα πως έτσι έχουν τα πράγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Κερασιά μας!
      Πού χάθηκες;

      Διαγραφή
    2. Ξανάρθα! :-)

      Θα διαβάσω τη σημερινή σου ανάρτηση το βράδυ, γιατί τώρα φεύγω.

      Διαγραφή