Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Τα νιάτα που σαπίζουν, πριν καν ανθίσουν!

Πύργος: Απέβαλαν μαθήτρια λόγω απρεπούς συμπεριφοράς και όχι... λόγω υψωμένης γροθιάςΜαθήτρια του 2ου Λυκείου Πύργου επέλεξε να υψώσει τη γροθιά της με το σήμα της νίκης κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης.
Το σχολείο της την τιμώρησε με αποβολή.
Οι συμμαθητές της αντέδρασαν στην τιμωρία της συμμαθήτριάς τους και έκαναν κατάληψη του σχολείου.
Η διεύθυνση του σχολείου απάντησε με την καθιερωμένη απειλή της απώλειας της πενθήμερης εκδρομής.
Και οι συμμαθητές της υποχώρησαν μπρος στο φόβο να χάσουν την εκδρομή!
Πούλησαν τη συμμαθήτριά τους για μια εκδρομή...

Αυτή είναι η Ελλάδα!!!
Δυστυχώς αυτή είναι.
Αυτά είναι τα παιδιά της που θα θέλαμε όλοι να είναι η ελπίδα.
Αλλά αυτά τα παιδιά δεν είναι η ελπίδα.
Είναι η απελπισία ενός αύριο χειρότερου κι απ' το σήμερα.

Εξάλλου δε χρειάζεται και μεγάλη φαντασία για να το σκεφτεί κανείς αυτό.
Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια τους φοιτητές και τους μαθητές νωθρούς, άπραγους, αδρανείς μπροστά σε όσα συμβαίνουν.
Νια, αυτοί που θα κάποτε ήταν η πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων, τώρα είναι η πρωτοπορία του καναπέ.
Πού είναι σήμερα το φοιτητικό και το μαθητικό κίνημα;
Είναι κι αυτά τα γαμημένα τα online games που τους έχουν σαπίσει τα μυαλά.
Δεν ξέρουν να βγάλουν λέξη απ' το στόμα τους και το μόνο που ξέρουν είναι να βολοδέρνουν ανέραστα και ψυχαναγκαστικά γύρω απ' τις επιβεβλημένες τους συνήθειες.

Αυτά τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τίποτα άλλο παρά την πάρτη τους.
Πολλοί μιλούν για τη γενιά του Πολυτεχνείου που κοίταξε τον εαυτούλη της.
Ναι, όντως, αλλά αυτή η γενιά όταν ήταν παιδιά, άνθισε και αγωνίστηκε για ένα καλύτερο αύριο.
Μόλις μεγάλωσε, βολεύτηκε, σάπισε, της βγήκε ο ατομικισμός.

Η σημερινή γενιά έχει σαπίσει, πριν καν ανθίσει!
Είναι νιάτα που σκέφτονται σαν συνταξιούχοι.
Είναι νιάτα που αντί να ερωτευτούν τον εαυτό τους, ερωτεύονται τις οθόνες τους.
Είναι νιάτα που αποτελούν ντροπή για την ιστορία της χώρας μας.

Αντί για τα γαρύφαλλα των ονείρων, κρατούν τα ποντίκια των βίαιων εφιαλτών.
Τα δάχτυλά τους δε τα χρησιμοποιούν για να σχηματίσουν το σχήμα της νίκης ή να ζωγραφίσουν τα όνειρά τους με σκιές στον τοίχο.
Αλλά για να ασχημονούν στα πληκτρολόγια με greeklish και ανόητες συντομογραφίες.
Το ίντερνετ δεν το χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν, αλλά για να απομονωθούν.
Το στόμα τους δεν το ανοίγουν για να φωνάξουν, αλλά για να χάσκουν ανόητα μπροστά από μια οθόνη με πλαστά τέρατα.
Δεν ονειρεύονται και δεν παλεύουν για να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο, παρά προτιμούν να ενταχθούν σε έναν ψεύτικο ψηφιακό κόσμο και να ενδύονται χαρακτήρες τεράτων, μπας και ζήσουν κάτι αξιόλογο.

Με μια τέτοια νεολαία, απορώ πώς θα 'ρθει η αλλαγή σε τούτον δω τον τόπο.
Πιο πολύ ελπίζω στους μετανοημένους 40άρηδες παρά στους ανέραστους 20άρηδες.


ΥΓ.: Σαν σήμερα το 1966 σκοτώθηκε από δακρυγόνο ο φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας στις φοιτητικές διαδηλώσεις για το "1-1-4".
Οι συγκρίσεις αναπόφευκτες...

53 σχόλια:

  1. Αυτά είναι τα παιδιά που κάναμε... στα ατέλειωτα φροντιστήρια, χωρίς παιδεία και όνειρα... χωρίς αγάπη και κατανόηση.

    Και που είναι οι φοιτητές; Στην ΔΑΠ, στην ΠΑΣΠ και στην ΠΚΣ... για να ψωνίσουμε κανένα γκομενάκι, για να μείνουμε στην εστία τζαμπέ, για να μας στείλει το κόμμα κανένα τσεκ... να το φάμε στον Μαζωνάκη.

    Τι περιμένεις λοιπόν;
    Μη περιμένεις από αυτόν που δεν είχε και δεν έχασε τίποτα, ούτε από αυτόν που ξαφνικά τα κέρδισε όλα. Αλλά από αυτόν που τα είχε όλα και του τα πήραν.
    Περιμένω λοιπόν εμάς... περιμένω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Ήθελές τα κι έπαθές τα" που λέγαν κι οι παλιοί.

    Και θεωρώ πως είναι μεγάλη αλήθεια ότι αυτός που τα χε όλα και του τα πήραν είναι αυτός τελικά που αντιδρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άρα και τα παιδιά θα αντιδράσουν αργά ή γρήγορα. Διότι τα είχαν όλα και τα χάνουν.

      Διαγραφή
    2. Ίσως όμως δεν πρόλαβαν να αντιληφθούν τί είχαν.

      Διαγραφή
  3. Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις.
    Η ευθύνη για το σημερινό κατάντημα της νεολαίας ανήκει αποκλειστικά στην κοινωνία. Εμείς φταίμε, όχι η νεολαία. Το πως και το γιατί μπορεί ο κάθε σκεπτόμενος να το ανακαλύψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μαζεστίξ
    Σάπισαν γιατί πρώτα σάπισαν οι γονείς τους.
    Ένα σάπιο φρούτο σαπίζει όλο το καφάσι
    Θύματα λοιπόν αυτά,ένοχοι οι γονείς που "άνθισαν"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''5 Νοεμβρίου 2012 - 9:35 μ.μ.

    Αχ βρε Μαζεστίξ! Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνεις! Αυτή η ικανότητα σου να ανάβεις φωτιές είναι Μαγεία! Σε βλέπω και πάλι να χτυπάς "50άρια" στο πι και φι, με την...πληγή που έξυσες! Μα καλά, μόνο η υποχώρηση των συμμαθητών -εν όψη πενταήμερης- σου έκανε εντύπωση; Η ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΗ ΟΔΟΣ που επέλεξαν οι καθηγητές (περίπου η γενιά του Πολυτεχνείου), δεν σε προβλημάτισε καθόλου;;; ΩΜΟΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ! Πόσο κακομαθημένα παρέμειναν τελικά τα μεταπολιτευτικά "παιδιά" γαμώ τα μυαλά μας;...
    Σε μια εποχή που (και) τα παιδιά, πιέζονται από παντού και δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει, έρχονται οι -ενήλικες;- καθηγητές, να τους κόψουν την μοναδική χαρά που έχουν να περιμένουν, αν βέβαια συγκεντρώσουν χρήματα για την πολυπόθητη την πενταήμερη;... ΑΙΣΧΟΣ!
    Πάμε στα παιδιά τώρα: δεν θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου απόψε. Υπάρχουν παιδιά που είναι ευαισθητοποιημένα, που κάνουν όνειρα, που η ζωή τους δεν είναι, όλη κι όλη μια οθόνη, που οι γονείς τους τούς ζήτησαν συγνώμη κλαίγοντας για το σημερινό χάλι που τους παραδίδουν... Και πίστεψε με, αυτά τα παιδιά το παλεύουν για να βγουν στον αφρό, κάνουν αγώνα για να μην ξεπουλήσουν τα όνειρα τους, κλαίνε τις νύχτες για τα χαμένα τους όνειρα, φοβούνται να κυκλοφορήσουν στους φονιάδες-δρόμους και ψάχνουν από κάπου να βρουν ένα φως...
    Για αυτά τα παιδιά λοιπόν, αλλά και για ΟΛΑ, αξίζει να ξυπνήσουμε και να βγούμε από το τέλμα, όσοι από εμάς δηλώνουμε "μυαλωμένοι", για να σωθούν εκείνα τουλάχιστον, αφού παρέλαβαν καμμένη γη και χάος....


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κλεισθένη και Ικτίνε συμφωνώ ότι οι γονείς και η κοινωνία εν γένει φταίνε γι' αυτό το κατάντημα.
    Αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και το ερώτημα εξίσου βασανιστικό και αναπάντητο: "και τώρα τι κάνουμε;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πιστέ φίλε, εξυπακούεται ότι δεν αναφέρομαι σε όλα τα παιδιά, αλλά στην θλιβερή βουβή πλειοψηφία.

    Όσο για το ζήτημα της απειλής των καθηγητών, θεωρώ πως είναι το έλασσον.
    Είναι φυσιολογικό ο διευθυντής να χρησιμοποιήσει μια απειλή για να ανακόψει την αντίδραση των μαθητών.
    Κακό μεν, φυσιολογικό δε.
    Δε νομίζω πουθενά σε καμιά χώρα να πάνε τα παιδιά για το ακράιο μέσο της κατάληψης και να τους πει ο διευθυντής "παρακαλώ περάστε".
    Ίσα-ίσα που θεωρώ παιδαγωγικά δόκιμο ο διευθυντής να δοκιμάσει τα όριά τους και να τους προκαλέσει κατά κάποιον τρόπο.
    Και μετά επαφίεται στο τσαγανό των μαθητών η μετέπειτα αντίδρασή τους.
    Αν αυτοί λακίζουν στην πρώτη απειλή της πλάκας και πουλάνε ε΄τσι εύκολα τη συμμαθήτριά τους, τότε πολύ κακώς θα έκανε ο διευθυντής αν τους επέτρεπε να κάνουν την κατάληψη.
    Διότι αποδείχτηκε ότι δεν το ήθελαν πολύ, δεν είχαν διάθεση να αγωνιστούν για κάτι, παρά μόνο έψαχναν έναν τρόπο για να χάσουν μάθημα.
    Και σε τέτοιες περιπτώσεις "κατάληψης για την τυρόπιτα" είμαι τελείως αντίθετος.
    Και δυστυχώς τέτοιου είδους κατάληψη αποδείχτηκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τὰ παιδιὰ ἔχουν δίκηο. Οἱ καταλήψεις ἔχουν γίνει παίγνιον καὶ οἱ διαμαρτυρίες γιὰ ψύλλου πήδημα ἔχουν χάσει τὴν σημασία τους. Καὶ μόνο τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πενθήμερη ἐκδρομὴ εἶναι τὸ κορύφωμα τῆς σχολικῆς ζωῆς καὶ τὸ μοναδικὸ μέσον πιέσεως ποὺ διαθέτει τὸ σχολεῖο δείχνει τὴν κατάντια.

      Νὰ ρωτήσω, παρακαλῶ: γιατὶ σὲ καιρὸ κρίσης πρέπει οἱ μαθητὲς τοῦ Λυκείου νὰ πηγαίνουν πενθήμερες ἐκδρομές; Γιατὶ οἱ μέρες αὐτὲς νὰ μὴν ξοδευθοῦν σὲ ἐνισχυτικὴ διδασκαλία, σὲ ἐθελοντισμό, σὲ κάτι ἐπὶ τέλους ποὺ θὰ ὡφελήσει καὶ τὰ ἴδια τὰ παιδιὰ καὶ τὴν κοινότητα; Λύσαμε ὅλα τὰ προβλήματα τῆς παιδείας μας καὶ τὸ μόνο ποὺ μᾶς ἀπασσχολεῖ εἶναι οἱ ἐκδρομές;

      Καὶ ἐν τέλει καιρὸς εἶναι αὐτὴ ἡ φάμπρικα τῶν ἐκδομῶν (διότι περὶ φάμπρικας πρόκειται) νὰ σταματήσει. Ἐπὶ αἰῶνες μάθαιναν γράμματα τὰ παιδιὰ χωρὶς νὰ πηγαίνουν ἐκδρομές. Ἂς σοβαρευθοῦμε. Πρῶτοι ἐμεῖς καὶ μετὰ τὰ παιδιά.

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ για την κατάχρηση του μέσου της κατάληψης.
      Θεωρώ πως αυτή μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο ως τελευταίο μέσο αντίδρασης σε κάτι πολύ σημαντικό.

      Αλλά στο κείμενο δε με απασχολεί αυτό.
      Οι συμμαθητές της δεν έσπασαν την κατάληψη επειδή δε συμφωνουσαν με αυτό το μέσο.
      Τουναντίον, το χρησιμοποίησαν οι ίδιοι και μάλιστα πολύ εύκολα.
      Το πρόβλημα είναι ότι αφού την έκαναν την κατάληψη, δήθεν συμπαραστεκόμενοι στη συμμαθήτριά τους, την έσπασαν μπροστά στον κίνδυνο να μη χάσουν την εκδρομούλα τους.

      Αν τα παιδιά έβγαιναν και έλεγαν "είμαστε αντίθετοι στην τιμωρία της συμμαθήτριάς μας, αλλά δε θεωρούμε πως η κατάληψη είναι σωστό μέσο για να παλέψουμε γι αυτό", θα επικροτούσα τη στάση τους.
      Το πρόβλημα είναι ότι όσο εύκολα το επέλεξαν, αλλο τόσο εύκολα το διεκοψαν για να κοιτάξουν την πάρτη τους.

      Όσο για τις εκδρομές, είναι πραγματικά κρίμα που έχουν πάρει τόσο άσχημη τροπή στις συνειδήσεις των μαθητών.
      Είμαι υπέρ των εκδρομών, αλλά πρέπει να αλλάξει το πλαίσιο και ο τρόπος που τις αντιμετωπίζουν.
      Αν και τώρα πια τα παιδιά 16-17 χρονών πηγαίνουν διακοπές με την παρέα τους και δεν ξέρω αν έχουν τόση ανάγκη τις εκδρομές.
      Αλλά ως ένα ωραίο ενθύμιο από το σχολείο, δεν είναι κακό.

      Διαγραφή
  8. Θα περιμένεις πολύ φοβάμαι.
    Διότι εμείς που τα είχαμε όλα, τα βρήκαμε έτοιμα. Τα κληρονομήσαμε. Κληρονομήσαμε τα αποτελέσματα των αγώνων των πατεράδων μας.
    Και σαν συνεπείς κληρονόμοι που ιδέα δεν έχουν το τι χρειάστηκε για ν αποκτηθεί αυτή η περιουσία, τα σκοτώνουμε ή αφήνουμε να μας τα πάρουν με κάθε ευκολία.
    Ο λαός λέει πως αν κάποιος ρωτήσει για κάποιο ας πούμε σπίτι που πουλιέται κάποιον, αν θα το πάρει φτηνά, αυτός ο κάποιος ρωτά πριν απ όλα, αν ο πωλητής τόχει από δικό του κόπο, ή αν τόχει κληρονομήσει. Στη δεύτερη περίπτωση, θα το δώσει τζάμπα, για΄τι κάτι που δεν πόνεσες για να τ αποκτήσεις, δεν πονάς και να το χάσεις.
    Έτσι κι εμείς, άχρηστοι κληρονόμοι, αφήνουμε να μας τα πάρουν.
    Αφού δεν κατακτησαμε και τίποτα απ τα κεκτημένα με δικούς μας αγώνες...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''5 Νοεμβρίου 2012 - 10:00 μ.μ.

    "Πούλησαν την συμμαθήτρια τους για μια εκδρομή". Για αυτό σου το σχόλιο έκανα ένσταση και όχι -φυσικά- για την κατάληψη, που είναι η εύκολη -όσο και κενή- λύση.
    Δεν ξέρουν τον τρόπο να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν τα σημερινά παιδιά και σε αυτό συμφωνούμε νομίζω. Απλά, δεν με εκπλήσσει, έτσι όπως τα καταντήσαμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Mbiker, η ιστορία των κληρονόμων οικονομικών κολοσσών αποδεικνύει του λόγου σου το αληθές.
    Οι απόγονοι δεν μπορούν να διατηρήσουν τα κεκτημένα των παλιών. Είναι μεγάλη πουτάνα η ζωή και σου τα αφαιρεί για να δει αν είσαι ικανός να τα ξαναποκτήσεις.


    Πιστέ φίλε κι εγώ όταν ήμουν μαθητής θυμάμαι πως πλειοψηφικά υποχωρήσαμε εύκολα στις απειλές της διευθύντριας περί πενθήμερης εκδρομής.
    Αλλά δεν είχαμε σκοπό να κάνουμε κατάληψη στα σοβαρά, παρά μόνο επειδή ήταν μόδα.
    Αλλά στην περίπτωση που θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, όπως στον Πύργο, θέλω να πιστεύω πως δε θα υποχωρούσαμε τόσο εύκολα, για μια εκδρομή.
    Κι εγώ θυμάμαι με πόση λαχτάρα περιμέναμε την εκδρομή.
    Αλλά η ζωή λέει πως για να αποκτήσεις κάτι που θέλεις πολύ πολλές φορές θα χρεαιστεί να θυσιάσεις κάτι άλλο που επίσης θέλεις.
    Και δυστυχώς τα παιδιά του Πύργου έβαλαν τις λέξεις "εκδρομή" και "δικαιοσύνη" σε άλλη σειρά από αυτή που θα ήθελα να δω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''5 Νοεμβρίου 2012 - 10:28 μ.μ.

    "Για να αποκτήσεις κάτι που θέλεις πολύ, πολλές φορές θα χρειαστεί να θυσιάσεις κάτι άλλο που επίσης θέλεις..."
    Πςςςςς! Τι λέει ο άνθρωπος απόψε!... Εύχομαι να το εφαρμόζεις αυτό στη ζωή σου και να μην το απαιτείς από τους άλλους ελαφρά την καρδία, όπως πολλοί το συνηθίζουμε...
    Αυτό, μόνο μέσω βιωμάτων και πείρας συνειδητοποιείται Μαζεστίξ, κάτι που τα παιδιά, δεν έχουν αποκτήσει ακόμη.
    Βρε μπας κι είσαι Διευθυντής σε κανά σχολείο;... Χιούμορ! Έχω πολύ χιούμορ, δεν το έχεις καταλάβει ακόμη;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όχι, δεν το εφαρμόζω πάντα.
    Θέλω να το εφαρμόζω αλλά δεν είμαι και το πρότυπο ανθρώπου.
    Όταν γιουχάρουμε έναντ ραγουδιστή που τραγουδάει φάλτσα δε σημαίνει απαραίτητα ότι εείς τραγουδάμε καλύτερα...

    Πέρα απ' την πλάκα, θυμάμαι ότι όταν ήμουν 15-16 χρονών (μερικά χρόνια πριν γίνω... διευθυντής) έβραζε το αίμα μου για το δίκιο και για να προστατεύσω συμμαθητές μου έκανα το παν. Και αυτοί επίσης για μένα.
    Γι' αυτό και δεν ανέχομαι το ότι αυτά τα παιδιά το βουλώσανε τόσο εύκολα και αντάλλαξαν την αλληλεγγύη στη φίλη τους τόσο φτηνά και τόσο γρήγορα.
    Τώρα πια δεν εχω την τρέλα που είχα τότε.

    Εξυπακούεται πως το 16χρονο πρέπει να χει τρέλα και αίμα που να βράζει.
    Αν δεν έχει, άστα κλάφτα...
    Στα 50 του θα τρώει ανθρώπους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''5 Νοεμβρίου 2012 - 10:55 μ.μ.

      Έλεος πια απόψε με τα "καημένα" τα παιδάκια!

      15-16 χρονών έκανες το παν, αλλά δεν μας είπες τι βιώματα είχες (πολύ μακριά πάει η βαλίτσα!) γιατί, αν οι γονείς σου όλη μέρα κι όλη νύχτα έκαναν αλχημείες για να βγάλουν από παντού χρήμα κι αν το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να πουλάνε μούρη, ανεξάρτητα από το τίμημα κι εσύ είχες βγει επαναστάτης, τότε, τα θερμά μου συγχαρητήρια που γλύτωσες από αυτό το DNA!

      Και ιδού η κατάληξη: όλη μέρα (λέμε τώρα) μπροστά σε μια οθόνη να τετραγωνίζεις τον κύκλο που λέγαμε...

      Άκου ένα τραγούδι τώρα, να κάνουμε και λίγο διάλλειμα:

      http://www.youtube.com/watch?v=z6BKXWutlsc

      Διαγραφή
    2. Μα δεν είπα "τα καημένα τα παιδάκια"!
      Μόλις τα σκυλόβρισα!

      Διαγραφή
  13. πραγματικα απογοητευτικο!ελπιδα υπαρχει μονο οταν τα νιατα ειναι επαναστατημενα και το θεμελιο της επαναστασης ειναι η αλληλεγγυη!απο που ομως ν αντλησουν προτυπα αυτα τα παιδια; ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ο Ντε Γκώλ, αυτός ο κλασικός συνεπής και φνατικός δεξιός, είχε πεί πως αλλοιμονο στη χώρα της οποίας η νεολαία δεν είναι επαναστάτες.
    Όταν το επισημαίνει αυτό κάπαοιος που το τελευταίο που θάθελε θάταν αυτό, καταλαβαίνουμε όλλοι το πόσο σημαντικό είναι.
    όσο μεγαλώνουμε, συντηρικτικοποιούμαστε, συμβιβαζόμαστε, κουτοπονηρεύουμε, γινόμαστε παρτάκηδες και άλλα καλά της ζωής που περνά.
    Φανταστείτε να ξεκινάμε έτσι τι σκατά γινόμαστε...


    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Βάσω τα πρότυπά τους εκτίθενται σε τσόντες, κονσόλες, κοσμικά πάρτυ με κόκα και παρτούζες.

    Mbiker, κάποιος έλεγε πως για να γίνεις ένας καλός καπιταλιστής στα 50 σου, πρέπει να 'σαι καλός σοσιαλιστής στα 20 σου.
    Ή κάπως έτσι τελοσπάντων το χε πει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εγώ το ξέρω ως εξής
    Αλλοίμονο σ αυτόν που τούλαχε αφεντικό ή γκόμενα/ος πρώην κνίτης
    :-)

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με Κνίτισσες δεν έμπλεκα ποτέ, διότι δεν θα αντεχα πρωί-πρωί να μου διαβάζει Ριζοσπάστη...

      Όσο για αφεντικά, η αλήθεια είναι ότι όποιος έχει περάσει απ' την πλευρά των κινημάτων στην πλευρά της εργοδοσίας, ξέρει να παίζει για πλάκα τους εργαζομένους του.
      Ξέρει τη σμπεριφορά τους, τα όριά τους, τα αδύνατά τους σημεία.
      Αυτοί που κάνουν μαλακίες και την πατάνε είναι τα δεξιά αφεντικά. Δεν καταλαβαίνουν πώς σκέφτεται ο εργαζόμενος και είναι άγαρμποι.

      Διαγραφή
  17. Συμφωνώ με όσα γράφει ο Πιστός Φίλος.

    Είχα την τύχη να είμαι σε συλλόγους γονέων τη δοξασμένη περίοδο 1987-1997 και έζησα από κοντά τον εκμαυλισμό των παιδιών από τον μηχανισμό της πενθήμερης (και όχι πενταήμερης, έλεος πια!) εκδρομής:
    Από το ταξιδιωτικό γραφείο, τα κλαμπ και τα ξενοδοχεία, μέχρι τις ντίσκο όπου γινόταν ο χορός για τη συγκέντρωση χρημάτων.
    Εκεί έβλεπες τα παιδιά του 15μελούς, που προορίζονταν να γίνουν κρατικοδίαιτοι μιζαδόροι, εκεί και τα έντιμα παιδιά που πλακώνονταν με τα πρώτα.
    Η όλη φάμπρικα είναι διεφθαρμένη από την αρχή ώς το τέλος. Τα πρώτα χρόνια, μάλιστα, κορίτσια και αγόρια έβλεπαν την εκδρομή αυτή ώς ευκαιρία για να χάσουν την παρθενιά τους. Αλίμονο αν τους έλεγες πως κάπου είχε σκοντάψει η υπόθεση.
    Νομίζω πως η μόνη χρονιά που δεν έγινε ήταν το 1991 ή 1992, όταν οι καθηγητές απεργούσαν για πολύ καιρό και κινδύνεψε να χαθεί όλη η χρονιά.

    Η εκδρομή αυτή είναι ένα είδος διαστρεβλωμένης μύησης στην ενήλικη ζωή. Περιμένετε να τη θυσιάσουν για ένα κορίτσι που σήκωσε τη γροθιά του; "Ας μην τη σήκωνε, η μαλ...", σκέφτηκαν και διέκοψαν την κατάληψη.
    Το ίδιο δεν κάνουν, χρόνια τώρα, οι υπάλληλοι σε διάφορους χώρους; Η ΠΟΣΠΕΡΤ δεν απεργεί για την αργία στην οποία υπεβλήθησαν οι Αρβανίτης-Κατσίμη ή την απόλυση του δημοσιογράφου της ΕΤ3, αλλά για την "πτωχοποίηση του λαού" κλπ.
    Οι δε υπάλληλοι της ΕΥΔΑΠ, των οποίων η θέση κινδυνεύει αν το νερό ιδιωτικοποιηθεί, δεν εμφανίστηκαν στις 2 συγκεντρώσεις που έγιναν!

    Συνεπώς, γιατί περιμένουμε θαύματα από τα παιδιά; Ο Σωτήρης Πέτρουλας είναι παιδι μιας εποχής, που οι άνθρωποι πίστευαν σε καλύτερο μέλλον. Σήμερα το καλύτερο είναι πια παρελθόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Λωτοφάγε, τα παιδιά γαλουχήθηκαν μέσα σ' αυτό το άρρωστο κλίμα και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε τώρα.
    Πάντως δε νομίζω πως μεγάλωσαν σε πιο... προοδευτικά περιβάλλοντα τα παιδιά προηγούμενων γενεών, αλλά κατόρθωσαν να σηκώσουν ανάστημα, απέναντι στους γονείς, στο σχολείο, στην κοινωνία.
    Είναι αδρανείς στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά μετέπειτα.
    Έχουν μάθει ότι είναι κακό ή.... μπανάλ να απεργείς, να διαδηλώνεις, να αγωνίζεσαι για κάποιο κοινωνικό αγαθό.
    Ευθύνες δεν έχουν μόνο οι γονείς. Έχουν και τα ίδια τα παιδιά.
    Κι αυτό μας το δείχνουν όσα παιδιά δεν είναι σαν τους περισσότερους.
    Κι αυτά τα παιδιά στην κοινωνία του Νίτρο και του Φέιμ Στόρυ μεγάλωσαν, αλλά βγάζουν αντιστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μίλησα για πιο προοδευτικά περιβάλλοντα, αλλά για πίστη στο καλύτερο μέλλον. Κάποτε υπήρχε...
      Είναι αδρανείς. Γιατί να κοπιάσουν; Αυτό δεν δίδαξε το ΠΑΣΟΚ 30 χρόνια τώρα; Λιγότερος κόπος για μεγαλύτερο αποτέλεσμα. Λούφα και παραλλαγή.

      Τα παιδιά που "βγάζουν αντιστάσεις" δεν φύτρωσαν, αλλά προήλθαν. Από καλύτερο περιβάλλον; Από κάποιον δάσκαλο ή συγγενή που τα επηρέασε; Από αγάπη στο διάβασμα;
      Κάτι, τέλος πάντων, τους έδωσε αντιστάσεις.

      Τα παιδιά του λαμόγιου, δεν γίνονται αγωνιστές. Ούτε νοιάζονται για τον συνάνθρωπο. Λυπάμαι, αλλά τη φράση "από αγκάθι βγαίνει ρόδο" σπανίως την έχω δει να επαληθεύεται.

      Διαγραφή
    2. Όντως, αλλά πόσο να αντέξουν τα νεύρα ενός ανθρώπου όταν κοιτάζει γύρω του και βλέπει απάθεια;

      Διαγραφή
  19. Απόψε παίζει το βι φορ βεντέτα. Ωραία παραγωγή και για χουλιγουντιανή, καλή κι ας δεν τοποθετείται ταξικά.
    Όσοι δεν τόχουν δει, μα κι όσοι το ξαναδούν, να εστιάσουν στο σημείο που είναι όλη η πεμπτουσία της ταινίας.
    Στην υπέρβαση του φόβου. Αυτό είναι και το μήνυμα, άλλο αν εμείς βλέπουμε καράτε και στιλέτα και μοναχικούς ήρωες που λύνουν για λογαριασμό μας τα προβλήματα.
    Ας δούμε και μια φορά κάτι απ τα μηνύματα μέρες πούναι...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Φίλε/Φίλη,
    Για να είμαστε ακριβείς απέναντι στην ιστορία..
    Ο Πέτρουλας δολοφονήθηκε τον Ιούλη του '65 και δεν πέθανε από ασφυξία λόγω δακρυγόνων..τον στραγγαλίσανε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Εχω μια διαφορετικη αποψη..Απο ολα οσα διαβασα...
    Ο Μαζεστιξ εχει δικιο...Δεν αγωνιζονται οι νεοι...
    Μαλλον...Το ποσοστο των νεων που αγωνιζονται..Ειναι...Μικροτερο απο των..Συνταξιουχων...!!!
    ΕΙΝΑΙ..Οντως...Φιλοτομαρακια, οι νεοι...
    ΕΙΝΑΙ οντως επηρρεασμενοι απο τα..Πληκτρολογια...
    Και τα γκαιημς...
    Και τα Γκατετς...

    Αλλα δεν φταινε τα παιδια...!!

    Δεν φταινε τα παιδια...Διοτι..[Ετσι νομιζω]...ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ....
    Αυτο που ΟΛΕΣ οι γεννιες, ως τωρα ειχανε...!!!!!!

    Δεν εχουνε ΤΗ ΣΧΕΣΗ,που ειχαμε ολοι ως τωρα...
    Ολες οι γεννιες των παιδιων...

    Με την οικογενεια...με τους γονεις, με τους παππουδες, με τους θειους..Με τα ξαδερφια...
    Δεν εχουν διαμορφωσει κοινωνικο περιγυρο..Γιατι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΖΗΣΕΙ σε κοινωνικο περιγυρο...

    Εχω δει παιδια..παρατημενα και μονα...μεσα σε οικογενειες,πολυπληθεις..Που ειναι...Ο καθ ενας ετσι..!!
    Παρατημενος και μονος...!!

    Αλλα ειναι πολυπλοκο το θεμα..Δεν ειναι ευκολο, γι αυτο και δεν πρεπει να γινουμε ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΟΙ σαν...

    Σαν αυτους...!!
    Ενα θα πω μονο...
    Ο πατερας μου..Πεθανε, οταν ημουνα παιδι...!!Στο Δημοτικο...
    Αλλα πριν πεθανει...Ειχαμε παει...
    Στο γηπεδο...Αμετρητες φορες..Οι δυο μας...
    Στο θεατρο...
    Στον καραγκιοζη...
    Στην αγορα για τα ψωνια
    Στο μουσειο...Σε πολλα μουσεια, γιατι ητανε και κολλημενος..Και με κολλησε και μενα το κολλημα...!!
    Στη δουλεια του...!!..[Αλλο κολλημα]
    Στα σογια...[τριτο κολλημα]
    Δουλευε πολυ...Κουραζοτανε πολυ...Αλλα παιρνουσαμε και χρονο πολυ..ΜΑΖΙ...!!!..

    [συνεχιζεται]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Και εμαθα..Να ειναι σημαντικο να περναμε πολυ χρονο μαζι...Κανοντας πραγματα...
    Παιζοντας σκακι...
    παιζοντας μπαλλα...
    Παιζοντας....Μπουνιες...!!!..Αστειευομενοι,αλλα χτυπωντας..Αντρικα...!!!

    Η μανα παλι...Εργαζοτανε πολυ..Μαζι του..Και καναμε τις δουλειες του σπιτιου...Μαζι...!!
    Για να προλαβουμε..!!
    Μαγειρευαμε μαζι...
    Ψωνιζαμε μαζι...
    ΔΙΑΒΑΖΑΜΕ ΜΑΖΙ...!!!!

    Τα παιδια σημερα..Τα αφησανε μονα...
    η...
    Τα αφησανε να νομιζουν οτι ειναι μονα...!!
    Και ετσι εμαθαν...!!..Να ζουνε μονα...!!
    Και να αγαπανε, τα πλητρολογια που τους εκαναν συντροφια...
    Απεχουν απο τους αγωνες...Γιατι δεν μαθανε...Ποια σχεση εχουνε αυτοι..Με τα προβληματα της οικογενειας τους...!!
    Ειναι ΞΕΝΟΙ....!! Αγνωστοι..Που μενουν απλα..
    Στο ιδιο σπιτι...!!
    Μεγαλο..Πολυτελες..Ιδιοκτητο σπιτι...
    Αλλα ξενο...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Φιλε Μαζεστιξ, δε διαφωνω με τις σκεψεις σου και σαν ανθρωπος που εμπλεκεται με την εκπαιδευση, τα βιωνω καθημερινα. Ομως οπως λενε και πολλοι παραπανω στα σχολια, αυτοι που φταινε λιγοτερο ειναι τα παιδια. Εμεις τα καναμε αυτα τα παιδια, ετσι τα διαπαιδαγωγισαμε, εμεις τους χαρισαμε ενα τηλεφωνο κι εναν υπολογιστη να παιζουν για να μη μας ενοχλουν. Ξερω εσένα σε ενδιαφερει το αποτελεσμα. Και το αποτελεσμα ειναι αυτο που λες, αλλα μην περιμενουμε απο δεκαοκταχρονα μεσα σε δυο χρονια απο κακομαθημενα παιδακια της μαμας και του μπαμπα να γινουν Τσε Γκεβαρα. Δεν λεω οτι θα γινουν σιγουρα αλλα ας μην βιαστουμε να τα καταδικασουμε. Και οσοι μπορουμε ας τους δειξουμε οτι υπαρχει κι αλλος τροπος ζωης, εγω τουλαχιστον προσπαθω. Αλλωστε τη μοιρα σ΄ αυτο τον κοσμο την κανονιζουν ακομα οι μεγαλοι, παρε παραδειγμα τις εκλογες πως ψηφισαν οι μεγαλοι και πως οι νεοτεροι. Επειτα σκεψου οτι στην επαρχια ακομα πολλοι μικροι, μεγαλοι δεν εχουν καταλαβει τιποτα σε σχεση με την Αθηνα και τη Θεσσαλονικη. Κακως, κακιστα αλλα ετσι ειναι, κι η προπαγανδα λειτουργει ακομα καλα. Και τελειωνω με κατι που διαβασα σημερα: "Κάθε τοίχος είναι μία πόρτα εξόδου", ειναι του Εμερσον και το αναφερει ο Ν. Ξυδακης σε ενα αρθρο του.
    (Σ΄ ευχαριστω εκ των προτερων που αλλη μια φορα θα "κλεψω" το αρθρο σου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Mbiker, το πρόβλημα με τους υπερ-ήρωες είναι ότι δίνουν την εντύπωση ότι αυτοί που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο είναι κάτι όντα έξω από εμάς.
    Βέβαια απ το να παίζουν με τέρατα, το να δουν το V for vendetta είναι σίγουρα πολύ πιο αξιόλογη απασχόληση.


    Φίλε/φίλη (5:15) ευχαριστώ για τη διόρθωση.
    Αλλά το νόημα παραμένει το ίδιο. Ότι το 65 οι φοιτητές πρωτοστατούσαν στις κινητοποιήσεις και με κίνδυνο της ζωής τους, ενώ το 2012 κωλοβαράνε εδώ κι εκεί.


    Μαχαίρη, ειλικρινά δεν μπορούσα να τα γράψω όπως τα γράφεις εσύ.
    Αυτά ακριβώς είχα στο υμαλό μου καθώς έγραφα.
    Αυτά έχω στο μυαλό μου κάθε που βλέπω παιδιά (ιδίως αγόρια) αποχαυνωμένα μρποστά σε οθόνες που τα ρωτάω αν εχουν πάει για μπάλα, για κυνήγι, για πόλεμο με ξύλινα όπλα κλπ και μου λένε όχι.
    Ξέρουν όμως με πέντε πλήκτρα να σκοτώσουν όλη την αντίπαλη "συμμορία".

    Δεν έχουν πάει ποτέ στον Καραγκιόζη.
    Εγώ θυμάμαι πήγαινα συνέχεια, όποτε ερχόταν στη γειτονιά.
    Τώρα με κοιτούν σαν εξωγήινο, όταν λέω πως τρελαινόμονυ ανα βλεπω Καραγκιόζη.

    Επίσης λόγω κολλήματος των δικών μου, με πήγαιναν και εβλεπα αρχαίο θέατρο (Ευριπίδη, Σοφοκλή, Αριστοφάνη), αλλά και νεότερο (Λαζόπουλο, Μποστ), με πήγαινε επίσης ο πατέρας μου σε πολλά γήπεδα, έχω δει τον Πανιώνιο, τον Εθνικό, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, τον Απόλλωνα κλπ.

    Πηγαίναμε μαζί εκδρομές, δυο-τρεις οικογένειες μαζί, παίζαμε, τρέχαμε, καβαλούσαμε πλαγιές, τρώγαμε καρπούζια σε ποτάμια, παίζαμε μουσική, τραγουδούσαμε, χορεύαμε.
    Άλλοτε τσακωνόμασταν, τρωγόμασταν, μουτρώναμε.
    Και πάλι απ' την αρχή.

    Στο χωριό κοιμόμασταν χάμω 10 άτομα μαζί και γελουσαμε.
    Μας λέγανε ιστορίες από παλιούς γέρους σοφούς, άλλες ιστορίες αστείες, μαθαίναμε να γελάμε, να συγκινούμαστε, να ονειρευόμαστε πως θα γίνουμε κι εμείς έτσι όταν μεγαλώσουμε.

    Ζούσαμε δηλαδή πραγματικά μαζί, μια οικογένεια.
    Όπως κι εσείς, όπως καταλαβαίνω.

    Στα σημερινά παιδιά βλέπω να λείπει τόσο πολύ αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Αχιλλέα, πρώτα να σ' ευχαριστήσω για τις αναδημοσιεύσεις.
    Συμφωνώ βέβεια πως οι μεγαλύτεροι δημιουργούν την εικόνα των παιδιών.

    Το κείμενό μου είναι καταδικαστικό γιατία κριβώς ελπίζω πως θα αλλάξουν ρότα.
    Πραγματικά το ελπίζω.
    Αλλιώς δε θα έμπαινα καν σε διαδικασία να τογ ράψω.
    Το γράφω με την ελπίδα να το διαβάσει έστω και ένας έφηβος και να χτυπήσει ενα καμπανάκι μέσα του.
    Κι επειδή εχουν γίνει μερικες αναδημοσιεύσεις, χαίρομαι που βλέπω αντίδραση από αρκετούς σχολιαστές σε διάφορα σάιτ.
    Αντίδραση εναντίον μου. Με βρίζουν.
    Αλλά χαίρομαι που εξενίστανται.
    Για΄τι κάτι αισθάνονται.
    Αν με διάβαζαν απαθώς ή αν δε με διάβαζαν καν, θα ανησυχούσα περισσότερο.
    Η ανταπόκριση σ αυτό το κείμενο με χαροποιεί, γιατί δείχνει πως υπάρχει ακόμη ζωή στην κοινωνία.

    "Κάθε τοίχος είναι μια πόρτα εξόδου".
    Μακάρι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ρε θείο, τι ακριβώς θέλεις; να υπερασπιστεί κάποιος την συνταξούλα σου, τον μισθουλάκο σου, την μονιμότητά σου, το "δεδουλευμένο" εφάπαξ σου, την "επιχειρηματικότητά" των κουμπάρων σου, τα mall, τα καγιεν, το life style π.Κ. (προ Κρίσης);
    Είσαι βουτηγμένος μέσα στα σκατά και...κάτι σου μύριζει από δίπλα!
    Πάρτο χαμπαρι θείο, η νεολαία δεν ξεσηκώνεται, γιατί χαίρεται και συμφωνεί με τα παθήματά σου.
    Πάρτε το χαμπάρι, έχετε το φοβερό προνόμιο να ανήκετε σε μια γενία η οποία δεν έχει προσφέρει τίποτε ΑΠΟΛΥΤΩΣ στην τέχνη, στην μουσική, στην ποίηση, στις επιστήμες. Βρε ούτε ένας;

    ΥΓ Αποτυχημένε, au revoir!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ό,τι να 'ναι...

      Λες και γνωριζόμαστε!
      Έπεσες μέσα σε όσα είπες για μένα, ηλικιακά, εργασιακά, πολιτικά, αισθητικά.

      Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις;
      Αλήθεια, έχω την απορία: η δική σου γενιά τι προσέφερε;
      Για να μάθω και σε ποια ανήκεις...

      Διαγραφή
    2. Αγαπητέ, σας κρίνω βάσει των αξιών και των ιδεών που ασπάζεστε, όπως περιγράφονται στο κείμενο σας. Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε ότι δεν χρειάζεται να είστε 60χρονος, βολεμένος, χαμηλής αισθητικής(αν και γι' αυτό συγκεκριμένα είμαι σίγουρος, θα έλεγα ότι αναδύεται από την ίδια την σελίδα), μου αρκεί που σκέφτεστε ως τέτοιος. Αναλόγως, ισχύει και το αντίστροφο(ελπίζω να το καταλάβατε αυτό που είπα και να μην χρειαστεί να το κάνω "πενηνταράκια").

      Περιμένω να ακούσω ένα καλλιτεχνικό ρεύμα που γέννησε η μεταπολίτευση. Έστω το όνομα ενός μεγάλου μουσικού, ενός μεγάλου ποιητή, ενός μεγάλου επιστήμονα, ενός μεγάλου πολιτικού, ενός μεγάλου συγγραφέα (αν κι εδώ υπάρχει πράγματι ένας τέτοιος το Ε.Αρανίτσης, αν κι αυτός δεν έχει καμμία απόλυτως σχέση με κάποιο ρεύμα μετά το '70). Ούτε ένα! Η γενιά της μετριότητας και της μικροαστικής αισθητικής. Κι ως γνωστόν ο μέτριος σπανίως παραδέχεται την μετριότητά του. Όταν όμως τα φαινόμενα αρχίζουν να του την αποκαλύπτουν, τότε είναι που γίνεται το πιο σιχαμένο, μνησίκακο ερπετό.

      Είστε τόσο απαίδευτος που δεν μπορείτε να αντιληφθείτε, ότι ο απολογισμός γίνεται πάντα μετά το πέρας της διαδιασίας κι όχι στην αρχή αυτής.

      Αποτυχημένε, au revoir!

      Διαγραφή
    3. Είμαι ευτυχής που μιλώ με τον τελευταία επιζώντα της γενιάς του '30, ο οποίος γνωρίζει κι από υπολογιστές, διότι τελευταίο αληθινά σπουδαίο πνευματικό ρεύμα στη χώρα μας ήταν εκείνο.

      "Au revoir" κύριε επιτυχημένε, αν ξέρετε γράμματα, σημαίνει "εις το επανιδείν".

      Ειλικρινά δεν το εύχομαι καθόλου.
      Κάτσε στην κακομοιριά σου και, αν μπορέις, μείνε σπίτι μόνος σου.
      Για να μη μολύνεις και τον υπόλοιπο κόσμο με το δηλητήριό σου.

      Καλή ζωή.

      Διαγραφή
    4. Τι λε ρε θείο; Και να αφήσω τον δημόσιο χώρο σε αμόρφωτους σαν κι εσένα; πας καλά; ήδη, τα σκάτωσες μια φορά, να σ' αφήσω να το ξανακάνεις; μόνο με το κράξιμο καταλαβαίνεις.

      Έλα, πες την αλήθεια τώρα, το au revoir το χτύπησες στο google!!!

      Διαγραφή
    5. Προσπαθείς με κάθε τρόπο να με παρασύρεις σε βρισίδια, διαγραφές και λοιπά για να θυματοποιηθείς.
      Δε σου κάνω τη χάρη μπαγασάκο.
      Κάνε ό,τι γουστάρεις, γράφε ό,τι γουστάρεις.
      Απλά στο εξής δε θα σου ξαναπαντήσω.
      Θα κρίνονται τα γραφόμενά σου από όσους διαβάζουν.

      Διαγραφή
  27. Ένα ακόμη άρθρο σου που δόθηκε ως τροφή για προβληματισμό.
    (Για να μη παρεξηγηθώ για τα από δω και κάτω, να ξεκαθαρίσω ότι τις ίδιες ΑΚΡΙΒΩΣ σκέψεις κάνω κι εγώ. Άρα είναι σαν να γράφω για τον εαυτό μου και να του απαντώ.)
    Κάνεις το «λάθος» να συγκρίνεις ανόμοιες εποχές. Από αυτή τη νεολαία δεν περιμένω τίποτα, όπως και από καμία νεολαία κανενός λαού δεν περιμένω. Ο όρος «νεολαία» δεν τίθεται για να περιορίσουμε ηλικιακά μια ομάδα. Εσύ (θέλεις να) της αποδίδεις πράξεις, δράσεις, ιδεώδη, αγώνες, κουλτούρα που ενδεχομένως βρίσκονται μες το κεφάλι σου και μόνο. Κι εγώ προσπαθώ πολλές φορές να το κάνω και απογοητεύομαι. Η νεολαία όμως που μας διαψεύδει, είναι όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε εμείς να είναι. Ενδεχομένως να θυμάσαι και να αναπολείς τα δικά σου εφηβικά χρόνια, να προσπαθείς να τα εξιδανικεύεις και να θυμάσαι μόνο τα «καλά» και όχι όσα δεν βολεύουν. Προσπάθησε και θα θυμηθείς πως και τότε υπήρχαν παρτάκηδες, ωχαδελφιστές, κομπιναδόροι, αχρωμάτιστοι, ρουφιάνοι, γλύφτες…

    Παλιότερα ακουγόταν το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, σε εποχές δύσκολες όπου το ματσούκι πήγαινε σύννεφο και ο παιδονόμος έκανε χρυσές δουλειές. Αργότερα περάσαμε -μεταξύ σοβαρού και γελοίου- στο ΚΑΤΣΕ ΚΑΛΑ ΓΕΡΑΣΙΜΕ, όπου έκλειναν δρόμους για εβδομάδες ολόκληρες, οι λεηλατημένες αίθουσες διδασκαλίας και ο πετροπόλεμος βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη, ενώ οι κάδοι απορριμμάτων γίνονταν φλαμπέ.

    Η νεολαία πρέπει να εμπνευστεί από κάτι, να πιαστεί από κάπου, να της δοθεί όραμα, προοπτική, φρέσκιες ιδέες. Αυτές θα δημιουργηθούν μέσα από τα σπάργανά της, τα δικά της σπάργανα και όχι από τους μεγαλύτερους, τους δασκάλους ή τους μουμουέδες.

    Η νεολαία κάνει τους δικούς της αγώνες, όπως αυτή τους καταλαβαίνει. Μπορεί να μη συμφωνώ, όμως με «παρηγορεί» (σε πολλά εισαγωγικά) το γεγονός ότι δεν υπόκεινται σε κανόνες οι αγώνες τους. Δεν πατρονάρονται, δεν καθοδηγούνται, εκφράζουν ελεύθερα τη σκέψη τους και όσο κι αν διαφωνούμε με αυτή, κάπου όλο αυτό έχει τη μαγεία του.
    Και φυσικά δεν αναφέρομαι σ’ αυτούς που για να μη χάσουν την 5ήμερη θυσιάζουν το συμμαθητή τους. Η ανάρτησή σου έχει ως θέμα την κοπέλα με την υψωμένη γροθιά. Παλαιότερη είχε θέμα το παλικάρι που μούτζωσε τους επίσημους καραγκιόζηδες σε προηγούμενη παρέλαση. Κάποια επόμενη θα έχει ως θέμα κάποιον άλλον που θα φτύσει στα μούτρα κάποιον άλλο καραγκιόζη.
    Σε αυτούς αναφέρομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Συμφωνώ απόλυτα με το πνεύμα του κειμένου. Το κείμενο όμως το θεωρώ ατελές. Σωστά συμπληρώθηκε σύντομα από αρκετούς η παράμετρος "δεν λύνω το πρόβλημα του ειδώλου σπάζοντας τον καθρέφτη".

    Ο χαρακτηρισμός της πράξης των μαθητών είναι σωστός. Λείπει όμως, όχι ένας γενικός καταλογισμός ευθυνών σε γονείς και κυρίως σε καθηγητές, αλλά ένας ειδικός. Σε ποιο πράγμα; Στο ότι οι καθηγητές σιωπούν στις εξώφθαλμα αντιφατικές και αντιπαιδαγωγικές αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας. π.χ. Ενώ το Υπουργείο Παιδείας μάς έχει ζαλίσει τα τέτοια με τις διαρκείς εκπαιδευτικές "μεταρρυθμίσεις" όπου "αποφεύγεται η παπαγαλία και η στείρα αποθήκευση πληροφοριών έναντι της γενικής μόρφωσης και καλλιέργειας της προσωπικότητας ενός μελλοντικού πολίτη", όταν έρχεται η ώρα των "καταλήψεων" ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΤΟ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ και το ΣΥΝΤΑΓΜΑ που το προβλέπει. Μένει μόνον η ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ και η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ εκδρομή αξιολογείται ως καταναλωτικού τύπου διασκέδαση. ΠΟΙΟΣ ΩΘΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ σε νοοτροπία κατάπτυστου ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥ; ΠΟΙΟΣ ΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΕ ΔΥΟ ΤΡΟΠΟΥΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ; Η Πολτιτεία! και μόνον ΑΥΤΗ. Αυτή, που τάχα ενδιαφέρεται να "αναπληρώσει" ώρες, τη στιγμή που εξ αιτίας των αργοπορημένων διορισμών / αποσπάσεων κλπ χάνονται υπερπολλαπλάσιες ώρες διδασκαλίας. Ποιος κάνει μόκο; Οι γονείς, κυρίως όμως οι καθηγητές. Δείξτε μου διαμαρτυρίες συλλόγων καθηγητών, δείξτε μου διαμαρτυρίες συνδικαλιστών ή αιρετών εκπροσώπων σε Υπηρεσιακά Συμβούλια. Αν τις βρείτε, δείξτε μου πού κατέληξαν και τι έκαναν στη συνέχεια οι καθηγητές.

    Είναι ηλίου φαεινότερον (για όποιον θέλει να το δει) για όποιον παρακολουθεί στενά τα της παιδείας, ότι η παιδεία, που ούτε εκπαίδευση κατορθώνει να γίνει, δεν χαράσσεται από τις κυβερνήσεις, αλλά από όσους έχουν την εξουσία, δηλαδή τους "δανειστές". Γι αυτό και είναι σταθερή ως προς την υπονόμευση της μόρφωσης, της συλλογικότητας, του πολιτισμού, δεν αλλάζει ούτε με τους υπουργούς, ούτε με τις αλλαγές κυβέρνησης. Διαμορφώνει σταθερά το μοντέλου του αμαθούς, εγωπαθούς ατόμου που βολεύεται ατομικά μέσα στην κοινωνία, γράφοντας τους θεσμούς εκεί που δεν πιάνει μελάνη.Επίσης: E=mc2 διακήρυσσε στην ούγια το υπουργείο παιδείας, στη συνέχεια έγραφε εκεί που δεν πιάνει μελάνι το "e" και το "m".

    Ας μην ανοίξουμε και το θέμα "κατάληψη"=ποινικά κολάσιμη πράξη, "κατάληψη"=πράξη που "αποφασίζεται" από τους μαθητές με βάση την ψηφοφορία, χωρίς να εντοπίζει το παράλογο κανείς γονιός ή καθηγητής! Στην πραγματικότητα βέβαια η κατάληψη αποφασίζεται συνήθως από τους "μάγκες" που δημοκρατικά υποχρεώνουν τους συνεσταλμένους σε ευπείθεια. Οι "μάγκες" συχνά έχουν γονείς κομματικά στελέχη ΣΥΡΙΖΑ/ΚΚΕ, ενώ οι γονείς των "παραδοσιακών" πεποιθήσεων παίζουν τένις με μπαλάκι τις παπαριές του κάθε Καλού και της κάθε Χριστοφιλοπούλου. "Κατάληψη" = με ξένα κόλυβα μνημόσυνο, αφού η "αποχή" χρεώνει με απουσίες και δεν συμφέρει. "Κατάληψη" που δεν εμπίπτει στον νόμο ισοδυναμεί με "επανάσταση". Αυτή για να γίνει κάποτε και για μεγάλο αίτημα, θα πρέπει να μπούνε μπροστά οι δάσκαλοι και οι γονείς, δίπλα οι μαθητές (όχι μπροστά) αλλά το ελληνικό σχολείο καταδιώκει τη μνήμη του Κολοκοτρώνη. Έτσι δεν είναι;

    Το πιο τραγελαφικό που έχει πέσει στην αντίληψή μου είναι να χάνονται ώρες διδασκαλίας όταν σύλλογοι καθηγητών συνεδριάζουν προκειμένου να αποφασίσουν (σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου) πώς θα αναπληρωθούν οι ώρες που χάθηκαν λόγω κατάληψης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Διόρθωση: E=mc2 διακήρυσσε στην ούγια το υπουργείο παιδείας, στη συνέχεια έγραφε εκεί που δεν πιάνει μελάνι το "c".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Φίλε Μαζεστίξ γνωρίζοντας το ποιόν της εν λόγω κοπέλας και γνωρίζοντας επίσης τον λόγο για τον οποίο αποβλήθηκε σε πληροφορώ λοιπόν πως άξιζε την αποβολή και με το παραπάνω... Την αποβολή δεν την πήρε για την υψωμένη γροθιά... Αλλά την πήρε επειδή προκάλεσε τον τσακωμό 2 καθηγητριών και εξύβρισε την μια από αυτές... Και όχι δεν το λέω αυτό επειδή διαφωνώ με αυτό που έκανε... Το λέω επειδή ήμουν μπροστά... Μαγκιά της που ύψωσε την γροθιά... Αλλά αυτή έπραξε έτσι για να τραβήξει την δημοσιότητα πάνω της... Πέρυσι ήταν η ίδια κοπέλα που έκανε το σύμβολο της ειρήνης στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου και την έδειξαν στο Ράδιο Αρβύλα... Τώρα αυτό, στην επόμενη τι θα κάνει;(αν κάνει κιόλας...)μπράβο της που τα έκανε... Αλλά αν ήξερε και τι σημαίνουν όμως; Το κανάλι της ΟΡΤ πήρε συνέντευξη... Πρώτη φορά είδα άτομο να υπερασπίζεται τα διακαιώματα του διαβάζοντας σκονάκια... Συν τοις άλλοις πως όταν την ρωτούσαν γιατί πήρε την αποβολή δεν ήξερε τι να πει... Ωραία αγωνίστρια... Να την ρωτήσει κάποιος ποιος είναι ο Martin Luther King και να πει ότι παίζει μπάσκετ στον Ολυμπιακό... Όπως αντιλαμβάνεσαι και μόνος σου Μαζεστίξ το έκανε καθαρά για να τραβήξει τα φώτα πάνω της... Όλα για την δημοσιότητα η σημερινή νεολαία... Ωστόσο για την κατάληψη του 2ου ΓΕ.Λ. Πύργου... Δεν θα πάνε εξαήμερη στο εξωτερικό(συγκεκριμένα στο Bansco)όπως θα ήθελαν λόγω έλλειψη πόρων και καμία προθυμία καθηγητών και το έκλεισαν ανεβάζοντας ένα πανό που έγραφε Καλά Χριστούγεννα... Επίσης και το 4ο ΓΕ.Λ. Πύργου είναι υπό κατάληψη επειδή ακυρώθηκε η εκδρομή τους και έχουν ανεβάσει το ίδιο πανό... Και από όσο βλέπω οι γενιές που θα έρθουν θα κάνουν κατάληψη για το παραμικρό... Ωραίοι επαναστάτες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Πέτρο, κι εγώ το ίδιο με σένα κάνω.
    Γράφω αυτά που λέει ο μισός εαυτός μου. Ο άλλος μισός απαντάει όλα αυτά που απαντάτε εσείς όλοι.
    Δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος με βάση τη σημερινή εικόνα των εφήβων, των μαθητών και των φοιτητών.
    Αλλά δεν είμαι και τόσο απαισιόδξος όσο φαίνεται.
    Όπως είπα και παραπάνω, ήθελα αυτό το κείμενο να διαβαστεί από αυτές τις ηλικίες και να μπορέσω να χτυπήσω ένα καμπανάκι σε τουλάχιστον έναν εφηβο/φοιτητή.
    Και μια και μιλάς για πατροναρισμα κλπ, συμφωνώ.
    Γι αυτό άλλωστε δε λέω πουθενά τι να κάνουν .
    Αλλά με απογοητεύει το ότι δεν κάνουν απολύτως τίποτα.
    Ας κάνανε κάτι κι ας μη μ' άρεσε εμένα. Δεν πειράζει.
    Αλλά ας κάνανε κάτι...


    Διογένη, το γνωρίζω ότι είναι ημιτελές το κείμενο.
    Απλά δεν ήθελα να μακρηγορήσω.
    Τα υπόλοιπα τα προσθέσαμε όλοι μαζί στα σχόλια.
    Διότι όλοι συμφωνούμε ότι το κακό ξεκινά από τον τρόπο που το κράτος μεταχειρίζεται την παιδεία κυρίως, αλλά και από τις μηδαμινές αντιστάσεις εκπαιδευτικών και γονέων.
    Οι εκπαιδευτικοί ξυπνάνε (και όχι πάντα) μόνο όταν υπάρχει ζήτημα μισθοδοτικό.
    Οι γονείς μόνο αν κινδυνεύει το παιδί τους να κοπεί λόγω απουσιών ή αν δεν τους αρέσουν αυτά που λέει κάποιος καθηγητής.
    Και οι κυβερνήσεις διαχρονικά απαξιώνουν την παιδεία και μέσω των αμφιλεγόμενων προγραμμάτων σπουδών αλλά και μέσω της ελλιπούς χρηματοδότησης.
    Η παιδεία για το κ΄ρατος είναι κάτι μη επικερδές, ως μη ανταποδοτική δαπάνη.
    Επιπλέον το σχολείο διαχρονικά είναι το απόλυτο μέσο κρατικής προπαγάνδας.
    Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν συνεχώς αγιοποιητικά κεφάλαια για την ΕΕ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άρα στη συνέχεια πρέπει να βρούμε τι είναι αυτό που επηρρεάζει αρνητικά καθηγητές και γονείς κ.ο.κ.

      Διαγραφή
    2. Πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό οι στόχοι της παιδείας εκ μέρους του συστήματος, η ελλιπής παιδεία γονέων και καθηγητών, η εγκατάλειψη του σχολείου στην τύχη του, η απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα της παιδείας, τα κοινωνικά πρότυπα ζωής της εποχής μας, ο αξιακός κώδικας της κοινωνίας μας και άλλα αρκετά που δε μου ερχονται τώρα στο μυαλό.

      Διαγραφή
    3. Αρκετά από όσα περιγράφεις ως αίτια είναι αποτελέσματα. Κι όπως λες και σήμερα, αντιφατικά 1. Περιμένεις το κοινό του Ροβεσπιέρου να δώσει λύση, ενώ το κοινό του Α. Παπανδρέου μας έφτασε εδώ, ενώ πέρα από τη γκιλοτίνα, η Γαλλία χρωστάει σήμερα τ' άντερά της ως δημόσιο χρέος 2. Η ομήγυρη ΔΕΝ καταλαβαίνει, (για την ακρίβεια ΟΥΤΕ θέλει ν' ακούσει ΑΛΛΕΣ φωνές), γι αυτό και δεν πείθεται

      Διαγραφή
    4. Διογένη το γνωρίζω ότι συχνά φάσκω και αντιφάσκω.
      Προβληματισμούς εκφράζω.
      Και οι προβληματισμοί προκαλούνται από διαφορετικά πράγματα κάθε φορά, γι' αυτό και είναι αντιφατικοί.

      Διαγραφή
    5. Ναι αγαπητέ Μαζεστίξ, αλλά αφού μιλάμε εδώ για κάτι φλέγον, ας εξετάσουμε την πιθανότητα να ξεπεράσουμε τις όποιες αντιφάσεις. Μπούσουλας (όχι ιδεολογικός): με ίδια συνταγή δεν πετυχαίνεις άλλο αποτέλεσμα.

      Επί τέλους, ΔΕΝ χρωστάμε, ΔΕΝ έγινε για καλό το ευρώ και η Ε.Ε., ΔΕΝ προσπαθούν να σώσουν το ευρώ οι εγχώριοι και οι ευρωπαίοι, ΔΕΝ ΜΕΙΩΝΟΥΝ το χρέος μας (πράξεις Δ' δημοτικού), ΔΕΝ υπάρχει ΔΙΚΑΙΟ ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (αλλιώς θα ήταν φυλακή ο ΓΑΠ και υπέρ του δήμου η παιδεία, η υγεία, η ευημερία. ΑΡΑ κάτι άλλο συμβαίνει που καταλήγει ως ανθρωποκτονία, ανθρωποφαγία, αλληλοεξόντωση. Κάτι που αν δεν το προσδιορίσουμε, ΔΕΝ έχουμε στόχο, ούτε προοπτική. Μέχρι να το προσδιορίσουμε, δεν έχουμε και ενότητα.

      Διαγραφή
    6. Κι αν δεν συμφωνούμε στο θετικό, ας πάμε με την άτοπο απαγωγή. Ας εκλέξουμε το συντομώτερο τον ΣΥΡΙΖΑ, ή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. και ας δούμε πώς θα λειτουργήσει αυτή η περίπτωση.

      Διαγραφή
    7. Μάλλον έχει δίκιο το ΚΚΕ στο ζήτημα: αυτός είναι ο καπιταλισμός και αυτές είναι οοι κρίσεις του.
      Ανά κάποια διαστήματα το σύστημα μπουκώνει και σ' αυτό το διάστημα οι καπιταλιστές προσπαθούν να διατηρήσουν τα ίδια κέρδη, ενώ ο συνολικός πλούτος έχει μειωθεί (το πού έχει πάει είναι άλλο ζήτημα).
      Αυτή η διαδικασία λέγεται "κρίση".
      Το "μάρμαρο", τη διαφορά δηλαδή των προηγούμενων από τα τωρινά κέρδη των καπιταλιστών, προφανώς το πληρώνουν οι λαοί.


      Ως προς το ζήτημα κυβερνησης, δεν περιμένω και σπουδαία πράγματα, αλλά πιστεύω ότι πρέπει ο Σύριζα να γίνει κυβέρνηση, να προσπαθήσει να κάνει αυτά που σε γενικες γραμμές κηρύττει, να δούμε και να δοκιμάσουμε τα όρια της διαχείρισης εντός συστήματος και αναλόγως με το αποτέλεσμα πράττουμε στη συνέχεια.

      Διαγραφή
  32. Ένα, είχα κι εγώ διαβάσει κάποια πράγματα σχετικά με τη μαθήτρια αυτή.
    Αλλά η νεέργειά της ήταν η αφορμή για να ασχοληθώ με το πραγματικά φλέγον ζήτημα: την αντίδρααση των συμμαθητών της.
    Οι συμμαθητές της την χρησιμοποίησαν για να κάνουν το χαβαλέ τους με την κατάληψη και την πούλησαν αμέσως για να μη χάσουν την εκδρομή τους.
    Αυτό με απασχολεί και όχι τόσο το αν η κοπέλα ηθελε για τους δικους της λόγους να κάνει ένα πολιτικό σώου.
    Βρίσκω πάντως πιο "υγιές" το -έστω κακόγουστο- ψώνιο της κοπέλας από τις αντιδράσεις των συμμαθητών της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή