Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Να αγαπήσουμε επιτέλους την ευθύνη

Ένας λαός που έχει απεμπολήσει εδώ και 38 χρόνια το δικαίωμα στη λήψη αποφάσεων, δηλαδή στη Δημοκρατία, έχει διαμορφώσει χαρακτήρα μικρού παιδιού.
Αφού δε συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων, έχει απωλέσει την έννοια της ευθύνης.
Από το 1974 έχει να γίνει δημοψήφισμα, ώστε να αποφασίσει απευθείας ο λαός για κάποιο ζήτημα.
Έτσι, του αρέσει να κλαίγεται πάντα κατόπιν εορτής, να παρουσιάζεται ως αιώνιο θύμα, να υποδύεται την Κοκκινοσκουφίτσα που την πάτησε απ' τον μετεμφιεσμένο κακό λύκο.

Ε όχι λοιπόν!
Ας αναλάβουμε επιτέλους τις ευθύνες μας!
Ο λύκος αυτή τη φορά ήταν πιο ειλικρινής από ποτέ.
Κι αν φόρεσε και παπιγιόν, δεν έκρυψε τα δόντια του και μας κοιτούσε ξερογλείφοντας.
Και όταν μάλιστα μας μιλούσε με τα μαχαιροπήρουνα στα χέρια και την πετσέτα δεμένη στο λαιμό του, έτοιμος για το δείπνο του.
Κι αν είπε πως μ' αυτά τα δόντια δε θέλει να μας δαγκώσει, τα δόντια του τα βλέπαμε.
Κι όταν μάλιστα ο ίδιος λύκος μας είχε ξαναδαγκώσει μόλις πριν λίγο με τα ίδια ακριβώς δόντια.
Το ότι υποσχέθηκε πως την επόμενη φορά θα χρησιμοποιήσει τα κοφτερά του δόντια για να ανοίγει μπύρες δε σημαίνει πως δε βλέπαμε ξεκάθαρα τα δόντια του.
Κι όταν μάλιστα είχε ξεκαθαρίσει πως αν δεν υπάρξει άλλη διέξοδος, έστω και με "βαριά καρδιά", θα χρησιμοποιήσει τα δόντια του για να μας δαγκώσει, "για να μη βγούμε απ' το ευρώ".

Ε λοιπόν δεν μπορούμε να το παίζουμε ανήξεροι.
Ξέραμε.
Και επιλέξαμε.
Επιλέξαμε το λύκο.
Επιβεβαιώσαμε την εκδοχή του μύθου της Κοκκινοσκουφίτσας που θέλει τη συμπαθή νεαρά να είναι ψιλοπουτανίτσα και να τριγυρίζει κι αυτή το λύκο.
Ε τώρα ας μην κάνουμε τις παρθένες!
 
 

Κακά τα ψέματα, -μεταξύ μας, δε θα το πω στον Στουρνάρα- δεν υπάρχει πολίτης που ψήφισε ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ και να μην ήξερε πολύ καλά ότι θα ψηφιστεί και νέο Μνημόνιο και θα ληφθούν και νέα μέτρα.
Δεν αισθάνομαι πως κορόιδεψαν κανέναν ούτε ο Σαμαράς ούτε ο Βενιζέλος.
Οι ίδιοι που τον Φλεβάρη ψήφισαν το Δεύτερο Μνημόνιο με τη Δανειακή Σύμβασή του, τώρα ψηφίζουν και την εξειδίκευση των μέτρων τους.
Πού είναι το περίεργο;
Ποιος εκπλήσσεται και για ποιο λόγο;
Ποιος εξαπατήθηκε;

Αν ψήφισε κάποιος το κόμμα της Ντόρας, του Άδωνι, του Βορίδη, του Βαρβιτσιώτη, του Ντινόπουλου, του Ψυχάρη και του Χατζηδάκη πιστεύοντα ότι δε θα πάρουν μέτρα περαιτέρω λιτότητας, ας έρθει να μου παρουσιαστεί για να σκίσω τα πτυχία μου.
Όπως επίσης και το κόμμα του Βενιζέλου, του Λοβέρδου, του Παπακωνσταντίνου κλπ.

Ας αναλάβουμε επιτέλους τις ευθύνες των πράξεών μας.
Όπως δεν έχω βρει ακόμα κανέναν να παραδέχεται πως ψήφισε ΠΑΣΟΚ το 2009, όπως δεν υπήρχε ούτε ένας που να παραδέχεται ότι πίστεψε στο "λεφτά υπάρχουν" του Παπανδρέου και τον ψήφισε με χέρια και πόδια, έτσι και σήμερα δε βρίσκω ούτε έναν που να υποστηρίζει το Μνημόνιο, αν και 3-4 μήνες πριν το ψήφισε με τα δυο χέρια και δαγκωτό.

Θυμίζω ότι τον Ιούνη που μας πέρασε το 44% των πολιτών ψήφισε ξεκάθαρα Μνημόνιο (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Δημιουργία Ξανά, ΛάΟΣ), το 7% ψήφισε "πάση θυσία παραμονή στο ευρώ" και μισόλογα για το Μνημόνιο (ΔΗΜΑΡ, Οικολόγοι), το 7% ψήφισε τους Ναζί ενώ το 38% ψήφισε ξεκάθαρα ενάντια σ' αυτήν την πολιτική των Μνημονίων (ΣΥΡΙΖΑ, Αν.Ελ., ΚΚΕ).

 


Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας λοιπόν ως λαός και ας πάψουμε να θαυμαζόμαστε στον καθρέφτη ως τα αιώνια θύματα.
Οι μισοί (και κάτι) Έλληνες ψήφισαν το Μνημόνιο, ενώ οι μισοί (πλην κάτι) Έλληνες καταψήφισαν το Μνημόνιο.
Εμείς αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να πείσουμε κάποιους απ' την άλλη πλευρά για το δίκιο μας και να τους φέρουμε από τη δική μας.
Στόχος είναι να γίνει καθαρά πλειοψηφική η τάση των Ελλήνων πολιτών ενάντια στο Μνημόνιο και κυρίως να συμμετάσχουμε όλοι σε δυναμικές και επίμονες κινητοποιήσεις με σκοπό την ανατροπή του από το λαό.
Στόχος είναι να καταστήσουμε κάθε Έλληνα πολίτη υπεύθυνο των πράξεών του, να χειραφετηθεί και να πάρει τη μοίρα του εαυτού του και της χώρας του στα χέρια του.
Αν δε γίνει αυτό, σωτηρία δε θα 'ρθει ποτέ, ακόμη κι αν αναστήσουμε τον Τσε Γκεβάρα για να 'ρθει να καθαρίσει.
Λαός που κάνει τη ματσολιά του και μετά κρύβεται κάτω απ' το τραπέζι, είναι ένας λαός άξιος της μοίρας του.

Να πάψουμε να παραπονιόμαστε γιατί κάποιος δε μας σώζει.
Να πάψουμε να παραπονιόμαστε γιατί οι ξένοι δε μας σκέφτονται.
Να πάψουμε να παραπονιόμαστε επειδή δε μας κατεβάζει κάποιος στο δρόμο.
Να πάψουμε να παραπονιόμαστε για τα μέτρα που ψηφίζουν αυτοί που τους ψηφίσαμε για να ψηφίζουν μέτρα.
Να πάψουμε να παραπονιόμαστε στο μπάτσο που μας βαράει γιατί παίρνει κι αυτός 600 ευρώ.
Να πάψουμε να παραπονιόμαστε στο βουλευτή γιατί δε δείχνει ανθρωπιά.
Να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από άλλους.
Να βγούμε μπροστά.
Να αγαπήσουμε επιτέλους την ευθύνη, όπως έλεγε κι ο Καζαντζάκης.


35 σχόλια:

  1. Επιτέλους, πάλι, Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο-Σ.
    Υ.Γ. Να παραθέσω όμως και μια ατάκα : Δεν ελπίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, είμαι και Ο μαλάκας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αιχμηρος καισωστος!Ολοι περιμενουμε απο τον αλλο ν αλλαξει τον κοσμο γι αυτο κι ο κοσμος δεν αλλαζει ποτε!ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Μαζεστίξ
    Διαφωνώ με τη θέση.Είναι επιφανειακή.Αγνοεί, σχεδόν ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ την πράξη της ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ των "λαών" με ποικίλους και πανίχυρους μηχανσμούς η οποία είναι ήδη εδω και 100 χρόνια ΕΠΙΣΤΗΜΗ σε εφαρμογή.

    Και νομικά,γίνεται δεκτό ότι κάποιοι άνθρωποι αδυνατούν να αποφασίζουν,και χρειάζεται κηδεμόνας ή επίτροπος.
    Ενας ψηφοφόρος που μεθοδικά εχτισαν χρόνια τώρα με ελάχιστη παιδεία,πληροφόρηση,και ναρκωμένος από προπαγάνδα΄,ψέμα,και φόβο,πιστεύεις ό,τι μπορεί να έχει ΟΡΘΗ ΚΡΙΣΗ και να υπερασπιστεί τον εαυτό του από το λύκο ή θα μπεί στο στόμα του νομίζοντας το για καταφύγιο?
    Πώς γίνονται οι κοινές απάτες? Ο εξαπατημένος ήθελε να εξαπατηθεί?ΟΧΙ.Ο πονηρός απατεώνας ήξερε ότι ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΧαΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ που του επιτρέπουν να τον εκμεταλευτεί με την απάτη του.
    ΞΑΝΑΛΕΩ-ΧΕΙΡΑΓΩΗΣΗ ΕΛΕΙΜΑΤΙΚΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΕΤΣΙ=ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παιδιά ίσως να μη μας αρέσει, αλλά ο Μαζεστίξ έχει δίκιο.

    Οσο και αν ισχύουν όλα όσα αναφέρει ο φίλος Ικτίνος - και αλλα τόσα- για την χειραγώγηση, την παραπληροφόρηση, την εξαπάτηση την έλλειψη παιδείας, την παθητικοποίηση που συστηματικά καλλιεργείται από το σύστημα κυρίως με τη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης, δεν αποτελούν άλλοθι για κανένα.

    Γιατί η TV έχει και κουμπί κλεισίματος, δεν ζούμε -ακόμα;- στο 1984 του Οργουελ που ήταν υποχρεωτικά ανοικτή.
    Κανένας δεν μας υποχρέωσε να διαβάζουμε τα λαίφσταιλ περιοδικά, όύτεκανείς μας απαγόρευσε να διαβάσουμε κανένα βιβλίο, να δούμε κινηματογραφικά και θεατρικά έργα που μας ψυχαγωγούν (με την κυριολεκτική έννοια την λέξης ,αγωγή ψυχής) και μας προβληματίζουν. Ουτε βέβαια κανείς μας υποχρέωσε να ακούμε τους Πρετεντέρηδες, αντί πχ να ενημερωθούμε από το διαδίκτυο.

    Δε χωράει καμιά δικαιολογία.
    Πρίν απο εμάς, άνθρωποι έζησαν σε εποχές που η εξουσία δεν τους επέτρεπε τη στοιχειώδη μόρφωση, που η πληροφορία ήταν εντελώς ελεγχόμενη καθώς δεν υπήρχαν οι σύγχρονες δυνατότητες. Εποχές που η έκφραση και μόνο διαφορετικής αποψης σε οδηγούσε στην πυρά. Και όμως ξεσηκώθηκαν, αγωνίστηκαν, επαναστάτησαν.

    Για ένα λαό που ο εκφοβισμός τύπου "θα βγούμε από το ευρώ" είναι αρκετός για να τον κάνει πειθήνιο υποτακτικό, δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία και δυστυχώς καμία ελπίδα...

    Γιάννης Τ.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Βρε παιδιά, συμφωνώ μεν στο ρήμα και το αντικείμενο "Να αγαπήσουμε επιτέλους την ευθύνη" αλλά όχι στο χρόνο που το κλίνεις Μαζεστίξ.

    Συγνώμη, εμείς, κάποιοι τέλος πάντων, και την έχουμε αγαπήσει και την έχουμε αναλάβει, και ψηφίσαμε σωστά, και στους δρόμους είμαστε, και ντουβάρια δεν είμαστε.

    Ένα άλλο μέρος του λαού πάλι είναι ... άσχετο (επιεικώς!!!) ... και ένα άλλο απλώς δεν είναι λαός αλλά άρχουσα τάξη μια χαρά βολεμένη, οπότε εκεί δεν έχουμε να απευθύνουμε καμιά επίκληση για σύνεση, οι άνθρωποι ζουν κατασπαράσσοντας τους άλλους.

    Ταξικό είναι το θέμα, + όσα λέει και ο Ικτίνος περί χειραγώγησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ανώνυμος 4.59
    Μα αυτό που λες είναι η ελειψη παιδείας,που λέει ο ικτίνος και που αυτοί εφτιαξαν.
    Συμφωνώ με ικτίνο
    και έχω την εμπειρία της επαρχίας που οι ανθρωποι ιδιαίτερα οι άνω των 60 (ποσοστο συν.ψηφοφ.περίπου 20%) με μοναδική πληροφόρηση την τηλεόραση και τρόμο ότι θα χασουν την αγροτική σύνταξη αν δε τηρηθεί το μνημόνιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λοιπον εγω..Συμφωνω με τον Μαζεστιξ...
    Κι αν δεχομαι την αληθεια οσων λεει ο Ικτινος..Την δεχομαι,σαν ελαφρυντικο..Οχι σαν αιτια της ψηφου...
    Γιατι αν θελεις..Απλως να σωσεις την...Δικη σου αγροτικη συνταξη..Την δικη σου επιδοτηση..Την δικη σου δουλεια..Το δικο σου παιδι...
    Το δικο σου σπιτι...
    Και αδιαφορεις για τους αλλους...Επειδη ετσι σε μαθανε να σκεπτεσαι
    Απο το..Ανεκαθεν...!!!
    Δεν εισαι Πολιτης...!!..
    Ουτε πατερας, ουτε μητερα εισαι..Ουτε τη δουλεια σου αγαπας..Ουτε το σπιτι σου...
    Αγαπας μονο τον εαυτο σου...Και την προβολη του αυτουνου..Βεπεις γυρω σου...
    Μισεις την διαφορετικοτητα, την αγωνια, τον αγωνα...
    Μισεις τις αλλαγες...Σ αρεσει η μονιμοτητα...
    Και ο ελεγχος...
    Μπορει να ΜΗΝ ψηφιζεις τωρα ΧΑ...!!
    Αλλα..Θα το κανεις αργοτερα...!!

    Γιατι ενας ανθρωπος σε αρνηση..Θα ψηφισει και αρνηση...!!

    Γι αυτο..Οσοι δεν αποδεχονται την ΔΙΚΗ τους ευθυνη...Δεν αγαπουν τα σφαλματα τους..Και δεν ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ για να τα διορθωσουν...

    Ναι..

    Αυτοι ειναι οι σημερινοι σποροι..Αυριο τα φυτρα της ΧΑ...
    [Και καθε παρομοιου μορφωματος,πολιτικου μισους]

    Και μεθαυριο θα..Κλαινε...
    Οπως οι μεταπολεμικοι Γερμανοι...
    Που δεν..Ηταν κανενας ΝΑΖΙ...!!

    Και παλι θα λυπουνται και θα γκρινιαζουνε...
    Και θα ψαχνουνε καποιον..ΗΓΕΤΗ...!!

    Η καποιο θυμα...!!

    Να του ριξουνε αυτεινου..Την ευθυνη..Που οι ιδιοι ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΠΟΤΕ...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Να το θέσω λίγο διαφορετικά;
    Από την εποχή της φεουδαρχίας ακόμα, το βασικό επιχείρημα ήταν πως ο λαός δεν είναι ικανός να διαχειριστεί την εξουσία, ούτε καν αυτή τη ζωή του. Έτσι έπεφτε ο άτιμος ο κλήρος στους ικανούς ευγενείς (θυμηθείτε κι αυτή την ξυνή διαμαντοπούλου), που άφηναν τις δουλειές τους για να κουμαντάρουν τους άχρηστους πληβείους (θυμηθείτε τον υστερικό μπουχέσα στο βίντεο της εκπομπής του χατζηνικολάου) και στην ελίτ γενικά να διοικήσουν.
    Αν και για μένα ο λαός ίσον πλέμπα (προσωπική μου άποψη), επιστημονικά έχει αποδειχτεί πως ο λαός μια χαρά μπορεί να αυτοδιοικηθεί, έχει πολιτικό κριτήριο και ικανούς γι αυτή τη δουλειά.
    Τότε λοιπόν, τις πταίει;
    Ο πιτσιρίκος δίνει μια ερμηνεία που σε γενικές γραμμές αφορά την επί μακρόν αποχή απ την πολιτική, απ τα κοινά γενικώς.
    Εγώ θέλω να σταθώ στο εξής.
    Ικανοί για εξουσία, γενικώς μορφωμένοι ειδικά τα τελευταία χρόνια η μια άποψη.
    Αδιάφοροι για δεκαετίες η αλλη άποψη.
    Ανίκανοι πληβείοι οπότε πρέπει εσαεί αυτοί να κουμαντάρουν, η άποψη των ισχυρών.

    Η εκδοχή του κουτοπόνηρου μαλάκα (που και ενημερωμένος είναι και ξέρει να αναλαμβάνει ευθύνες και προς τα που πάει το πράγμα έχει αντιληθφεί) και που έβαλε στη ζυγαριά την ενδεχόμενη προαγωγή του, την ενδεχόμενη μετάθεσή του, τον ενδεχόμενο διορισμό του μούλικου του έστω και με στέητζ και το ενδεχόμενο εικοσαχίλιαρο στην τράπεζά του που νόμιζε πως θα γίνει 1000 δραχμές σε αντιδιαστολή με το, "δε πα να γαμηθούνε όλοι οι άλλοι", δεν παίζει;
    Μ άλλα λόγια, μια χαρά ξέρανε το τι μέλλει γενέσθαι, μα υπερίσχυσε το τομαριλίκι.
    Άλλο αν ποντάρανε σε λάθος άλογο. Το γεγονός δεν παύει να υφίσταται. Απέχουμε παρασάγκας απ την εποχή που θάπρεπε να ξέρουμε πως το κοινό καλό, είναι και ατομικό καλό.
    Όπως έχω ξανασχολιάσει κάπου, ο ΣτάΪνμπεκ κάπου έγραψε πως "ο καθένας βλέπει τον εαυτό του όχι σαν ένα καταπιεσμένο προλετάριο, μα σαν έναν εν δυνάμει και προσωρινά αποκλεισμένο εκατομμυριούχο. Γι αυτό και είναι δύσκολο να ριζώσει ο σοσιαλισμός".
    Αυτό βέβαια το είπε για τους αμερικανούς, μα δεν παύει νάχει και γενικότερη ισχύ.
    Μ άλλα λόγια μια χαρά και ξέραμε και τις ευθύνες μας είμασταν έτοιμοι να αναλάβουμε και ικανοί είμαστε γενικώς.
    Μα υπερίσχυσε το ατομικό μικροσυμφέρον. Το ξαναλέω. ΜΙΚΡΟΣΥΜΦΕΡΟΝ. Ούτε καν συμφέρον...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πέτρο, κάποιος που δεν πιστεύει καιδ εν ελπίζει σε τίποτα, ακόμα κι αν δεν είναι ήδη ο μαλάκας, θα πιαστεί σιγουρα μαλάκας σύντομα...

    Βάσω υπάρχουν και τα σχετκά ανέκδοτα με το άλλαγμα της λάμπας, όπως
    "-πόσοι εγωκεντρικοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;
    --ενας, απλως κραταει τη λαμπα και περιμενει τον κόσμο να περιστραφει γυρω του"


    Ικτίνε (και Κλεισθένη που έχεις την ίδια άποψη), συμφωνώ απόλυτα με τις διαπιστώσεις σου περί αλλοίωσης της πολιτικής -και όχι μόνο- συνείδησης των πολιτών στο πέρασμα του χρόνου.
    Αλλά αυτό βέβαια δε σημαίνει πως είναι τεκμήριο αθωότητας.
    Αυτό για μένα δεν είναι παρά μόνο ελαφρυντικό και κυρίως είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο συνεχίζω να το παλεύω.
    Αν πίστευα ότι οι περισσότεροι ήταν πράγματι π.χ. νεοφιλελεύθεροι, θα έλεγα "ΟΚ, αυτό πιστεύουν και επομένως υποχωρώ".
    Επειδή όμως ξέρω ότι λυγίζουν απ το φόβο, συνεχίζω να προσπαθώ να τους παλλάξω από το φόβο.
    Αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν ε΄χουν μεγάλη ευθύνη που υποκύπτουν στο φόβο.
    Και για να σου δώσω ένα ακραίο παράδειγμα, όσοι δε συμμετείχαν στην επανάσταση του 21, δεν το έκαναν από κακία ή από προδοτική μανία.
    Συνήθισαν αιώνες να είναι σκλάβοι και αυτό μπήκε στο πετσί τους.
    Και για αιώνες οι λίγοι ήαν αυτοί που το πάλευαν και οι υπόλοιποι ξύνανε τα τέτοια τους φοβισμένοι υπήκοοι.
    Ε κάποια στιγμή, όταν γίνανε πολλοί, όταν πείστηκαν απ τους άλλους να πα΄νε μαζί τους, έγινε η δουλειά.
    Άρα, αφού κάποια στιγμή ξυπνάς από το λήθαργο, αυτό σημαίνει πως έχεις και τη δυνατότητα άρα και την ευθύνη του λήθαργού σου.


    Γιάννη, ακριβώς αυτό λέω από πάνω στον Ικτίνο και τον Κλεισθένη.
    Ότι δηλαδή σε εποχές που δεν υπήρχε καμία δυνατότητα, καμία ελευθερία πληροφόρησης, ελευεθερία λόγου, ελευθερία οργάνωσης, διαδήλωσης, απεργίας κλ., οι άνθρωποι με τον κίνδυνο του αποκεφαλισμού από τα τσεκούρια τολμούσαν να αντισταθούν στην αφαίμαξή τους.
    Κι εμείς για έναν κωλοεκβιασμό για το ευρώ, τα χουμε κάνει πάνω μας...


    Κ.Κ. με βάση τα δεδομένα που θέτεις, δύο δρόμοι υπάρχουν:
    Ή θα κάνεις τους άσχετους σχετικούς για να δυναμώσεις ή θα προχωρήσεις μόνος με ό,τι δυνάμεις εχεις.
    Αυτό με το "χρόνο που το κλίνω" δεν το έπιασα...


    Ανώνυμε (7:!9) επειδή κι εγώ ζω σε επαρχία, έχω να πω πως τα πράγματα είναι έτσι όπως τα λες.
    Αλλά τι να κάνουμε; Να τους δικαιολογούμε αιωνίως;
    Στο Κιλελέρ τι πληροφόρηση είχαν και ξεκίνησαν εξέγερση;
    Στην Τριπολιτσά;
    Στη Βαστίλη;
    Στη Μόσχα;
    Όταν ξεκινούσαν εκεί δεν επιτρεπόταν να μιλήσουν ενώ σήμερα τα εχουμε όλα τα εφόδια και απλά τα κοιτάμε σα να μην ξέρουμε πώς δουλεύουν...


    Μαχαίρη, το σχόλιό σου είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα του κειμένου.
    Ακριβώς έτσι γεννιέται ο υπήκοος, έτσι θεριεύει μέσα του ο εγωκεντρισμός και η απολυτότητα, έτσι βρίσεκι έδαφος ο φασισμός, έτσι περιμένει μετά τον ηγέτη να τον σώσει, έτσι ραίνει με τα Βάγια κι άλλο τόσο εύκολα φωνάζει μετά "άρον, άρον σταύρωσον αυτόν", γιατί βρήκε άλλον ηγέτη συμφορότερο, πιο μπάνικο που θα δώσει και ψωμί πιο εύκολα...


    ΥΓ.: Αντιγράφω από τον Πιτσιρίκο ενα μικρό απόσπασμα από το σημερινό του κείμενο:

    "Δεν είναι τυχαία η επιτυχία του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο στη χώρα μας. Αφενός το βιβλίο ήταν μικρό και αφετέρου περιείχε μια φράση που οι Έλληνες αποστήθισαν μαζικά: «Όταν επιθυμείς κάτι, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις».

    Πώς; Μόνο με την επιθυμία; Χωρίς κόπο; Χωρίς πόνο; Χωρίς διάβασμα; Χωρίς γνώση; Ό,τι κι αν εννοούσε ο Κοέλιο, οι παθητικοί -και λόγω Ορθοδοξίας- Έλληνες καθησυχάστηκαν, αφέθηκαν στο σύμπαν και το περίμεναν να συνωμοτήσει υπέρ τους. Το σύμπαν δεν συνωμότησε".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Κ.Κ. με βάση τα δεδομένα που θέτεις, δύο δρόμοι υπάρχουν:
      Ή θα κάνεις τους άσχετους σχετικούς για να δυναμώσεις ή θα προχωρήσεις μόνος με ό,τι δυνάμεις εχεις.
      Αυτό με το "χρόνο που το κλίνω" δεν το έπιασα..."

      Έτσι είναι, αυτά είναι τα μόνα που μπορούμε να κάνουμε.
      Λάθος είπα το "χρόνο", εννοοούσα το πρόσωπο πρώτο πληθυντικό "αγαπήσουμε". Σήμερα ειδικά νομίζω πολλοί έχουμε αφυπνισθεί. Βέβαια έχεις δίκιο πως πρέπει να το κάνουν ακόμα περισσότεροι, και μάλλον σε αυτούς απευθύνεσαι.

      Διαγραφή
    2. Μα βέβαια, σ' αυτούς απευθύνομαι.

      Το α' πληθυντικό το χρησιμοποιώ με την έννοια του λαού εν γένει, τον οποίο απαρτίζουν και όσοι αγωνίζονται για να αλλάξει κάτι και όσοι δεν είναι διατεθειμένοι να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους για να αλλάξουν κάτι και δυστυχώς μέχρι στιγμης κερδίζουν οι δεύτεροι.

      Όλοι μαζί αποτελούμε τον λαό και απολαμβάνουμε τα θετικά του και λουζόμαστε τα αρνητικά του.
      Ώσπου να καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση, η χρήση του α' πληθυντικού προσώπου είναι δυστυχώς αναπόφευκτη.

      Διαγραφή
  10. mbiker, συμφωνώ και με σένα και με τον Στάινμπεκ.
    Μικροσυμφέροντα χαζονεόπλουτων που πιστεύουν πως θα πιάσουν την καλή, πως είναι δυνάμει εκατομμυριούχοι, μα δε διδάχτηκαν πράμα από την "Κάλπικη Λίρα".
    Ίσως γιατί εκείνη την ώρα στο άλλο κανάλι είχε ΦΑΜΕ ΣΤΟΡΥ.

    Ασφαλώς και ξέρουμε πλέον.
    Ασφαλώς και επιλέξαμε με βάση το μικροσυμφέρον.
    Ένα κωλοΕΚΑΣ και μια κωλοεπιδότηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συμφωνούμε απόλυτα ότι το κοπάδι έχει πρόβλημα, όμως κοπάδι χωρίς τσοπάνη και τσοπανόσκυλα το τρώει ο λύκος ακόμα κι αν εκλέξει δημοκρατικά το πρόβατο ηγέτη, ακόμα κι αν καθορίσει με νόμους τον τόπο και το ωράριο βοσκής.

    Σε συνέχεια όσων συζητούσαμε στην πολιτισμική σου μοναξιά... αυτά τα ωραία που λες είναι ευχές και μάλιστα βασισμένες και σε ψευδείς εντυπώσεις. Ο Καζαντζάκης μας είπε μια μεγάλη κουβέντα, συμφωνούμε όλοι, αλλά δεν μας λες 1) ποιος μας κάνει ανεύθυνους (δεν είναι βιολογικό φαινόμενο) 2) πώς θα πάμε σε υπευθυνότητα (ουτε αυτό είναι βιολ. φαινόμ.)

    Ψευδής εντύπωση - παράδειγμα: το δημοψήφισμα μπορεί να φέρει λύσεις (όσες και το Σύνταγμα έφερε). Το 74 ο κ. Κ.Κ. μας "οδήγησε" στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία οπότε, τα Βασιλικά Διατάγματα έγιναν Προεδρικά. Ποιος ήταν ο Κ.Κ. ας μην το αναλύσουμε, ας θυμηθούμε μόνον ότι ο τέως βούτηξε ό,τι ήθελε από ανάκτορα-Τατόϊ και επί ΠΑΣΟΚ έχασε η Ελλάδα και το δικαστήριο του Γκλύξμπουργκ. ΠΛΗΡΩΣΕ για να διώξει και να έχει την ψευδαίσθηση ότι τώρα μιλάει ο λαός!. Προσοχή: Το αντίθετο δεν ισχύει (αν έμενε η βασιλεία είχαμε λύσει προβλήματα ή είχαμε λιγότερα προβλήματα). Όμως, το Σύνταγμα προβλέπει μεταξύ άλλων ότι ο βουλευτής διαγράφεται άμεσα από τον αρχηγό του κόμματος αν δεν ψηφίσει με το πιστόλι στον κρόταφο τις 3.000 σελίδες που του έδωσαν (;) πριν 24 ώρες; Οι δημοσιογράφοι (ΟΛΟΙ) έχουν αφασία; Δεν βλέπουν τι γίνεται; Περιμένουν τον μαζεστίξ να τους τα πει; Οι νόμοι (της κοινής λογικής) είτε δεν εφαρμόζονται, είτε προστατεύουν με την αντιφατική πολυνομία τους κατασκευαστές τους, είτε καταδιώκουν τους πολίτες ενάντια σε μια ηθική του κοινού τόπου. Δηλαδή μια κοινωνία ανευθύνων και ζαλισμένων θα σωθεί αν ψηφίσει μέσω δημοψηφίσματος;

    Ζούμε σε μια κοινωνία ατομιστική με βασικό "κοινωνικό" αίτημα την ατομική τρυφηλότητα. Ποιος την έκανε έτσι και ποιος προτείνει κάτι διαφορετικό; Αν πάλι θέλουμε μόνον ευζωία τέτοιου τύπου, μια διαχείριση κρατικών πόρων και πολιτικών από μένα ή από σένα, θα έκανε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες να έχουν από 5 σπίτια πισινάτα και 12 πόρσε καγέν.

    Μην πω τι ψήφισε στις εκλογές το 38% (μέσα κι εγώ, σιγά τη λύση τσιπροκαμμένο αδιέξοδο λόγω ηγετών και κομματικών δομών θα αποδειχθεί κι αυτή), μην πω ποιος έφτιαξε και τη Χ.Α. -την ξέχασες, χαλάς την καθημερινή δημόσια σούπα (άλλος απ αυτόν που έφτιαξε το Δουβλίνο 2;). Βάζεις σωστά το αίτημα, η ανάλυση όμως τριγυρνάει μέσα στο προβληματικό πλαίσιο. Αλλού είναι η πηγή των προβλημάτων. Λύση υπάρχει μόνον έξω από το πλαίσιο (που είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ), άρα θέλει παγκόσμια λύση ΕΞΩ από το κοινοβολευτικό σύστημα που διευθύνεται από τα ιδιωτικά χρήματα, τα μμε και τις θεωρίες του "κράτους δικαίου", "κοινωνίας πολιτών" (χα!), έξω από το σύστημα που συστηματικά ΔΙΧΑΖΕΙ κάθε κοινωνία ώστε να ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ.

    Τα στερεότυπα έχουν ποτίσει το μέσα μας. Σύνταγμα, Κοινοβούλιο, Βασιλεία, πρόοδος, κλπ γι αυτό και βλέπουμε το σύμπτωμα, αδυνατούμε να προτείνουμε λύση, επειδή επιμένουμε να διατηρηθεί και η γενεσιουργός αιτία του προβλήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ πως η ευθυνοφοβία δεν είναι ζήτημα βιολογικό.
      Αν ήταν, δεν θα ασχολιόμουν άλλωστε.
      Ποιος να αλλάξει το DNA κάποιου;
      Είναι ιδιότητα επίκτητη και κοινωνική.


      Προφανώς κι εγώ όταν μιλάω για δημοψηφίσματα κλπ, δε μιλάω για συστημικές κοροϊδίες.
      Ένα μείζον ζήτημα είναι όμως ότι σε χώρες αυτής της γης, υπάρχει δημοκρατία με άμεση συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων και όπου συμβαίνει αυτό, υπάρχουν και οι πολύ θετικές συνέπειες στη ζωή των πολιτών, σε σύγκριση τοουλάχιστον με α υπόλοιπα κράτη.

      Σε χώρες της Σκανδιναβίας έχουν μάθει να ζουν έτσι.
      Ψηφίζοντας δηλαδή σε δημοψηφίσματα, συμμετέχοντας.

      Τώρ σωστά αναρωτιε΄σαι κι εσύ αν ο ελληνικός λαός πάει και ψηφίσει σ ένα δημοψήφισμα θα ισιώσει;
      Σαφώς και όχι.

      Πρέπει να αλλα΄ξει συνολικά η πολιτική κουλτούρα του λαού μας.
      Είμαστε ένας λαός που λειτουργεί καθαρά με τη λογική της ανάθεσης.
      Κι αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους της ευθυνοφοβίας μας.

      Αν μαθαίναμε να συμμετέχουμε στη λη΄ψη αποφάσεων, να αποφασίζουμε με ψήφο αν ένας νόμος είναι σωστός ή όχι, τότε σταδιακά και νομοτελειακά θα αποκτούσαμε σε μεγάλο βαθμό της αίσθηση της ευθύνης.

      Όσο για το κατά πόσο θα μπορούσαμε να ξεπεράσουμε το παγκόσμιο πολιτικο-οικονομικό status quo, αυτό πράγματι είναι ένα ερώτημα.
      Επειδή όμως δεν μπορούμε να μετακομίσουμε σε άλλον πλανήτη, ούτε και να ρίξουμε τις πλανητικές εξουσίες, μπορούμε απλώς να ακολουθήσουμε το παράδειγμα κάποιων χωρών που κάνουν ό,τι μπορούν με τις δυνάμεις τους για να ξεπερνούν αυτόν τον παγκόσμιο μέσο όρο.
      Αυτες οι χώρες κατά τη γνώμη μου είναι οι χώρες της Μπολιβαριανής συμμαχίας (Βενεζουέλα, Βολιβία κλπ), η Αργεντινή (εμτά τη χρεωκοπία), η Ισλανδία που μόλις προχθές ψήφισε το πρώτο Σύνταγμα των πολιτών και άλλες χώρες.

      Επομένως δε μιλώ για συντήρηση του ίδιου συστήματος.
      Μιλώ για ανατροπή (στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό) με το λαό μπροστάρη, πορθητή και υπρασπιστή αυτής της ανατροπής.

      Δεν είμαι υποστηρικτής της αντιπροσωπευτιής δημοκρατίας.
      Δεν μπορεί να δώσει τις λύσεις, με το λαό στον πάγκο.
      Είμαι υποστηρικτής της άμεσης δημοκρατίας, και αυτή η πολιτική ανατροπή με το λαό στη λήψη αποφάσεων, θα δώσει τη δυνατότητα στο λαό να ανατρέψει και το οικονομικό καθεστώς, αν και εφόσον το θέλει φυσικά.

      Διαγραφή
    2. Σε πολλά συμφωνούμε, είναι όμως επί μέρους. Τείνω να λέω αυτό που νομίζω πως περνάει απαρατήρητο. Ότι δηλαδή η δημοκρατία έχει προπαγανδιστεί και εμπεδωθεί ως λύση αυτοματισμού (έχεις δημοκρατία = o.k., δεν έχεις; Έχεις πρόβλημα και εν ανάγκη θα σε βοηθήσουμε-βομβαρδίσουμε μ' αυτήν -όπως Ιράκ). Η παράμετρος που λείπει είναι: Θωρακίζεται μέσω δημοκρατίας η κοινωνία, όταν η κοινωνία μπορεί να κρίνει αυτό που βλέπει / ακούει, όταν η κοινωνία δεν δελεάζεται / εξαγοράζεται / βιάζεται. Άρα η δημοκρατία (αντικειμενικά) σε κάποιες περιπτώσεις είναι προϋπόθεση εγκλωβισμού-υποδούλωσης της κοινωνίας.

      Η ιστορία της δυτικής δημοκρατίας (ενδεχομένως και της Αθηναϊκής) δείχνει μια σύνδεση αυτής με τα αρνητικά που ανέφερα (βλέπε για παράδειγμα λεγόμενα Καποδίστρια για το Σύνταγμα και την ελευθεροτυπία, αν και εκεί παιζόταν χοντρό παιχνίδι, όχι μόνον η διοίκηση ενός κρατιδίου)

      Άρα εγώ δεν το βλέπω ως διάκριση μεταξύ αντιπροσωπευτικής ή άμεσης. Ίδιο περίπου θα είναι το πρόβλημα. Όταν το σχολείο προωθεί το "μαθητικό συμβούλιο" το κάνει για να εισάγει τον "πολίτη" στην ψευδαίσθηση της συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και στην ένταξη στις ψευδείς διχαστικές γραμμές "δεξιός-αριστερός" κλπ Το ίδιο έγινε με τον νόμο πλαίσιο του αντρέα για τα ΑΕΙ με τη συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή διοίκησης. Όσο γίνονται αυτά, το γυμνάσιο και κυρίως το ΔΗΜΟΤΙΚΟ έχουν αφαιρέσει κάθε ιδέα συλλογικής ταυτότητας-συνοχής της κοινωνίας, σεβασμού, πειθαρχίας, ουσιωδών στοιχείων ήθους στο όνομα μιας απολύτως ψευδούς "προόδου", ενός "εκσυγχρονισμού" κλπ

      Όσο για τις προοδευμένες σκανδιναβικές χώρες θα μου επιτρέπψεις να έχω τις αμφιβολίες μου. Όπου πήγε το εθνικό κράτος των Ελλήνων θα πάει και το κοινωνικό της Σουηδίας μόλις ο κατασκευαστής κρίνει ότι είναι άχρηστο. Όσο για τη δημοκρατικότητα των Σουηδικών κυβερνήσεων ... το ίδιο.

      Όσο για τις άλλες χώρες που αναφέρεις, απ όσα γνωρίζω, συμφωνώ. Όμως: αποδείχθηκε ευάλωτη η κοινωνία των ΗΠΑ στο οικονομικό της σύστημα; Τι θα γίνει αν με μια απλή κίνηση θελήσει το παγκόσμιο σύστημα να δημιουργήσει μια κρίση κοινωνική-οικονομική σε κάθε μια από αυτές τις χώρες; Θα επέμβει ο ΟΗΕ;

      Επιμένω στο παγκόσμιο πρόβλημα και στις παγκόσμιες λύσεις. Παιδεία, Οικονομία, Ενημέρωση προηγούνται του πολιτεύματος, άρα δεν μιλάμε για λαϊκές ή ολιγαρχικές, ταξικές και άλλα παρόμοια, αλλά για λύσεις "Α" ή "Β" ηθικών αρχών που θα διαμορφώσουν άμεσα κοινωνικές πολιτικές ειρήνης-ευημερίας, άρα και πολίτευμα ασπίδα.

      Δεν είναι ατζέντα συζήτησης ο "Κουβέλης", η "Χ.Α. ", ο "Ρόμνει-Ομπάμα" και κάθε κατευθυνόμενη "είδηση". Ατζέντα ξεκαθαρσίσματος της ζαλισμένης κοινωνίς θα μπορούσε να είναι: έπρεπε να πληρώσουμε τα δάνεια του 1824-25; Τι έγινε το 1843, το 1897, το 1919, το 1949; Με τι επιτόκιο δανείζεται το κράτος; Τι εξυπηρετεί το δάνειο; Τι πρέπει να παράγει η Ελλάδα; Τι είναι το CDS; κλπ κλπ κλπ άπειρα απλά ερωτήματα που ακόμα κι αν τεθούν, είναι εύκολο να πετάξει κάποιος βαλτός μια παπαριά "κρότου-λάμψης" και να ξαναγυρίσουμε στα συνθήματα χαρακώματα.

      Θέλουμε να σώσουμε την κοινωνία, το έθνος (;) και μιλάμε για λύσεις πράσινες-κόκκινες-κίτρινες. Αν σήμερα δεν ψάχναμε "δεξιές" και "αριστερές" λύσεις θα είχε πιθανότητα επιτυχίας η τρόικα, ακόμα και αφού της άνοιξε την πόρτα ο Γκιόργκι Παπαντρέγιεφ; Ποιο είναι το πρόβλημα μας σήμερα; σωστά το επισημαίνεις, δεν υπάρχει άμεση ελπίδα, υπάρχει όμως δυνατότητα για προοπτική ΕΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ... Δεν την πληρώνουμε όλοι μαζί. Εμείς έχουμε την πολυτέλεια του καναπέ - ανάλυσης. Κάποιοι είναι νεκροί ή κοιμούνται κάτω από γέφυρες. Κάποιοι άλλοι όμως βλέπουν την κρίση ως μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, εμείς που συζητάμε, τη βλέπουμε περισσότερο ως υποδούλωση, εξευτελισμό, δρόμο χωρίς ανθρώπινη προοπτική. Ο διχασμός που φρόντισαν κάποιοι είναι η προϋπόθεση της μη -λύσης. Όποιος έσπειρε το διχασμό, αυτός είναι ο αντίπαλος που κρύβεται πίσω από την τρόικα.

      Διαγραφή
    3. Απλά θέλω να διαχωρίσω δυο πράγματα:
      άλλο η αξία της δημοκρατίας και άλλο τα εγκλήματα που έχουν γίνει στο όνομά της.
      Όπως επίσης το ίδιο ισχύει και για το Χριστιανισμό, τον Κομμουνισμό, το Φιλελευθερισμό κλπ.

      Αν κι εγώ στο όνομα της ελευθερίας πάω και σφάξω καμιά εκατοστή, δε θα ευθύνεται η ελευθερία, αλλά εγώ.


      Και άλλη μια υποσημείωση:
      πιστεύω πως υπάρχει άμεση ελπίδα.
      Αλλιώς θα τα είχα παρατήσει.

      Αυτό που επισημαίνω (π.χ. με το αίσθημα της ευθύνης) δεν είναι κάτι μακρινό.
      Μπορεί σε ένα μηνα να δούμε ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων να πρωτοστατεί σε κινητοποιήσεις και να μιλάμε υπό άλλο πρίσμα.

      Όλα αυτά κρέμονται από μια κλωστή.
      Στην Αργεντινή ξεφνικά μ΄σα σε λίγους μη΄νες, συνειδητοποίησαν πως μπορούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους και οι εργαζόμενοι επαναλειτούργησαν τα εργοστάσια, παίρνοντας τη διοίκησή τους στα χέρια τους.
      Αν το έλεγε κανείς Αργεντινός λίγους μήνες πρωτύτερα, θα τον περνούσαν για τρελό.

      Δηλαδή πολλές φορές οι εξελίξεις τρέχουν πιο γρήγορα από τη φαντασία μας.

      Όπως τον Απρίλιο του 11 σίγουρα κανείς μας δεν περίμενε εκείνα τα ποτάμια κόσμου που ξεχύνονταν στους δρόμους μόλις ένα μήνα μετά.
      Τότε μιλούσαμε για τον κόσμο που δε βγαίνει στο δρόμο.
      Και μετά βγήκε.


      Τώρα περιμένω το δεύτερο γύρο, ο οποίος ελπίζω να είναι πιο συνειδητοποιημένος, πιο σαφής στα αιτήματά του, πιο πολιτικός και ακόμη πιο επίμονος σε σχέση με τον πρώτο γύρο.

      Διαγραφή
    4. Σε επίπεδο καθαρότητας συνείδησης, σε βαθύτερο επίπεδο προθέσεων φαίνεται ότι συμφωνούμε. Για μένα, η πίστη σε έναν σκοπό ανθρώπινης ευτυχίας, δεν είναι απλώς ελπίδα, αλλά βεβαιότητα απόλυτης τελικής επικράτησης, που πρέπει να διαδίδεται ως χαρμόσυνο μήνυμα. Έχουμε μπροστά μας πολλές αναταράξεις και πολύ μεγάλη σύγκρουση που θα φέρει μεγάλη σύγχυση. Στο τέλος το φως και οι άνω θρώσκοντες θα κρατήσουν, διαμορφώνοντας μια ζωή χωρίς πόνο.

      Ρίξε κι εδώ http://greekvoices.blogspot.gr/2012/02/2012_04.html μια ματιά

      Διαγραφή
    5. Συμφωνούμε με την παραδοχή ότι σημασία δεν εχει η μορφή (σημαίνον) αλλά το περιεχόμενο (σημαινόμενο)

      Διαγραφή
  12. Νομίζω ό,τι αυτή η ανταλλαγή απόψεων έχει μιά μεγάλη παγίδα.
    ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΥΣΕΙΣ.
    Ο σύντροφος mbiker,επειδή το κόμμα του πάτωσε,ξαφνικά ο "αγιος λαός" έγινε σύσσωμος "άθλιος λαός"
    Το γνωστό δηλ."της κοντής ....οι τρίχες της φταίνε"
    Το βέβαιο είναι ότι κάποιοι έφθειραν για πολλά χρόνια επιμελώς την Ηθική και την παιδεία,εξού η χειραγώγηση και μύρια όσα κακά..
    Για παλαιές "επαναστάσεις" θα ήταν μακρύς ο λόγος,αλλά δεν πρέπει να επικρατούν τα "κατα συνθήκη"επίσημα ιστορικά ψεύδη.
    χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @mbiker
    Λαός=πλέμπα;
    Μάλλον οι ρίζες σου είναι ρηχές,ή σαθρές και οι εμπειρίες σου σε περιορισμένους κύκλους.Παίζει και η αλαζονία του δικού σου μεγαλείου πιθανόν.Σίγουρα είσαι δημόσιος υπάλληλος ή κάτι τέτοιο,που θεωρούν καθήκον τους να βασανίζουν τη πλέμπα.
    Απλοί και ταπεινοί άνθρωποι του μόχθου δεν είναι επειδή έτσι θέλεις εσύ όλοι λαμόγια και φτωχοδιάβολοι, ανόητε ψευταριστοκράτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Προς τους ανώνυμους 12.41 & 2.54

    Μάλλον δεν καταλάβατε τίποτα απ το σχόλιό μου.
    Ξαναδιαβάστε αργά και καθαρά κι ίσως αντιληφθείτε... ίσως...
    Μα πριν, να παστάρω την επίμαχη παράγραφο γιατί πάλι δεν θα καταλάβετε.

    "...Αν και για μένα ο λαός ίσον πλέμπα (προσωπική μου άποψη), επιστημονικά έχει αποδειχτεί πως ο λαός μια χαρά μπορεί να αυτοδιοικηθεί, έχει πολιτικό κριτήριο και ικανούς γι αυτή τη δουλειά..."

    Λέω "...Αν και για μένα ο λαός ίσον πλέμπα (προσωπική μου άποψη)...", προσωπική μου άποψη λοιπόν, η οποία άποψη, να ενδέχεται να διαμορφώθηκε τα 2-3 τελευταία χρόνια και νάχει κάθε δικαιολογία γι αυτό, στο παν¨εξυπνο μυααλουδάκι σας, δεν παίζει!
    Επί πλέον, από που φαίνεται η υπεροψία μου; Πως ξεχωρίζει η δική μου που μιλάω με όλους εσάς εδώ, οι οποίοι έχοντες περίπου τις ίδιες πεποιθήσεις μα μένα επιμένουμε να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις των άλλων;
    Η δική σας υπεροψία δηλαδή πως και δεν φαίνεται;
    Και από που εξάγεται το συμπέρασμα πως εγώ συμφωνώ με το κόμμα μου που πάτωσε;
    Άσε που τρόπον τινά συμμετείχα κι εγώ στο πάτωμα, μην ψηφίζοντάς το, γι αυτόν ακριβώς το λόγο.
    Όλο το υπόλοιπο σχόλιό μου υποστηρίζει την ικανότητα του λαού ν αναλάβει τις τύχες του κι οι έξυπνοι είδαν το δέντρο :-P

    mbiker


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Προσθέτω και πάλι κείμενο από τον "Πιτσιρίκο" που έχει πιάσει το ίδιο θέμα με μένα αυτές τις μέρες.
    Διαβάστε το, αξίζει.

    "Οι ξένοι δημοσιογράφοι με τους οποίους μίλησα το τελευταίο διάστημα με ρώτησαν αν πιστεύω πως η κυβέρνηση Σαμαρά θα βγάλει τον μήνα. Τους απάντησα πως δεν ξέρω αν η κυβέρνηση θα βγάλει τον μήνα αλλά είναι σχεδόν βέβαιο πως πλησιάζει η ώρα που πρωθυπουργός θα γίνει ο Αλέξης Τσίπρας.

    Δεν έκανα καμιά φοβερή πρόβλεψη. Η πλειοψηφία των Ελλήνων – ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση- πιστεύουν πως το κόμμα που θα νικήσει στις επόμενες εκλογές θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

    Και τι θα σημάνει μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές; Ίσως, πολλά. Αλλά μπορεί και απολύτως τίποτα.

    Πιστεύω πως οι Έλληνες έχασαν την ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία και τη μοίρα της χώρας -και τη δική τους- στις εκλογές του Ιουνίου.

    Φοβήθηκαν; Δείλιασαν; Έπεσαν θύματα εκβιασμού; Αυτό που έχει σημασία είναι πως έκαναν πάλι κυβέρνηση εκείνα τα διεφθαρμένους κόμματα και εκείνους τους διεφθαρμένους πολιτικούς που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία.

    Και έστειλαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο εξωτερικό και στο εσωτερικό για την ποιότητα και την ηθική της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Δεν έχουν μόνο οι πολιτικοί ευθύνες, έχουν και οι πολίτες.

    Κι αυτή τη φορά δεν μπορεί κανένας Έλληνας να πει ότι δεν ήξερε. Τα ξέραμε όλοι όλα.

    Κάποιοι φίλοι μου γράφουν πως έχω γίνει Συριζαίος – βέβαια, αρκετοί άλλοι δεν με βρίσκουν αρκετά αριστερό, ενώ κάποιοι άλλοι πιστεύουν πως κάνω κακό στην Αριστερά με τα κείμενά μου (λες και είμαι ο Τρότσκι).

    Κατά καιρούς, με έχουν βαφτίσει δεξιό, νεοφιλελεύθερο, κομμουνιστή, φασίστα, αριστεριστή, αναρχικό, απολιτίκ και διάφορα άλλα. Εγώ προσπαθώ να γίνω άνθρωπος. Επίσης, προσπαθώ να χρησιμοποιώ τη λογική.

    Ναι, πιστεύω πως ο ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να είχε νικήσει στις εκλογές του περασμένου Ιουνίου. Αλλά όχι επειδή είμαι οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ – δεν είμαι. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να είχε νικήσει επειδή σε μια χρεοκοπημένη χώρα που η Δικαιοσύνη αγνοείται –και κανένας πολιτικός δεν οδηγήθηκε στο δικαστήριο για την χρεοκοπία της χώρας-, θα έπρεπε οι πολίτες να αποδώσουν δικαιοσύνη ή να αποδείξουν πως επιθυμούν να υπάρξει δικαιοσύνη. Και οι εκλογές του Ιουνίου ήταν η τέλεια ευκαιρία. Μπορεί και η τελευταία.

    Οι πολίτες επέλεξαν Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ενώ έβαλαν στη Βουλή και την Χρυσή Αυγή. Ο λαός εμίλησε.

    Και δεν μπορεί να πει κάποιος πως δεν είχε επιλογές. Οι «αριστεροί» είχαν την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ και οι «δεξιοί» τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

    Η δικαιολογία πως τα δυο αυτά κόμματα δεν θα έκαναν κυβέρνηση συνεργασίας δεν στέκει. Κάτω από την πίεση των πολιτών, θα συνεργάζονταν μια χαρά. Η χρεοκοπία και το Μνημόνιο δεν θα άφηναν περιθώρια ούτε στον Τσίπρα, ούτε στον Καμμένο. Θα αναγκάζονταν να συνεργαστούν. Δεν είναι χαζοί.

    Οι διαφορές ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων στο μεταναστευτικό δεν θα αποτελούσαν πρόβλημα, αφενός επειδή ο Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη παραδεχτεί πως η Αριστερά έκανε λάθη και δεν εκτίμησε την έκταση του μεταναστευτικού προβλήματος και αφετέρου επειδή τα δυο κόμματα θα μπορούσαν να συμφωνήσουν πως οι μετανάστες –αντί να οδηγούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης- θα χρησιμοποιηθούν ως μοχλός πίεσης προς τις βόρειες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν τους θέλουν στο έδαφός τους αλλά τους προτιμούν καθηλωμένους στην Ελλάδα.

    (συνεχιζεται παρακάτω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να θυμίσω πως ο Αντώνης Σαμαράς, πριν από τρεις εβδομάδες στο Παρίσι, είπε –αναφερόμενος στους μετανάστες- πως «Στην Ελλάδα, όμως, είναι σαν όμηροι (οι μετανάστες), αφού στην ουσία αλλού θέλουν να πάνε». (Αλλά αν πάνε αλλού, πώς θα υπάρχει η Χρυσή Αυγή που την έχουν ανάγκη το πολιτικό κατεστημένο και η οικονομική ελίτ για να την χρησιμοποιούν σαν μπαμπούλα; Αλήθεια, πότε θα δείρει κανέναν πλούσιο η Χρυσή Αυγή; Μόνο φτωχούς και εξαθλιωμένους δέρνει. Εγώ περίμενα ο αρχηγός και οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής να πλακώσουν τον Αλαφούζο αλλά αυτοί έχουν πλακωθεί στις συνεντεύξεις στο κανάλι του. Αντί για φίδια, ο ΣΚΑΪ δείχνει πια χρυσαυγίτες. Εντάξει, το ίδιο είναι.)

      Και γιατί χάθηκε η ευκαιρία στις εκλογές του Ιουνίου; Γιατί να μην μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει την κατάσταση μετά τις επόμενες εκλογές;

      Αφενός γιατί οι πολίτες νομιμοποίησαν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ και, ουσιαστικά, τους έδωσαν άφεση αμαρτιών για την χρεοκοπία της χώρας. Στο δίλημμα «Δικαιοσύνη ή ευρώ», οι πολίτες επέλεξαν το ευρώ – με κίνδυνο να τα χάσουν και τα δυο. Τώρα οι πολίτες θα ζητήσουν να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη αυτοί τους οποίους ψήφισαν πριν από τέσσερις μήνες; Το πουλάκι πέταξε. Είπαμε ο λαός να είναι πάντα αθώος αλλά έχει και η αθωότητα το όριά της – που είναι κοντά στα όρια της βλακείας.

      Αφετέρου, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σήμερα το κόμμα που ήταν τον περασμένο Ιούνιο – τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ «δικτυώνεται». Και γι’ αυτό δεν ευθύνεται μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται πως οι πολίτες ενδιαφέρονται μόνο για την τσεπούλα τους, εσείς περιμένετε ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει τις ανατροπές, τις ρήξεις και την επανάσταση;

      Τις ανατροπές, τις ρήξεις και τις επαναστάσεις τις κάνουν οι πολίτες, όχι τα κόμματα. Τα κόμματα ακολουθούν.

      Στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Unfollow, ο Αλέξης Τσίπρας μας είπε: «Πρέπει να αλλάξουν όμως πολλά και στην αντίληψη που έχει ο κόσμος για το πώς θα βγούμε από την κρίση. Διότι εγώ βλέπω ότι υπάρχει μια βεβαιότητα στο κόσμο ότι ερχόμαστε εμείς κι ένα κύμα το οποίο διευρύνεται – αλλά σε μια λογική ανάθεσης. Σου αναθέτω την εργολαβία να μας σώσεις. Εγώ θα κάθομαι στον καναπέ. Εσύ να μας σώσεις. Αυτή είναι η λογική της ανάθεσης. Αυτό είναι τελείως λάθος κι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για μας. Ν’ αλλάξουμε αυτήν τη νοοτροπία του κόσμου».

      Δύσκολο να αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου και η λογική της ανάθεσης.

      Στις τελευταίες διαδηλώσεις, διαπίστωσα πως το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγαλώσει αλλά, οπωσδήποτε, υπολείπεται ακόμα αρκετά του μπλοκ του ΠΑΜΕ. Κρίνοντας από τη συμμετοχή των πολιτών στις διαδηλώσεις, θα νόμιζες πως νικητής των επόμενων εκλογών δεν θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά το ΚΚΕ.

      Η πλειοψηφία αυτών που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές δεν δείχνουν ιδιαίτερη αγωνιστικότητα. Λογικό είναι, αφού πρόκειται –κυρίως- για πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που είναι μαθημένοι να είναι αραχτοί στους καναπέδες και να καθαρίζει για αυτούς το μέσο, ο γνωστός, ο πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης κοκ. Πού να τρέχεις τώρα στις διαδηλώσεις; Τους καταλαβαίνω τους ανθρώπους – έγινε η ζωή τους άνω κάτω.

      Ένας ακόμα λόγος που ο ΣΥΡΙΖΑ προβληματίζει πολύ είναι ο Φώτης Κουβέλης. Ο Φώτης Κουβέλης μέχρι πριν δυόμισι χρόνια ήταν στέλεχος του Συνασπισμού και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Την συνέχεια την ξέρετε. Έγινε η «αριστερά της ευθύνης» στην κυβέρνηση του Μνημονίου, χωρίς καν να θέσει ούτε ένα αίτημα απονομής δικαιοσύνης, αν και είναι δικηγόρος.

      (συνεχίζεται)

      Διαγραφή
    2. Τι είναι αυτό που μπορεί να σε πείσει πως ο Φώτης Κουβέλης αποδείχτηκε συστημικός και ανώδυνος –για να μην πω τίποτα χειρότερο- και ο Γιάννης Δραγασάκης, για να αναφέρω ένα τυχαίο παράδειγμα, θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα γίνει ένα ακόμα αριστερό πιόνι των τραπεζιτών, των εφοπλιστών των εκδοτών και των καναλαρχών;

      Τίποτα δεν μπορεί να σε πείσει για αυτό –ειδικά, όταν βλέπεις κάποιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να κωλοτρίβονται διαρκώς στα παράθυρα των καθεστωτικών ΜΜΕ- αλλά δεν υπάρχουν άλλες επιλογές.

      Ο ΣΥΡΙΖΑ θα νικήσει στις εκλογές επειδή δεν υπάρχουν άλλες επιλογές, όχι επειδή έχει εμπνεύσει τους πολίτες και τους έχει ενθουσιάσει. Αυτό δεν είναι κολακευτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ακόμα περισσότερο δεν είναι καθόλου κολακευτικό για τους πολίτες.

      Ειλικρινά, δεν ξέρω τι περιμένουν οι Έλληνες από τον Αλέξη Τσίπρα, εκτός βέβαια από το ότι θα γίνει ο δεύτερος νεότερος πρωθυπουργός στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους.

      Επίσης, δεν καταλαβαίνω από πού προκύπτει πως οι πολίτες μιας χώρας μπορούν να είναι κότες, ανήθικοι, διεφθαρμένοι, αμόρφωτοι, παρτάκηδες, φθονεροί, ψεύτες, υποκριτές και για τα μπάζα αλλά αυτοί οι ίδιοι πολίτες να έχουν την απαίτηση ο πρωθυπουργός της χώρας να είναι γενναίος, ηθικός, αξιοπρεπής, τέρας μόρφωσης, αλτρουιστής, σπαθί στο λόγο του, μάγκας και λεβεντιά.

      Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οι πολιτικοί.

      Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι οι Έλληνες.

      Και οι Έλληνες έχασαν την ευκαιρία να αλλάξουν –ή να δείξουν πως θέλουν να αλλάξουν- τον περασμένο Ιούνιο.

      Όποιος φοβάται δεν αλλάζει ποτέ."

      Διαγραφή
  16. Εκτός θέματος.
    Φίλοι μου και φίλε Μαζεστίξ, περιμένω τον σχολιασμό σας για το επεισόδιο μεταξύ της Λιάνας Κανέλη και των συνεργατών της εκπομπής του ΣΚΑΙ "Η συντέλεια".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέρα από κάποια θεατρικά στοιχεία που είχε η υπόθεση, ως προς την ουσία είχε δίκιο η Κανέλλη, κατά τη γνώμη μου.
      Όταν αστειεύεσαι με το Τέρας, το συνηθίζεις και τελικά του μοιαζεις.
      Τα ανεκδοτάκια και οι αστεϊσμοί για τη Χρυσή Αυγή την εξανθρωπίζουν και την κάνουν πιο προσιτή.
      Κι όπως μου μάθανε όταν ήμουν μικρός "δεν παίζουμε με τα όπλα"

      Διαγραφή
  17. Συνεπώς, λέω εγώ, η "πλάκα" και η σάτυρα έχουν όρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομικώς, όχι δεν έχουν όρια.
      Ούτε απαιτώ από κανέναν να απαγορεύσει την εκπομή "Συντέλεια", γιατι προσβάλλει κάποιον.
      Απλά διαφωνω πολιτικά με την ωραιοποίηση (έστω και μέσω σάτιρας) της Χρυσής Αυγής.
      Άλλο το "η σάτιρα έχει όρια" και άλλο το "διαφωνώ με το νόημα αυτού του σχολίου ή αυτού του σκετς".

      Η ελευθερία της σάτιρας δε σημαίνει παύση κριτικής στη σάτιρα.
      Να είναι ελεύθερος ο σατιρικός να λέει ό,τι θέλει και εμείς εδώ είμαστε για να σχολιάζουμε θετικά ή αρνητικά τα πεπραγμένα του.

      Αν π.χ. μετά απ αυτό το συμβάν, η Ατυνομία πήγαινε να συλλάβει τον υπεύθυνο της εκπομπής Συντέλεια, τότε φυσικά και θα ήμουν αναφανδόν υπέρ της απελευθέρωσης του σατιρικού και ενάντια στη φίμωσή του.

      Διαγραφή
  18. Η σατιρα ασφαλως και δεν εχει ορια. Ομως αλλο σατιρα κι αλλο φαρσες που εχουν στοχο και περιεχομενο θεματα με τα οποια δεν μπορει να παιζει κανεις ιδιαιτερα σε καιρους οπως οι σημερινοι.Εμενα με τρομαζει το γεγονος οτι οι ναζιστες βρισκονται συνεχψς στο επικεντρο με τη βοηθεια των Μεσων Μαζικης Εξαπατησης.(π.χ. η χθεσινη ξεφτιλα του Μπογδανου απεναντι στο φυρερ Μιχαλολιακοο) Και μετα σου λεει η δημοσιογραφια ειναι λειτουργημα.Ζοφος! ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Σάτυρα και μαλακίες.
    Λες και χάθηκαν "αντικείμενα" για να σατυρίσουν.
    Υπουργοί, πρωθυπουργοί, χοντροί, λιγνοί ένα κάρο φρούτα που μας έχουν γαμήσει έχει ο μπαξές και οι σατυρίζοντες δεν έχουν τα κάκκαλαμ παρά μόνο σε τύπους σαν την κανέλλη που λόγω ευγένειας ξέρουν πως θα την βγάλουν καθαρή.
    Θές να έχει θέμα η σάτυρα τα χρυσαύγουλα; Γιατί δεν πιάνουν τόυς τόσους μαλάκες και τον μαυριδερό αρχηγό τους να πάιξουν μαζί τους;
    Αυού του είδους η σάτυρα, η επιλεκτική προς εκ των προτέρων ευγενικούς και μη αντιδρώντες όπως θάπρεπε, μου θυμίζει τον ανδρισμό των χρυσών αυγών πάνω σε μεμονωμένους φουκαράδες μετανάστες, μα όχι κι εκεί που ξέρουν πως θα τους γαμήσουν, όπως στους ρομά, στους ρώσους και δεν ξέρω και γω σε ποιές άλλες κοινότητες που είτε έχουν μαφία, είτε δεν μασάνε απ τους κρυφογκαίη δασίστες.


    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Στο "δόγμα του σοκ" γιατί παραπέμπεις; Για ενημέρωση βέβαια. Γιατί βλέπεις ότι πολλοί δεν κατανοούν το πρόβλημα, ενώ εμφανίζονται σίγουροι και προτείνουν λύσεις.
    Ας το ξαναπώ λοιπόν. Θα ζητούσες ποτέ "ευθύνη" από ένα παιδί για μια πράξη που στον ενήλικα φαίνεται απερίσκεπτη, εγκληματική, αυτοκαταστροφική;
    Τότε γιατί προσπερνάς το ζήτημα της ενηλικίωσης που θα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα στην λήψη αποφάσεων; Η ουσιαστική ενηλικίωση δεν γίνεται αυτόματα και μέσα από τα 15μελή μαθητικά συμβούλια, την σχολική ιστορία και γενικά την ζωή στην οποία κυριαρχεί η τηλεόραση και η απουσία παιδείας και γνώσης. Όλα αυτά οδηγούν στο (και συντηρούν το) προσχεδιασμένο αδιέξοδο της κομματικής δημοκρατίας, όπου η "λύση" πετάει από κόμμα σε κόμμα και μανιωδώς κάποιος την κυνηγάει, αλλά δεν την πιάνει ποτέ, αφού πουθενά δεν την πρόβλεψε ο κατασκευαστής. Πλαστό είναι όλο το σκηνικό, αφού σε άλλο επίπεδο παίζεται το παιχνίδι της ελευθερίας (για την οποία μίλησε επίσης ο Καζαντζάκης και με λόγια και με έργα).
    Γνωρίζω πόσο δύσκολα το καταλαβαίνει κάποιος αυτό, όμως αυτή η εμμονή στο γεγονός ότι η πλειοψηφία έχει πάντα δίκιο και δημιουργεί δίκαιο, οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα τύπου "μνημόνιο-αντιμνημόνιο", "ωριμότητα-ανωριμότητα", "υπευθυνότητα-ανευθυνότητα". Αυτή η εμμονή στο ότι το δικαίωμα στην κρίση (χωρίς επαρκή κριτήρια) θα λύση το πρόβλημα (που μπορεί να μην κατανοείται), αντιστοιχεί με την τελική ατάκα του Αλ Πατσίνο στον δικηγόρο του διαβόλου.
    Vanity, definitely my favorite sine http://www.youtube.com/watch?v=3M68wcB6L0s

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο Δόγμα του Σοκ παραπέμπω όσους ακόμη δεν το έχουν δει, για να εντοπίσουν εκεί τα μελλούμενα και φυσικά μέσω των υποθέσεων άλλων χωρών να αντιληφθούν καλύτερα τα οσα συμβαίνουν.
      Αν και θεωρώ πως πλέον δεν το χρειάζεται κανείς αυτό.
      Την παραπομπή την τοποθέτησα πριν περίπου δυο χρόνια.
      Όσοι ήταν να δουν, να μάθουν, να καταλάβουν, το έχουν ήδη κάνει.
      Όσοι δεν θέλουν, δε θα το κάνουν.

      Ως προς τα υπόλοιπα, θα σχολιάσω τα περί "λύσης".
      Λύση ποτέ δε θα υπάρξει και δεν είναι θέμα πολιτεύματος.
      Ποτέ καμία κοινωνία δεν μπόρεσε να βρει τη λύση, διότι αυτή δεν υπάρχει.
      Πάντα αυτό που φάνταζε λύση για κάπους, ταυτόχρονα φάνταζε εφιάλτης για κάποιους άλλους.

      Κι επειδή τα δικαιώματα, η εξουσία, ο πλούτος και τα λοιπά ζητούμενα μιας κοινωνίας είναι πεπερασμένα σαν την ενέργεια στο σύμπαν, πάντα όταν αυξάνεται κάτι σε κάποιον (π.χ. πλούτος), πάντα θα μειώνεται σε κάποιον άλλον, δημιουργώντας έτσι εύλογες αντίδράσεις.

      Στις ατελείς μας κοινωνίες, λοιπόν, τέλεια λύση του προβλήματος ποτέ δε θα υπάρξει.
      Αυτό που μπορούμε να αναζητούμε είναι να βαδίζουμε στους δρόμους της λύσης που προτιμάμε, ακόμη κι αν ξέρουμε πως αυτή δε θα τη δούμε ποτέ.

      Διαγραφή
  21. Καλά κάνεις και παραπέμπεις, τιμή σου (με παρεξηγείς, όπως συχνά). Το ίδιο κάνω κι εγώ.
    Η "λύση" θα έρθει μόνον όταν σταματήσει αυτός που προκαλεί όλα τα δεινά να τα προκαλεί. Από πού προκύπτει ότι είναι πεπερασμένος ο πλούτος; Ο πλούτος παράγεται μεσω του έντοκου δανεισμού. Γιατί είναι φυσιολογικός ο πληθωρισμός; Από κάπου προκύπτει μια συνεχής ανατροφοδότηση του οικονομικού, γιατί μέσω αυτού και άλλων, περισσότερο σημαντικών επιχειρείται να δαμαστεί ο άνθρωπος του αγαθού και να δηλώσει εκούσια υποταγή στην κακία και την πονηρία.
    Ατελείς λοιπόν κοινωνίες υπάρχουν όσο υπάρχουν ατελείς άνθρωποι. Και οι άνθρωποι βαπτίζονται για να δηλώσουν ότι θέλουν και πάλι να γίνουν τέλειοι όπως ήταν.
    Όπως πάντα αποφεύγεις το ερώτημα για την επίπλαστη συμμετοχή στα κοινά και την ευθύνη-λάστιχο. Να στο πω άλλη μια φορά με παράδειγμα. Σήμερα είπε ένας από αυτούς που χτυπάνε δημοπρασίες ότι όσοι χάνουν τα σπίτια τους, δικαίως τα χάνουν (έκανε χάρη 1%). Εγώ ξέρω ότι με τον Χριστό μπορείς να αμαρτήσεις (να αστοχήσεις δηλαδή) και να σβήσεις την αμαρτία με παραδοχή της αστοχίας και προσπάθεια να μην ξαναστοχήσεις. Στον κόσμο της "πολιτικής" που ΔΕΝ (!) πρέπει να έχει καμια σχέση με την "ηθική" ποιος είναι ο κυρίως ένοχος; Αυτός που πίστεψε τον Μητσοτάκη, τον Σημίτη και τον Παπανδρέου και πήρε δάνειο ή αυτοί που οδηγούν όλους τους πολιτικούς; Μήπως η ιστορία της έκπτωσης του ανθρώπου, του εν δυνάμει Θεού, είναι έστω και 1% διαφορετική; Ή μήπως προκύπτει από τα τερατώδη ψέματα της ιστορίας ότι η Παλαιά Διαθήκη (συμφωνία) και η Καινή (νέα συμφωνία) περιγράφουν ιστορικά γεγονότα;
    Να πάμε και στην Αποκάλυψη; Όχι, ας το αφήσουμε για άλλη φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε το παρεξήγησα.
      Παρεμπιπτόντως το ανέφερα το θέμα.

      Ο πλούτος είτε είναι πεπερασμένος αν τον δούμε ως "πραγματικό" (χρυσός) είτε είναι απεριόριστος, αν τον δούμε ως "χάρτινο" (χρήμα), οπότε όμως η απεραντοσύνη του συνεπάγεται αυτομάτως πληθωρισμό.

      Οι άνθρωποι, θεωρώ, υπήρξαν ανέκαθεν ατελείς και ατελείς θα παραμείνουν. Αυτή είναι και η μαγεία της ύπαρξης.

      Το ότι η ευθύνη γίνετραι λάστιχο σχετικά με τη συμμετοχή στα κοιά, δεν το αρνείται κανείς.
      Από κει και πέρα όμως το ότι δε συμβαίνει αυτό που ακριβώς θα θέλαμε ίσως, δε σημαίνει πως πρέπει να απέχουμε ή να αρνούμαστε την όποια συμμετοχή μας στο παρόν σύστημα, με πρόσχημα την διαφωνία μας σχετικά με τη φύση του.
      Δηλαδή το ότι δεν θεωρούμε την αντιπροσωπευτική δημοκρατία ως ιδανική λύση δεν με εμποδίζει να έχουμε άποψη, συγκλίσεις, αποκλίσεις, συγκρούσεις και ταυτίσεις ενίοτε με τους υπάρχοντες κοινοβουλευτικούς φορείς.
      Με λίγα λόγια ώσπου να ανατραπεί αυτό το σύστημα, καλούμαστε να ζήσουμε εντός του και άρα να προσπαθήσουμε να βελιτώσουμε τις συνθήκες ζωής μας.

      Η ευθύνη λοιπόν είναι κοινή και στον εκμεταλλευτή και στον εκμεταλλευόμενο.
      Κοιή αλλά όχι ισοβαρής.
      Διότι ναι μεν ο εκμεταλλευόμενος έχει την υποχρέωση απέναντι στον εαυτό του και στο κοινωνικό σύνολο να παίρνει τις σωστές αποφάσεις για την κοινωνία του, αλλά βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εξισώνεται ο θύτης και το θύμα.

      Τώρα περί Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, καταλαβαίνεις τις απόψεις μου και επομένως δε χρειάζεται να σχολιάσουμε άσκοπα.

      Διαγραφή