Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Ουρές στα λιμάνια και στα διόδια; Ας μην ξεγελαστούμε...


Τέτοιον Αύγουστο δεν έχω ξαναδεί.
Περνώ μια βόλτα απ' τα ξενοδοχεία και είναι σχεδόν άδεια.
Μόνο ξένοι κι αυτοί λιγότεροι από ποτέ.
Περνώ μια βόλτα από τα άλλοτε κραταιά ταβερνάκια κι είναι σχεδόν άδεια.
Μόνο κάτι ξένοι κι αυτοί λιγότεροι από ποτέ.
Ένα πανηγύρι στην πλατεία και τα άλλοτε γεμάτα τραπέζια από γουρουνοπούλες, σουβλάκια, μπύρες και κρασιά, τώρα είναι ένα κουτάκι μπύρα ανά άτομο. Μια μπύρα για δυο ώρες και μετά... σπίτια τους.
Φαίνεται πως τα φάγαμε μαζί (που λέει και το σίχαμα) τόσο που κάναμε βαρύ στομάχι και από επιλογή μας δε θέλουμε άλλο κι έτσι κρατάμε το στομάχι μας άδειο από νέες απολαύσεις.

Σήμερα, δεκαπενταύγουστο θα 'χει πολλά πανηγύρια παντού.
Αν περάσει κάποιος από μακριά, θα δει ουρές από αυτοκίνητα και θα μονολογήσει "είναι που δεν έχετε λεφτά ρε πούστηδες κωλοέλληνες, αλλά τα πανηγύρια τίγκα! Καλά λένε πως έχουμε πολύ λίπος ακόμα..."
Αν περάσει όμως κάποιος μέσα απ' τα τραπέζια θα δει ένα κουτάκι μπύρα ανά άτομο και στο τσακίρ κέφι κι ένα μεζέ στη μέση για να τσιμπήσουν όλοι ένα κομμάτι σαλαμάκι.

Αν πας παρακάτω στα μεγάλα club που κάποτε χρειαζόσουν... αίτηση για να μπεις, τώρα έχουν βάλει μέχρι και κράχτες κα καλησπεράκηδες για να σε τσιμπήσουν περαστικό και να σε βάλουν μέσα.
Γιατί μέσα σχεδόν όλα είναι μισοάδεια.
Και δουλεύουν -όπως και τα μπουζούκια- ένα με δύο βράδια τη βδομάδα, από εφτά που δουλεύαν κάποτε.

Σήμερα δεκαπενταύγουστο, ίσως γεμίσουν από κόσμο.
Μην ξεγελαστείτε και μην κολαστείτε.
Σχεδόν τσάμπα θα διασκεδάσουν όλοι.
Θα "διασκεδάσουν"...
Με τι μυαλό, με τι λεφτά, με τι κέφι;
Έρχεται η λυπητερή της Εφορίας σ' έναν-έναν και ο καθείς μετράει τις δόσεις που θα αποπληρώσει τον κεφαλικό του φόρο.
Πού μυαλό για διασκέδαση και απόλαυση του θαυμάσιου καλοκαιριού μας;

Βγαίνοντας στην εθνική ίσως συναντήσετε ουρές αυτοκινήτων στα διόδια.
Μην ξεγελαστείτε και μην κολαστείτε.
Όλοι πάνε να μείνουν κάπου τσάμπα.
Ρωτήστε και κανένα ξενοδόχο να σας πει.
Όλοι φέτος πήγαν διακοπές σε σπίτια εξοχικά δικά τους, συγγενών ή φίλων.
Και όπου πάνε, δεν ξοδεύουν σχεδόν τίποτα.
Μαγειρεύουν και τρώνε στα σπίτια.
Περνούν την ώρα κουβεντιάζοντας στην αυλή, παίζοντας κάνα χαρτάκι και ατενίζοντας το απέραντο.
Πάνε στη θάλασσα και μένουν εκεί 5-6 ώρες, παλεύοντας με το φως και τη σκιά. Το πολύ-πολύ παρέα μ' έναν καφέ 5-6 ώρες.
Κι όταν ζεσταίνεται ο καφές, δεν παίρνουν κοκτέιλ ή χυμό.
Πάνε ως το μπαρ της παραλίας, για να τον ξαναγεμίσουν με παγάκια...

Και τα αμάξια τους;
Έχουν να περάσουν σέρβις, ΚΤΕΟ κλπ κάτι χρόνια.
Φτιάχνουν ό,τι χαλάει.
Τρακαρισμένα, γρατζουνισμένα τα κυκλοφορούν, γιατί πού λεφτά για επισκευή;
Αρκεί να πηγαίνουν οι τέσσερις ρόδες κι ας έχει γίνει το αμαξάκι εμπριμε απ' τα μπαλώματα.



Και στο πλοίο πηγαίνοντας θα δείτε κόσμο, πολύ κόσμο.
Θα πείτε "κλαίνε, κλαίνε, μα λεφτά για διακοπές έχουν!"
Μην ξεγελαστείτε! Μόλις ανεβείτε, θα τους δείτε όλους σχεδόν να κοιμούνται κατάχαμα, σε αυτοσχέδια κρεβάτια, με στρώμα τη μοκέτα, σκέπασμα τη ζακέτα και προσκεφάλι τους αγκώνες τους.
Οι καμπίνες είναι για τους λίγους. Κι ο ύπνος μαζί.
Και φαί, το κέικ που πήραν απ' το σπίτι.
Και οι περισσότεροι πεζοί.
Τα γκαράζ των πλοίων μισοάδεια.

Εγώ απ' την πλευρά μου, ένα σας (λέω και ξανα)λέω μόνο:
μην ξεγελαστείτε από την εικόνα των πολλών εκδρομέων.
Μην πέσετε στην παγίδα του "όλο κλαίγεστε, μα όλο διασκέδαση μου είστε!".
Γιατί δεν είναι έτσι.
Τα φαινόμενα απατούν.
Οι πολλοί μαζεύουν πεντάευρα για να έχουν λίγα χρήματα για ξόδεμα και να απολαύσουν ό,τι μπορέσουν να απολαύσουν.
Θα υπάρξουν πολλά "αξιόπιστα" ρεπορτάζ των κίτρινων ιστο-φυλλάδων που θα ειρωνεύονται την ανέχεια του Έλληνα.
Οι "Πάσχοι Μανδραβέλληδες" μπορεί να διαγράφηκαν από την ΕΣΗΕΑ, αλλά βήμα έχουν ακόμη και θα έχουν πάντα για να πουλάνε εκδούλευση στα αφεντικά τους και να εκμεταλλευτούν τις επιφανειακές ματιές μας στα πράγματα.
Ας μην τους κάνουμε τη χάρη.
Ας μην κοιτάμε επιφανειακά.
Ας κάνουμε μια βόλτα μέσα στο πλήθος των πολυάριθμων εκδρομέων.
Εκεί που φαίνεται η αλήθεια.

Εκεί, πίσω από τις πέντε πόρσε της μόστρας υπάρχουν χιλιάδες πεζοί που αναζητούν λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς μέσα στα χρόνια δυστυχίας.
Άνθρωποι σαν κι εμάς που αναζητούν οάσεις χαμογέλων μες στις ερήμους των δακρύων.
Ας αφήσουμε τους εμπόρους-γραφιάδες του δηλητηριασμένου νερού να πιουν την πραμάτεια τους μόνοι τους.
Να καταπιούν το δηλητήριό τους και να μην ποτιστούμε κι εμείς απ' αυτό.
Εμείς είμαστε μαζί, στην ίδια γωνιά στριμωγμένοι, στο ίδιο μετερίζι στοιβαγμένοι.
Ας μην ξεγελαστούμε απ' τους παπαγάλους των απέναντι...

8 σχόλια:

  1. "Καλως τα δεχτηκαμε" Μου ειπε η Κυρια..Και εφερε μεσα..Τον .."γνωστο" μακροστενο φακελλο...
    Με κοιταξε στα ματια..Με καθαρη..ΛΑΓΝΑ εκφραση..Και μου ειπε...
    Κατσε..! Μη στεκεις ορθιος...!!
    Εκατσα αμιλητος και αποσβολωμενος...
    Ακουγα το αγωνιωδη Σχισιμο..Προσμενοντας τα χειροτερα...

    Διαβασε...Και χλωμιασε...!!

    -Μη σκας..Εχουμε και τις δοσεις...!!

    Ναι...
    Θα μοιρασουμε το..Τιποτα..Που βγαζω το μηνα...Σε..Πολλα τιποτα...!!

    Και καποιο μερος του..[Του τιποτα..]
    Θα το πληρωσουμε στην..Εφορια...!!

    Αν δεν πληρωσουμε;;;

    Λες να μας κανουν..Τιποτα...;;;!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ Μαχαίρη, οι αρχαίοι ημών έλεγαν "ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος.
    Επίσης τίθεται και μαθματικό ζήτημα.
    Αν το τίποτα (δηλαδή το μηδέν) μπαίνει στον αριθμητή ή στον παρονομαστή.
    Το μηδέν στον αριθμητή βγάζει αποτέλεσμα πάντα μηδέν με ό,τι κι αν το διαιρέσεις, ενώ το μηδέν στον παρονομαστή είναι απλά άτοπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μη σκας!
    Όποτε ακούς γκρίνια, αγανάκτηση, μυξοκλάματα, οργή και όλα τα συναφή, απλά ρώτα.
    -Τι ψήφισες;;;
    Κι αναλόγως κάντονε να σκάσει κι άλλο.
    ΠΛέμπα γαμώτο μου!
    Τους βαρέθηκα λέμεεεεε....

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. mbiker, καλώς ή κακώς η ιστορία του κόσμου και της Ελλάδας δε σταματάει στις 17 Ιούνη του έτους μας, αλλά έχει πολύ ψωμί ακόμη και επομένως δεν υπάρχει περιθώριο για ανάπαυση στις... "ηθικές δάφνες" μας.
    Ανεξάρτητα από το τι επικράτησε τελικά εκείνη τη μέρα, έχουμε χρέος απέναντι στους εαυτούς μας να ολοκληρώσουμε κάτι που ξεκινήσαμε από πέρσι το καλοκαίρι και φέτος το Μάη-Ιούνη.
    "Έχουμε μια δουλειά να κάνουμε" που 'λεγε κάπου που δε θυμάμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν ξέρω αν πίνουν μια μπύρα τέσσερα άτομα, ούτε αν κοιτάνε τον κατάλογο και χορταίνουν. Αυτό που ξέρω είναι ότι η πουστιά σε όλους σχεδόν τους τουριστικούς προορισμούς συνεχίζεται ασύστολα.
    Ιόνιο και Αργοσαρωνικό οι τιμές είναι στα ίδια με τα περσινά επίπεδα. Η Κρήτη, λένε, έριξε τις τιμές (λόγω απόστασης), αλλά τα πληρώνεις αλλού. Ελάχιστες οι μειώσεις, περισσότεροι αυτοί που έβαλαν αύξηση. Ο καθένας κλέβει όπου και όσο μπορεί.
    Η βενζίνη πήγε στο διάολο, ειδικά στη Κρήτη και στα άλλα νησιά, χωρίς να έχει ακουστεί αύξηση της τιμής του αργού, ή των φόρων των κερατάδων.
    Θα μου πεις “πήγαινε με τα πόδια ή κάτσε σπίτι σου”. Σωστό κι αυτό. Αν διαπιστώσουν ότι η πλειοψηφία πηγαινοέρχεται με το πόδι, θα φορολογήσουν τη χρήση πεζοδρομίου και φαναριών.
    Τη σαλάτα την αγοράζεις όσο ένα πουκάμισο, το ψάρι όσο ένα ζευγάρι παπούτσια.
    Θα μου πεις “μη τα παραγγέλνεις”. Φυσικά και δεν κάθομαι να μου πιάσουν τον κ…, αλλά εδώ δεν είναι το θέμα τι κάνω εγώ. Για να διατηρούν αυτές τις τιμές, κάποιοι θα κάθονται στα μαγαζιά τους.

    Διαπίστωσαν λένε φοροδιαφυγή στα νησιά που ξεπερνάει το 80%. Στη Λευκάδα, νομίζω, έφτασε το 100%. Ε, και; Τους βάζουν πρόστιμα που δεν θα εισπράξουν ποτέ, ή σε 400 δόσεις. Ποιος χέστηκε μου λες; Τα κορόιδα οι πελάτες θα πληρώσουν και πάλι τα πρόστιμα. Κλείσ’το του κερατά το μαγαζί για ένα χρόνο να δεις πως στρώνει ο αποτέτοιος του. Και αν το ξανακάνει πάρε του την άδεια για πάντα.
    Περιμένουν οι αγύρτες τα διήμερα-τριήμερα-τετραήμερα, το Πάσχα, το 15Αύγουστο, τη πρωτοχρονιά και οι τιμές είναι ασανσέρ. Ποιες «προσφορές» βρε κερατάδες; Όταν δεν πλησιάζει κουνούπι κατεβάζετε τις τιμές. Στα τριήμερα και τις «εξόδους» προσφέρετε κάτι παραπάνω που έχετε 3πλάσιες τιμές;
    Μια βδομάδα ήμουν στο χωριό, πήγα σε 10 μαγαζιά με την παρέα για ουζάκι, μια απόδειξη δεν πήρα. Ξέρω, μαζί τα φάγαμε, που λέει και η φάλαινα.

    Σταματάω για να μη πω κι άλλα.
    Το Σάββατο πάω Αίγινα. Παντρεύεται η βαφτισιμιά μου και είναι υποχρέωση. Πάω κι εγώ λοιπόν για κω#όπιασμα.
    Υποχρεωτικά.
    Αλλιώς, ούτε την κάρτα μου δεν τους έστελνα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πέτρο, αυτές που περιγράφεις είναι καθημερινές ιστορίες διακοπών.
    Και αν και δεν πηγα φέτος διακοπές, είναι σα να τις βλέπω μπροστά μου.

    Βέβαια, αυτά που γράφω είναι από τη μεριά των εκδρομέων/καταναλωτών κυρίως και πολύ λιγότερο από την πλευρά των εμπόρων/επιχειρηματιών.

    Να σου πω τη γνώμη μου για το θέμα.
    Το πρόβλημα ξεκινάει από τη φορολογική, δικαστική και αστυνομική ασυδοσία των μεγάλων της βιομηχανίας του τουρισμού.
    Είναι το μεγάλο ξενοδοχείο, όπου έχει άμεση (συχνά και μετοχική) σχέση με τον τάδε/την τάδε μεγαλικαρχαρία της πολιτικής βιομηχανίας και εξασφαλίζει την ανοχή απ' το Κράτος στα πάντα.
    Παραδίπλα είναι το μικρομεσαίο rent a room, το οποίο για να επιζήσει ανάμεσα στα μεγαθήρια που επιχειρούν να το κλείσουν, καταφεύγει στην παρανομία.
    Είναι το μεγάλο κοσμικό κέντρο του τάδε που είναι κουμπάρος του τάδε και της τάδε και δεν κόβει απόδειξη ούτε για χαβαλέ, δε χρειάζεται εξτρά "προστασία", δεν ελέγχεται από κανέναν αφού ο τοπικός ελεγκτικός μηχανισμός είναι κουμπωμένος απ' τον τάδε και κυρίως την τάδε.
    Παραδίπλα είναι κάποιος που έχει μια μετρίου βεληνεκούς ταβέρνα, ο οποίος για να επιζήσει στον ανταγωνισμό με τον προηγούμενο δεν κόβει αποδείξεις και φοροδιαφεύγει.
    Και όλο αυτό γίνεται ένας φαύλος κύκλος.

    Οι εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις που έχουν βάλει λουκέτο τα τελευταία 3-4 χρόνια είναι στο σύνολό τους μικρομεσαίες.
    Αν ο μικρομεσαίος επιχειρήσει να είναι 100% νόμιμος, τότε είναι βέαιο πως θα έχει κλείσει μέσα σε εξι μήνες και πως θα βρεθεί στη φυλακή ή στο δρόμο.
    Επομένως όλοι κάνουν μικροφοροδιαφυγές για να επιβιώσουν.
    Πολλές φορές ακόμα κι αυτή η τακτική δεν αποδίδει και πάλι αναγκάζεται να κλείσει.
    Βλέπεις ο δίπλα, ο μεγάλος, μπορεί να αναχρηματοδοτεί συνεχώς την επιχείρησή του και άμα τον βρει η Εφορία, όπως είπαμε έχει τον τρόπο να την αποφύγει ανέξοδα με παρέμβαση του τάδε ή της τάδε κουμπάρων του.
    Ο μικρομεσαίος, όταν πιαστεί για το παραμικρό (που είναι πανεύκολο λόγω της πολυνομίας-ανομίας), τότε η βροχή των προστίμων τον κλείνει εν ριπή οφθαλμού.
    Τον τελευταίο χρόνο ειδικά έχουν δει πολλά τα μάτια μου και... που' μαι ακόμα!

    Θυμάμαι συνεχείς ελέγχους του ΣΔΟΕ σε μια καφετέρια-τρύπα που χε ένας γνωστός μου και που ως ηλιθίως νόμιμος έκοβε αποδείξεις και γρήγορα έκλεισε, την ίδια ώρα που η δίπλα καφετέρια πενταπλάσια σε μέγεθος και σε μπάτζετ ουδέποτε έκοβε αποδείξεις και το ξεπλήρωνε αυτό με δυο χιλιαρικάκια το μήνα στην Εφορία.
    Ο μεγάλος είναι ανοιχτός ακόμα.
    Ο γνωστός μου, αφού το έκλεισε γρήγορα όντας νόμιμος, ξαναπήγε υπάλληλος με 700 ευρώ εν έτει 2007 ή 2008.
    Σήμερα έχω χάσει τα ίχνη του.
    Ίσως ο μισθός του εχει γίνει 500 ευρώ με τα νέα μέτρα ή ίσως είναι άνεργος.
    Ο μεγάλος δίπλα του όμως συνεχίζει να είναι ανοιχτός και, έστω και με πεσμένη λόγω Κρίσης πελατεία, τα καταφέρνει...

    Θα μπορούσαμε να κατηγορήσουμε τον γνωστό μου αν κάποια μέρα έλεγε "δεν ξανακόβω αποδείξεις για να μην κλείσω! να πάνε να γ***θούν όλοι τους!" ;;;
    Εγώ πάντως όχι.
    Τον συμβούλευα από τότε να το πει, αλλά δε με άκουσε, παρέμεινε 100% νομοταγής και έβαλε λουκέτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φυσικά δεν μπορώ να ξέρω λεπτομέρειες για την περίπτωση του φίλου σου, αλλά ίσως να μην είναι αυτή που περιγράφεις (που σου περιέγραψε) όλη η αλήθεια.

    Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μια επιχείρηση για να επιβιώσει πρέπει ή να με κλέβει, ή να κλέβει την εφορία (δηλ. πάλι εμένα). Προσωπικά εκτιμώ το κατάστημα που μου δίνει απόδειξη και θα ξαναπάω. Αυτός που κοιτάει να μου τα αρπάξει επειδή με θεωρεί κορόιδο, δεν με ξαναβλέπει. Ποιός χάνει τελικά, εγώ ή αυτός;

    Αν ο φίλος σου είχε ανθρώπινες τιμές, ήταν καθαρός, ευγενικός, είχε καλό σέρβις και έκοβε αποδείξεις στον κόσμο, δεν νομίζω πως θα έκλεινε. Εκτός κι αν είχε κάνει εντελώς λάθος επιλογή χώρου.

    Ο δίπλα κρατάει ακόμα αλλά σύντομα θα κλείσει. Τα μέσα και τα σπρωξίματα σε εφοριακούς και δημαρχαίους δεν θα τον κρατήσουν για πολύ. Αφού ο "μικροί" και σωστοί κλείνουν, από που θα μαζέψει το τρίο Στούντζες το χαρτί; Από συνταξιούχους πάλι; Θα τους βάζει να πληρώνουν ΦΠΑ;

    Το γνωρίζω πολύ καλά ότι ζω σε κράτος που πηδιέται και (μας) πηδάει. Το λίπος, όπως είπες, τελειώνει. Ο μαλάκας έλληνας ξυπνάει. Όταν δεν θα έχει τίποτα να φάει θα αρχίσει να διεκδικεί.

    Και λεφτά για καφέ δεν θα έχει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ο γνωστός μου αυτός δεν μου τα διηγούταν απλώς. Τα έβλεπα συχνά με τα μάτια μου.
    Έκοβε απόδειξη και σε μένα, αντίθετα με τη συνήθη ρπακτική να μην κόβει κάποιος σε αυτόν που κάνει παρέα στο αφεντικό στο μπαρ.
    Και το ΣΔΟΕ και το ΙΚΑ τους πέτυχα αρκετές φορές μέσα στο μαγαζί.
    Στους δίπλα δεν σύχναζαν.
    Κι αν καμιά φορά πήγαιναν "αιφνιδιαστικά", είχαν προειδοποιήσει ήδη απ' το προηγούμενο βράδυ...

    Έχω υπόψη μου και αρκετές άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

    Πάντως επιμένω πως όποιος μικρομεσαίος ακολουθήσει το νόμο 100%, τότε είναι χαμένος από χέρι...
    Το φορολογικό σύστημα είναι φτιαγμένο για να ξεζουμίζει τους νομοταγείς και να διασώζει τους παράνομους που έχουν τον τρόπο να ξεφεύγουν, δηλ. κυρίως τους μεγάλους.

    Το λίπος έχει τελειώσει ως επί το πλείστον.
    Αρχίζουμε κι τρώμε από τις σάρκες μας.
    Άμα γλείψουμε και κόκκαλο, θα χτυπήσει το ξυπνητήρι συνειδήσεως. Ή καλύτερα, στομαχιού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή